เหล่านี้คือคำถามที่คนส่วนใหญ่มักไม่ได้นึกถึงเท่าไหร่เมื่อตัดสินใจซื้อรองเท้าใหม่สักคู่ แต่ถ้ารองเท้าคู่ถัดไปของคุณคือสนีกเกอร์จากแบรนด์ Maddy Hopper คุณอาจจะเริ่มถามตัวเองด้วยคำถามด้านบนมากขึ้น

Maddy Hopper คือแบรนด์รองเท้าผ้าใบที่ใส่ใจเรื่องความยั่งยืนอย่างถึงแก่น เริ่มตั้งแต่วัสดุอย่างผ้าใบจากเส้นใยพลาสติกและฐานรองเท้าจากยางพารารีไซเคิล ไปจนถึงกระบวนการผลิตและแพ็กเกจจิ้ง ไม่เว้นแม้แต่ดีไซน์ของรองเท้าที่ตั้งใจให้ใส่ง่าย เดินสบาย เข้ากับทุกลุค ด้วยความตั้งใจที่อยากลดการซื้อรองเท้ามากเกินจำเป็น

ด้วยคอนเซปต์ที่แข็งแรงตั้งแต่ต้นจนจบกระบวนการ ทำให้สินค้าของ Maddy Hopper ได้รับการตอบรับอย่างดีตั้งแต่เปิดตัวในโซเชียลมีเดียเมื่อปลายปี 2563 แถมยังขยายฐานลูกค้าได้อย่างสม่ำเสมอจนผลิตแทบไม่ทัน

หลังจากเล็งรองเท้าของพวกเขาอยู่นาน เราขอชวนไปฟังวิธีคิดเบื้องหลังจาก 2 ใน 4 ผู้ก่อตั้งอย่าง ชาญ สิทธิญาวณิชย์ และ ป๊อบ–ภาคิน โรจนเวคิน เพื่อถอดรหัสความครีเอทีฟของรองเท้าผ้าใบแบรนด์นี้ ซึ่งไม่ได้มีดีแค่ใส่สบาย ดีไซน์สวย แต่ใส่แล้วยังดีต่อคนรอบตัวด้วย

Maddy Hopper’s Facts

1. Label : Maddy Hopper
2. Founder : ชาญ สิทธิญาวณิชย์, ป๊อบ–ภาคิน โรจนเวคิน, จิ๋ว–จิรภัทร สุวิเดชโกศล และ วิน–พิรุฬห์ นีรพิทักษ์
3. Founded : 2563
4. Challenge : อัตราการแข่งขันในตลาดรองเท้าผ้าใบแฟชั่น ซึ่งมีทั้งผู้เล่นระดับประเทศและระดับโลกที่ครองตลาดและครองใจผู้บริโภคอยู่ในทุกช่วงอายุ
5. Industry : รองเท้าผ้าใบ
6. Target Group : คนยุคใหม่ที่ใส่ใจทั้งคุณภาพของสินค้าและสิ่งแวดล้อม
7. Vision : To make everyday’s life better (for people) and longer (for the planet).
8. Mission : ผลิตสินค้าคุณภาพดีด้วยทรัพยากรและกระบวนการที่ยั่งยืน
9. Belief : เราเชื่อว่าแบรนด์ในอุดมคติของเราต้องให้ความสำคัญและตอบโจทย์ทุกคน ตั้งแต่ลูกค้า ชุมชน พันธมิตรธุรกิจ และผู้ถือหุ้นได้อย่างเท่าเทียมกัน ขณะเดียวกันก็ดำเนินธุรกิจอย่างยั่งยืนเพื่อสิ่งแวดล้อมบนโลกใบนี้ไปพร้อมกัน
10. Popular Product : รองเท้าผ้าใบรุ่น Polly 

Creative Execution 

สินค้าและคอนเซปต์ที่ดีคือรากฐานของแบรนด์ดิ้งที่แข็งแรง

“ต้องบอกก่อนว่าเราไม่ได้เป็นสนีกเกอร์เฮดมาก่อน เรียกว่าเป็นคนธรรมดาที่อยากหารองเท้าคู่ใจของตัวเองมากกว่า แต่เราไม่เห็นตัวเลือกที่เราต้องการจริงๆ ในตลาด ในทางกลับกันมันก็ทำให้เราเห็นช่องว่างทางธุรกิจตรงนี้และอยากลองแก้โจทย์ดู”

ชาญเล่าถึงจุดเริ่มต้นของแบรนด์ที่พวกเขามักจะนิยามว่าเป็น ‘โปรเจกต์ทดลอง’ ของกลุ่มเพื่อน 4 คนที่ต่างก็มีงานประจำซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับรองเท้าผ้าใบเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่สิ่งหนึ่งที่เป็นจุดร่วมของพวกเขาคือความสนใจในเรื่องความยั่งยืนและสิ่งแวดล้อม ที่จริงจังมากกว่าการแยกขยะหรือลดการใช้หลอดพลาสติกในชีวิตประจำวัน

“ถ้าเทียบกับสิ่งที่เราทำคนเดียว การสื่อสารเรื่องสิ่งแวดล้อมผ่านแบรนด์สร้างการมองเห็นในวงกว้างและสื่อสารไปได้ไกลมากกว่า อีกเรื่องคือเราคิดว่าถ้าเราคิดจะเริ่มต้นธุรกิจอะไรสักอย่างเราก็อยากใส่ใจเรื่องสิ่งแวดล้อมให้ได้มากที่สุด” ป๊อบอธิบายถึงจุดยืนของพวกเขาในวันแรกที่เริ่มต้นทำแบรนด์

จากความเชื่อเรื่องความรับผิดชอบในฐานะผู้ประกอบการ ทำให้โจทย์ตั้งต้นของ Maddy Hopper ประกอบไปด้วย 2 ส่วนสำคัญ นั่นคือ ‘for people’ ตอบโจทย์การใช้งานของผู้สวมใส่ และ ‘for the planet’ เพื่อความยั่งยืนของทรัพยากรบนโลกใบนี้

เพื่อที่จะทำโปรดักต์ให้สมกับความตั้งใจนั้น พวกเขาใช้เวลาร่วมปีเพื่อศึกษาหาความรู้และขลุกอยู่กับการพัฒนาโปรโตไทป์ของรองเท้าผ้าใบรุ่น Polly ที่เป็นรุ่นเปิดตัวของแบรนด์ ซึ่งมีสต็อกเพียง 44 คู่เท่านั้นในล็อตแรก ก่อนที่แบรนด์จะเริ่มเป็นที่พูดถึงและติดตลาดในเวลาไม่นาน

การลงทุน ลงแรง และลงเวลากับการพัฒนาโปรดักต์คือรากฐานของความสำเร็จครั้งนี้ แต่การสื่อสารอย่างชาญฉลาดและแม่นยำเปรียบเสมือนปุ๋ยชั้นดีที่ช่วยให้ Maddy Hopper เติบโตอย่างว่องไวและมั่นคง

รองเท้าของเหล่าคนเรื่องมาก

“ช่วงแรกพวกเราค่อนข้างมั่วกันมากครับ” ป๊อบเกริ่นพร้อมหัวเราะ

เพราะตั้งเป้าว่ารองเท้าต้องเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม พวกเขาจึงไม่อยากใช้พลาสติกหรือโฟมเป็นวัสดุหลักของรองเท้า นั่นนำไปสู่การทำการบ้านเกี่ยวกับวัสดุทางเลือกอย่างหนักหน่วง เพราะใช่ว่าโลกนี้จะไม่มีวัสดุทดแทนโฟมและพลาสติก แต่ส่วนใหญ่วัสดุเหล่านั้นมักถูกใช้ในอุตสาหกรรมประเภทอื่นหรือส่งออกต่างประเทศเป็นหลักมากกว่าจะนำมาทำรองเท้าสำหรับใส่ในทุกๆ วัน

ในฐานะของคนที่มีประสบการณ์การทำรองเท้าเป็นศูนย์ พวกเขาจึงเริ่มต้นจากการเสิร์ชหาข้อมูล เดินดุ่มเข้าไปดูสารพัดวัสดุแปลกๆ ใน TCDC จากนั้นจึงเริ่มติดต่อซัพพลายเออร์แต่ละเจ้า ปรึกษา และสะกดรอยต่อไปยังซัพพลายเออร์ใหม่เท่าที่จะมีคนแนะนำให้ไปคุย ทำซ้ำอยู่อย่างนั้นจนกว่าจะได้วัสดุที่ถูกใจ

“เราเป็นคนค่อนข้างเรื่องมากอยากได้วัสดุที่ทั้งสวยและยั่งยืน เพราะเรามองว่าในเมื่อโปรเจกต์นี้เริ่มมาในฐานะการทดลอง ถ้าหาตัวเลือกที่เหมาะสมไม่ได้เราก็คงไม่เดินหน้าต่อจนมันเกิดขึ้นจริง ถ้าวัสดุที่มีมันไม่ยั่งยืนจริงเราก็ไม่ทำ” ป๊อบอธิบายต่อถึงความตั้งใจอันแน่วแน่

ความแข็งแกร่งของ Polly 

หลังผ่านการศึกษาและลองผิดลองถูกอยู่นาน รวมกับช่วงเวลาเปิดตัวที่ล่าช้าเพราะการแพร่ระบาดของโควิด-19 ผ่านไปได้หนึ่งปีพวกเขาจึงมีโอกาสเปิดตัวรองเท้าผ้าใบรุ่นแรกอย่าง Polly ซึ่งได้รับการสรรเสริญถึงความดีงามมากมาย ทำให้ Polly กลายเป็นสินค้าเปิดตัวแบรนด์ที่แข็งแกร่ง ไม่ว่าใครผ่านมาเห็นก็ประทับใจและจดจำได้ไม่ยาก

หากถามว่าความดีงามของมันคืออะไร เราพอสรุปฟีดแบ็กมาได้ดังนี้

1. ผ้าใบและเชือกรองเท้าใช้วัสดุจากขวดพลาสติกรีไซเคิลหรือที่เรารู้จักกันในชื่อขวด rPET (Recycled Polyethylene Terephthalate) ซึ่งชื่อของ Polly ก็กร่อนมาจากคำว่า polyethylene นี่เอง
2. ฐานรองเท้าผลิตจากเศษยางพารารีไซเคิล ชนิดเดียวกับที่ใช้ทำที่นอนยางพารา นอกจากจะให้สัมผัสหนานุ่มใส่สบายแล้ว ยังมีคุณสมบัติช่วยยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรีย และช่วยให้เลือดไหลเวียนดีอีกต่างหาก
3. ผลิตโดยโรงงานที่ใช้กระบวนการเย็บมือ ทำให้มีคาร์บอนฟุตปรินต์ต่ำกว่าโรงงานระดับอุตสาหกรรมทั่วไป
4. ดีไซน์รองเท้าที่เรียบง่าย แมตช์ได้กับทุกลุค เพื่อลดอัตราการซื้อรองเท้าใหม่มากเกินความจำเป็น

5. ทรงรองเท้าที่ยืดหยุ่น ตอบโจทย์เท้าทุกทรงไม่ว่าจะเป็นคนหน้าเท้ากว้าง เท้าใหญ่ หรือเท้าแบน ช่วยให้ทุกคนใส่แล้วสวยได้โดยไม่ต้องทนเจ็บเท้าตลอดวัน
6. มีแผ่นกันกัดหรือไอเทมที่ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อแก้ไขปัญหารองเท้ากัด หลังจากที่ได้รับฟีดแบ็กกลับมาในช่วงแรก
7. รองเท้าใหม่จะถูกบรรจุมาใน ‘ถุงรองเท้า’ แทนการใช้ ‘กล่องรองเท้า’ เพื่อลดปริมาณกระดาษและน้ำที่ใช้ในการผลิตแพ็กเกจจิ้ง ขณะเดียวกันก็มีโอกาสนำไปใช้ต่อได้มากกว่า นอกจากนี้ยังเป็นถุงกระดาษกันน้ำ ซักได้ ย่อยสลายได้ เพราะผลิตจากกระดาษคราฟต์รีไซเคิล (reusable kraft paper bag)
8. ทั้งหมดนี้หากสั่งซื้อผ่านช่องทางออนไลน์ รองเท้าจะถูกบรรจุมาในซองไปรษณีย์ซึ่งผลิตจากข้าวโพดและมันสำปะหลัง ย่อยสลายได้ แถมยังใช้การซีลปากถุงแทนการติดเทปซึ่งย่อยสลายได้ยากด้วย

เมื่อมีรองเท้าผ้าใบแล้วก็ต้องมีถุงเท้า หลังจากที่ Polly ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี พวกเขาจึงไม่รอช้ารีบปล่อยสินค้าใหม่อย่าง Bambi ถุงเท้าจากใยไผ่ซึ่งรบกวนสิ่งแวดล้อมน้อยกว่าถุงเท้าคอตตอนทั่วไปในท้องตลาด เพราะไผ่เป็นพืชที่ใช้พื้นที่ในการปลูกน้อยกว่า และใช้ทรัพยากรน้ำในการเลี้ยงน้อยกว่าเมื่อเทียบกับฝ้าย นอกจากนี้ใยไผ่ยังมีคุณสมบัติในการลดกลิ่นคล้ายกับพื้นยางพาราด้วย

