เคยได้ยินว่ารักจะเปลี่ยนโลกของเราได้ทั้งใบเพิ่งเข้าใจ โลกหมุนด้วยรักคือเรื่องจริง…”

เสียงสดใสที่เป็นเอกลักษณ์ของ วี-วิโอเลต วอเทียร์ บวกกับเนื้อเพลงรักในท่วงทำนองจังหวะดนตรีสนุกสนานของ แอ้ม-อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์ กลายเป็นอีกเพลงที่ติดหูใครหลายคนตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ฟัง จนแทบไม่อยากเชื่อว่านี่เป็นหนึ่งในแคมเปญที่พูดถึงไฟฟ้าและพลังงานสะอาด

‘เป็นเธอ (Brighter Sky)’ เพลงรักจากพลังสะอาดของ บริษัท บ้านปู จำกัด (มหาชน) ผู้นำด้านพลังงานที่หลากหลายในระดับนานาชาติที่ต้องการทำแคมเปญเพื่อบอกทุกคนว่า ‘พลังงานสะอาดจากบ้านปูอยู่ใกล้คุณมากกว่าคุณที่คิด’ ด้วยการนำเอาพลังงานสะอาดที่ดูเข้าใจยากและเป็นเรื่องไกลตัว มาทำให้คนรุ่นใหม่สามารถเข้าถึงได้ง่ายขึ้นผ่านเพลงรักที่ฟังสบายและสร้างความรู้สึกเชิงบวก

ความท้าทายคือเบื้องหลังตั้งแต่กระบวนการทำเพลง ถ่ายมิวสิกวิดีโอ ไปจนถึงจัดงานมินิคอนเสิร์ตกลางแจ้งที่ใช้พลังงานแสงอาทิตย์ที่กักเก็บไว้ในโซลูชันพลังงานของบ้านปู ซึ่งนับเป็นครั้งแรกๆ ในไทยที่มีการใช้พลังงานสะอาดในทุกขั้นตอนของการทำแคมเปญ พวกเขามีจุดเริ่มต้นไอเดียและวิธีการอย่างไร ไปฟังคำตอบพร้อมๆ กัน

‘เพลงรัก’ ที่ทำให้คนรุ่นใหม่เข้าถึงพลังงานสะอาดมากขึ้น

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แม้เราจะได้ยินคำว่าพลังงานแสงอาทิตย์หรือพลังงานสะอาดกันจนชิน แต่สำหรับคนทั่วไปก็ยังรู้สึกว่าเป็นเรื่องไกลตัวอยู่ดี ด้วยประสบการณ์ในการทำธุรกิจของบ้านปูที่ผ่านมา พวกเขามองเห็นความท้าทายตรงนี้ จึงอยากทำแคมเปญที่นำพลังงานสะอาดของบ้านปูมาเชื่อมต่อกับผู้คนให้เข้าใจง่าย และสามารถเข้าถึงคนรุ่นใหม่ได้มากขึ้น

บ้านปูมองว่าเพลงเป็นตัวกลางที่สามารถเข้าถึงได้ทุกเพศทุกวัย โดยเฉพาะผู้คนยุคใหม่ที่มีไลฟ์สไตล์ในรูปแบบ Greener & Smarter สามารถทำให้ผู้คนเห็นได้ว่าพลังงานที่สมาร์ทและสะอาดสามารถสร้างสรรค์สิ่งใหม่ได้ ด้วยการนำพลังงานสะอาดอย่าง ‘พลังงานแสงอาทิตย์’ มากักเก็บไว้ในอุปกรณ์โซลูชันพลังงานจากกลุ่มธุรกิจเทคโนโลยีพลังงานของบ้านปู เพื่อผลิตไฟฟ้า สำหรับใช้ในทุกขั้นตอนของแคมเปญ

เมื่อพวกเขาตั้งต้นไอเดียว่าจะทำเพลง จึงตั้งใจอยากให้เพลงนี้ไม่ใช่เพลงรักษ์โลกที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการรักษาสิ่งแวดล้อม แต่เป็นเพลงรักที่สื่อสารออกมาเพื่อให้เห็นพลังในเชิงบวก เปรียบเทียบความรักเหมือนการมอบพลังงานดีๆ ให้แก่กัน ซึ่งเพลงนี้ก็ได้นักร้องสาวเสียงเอกลักษณ์อย่าง ‘วี-วิโอเลต วอเทียร์’ หนึ่งในศิลปินคนรุ่นใหม่ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงานบวกและสนับสนุนแนวคิดอยากเห็นโลกที่ดีขึ้นกว่าเดิมมาถ่ายทอดบทเพลง นอกจากนี้เพลงยังถูกดีไซน์เนื้อร้องและท่วงทำนองจากปลายปากกาของนักแต่งเพลงชื่อดังอย่าง ‘แอ้ม-อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์’ ผู้ฝากผลงานเพลงฮิตติดชาร์ตไว้มากมายมาแต่งเพลงให้ จึงไม่แปลกใจว่าทำไมเพลงนี้ถึงติดหูเราได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฟัง

กว่าจะเป็นเธอ (Brighter Sky)

ความจริงจังของแคมเปญนี้ไม่ใช่แค่ทำเพลงรักเพื่อเชื่อมโยงไปหาคนรุ่นใหม่เท่านั้น แต่ทุกขั้นตอนของแคมเปญนี้ ทำมาจากพลังงานสะอาดจากบ้านปูทั้งหมด เริ่มตั้งแต่การทำเพลง ถ่ายมิวสิกวิดีโอ ไปจนถึงการจัดมินิคอนเสิร์ตที่ใจกลางสยามสแควร์ ที่หลายคนอาจจะสงสัยว่าการจัดคอนเสิร์ตในบริเวณพื้นที่กว้างโดยไม่ใช่ไฟบ้านหรือรถปั่นไฟ เลยแบบนี้ต้องใช้อุปกรณ์อะไรบ้าง พวกเขาเฉลยว่าอุปกรณ์ทั้งหมดที่ใช้ในแคมเปญเรียกว่า ‘โซลูชันพลังงาน’ ซึ่งประกอบด้วยสองอย่างหลักๆ

อย่างแรกคือ ระบบผลิตและกักเก็บไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์ที่สามารถเคลื่อนย้ายไปใช้งานได้ ทุกพื้นที่ นำมาใช้ในการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอ (MV) และงานมินิคอนเสิร์ตเพลงรักจากพลังงานสะอาด

อย่างที่สองคือ Energy Box มีความจุแบตเตอรี่ถึง 1 MWh หรือเทียบให้เข้าใจได้ง่ายว่าเป็นความจุพลังงานไฟฟ้าที่สามารถจ่ายไฟฟ้าให้บ้านหนึ่งหลังได้เป็นระยะเวลาประมาณ 1 เดือน นำมาใช้ในงานมินิคอนเสิร์ตเพลงรักจากพลังงานสะอาด

ความน่าสนใจคือในตัวมิวสิกวิดีโอ (MV) เราจะเห็นโซลูชันพลังงานสะอาดจากกลุ่มธุรกิจเทคโนโลยีพลังงาน ไม่ว่าจะเป็น รถตุ๊กตุ๊กไฟฟ้า Muvmi, รถยนต์ไฟฟ้า หรือแม้กระทั่งโซลาร์บนหลังคาในสถานที่ถ่ายทำ ที่ซัมเมอร์ ลาซาล นอกจากนี้วิศวกรที่เดินผ่านไปมาใน MV พวกเขาเฉลยว่าเป็นพนักงานบ้านปู ซึ่งเป็นวิศวกรหน้างานจริงๆ ที่มีส่วนร่วมในการเชื่อมต่อพลังงานสะอาดเข้ากับการผลิตเพลงในทุกกระบวนการ เข้ามาเป็นนักแสดงสมทบ เรียกได้ว่าเป็นการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของคนในองค์กรอีกรูปแบบหนึ่ง

สร้างประสบการณ์ใหม่ด้วย ‘โซลูชันพลังงาน’

เมื่อเพลง ‘เป็นเธอ (Brighter Sky)’ ปล่อยไปได้เพียงไม่กี่วัน กระแสตอบรับที่ได้กลับมานั้นดีเกินคาด ไม่ว่าจะเป็นยอดวิวหรือการพูดถึงในโซเชียลมีเดียอย่างมากมาย นอกจาก MV official ที่มีความสร้างสรรค์อย่างลงตัวแล้ว เนื้อเพลงและการเล่าเรื่องในมิวสิกวิดีโอที่ถ่ายทอดออกมาก็ได้สร้างความรู้สึกดีๆ ให้แก่ผู้ฟังอีกด้วย และยิ่งสร้างความประทับใจมากขึ้นเมื่อรู้ว่าเพลงนี้ใช้พลังงานสะอาดทุกขั้นตอนในการผลิตเพลง

ในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา ทางบ้านปูได้จัดมินิคอนเสิร์ตขึ้นบริเวณลานสีฟ้า สยามสแควร์ ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางแหล่งไลฟ์สไตล์แห่งใหญ่ใจกลางกรุงเทพฯ ก็ได้ดึงความสนใจผู้คนที่เดินผ่านไปมา ไม่ว่าจะเป็นนักเรียน นักศึกษา หรือผู้คนวัยทำงาน นอกจากจะสร้างบรรยากาศสนุกสนานและคึกคักบริเวณนั้นแล้ว ยังทำให้ผู้คนที่เข้าร่วมงานได้สัมผัสกับคอนเสิร์ตในรูปแบบใหม่ที่ใช้พลังงานไฟฟ้าจากพลังงานสะอาดอย่างแท้จริง

หากจะพูดว่าบ้านปูคือองค์กรแรกๆ ในประเทศไทยที่นำพลังงานสะอาดมาใช้ในอุตสาหกรรมเพลงก็คงไม่เกินจริงนัก หนึ่งในแผนสำหรับก้าวต่อไปของบ้านปูคือการส่งมอบพลังงานที่สะอาดขึ้นและเทคโนโลยีพลังงานเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นของผู้คนอย่างต่อเนื่อง พวกเขาหวังว่าแคมเปญนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีในการเชื่อมโยงผู้คนกับพลังงานสะอาด และสามารถจุดประกายให้คนรุ่นใหม่ได้สร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ที่ดีให้กับโลกได้เช่นกัน คงเหมือนประโยคในเนื้อเพลงที่บอกกับเราว่า

Cause your power makes me better, I see brighter sky

สามารถรับชมมิวสิกวิดีโอเพลง ‘เป็นเธอ (Brighter Sky)’ และเบื้องหลังแคมเปญ ‘เพลงรักจากพลังงานสะอาด’ ได้ที่นี่

The post เบื้องหลัง ‘เป็นเธอ (Brighter Sky)’ เพลงรักที่เปลี่ยนโลกให้ดีขึ้นได้ด้วยพลังงานสะอาดจาก Banpu appeared first on a day magazine.

หลังจากที่เราชวนทุกคนไปเยียวยาจิตใจผ่านการบำบัดน้ำเสียในเส้นทางแรก ‘ใจ เติบโตผ่านสวน’ ไปฟังเสียงของธรรมชาติใน เส้นทางที่ 2 ‘มุมมอง เติบโตผ่านสวน’ และ สวมบทเป็นนักล่าสมบัติใน เส้นทางที่ 3 ‘เป้าหมาย เติบโตผ่านสวน’ กันไปเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้เราเดินทางมาถึงกิจกรรมสุดท้ายในเส้นทางที่ 4 ‘สังคม เติบโตผ่านสวน’ ที่ OKMD ร่วมกับ BASE Playhouse และ a day โดยครั้งนี้จะชวนทุกคนมารู้จักความหลากหลายของธรรมชาติที่สวนป่าเบญจกิติ ผ่านการเล่นเกมแนะนำตัวด้วยคำศัพท์ที่มีอย่างจำกัดเพื่อแสดงให้เห็นถึงผลกระทบของความไม่หลากหลายในสังคม และพาทุกคนไปสำรวจระบบนิเวศในพื้นที่สวนป่าเบญจกิติเพื่อทำความเข้าใจความหลากหลายทางชีวภาพเชื่อมโยงกับความหลากหลายของคนในสังคม โดยจะมี ต้น-สกล ทัศนงาม จาก BASE Playhouse เป็นผู้นำกระบวนการในครั้งนี้

โลกของความไม่หลากหลาย

หากพูดถึงสถานที่ใจกลางเมืองสีเขียวที่เต็มไปด้วยความหลากหลายของสิ่งมีชีวิต เชื่อว่าสวนป่าเบญจกิติเป็นสถานที่อันดับแรกๆ ที่หลายคนนึกถึง ระบบนิเวศในสวนมีการพึ่งพาอาศัยกัน ระหว่างต้นไม้ น้ำ และสัตว์นานาชนิด ความหลากหลายทางชีวภาพทำให้สวนป่าแห่งนี้สมบูรณ์และสวยงามจนกลายเป็นแหล่งการเรียนรู้ให้กับผู้คนในเมือง

