Inspired & Creative Content Creator พื้นที่รวมคอนเทนต์ว่าด้วยความคิดสร้างสรรค์และพลังของคนรุ่นใหม่

TRUST ME TASMANIA II

สมุดโน้ตคู่ใจของฉันที่พกมาเต็มไปด้วยลิสต์สถานที่เที่ยวนอกเมือง

แต่การเดินทางมักจะไม่เป็นไปตามคาด

พวกเราจึงได้เที่ยวแต่ในโฮบาร์ต (Hobart) เมืองหลวงของแทสมาเนียเท่านั้นเอง

เริ่มต้นการเดินทางด้วยความมึนงงเพราะนี่คือวันอาทิตย์

วันที่เต็มไปด้วยความเงียบสงัด รถบัสแทบจะไม่วิ่ง

การเดินเท้าจึงสำคัญกว่ายานพาหนะสิ่งอื่นใด

ปลายฤดูใบไม้ร่วงเข้ากับพระทิตย์ที่เริ่มตกดินตอนสี่โมงครึ่ง

ลมเย็นพัดผ่านกับเสียงกิ่งไม้ที่กระทบกันเบาๆ กลับกลายเป็นเสียงที่คุ้นหูตลอดข้างทาง

ในจังหวะที่ไม่เร่งรีบอะไรเช่นนี้ เราตัดสินใจจะเดินเที่ยวไปเรื่อยๆ สัมผัสชีวิตของผู้คนที่นี่และมองหารอยยิ้มในมุมต่างๆ

.

รอยยิ้มแรก ฉันจำได้ว่ามันช่างเป็นรอยยิ้มที่อบอุ่นจากพนักงานต้อนรับ ณ โรงแรมเล็กๆ แห่งหนึ่งในเมือง

อายุของเธอคงรุ่นราวคราวเดียวกับป้าของฉัน

ที่ Farm Gate Market ตลาดนัดวันเสาร์ พื้นที่พบปะของผู้สูงวัยและคนท้องถิ่นมารวมตัวกัน

พวกเขาออกมาจ่ายตลาดเพื่อซื้อผักผลไม้แล้วใส่ในถุงผ้าหรือกระเป๋าที่พกมา

ความน่าสนใจไม่ใช่ของสดจากฟาร์มหรือผลิตภัณฑ์แฮนด์เมดต่างๆ

แต่เราพบว่าผักหรือผลไม้ที่พวกเขาซื้อมานั้นจะถูกวางไว้บนโต้ะ ประหนึ่งเป็นพร็อพสำคัญเพื่อพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราวต่างๆ กัน

พวกเขาส่งยิ้มให้กันสลับกับความเพลิดเพลินของเสียงเพลงคลอในยามเช้า

เราพบว่าแทสแมเนียเป็นอีกเมืองที่เต็มไปด้วยงานศิลปะอย่างเช่น Salamanca Arts Centre โกดังเก่าแก่กว่าร้อยปีอยู่ไม่ไกลจากท่าเรือถูกดัดแปลงเป็นแหล่งรวมงานศิลปะของศิลปินต่างๆ ที่ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนมาให้ชมไว้ในที่เดียวกัน

ภายในตึกเป็นแกลเลอรี่หลายชั้นหลายห้องไม่ว่าจะเป็น Long Gallery, Sidespace Gallery, และ Top Gallery

อีกหนึ่งรอยยิ้มของผู้คนที่แวะเวียนเข้ามาชมไม่ขาดสายและได้รอยยิ้มกลับไปเป็นของขวัญ

Tasmanian Museum and Art Gallery สถานที่ที่ไม่ใช่แค่การแลกเปลี่ยนรอยยิ้ม แต่ยังพ่วงด้วยความคิดสร้างสรรค์และอิสระทางความคิด

เราพบเจอผู้คนหลากหลายที่เข้ามาศึกษาประวัติศาสตร์ในพิพิธภัณฑ์ ชมงานศิลปะแขนงต่างๆ หรือพ่อแม่ที่พาเด็กๆ มาทำกิจกรรมสร้างสรรค์ต่างๆ ในวันหยุด

อีกสิ่งหนึ่งที่พวกเราประทับใจคือการได้มองตึกรามบ้านช่องของเมือง

วิวทิวทัศน์ที่โอบล้อมไปด้วยภูเขา ความเก่าของสถาปัตยกรรมที่ตัดกับสีสันของตึก

และไม่ว่าร้านค้าจะเปลี่ยนไปกี่ร้านหรือกี่รุ่น ป้ายร้านค้ารุ่นแรกที่ห้อยบนตึกก็ยังคงความคลาสสิกไว้เฉกเช่นนั้น

ภาพที่ติดตากับหลายรอยยิ้มที่อยู่ในเรื่องราวระหว่างการเดินทางของวันและเวลาเหล่านั้น

ทุกครั้งที่คิดถึง เปิดดูก็ยังคงอยู่ในภาพถ่าย

และเมื่อหลับตาลง ก็ยังคงอยู่ในใจกับ ‘ภาพความทรงจำ’ แต่เป็นอีกฉบับหนึ่งที่งดงาม


อ่านเรื่องราว TRUST ME TASMANIA I ได้ที่นี่

ใครมีเซ็ตภาพถ่ายสวยๆ อยากส่งมาลงคอลัมน์นี้บ้าง คลิกที่นี่เลย

Author

กวิษฐา กสิวงศ์

ฮิบโปแคระจากดาวพุงโต กำลังเดินในสายเอเจนซี่โฆษณา กาแฟช็อกโกแลตและชาวานิลลาคือพลังงานวิเศษ จินตนาการและเพ้อฝันคือพลังงานขับเคลื่อน Cafe Hopping แกลเลอรี่และการวาดรูปคือแหล่งเติมเชื้อเพลิง

Related Posts

x

ขอบคุณที่สมัครใช้บริการ
E-Newsletter ของ a day
กรุณาเช็คอีเมลของคุณ
เพื่อเปิดใช้งานได้เลย :-)

Thank you for joining our community.
Please check your e-mail
to activate our E-Newsletter.
Enjoy! :-)