เพราะแตกต่าง จึงแม่นยำ

“อาจเรียกได้ว่าเป็นความโชคดีสองอย่าง หนึ่ง–เราเริ่มต้นจากโปรดักต์และ positioning ของแบรนด์ที่แตกต่างจากแบรนด์อื่นๆ ในตลาดพอสมควร มันทำให้เราสร้างความแตกต่างได้ค่อนข้างชัดเจน สอง–เราพาตัวเองไปเจอกลุ่มเป้าหมายได้ค่อนข้างไว คือตั้งแต่ช่วงแรกที่เราปล่อย Polly ออกไปเลย ฟีดแบ็กที่กลับมาก็ค่อนข้างโอเค ทำให้เราขยายฐานต่อได้แทบจะทันที” ชาญอธิบายถึงช่วงแรกของการเปิดตัว

แม้เขาจะออกตัวว่าเป็นเรื่องโชคช่วย แต่การทำการบ้านอย่างหนักก็มีส่วนสำคัญด้วยเช่นกัน ทั้งโปรดักต์ที่โดดเด่นและตอบโจทย์การใช้งาน ไปจนถึงจุดยืนของแบรนด์ที่ชัดเจนและแตกต่าง ทั้งหมดคือปัจจัยที่ทำให้การสื่อสารแบรนด์ของ Maddy Hopper แม่นยำ เข้าเป้า และตรงประเด็น

“แทนที่จะโน้มน้าวให้คนหันมาสนใจเรื่องสิ่งแวดล้อม เราเลือกเน้นไปที่ brand positioning และการให้ข้อมูลว่ารองเท้าเราดีกับคุณยังไงและดีต่อโลกยังไง ดังนั้นเมสเซจแรกที่เราตั้งใจป้อนให้เขาคือ รองเท้าเราใช้ผ้าจากขวดพลาสติก ซึ่งเขาจะรู้สึกว้าวว่ามันทำได้จริงเหรอ จากนั้นจึงค่อยๆ ป้อนข้อมูลที่เหลือตามไป” เมื่อ Maddy Hopper มีจุดยืนคือแบรนด์เพื่อความยั่งยืนของสิ่งแวดล้อม ชาญจึงเชื่อว่าพวกเขาควรเริ่มต้นจากการสื่อสารว่าโปรดักต์ของพวกเขาสนับสนุนไอเดียนั้นยังไง

จับกลุ่มเป้าหมายให้อยู่มือ

อย่างที่ชาญเล่าถึงความโชคดีข้อที่สอง นั่นคือการเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายอย่างรวดเร็ว ความโชคดีในส่วนนี้สะท้อนกลับไปสู่การเตรียมตัวอย่างดี โดยเฉพาะการวางกลุ่มเป้าหมายซึ่งกำหนดไว้อย่างชัดเจนตั้งแต่ต้น

“ทาร์เก็ตของเราแบ่งเป็นสอง persona หลัก กลุ่มแรกคือคนที่สนใจเรื่องสิ่งแวดล้อม ดังนั้นอีเวนต์แรกที่เราไปออกบูทก็คืองาน Root The Future ซึ่งทำให้เราได้เจอกับคนที่สนใจเรื่องความยั่งยืน ผลตอบรับจากการออกบูทครั้งนั้นก็ค่อนข้างดี ในขณะที่กลุ่มเป้าหมายหลักอีกกลุ่มคือคนรุ่นใหม่ที่มีสไตล์การแต่งตัวใกล้เคียงกับดีไซน์ของรองเท้าเรา โดยที่เขาอาจจะไม่ได้สนใจเรื่องสิ่งแวดล้อมมาก่อนก็ได้” ชาญอธิบาย ก่อนที่ป๊อบจะเสริม

“สำหรับคนกลุ่มหลังนี้ เราหวังว่าสักวันหนึ่งเขาอาจจะได้ซึมซับอะไรบางอย่างจากแบรนด์ของเราและทำให้เขาเข้าใจเรื่องความยั่งยืนและสิ่งแวดล้อมมากขึ้น” 

สำหรับแบรนด์ออนไลน์อย่าง Maddy Hopper การได้ไปออกบูทตามอีเวนต์ต่างๆ คือโอกาสสำคัญที่จะทำให้พวกเขาได้พูดคุยกับลูกค้าตัวเป็นๆ ซึ่งป๊อบและชาญมองว่านอกจากจะไปเพื่อขายแล้ว พวกเขายังมีโอกาสได้ทำเซอร์เวย์ไปในตัวอีกด้วย 

“การออกบูทมีส่วนสำคัญตรงที่ทำให้ลูกค้าได้ลองรองเท้า คือนอกจากเราจะมีโอกาสได้พูดคุยกับลูกค้าแล้ว ลูกค้าเองก็จะได้ใกล้ชิดกับโปรดักต์ด้วย ต่อให้เขาไม่ซื้อเลยทันที แต่จากประสบการณ์ที่เขาได้กลับไป เขาอาจกลับไปบอกต่อหรือกลับมาซื้อใหม่ในอนาคตก็ได้” ป๊อบสรุป

ย่อยเรื่องแบรนด์มาเล่าให้เข้าใจง่าย

ไม่ต่างจากแบรนด์ออนไลน์ส่วนใหญ่ Maddy Hopper เปิดตัวรองเท้ารุ่นแรกด้วยภาพถ่ายสวยงาม และแคปชั่นที่เล่าเรื่องแบรนด์อย่างครบถ้วนกระบวนความ บวกกับการโปรโมตด้วยอินฟลูเอนเซอร์และคนรอบตัวที่ช่วยสร้างกระแสบอกต่อแบบปากต่อปากจน Polly เริ่มติดตลาดในที่สุด

แต่ไม่นานมานี้ พวกเขาเริ่มขยับตัวอีกครั้งด้วยการทำคลิปโฆษณาความยาว 1.33 นาที ที่จะชวนเราตั้งคำถามว่า ‘รองเท้าที่ดีต้องเป็นยังไง?’

View this post on Instagram

A post shared by Maddy Hopper (@maddyhopper.sneakers)

“ผมคิดว่าวิดีโอคอนเทนต์มันย่อยง่ายกว่าเมื่อเทียบกับการใช้ภาพและแคปชั่นทั่วไป ผู้รับสารจึงใช้ความพยายามน้อยกว่าในการเสพ เราเลยอยากลองทำวิดีโอที่ดีสักตัว เพราะถ้ามันพาให้คนดูจนจบคลิปได้ คนก็จะได้ข้อมูลเกี่ยวกับแบรนด์ที่ครบจบในตัว” ป๊อบเล่าถึงความตั้งใจของพวกเขาเพื่อพูดถึงแง่มุมใหม่ๆ ของโปรดักต์ที่พวกเขาอยากบอกแต่ไม่เคยมีโอกาสได้เล่าสักที ทั้งหมดนี้พวกเขาไม่ได้อ้างอิงจากทฤษฎีในตำรา แต่เป็นการสังเกตพฤติกรรมการเสพสื่อของตัวเองและนำมาประยุกต์ใช้ให้เหมาะกับแบรนด์และกลุ่มเป้าหมาย

แบรนด์ที่เดินต่อไปเรื่อยๆ

หลายคนอาจมองว่าธุรกิจเพื่อสิ่งแวดล้อมเป็นเพียงกระแสชั่วคราวที่ไม่นานอาจแผ่วหายไป แต่ป๊อบและชาญกลับเห็นต่างออกไป

“ว่ากันตามตรงคือถ้ากระแสอีโค่แผ่วลงพวกเราจะดีใจมากเพราะนั่นอาจแปลว่าสิ่งแวดล้อมกลับมาสู่สภาวะที่ปลอดภัยแล้ว โลกเราดีขึ้นแล้ว แต่ด้วยสถานการณ์สิ่งแวดล้อมในปัจจุบัน ผมคิดว่ากระแสนี้คงไม่สามารถแผ่วลงได้ในเร็ววัน และเรื่องสิ่งแวดล้อมก็คงจะยังเป็นประเด็นสำคัญของมนุษยชาติต่อไป” ป๊อบอธิบาย

“เรื่องสิ่งแวดล้อมส่วนหนึ่งอาจเป็นกระแสก็จริง แต่สาเหตุที่เราทำแบรนด์นี้เป็นเพราะเราอยากทำเพื่อสิ่งแวดล้อมจริงๆ ดังนั้นเทรนด์จึงเป็นเหมือนโจทย์ที่เราต้องตีความมากกว่าว่าเราจะทำการตลาดยังไงให้ตอบโจทย์และสอดคล้องไปกับกระแสในปัจจุบัน” ชาญเสริม

และเพื่อที่จะเดินหน้าต่อ พวกเขาวางแผนไว้ว่าจะพัฒนาโปรดักต์ให้ดีต่อผู้สวมใส่ (for people) และดีต่อสิ่งแวดล้อม (for the planet) มากขึ้นเรื่อยๆ

“เราวางแผนว่าโปรดักต์ของเราจะต้องมีเวอร์ชั่น 2 เวอร์ชั่น 3 และพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ เหมือนกับ iPhone

“ทุกวันนี้ส่วนตัวผมยังใส่รองเท้ารุ่นโปรโตไทป์อยู่เลยเพราะเราต้องการเทสต์อายุและคุณภาพการใช้งานของมันในระยะยาว ซึ่งก็เป็นแนวทางหนึ่งเพื่อที่จะพัฒนาสินค้าต่อไป” ป๊อบเล่าถึงความตั้งใจในระยะยาว ซึ่งนอกจากการทดสอบคุณภาพแล้ว พวกเขาก็ยังเดินหน้าศึกษาวัสดุทางเลือกใหม่ๆ ด้วยเช่นกัน

ส่วนในด้านอื่นๆ พวกเขาก็วางแผนที่จะติดเครื่องวัดคาร์บอนฟุตปรินต์ที่โรงงาน ปรับปรุงระบบการบริหารจัดการสต็อกให้ตอบโจทย์โปรดักต์ที่มีมากถึง 44 SKU (Stock Keeping Unit) และจัดการระบบการผลิตให้ไหลลื่นยิ่งขึ้น

“ตอนนี้แบรนด์ของเรายังอยู่ในสเกลที่เล็กมากๆ และยังไม่สามารถสร้างอิมแพกต์ต่อสังคมได้ในวงกว้าง แต่ในระยะยาวเราอยากเห็นการเปลี่ยนแปลงในวงการธุรกิจเพื่อความยั่งยืน (sustainability business) ของไทย จากที่เคยผลิตส่งออกต่างประเทศเยอะๆ มันควรมีการเสริมแรงให้กับภาคธุรกิจในไทยแข็งแรงขึ้น” ชาญเล่า

แน่นอนว่าถ้าวันนั้นมาถึง Maddy Hopper จะมีคู่แข่งเกิดขึ้นอีกเป็นจำนวนมาก แต่พวกเขากลับมองว่านั่นคือโอกาสอันดีที่จะทำให้เกิดการพัฒนาไปพร้อมกันในทุกภาคส่วนของแวดวงธุรกิจเพื่อสิ่งแวดล้อม

“ถ้ามีคนหันมาสนใจและใช้ core value เดียวกับเราก็เป็นเรื่องที่น่ายินดี เพราะผมเชื่อว่าการที่พวกเราทำแบรนด์แค่แบรนด์เดียวไม่สามารถสร้างการเปลี่ยนแปลงได้เท่ากับการที่หลายๆ แบรนด์ลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อความยั่งยืนของสิ่งแวดล้อม ดังนั้นหากการเกิดขึ้นของแบรนด์ใหม่ๆ จะส่งผลกระทบกับเรามันก็น่าจะเป็นผลกระทบเชิงบวกมากกว่า โดยเฉพาะกับธรรมชาติ” ป๊อบสรุป

Creative Shortcut

การใช้เวลากับการพัฒนาโปรดักต์และให้ความสำคัญกับจุดยืนของแบรนด์ คือปัจจัยสำคัญที่จะช่วยเสริมสร้าง brand experience ให้เป็นที่จดจำ ทำให้แบรนด์สามารถสื่อสารสิ่งใหม่ๆ ได้อย่างหนักแน่น

Brand Reflect

KPI ที่ใช้วัดความสำเร็จของแบรนด์

ชาญ : นอกจาก KPI พื้นฐานทั่วไป ในเชิงโปรดักต์ของ Maddy Hopper เราใส่ใจเรื่องความยั่งยืนของสิ่งแวดล้อมซึ่งควรจะดีขึ้นเรื่อยๆ ทุกครั้งที่เราออกโปรดักต์ใหม่

ป๊อบ : ในอนาคตเรามีแพลนว่าจะขอวัดคาร์บอนฟุตปรินต์ของทุกซัพพลายเออร์เพื่อให้มี KPI หรือหน่วยวัดชัดเจนในแง่ความยั่งยืน เอาเข้าจริงมันเป็นเรื่องค่อนข้างยากที่จะกำหนดตัวชี้วัด แต่ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่แบรนด์เราให้ความสำคัญมากๆ เราจึงอยากวัดให้ได้