ในบรรยากาศฝนพรำหลังจากพายุโหมกระหน่ำตั้งแต่เช้ามืด เมื่อถึงเวลาจัดกิจกรรมท้องฟ้าสดใส เหมือนธรรมชาติช่วยดลใจให้เราได้เรียนรู้และเชื่อมโยงกับธรรมชาติได้อย่างราบรื่นท่ามกลางลมพัดเย็นสบาย ทีมงานได้พาพวกเราเดินชมบรรยากาศรอบสวนเบญจกิติก่อนจะมาหยุดที่บริเวณลานนาข้าวข้างอาคารพิพิธภัณฑ์

อย่างที่หลายคนรู้กันดีว่าสวนแห่งนี้ได้ดึงเอาน้ำเสียจากคลองไผ่สิงโตเข้ามาผ่านกระบวนการบำบัดน้ำเสียโดยธรรมชาติ ส่งน้ำให้ไหลผ่านไปสู่บึงในสวนทั้ง 4 โดยเริ่มจากบึงพืชพันธุ์ป่าชายเลน ส่งต่อมายังพืชพันธุ์บึงนำจืด จนมาถึงบึงที่เริ่มใช้ต้นไม้ขนาดใหญ่ และบึงสุดท้ายที่เต็มไปด้วยพืชพันธุ์แบบวนเกษตร ด้วยความที่บริเวณนี้เป็นบึงสุดท้ายที่รองรับน้ำเสียไหลผ่านจึงทำให้น้ำสะอาดและมีคุณภาพเพียงพอสำหรับปลูกพืชทั้งสวน รวมถึงสามารถปลูกข้าวให้คนบริโภคได้อีกด้วย จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้บริเวณนี้เต็มไปด้วยความหลากหลายของระบบนิเวศและสัตว์นานาชนิด

ก่อนเริ่มกิจกรรมทีมงานให้แต่ละคนจับคู่พูดคุยเพื่อทำความรู้จักและแลกเปลี่ยนกันผ่านหัวข้อ ‘หากมีพลังวิเศษได้แค่วันเดียว อยากให้ตัวเองมีพลังอะไร’ เมื่อทุกคนได้รับโจทย์ต่างแยกย้ายเดินกันไปเป็นคู่ตามมุมต่างๆ เพื่อเล่าและรับฟังเรื่องราวของฝ่ายตรงข้าม

กิจกรรมแรก ต้นชวนพวกเราทำความรู้จักกับความไม่หลากหลายในระบบนิเวศผ่านเกมแนะนำตัว โดยแต่ละคนจะได้รับแผ่นสติกเกอร์ แผนที่เส้นทาง และปากกาเพื่อใช้จดสะสมคำศัพท์ตลอดเกม ซึ่งแผ่นสติกเกอร์ที่ทุกคนได้รับจะแบ่งเป็นช่องสีต่างๆ คือ ช่องสีเขียวให้เขียนชื่อของตัวเอง ช่องสีฟ้าให้เขียนคำศัพท์ที่คิดขึ้นเอง 3 คำ และช่องสีแดงให้เขียนคำศัพท์ที่ตัวเองสำรวจเจอว่ามีคำอะไรบ้าง ในช่วงแรกป้ายคำศัพท์จะตั้งอยู่ตามจุดต่างๆ ของบริเวณลานนาข้าว จากนั้นให้ทุกคนเดินสำรวจพร้อมกับนำคำศัพท์ที่ได้มาเรียบเรียงเป็นประโยคเพื่ออธิบายความเป็นตัวเองให้มากที่สุด

ระหว่างที่เราเดินสำรวจเพื่อสะสมคำศัพท์ เราสังเกตเห็นว่าป้ายในบริเวณนี้เป็นคำศัพท์ซ้ำๆ ที่เกี่ยวข้องกับข้าวทั้งหมด ด้วยความที่คำศัพท์มีอย่างจำกัดและที่ไม่หลากหลาย ทำให้การแนะนำตัวในครั้งแรกมีคำศัพท์ที่นำมาอธิบายความเป็นตัวเองได้ไม่เพียงพอ

ต้นอธิบายว่า กิจกรรมแรกเป็นการเปรียบเทียบให้เห็นถึงผลกระทบของความไม่หลากหลาย เพราะมีคำศัพท์แค่หมวดหมู่เดียว หากในระบบนิเวศมีแค่สิ่งมีชีวิตเดียวก็อาจจะทำให้การต่อยอดทรัพยากรเป็นไปได้ยากขึ้น สุดท้ายแล้วระบบนิเวศนั้นก็อาจจะล่มสลายได้ในที่สุด

สัตว์สังคมกับการพึ่งพาอาศัย

กิจกรรมที่สองต้นได้ชวนทุกคนค้นหาความหลากหลายด้วยการเดินสำรวจธรรมชาติและสิ่งมีชีวิตต่างๆ บริเวณพรรณไม้วนเกษตรสวนบ้านที่กว้างและมีคำศัพท์ที่หลากหลายมากขึ้นในกติกาเดียวกัน โดยครั้งนี้แต่ละคนจะได้รับสติกเกอร์เพิ่มคนละ 1 ใบ ระหว่างทางหากเจอคำไหนที่น่าสนใจก็สามารถถ่ายรูปเก็บไว้เพื่อนำมาเรียบเรียงเป็นประโยคทีหลังได้

ผ่านไปไม่นาน ภายในสวนเริ่มมีแสงแดดอ่อนๆ สาดเข้ามาทำให้บรรยากาศเริ่มอบอุ่นขึ้น ระหว่างเดินตามเส้นทางมีคนพูดขึ้นมาว่าให้ความรู้สึกเหมือนเดินป่า นั่นเพราะตลอดเส้นทางเราถูกโอบล้อมไปด้วยพืชน้ำและต้นไม้นานาพันธุ์ ไม่ว่าจะเป็นคล้าช่อห้อย คล้าช่อตั้ง กก สนทะเล จันทร์กระจ่างฟ้า มะขาม ดอกบัว ในขณะเดียวกันก็ได้ยินเสียงนกและแมลงไม่ทราบชนิดดังขึ้นสลับกัน

‘มองเห็นปลาในน้ำไหม’ ต้นถามพวกเราเมื่อเดินเข้ามาถึงจุดหนึ่งกลางบึง อธิบายต่อว่าน้ำในบึงดอกบัวเป็นน้ำที่ค่อนข้างสะอาดมาก ทำให้มีปลาเล็กปลาน้อยสามารถอาศัยอยู่ได้ ทั้งยังมีฝูงนกยางคอยมากินหอยเชอรี่ที่เกาะตามบึง นอกจากนี้ยังมีสัตว์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นจิงโจ้น้ำ ชันโรง ผีเสื้อ แมลงปอ และอื่นๆ อีกมากมาย ทำให้เห็นว่าสวนแห่งนี้มีความอุดมสมบูรณ์ด้วยสังคมที่พึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันของระบบนิเวศ

ระหว่างทาง ต้นเล่าถึงบทบาทสำคัญของสิ่งมีชีวิตภายในสวน และชวนผู้เข้าร่วมพูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้เกี่ยวกับพืชพรรณต่างๆ ตลอดเส้นทาง เมื่อเดินครบครึ่งรอบชวนทุกคนมานั่งพักที่ศาลากลางสวน ระหว่างนั้นให้ทุกคนจับกลุ่มพูดคุยถึงประสบการณ์และความรู้สึกหลังจากที่ได้เห็นความหลากหลายมากขึ้น

ต้นตั้งคำถามชวนคิดว่า ‘หากเปรียบตัวเองเป็นสิ่งมีชีวิตภายในสวน คุณคิดว่าตัวเองเป็นสิ่งมีชีวิตอะไร เพราะอะไร’ มีคำตอบที่น่าสนใจมากมาย เราเก็บความคิดเห็นบางส่วนมาให้ทุกคนได้อ่านกัน

‘เราแทนตัวเองเป็นข้าว เพราะข้าวให้ประโยชน์กับทุกๆ คน เราอยากเป็นประโยชน์ให้กับคนอื่นได้ อะไรที่เราสามารถทำได้เราก็อยากจะทำ’

‘เราเลือกดอกบัว เพราะหลายๆ คนอาจจะเคยเป็นบัวที่อยู่ใต้น้ำ บางคนอาจจะโดดเด่นมาตั้งแต่เด็ก บางคนอาจจะโดดเด่นตอนที่อายุมากแล้วก็ได้ แต่เราเชื่อว่าทุกคนจะมีวันที่สามารถผุดขึ้นมาอยู่ในจุดที่ตัวเองโดดเด่นได้แน่นอน’

‘เรามองตัวเองเป็นจิงโจ้น้ำ เป็นแมลงตัวเล็กๆ ที่อาจจะไม่ได้มีประโยชน์มากมาย หรือไม่ได้มีบทบาทสำคัญที่ยิ่งใหญ่อะไร จิงโจ้น้ำสามารถอยู่ได้ทั้งในน้ำและบนบก ถ้าธรรมชาติขาดจิงโจ้น้ำไปก็อาจจะเสียสมดุลหรืออาจจะทำให้เกิดผลกระทบอะไรบางอย่างในระบบนิเวศได้เหมือนกัน เรามองตัวเองเป็นฟันเฟืองตัวนึงของระบบ’

สังคมมนุษย์ก็เปรียบเสมือนระบบนิเวศที่เราได้ไปสำรวจกันก่อนหน้านี้ มันทำให้เราเห็นว่าสิ่งมีชีวิตและธรรมชาติอันหลากหลายอยู่ร่วมกันมาเสมอ ซึ่งมนุษย์ก็เป็นหนึ่งในธรรมชาติที่มีความแตกต่าง ต้นชวนทุกคนคิดต่อว่ามีวิธีไหนบ้างที่เราจะสามารถอยู่ร่วมกันในสังคมได้อย่างมีความสุข ช่วยเหลือเกื้อกูลกันโดยที่ยังรักษาความแตกต่างของคนอื่นไว้ได้ ทุกคนต่างแชร์ความคิดเห็นและประสบการณ์ของตัวเองที่มีจุดร่วมกันว่าควรจะให้เกียรติและเคารพความคิดเห็นซึ่งกันและกัน ไม่ตัดสินหรือคิดแทน รวมไปถึงการเปิดใจยอมรับฟังความคิดเห็นที่ต่างกันออกไปของคนในสังคม

จากนั้นมีกติกาเพิ่มเติมคือผู้เข้าร่วมทุกคนสามารถแลกเปลี่ยนหรือเพิ่มคำศัพท์ของตนเองกับเพื่อนร่วมกิจกรรมคนอื่นๆ เพื่อสร้างเป็นคำใหม่ที่หลากหลายมากขึ้นได้อีกด้วย

เปิดรับความหลากหลายสู่ความเป็นไปได้ใหม่

เราเดินกลับมายังจุดเริ่มต้น ในกิจกรรมสุดท้ายนี้ต้นให้ทุกคนนำคำศัพท์ทั้งหมดมาคัดเลือกเพื่อเรียบเรียงเป็นประโยคแนะนำตัวอีกครั้ง เมื่อทุกคนมีคำที่หลากหลายก็ทำให้สามารถอธิบายความเป็นตัวเองได้สมบูรณ์มากยิ่งขึ้น

‘จากกิจกรรมครั้งแรกที่มีแค่คำศัพท์ข้าวเพียงอย่างเดียว ทำให้เราอาจจะสร้างประโยคได้ไม่หลากหลายมากนัก แต่เมื่อเราได้ออกไปสำรวจระบบนิเวศที่มีความหลากหลายมากขึ้น ก็ทำให้แต่ละคนสามารถสร้างประโยคจากคำได้อีกมากมาย นอกจากจะได้แลกเปลี่ยนคำศัพท์กันแล้ว ยังได้พูดคุย ตกตะกอนความคิดซึ่งกันและกัน’

ก่อนกิจกรรมวันนี้จะสิ้นสุดลง ต้นได้แนะนำหนังสือ 7 Habits of Highly Effective People เขียนโดยคุณสตีเฟน อาร์. โควีย์ ที่อธิบายเกี่ยวกับความหลากหลายของผู้คนและสังคมให้นำไปศึกษากันต่ออีกด้วย

เรารู้สึกว่าการได้มาทำกิจกรรมท่ามกลางธรรมชาติ นอกจากจะรู้จักพืชพรรณหรือสิ่งมีชีวิตต่างๆ ภายในสวนมากขึ้นแล้ว ยังได้พบเจอผู้คนมากมายที่แตกต่างกัน ทำให้เรามีความคิดและมุมมองที่กว้างมากขึ้น

โลกใบนี้เต็มไปด้วยความแตกต่างและหลากหลาย ลองคิดดูว่าในสังคมที่เต็มไปด้วยกลุ่มคนเล็กๆ รวมกันเปรียบเป็นบึงใหญ่ จากบึงเดียวที่ได้ทำกิจกรรมยังเห็นความแตกต่างหลากหลายขนาดนี้ แล้วสังคมท่ีเต็มไปด้วยบึงอีกหลายๆ บึงจะมีความหลากหลายมากอีกขนาดไหน และท่ามกลางความหลากหลายนี้ หากทุกคนมีความเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกันมันคงจะทำให้โลกใบนี้น่าอยู่ขึ้นไม่น้อยเลย

The post ยอมรับความหลากหลายผ่านการสำรวจคำศัพท์ที่ซ่อนอยู่ในระบบนิเวศกับเส้นทาง ‘สังคมเติบโตผ่านสวน’ appeared first on a day magazine.

แล้วอะไรคือสิ่งที่ทำให้คนเราเดินทางไปสู่เป้าหมายที่ตัวเองต้องการได้ไม่เท่ากัน

หลังจากที่เราได้ฝึกฟังเสียงธรรมชาติรอบตัวในเส้นทางมุมมองผ่านสวนกันไปแล้ว คราวนี้จะชวนทุกคนออกแบบเป้าหมายชีวิตและสวมบทบาทเป็น ‘นักล่าสมบัติ’ ในเส้นทางที่ 3 ‘เป้าหมายเติบโตผ่านสวน’ ของกิจกรรมการเรียนรู้ที่ OKMD ร่วมกับ BASE Playhouse และ a day ที่จะพาทุกคนเดินสำรวจเส้นทางภายในสวนเบญจกิติ โดยมีจุดหมายคือ ‘เกาะสมบัติ’ และมีภารกิจต่างๆ มาให้ทำเพื่อเก็บคะแนนภายในเวลาที่กำหนด ผู้เข้าร่วมจะได้เรียนรู้แนวคิดการออกแบบเส้นทางในสวน เพื่อเชื่อมโยงกับการออกแบบเป้าหมายในชีวิตของตัวเอง โดยมี โมเน่ต์-ณฐมน รัตนสุภา จาก BASE Playhouse เป็นผู้นำกระบวนการในครั้งนี้

คน สัตว์ และสวนป่า

อย่างที่หลายคนรู้กันดีว่า สวนป่าเบญจกิติเป็นสวนสาธารณะกลางเมืองที่ไม่ได้มีแค่ความสวยงามเท่านั้น แต่ได้ถูกออกแบบให้เป็นสวนสาธารณะเชิงนิเวศที่เชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างคน สัตว์ แหล่งน้ำ และสวนป่าที่เต็มไปด้วยความร่มรื่นและความอุดมสมบูรณ์ ภายในสวนประกอบด้วยบึงน้ำขนาดใหญ่ถึง 4 บึง ทำให้มีเส้นทางที่หลากหลาย และกลายเป็นพื้นที่การเรียนรู้เรื่องพรรณไม้ในระบบนิเวศที่แตกต่างกันไป ไม่ว่าจะเป็นพรรณไม้ป่าชายเลน พรรณไม้บึงน้ำจืด พรรณไม้ป่าดิบลุ่มต่ำ และพรรณไม้ป่าดิบแล้ง

ทีมงานไปพาพวกเราเดินไปยังบริเวณพรรณไม้ป่าชายเลนซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของกิจกรรม ในช่วงแรกให้ทุกคนนั่งล้อมวงเพื่อแนะนำตัวเอง ทำให้รู้ว่า ‘นักล่าสมบัติ’ ที่เข้าร่วมเส้นทางในครั้งนี้มีหลากหลายอาชีพ ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนนักศึกษา, ครู, แม่บ้าน, นักเขียน, พนักงานบริษัท, เจ้าของกิจการ, คนทำเอเจนซี่โฆษณา, เภสัชกร เป็นต้น ความน่าสนใจคือทุกคนชอบธรรมชาติเหมือนกัน และอยากสำรวจเส้นทางภายในสวนแห่งนี้เพื่อกลับมาสำรวจเป้าหมายของตัวเองอีกครั้ง

ก่อนจะเริ่มเดินทางโมเน่ต์ให้ผู้เข้าร่วมทุกคนสแกนคิวอาร์โค้ดเข้า Line Openchat เพื่อใช้เป็นช่องทางการสื่อสารสำหรับการทำภารกิจระหว่างการเดินสำรวจ พร้อมกับแจกสมุดบันทึกเส้นทาง ภายในสมุดประกอบด้วยแบบฝึกหัดและแผนที่เส้นทางจากจุดเริ่มต้นไปยังเกาะมหาสมบัติ ซึ่งมีเส้นทางให้เลือกเดินมากมาย ไม่ว่าจะเป็นทางเดินเท้า ทางวิ่ง, ทางจักรยาน, ทางเดินลอยฟ้า หรือทางถนนรอบโครงการ ทีมงานเน้นย้ำว่าให้จดเส้นทางที่ตัวเองเลือกเดินไปสู่เกาะมหาสมบัติลงบนแผนที่อยู่เสมอเพื่อใช้เป็นรายละเอียดในกิจกรรมครั้งต่อไป

เมื่อทีมงานได้อธิบายกติกาและกำหนดเส้นทางที่สามารถเดินสำรวจได้ครบเรียบร้อยแล้ว จากนั้นให้นักล่าสมบัติจับคู่เพื่อทำภารกิจต่างๆ ที่ได้รับมอบหมายด้วยกัน ในระหว่างทางจะมีภารกิจทยอยส่งไปที่ Line Openchat ทุก 10 นาที ซึ่งมีทั้งหมด 3 ภารกิจคือ จดชื่อต้นไม้ที่เจอตลอดเส้นทาง, สเกตช์ภาพคนทำกิจกรรมในสวน และถ่ายรูปเซลฟี่กับคู่ของตัวเอง โดยแต่ละคู่สามารถเลือกเดินเส้นทางไหนก็ได้ตามใจชอบ และเลือกทำภารกิจอันไหนก่อนก็ได้ตามความสะดวก โดยมีจุดหมายปลายทางคือ ‘เกาะมหาสมบัติ’ หรือ บริเวณอัฒจันทร์กลางซึ่งเป็นจุดบ่อที่สามของสวนเบญจกิติ และต้องเดินทางไปถึงภายในระยะเวลาที่กำหนด

นักล่าสมบัติ

ทันทีที่ภารกิจแรกเริ่มต้นขึ้น ทุกคนสวมบทบาทเป็นนักล่าสมบัติ แต่ละคู่ต่างกระจายแยกเดินออกไปตามเส้นทางที่ตกลงกันไว้ เราเริ่มต้นเดินลัดเลาะตามทางเดินเข้ามาในโซนพื้นที่ชุ่มน้ำเพื่อจดชื่อต้นไม้ สองข้างทางเต็มไปด้วยพืชน้ำนานาชนิดและดอกไม้หลากหลายสีสัน โดยเฉพาะบัวหลวงที่ออกดอกสีชมพูสวยงามตลอดเส้นทาง รวมไปถึงพืชที่ช่วยบำบัดน้ำและดูดซับสารพิษในบ่ออย่างกกและธูปฤาษีกอใหญ่ นอกจากนี้ยังมีไม้ยืนต้นหลายชนิดที่น่าสนใจไม่ว่าจะเป็นมะกอกน้ำ จามจุรี สน ตะขบ ประดู่ มะขาม ทองหลาง และอื่นๆ อีกมากมาย

ทางเดินแทรกตัวอยู่ระหว่างต้นไม้ต่างๆ ทำให้รูปแบบเส้นทางคดเคี้ยวไปตามเนินของสวนป่า ด้วยความที่ทีมสถาปนิกออกแบบสวนแห่งนี้โดยให้ความสำคัญกับความสมบรูณ์ของทรัพยากรเดิมในพื้นที่ จึงรักษาความเป็นป่าให้คงไว้ได้มากที่สุด ทำให้ในช่วงแรกเราต้องเดินฝ่าดงต้นหญ้าและต้นกกที่ยังไม่ได้ตัดแต่งให้โล่งเตียน รวมไปถึงสัมผัสกับพุ่มไม้บางชนิดที่มีหนาม นอกจากนี้ยังมีต้นคล้าน้ำที่สูงท่วมหัวซึ่งอาจจะเป็นอุปสรรคต่อการเดินบ้างเล็กน้อย

แต่ความพิเศษคือความรกเหล่านี้ช่วยในการบำบัดน้ำและการยึดหน้าดิน อีกทั้งยังเป็นที่อยู่อาศัยและแหล่งหลบภัยของสัตว์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นสัตว์น้ำ นก หรือแมลง เส้นทางนี้ทำให้เราได้สัมผัสธรรมชาติอย่างใกล้ชิดและเห็นถึงระบบนิเวศที่พึ่งพาอาศัยกันมากขึ้น

เมื่อเดินตามเส้นทางบอร์ดวอล์กเรื่อยๆ เราจะเห็นเกาะต้นไม้กลางบึงน้ำขนาดใหญ่ นอกจากความโดดเด่นที่ทำให้สะดุดตาแล้ว เกาะต้นไม้กลมเหล่านี้มีไอเดียมาจากภูมิปัญญาดั้งเดิมของชาวสวนที่ใช้ร่องยกรากต้นไม้ให้สูงกว่าระดับน้ำใต้ดินทำให้น้ำซึมเข้าสู่ดิน เมื่อรากต้นไม้ดูดซับน้ำก็ช่วยให้ต้นไม้เจริญเติบโตได้ดีมากขึ้น อีกทั้งยังช่วยในการลดการระเหยของน้ำ และช่วยลดอุณหภูมิของพื้นที่ต่างๆ ภายในสวนได้อีกด้วย

เวลาผ่านไปไม่นาน ตอนนี้พระอาทิตย์กำลังจะตก ทำให้แสงบนท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีลูกกวาดไล่สีกันอย่างสวยงาม ช่วงตอนเย็นบรรยากาศเริ่มคึกคักมากขึ้นเพราะอากาศเย็นสบายเหมาะกับการมาผ่อนคลาย มีผู้คนที่มาทำกิจกรรมบนทางเดินสกายวอล์กกันอย่างมากมาย ไม่ว่าจะวิ่งออกกำลังกาย เดินชมธรรมชาติ หรือถ่ายรูปเก็บบรรยากาศกับเพื่อนฝูง ครอบครัว คู่รักพรีเวดดิ้ง รวมไปถึงถ่ายรูปรับปริญญากันอย่างอบอุ่น ตอนนี้เราหยุดเดินเพื่อสเกตช์ภาพผู้คนทำกิจกรรมในภารกิจที่สอง

เมื่อสเกตช์ภาพเสร็จแล้ว เราตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางเดินขึ้นไปบนทางเดินสกายวอล์กเพื่อชมวิวในมุมสูง ซึ่งถือเป็นอีกหนึ่งจุดไฮไลต์ของสวนที่สามารถเดินเชื่อมไปยังส่วนอื่นๆ ของพื้นที่ได้ เราถ่ายรูปเซลฟี่จากมุมสูงกับเพื่อนร่วมเส้นทางในภารกิจสุดท้ายก่อนจะเดินทางไปสู่จุดหมายคือ ‘เกาะมหาสมบัติ’

ดินแดนแห่งเกาะมหาสมบัติ

ในช่วงเย็น บริเวณอัฒจันทร์กลางให้บรรยากาศร่มรื่นเย็นสบาย เพราะตรงนี้เป็นพื้นที่โล่งที่รองรับให้ผู้คนได้เข้ามาทำกิจกรรมต่างๆ บางคนออกมาเดินเล่นสูดอากาศบริสุทธิ์ บางคนก็เอาเสื่อมาปูนั่งปิกนิกวาดรูป บางคนก็นอนชมท้องฟ้าด้วยกัน บรรยากาศเหล่านี้ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ต่างประเทศ

ตอนนี้ทุกคนได้เดินมาถึงจุดนัดหมายกันครบเรียบร้อยแล้ว โมเน่ต์ชวนพูดคุยถึงความยากง่ายของภารกิจรวมไปถึงความน่าสนใจและอุปสรรคต่างๆ ของเส้นทางที่ทุกคนเลือกเดิน ซึ่งแต่ละคนมีวิธีเลือกที่ไม่เหมือนกันเลย บางคนเลือกเดินเส้นทางที่ง่ายที่สุดเพื่อจะได้ถึงจุดหมายได้เร็วที่สุด บางคนเลือกเส้นทางจากจุดชมวิวที่น่าสนใจ บางคนเดินไปแล้วเจอทางตันทำให้ต้องเดินย้อนกลับไปยังจุดเริ่มต้นใหม่ นอกจากนี้ยังมีบางคนที่หลงทางเพราะมัวจดจ่ออยู่กับภารกิจจนลืมสังเกตสิ่งรอบตัว แม้แต่ละคนจะได้รับประสบการณ์การเดินสำรวจเส้นทางที่แตกต่าง มีสิ่งหนึ่งที่ทุกคนเห็นตรงกันคือไม่ว่าเส้นทางไหนก็เต็มไปด้วยความสวยงามของธรรมชาติที่น่าประทับใจ

โมเน่ต์อธิบายต่อว่า เส้นทางมากมายจากจุดเริ่มต้นมายังจุดนัดหมายเป็นความตั้งใจของทีมสถาปนิกที่ออกแบบให้ผู้ที่เข้ามายังสวนแห่งนี้ได้มีประสบการณ์ที่หลากหลาย ซึ่งไม่ว่าเราจะเดินลัดเลาะไปเส้นทางไหนก็จะมีทางให้เดินไปต่อได้เรื่อยๆ อีกทั้งยังออกแบบให้เราสามารถเปลี่ยนเส้นทางได้ทุกเมื่อที่ต้องการ