แบรนด์ที่เป็นต้นแบบในการทำธุรกิจ

ป๊อบ : PANGAIA เป็นแบรนด์ที่ใช้วัสดุได้ล้ำมาก เช่น ทำเสื้อจากดอกไม้ หรือสกรีนเสื้อด้วยมลพิษทางอากาศ 

ชาญ : อีกแบรนด์หนึ่งคือ Patagonia เราชื่นชมในแง่การ give back to community ของแบรนด์เขา อย่างการแบ่งกำไรส่วนหนึ่งเพื่อกลับคืนสู่สังคม ซึ่งเราก็หวังว่าในอนาคตถ้าแบรนด์ของเราขยายตัวได้ดีขึ้นเราก็อาจจะวางแผนต่อไปในจุดนั้น

ป๊อบ : ถ้าเป็นรองเท้าก็จะมีแบรนด์ Allbirds จากนิวซีแลนด์ เป็นรองเท้าที่ใส่สบาย รักษ์โลก และมีมุมมองคล้ายกับเรา

สิ่งที่ต้องตอบตัวเองให้ได้ก่อนจะเริ่มธุรกิจ

ชาญ : ต้องตอบให้ได้ว่าเราอยากได้อะไรจากการทำธุรกิจครั้งนี้ บางคนเริ่มด้วยเรื่องเงิน บางคนเริ่มด้วยแพสชั่น บางคนเริ่มด้วยสองอย่างผสมกัน คำถามถัดมาคือมันคิดเป็นสัดส่วนเท่าไหร่ 70:30 หรือว่า 60:40 เราต้องเคลียร์มากในจุดนี้เพราะมันจะมีผลต่อวิธีการทำธุรกิจทั้งหมด

อย่างแบรนด์ของเราเองมีโจทย์หลายอย่างมาก นอกจากเรื่องสิ่งแวดล้อมแล้วเราก็ยังสนใจเรื่องดีไซน์ การวางคอนเซปต์ ดังนั้นเรื่องเงินจึงไม่ใช่เป้าหมายหลักของเรา เราไม่ใช่ธุรกิจที่ใหญ่ที่สุด ไม่ได้ทำกำไรได้มากที่สุด ซึ่งเราเองก็บอกไม่ได้หรอกว่าวิธีการทำธุรกิจนี้มันดีที่สุดหรือเปล่า แต่ที่บอกได้คือมันเป็นวิธีที่ตรงโจทย์หรือเปล่าเท่านั้นเอง

สิ่งที่ควรลงทุนเมื่อเริ่มต้นธุรกิจ 

ป๊อบ : ลงเวลา ใช้เวลาเพื่อทำความเข้าใจกับสิ่งที่เราจะทำและทำมันออกมาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะผมเชื่อว่าถ้าเรายังไม่ชอบสิ่งที่เราจะขาย เราก็คงขายมันได้อย่างไม่เต็มที่ และจะมีความติดขัดตามมาLonger text because we need longer text and then longer text because we need longer text and then longer text because we need longer text and then longer text because we need longer text and then longer text because we need longer text and then longer text because we need longer text and then longer text because we need longer text and then longer text because we need longer text and then longer text because we need longer text and then longer text

Do & Don’t ในการทำธุรกิจ

ป๊อบ : สิ่งที่ควรทำคือการลองผิดลองถูก ไม่มีใครรู้หรอกว่าทางไหนคือทางที่ใช่ แต่อย่างน้อยเราต้องลองดู ซึ่งการลองในที่นี้ถ้าเราคิดมาดีแล้ว ต่อให้ลองแล้วล้มเราก็จะไม่เจ็บหนักมาก และถ้าเรายิ่งคิดมาดีเท่าไหร่ โอกาสที่มันจะเวิร์กก็ยิ่งสูงมากขึ้นเท่านั้น

ชาญ : เช่นกันสำหรับสิ่งที่ไม่ควรทำ คือเราต้องไม่คิดไปเองว่าไอเดียนี้ใช้ได้หรือไม่ได้ ถ้าเราเอาแต่เดาว่าคนจะซื้อหรือไม่ซื้อ คนจะชอบหรือไม่ชอบ มันก็จะไม่มีอันไหนที่ถูกเลย

ป๊อบ : เพราะนั่นคือสิ่งที่เราคิดของเราอยู่คนเดียว แต่ในความเป็นจริงลูกค้าของเราเขาคือคนวงกว้างมากๆ เขามีความหลากหลายสูงมาก ดังนั้นเราจึงไม่สามารถรู้ได้เลยว่าสิ่งที่เราคิดมันถูกหรือเปล่า 

ชาญ : Maddy Hopper จึงเป็นเหมือนโปรเจกต์ทดลอง เพื่อลองดูว่ามันเป็นไปได้ไหม บางคนฟังแล้วอาจจะสงสัยว่ามันขายได้เหรอ แต่เราจะเดามั่วๆ ไม่ได้หรอกถ้าเรายังไม่ได้ลองLonger text because we need longer text and then longer text because we need longer text and then longer text because we need longer text and then longer text because we need longer text and then longer text because we need longer text and then longer text because we need longer text and then longer text because we need longer text and then longer text because we need longer text and then longer text because we need longer text and then longer text

creative entrepreneur : online brands คือซีรีส์บทความประจำเดือนมิถุนายน ที่ต่อยอดจาก a day ฉบับ creative entrepreneur ซึ่งจะชวนคุณไปเรียนรู้เบื้องหลังการทำงานของ 4 แบรนด์ออนไลน์ที่ใช้ความครีเอทีฟรันธุรกิจให้โดดเด่นไม่ซ้ำใคร

The post Maddy Hopper รองเท้าดีไซน์มินิมอลจากขวดพลาสติก ที่อยากให้คนลดการซื้อใหม่ด้วยการใส่ซ้ำบ่อยๆ appeared first on a day magazine.

และหากนำชื่อนี้ไปเสิร์ชในเฟซบุ๊ก คุณจะเจอกับเพจขายและรีวิวบอร์ดเกมอ่านเพลิน เข้าใจง่าย ขนาดคนไม่มีประสบการณ์เข้าไปอ่านแป๊บเดียวก็ยังเก็ต! 

ไม่ว่าคุณจะรู้จักกับพยัคฆ์อรุณบอร์ดเกมในฐานะไหนก่อน ทั้งหมดนี้ก็คือจักรวาลเล็กๆ ของสองแฟนคลับบอร์ดเกมตัวยงอย่าง ปุ้ม–นุวดี เกตุเรืองโรจน์ และ บอส–นเรศ ลิมาภรณ์วณิชย์ ผู้ตัดสินใจกระโดดออกจากงานประจำมาทำสิ่งที่พวกเขาหลงใหลอย่างจริงจัง

ลองมาดูกันดีกว่าว่าสองผู้เล่นสำคัญในเกมกระดานธุรกิจนี้เลือกเดินเกมกันยังไงให้พยัคฆ์อรุณบอร์ดเกมครองใจผู้เล่นทั้งมือใหม่และมือโปรได้ไม่ยาก

พยัคฆ์อรุณบอร์ดเกม’s Facts

Label : พยัคฆ์อรุณบอร์ดเกม

Founder : นุวดี เกตุเรืองโรจน์ และ นเรศ ลิมาภรณ์วณิชย์

Founded : เพจเฟซบุ๊ก 3 ปี / บอร์ดเกมคาเฟ่ 11 เดือน

Challenge : การเติบโตไปพร้อมผู้เล่นบอร์ดเกมที่เก่งขึ้นเรื่อยๆ

Industry : บอร์ดเกม

Target Group : คนเล่นบอร์ดเกมวัยทำงาน

Vision : หยิบ pain point มาต่อยอดให้เป็นธุรกิจ

Mission : ทำให้บอร์ดเกมกลายเป็นเรื่องเข้าใจง่าย และสร้างพื้นที่ให้นักเล่นบอร์ดเกมวัยทำงาน

Belief : ค่อยๆ ทำในสเกลเล็กให้เติบโตอย่างมั่นคง

Top 3 Popular Products :

1. เกม Side Effects

2. เกม Outfoxed

3. เกม Pan Am

Creative Execution

ร้านบอร์ดเกมที่ชัดเจนทั้งออนไลน์และออฟไลน์

“เมื่อก่อนเราสองคนทำงานบริษัท แต่ด้วยความชอบเล่นบอร์ดเกมทำให้มีบอร์ดเกมเป็นกิจกรรมหลังเลิกงาน เล่นไปดื่มไป สุดท้ายเราพบว่าการดื่มให้น้อยลงแล้วเล่นบอร์ดเกมให้มากขึ้นมันช่วยผ่อนคลายและสร้างปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนฝูงได้มากจริงๆ”

ปุ้มเล่าถึงจุดเริ่มต้นของความหลงใหลในบอร์ดเกมซึ่งเกิดขึ้นเมื่อราว 5 ปีก่อน จากที่มีบอร์ดเกมหนึ่งกล่องในครอบครอง ปุ้มและบอสเริ่มขยับขยายคลังสะสมจนมีบอร์ดเกมเกินร้อย พร้อมกับความรู้ในวงการที่แน่นขึ้นทุกวัน 

2 ปีต่อจากนั้นทั้งคู่จึงตัดสินใจเปิดเพจ ‘พยัคฆ์อรุณบอร์ดเกม’ ขึ้นเพื่อรีวิวบอร์ดเกมที่พวกเขาเคยเล่น พื้นที่ออนไลน์แห่งนี้ถือเป็นสนามเตรียมความพร้อมให้พวกเขาได้สำรวจตลาด และแลกเปลี่ยนข้อมูลอินไซต์กับเพื่อนๆ ในวงการบอร์ดเกม จนช่วยปูทางไปสู่การทำร้านในฝันอย่างบอร์ดเกมคาเฟ่ในเวลาต่อมา

“เราใช้กลยุทธ์แบบ Kinfolk คือเลือกทำออนไลน์ก่อน ให้คนเห็นภาพเรา รู้สึกสนิทกับเราทั้งๆ ที่เราไม่มีตัวตน” ปุ้มเล่าพร้อมเสียงหัวเราะ

เมื่อสั่งสมข้อมูลได้มากพอพร้อมเก็บหอมรอมริบจนทุกอย่างลงตัว พวกเขาจึงไม่รอช้า ตัดสินใจลาออกจากงานประจำเพื่อมาเปิดบอร์ดเกมคาเฟ่เล็กๆ ของตัวเองเมื่อกลางปีที่แล้ว

แม้ความนิยมของบอร์ดเกมจะเติบโตอย่างรวดเร็วในช่วงหลายปีที่ผ่านมา จนทำให้ร้านบอร์ดเกมน้อยใหญ่เกิดขึ้นมากมายทั้งบนโลกออนไลน์และออฟไลน์ แต่พยัคฆ์อรุณบอร์ดเกมกลับแตกต่างออกไป เพราะพวกเขาตั้งต้นธุรกิจเล็กๆ นี้จากสายตาของคนเล่นบอร์ดเกมวัยทำงาน ซึ่งเห็นช่องว่างและโอกาสในจุดที่ยังไม่มีใครไปถึงในตลาดบอร์ดเกมของไทย

ตั้งต้นธุรกิจจาก pain point ส่วนตัว

ถึงจะบอกว่าร้านบอร์ดเกมมีให้เห็นอยู่ทั่วไป แต่ถ้าสังเกตให้ดีร้านเหล่านี้มักจะมีทำเลอยู่ตามย่านมหาวิทยาลัย คอยรองรับผู้เล่นวัยเรียนเป็นส่วนใหญ่ หรือหากเป็นร้านขึ้นห้างฯ ก็มักจะเน้นปริมาณคนเข้าเพื่อให้ตั้งราคาค่าบริการที่ย่อมเยาได้ บางครั้งบรรยากาศร้านที่ควรจะเป็นสถานที่ผ่อนคลายความเครียดจึงออกจะโหวกเหวกและวุ่นวายกว่าที่ควร

“ช่วงที่เราทำงานประจำ ถ้าไม่เดินห้างฯ เราก็อยากไปนั่งเล่นบอร์ดเกม แต่คาเฟ่ส่วนใหญ่ที่เราเจอบรรยากาศร้านไม่ค่อยน่าประทับใจ บางร้านเสียงดัง คนเยอะ หรือตั้งใจทำเมนูอาหารที่เจาะกลุ่มเด็กวัยรุ่น ในขณะที่คนในวัย 30-40 อย่างเราซึ่งโตแล้วบางครั้งก็อยากได้อะไรที่มีคุณภาพขึ้น ผ่อนคลายขึ้น อยากมีร้านที่ไปนั่งเล่นได้ทุกวันจริงๆ”

เมื่อเจอ pain point ของนักเล่นบอร์ดเกมวัยทำงานแล้ว ปุ้มและบอสจึงเลือกที่จะเปิดบอร์ดเกมคาเฟ่ซึ่งตอบโจทย์คนวัยนี้โดยเฉพาะ ด้วยการเลือกทำร้านให้โล่งโปร่งสบาย มีโต๊ะแค่ 3 ตัวเพื่อความเป็นส่วนตัวของผู้เล่น เปิดเพลงเพราะ มีเมนูอาหารจริงจัง รวมไปถึงการเลือกโต๊ะเก้าอี้ที่ตอบโจทย์มนุษย์ออฟฟิศปวดหลังง่าย ทั้งหมดนี้ส่งผลให้ราคาเข้าใช้บริการของพยัคฆ์อรุณบอร์ดเกมคาเฟ่สูงกว่าร้านอื่นๆ เล็กน้อย แต่พวกเขาเชื่อว่านี้คือการจ่ายเพื่อแลกกับการเล่นเกมที่ผ่อนคลาย ทำให้ผู้มาเยือนรู้สึกเหมือนได้นั่งเล่นอยู่ที่บ้านจริงๆ