เส้นทางสู่ความสำเร็จ

ความจริงแล้วกระบวนการของเส้นทาง ‘เป้าหมายเติบโตผ่านสวน’ ได้ถูกออกแบบและรับไอเดียมาจากหนังสือ Atomic Habits เขียนโดย เจมส์ เคลียร์ อธิบายว่าคนเราสามารถพัฒนาตัวเองได้โดยการกำหนดเป้าหมาย แต่เป้าหมายนั้นอาจจะไม่สำเร็จได้หากเราไม่กำหนดวิธีการให้ชัดเจนมากพอ ดังนั้นแบบฝึกหัดสุดท้ายจึงชวนทุกคนกลับมาดูเป้าหมายของตัวเองอีกครั้ง สำรวจตัวเองว่าทุกวันนี้เราให้ความสำคัญและกำหนดเป้าหมายชัดเจนมากน้อยขนาดไหน เพื่อปรับมุมมองพร้อมตั้งเป้าหมายใหม่ให้สำเร็จโดยใช้โจทย์ในสมุดบันทึกเส้นทางที่มอบให้ตั้งแต่ต้นกิจกรรมพร้อมเขียนเส้นทางไปสู่เป้าหมาย 5 ข้อต่อไปนี้

ข้อแรก ฉันอยากเป็นอะไร

ข้อสอง ฉันจะทำอะไร

ข้อสาม ฉันจะทำสิ่งนี้ในช่วงเวลาไหน

ข้อสี่ สิ่งที่ต้องพร้อมก่อนทำมีอะไรบ้าง

และข้อสุดท้าย อยากเตือนตัวเองว่าอะไร

เมื่อทุกคนเขียนเป้าหมายของตัวเองเรียบร้อยแล้วก็ได้แชร์สิ่งที่เขียนให้ผู้เข้าร่วมคนอื่นฟัง แต่ละคนมีเป้าหมายแตกต่างกัน ไม่ว่าจะเป็นด้านการเรียน การทำงาน การกินอาหาร การออกกำลังกาย การนอนหลับ การอ่านหนังสือ หรือการจัดเวลาให้ตัวเองได้อยู่กับธรรมชาติมากขึ้น จากนั้นโมเน่ต์ให้ทุกคนนึกถึงประสบการณ์ในช่วงที่ทำกิจกรรมร่วมกับคู่ของตัวเองว่าระหว่างทางมีวิธีเลือกเส้นทางยังไงและช่วยเหลือซึ่งกันและกันอย่างไรบ้างเพื่อเชื่อมโยงกับพฤติกรรมและการตั้งเป้าหมายในชีวิตของตัวเอง

“การเดินทางมาถึงเกาะมหาสมบัติก็เปรียบเหมือนความสำเร็จของเป้าหมายในชีวิต เราจะไม่มีทางมาถึงได้เลยหากขาดภารกิจระหว่างทาง ดังนั้นสิ่งที่สำคัญคือต้องมีการจัดระบบพฤติกรรมของตัวเองในทุกวัน ไม่ใช่แค่ตั้งเป้าหมายขึ้นมากว้างๆ ลอยๆ แล้วก็หายไป สุดท้ายนี้เราอยากให้ทุกคนได้นำกระบวนการในวันนี้ไปปรับใช้กับเป้าหมายของตัวเอง เพราะเราเชื่อว่าทุกครั้งที่เดินสำรวจธรรมชาติมักจะทำให้เราได้เรียนรู้และค้นพบสิ่งที่อยู่ในใจเสมอ” โมเน่ต์กล่าวทิ้งท้ายกิจกรรม

ในหลายๆ ครั้งที่เราตั้งเป้าหมายอะไรสักอย่างให้ตัวเอง ระหว่างทางที่เดินไปยังจุดหมายมักจะมีบางสิ่งที่เข้ามาเปลี่ยนแปลงการตัดสินใจของเราอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นอุปสรรคหรือสภาพแวดล้อมต่างๆ ที่อาจจะไม่ได้เอื้ออำนวยให้เราทำสิ่งนั้นสำเร็จตามที่ต้องการ หากเป้าหมายนั้นยิ่งใหญ่เกินไป เราอาจจะต้องกลับมากำหนดรายละเอียดให้ชัดเจนมากขึ้น ทำเป้าหมายให้เล็กลงด้วยการแบ่งภารกิจย่อยๆ เพื่อทำให้สำเร็จง่ายขึ้น และไม่กดดันตัวเองจนเกินไป

หากทุกคนมีความมุ่งมั่นลงมือทำทุกวันจนกลายเป็นนิสัย ไม่เลิกล้มกลางทาง และนำสิ่งที่ผิดพลาดมาเป็นบทเรียนอยู่เสมอ เราเชื่อว่าทุกคนสามารถเดินไปถึงเป้าหมายที่ตัวเองตั้งใจไม่ช้าก็เร็วอย่างแน่นอน

The post สวมบทเป็นนักล่าสมบัติเดินสำรวจเส้นทางแห่งความหลากหลายกับ ‘เป้าหมายเติบโตผ่านสวน’ appeared first on a day magazine.

ในหนึ่งวันตั้งแต่ตื่นนอนจนเข้านอน เราต้องรับฟังเสียงจากสิ่งแวดล้อมมากมาย การฟังจึงเป็นทักษะสำคัญต่อการใช้ชีวิตเพราะเราต้องใช้ในการสื่อสาร คำถามคือเราคิดว่าตัวเองเป็นผู้ฟังที่ดีมากน้อยแค่ไหน?

เส้นทางที่ 2 ‘มุมมอง เติบโตผ่านสวน’ ของกิจกรรมการเรียนรู้ที่ OKMD ร่วมกับ BASE Playhouse และ a day ชวนทุกคนหลบหนีความวุ่นวายมาหยุดนิ่ง ฟังและสำรวจเสียงรอบตัวในสวนป่าใจกลางเมืองที่มีความหลากหลายของเสียงจากธรรมชาติ เพื่อสะท้อนเสียงภายในใจของตัวเอง ซึ่งกระบวนการของกิจกรรมจะมีทั้งหมด 4 ช่วงคือ Open Ears, Reminding, Deep Listening และ Self-listening and Empowering โดยมี แอ๊ป-ปิยฉัตร สินพิมลบูรณ์ จาก BASE Playhouse เป็นผู้นำกระบวนกิจกรรมของเส้นทางนี้

เปิดหู เปิดตา เปิดใจ

จากจุดลงทะเบียน พวกเราเดินตรงมายังลานกว้างอัฒจันทร์ซึ่งเป็นพื้นที่จัดกิจกรรมในครั้งนี้ บริเวณนี้ตั้งอยู่ใกล้กับถนนภายนอกของสวนเบญจกิติ ด้วยความที่สวนป่าเบญจกิติตั้งอยู่ใจกลางกรุงเทพฯ หากลองตั้งใจฟังดีๆ ก็จะได้ยินเสียงวุ่นวายภายนอกแทรกอยู่เต็มไปหมด ไม่ว่าจะเป็นเสียงรถยนต์บนถนน เสียงงานก่อสร้าง เสียงกดชัตเตอร์ถ่ายรูป เสียงพูดคุยจ้อกแจ้กของผู้คนที่เดินไปมา หรือแม้แต่เสียงลำโพงขายของอยู่เป็นระยะๆ

ในขณะเดียวกันก็มีเสียงภายในสวนมาจากทุกทิศทาง เพราะทันทีที่ก้าวย่างเข้ามาในสวนป่าแห่งนี้ เราได้ยินเสียงธรรมชาติมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเสียงนกนานาชนิด เสียงจิ้งหรีดร้อง เสียงกิ่งไม้เสียดสีกัน เสียงคลื่นน้ำ หรือแม้แต่เสียงลมเย็นพัดโชยผ่านใบหน้าก็ตาม

‘เราได้ยินเสียงอะไรกันบ้าง’ แอ๊ปเริ่มต้นกิจกรรมโดยการชวนทุกคนทำความคุ้นเคยโดยฟังเสียงรอบตัว จากนั้นให้แต่ละคนอธิบายลักษณะเสียงที่ได้ยินอย่างละเอียดเพื่อให้เห็นภาพชัดเจนที่สุด อย่างเช่น ระดับของความทุ้ม ความดัง จังหวะสั้นยาว หรือความรู้สึกที่เกิดเมื่อได้ฟัง โจทย์แรกคือให้ผู้เข้าร่วมอธิบายเสียงพูดของวิทยากร มีคนตอบว่า เสียงฉะฉานมีพลัง เสียงดุ เสียงใจดี เสียงที่บอกว่ามีประสบการณ์ และต่างๆ มากมาย

ต่อมาเป็นเสียงเคาะ Singing bowl มีคนตอบว่าเป็นเสียงที่มีความถี่สูง เสียงกังวาน เสียงถูไถของวัตถุสองชิ้นที่เสียดสีกัน เสียงที่ให้ความรู้สึกสงบนึกถึงวัด เสียงที่ทำให้รู้สึกโฟกัสมากขึ้น เสียงที่ทำให้ความรู้สึกโดดเดี่ยวเหมือนมีบางสิ่งเข้าไปแล้วทำงานกับความรู้สึกข้างในตัวเอง แต่อีกคนกลับบอกว่าเสียงนี้พาเขาออกไปยังโลกภายนอก

ทำไมทุกคนถึงฟังเสียงเดียวกัน แต่ให้ความรู้สึกที่แตกต่างกัน เราเก็บความสงสัยนี้ไว้แล้วทำภารกิจต่อไป

หลังจากนั้นให้แต่ละคนเดินชมธรรมชาติ และเก็บเสียงที่ได้ยินรอบตัวภายในบริเวณที่กำหนด โดยเลือกเสียงที่เราสนใจมา 1 เสียงแล้วเขียนอธิบายเสียงนั้นอย่างละเอียดที่สุดลงในกระดาษแผ่นใหญ่ พร้อมเขียนคำเฉลยบนกระดาษโน้ต เมื่อภารกิจเริ่มขึ้นทุกคนต่างจดจ่ออยู่กับตัวเองเพื่อฟังเสียงรอบข้าง บางคนก็เดินออกไปฟังเสียงตามจุดต่างๆ

เมื่อหยุดนิ่งตั้งใจฟังเสียงรอบข้างอย่างมีสมาธิ เราได้ยินตั้งแต่เสียงอื้ออึงของจักจั่น เสียงลมกระทบกาย เสียงนกร้องโต้ตอบกัน เสียงกระหึ่มของเครื่องยนต์ที่สัญจรไปมาบนถนน เสียงนกหวีดของเจ้าหน้าที่ เสียงรองเท้ากระทบพื้นทั้งพื้นปูนและพื้นหญ้า ไปจนถึงเสียงพูดคุยของผู้คนที่แว่วมาจากที่ไกลๆ ซึ่งมีทั้งเสียงที่ทำให้เรารู้สึกดีและเสียงที่ทำให้เรารู้สึกรำคาญปะปนกันเต็มไปหมด

เมื่อครบเวลาห้านาที เรารวมตัวแบ่งกลุ่มกันเพื่อผลัดกันอ่านเสียงที่ตัวเองได้บันทึกมาให้ผู้เข้าร่วมในกลุ่มฟังแล้วทายว่าเสียงนั้นคือเสียงอะไร ระหว่างทำกิจกรรมทุกคนดูสนุกสนานกับการทายเสียงต่างๆ

เสียงที่ดังอยู่ในใจ

กิจกรรมต่อไปนี้ แอ๊ปชวนทุกคนสลับกระดาษกับผู้เข้าร่วมกิจกรรมคนอื่นๆ โดยให้เลือกคำในกระดาษของคนอื่นที่เราสนใจ แล้วนึกถึงเสียงที่เทียบเคียงกับสิ่งที่เคยเกิดขึ้นในชีวิตหรือประสบการณ์ที่ผ่านมา เพื่อเชื่อมโยงกับเสียงภายในใจของตัวเอง

เมื่อแต่ละคนเลือกคำของตัวเองได้แล้ว ก็ได้จับคู่กันเพื่อเล่าเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับเสียงนั้นๆ กับฝ่ายตรงข้ามว่าสถานการณ์ตอนนั้นเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ที่ไหน และเป็นอย่างไรบ้าง โดยมีกติกา 5 อย่างด้วยกันคือ ไม่ตัดสิน, ไม่ด่วนปลอบใจ, ไม่แทรกถาม, ไม่แนะนำ และไม่ทำแทน เพื่อสะท้อนความรู้สึกทั้งตอนเป็นผู้เล่าและตอนเป็นผู้ฟังให้ได้มากที่สุด

ระหว่างที่ทุกคนผลัดกันเล่าหรือฟังเรื่องราวของกันและกัน บางคนมีหน้ายิ้มแย้มหัวเราะเต็มไปด้วยความสุข บางคนก็มีเคล้าน้ำตา รู้สึกคิดถึง เพราะเหมือนตัวเองได้กลับไปทบทวนบางอย่างที่มันเลือนลางไป ทุกคนล้วนรับฟังด้วยความตั้งใจและมีความรู้สึกร่วมด้วย เมื่อบวกกับความเป็นห่วงเป็นใยจึงทำให้ระหว่างบทสนทนามีบางคนแอบเผลอทำข้อห้ามในกติกาไปอย่างไม่ทันตั้งตัว