สร้างฐานแฟนคลับด้วยการเปิดแฟนเพจ

แม้การเปิดบอร์ดเกมคาเฟ่สำหรับผู้เล่นวัยทำงานดูจะเป็นตลาดที่เฉพาะเจาะจงเหลือเกินเมื่อเทียบกับประชากรผู้เล่นซึ่งเป็นนักเรียนนักศึกษา แต่การมีเพจเฟซบุ๊กกลับเป็นตัวช่วยสำคัญในการกวาดแฟนบอร์ดเกมวัยรุ่นเหล่านี้ซึ่งเป็นกลุ่มลูกค้าที่บอร์ดเกมคาเฟ่ไม่สามารถไปถึงได้

ปุ้มเล่าว่าพวกเขาตั้งใจวางเพจให้เป็นเหมือนเพื่อนของทุกคน กลุ่มคนที่พวกเขาเลือกคุยในเพจจึงเป็นใครก็ได้ที่สนใจเรื่องนี้ ไม่เกี่ยงเพศ วัย หรือความสามารถ เพราะพวกเขาอยากให้นี่เป็นพื้นที่ที่คนหลงเสน่ห์บอร์ดเกมสามารถแวะเข้ามาได้อย่างสบายใจ

“ด้วยความที่กลุ่มเป้าหมายของร้านกับเพจมีช่วงวัยที่ค่อนข้างต่างกัน คนจากเพจที่มาที่ร้านเลยเหมือนแวะมาให้รู้มากกว่า บางทีก็อยากมาเจอเรา มาทำความรู้จักกัน เสร็จแล้วก็เป็นเพื่อนคุยกันในออนไลน์ต่อไป ส่วนคนที่มาประจำก็จะเป็นคนวัยทำงานที่บ้านอยู่แถวนี้ หรือบางทีเสิร์ชกูเกิลเจอเลยแวะมา แต่ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนเราก็จะคงความเฟรนด์ลี่แบบพยัคฆ์อรุณไว้ เพราะทุกคนสำคัญกับเรามาก พวกเขาให้ข้อมูลดีๆ ที่ช่วยพัฒนาร้านเราได้เยอะเลย” บอสสมทบ

เล่าเรื่องให้ว้าวเหมือนได้แกะกล่องด้วยกัน

สิ่งที่ยากที่สุดในการเปิดร้านบอร์ดเกมออนไลน์คือการขายบอร์ดเกมให้คนรู้สึกอยากเล่นแม้จะไม่เคยเห็นเกมของจริงมาก่อน 

ทั้งสองบอกว่าวิธีการทำคอนเทนต์ให้เข้าใจง่ายที่สุดคือการเล่าเรื่องผ่านอัลบั้ม เน้นใช้ภาพสวยๆ มากกว่าเขียนอธิบาย เพราะจุดสำคัญคือการทำให้คนทางบ้านเห็นความน่าสนใจของเกมและรู้สึกว้าวเหมือนตอนที่ปุ้มและบอสได้แกะกล่องเกมเหล่านั้นครั้งแรก

อย่างเกม Pan Am หนึ่งในสินค้าขายดีของร้าน พยัคฆ์อรุณบอร์ดเกมก็นำมารีวิวในแบบที่เห็นแล้วจะไม่อยากซื้อยังไงไหว เพราะทั้งคู่เล่าย้อนไปถึงเรื่องราวของสายการบิน Pan America ซึ่งเป็นต้นแบบของเกมนี้ แล้วแกะกล่องให้ดูกันทีละชิ้นไปเลยว่ามีอะไรบ้าง ยาวไปจนถึงรายละเอียดต่างๆ ในเกม ตั้งแต่ตอนเริ่มเล่นจนถึงสถานการณ์จำลองหากหยิบการ์ดใบต่างๆ ขึ้นมา เรียกว่าละเอียดทุกกระบวนการจนเหมือนได้ไปนั่งเล่นเกมพร้อมกัน

“หนึ่งปัญหาที่เราเจอเวลาไปอ่านเรื่องบอร์ดเกมคือ คนมักจะเขียนรีวิวเกมเหมือน rulebook เล่าวิธีการเล่นตรงๆ เลย แต่สุดท้ายซื้อเกมมาคุณก็ได้ rulebook อยู่ดี ดังนั้นสิ่งที่เราเลือกเล่าจึงเป็นการดำเนินเรื่องในเกม ความสนุกของเกมนี้อยู่ตรงไหน ภาพเป็นยังไงมากกว่า เพื่อคนดูจะได้จินตนาการร่วมไปได้ และเกิดความรู้สึกอยากเล่นเหมือนเรา” ปุ้มขยายความ 

สร้างพื้นที่สบายใจของมือใหม่และมือโปร

การหันมาจริงจังกับตลาดบอร์ดเกมทำให้ปุ้มและบอสพบว่าไม่เพียงผู้เล่นหน้าใหม่จะเพิ่มขึ้นตลอดเวลาเท่านั้น แต่ผู้เล่นที่เข้าวงการแล้วก็สามารถผันตัวไปเป็นมือโปรได้ในระยะเวลาไม่กี่เดือน ทั้งคู่จึงต้องหาจุดกึ่งกลางในการขายของให้ทั้งคนที่เพิ่งก้าวเข้าวงการและคนที่กลายเป็นเซียนบอร์ดเกมไปแล้วสนใจได้พร้อมๆ กัน

“ในเมื่อเราตั้งใจให้เพจของเราต้อนรับผู้เล่นหน้าใหม่อยู่เสมอ การขายเกมให้คนอินทั้งมือใหม่และมือโปรจึงต้องมีจุดร่วม เราเลยเลือกนำเสนอด้วยการแนะนำเกมที่แปลกใหม่ไปเลย แต่ภาษาที่ใช้ทุกครั้งต้องง่าย เหมือนเพื่อนคุยกัน คนแรมต่ำมาอ่านก็เข้าใจ”

บอสเล่าต่อว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือการทำการบ้านรายวัน เพื่อให้พวกเขามีข้อมูลในวงการบอร์ดเกมที่สดใหม่และน่าสนใจเสมอ นี่จะช่วยดึงดูดผู้เล่นหน้าใหม่และสร้างวงสนทนาสนุกๆ ให้กับผู้เล่นที่มีประสบการณ์แล้ว แถมบางครั้งพวกเขายังนำเกมที่เพื่อนๆ แนะนำมาทำคอนเทนต์เพิ่มเติม ด้วยพวกเขาเชื่อว่าข้อมูลหลายอย่างไม่สามารถหาได้ในอินเทอร์เน็ต คำแนะนำจากเพื่อนๆ จึงทำให้ทั้งคู่ได้รู้จักกับเกมแปลกๆ ที่หลุดเรดาร์ไปและยังไม่ค่อยมีใครเคยเล่น

ต่อยอดสู่สินค้าของตัวเอง

แม้ทั้งคู่จะรีบออกปากว่าคงต้องใช้เวลาอีกนานโขกว่าพยัคฆ์อรุณบอร์ดเกมจะสามารถพัฒนาไปถึงขั้นขายบอร์ดเกมของตัวเองได้ แต่ร้านบอร์ดเกมเล็กๆ นี้ก็สามารถสร้างรายได้จากการผลิตสินค้าเอาใจคนรักบอร์ดเกมในชื่อแบรนด์ของตัวเองได้แล้ว โดยสินค้าที่ว่าก็คือ playmat หรือแผ่นรองกระดานเกม ซึ่งเกิดมาเพื่อแก้ปัญหายามเล่นเกมแล้วการ์ดติดโต๊ะ กว่าจะหยิบได้การ์ดเกมพังไปเลยก็มี

“จริงๆ ในวงการนี้มีสินค้าประเภทนี้อยู่นะ แต่ไม่มีอันไหนที่หน้าตาถูกใจเราเลย ยิ่งมองกลับไปที่ตัวร้าน เราก็อยากให้สินค้าของเราดูโต เข้ากับร้านและกลุ่มลูกค้าของเรา หรือคนเล่นเกมหยิบสิ่งนี้มาใช้แล้วรู้สึกว่าเท่จัง เหมือนหลุดออกมาจาก Monocle เลย playmat ของเราเลยถือเป็นสินค้าเสริมหล่อ ช่วยสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้กับคนเล่น แล้วยังมีประโยชน์ด้วย”

นอกจากความพิเศษเรื่องหน้าตาแล้ว playmat ของพยัคฆ์อรุณยังไม่มีแผ่นหนังเหลือทิ้ง เศษหนังที่เหลือจากการทำ playmat จะถูกนำไปทำเป็นถ้วยใส่โทเคนอีก 4 ใบ ทำให้ลูกค้าที่จ่ายเงินซื้อได้ของกลับไปแบบเต็มเม็ดเต็มหน่วย พร้อมคุณภาพแน่นในราคาเอื้อมถึง เป็นทางเลือกใหม่ๆ ในตลาดบอร์ดเกมที่หาสินค้าที่ดูโตเหมาะกับวัยทำงานได้ยากเหลือเกิน

สมดุลของแพสชั่นและธุรกิจ

“เราไม่อยากบอกว่าเราเป็น SME เพราะเราอยากเป็นแค่ successful small shop” ปุ้มกล่าวปิดท้าย

แม้ทุกวันนี้พวกเขาทั้งสองคนจะยังเป็นมือใหม่สุดๆ ในวงการธุรกิจ ร้านยังใหม่ รายได้ยังไม่คงตัว แต่ด้วยความที่พวกเขาเลือกนำงานอดิเรกมาทำให้จริงจัง การคงไว้ซึ่งความรักในการเล่นบอร์ดเกมจึงเป็นเรื่องที่สำคัญไม่แพ้การเติบโตไปข้างหน้า 

“การที่เราจะรักงานของเราได้ คือการวาง position ของเราให้ดี หากวันหนึ่งเรามองสิ่งนี้เป็นธุรกิจไปหมด ต้องขายในปริมาณที่เยอะขึ้นเพื่อให้ต้นทุนถูกลง วันนั้นเราอาจจะไม่รักบอร์ดเกมแล้วก็ได้ ดังนั้นเมื่อเราเลือกมาทางเล็ก จุดสำคัญเลยคือการตอบโจทย์ลูกค้าที่มีให้ได้ ราคาและบริการต้องเหมาะกับกลุ่มเป้าหมาย เราอยากรักษาความเล็กแบบนี้ไว้แต่ก็ยังประสบความสำเร็จด้วย สำหรับมือใหม่อย่างเราทุกวันนี้มันก็คือการทดลองรายวันเพื่อหาข้อสรุปที่แท้จริงในอนาคตต่อไป” ปุ้มสรุป

Creative Shortcut

เริ่มต้นจากแวดวงที่ตัวเองสนใจและมีความรู้เชิงลึก มองหา pain point หรือช่องว่างในทางธุรกิจ แล้วลองคิดหาทางออกที่ตอบโจทย์และสร้างรายได้ในระดับที่เลี้ยงตัวเองได้

Brand Reflect

KPI ที่ใช้วัดความสำเร็จของแบรนด์

ในแง่แบรนด์เราใช้เอนเกจเมนต์ของคนในเพจเป็นตัววัด แต่ในขณะที่ร้านซึ่งตอนนี้มีแค่ 3 โต๊ะรายได้จึงไม่ค่อยนิ่งเท่าไหร่ จุดนี้ก็น่าจะต้องพัฒนากันต่อไป ตอนนี้เราเลยใช้การขายน้ำขายอาหารเพื่อเพิ่มรายได้ต่อโต๊ะเข้าไป

แบรนด์ที่เป็นต้นแบบในการทำธุรกิจ

เราชอบแนวคิดของร้านเล็กๆ ในญี่ปุ่น คือไม่ต้องใหญ่ก็อยู่ได้ มันดีต่อใจมาก ให้ร้านแบบนี้เป็นต้นแบบของทุกร้านเลยแล้วกัน

สิ่งที่ต้องตอบตัวเองให้ได้ก่อนทำธุรกิจ

คนที่อยากออกมาทำธุรกิจ ถ้าบ้านไม่ได้รวยก็ต้องมีแผนแน่นหนานะ เช่น จะต้องเก็บเงินตั้งแต่ตอนไหนถึงจะพอให้ออกไปทำธุรกิจ แล้วก็ต้องปักธงด้วยว่าจะให้เวลาตัวเองเรียนรู้และเจ็บกับการล้มลุกคลุกคลานนานแค่ไหน แล้วเรามีแผนสำรองไหมถ้าสิ่งที่ทำมันยังไม่เข้าที่แม้ว่าจะเลยกำหนดที่เราตั้งไว้แล้ว

สิ่งที่ควรลงทุนเมื่อเริ่มต้นธุรกิจ

ลงแรงมากกว่า เราต้องตั้งใจฟังลูกค้าเยอะๆ ฟังสิ่งที่เขาพูดออกมาให้หมด นี่จะเป็นแนวทางให้เรารู้ว่าเราจะพัฒนาอะไรได้อีก แล้วก็ลงแรงในการหาข้อมูลด้วย เพราะเราต้องศึกษาตลาดไปเรื่อยๆ เพื่อให้เข้าใจความต้องการของกลุ่มลูกค้า

Do & Don’t ในการทำธุรกิจ

สิ่งที่ไม่ควรทำคืออย่ามักง่าย บางคนคิดเรื่องกำไรมากไป จริงๆ ร้านบอร์ดเกมทำง่ายมาก มีเกม โต๊ะ เก้าอี้ก็จบแล้ว แต่เราว่าแบบนี้ให้คุณค่ากับคนเล่นเกมน้อยไปหน่อย จริงๆ ก็กับทุกธุรกิจแหละ เราควรให้คุณค่ากับลูกค้าและบริการของเรา ส่วนสิ่งที่ควรทำคือทำไปเลย (หัวเราะ)

‘creative entrepreneur : online brands’ คือซีรีส์บทความประจำเดือนมิถุนายนที่ต่อยอดจาก a day ฉบับ creative entrepreneur ซึ่งจะชวนคุณไปเรียนรู้เบื้องหลังการทำงานของ 4 แบรนด์ออนไลน์ที่ใช้ความครีเอทีฟรันธุรกิจให้โดดเด่นไม่ซ้ำใคร

The post ‘พยัคฆ์อรุณบอร์ดเกม’ จากเพจออนไลน์สู่ร้านบอร์ดเกมนั่งสบาย หายปวดหลัง ถูกใจวัยทำงาน appeared first on a day magazine.

แต่ความคิดนั้นอาจเปลี่ยนไปถ้าคุณได้เห็นภาพและเรื่องราวที่ หิว (Hungry.hc) แบรนด์ปลาทูต้มหวานพร้อมทานของสองพี่น้องจากเมืองชุมพรอย่าง มะเหมี่ยว–นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว–โสมประภา อุสายพันธ์ สื่อสารอย่างตั้งใจแถมยังรับประกันความหรอยแรงนิ

จากครั้งแรกที่มีแต่คำว่า “ไม่รอด” “ขายไม่ได้หรอก” และ “เรียนมาตั้งสูงจะกลับมาทำปลาทูต้มหวานออนไลน์ทำไม” ทั้งคู่ไม่ฟังคำเหล่านั้นแต่ใช้ความรู้ด้านดีไซน์ของคนน้องอย่างหมิวมาผสานกับความรู้ทางการตลาดจากมะเหมี่ยว จนวันนี้ปลาทูต้มหวานกลายเป็นอาหารที่คนรุ่นใหม่สนใจ แถมยังแตกไลน์เป็นผลิตภัณฑ์อาหารทะเลพร้อมทานใหม่ๆ ที่ออกมากี่รอบก็ขายหมด

แล้วมุมมองการตลาดและดีไซน์จะมาผสานรวมกันจนทำให้ปลาทูต้มหวานน่าสนใจยิ่งๆ ขึ้นไปได้ยังไงบ้าง 

ฉีกซองปลาทูต้มหวานของหิวแล้วไปทานให้หายหิวกัน

Hungry.hc’s Facts

Label : หิว Hungry.hc
Founder : มะเหมี่ยว–นัฐยา อุสายพันธ์ และ หมิว–โสมประภา อุสายพันธ์
Founded : 2560
Challenge : การเปลี่ยนมุมมองว่าปลาทูต้มหวานก็เป็นอาหารของคนรุ่นใหม่ได้
Industry : อาหารทะเลแปรรูปพร้อมทาน
Target Group : กลุ่มคนรุ่นใหม่
Vision : ทำในสิ่งที่ชอบและรักษามาตรฐานคุณภาพให้ได้
Mission : พัฒนาขั้นตอนการผลิตให้รวดเร็วขึ้นเพื่อตอบรับตลาดที่ขยายมากขึ้น
Belief : ความท้องถิ่นและความบ้านๆ ของชุมชนนั้นน่าสนใจและมีเอกลักษณ์
Top 3 Popular Products :
1. ปลาทูต้มหวาน
2. ปลาอินทรีดองสาเก
3. กุ้งโอคักดองสาเก

Creative Execution
ใช้ดีไซน์ที่ดีและการตลาดทำสิ่งที่เชื่อให้มีเอกลักษณ์

ย้อนเวลากลับไป 4 ปีที่แล้ว ก่อนที่ปลาทูต้มหวานพร้อมทานและสารพัดอาหารทะเลสุดเย้ายวนชวนน้ำลายสอจากแบรนด์หิวจะเกิดขึ้น การค้าขายออนไลน์และการสร้างแบรนด์เป็นของตัวเองกำลังเริ่มบูมในประเทศไทย บัณฑิตหมาดๆ จากคณะมัณฑนศิลป์อย่างหมิวและมะเหมี่ยวผู้เรียนจบปริญญาโทด้านการตลาดต่างก็เห็นตรงกันว่าอยากสร้างแบรนด์เป็นของตัวเอง แม้จะยังไม่รู้แน่ชัดว่าแบรนด์ที่ว่าจะขายอะไรก็ตาม

กระทั่งได้กลับไปใช้ชีวิตที่ชุมพรอีกครั้ง ‘ปลาทูต้มหวาน’ เมนูสูตรพิเศษของคุณป้าที่ทั้งคู่คุ้นเคยแต่เด็กก็กลายเป็นสิ่งที่ทั้งสองเห็นตรงกันว่าน่าจะต่อยอดได้อีกไกล เพราะทั้งอร่อย ก้างนิ่ม เนื้อแน่น แถมหนังปลายังสวยเป๊ะ 

“การกลับมาชุมพรรอบนั้นทำให้เราว้าวกับปลาทูต้มหวานของป้ามาก ว้าวที่ป้าตั้งใจคิดสูตรอยู่เป็นสิบปี ว้าวที่เขาลงทุนกับเครื่องฆ่าเชื้อจนมันเก็บได้นานถึง 6 เดือน ว้าวกับความรักและความทุ่มเทของเขา 

“ขณะเดียวกันเราเห็นว่าพฤติกรรมผู้บริโภคเริ่มเปลี่ยน คนหันมาพึ่งสินค้าออนไลน์และอาหารแปรรูปพร้อมทานมากขึ้น การตลาดที่เรียนมาจึงทำให้เรามั่นใจว่าถ้าเอาแบรนด์มาครอบมันน่าจะดี แต่ป้าไม่เห็นภาพเดียวกันกับเรา คนรอบข้างก็บอกว่าปลาทูต้มหวานจะขายออนไลน์ได้ยังไง สุดท้ายเราเลยขอทำแบรนด์แยกออกมาเป็นของตัวเองโดยให้ป้าเป็นฝ่ายผลิต”

เมื่อมะเหมี่ยวชวนหมิวว่าอยากลองดูสักตั้ง หมิวจึงตกลงและตั้งชื่อแบรนด์เป็นภาษาไทยว่า ‘หิว’ ซึ่งข้องเกี่ยวกับอาหารที่เธอสนใจแต่เดิมแถมยังพ้องกับชื่อ ‘หมิว’ อีกด้วย

“ช่วงนั้นเราอินกับวัฒนธรรมญี่ปุ่นที่มักหยิบจับของบ้านๆ ธรรมดาๆ ในท้องถิ่นมาแต่งตัวด้วยดีไซน์ให้น่ารัก เราเลยอยากทำให้ปลาทูต้มหวานเป็นแบบนั้นเพื่อสื่อสารว่าความเป็นท้องถิ่นมันมีเอกลักษณ์ มันน่าเล่น และมันมีคุณค่า” หมิวผู้เชี่ยวชาญด้านดีไซน์เล่าให้ฟัง

ไม่ใช่เพราะความบังเอิญแน่ๆ ที่แบรนด์เล็กๆ จากชุมพรแบรนด์นี้จะมีผู้ติดตามในเฟซบุ๊กและอินสตาแกรมรวมกว่า 20,000 และยังคงขายดีเป็นเทน้ำเทท่าแม้ทั้งคู่จะคลอดหิวมาได้กว่า 4 ปีแล้ว

แบรนด์ดิ้งที่ดีไม่ได้มีแค่โลโก้และชื่อสินค้า

เมื่อนักเรียนการตลาดอย่างมะเหมี่ยวต้องมาปลุกปั้นแบรนด์ของตัวเอง การออกแบบแบรนด์ดิ้งในมุมของเธอจึงไม่ได้มีแค่ชื่อแบรนด์ โลโก้ และแพ็กเกจจิ้ง เพราะในความเป็นจริงแล้วแบรนด์จะต้องใส่ใจตั้งแต่คุณภาพสินค้าที่ผู้บริโภคจะสัมผัสได้โดยตรง จนถึงสิ่งที่จับต้องได้ยากอย่างแก่นคุณค่าของแบรนด์

ซึ่งแก่นที่ว่าของหิวคือความเป็น ‘ท้องถิ่น’ ที่แม้จะฟังดูเข้าถึงยาก แต่ในความคิดของทั้งคู่ ความเป็นท้องถิ่นที่ว่านั้นแสนเก๋และมีอะไรให้ค้นหาอีกมาก หมิวและมะเหมี่ยวจึงเริ่มต้นจากการสื่อสารแก่นของแบรนด์ผ่านแพ็กเกจจิ้ง เรื่องราว และภาพถ่ายที่ไปในทิศทางเดียวกันเพื่อให้แบรนด์หิวไม่ใช่แบรนด์ปลาทูต้มหวานออนไลน์ทั่วไปแต่เป็นแบรนด์ที่มีตัวตนชัดเจนชนิดที่ต่อให้มีปลาทูต้มหวานเกิดขึ้นอีกกี่ร้อยแบรนด์ ‘หิว’ ก็จะแตกต่างจากคนอื่นอยู่ดี

“หนึ่งในสิ่งสำคัญของการสร้างแบรนด์ดิ้งคือการเล่าเรื่อง เราว่ามันเหมือนการทำนิตยสารที่มีหัวข้อหลายหัวข้อให้คนเลือกอ่านและติดตามตลอดเล่ม ลูกค้าจะเกิดความรับรู้ร่วมกับเรา เขาจะรู้สึกอินและรู้สึกเชื่อมโยงกับแบรนด์จนกลายเป็น loyal custormer ไปโดยปริยาย” 

View this post on Instagram

A post shared by HUNGRY (@hungry.hc)

มะเหมี่ยวยกตัวอย่างเรื่องเล่าที่เธอใช้ในการสื่อตัวตนให้เราฟัง ตั้งแต่ความรักในแพปลาและทะเลชุมพร ความสวยงามของดวงอาทิตย์ที่กำลังจะลาลับ กระทั่งวิถีชีวิตคนในชุมชนแพปลาที่เธออาศัยเพื่อให้ผู้บริโภคจำได้ขึ้นใจว่านี่แหละคือหิวและอยากกลับมาลิ้มรสอาหารทะเลจากพวกเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า

View this post on Instagram

A post shared by HUNGRY (@hungry.hc)

แพ็กเกจแบบไหนที่โดนใจกลุ่มเป้าหมาย

เพราะกลุ่มลูกค้าที่ทั้งคู่ต้องการสื่อสารคือคนรุ่นใหม่ที่ห่างไกลจากเมนูปลาทูต้มหวานชนิดที่บางคนอาจไม่รู้จักเสียด้วยซ้ำ ความหินของการปลุกปั้นแบรนด์หิวจึงหนีไม่พ้นการเปลี่ยนมุมมองของลูกค้า เพื่อให้พวกเขารู้ว่าปลาทูต้มหวานก็เก๋ อร่อย และเข้ากับชีวิตประจำวันอันแสนเร่งรีบของทุกคนได้

View this post on Instagram

A post shared by HUNGRY (@hungry.hc)

“ปลาทูต้มหวานในสายตาคนรุ่นใหม่คืออาหารสำหรับคนรุ่นพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย มันคือปลาทูที่ต้มขายอยู่ในกะละมังที่ตลาด เราออกมาบอกว่ามันไม่ได้เป็นของกินสำหรับคนรุ่นพ่อแม่เท่านั้นนะ แต่มันสร้างมาเพื่อคุณ คนรุ่นใหม่อย่างคุณก็กินได้

“เราจึงเน้นทำคอนเทนต์วิธีการทานปลาทูต้มหวานให้เห็นว่านอกจากกินกับข้าว ยังเอาไปทำแซนด์วิชหรือมิกซ์กับอาหารอื่นๆ ได้หลากหลาย เชื่อมโยงกับไลฟ์สไตล์สมัยใหม่มากขึ้น”

View this post on Instagram

A post shared by HUNGRY (@hungry.hc)

นอกจากนั้นพวกเธอยังตั้งใจปรับโฉมปลาทูต้มหวานด้วยแพ็กเกจจิ้งดีไซน์ ที่ไม่ได้โฟกัสเพียงฟังก์ชั่นการใช้งานแบบในรุ่นป้าเพื่อเปลี่ยนภาพลักษณ์จากปลาทูในกะละมังมาเป็นปลาทูในถุงพลาสติกสะอาดใส บรรจุในกล่องคราฟต์น่าสนใจ แน่นอนว่าคนออกแบบสติ๊กเกอร์ไปจนกล่องพัสดุฉบับหิวจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากหมิวผู้เชี่ยวชาญการออกแบบ