ฟังด้วยใจไม่ใช่แค่หู

เคยเป็นไหมเวลาที่มีคนมาปรึกษาปัญหาชีวิตแล้วเราได้ให้คำแนะนำไปต่างๆ นานา แต่เขาไม่ได้ทำตามในสิ่งที่เราบอก จนบางครั้งอาจจะทำให้เรารู้สึกขัดใจอยู่บ่อยๆ

อาจเป็นเพราะเรารับฟังแค่ ‘เสียง’ แต่ไม่เคยฟัง ‘น้ำเสียง’ ของเขาเลย

‘ทำไมเราจะต้องฝึกฟัง’ แอ๊ปตั้งคำถามชวนคิดต่อ พร้อมพูดถึงทฤษฎีการฟังอย่างลึกซึ้งของอ็อตโต ชาเมอร์ (Otto Scharmer) นักวิชาการศึกษาชาวเยอรมัน ที่บอกว่าหากเราต้องการส่งสารไปเพื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงได้จริง เราควรฟังด้วยหัวใจตามทฤษฎีตัวยู (Theory U) สามารถแบ่งได้เป็น 4 ระดับ ดังนี้

1. Downloading คือ ผู้ฟังได้ยินและตัดสินจากความคิด ความเชื่อ ทัศนคติ หรือความคุ้นเคยเดิมของตัวเองเป็นหลัก และนำข้อมูลที่มีในสมองออกมาแสดงปฏิกิริยาทันที การฟังขั้นนี้ตัวผู้ฟังจะมีข้อสรุปในใจของตัวเอง รู้สึกว่าตัวเองเข้าใจสิ่งที่กำลังฟังทั้งหมดอยู่แล้ว ทำให้ไม่ได้ตั้งใจฟังผู้พูดจริงๆ และจะเห็นด้วยกับสิ่งที่ตนเองเห็นด้วยเท่านั้น
   
2. Factual Listening คือ ผู้ฟังไม่ยัดเยียดความเชื่อหรือประสบการณ์เดิมของตัวเอง แต่จะหยุดฟังเรื่องราวจนได้ยินเนื้อหาทั้งหมด และเอาไปเปรียบเทียบกับเนื้อหาที่เคยมีมาก่อนในชีวิต ส่วนใหญ่การโต้แย้งและการปะทะอารมณ์มักจะเกิดขึ้นในระดับนี้
   
3. Empathic Listening คือ ผู้ฟังจะฟังจนได้ยินความรู้สึกและอารมณ์ของผู้พูด เข้าใจสิ่งสำคัญที่ผู้พูดกำลังจะสื่อ โดยไม่มีความคิดเห็นหรือทัศนคติที่แตกต่างแสดงออกระหว่างสนทนา หลายครั้งก็มีอารมณ์ร่วมไปกับผู้พูดจนถึงขั้นหัวเราะหรือร้องไห้ไปด้วยกัน เป็นการเอาใจเขามาใส่ใจเรา
   
4. Generative Listening คือ ผู้ฟังรับฟังอย่างใส่ใจเหมือนเข้าไปนั่งในใจของผู้พูด เชื่อมโยงระหว่างมนุษย์กับมนุษย์แล้วเข้าด้วยกัน จนแทบจะได้ยินเสียงลมหายใจและระดับหัวใจว่าเต้นถี่ขนาดไหน รับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นในแต่ละชั่วขณะของผู้พูด รวมไปถึงเปิดใจรับฟังในสิ่งที่ไม่รู้ ไม่ชอบ ไม่พอใจให้สามารถปรากฏขึ้นมาและผ่านไปได้ด้วย

มีคนสงสัยต่อว่าหลังจากระดับที่ 4 แล้วจะเป็นยังไงต่อไป แอ๊ปอธิบายว่า เมื่อได้ทำตามครบทั้ง 4 ระดับแล้ว วิธีการแก้ปัญหาจะใช้งานได้หรือไม่ได้ต้องใช้วิจารณญาณของแต่ละคน ไม่มีหลักการที่ตายตัวเพราะคนที่จะตอบได้ชัดเจนที่สุดคือผู้ฟังเอง แต่ก่อนที่เราจะให้คำแนะนำหรือสะท้อนอะไรออกไป ถ้าใจเรายังสั่นไหวหรือยังมีอารมณ์ของตัวเองเป็นส่วนใหญ่ก็ไม่ควรพูดออกไป ให้เก็บเอาไว้ก่อน จนกว่าเราจะสามารถสะท้อนบริบทภาพรวมและเข้าไปนั่งในใจร่วมกับเขาแล้วจริงๆ

ทิ้งท้ายกิจกรรมด้วยการให้ทุกคนเลือกคำที่เชื่อมโยงกับเสียงในใจตัวเอง อาจจะเป็นเสียงที่สามารถเยียวยาและฮีลใจเราได้ในวันที่แย่หรือวันที่เรารู้สึกเหนื่อยล้า โดยให้เขียนลงในกระดาษ รวบรวมและแบ่งปันซึ่งกันและกัน ทุกคนสามารถหยิบกลับไปสร้างพลังเชิงบวกให้กับตัวเองและคนรอบข้างเพื่อสามารถกลับไปเผชิญเรื่องต่างๆ ในชีวิตต่อไปได้

มีคำตอบมากมายน่าสนใจ เราเก็บบางส่วนมาให้ผู้อ่านทุกคนได้หยิบไปใช้กันต่อไป

‘เราชอบเสียงช้อนชงกาแฟ เพราะเป็นเสียงที่สร้างพลังใจด้วยตัวเองได้โดยที่เราไม่ต้องพึ่งพาเสียงจากที่อื่น เสียงช้อนชงกาแฟเป็นเสียงที่เราได้ยินทุกเช้า ซึ่งเป็นสัญญาณการเริ่มต้นใหม่ในแต่ละวัน เวลาที่ท้อก็แค่ไปชงกาแฟ หมดก็ชงใหม่เรื่อยๆ ได้ทั้งวัน ถ้าเป็นเวลาที่ชงไม่ได้แล้วเป็นสัญญาณของจบวัน เราต้องหยุดเพื่อไปพักผ่อนได้แล้ว’

‘เราเลือกเสียงจากความเงียบ แต่ละวันเราฟังอะไรมาเยอะมาก การที่อยู่เงียบๆ โดยไม่ต้องคิดอะไรเลยมันก็ทำให้เราได้อยู่กับตัวเอง เราได้เคลียร์ทุกอย่าง เราปล่อยทุกอย่างแล้วค่อยกลับมาเริ่มต้นใหม่’

‘เราคิดว่าเสียงจากด้านในของตัวเอง เรามักจะชอบพูดกับตัวเองเวลาเจอสถานการณ์ที่กดดันหรือเครียดจากงาน ก็จะบอกตัวเองว่าไม่เป็นไรนะเดี๋ยวมันก็ผ่านไป บางทีเราไม่ได้แค่พูดแต่เราตบบ่าตัวเองแล้วพูดไปด้วย ทำให้เรามีกำลังใจในการใช้ชีวิตต่อไปได้’

ในแต่ละวันที่เราต้องพบเจอกับปัญหามากมาย เราอยากชวนทุกคนลองหาเวลาเพียงไม่กี่นาทีออกมาฟังเสียงลม เสียงคลื่นน้ำ เสียงสัตว์ต่างๆ ตามธรรมชาติ เพราะเสียงเหล่านี้อาจจะทำให้เราลืมความวุ่นวายต่างๆ และทำให้จิตใจเราสงบลงได้ในเวลาเดียวกัน

สุดท้ายนี้เราเชื่อว่าหากทุกคนเปิดใจรับฟังด้วยหัวใจอย่างแท้จริง ไม่ว่าจะกับตัวเราเองหรือคนอื่นก็ตาม ก็จะสามารถให้คำแนะนำและพาตัวเองและคนที่เรารักออกจากสถานการณ์ที่ยากลำบากได้อย่างตรงจุดมากขึ้น แม้ว่าเราอาจจะไม่สามารถใช้ทฤษฎีนี้ได้กับทุกเรื่องในชีวิต และไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ทั้งหมด แต่อย่างน้อยก็ช่วยผ่อนคลายลงได้บ้างก็ยังดี

The post หลบความวุ่นวายมาผ่อนคลายและฟังเสียงของใจท่ามกลางธรรมชาติกับเส้นทาง ‘มุมมองเติบโตผ่านสวน’ appeared first on a day magazine.

หากธรรมชาติยังสามารถบำบัดตัวเองให้ฟื้นฟูขึ้นด้วยวิธีการของมันเองได้ แล้วคนเราสามารถเยียวยาจิตใจด้วยวิธีใดได้บ้าง?

เส้นทางแรก ‘ใจ เติบโตผ่านสวน’ คือกิจกรรมการเรียนรู้หนึ่งใน 4 เส้นทางที่ OKMD ร่วมกับ BASE Playhouse และ a day ชวนทุกคนกลับมาดูแลและเยียวยาจิตใจท่ามกลางธรรมชาติที่สวนป่าเบญจกิติ ผ่านวิธีการบำบัดน้ำเสีย หรือเรียกกันว่า Nature-based Solution ซึ่งกิจกรรมจะมี 3 ฐานคือ Prepare-Aware-Grow โดยมีผู้นำกระบวนการ กร-ปกรณ์ นาวาจะ จาก BASE Playhouse เป็นคนนำเส้นทางกิจกรรมในครั้งนี้

เตรียมใจพร้อมรับสิ่งใหม่

เริ่มต้นทีมงานได้พาพวกเราเดินชมบรรยากาศรอบสวนเบญจกิติ ลัดเลาะตามทางเดินเข้ามาในโซนพื้นที่ชุ่มน้ำเต็มไปด้วยพืชน้ำหลากชนิด ก่อนจะมาหยุดที่โซนพรรณไม้ป่าดินลุ่มต่ำและป่าดิบแล้ง บริเวณใกล้ทางเข้าอาคารพิพิธภัณฑ์

แม้จะได้เหงื่อจากการเดินทางอยู่บ้าง แต่เมื่อเห็นความสวยงามละลานตาและความร่มรื่นของระบบนิเวศในสวนป่าแห่งนี้ทำให้ลืมความเหนื่อยไปปลิดทิ้ง

กรเล่าให้เราฟังว่า พื้นที่สวนป่าเบญจกิติ เดิมเคยเป็นอาคารและโกดังโรงงานยาสูบที่เป็นพื้นที่ดาดแข็งมาก่อน ได้ถูกรื้อและปรับปรุงสภาพดินผ่านการขุดร่องตามภูมิปัญญาของเกษตรกรไทยสมัยก่อน ไม่เพียงแค่ช่วยให้เปลี่ยนสภาพหน้าดินให้กลับมาเหมาะกับการปลูกต้นไม้ แต่ยังช่วยดูแลรักษาพื้นที่ด้วยตัวของระบบเองทั้งในช่วงหน้าแล้งและหน้าฝน ทำให้สิ่งมีชีวิตต่างๆ สามารถเข้ามาอาศัยในพื้นที่ได้ ทีมสถาปนิกได้ออกแบบสวนเพื่อให้พืชพรรณสามารถอยู่ได้ด้วยตัวเองโดยที่มนุษย์เข้าไปมีส่วนร่วมกับการเจริญเติบโตน้อยที่สุด

นอกจากนี้ทางทีมสถาปนิกยังได้ดึงเอาน้ำจาก ‘คลองไผ่สิงโต’ หนึ่งในคลองที่ประสบปัญหาเน่าเสียมาโดยตลอด สาเหตุหลักเกิดจากชุมชนฝั่งสุขุมวิทที่มีการปล่อยเศษอาหาร กากน้ำมัน ขยะต่างๆ ลงคลองเข้ามาบำบัดภายในสวน เพื่อช่วยให้พื้นที่ทั้งในและนอกสวนนั้นสะอาดสวยงาม เป็นการพัฒนาพื้นที่โดยรอบไปพร้อมๆ กัน

เส้นทางกิจกรรมครั้งนี้ได้จำลองกระบวนการบำบัดน้ำเสียโดยธรรมชาติ หรือ Nature-based Solution มาเชื่อมโยงเข้ากับกระบวนการจัดการอารมณ์ เพื่อหาวิธีที่เหมาะสมในการรับมือกับเรื่องราวต่างๆ ในชีวิตของตัวเอง

เริ่มต้นด้วยการให้แต่ละคนได้ทำความรู้จักกับ ‘ใจ’ ของตัวเอง โดยเลือกเรื่องราวหรือประสบการณ์เชิงลบในใจที่ผ่านมาแล้ว ย้อนกลับไปทบทวนอีกครั้งว่าเราผ่านมาได้ยังไงบ้าง ระหว่างนั้นทีมงานแจกแก้วน้ำ สติกเกอร์ ปากกา ให้ทุกคนเขียนชื่อของตัวเองลงไปแปะบนแก้วน้ำ และตกแต่งแสดงความเป็นตัวเองเต็มที่

หลังจากที่ทุกคนเขียนชื่อของตัวเองเสร็จแล้ว กรเดินนำทางไปยังฐานต่อไป ชวนเทและเติมน้ำในแก้วระหว่างทาง เพื่อให้ทุกคนโฟกัสกับเรื่องราวในใจของตัวเอง สะท้อนสภาวะอารมณ์ของเราว่าใสเหมือนน้ำในแก้วขนาดไหน และสิ่งที่อยู่ในใจของเรากับน้ำที่อยู่ในแก้วมีปริมาณมากน้อยเพียงใด