“เราออกแบบให้มันน่ารัก ง่ายๆ แต่ยังต้องสื่อสารความท้องถิ่นของแบรนด์ด้วย เช่น ใช้ตัวอักษรไทยแทนตัวอักษรภาษาอังกฤษ วาดรูปผู้หญิงใส่ผ้าซิ่นในคอลเลกชั่นวันสงกรานต์ และจะออกแบบแพ็กเกจจิ้งใหม่ตามเทศกาลไทยซึ่งเป็นไอเดียของพี่มะเหมี่ยว” หมิวเล่าถึงไอเดียตั้งต้นส่วนมะเหมี่ยวอธิบายต่อว่าช่วงเทศกาลคนจะมีกำลังซื้อมากขึ้น การทำปลาทูต้มหวานเป็นของขวัญโดยออกลายใหม่ๆ ให้ไม่น่าเบื่อก็น่าจะกระตุ้นยอดขายได้ดี

นอกจากแพ็กเกจจิ้งภายนอกของแบรนด์ที่น่ารักน่าซื้อ ทั้งคู่ยังใส่ใจกับวัสดุกันกระแทกภายในนั่นคือใช้ใบจากตากแห้งที่คนในท้องถิ่นไม่สนใจแทนกระดาษและพลาสติก ซึ่งไม่เพียงช่วยลดต้นทุนแต่ยังเชื่อมกับหัวใจของแบรนด์อย่างความง่ายๆ บ้านๆ ที่สื่อสารมาตลอด

ถ่ายรูปยังไงให้เย้ายวนชวนกดสั่ง

ปฏิเสธไม่ได้ว่าหลายครั้งที่นั่งไถฟีดอินสตาแกรมแล้วเจอภาพอาหารหน้าตาดีของหิวที่ชวนหิวนั้นดึงดูดให้ลูกค้าอยากกดสั่งมาทานเดี๋ยวนี้ เราจึงสงสัยว่าวิธีการถ่ายภาพสินค้าออนไลน์ในแบบของหิวมีเทคนิคอะไร

“ถ้าเป็นรูปที่พวกเราเซตถ่ายเองจะเน้นแสงธรรมชาติ แต่บางครั้งก็จะเห็นรูปที่เป็นแสงในสตูดิโอด้วย เพราะมาจากเพื่อนที่เป็นลูกค้าเราอยู่แล้วเป็นคนถ่ายให้ บ้างก็เป็นภาพจากลูกค้าเองที่ถ่ายส่งมา ดังนั้นภาพในอินสตาแกรมจึงหลากหลายมากและไม่คุมโทนเลย

“ตอนแรกเราจริงจังเรื่องการคุมโทนมากเพราะเราจบออกแบบมา แต่พอทำไปเรื่อยๆ กลับพบว่าลูกค้าไม่ได้สนใจเรื่องโทนขนาดนั้น เขาสนใจเรื่องราวที่สื่อผ่านภาพมากกว่า ซึ่งภาพเหล่านั้นก็ไม่ได้มีเกณฑ์ชัดเจนว่าต้องถ่ายแบบไหนยังไง แต่พวกเราใช้เซนส์ของตัวเองเป็นหลัก ที่สำคัญคือต้องให้ภาพสื่อถึงความบ้านๆ ง่ายๆ ของแบรนด์” 

ภาพสินค้าทั้งหมดที่ว่าหมายรวมตั้งแต่ภาพปลาทูต้มหวานที่เคียงข้างกับเครื่องครัวหวายที่สื่อถึงความเป็นดั้งเดิมแต่ก็ยังให้ความเก๋ได้ด้วย รวมถึงภาพปลาทูต้มหวานบนใบตองสีเขียวที่ช่วยขับเน้นให้สินค้าดูน่าทานขึ้น บางครั้งก็มีวัตถุดิบของเมนูนั้นประกอบฉาก เช่น หอม กระเทียม เกลือ 

“ภาพสำคัญกับธุรกิจออนไลน์นะ มันเข้าถึงคนได้ง่าย ประทับใจคนได้ง่าย และชวนให้คนอยากกดสั่งเดี๋ยวนั้น” หมิวเอ่ย

แต่ถ้าใครได้ลองกดติดตามอินสตาแกรมของแบรนด์หิวก็จะพบว่าสิ่งที่ผ่านตาเราในฟีดมากที่สุดนั้นไม่ใช่ pack shot ภาพสินค้าเหมือนแบรนด์ทั่วไป เพราะพวกเธอยังตั้งใจโพสต์ภาพวิถีประมงพื้นบ้าน ภาพอาทิตย์ตกดินที่ทะเลชุมพร รวมถึงกระบวนการทำปลาทูต้มหวานแบบดั้งเดิมเพื่อสื่อสารให้เห็นตัวตนที่ชัดเจนของแบรนด์ที่ตั้งไว้แต่แรก

View this post on Instagram

A post shared by HUNGRY (@hungry.hc)

แตกไลน์สินค้ายังไงให้ไม่หลงทาง

นอกจากปลาทูต้มหวานพร้อมทาน สินค้าอื่นๆ ของหิวก็ชวนน้ำลายสอทั้งสิ้น ไม่ว่าจะกุ้งโอคักดองสาเก ปลาอินทรีดองสาเก หรืออาหารทะเลพร้อมทานอื่นๆ เพราะครอบครัวของทั้งสองประกอบอาชีพแพปลาที่แปรรูปอาหารทะเลขายอยู่แล้ว

แต่ใช่ว่าสินค้าที่นำมาขายภายใต้แบรนด์ ‘หิว’ จะเป็นอะไรก็ได้ แต่ต้องสื่อถึงความเป็นท้องถิ่นของแบรนด์ได้และต้องแตกต่างจากสินค้าอื่นๆ ในตลาดด้วย

“เราไม่อยากทำสินค้าที่เหมือนในตลาดมากเกินไปเพราะต้องไปแข่งกับคนไม่รู้อีกตั้งเท่าไหร่ ถ้าเราอยู่บนพื้นฐานความชอบของเรามันก็จะมีเอกลักษณ์บางอย่างที่อาจไม่ได้เตะตาต้องใจทุกคนแต่เชื่อสิว่ามันมีกลุ่มคนที่ต้องการสินค้าเหล่านี้” 

มะเหมี่ยวยกตัวอย่างปลาอินทรีดองของหิวว่าเกิดขึ้นเพราะเธอเห็นว่าคนสนใจแต่แซลมอนแต่ไม่สนใจปลาอินทรีซึ่งเป็นอาหารท้องถิ่นไทยเลย เธอจึงคิดว่าหากจะขายเมนูปลาอีกละก็ ต้องเป็นปลาอินทรีของดีบ้านเธอที่คนอื่นไม่ขายกันนี่แหละ 

หรืออย่างกุ้งดองที่ใครๆ ก็ขาย เธอก็ไม่ได้หยิบกุ้งอะไรก็ได้มาดองกับซอสอะไรก็ได้ แต่พวกเธอก็เลือกกุ้งโอคักที่ถึงแม้คนจะรู้จักน้อยแต่ก็มีดีที่เนื้อกรุบกรอบกว่ากุ้งไหนๆ เมื่อนำมาผสมผสานกับน้ำดองสาเกสูตรเฉพาะที่พี่ชายของเธอทำขึ้น ไม่แปลกที่ใครได้เห็นก็ต้องกดสั่ง (รวมถึงเราด้วย)

“ช่องทางการค้าขายออนไลน์มันเข้าถึงง่ายอยู่แล้ว โอกาสที่แบรนด์หน้าใหม่ๆ จะเกิดมีมากกว่าเมื่อก่อนมากๆ แต่ความง่ายตรงนี้แหละที่ทำให้การแข่งขันค่อนข้างสูง คุณต้องแตกต่างจากแบรนด์อื่นพอสมควรถึงจะอยู่ได้ในระยะยาว” มะเหมี่ยวเน้น

ดูเหมือนว่ามุมมองการตลาดและดีไซน์ของทั้งคู่จะทำให้แบรนด์นี้ไปได้ไกลมากๆ แต่มีความรู้ไหนที่ใช้ไม่ได้ในการทำแบรนด์บ้างหรือเปล่า–เราสงสัย

“จริงๆ มันไม่ได้อยู่ในตำราอะไรแต่เราเชื่อมาตลอดว่าถ้าของมันดีก็ไม่จำเป็นต้องลดราคาแต่พอขายไปจริงๆ ก็พบว่ามันไม่ใช่ว่ะ (หัวเราะ) บางทีก็ต้องหาสมดุลระหว่างความเชื่อเราและพฤติกรรมของคนบ้าง” มะเหมี่ยวทิ้งท้าย

Creative Shortcut

เริ่มต้นธุรกิจในสิ่งที่เชื่อ และต่อยอดให้มีเอกลักษณ์แตกต่างจากคนอื่นๆ ในตลาด จะทำให้แบรนด์แข็งแรง สร้างกลุ่มลูกค้าประจำ และยืนระยะในตลาดออนไลน์ที่มีการแข่งขันสูงได้โดยไม่ต้องวิ่งตามกระแสตลอดเวลา

Brand Reflect

KPI ที่ใช้วัดความสำเร็จของแบรนด์

มะเหมี่ยว : โจทย์แรกเริ่มคือการเปลี่ยนมุมมองคนรุ่นใหม่ว่าปลาทูต้มหวานก็เป็นสินค้าที่รุ่นเขาทานได้ ดังนั้นตัววัดความสำเร็จแรกของเราจึงคือการที่ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นคนรุ่นใหม่ตามที่เราตั้งใจ ส่วนตัววัดที่สองคือด้านคุณภาพสินค้า ถ้าลูกค้าเดิมกลับมาซื้อซ้ำนั่นแปลว่าเรารักษามาตรฐานสินค้าไว้ได้สำเร็จ

แบรนด์ที่เป็นต้นแบบในการทำธุรกิจ

หมิว : แบรนด์จากญี่ปุ่นที่มักจะหยิบยกสิ่งธรรมดาๆ ที่ดูไม่มีมูลค่ามาใส่แพ็กเกจดีๆ น่ารักๆ และใส่ใจกับรายละเอียดต่างๆ จนกลายเป็นสินค้าที่มีมูลค่าขึ้นมา

สิ่งที่ต้องตอบตัวเองให้ได้ก่อนจะเริ่มธุรกิจ

หมิว : เรามั่นใจกับไอเดียของตัวเองขนาดไหนและยอมรับได้ไหมถ้ามีความเสี่ยงอื่นๆ ตามมา 

มะเหมี่ยว : คุณชอบหรือมีแพสชั่นกับอะไร อย่างเราที่เรียนการตลาดมาก็ตอบได้ตั้งแต่ต้นว่าอยากมีแบรนด์เป็นของตัวเอง แม้จะยังไม่รู้ว่าแบรนด์นั้นจะขายอะไร แต่ถ้าตอบตัวเองได้แล้วขั้นตอนต่อจากนั้นมันจะตามมาเอง เพราะเราจะหันมามองสิ่งรอบตัวมากขึ้นว่ามีอะไรให้หยิบมาพัฒนาได้ไหม 

สิ่งที่ควรลงทุนเมื่อเริ่มธุรกิจ

มะเหมี่ยว : ลงทุนกับอะไรก็ตามที่ช่วยพัฒนาคุณภาพสินค้าให้ดีขึ้น ศึกษาว่ามาตรฐานแบรนด์อื่นเป็นยังไง และสิ่งไหนจะทำให้คุณแตกต่างจากชาวบ้านเขา เหมือนกับที่ป้าเราลงทุนใช้เครื่องจักรฆ่าเชื้อจนเก็บได้นานถึง 6 เดือน แถมยังลงแรงและเวลาเพื่อคิดสูตร จนเรากล้าพูดว่าไม่มีปลาทูต้มหวานที่ไหนเหมือนเราแน่นอน 

หมิว : คนเรียนดีไซน์อย่างเรามักจะคิดว่าควรลงทุนกับเรื่องดีไซน์ที่เน้นความสวยงามเพื่อดึงดูดลูกค้า แต่บางครั้งก็ต้องคิดว่ามีสิ่งอื่นที่น่าลงทุนกว่าเรื่องนี้หรือเปล่า เช่น ถ้าสินค้านั้นต้องการความสะดวกหรือความสะอาดก็ควรจะไปลงทุนกับสิ่งนั้นมากกว่า อย่างตอนแรกเราบรรจุกุ้งโอคักดองสาเกในกระดาษคราฟต์เพราะคิดว่ามันสวยและเข้ากับหิว แต่ลูกค้าก็ฟีดแบ็กมาว่าถ้าบรรจุในกระป๋องแบบปัจจุบันจะปลอดภัยและสะอาดกว่านะ เราก็ต้องปรับ 

Do & Don’t ในการทำธุรกิจ 

มะเหมี่ยว : สิ่งที่ควรทำก็คือ หนึ่ง–ตอบตัวเองให้ได้ว่าอยากทำอะไร สอง–สิ่งนั้นจะเกิดขึ้นในตลาดได้จริงไหม ถ้าได้ก็ทำไปเลยโดยไม่ต้องฟังเสียงคนรอบข้างมากเกินไป 

ส่วนสิ่งที่ไม่ควรทำคืออย่าพยายามทำตามกระแสหรือทำตามคนอื่น เพราะตลาดออนไลน์มันใหญ่มาก ถ้ายิ่งทำตามคนอื่นก็ยิ่งต้องไปแข่งกับสินค้าประเภทเดียวกันของแบรนด์อื่นๆ อีก แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ดูตลาดเลยนะ คุณต้องบาลานซ์ด้วยว่าสิ่งที่ทำจะต้องเข้าถึงคนได้ไม่ยากเกินไปด้วย

ขอบคุณภาพจาก โสมประภา อุสายพันธ์, หิว (Hungry.hc)

‘creative entrepreneur : online brands’ คือซีรีส์บทความประจำเดือนมิถุนายน ที่ต่อยอดจาก a day ฉบับ creative entrepreneur ซึ่งจะชวนคุณไปเรียนรู้เบื้องหลังการทำงานของ 4 แบรนด์ออนไลน์ที่ใช้ความครีเอทีฟรันธุรกิจให้โดดเด่นไม่ซ้ำใคร

The post ‘หิว’ เมื่อปลาทูต้มหวานสุดโลคอล ถูกแปลงโฉมให้เก๋และมินิมอล แถมยังหรอยแรงนิ! appeared first on a day magazine.

Bunny Shoot Film คือแบรนด์อายุสองปีที่เริ่มต้นจากการนำเข้าฟิล์มพิเศษและกล้องฟิล์มจากต่างประเทศ และยังเป็นผู้ผลิตสายคล้องกล้องดีไซน์เก๋ที่เปลี่ยนภาพลักษณ์ของกล้องฟิล์มเท่ขรึมให้น่ารัก สนุก และขี้เล่นขึ้นทันตา 

มากกว่านั้น ด้วยการนำเสนอภาพลักษณ์ของแบรนด์ที่เป็นกันเอง มีคาแร็กเตอร์ชัดเจน ก็ทำให้มีฐานลูกค้าเหนียวแน่น จนเมื่อไม่นานมานี้ที่เราได้เห็น Bunny Shoot Film คอลแล็บกับแบรนด์ใหญ่อย่าง Fujifilm นับว่าเป็นแบรนด์คนรุ่นใหม่ที่รู้จักนำเสนอตัวเอง และพัฒนาต่อยอดได้อย่างน่าสนใจจนเราอยากชวน ‘ไข่มุก–นพพรรณ พรวนสุข’ ผู้ปลุกปั้นแบรนด์นี้มาพูดคุยถึงไอเดียและประสบการณ์สนุกๆ ที่ซ่อนอยู่หลังกล้อง

Bunny Shoot Film’s Facts

Label : Bunny Shoot Film
Founder : ไข่มุก–นพพรรณ พรวนสุข
Founded : 2019
Challenge : การทำแบรนด์ให้ยั่งยืนแม้ว่ากล้องฟิล์มจะไม่บูมเป็นกระแสแล้ว
Industry : ฟิล์มถ่ายรูปและอุปกรณ์ตกแต่ง
Target Group : คนทั่วไปที่สนใจและชื่นชอบการถ่ายภาพโดยที่ไม่ใช่สายอุปกรณ์ลงลึก
Vision : ใช้ช่องว่างที่ตัวเองเจอในตลาดให้เกิดประโยชน์สูงสุด
Mission : ทำให้คนสนใจและทราบว่ากล้องฟิล์มกับแฟชั่นเป็นส่วนผสมของกันและกันได้
Belief : เชื่อในตัวเอง
Top 3 Popular Products :
1. Bubblegum film 
2. สายคล้องกล้องรุ่น New Wave สี teenage dream
3. กล้อง show camera สีดำ

Creative Execution
ปลุกปั้นแบรนด์ที่เป็นตัวของตัวเอง จนใครเห็นก็จำได้

ย้อนกลับไปในช่วงปี 2019 ที่เทรนด์กล้องฟิล์มฟีเวอร์เริ่มฮิตติดลมบน ไม่ว่ากล้อง ฟิล์ม หรืออุปกรณ์เสริมก็กลายเป็นโปรดักต์ที่ชาวฟิล์มมองหา Bunny Shoot Film มองเห็นโอกาสจากช่องว่างนี้และตัดสินใจนำเข้า doublefilm ฟิล์มเอฟเฟกต์และกล้องจากสเปน ซึ่งค่อนข้างเป็นที่รู้จักในหมู่คนเล่นฟิล์มรุ่นใหม่ โดยเริ่มต้นจากการเปิดร้านในอินสตาแกรม @bunny.shoot.film 

ด้วยคาแร็กเตอร์ของแบรนด์ที่ชัดเจน และคอนเทนต์ภาพฟิล์มสวยๆ เมื่อรวมเข้ากับพลังโซเชียลมีเดียที่ทำให้ Bunny Shoot Film เป็นไวรัลไปทั่วทวิตเตอร์ ก็ทำให้ชื่อนี้เริ่มกลายเป็นที่คุ้นหูของชาวกล้องฟิล์ม

จากนั้นไม่นานไข่มุกก็ใช้ความรู้ด้านแฟชั่นดีไซน์ที่เรียนมาต่อยอดทำโปรดักต์ของตัวเอง นั่นคือสายคล้องกล้องรุ่น New Wave ที่มีรูปทรงเป็นเกลียวคลื่นสีสันน่ารัก ใช้งานดี ตอบโจทย์คนใช้กล้องฟิล์มที่ชื่นชอบงานดีไซน์แบบสุดๆ และด้วยความที่ตลาดกล้องฟิล์มในเวลานั้นยังไม่มีสายคล้องให้เลือกมากนัก ดีไซน์ที่โดดเด่นของ New Wave จึงสร้างผลตอบรับที่เกินคาด สินค้าล็อตแรกจำหน่ายหมดอย่างรวดเร็ว 

เมื่อรู้ว่ามีที่ทางไปต่อได้ ยอดผู้ติดตามก็ค่อยๆ โตขึ้นทุกวัน ไข่มุกก็เริ่มพาแบรนด์ไปสนุกขึ้นกับการทำโปรดักต์อย่าง masking tape ลายภาพฟิล์ม ของที่ระลึกปี 2020 อย่างเสื้อกับหมวกที่ไข่มุกออกแบบเอง แถมยังพาโปรดักต์ไปวางจำหน่ายตามสถานที่ฮิปๆ อย่างร้าน Stickerland และคาเฟ่ FICS 

สิ่งหนึ่งที่ทำให้ Bunny Shoot Film เป็นที่จดจำและมีฐานลูกค้าเหนียวแน่นเสมอมาตั้งแต่ก้าวแรกคือ คอนเทนต์และการดีไซน์สินค้าที่ตอบโจทย์กลุ่มเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ และที่สำคัญคือตัวตนของแบรนด์ที่แข็งแรง ซึ่งมาจากความชัดเจนในความชอบของตัวไข่มุกเอง ที่ทำให้ทุกวันนี้ Bunny Shoot Film สามารถเติบโตขึ้นเรื่อยๆ และยังมีโปรเจกต์ใหม่ๆ มาให้เราตื่นเต้นเสมอ

แบรนด์ดิ้งคือตัวตน 

แม้ว่าจุดเริ่มต้นของ Bunny Shoot Film จะเริ่มจากการเป็นร้านออนไลน์นำเข้าฟิล์มเอฟเฟกต์ แต่ความพิเศษที่ทำให้แบรนด์ของไข่มุกโดดเด่นกว่าแบรนด์ขายฟิล์มอื่นๆ คือการสร้างคาแร็กเตอร์ให้แบรนด์เป็นที่จดจำผ่านโลโก้ คอนเทนต์ และแพ็กเกจจิ้งน่ารักๆ อย่างถุงผ้าประทับชื่อแบรนด์ ซึ่งกลายเป็นไอเทมฮิตในหมู่คนเล่นกล้องฟิล์มไม่แพ้สายคล้องกล้องเลยทีเดียว

อีกปัจจัยสำคัญที่ทำให้แบรนด์เป็นที่รู้จักคงหนีไม่พ้นกระแสกล้องฟิล์มที่บูมมากๆ ชนิดที่ต่อให้คนไม่มีความรู้เรื่องการถ่ายภาพฟิล์มก็ยังอยากลองเล่น ซึ่งไข่มุกเองก็เป็นคนหนึ่งที่ชื่นชอบเสน่ห์ของภาพฟิล์มแต่ไม่อินขนาดลงลึกศึกษากับมัน เธอจึงตัดสินใจหยิบเอาส่วนนี้มาเป็นจุดขาย 

“เราพยายามสื่อสารโดยเอาตัวเองเป็นหลัก เลยนึกถึงตอนที่เห็นภาพฟิล์มแนวนี้แล้วอยากได้มากๆ โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคืออะไร เราก็เลยเอาภาพฟิล์มที่สำเร็จแล้วมาชูให้เห็นว่าถ้าใช้ฟิล์มตัวนี้คุณจะได้ภาพแบบนี้ ไม่ต้องศึกษาก็ได้ว่ารายละเอียดเป็นยังไง เหมือนเราใช้รูปที่ถ่ายเองรีวิวให้ลูกค้าดูว่ามันจะออกมาเป็นแบบนี้ๆ ไม่จำเป็นต้องมีความรู้เรื่องกล้องฟิล์มมากก็สามารถได้รูปแบบนี้ได้”

จากการชูจุดขายแบบเน้นผลลัพธ์ประกอบกับกระแสฟิล์มฟีเวอร์นี่เอง ทำให้คนที่เพิ่งสนใจเทรนด์นี้จูนกับร้านของเธอได้ง่ายขึ้น ซึ่งเธอมองว่านี่เป็นช่องว่างของการขายฟิล์มและกล้องฟิล์มในไทยที่ยังไม่ค่อยมีใครนำเสนอ 

เชื่อมั่นในความต้องการของตัวเอง

แต่การนำเข้าฟิล์มก็ไม่ได้ราบรื่นเสมอไป ในช่วงที่ฟิล์มเกิดปัญหาขาดตลาด ไข่มุกจึงต้องมองหาโปรดักต์ใหม่ๆ มาเติมเต็มเพื่อไม่ให้เกิดสุญญากาศ ซึ่งก็เป็นจังหวะที่เหมาะสมหากเธอจะทดลองออกแบบโปรดักต์ออริจินัลของแบรนด์สักชิ้น

 “ด้วยความที่เรียนดีไซน์มาและเราเองก็ยังชอบด้านนี้อยู่ มันก็วกกลับมาที่ตัวเองอีกว่าพอเรามีกล้องฟิล์ม ต้องใช้ถ่ายรีวิวฟิล์มหลายอัน แต่เรายังไม่เจอสายคล้องกล้องที่น่ารักสำหรับเราเลย 

“สายคล้องกล้องที่มีในตลาดช่วงนั้นแม้จะใช้งานได้แต่ดีไซน์ค่อนข้างแมน ถึงจะมีสีฟ้าสีชมพูให้เลือก แต่ก็เป็นเฉดสีที่ผู้หญิงหลายคนน่าจะไม่ชอบ สุดท้ายเลยคิดว่าเราน่าจะทำเองดีกว่า ซึ่งพอนึกได้ว่ามันยังมีช่องว่างนี้ในตลาดสายคล้องกล้องอยู่เราก็เลยคิดว่าน่าจะทำขายได้”

เนื่องจาก pain point ในการออกแบบหลักๆ คือเรื่องสี เธอจึงเลือกใช้วัสดุเป็นหนังที่เอื้อต่อการตัดต่อและทำสีสันได้หลากหลาย จนสุดท้ายก็ได้เป็นสายคล้องกล้องรูปทรงหยึกหยักสีสันสดใสในชื่อ New Wave ที่มาจากชื่อยุคสำคัญของแฟชั่นที่ไข่มุกชื่นชอบLonger text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then

เมื่อสายคล้องกล้องดีไซน์สวย คอนเซปต์ชัด ถูกปล่อยออกมาในจังหวะเวลาที่ตลาดกำลังต้องการ จึงทำให้การตอบรับออกมาดีเกินคาด สร้างความมั่นใจให้ไข่มุกในการพัฒนาโปรดักต์ชิ้นต่อไป

สื่อสารให้คนรู้ว่าเราคิดอะไร

นอกจากการสร้างสรรค์โปรดักต์ให้ออกมาสวยงามและใช้งานได้ดีแล้ว ไข่มุกยังเป็นคนที่ชอบใส่เรื่องราวและคาแร็กเตอร์ให้กับชิ้นงานที่ทำ เธอจึงตั้งใจออกแบบให้สายคล้องกล้องทุกเส้นมีที่มาที่ไปทั้งหมด 

“เราเป็นคนชอบคิดไปเรื่อยๆ เวลามองอะไรแล้วนึกถึงสิ่งสิ่งหนึ่งก็อยากแชร์ออกไปให้คนรู้ ก็เลยพยายามตั้งคาแร็กเตอร์ให้ชิ้นงานตลอด คนที่ได้รับก็จะรู้สึกว่านี่ไม่ใช่แค่คอมบิเนชั่นของสีที่สวย แต่มันมีคอนเซปต์และเรื่องราวรวมอยู่”