ใจของเรามีอะไรอยู่บ้าง

“น้ำเสียที่เราสามารถมองเห็นและรับรู้ได้เลยคือลักษณะน้ำเสียทางกายภาพ ไม่ว่าจะเป็นกลิ่น สี ความขุ่น ซึ่งสาเหตุของน้ำเสียก็จะมีขยะ ขยะที่ย่อยสลายได้เมื่อมาอยู่ในน้ำกลายเป็นว่า น้ำเกิดความเป็นกรด สัตว์ที่อยู่ในน้ำก็ใช้ชีวิตไม่ได้ สุดท้ายก็ตายและเน่า” กรอธิบายลักษณะทางกายภาพ

ฐาน Aware ให้ทุกคนนำเรื่องราวที่ได้เลือกก่อนหน้านี้ ย้อนกลับไปคิดอีกครั้งว่าเหตุการณ์ในช่วงเวลานั้นเราผ่านมันมาได้เป็นยังไง และรู้สึกกับมันยังไงบ้าง ให้ทุกคนระบายออกมาผ่านการใช้ material 5 อย่าง แทนอารมณ์ความรู้สึกต่างๆ

อย่างแรก สีผสมอาหาร แทนอารมณ์ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในใจ 

อย่างที่สอง ทราย แทนความไม่ชัดเจน ความขุ่นข้องหมองมัวในใจ

อย่างที่สาม ใบไม้ แทนเรื่องต่างๆ ที่ลอยเข้ามาทับถมในใจ

อย่างที่สี่ น้ำมัน แทนเรื่องที่ค้างคาพูดไม่ได้

และอย่างสุดท้าย กรวดหิน แทนเรื่องที่อัดอั้นในใจไม่ได้ระบายออกไป

ผ่านไปไม่กี่นาที ทุกคนเหมือนได้หยุดอยู่กับตัวเองตัดขาดจากโลกภายนอก ตั้งใจถ่ายทอดความรู้สึกผ่านแก้วน้ำของตัวเองอย่างจริงจัง บางคนครุ่นคิดกับตัวเองสักพักแล้วค่อยตักทีละอย่างลงไปจนครบทั้งหมด สิ่งที่สังเกตเห็นได้คือแก้วของแต่ละคนไม่เหมือนกันเลย บางคนใช้สีเดียวทั้งแก้ว บางคนใช้สีขั้วตรงข้ามจนน้ำกลายเป็นสีดำ บางคนใช้ครบทุกสีจนกลายเป็นสีรุ้งแยกชั้นกันอย่างสวยงาม

ระหว่างนั้นมีคนแอบสังเกตแก้วของเราแล้วบอกว่า “เป็นคนมีสีสันสนุกสนาน แต่ก็มีความรู้สึกที่ขัดแย้งกันบ้าง เพราะเลือกสีส้มกับสีฟ้าซึ่งเป็นสีคู่ตรงข้าม (หัวเราะ)”

ไม่รู้ว่าเป็นความบังเอิญหรืออะไร ความน่าสนใจคือเขาเดาความรู้สึกของเราในตอนนั้นได้ถูกต้องทีเดียว

เมื่อทุกคนได้ระบายสิ่งที่อยู่ในใจผ่านแก้วน้ำของตัวเองเรียบร้อยแล้ว หลังจากนั้นให้จับคู่แลกเปลี่ยนพูดคุยเพื่อสะท้อนเรื่องราวที่อยู่ภายในแก้วของฝ่ายตรงข้าม แต่ละคนก็มีเรื่องราวที่แตกต่างกันออกไป ไม่ว่าจะเรื่องชีวิต ครอบครัว การงาน ความรัก และต่างๆ อีกมากมาย

ระหว่างเดินไปฐานสุดท้าย เราเห็นสีหน้าและแววตาของทุกคนตั้งใจที่จะเล่าและรับฟังเรื่องราวของกันและกันตลอดทาง

สิ่งเก่าผ่านไป สิ่งใหม่เข้ามา

“หนึ่งแก้วคือหนึ่งเรื่องราว แต่หนึ่งเรื่องราวก็มีเรื่องยิบย่อยผสมกันเต็มไปหมด จนทำให้สีในแก้วของแต่ละคนออกมาไม่เหมือนกันเลย ถ้าสังเกตจะเห็นว่าทุกครั้งที่หยดสีลงในแก้ว สีของน้ำจะค่อยๆ เปลี่ยนไป สุดท้ายก็รวมกันเละเทะไปหมด”

ฐาน Grow ให้ทุกคนมาแยกสิ่งต่างๆ ออกจากกันให้ได้มากที่สุด โดยใช้อุปกรณ์ 2 อย่างคือ ตะแกรงและกระดาษ เปรียบเสมือนรากไม้และดินที่คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกันทำให้ระบบนิเวศในพื้นที่สวนแห่งนี้สมบูรณ์

“รากไม้ภายในสวนได้บำบัดน้ำเสียจากคลองไผ่สิงโตจนสามารถเลี้ยงทั้งสวนและปลูกข้าวได้  สิ่งมีชีวิตรวมถึงตัวเราเองก็สามารถบริโภคพืชเหล่านี้ได้ กระบวนการนี้มีชื่อว่า Nature-based Solution ซึ่งใช้ธรรมชาติบำบัดเองทั้งหมด มนุษย์แทบจะไม่ได้เข้าไปยุ่งอะไรเลยนอกจากปลูกต้นไม้ ดังนั้นรากไม้ตรงนี้ก็เลยทำหน้าที่เป็นตัวกรองตะกอนต่างๆ ที่มันไหลมาพร้อมกับน้ำ

“ดินเป็นแหล่งให้รากไม้ยึดจับ ซึ่งพื้นที่สวนได้ดูดซับน้ำเสียลงไปบนพื้นผิวของดิน ทำให้ความเป็นกรดเบสหรือสารตกค้างอยู่ในดินบางอย่างถูกดูดซึมเข้าไปจนทำให้น้ำสะอาดขึ้น ดินเป็นพื้นที่ให้รากไม้อาศัย รากไม้ก็ยึดติดดินให้อยู่รวมกันเป็นก้อน เป็นระบบนิเวศที่เกื้อหนุนซึ่งกันและกัน”

คนส่วนใหญ่เลือกใช้ตะแกรงเพื่อกรองของแข็งก่อน จากนั้นจึงใช้กระดาษเพื่อกรองไขมัน แม้ว่าจะสามารถกรองสิ่งต่างๆ ออกไปได้หมด แต่มีหนึ่งสิ่งที่ไม่สามารถใช้อุปกรณ์ใดกรองออกไปได้เลย ก็คือ ‘สี’ ของน้ำที่แทน ‘อารมณ์ความรู้สึก’ ของเรานั่นเอง

บางเรื่องก็ต้องใช้เวลา

ในชีวิตของคนเรา มีปัญหาต่างๆ เข้ามามากมาย บางเรื่องเราสามารถแก้ไขและผ่านพ้นมันไปได้ด้วยดี บางเรื่องจัดการกับปัญหาได้แล้วแต่ความรู้สึกอาจจะไม่ได้หายไปด้วย

ฐาน Grow จึงตั้งคำถามว่า ‘เราจะแยกสีในแก้วออกจากน้ำด้วยวิธีธรรมชาติยังไงได้บ้าง’ มีคนตอบว่าให้เอาน้ำในแก้วไปเทใส่ภาชนะที่มีน้ำเยอะกว่าก็จะทำให้น้ำเจือจางลงได้ แต่สุดท้ายก็ยังไม่สามารถแยกสีออกไปทั้งหมดอยู่ดี

กรเฉลยว่าให้ตั้งทิ้งไว้เฉยๆ ใช้ ‘เวลา’ เป็นเครื่องมือในการทำให้มันหายไป

“เราตั้งทิ้งไว้เฉยๆ เมื่อน้ำระเหยไปสิ่งที่เหลืออยู่ก็คือสี เหมือนความรู้สึกของคนเราที่หายไปตามกาลเวลาของมันเอง”

ท้ายสุดของกิจกรรม ทุกคนได้แบ่งปันเรื่องราวของตัวเอง และแชร์วิธีการแก้ปัญหาต่างๆ เผื่อวิธีไหนน่าสนใจ สามารถนำหยิบกลับไปใช้กับตัวเองได้ไม่มากก็น้อย

หากจะสรุปสิ่งสำคัญของเส้นทางนี้ เราคิดว่าน่าจะเป็นการที่เราได้ทบทวนตัวเองมากขึ้น รู้ว่าตอนนี้เรามีปัญหาอะไร อารมณ์ของเราเป็นแบบไหน และรู้ว่าตัวกรองอะไรบ้างที่มีความหมายกับเรา แม้ว่าตอนนี้บางคนอาจจะยังไม่เจอตัวกรองที่เหมาะกับตัวเองก็ไม่เป็นไร เพราะในชีวิตจริงอาจจะยังมีคนที่พอให้เราสามารถแชร์และแบ่งปันเรื่องราวต่างๆ ออกไปได้บ้าง อย่าง เพื่อน คนรัก ครอบครัว หรือนักจิตวิทยาที่พร้อมจะรับฟัง ถึงแม้ว่ามันจะไม่สามารถกรองออกไปจนหมด แต่อย่างน้อยก็อาจจะทำให้มันเจือจางลงไปบ้าง

ก่อนที่กิจกรรมเส้นทางในวันนี้จะสิ้นสุดลง กรชวนทุกคนเติมอากาศเข้าไปในใจโดยเอาน้ำในแก้วที่เต็มไปด้วยความรู้สึกต่างๆ เททิ้งไป แล้วกลับบ้านด้วยจิตใจที่ปลอดโปร่งพร้อมรับสิ่งใหม่ในชีวิต

“น้ำเสียก็ต้องเติมออกซิเจนเข้าไปบำบัด เพื่อทำให้สิ่งมีชีวิตต่างๆ สามารถใช้ชีวิตต่อไปได้ เหมือนกับใจที่ปลอดโปร่งแล้ว ก็อาจจะมีประโยชน์กับหลายๆ ชีวิตรอบตัวของเราได้เช่นกัน”

The post ทิ้งความเหนื่อยล้าเดินเข้าสวนป่าให้ธรรมชาติบำบัดกับเส้นทาง ‘ใจเติบโตผ่านสวน’ appeared first on a day magazine.

ประเด็นนี้ถูกพูดถึงในโซเชียลมีเดียอย่างตื่นตัว แต่เมื่อเวลาผ่านไปหลายปี จำนวนการพูดคุยเรื่องนี้ลดลง แต่ความรุนแรงของปัญหายังคงเท่าเดิม

ปัญหามลพิษทางอากาศ เกิดจากกิจกรรมของมนุษย์ สมมติว่าถ้าเราไม่ได้พูดถึง PM 2.5 กันอีก ละเลยเรื่องนี้มากเกินไป เราจะเผชิญปัญหานี้ซ้ำๆ แบบไม่มีวันจะกลับมาดีขึ้นได้อีกเลย 

การจะกลับมาเล่าปัญหานี้ให้คนรับรู้ว่ามันร้ายแรงแค่ไหนไม่ใช่เรื่องง่าย ในวันที่สังคมมีหลายปัญหาให้พูดถึง 

AIR YOU CAN EAT คือความพยายามของ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) ร่วมกับ Studio Dialogue ที่อยากเล่าปัญหาให้คนตระหนักด้วยวิธีใหม่ ใส่ความคิดสร้างสรรค์ ร่วมมือกับผู้เชี่ยวชาญต่างสาขา และเล่ามันผ่านอาหารจากเชฟมืออาชีพ

เรานัดพบกันที่ร้านวรรณยุค ในโครงการ 515 Victory ไม่ไกลจากอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เมื่อทุกคนมาพร้อม ชาติวุฒิ วังวล ผู้อำนวยการสำนักสนับสนุนการควบคุมปัจจัยเสี่ยงทางสุขภาพ สสส. เริ่มเล่าที่มาของโครงการนี้ให้ฟัง รวมถึงความร้ายแรงของ PM 2.5 ที่ไม่น้อยลง กลับกันจะยิ่งรุนแรงมากขึ้น

“แคมเปญ AIR YOU CAN EAT อยากทำให้ฝุ่นเล็กๆ เป็นเรื่องที่มองเห็นและจับต้องได้ ผ่านการตีความองค์ความรู้ต่างๆ เกี่ยวกับปัญหาฝุ่นพิษ PM 2.5 พัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้ ผ่านเมนูอาหาร 4 เมนู จากเชฟผู้เชี่ยวชาญอาหารไทย เราอยากสร้างประสบการณ์ร่วมที่ดึงเมนูอาหารมาทำให้เป็นสื่อการเรียนรู้สะท้อนปัญหาที่เข้าใจง่าย ชวนร่วมคิด วิเคราะห์ ที่ก่อให้เกิดภาพจำ อารมณ์ ความรู้สึกร่วม ที่นำไปสู่การตระหนักถึงปัญหาฝุ่น PM 2.5 มากขึ้น เป้าหมายคือเพื่อคืนอากาศสะอาดกลับคืนสู่ปอดคนไทยให้เร็วที่สุด” ชาติวุฒิ กล่าว