ไข่มุกยกตัวอย่างให้เราฟังถึงสายคล้องกล้องรุ่น New Wave ที่เคยทำเป็นคอลเลกชั่น mansion โดยแต่ละเส้นจะเปรียบเป็นส่วนต่างๆ ในแมนชั่น อ้างอิงจากส่วนผสมของสีที่ใช้ ซึ่งความพิเศษอีกอย่างคือเธอได้ให้นักวาดภาพประกอบอย่าง The Fairy Dust วาดคาแร็กเตอร์ของสายคล้องกล้องแต่ละสีออกมาจริงๆ ถือว่าเป็นวิธีการนำเสนอโปรดักต์ที่แปลกใหม่ทั้งกับเธอที่เป็นแบรนด์และลูกค้าด้วย

ขณะที่สายคล้องกล้องรุ่น BUNNYWOOD นั้น ไข่มุกตั้งชื่อสายคล้องกล้องแต่ละสีเป็นชื่อภาพยนตร์ที่เธอชอบทั้งหมด เพื่อสื่อสารว่าคู่สีของสายคล้องกล้องแต่ละเส้นนั้นให้ความรู้สึกยังไงต่อตัวเธอเอง

“วิธีการคือเราจะไม่ได้กำหนดสีไว้ก่อน แต่จะไปเลือกซื้อวัสดุกลับมาแมตช์ เมื่อได้สีที่พอใจแล้วจึงค่อยดูว่านึกถึงหนังเรื่องไหน บางครั้งมันอาจจะมีบ้างที่คิดไว้ว่าคอมบิเนชั่นของสีนี้จะให้หนังเรื่องนี้ แต่พอประกอบออกมาแล้วเราไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเราก็จะเปลี่ยนเรื่องไปเลย ยึดตามความรู้สึก ณ ตอนนั้นมากกว่า ซึ่งเราเชื่อมั่นในความรู้สึกของตัวเองมากและคิดว่าจะสื่อสารออกไปให้คนเข้าใจได้”

สำรวจตัวเองในหลากหลายมุม

หลักสำคัญในการทำแบรนด์ที่ไข่มุกยึดถือนอกเหนือจากการเชื่อมั่นในตัวเองแล้วคือการทำให้ลูกค้าพึงพอใจที่สุด ดังนั้นเธอมักจะสำรวจตัวเองเสมอว่าถ้าเป็นลูกค้าจะอยากได้บริการและรายละเอียดแบบไหนจากแบรนด์ที่ติดตามอยู่

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้สายคล้องกล้อง Bunny Shoot Film ไม่มีการรีสต็อกโปรดักต์สีเดิมที่ขายหมดแล้ว เนื่องจากเธออยากให้ลูกค้าที่ซื้อไปรู้สึกพิเศษที่สุด

“อย่างตัวเราเองเวลาเลือกซื้ออะไรก็อยากได้สีที่เดินไปแล้วไม่ชนกับคนอื่นมาก เลยอยากสร้างความพิเศษให้ลูกค้าว่าอย่างน้อยสายคล้องกล้องที่คุณใช้มันมีไม่ถึงร้อยเส้นแน่นอน โอกาสไม่มากที่จะเจอคนใช้ซ้ำกัน เพราะเราจะไม่ทำสีซ้ำและไม่มีโปรโมชั่นลดราคา ในการปล่อยสายคล้องกล้องล็อตใหม่เราเองจะทำสีใหม่คอนเซปต์ใหม่ทั้งหมด ดังนั้นต่อให้เป็นรุ่นเดิมแต่มันจะมีความสนุกขึ้นไปเรื่อยๆ”

นอกจากจะใส่ใจคาแร็กเตอร์ของโปรดักต์แล้ว ไข่มุกยังใส่ใจกับอินสตาแกรม bunny.shoot.film ที่เปรียบเป็นหน้าตาของแบรนด์มากๆ เธอมักจะเข้าไปดูบ่อยๆ ว่าคอนเทนต์ขาดอะไรไหม น่าเบื่อแล้วหรือยัง แล้วสามารถทำอะไรให้สนุกขึ้นได้อีก

“เราอยากให้อินสตาแกรมของแบรนด์เราเป็นเหมือนเพื่อน คนที่เข้ามาได้เห็นรูปคนนั้นคนนี้ ไม่ใช่มีแต่รูปคนดังหรือนางแบบ บางทีก็เป็นรูปอีเวนต์สำคัญของลูกค้า เพราะเราอยากให้เห็นว่าใครถ่ายมันก็ออกมาดูดีสนุกสนานได้ ในสตอรีก็มีแชร์เพลง เปิดให้ถามคำถามบ้าง เป็นการทำให้คนรู้สึกว่าเราเข้าถึงง่าย เป็นมิตร เพราะเอาจริงราคาโปรดักต์เราก็ไม่ได้ถูก ถ้ายิ่งทำตัวแพงตามก็ยิ่งเข้าถึงยากไปใหญ่

“อีกอย่างเราคิดว่าแบรนด์ที่มีคาแร็กเตอร์ที่ชัดจะทำให้คนจำได้ อาจไม่ต้องวางแผนหรือเครียดมากขนาดนั้น สำหรับเราจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ จากการดูตลาดและคุยกับลูกค้าด้วยตัวเอง แล้วค่อยๆ พัฒนาไป โดยยังอิงกับความเป็นตัวเราอยู่”

จากคาแร็กเตอร์และแนวทางที่ชัดเจนของไข่มุกนี่เองที่ทำให้แบรนด์ใหญ่อย่าง FujiFilm ติดต่อเธอมาเพื่อคอลแล็บทำโปรเจกต์ Bundle Set ด้วยกัน โดยให้อิสระเธอคิด ออกแบบ และตัดสินใจอย่างเต็มที่ จนสุดท้าย BUNNYSHOOT x INSTAX FUJIFILM จำนวน 100 เซตก็ขายหมดเกลี้ยงในเวลาอันรวดเร็ว ซึ่งสำหรับเธอแล้วงานคอลแล็บชิ้นนี้ถือเป็นความภาคภูมิใจในฐานะคนทำแบรนด์ที่ไม่ได้คาดคิดว่าจะได้ร่วมงานกับแบรนด์ใหญ่ขนาดนี้

ทบทวนทิศทางของแบรนด์อยู่เสมอ

หลังจากที่ทำแบรนด์มาสักพัก ในช่วงที่จะออกโปรดักต์ใหม่เป็นสายคล้องกล้องรุ่น BUNNYWOOD ไข่มุกก็ตัดสินใจรีแบรนด์เพื่อคาแร็กเตอร์ที่ชัดเจนขึ้น โดยเธอได้เปลี่ยนโลโก้และตัวแพ็กเกจจิ้งที่เป็นถุงผ้าให้มีหลายแบบหลายสีLonger text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then

“ความตั้งใจของเราคืออยากทำให้ทั้งแบรนด์เป็นมวลที่มองแล้วรู้เลยว่านี่คือ Bunny Shoot Film โดยที่ตัวเราเองก็ไม่เบื่อ ไม่ได้จำเป็นต้องใช้โลโก้แค่แบบเดียว เอาเข้าจริงคนอาจไม่รู้ว่าเราเปลี่ยนโลโก้ด้วยซ้ำ แต่แค่มองมาแล้วรู้ว่านี่คือเราก็พอแล้ว ด้วยวิธีการนี้เราจะได้สนุกไปกับมันโดยไม่ต้องฟิกซ์กับโลโก้หรือองค์ประกอบแบบนี้เท่านั้น เพราะด้วยความที่เราทำเองคนเดียวพอใส่ความเป็นตัวเรามากๆ แบรนด์ก็จะมีความเป็นเราสูง คนก็จำได้อยู่แล้ว”

ทั้งนี้ หนึ่งสิ่งที่เธอทำมาตลอดในการทำธุรกิจคือการทบทวนถึงตัวแบรนด์และตัวเองอยู่เสมอ เพราะสิ่งที่เธอทำไม่ใช่แค่ธุรกิจ แต่มีจิตวิญญาณความเป็นตัวเธอรวมอยู่ในนั้น โปรดักต์ทุกชิ้นล้วนมาจากความเป็นตัวเธอทั้งสิ้น 

“เวลาคิดโปรดักต์เราถามตัวเองทุกครั้งว่าทำสิ่งที่ทำอยู่แล้วแฮปปี้ไหม ไม่ใช่ทำเพราะรู้ว่าลูกค้าอยากได้แบบนี้แต่ที่จริงเราไม่ชอบ เพราะถ้าเป็นแบบนั้นต่อให้ขายดีแค่ไหนเราก็คงไม่มีทางแฮปปี้เลย 

“ดังนั้นเราจึงพยายามคุยกับตัวเองแล้วหาตรงกลางให้ได้มากที่สุด และด้วยความที่เรามองว่าทุกอย่างที่ทำคืองานดีไซน์ แม้แต่อินสตาแกรมแบรนด์ก็เป็นงานดีไซน์ เราก็จะถามตัวเองว่าแฮปปี้กับภาพลักษณ์ที่ออกมาไหม เพราะมันมีผลต่อการใช้ชีวิตของเรามากๆ เราควรภูมิใจกับแบรนด์ จะได้รู้สึกว่าอยากทำต่อไปในทุกๆ วัน แน่นอนมันมีวันที่ขายไม่ดี รู้สึกเศร้า ไม่พอใจอยู่แล้ว แต่เราต้องทบทวนให้ดีๆ ว่าตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ และมีเป้าหมายอะไร เพื่อที่จะไปต่อได้”

ถึงแม้ Bunny Shoot Film จะเป็นแบรนด์ที่มีอายุได้เพียง 2 ปี แต่การที่แน่วแน่และมั่นคงกับตัวตน ก็ทำให้ไข่มุกได้รับโอกาสใหม่ๆ ตอนนี้เธอกำลังทำโปรเจกต์ร่วมกับตู้ถ่ายรูป Hello Flashback และอีกไม่นานก็จะปล่อยโปรดักต์ใหม่เป็นกระเป๋าใส่กล้อง และเปิดสตูดิโอชื่อ Bunnyroomroomroomrooom เพื่อเพิ่มความสนุก หลากหลาย และสีสันให้กับแบรนด์ที่เติบโตขึ้นเรื่อยๆ ตามตัวตนผู้สร้างมันมาLonger text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then Longer text please and longer text please then

Creative Shortcut      

คาแร็กเตอร์ที่ชัดเจนแต่ไม่ตายตัว จะทำให้แบรนด์เป็นที่จดจำแต่ไม่จำเจ สนุก และน่าสนใจ ถึงอย่างนั้นก็ต้องไม่ลืมที่จะสำรวจตัวเอง และทบทวนจุดยืนของแบรนด์อยู่เสมอ เพื่อสร้างสมดุลให้กับธุรกิจ

Brand Reflect

KPI ความสำเร็จของคุณวัดจากจุดไหน

ความพึงพอใจของลูกค้า โดยทำให้เกิดความผิดพลาดหรือได้รับคอมเมนต์ที่ไม่ดีให้น้อยที่สุด

แบรนด์ที่เป็นต้นแบบในการทำธุรกิจ

ค่อนข้างชื่นชม Glossier เป็นพิเศษ รู้สึกว่าการทำการตลาดของเขาไม่ใช่เน้นแค่เครื่องสำอาง แต่สามารถทำทุกอย่าง รวมถึงของแถมให้คนรู้สึกอยากได้พอๆ กับโปรดักต์เลย ทำดีทุกดีเทลจริงๆ

สิ่งที่ต้องตอบตัวเองให้ได้ก่อนจะเริ่มธุรกิจ

ต้องรู้ว่าตัวเองถนัดอะไร และทำสิ่งนี้ไปเพื่ออะไร

สิ่งที่ควรลงทุนเมื่อเริ่มต้นธุรกิจ

ต้องลงทุนกับการสำรวจตัวเอง ดูว่าเราทำอะไรได้เท่าไหร่ มีเงินทุนแค่ไหน ประกอบกับความเป็นไปได้ในบริบทของสังคม

Do & Don’t ในการทำธุรกิจ

Do คือต้องเชื่อในตัวเองและยอมรับคอมเมนต์ที่ไม่ดีให้ได้ โดยที่ไม่รับมาบั่นทอนจิตใจ ให้เรียนรู้ไว้เพื่อนำไปปรับใช้แก้ไขต่อ

ส่วน Don’t คืออย่าตามกระแสมากเกินไป ไม่ควรอิงเรฟเฟอเรนซ์จากคนอื่นเยอะ

‘creative entrepreneur : online brands’ คือซีรีส์บทความประจำเดือนมิถุนายน ที่ต่อยอดจาก a day ฉบับ creative entrepreneur ซึ่งจะชวนคุณไปเรียนรู้เบื้องหลังการทำงานของ 4 แบรนด์ออนไลน์ที่ใช้ความครีเอทีฟรันธุรกิจให้โดดเด่นไม่ซ้ำใคร

The post Bunny Shoot Film แบรนด์ฟิล์มคาแร็กเตอร์จัด ผู้ออกแบบสายคล้องกล้องฟิล์มหยึกหยักดีไซน์เก๋ appeared first on a day magazine.