เชฟที่คิดค้นเมนูอาหารวันนี้ คือ ชาลี กาเดอร์ เชฟผู้เชี่ยวชาญและหลงใหลในวัฒนธรรมอาหารไทยอีสาน Studio Dialogue ร่วมคิดคอนเซปต์และ Execution ชวน Konggreengreen หรือ ก้อง-ชณัฐ วุฒิวิกัยการ Influencer สายสิ่งแวดล้อมมาเล่าเรื่องเบื้องหลังจานอาหารให้เราฟัง

เมนูแรกคือ เมนูฝุ่นตลบ เป็นเนื้อกุ้งและปูที่ตกแต่งด้วยงาขี้ม่อน ผงแกงไตปลา หลน ปลาร้า น้ำตาล และใบชะมวง เชฟต้องการเล่าเรื่องอันตรายของฝุ่นเมื่อเข้าสู่ร่างกายผ่านการหายใจ จานนี้จึงเติมเครื่องปรุงกลิ่นฉุนจนแสบจมูก เมื่อตักเข้าปากคำแรก รสสัมผัสของขนาดวัตถุดิบที่แตกต่างกัน จะทำให้คุณเข้าใจถึงขนาดของฝุ่นพิษแต่ละชนิดที่มีขนาดใหญ่เล็กแตกต่างกันออกไป ไม่ว่าจะเป็น PM 2.5 หรือ PM 10 ได้อย่างเป็นรูปธรรมยิ่งขึ้น 

นอกจากนี้ส่วนผสมทั้งหมดก็คัดเลือกมาจากทุกภาคของประเทศไทย สะท้อนไปถึงสถานการณ์ฝุ่นพิษที่เกิดขึ้นทั่วทุกภูมิภาคของประเทศไทย ไม่ได้กระจุกแค่ในเมืองใหญ่อย่างเดียว

เมนูที่สองคือ เมนูปลาลุยควัน จานนี้มีไอเดียในการนำเสนอเพิ่มขึ้น เริ่มจากการเสิร์ฟปลาตัวใหญ่พร้อมกับควันและมีก้อนเกลือเกาะอยู่เต็มตัว เชฟจะเอาหินก้อนใหญ่มาทุบก้อนเกลือให้แตกออก เผยให้เห็นเนื้อปลาด้านใน

ฝุ่นผงจากก้อนเกลือเปรียบเปรยกับ PM 2.5 ที่มาจากสาเหตุต่างๆ ซึ่งเมื่อเราทุบจนแตกละเอียด ก็จะพบกับปลาที่ซ่อนอยู่ด้านใน จากนั้นเชฟจะนำเนื้อปลากลับมาเสิร์ฟพร้อมข้าว น้ำพริก และผัก เมื่อรับประทานจะรู้สึกได้ถึงความเค็มจากเกลือที่แทรกซึมเข้าไปในเนื้อปลา บอกเล่าเป็นนัยว่าความเค็มก็เหมือนฝุ่นขนาดเล็กที่สามารถแทรกซึมเข้าสู่กระแสเลือด และก่อให้เกิดอันตรายต่อร่างกายของคุณได้

เมนูที่สามชื่อว่า ห้าคำ ห้าระดับ เมนูนี้นำเรื่อง AQI หรือค่าคุณภาพอากาศ 5 ระดับที่เราคุ้นเคยมาทำให้เห็นภาพและรู้สึกมากขึ้น บนจานจะมีอาหารเป็นก้อน ซึ่งประกอบด้วย พายกรอบ มูสตับบด มัลเบอร์รี่ ชีสมันเชโก เทอร์รีนหมูบด เมื่อลองชิมจะพบว่าแต่ละชิ้นจะให้ความรู้สึกกลืนง่ายยากแตกต่างกัน เป็นการเล่าว่าอากาศแต่ละระดับถ้าเราหายใจเข้าไปจะรู้สึกอย่างไร สัมผัสของอาหารที่ต่างกันเป็นการเล่าเรื่องนี้ได้น่าสนใจและรู้สึกมากกว่าการดูแค่ตัวเลขอย่างเดียว

เมนูสุดท้าย สโมคสวีท เป็นขนมหวานที่เล่าวิธีแก้ปัญหาฝุ่น บนจานจะเป็นเมอแรงค์กาบมะพร้าวรมควัน ทำเป็นแผ่นคล้ายโฟมสีเทาบางๆ มีชั้นของขนมเปียกปูนสดอยู่ด้านล่าง วิธีกินคือเราต้องราดกะทิร้อนๆ บนเมอแรงค์จนอ่อนยวบ การราดกะทิเป็น symbolic บอกว่าการแก้ปัญหาฝุ่นที่เราคิดว่ายาก แก้ไม่ได้ แท้จริงแล้วสามารถทำได้ด้วยการปรับกิจกรรมในชีวิตประจำวัน แม้เป็นเรื่องเล็กน้อย แต่เมื่อรวมกันทำก็มีพลังสร้างความเปลี่ยนแปลงได้เช่นกัน 

ก่อนหน้าจะมาร่วมงาน เราจินตนาการไว้ก่อนว่าอาหารคงเน้นที่การเล่าด้วยภาพมากกว่ารสชาติ แต่เมื่อได้ชิมก็พบว่าอาหารอร่อยทุกจาน แถมยังตกแต่งได้สวย เล่าเรื่อง มีเมสเสจที่อยากบอกซ่อนอยู่ทั้งหมด แม้จะรู้สึกเสียดายที่อาหารเซ็ตนี้อาจไม่ได้ทำขายในวงกว้าง แต่อย่างน้อยการได้มาชมวิธีเล่าเรื่องฝุ่นรูปแบบใหม่ ก็จุดประกายให้เราได้ไอเดีย และอยากบอกต่อแคมเปญนี้ เพื่อไม่ให้เรื่องฝุ่นถูกกลืนหายไปจากโซเชียลมีเดีย

ในแคมเปญนี้ สสส. และ Studio Dialogue ยังทำแอพพลิเคชั่นใหม่ขึ้นมาชื่อ Airvisible ภายในจะเป็นเนื้อหาเกี่ยวกับฝุ่น PM 2.5 ที่ตั้งใจทำเพื่อเล่าเรื่องให้คนเห็นภาพที่สุด เพราะสาเหตุหนึ่งที่คนไม่ได้รู้สึกถึงปัญหานี้ เพราะเรามองไม่เห็น เมื่อเนื้อหาถูกทำด้วย visual ที่น่ามอง ข้อมูลครบ แชร์ต่อไม่ยาก เป็นการเล่าเรื่องอย่างครบถ้วนจริงๆ

เรามีส่วนร่วมในการแก้ปัญหาฝุ่นมลพิษได้หลายวิธี เช่น การปรับเปลี่ยนพฤติกรรม หรือร่วมผลักดันร่าง พ.ร.บ.อากาศสะอาด ให้เกิดขึ้นจริง อย่างน้อยที่สุด เราสามารถค้นหาข้อมูลเบื้องต้นของปัญหานี้ได้ที่ Facebook : ศูนย์เรียนรู้สุขภาวะ และ https://resourcecenter.thaihealth.or.th/

The post AIR YOU CAN EAT แคมเปญที่เตือนว่า PM 2.5 ยังไม่หายไปโดยเล่าผ่านอาหารแบบ Chef’s Table appeared first on a day magazine.

วันหนึ่งเราก็ได้เห็นผลงานล่าสุดจาก YouTube Channel ของ DEKSORKRAO เป็นวิดีโอล้อเลียนตัวอย่างหนังเรื่องดังอย่าง SPIDER MAN : NO WAY HOME คลิปของต่อยังเรียกรอยยิ้มจากเราได้เหมือนเดิม การใช้สถานที่ละแวกบ้านสร้างสรรค์เป็นภาพยังทำได้ดีเหมือนตอนคลิปเอ็มวี BLACKPINK ที่เพิ่มเติมคือมีเทคนิคด้านภาพที่ดีขึ้น (รอบนี้มี CG) ยอดวิวก็ค่อยๆ ไต่ขึ้นอย่างน่าพอใจ

ต่อเล่าให้เราฟังว่า หลังจากทำงาน BLACKPINK จนดัง เขาก็ยังทำคลิปสไตล์ล้อเลียนหรือ parody อย่างต่อเนื่อง โดยเน้นที่เอ็มวีเป็นหลัก ศิลปินก็มีเปลี่ยนไปทำวงอื่นบ้างในวงการ K-pop มีแบรนด์มาลงโฆษณาอยู่เรื่อยๆ ช่องมีแนวโน้มที่ดี 

ถึงจุดหนึ่ง ความราบรื่นก็มีข้อไม่ดีอยู่บ้าง มันทำให้เราอยู่ใน comport zone จนไม่ได้ทำอะไรใหม่ ช่วงหลังมานี้ต่อเลยพยายามทำงานสไตล์อื่นบ้าง หลุดจากงานเอ็มวีที่ต้องถ่ายด้วยมุมและจังหวะที่เคร่งครัด มาทำอะไรที่อินและชอบดูบ้าง 

“BLACKPINK ยังไม่ออกเพลงใหม่ เราอยากทำงานตามใจตัวเองบ้าง เราชอบหนัง บวกกับว่าง เราว่างบวกกับเราอยากให้คนดูเห็นว่าเราไม่ได้ทำแค่เอ็มวีนะ อยากให้คนดูเห็นความสามารถของเราในมุมอื่นบ้าง” ต่อเล่า

สุดท้ายเขาลองทำงานเกี่ยวกับหนัง โดยเริ่มจากคลิปล้อเลียนตัวอย่างหนัง Squid Game ซีรีส์เกาหลีที่ดังระดับโลก จากนั้นเขาก็หางานที่สอง ครั้งนี้เขาอยากเล่นกับตัวอย่างหนังที่เป็นกระแสอย่าง SPIDER MAN : NO WAY HOME รอบนี้เขาทำตัวอย่าง Teaser Trailer ทั้งตัวแรกและตัวเต็ม 

จุดเด่นของเด็กเซราะกราวตั้งแต่งานของ BLACKPINK คือการใช้ฉากและตัวละครในชุมชนละแวกบ้านมาทำงานล้อเลียน เลือกใช้ภาพได้สนุก ในจังหวะที่แม่นยำ สิ่งนี้ยังไม่หายไปจากงานตัวอย่างหนังชิ้นนี้ ตัวอย่างเช่น ในตัวอย่างหนังจะมีฉากของ Dr.Strange ร่ายเวทมนตร์ ผู้กำกับก็เอาของใกล้ตัวอย่างหม้อและน้ำปลามาครีเอตได้สร้างสรรค์

“หลายฉากเราคิดหน้างาน ฉากนี้เรานัดพ่อ (เล่นเป็นด็อกเตอร์สเตรนจ์) กับน้องที่เป็นสไปเดอร์แมน เราคิดแค่ว่าอยากให้มีอะไรตรงกลาง พ่อก็บอกว่าเอาหม้อแล้วกัน ทำให้เหมือนต้มอะไรสักอย่าง สักพักเราเห็นว่าในหนังต้นฉบับเขาเหยาะอะไรสักอย่าง เราก็คิดว่าน้ำปลาแล้วกัน เป็นภาพที่แวบเข้ามาในหัว คล้ายๆ ตอนเราต้มแกง” เจ้าของเพจเด็กเซราะกราวเล่าเบื้องหลังการสร้างงาน

การทำ YouTube Channel เป็นแหล่งสร้างรายได้ก็จริง แต่ปัจจุบันสนามนี้แข่งขันสูงมาก ต้องลงคลิปเป็นประจำ คู่แข่งก็เยอะ หลายครั้งเราจึงเห็นครีเอเตอร์จำนวนมากออกมาทำคลิปสารภาพหน้ากล้องว่าเกิดอาการหมดแรง burn out ต้องขอพักชั่วคราว สำหรับเด็กหนุ่มอย่างต่อก็เช่นกัน ถึงจะดังจากงานเอ็มวี เขาก็ไม่อยากให้ตัวงานมาเป็นกรอบกำหนดชีวิตมากเกินไป จนหลงลืมความสนุกในการสร้างงาน

“BLACKPINK จะมีความกดดันตอนทำนิดๆ พอคลิปมันดังมาก คลิปต่อไปก็จะรู้สึกอยากให้ดังอีก แต่กับ สไปเดอร์แมน เรากลับคิดว่าไม่ดังก็ไม่เป็นไร มันเป็นงานใหม่ของเรา ทำแบบสบายๆ 

“ตอนนี้ผมอยากให้ตัวช่องโฟกัสเรื่องของการทำ parody cover ไม่ใช่แค่ BLACKPINK แต่คือทุกอย่าง มีความคิดสร้างสรรค์ที่ใช้ต้นทุนและสิ่งของจากชุมชน ต้นทุนต่ำ ทำทุกอย่างที่เราอยากทำและอิน” ประโยคสุดท้ายดูเหมือนจะเป็นเคล็ดลับในการทำงานสร้างสรรค์ให้ยั่งยืนที่สุด

The post SPIDER-MAN : NO WAY HOME x DEKSORKRAO และก้าวต่อไปของช่อง เด็กเซราะกราว appeared first on a day magazine.

ในช่วงประชุมหารือการทำงาน ค่าย Gene Lab ได้มีโอกาสพูดคุยกับรถไฟฟ้า BTS ถึงการโปรโมตศิลปินโดยใช้พื้นที่ของสถานีและตัวรถไฟฟ้าเป็นเครื่องมือ ในที่สุดวงแรกที่ได้โอกาสทำโปรเจกต์นี้ก็คือ Tilly Birds โดยโจทย์ของงานกำหนดให้ชัดเจนขึ้น เป็นการออกแบบรถไฟฟ้าให้มีสไตล์ของวงได้อย่างเต็มที่

การออกแบบภาพรวมได้บริษัทออกแบบภาพชั้นนำอย่าง VISIONARY มาช่วยดูแล โดยมี อ๋อง-วุฒิกร เอกรัตนสมภพ มาเป็นหัวหน้าทีม และมีครีเอทีฟอย่าง หนึ่ง-อัศวิน พานิชวัฒนา มาช่วยดูแลด้านไอเดีย “เราออกแบบรถไฟฟ้าทั้งขบวน อยากให้คนถืออัลบั้มนี้ของ Tilly Birds มาขึ้นรถไฟฟ้า แล้วจะรู้สึกว่ามันคือเนื้อหาเดียวกัน” อ๋องเล่าภาพรวมของตัวงาน

ทันทีที่ได้รับโจทย์ VISIONARY มีทางเลือกที่หลากหลาย พวกเขาได้แรงบันดาลใจจากรถไฟของอเมริกายุค 80 ซึ่งดูมีความเป็นอนาคต ทันสมัย และใช้วัสดุที่มีความมันวาว ดูเข้ากับ key visual บนปกอัลบั้มของวงเป็นอย่างดี 

จากนั้นพวกเขาทดลองออกแบบรถไฟหลายรูปแบบ ทั้งการออกแบบทั้งขบวน หัว ท้าย ทุกแบบต้องสะท้อนความแข็งแรง สวยงาม เท่ แต่ยังมีความเป็น Tilly Birds อยู่ สุดท้ายมาจบที่การออกแบบบางส่วนของรถไฟฟ้าเพื่อความปลอดภัยในการทำงานของเจ้าหน้าที่ เน้นการออกแบบในบริเวณของตู้โดยสารอย่างเต็มที่

เมื่อย่างก้าวเข้าไปด้านใน เราจะเห็นภาพที่เป็นเหมือน key visual ของอัลบั้มมาตีความใหม่ นำ source ที่มีมาขยายและออกแบบให้เข้ากับพื้นที่ เว้นส่วนที่นั่งและหน้าต่างอย่างลงตัว มีการดัดแปลงภาพจากอัลบั้มเพื่อให้ตัวรถยังมีเนื้อหาที่ไปในทางเดียวกันกับอัลบั้ม ที่สำคัญคือ ตอนนี้สถานีรถไฟฟ้าบางแห่งมีการออกแบบ sound design และติดตั้งหน้าจอดิจิทัล immerse รูปแบบใหม่ยาว 45 เมตร เมื่อรถไฟฟ้า Tilly Birds มาถึงสถานีเหล่านี้ จะมีการเล่นเพลงในอัลบั้มและขึ้นกราฟิกที่ใช้คอนเซปต์เดียวกับตัวรถ สอดประสานกันอย่างลงตัว เหมือนเรากำลังอยู่ในสถานีแห่ง Tilly Birds อย่างที่ทีมออกแบบตั้งใจ

“เราเลยอยากให้มันเท่ สุดๆ ไปเลย ทุกอย่างจะขยายจากความเป็น Tilly Birds เช่น นำโลโก้มาขยายความ ใช้ artwork มาดัดแปลง ที่เหลือก็ออกแบบฟังก์ชั่นตามพื้นผิววัสดุ พยายามออกแบบในส่วนที่หลอกสายตาคนได้ ให้มันดูเหมือนเป็นรถไฟฟ้าแห่งอนาคต” วุฒิกรเล่าเบื้องหลังเพิ่มเติม

เรื่องหนึ่งที่ทีมตั้งใจออกแบบแต่เสียดายที่ไม่เกิดขึ้นจริง คือการออกแบบพื้นขบวนรถไฟฟ้าให้เป็นลู่วิ่ง ซึ่งเป็นหนึ่งในซิงเกิลดังของอัลบั้มนี้ วุฒิกรเล่าว่าเขาออกแบบให้เส้นลู่วิ่งมีแค่ 3 เส้น ถ้ามากกว่านี้จะดูไม่เหมือนลู่วิ่ง ออกแบบลักษณะเส้นสายให้ดูตอบโจทย์ที่สุด แม้สุดท้ายกราฟิกนี้จะถูกปรับไปอยู่ด้านบนเพดานแทน แต่ก็สะท้อนความตั้งใจของทีมงานที่อยากให้แฟนเพลง Tilly Birds เห็นรถไฟฟ้าขบวนนี้แล้วยิ้มกับมันมากที่สุด

ขอบคุณรูปภาพจาก GMM GRAMMY และ Tilly Birds

The post เบื้องหลังการนำอัลบั้ม Tilly Birds มาออกแบบเป็นรถไฟฟ้า BTS โดย Visionary appeared first on a day magazine.

“เป้าหมายของเราในปี 2030 คือต้องลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก 20% โดยดึงความร่วมมือจากทุกภาคส่วนทั้งลูกค้า พนักงาน ใช้สามวิธีการ หนึ่ง เพิ่มประสิทธิภาพการผลิต ปรับปรุงประสิทธิภาพโรงงาน นำเชื้อเพลิงสะอาดมาใช้ สอง ปรับพอร์ตโฟลิโอการลงทุน ลงทุนในธุรกิจคาร์บอนต่ำ เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม สาม เข้าช่วยลดในวิธีการอื่นๆ เช่น ปลูกป่า, ทำ Carbon Capture จับก๊าซเรือนกระจกที่อยู่ในชั้นบรรยากาศลงไปใต้พื้นดิน, ลงทุนเรื่อง R&D หานวัตกรรมใหม่ๆ ที่จะช่วยลดคาร์บอนได้มากขึ้น” ดร.คงกระพัน อินทรแจ้ง ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท พีทีที โกลบอล เคมิคอล จำกัด (มหาชน) หรือ GC กล่าว

 ‘Together to Net Zero’ คือแคมเปญที่จะเข้ามาสร้างความสมดุลระหว่างธุรกิจที่เติบโตและสิ่งแวดล้อมที่ยั่งยืน “GC มีความมุ่งมั่นที่จะเป็นบริษัทเคมีภัณฑ์ระดับสากล ด้วยความตั้งใจในการเป็น ‘เคมีที่เข้าถึงความสุข’ หรือ ‘Chemistry for Better Living’ ฉะนั้นหากจะทำให้สำเร็จได้ของที่ผลิตจะต้องดี และกระบวนการผลิตก็ต้องดีด้วย ทั้งสามเรื่องที่เราจะทำเพื่อให้เกิดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกเป็นศูนย์ จะทำให้ทุกคนมีส่วนร่วม ทั้งเรื่องกระบวนการผลิต การลงทุน และการสร้างนวัตกรรมให้ลูกค้า”

แนวทางในการลดก๊าซเรือนกระจกให้เป็นศูนย์ในปี 2050 GC เป็นไม่กี่บริษัทที่มีแผนระยะยาวชัดเจน สามารถนำไปปฏิบัติได้จริง “เราจะลดก๊าซเรือนกระจก แต่จะไม่ลดการเติบโตของธุรกิจ ในอดีตที่ผ่านมาจะเห็นว่าการขยายธุรกิจของ GC ไปในธุรกิจต่างๆ ที่หลากหลาย ในส่วนของธุรกิจที่เป็นกรีนโปรดักต์ เราทำเรื่องนี้มาตั้งแต่แรก ลงทุนในธุรกิจที่เป็น Bio-based และ Eco business มีการนำวัสดุหมุนเวียนมาใช้ และสร้างมูลค่าเพิ่ม”

เขายอมรับว่าการขยายธุรกิจที่ว่านี้ทำให้ GC มีการปล่อยก๊าซเรือนกระจกเพิ่มขึ้น แต่ตามแผนงานของการขยายธุรกิจเขาชี้แจงว่า GC จะปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่สูงที่สุดในปี 2025 จากนั้นจึงจะค่อยๆ ลดลง โดยมีเป้าที่ชัดเจนตาม 3 แนวทางที่กล่าวไปแล้วข้างต้น โดยแนวทางที่หนึ่ง-เพิ่มประสิทธิภาพการผลิต นับเป็นการลดโดยตรงเพราะมีการปล่อยก๊าซเรือนกระจกออกมาจากการใช้พลังงานในการผลิต สอง-ปรับพอร์ตโฟลิโอการลงทุน จะช่วยให้ไปถึงเป้ามากขึ้น เมื่อปรับเปลี่ยนพลังงานที่ต้องซื้อมาใช้ในกระบวนการผลิตให้เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากขึ้น จะช่วยลดประมาณก๊าซเรือนกระจกได้ถึง 3 ล้านตัน สาม-เข้าช่วยลดในวิธีการอื่นๆ เช่น การนำเทคโนโลยีกักเก็บมาใช้ การปลูกป่าทดแทน เป็นต้น

อ่านเพิ่มเติม Together To Net Zero https://bit.ly/3G9LVt1

The post ‘Together To Net Zero’ เป้าหมายใหม่จาก GC ลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกเป็นศูนย์ในปี 2050 appeared first on a day magazine.

นี่คือไอเดียของโปรเจกต์ The Exploded View Beyond Building ของกลุ่ม Biobased Creations จากประเทศเนเธอร์แลนด์ ที่พยายามหาความเป็นไปได้ใหม่ๆ ในการก่อสร้าง โดยเริ่มต้นจากการลดปริมาณการใช้วัสดุก่อสร้างที่ทำให้เกิดมลพิษและลดการใช้ทรัพยากรธรรมชาติที่ต้องใช้เวลาฟื้นฟูนานๆ 

ทางออกที่พวกเขาเลือกใช้คือการผสมผสานระหว่างเทคนิคทางวิทยาศาสตร์ กับภูมิปัญญาดั้งเดิมของมนุษย์นำพืชกว่าร้อยชนิดไปจนถึงแบคทีเรียและเชื้อราดีมาผลิตเป็นวัสดุก่อสร้างที่มีความยั่งยืน แข็งแรง และดีไซน์ให้ทันสมัยเข้ากับรสนิยมแบบบ้านโมเดิร์น

บ้านหลังนี้จึงถูกสร้างขึ้นด้วยผนัง กระเบื้อง โต๊ะ ตู้ จากพืช เช่น Totomoxtle วัสดุไม้อัดชนิดใหม่ที่ทำจากแกลบของข้าวโพดเม็กซิกัน ซึ่งนอกจากจะเป็นการสืบทอดภูมิปัญญาดั้งเดิมของเม็กซิกันแล้ว ยังสร้างรายได้ให้กับเกษตรกรอีกทางด้วย 

นอกจากนี้ยังมีจานข้าวที่ทำจากเปลือกไข่ ฝ้าเพดานทำมาจากดอกไม้ และผนังที่ทำมาจากหญ้า ทั้งยังมีการใช้เชื้อราดีที่ก่อตัวในดิน ซึ่งมีคุณสมบัติทนน้ำ หน่วงไฟ ซับเสียง รักษาตัวเองได้ โดยนำมาเคลือบวัสดุในบ้านอีกทีเพื่อต่ออายุของวัสดุให้ยาวนานขึ้น

ความพิเศษของบ้าน plant-based หลังนี้คือเราสามารถถอดโครงสร้างออก แล้วไปประกอบบ้านใหม่เมื่ออยากย้ายบ้านได้ด้วย! ทีม Biobased Creations อยากให้ทุกคนเห็นว่าเราสามารถสร้างบ้านที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมได้ พวกเขาจึงนำบ้านทั้งหลังมาจัดแสดงในงาน Dutch Design Week ประเทศเนเธอร์แลนด์ ด้วยจุดมุ่งหมายที่อยากให้ทุกคนเห็นว่าบ้านที่สร้างจากพลังงานหมุนเวียนเกิดขึ้นได้จริง

Lucas De Man ผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่ม Biobased Creations บอกว่า ขณะที่หลายคนคิดว่าวัสดุเหล่านี้จะต้องมีราคาแพงเพราะเป็นบ้านที่เกี่ยวข้องกับเรื่องสิ่งแวดล้อม แต่เขายืนยันว่าทุกนวัตกรรมที่กล่าวมานั้นราคาถูกกว่าที่คิด และต่อไปเราก็จะสามารถนำเทมเพลตเหล่านี้ไปใช้ในการออกแบบต่างๆ ได้หลากหลายขึ้นอีกด้วย ซึ่งวิธีนี้ถือว่าเป็นความยั่งยืนต่อทั้งความเป็นอยู่ของมนุษย์และสิ่งแวดล้อมโลก

แหล่งข้อมูล
dezeen.com
THE EXPLODED VIEW BEYOND BUILDING

The post ที่อยู่อาศัยก็ plant-based ได้! The Exploded View Beyond Building โปรเจกต์สถาปัตยกรรมที่ใช้พืชเป็นหลัก appeared first on a day magazine.