ปลายทางของเราในวันนี้คือ Everyman Bookstore ร้านหนังสือมือสองที่เราปักหมุดมาตั้งแต่อยู่เมืองไทยว่าต้องมาให้ได้ การเดินทางมาที่นี่ง่ายมาก กูเกิลแมปบอกว่า ร้านหนังสือแห่งนี้ตั้งอยู่ในเขตหลิงหยา โดยตัวร้านซ่อนอยู่ในย่านที่พักอาศัยบนถนนฝูโซ่ว ถ้ามารถไฟฟ้าให้ลงที่สถานี Wukaicuo แล้วเดินออกทางออก 4 จากนั้นเดินเลาะเข้าถนนฝูโซ่วมาประมาณ 300 – 400 เมตร

ตอนนี้เป็นเวลาหัวค่ำแล้ว ก่อนหน้านี้ ตรงถนนใหญ่รถยังวิ่งคึกคักอยู่ แต่พอเข้าซอยมาเรื่อยๆ เพื่อจะไปร้าน Everyman Bookstore บรรยากาศก็ดูต่างออกไปเล็กน้อย คือมันเป็นซอยที่อยู่อาศัยของคนที่นี่ มีตึกแถวตั้งเรียงรายไปตลอดทาง นานๆ ถึงจะมีรถวิ่งผ่าน จัดว่าเป็นซอยเงียบสงบใช้ได้

และท่ามกลางความมืด ซอยนี้ก็ยังมีไฟสลัวจากเสาไฟคอยให้แสงสว่าง และก็มีตึกแถวหลังหนึ่งที่ก็ให้แสงสว่างด้วยเหมือนกัน มันคือตึกแถวสีเขียวอันเป็นที่ตั้งของร้าน Everyman Bookstore ที่เรากำลังตามหาอยู่นั่นเอง เมื่อเปิดประตูเข้าไป นอกจากหมาขนปุย และบรรยากาศที่เหมือนหลุดไปอีกโลก เราก็เจอกับ โซอี้ ถัง เธอคือเจ้าของร้านหนังสือมือสองแห่งนี้

แม้ทุกวันนี้ร้านหนังสือจะต้องเผชิญกับความท้าทาย ทั้งพฤติกรรมการอ่านที่เปลี่ยนไป การแข่งขันจากร้านหนังสือเชนขนาดใหญ่ และยุคสมัยที่ผู้คนหันไปหาสื่อดิจิทัลมากขึ้น แต่ Everyman Bookstore กลับยืนหยัดมาได้ยาวนานกว่า 13 ปี ทั้งยังต่อยอดบทบาทจากร้านหนังสือมือสองไปสู่การเป็นพื้นที่จัดกิจกรรมทางวัฒนธรรม การเรียนรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น และการเชื่อมโยงผู้คนเข้ากับชุมชน ผ่านกิจกรรมเดินชมเมืองเกาสง จนกลายเป็นร้านหนังสือเล็กๆ ที่มีชีวิตและเติบโตเคียงคู่ไปกับผู้คนในท้องถิ่นได้อย่างน่าสนใจ

โซอี้ก่อร่างสร้างร้านหนังสือแห่งนี้มายังไง เธอพร้อมจะเล่าให้ฟังแล้ว

1

ร้านหนังสือมือสองแบบที่อยากเห็น

“มันคือยุคทองเลยนะ”

โซอี้สรุปความรู้สึกเอาไว้แบบนั้น เมื่อเราถามถึงความคึกของร้านหนังสือในช่วงที่เธอเติบโตขึ้นมา 

ก็คึกคักถึงขนาดที่ว่า ตอนเป็นเด็กนักเรียน เธอกับเพื่อนมักชวนกันไปเที่ยวเล่นที่ร้านหนังสือเป็นประจำ ซึ่งจะเรียกว่าเป็นยุคทองก็คงไม่ผิดนัก เพราะร้านหนังสือเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคนจำนวนมาก แม้ถ้าว่ากันด้วยจำนวนแล้ว เกาสงก็ไม่ได้มีร้านหนังสือมากมาย เมื่อเทียบกับเมืองใหญ่อย่างไทเป

“ก่อนเปิดร้าน ฉันทำงานอยู่ที่ไทเป ไทเปเป็นเมืองที่สวยนะ แต่ก็อยู่ยากเหมือนกัน สำหรับคนที่มาจากเกาสงอย่างฉันมันปรับตัวยากนิดหน่อย คือตอนอยู่ไทเปฉันชอบพวกวัฒนธรรม นิทรรศการ แล้วก็บรรยากาศตามตรอกซอกซอยมาก แต่หน้าที่การงานช่วงนั้นไม่ค่อยดี แล้วก็ไม่อยากใช้ชีวิตแบบนั้นอีกแล้ว ก็เลยตัดสินใจลาออก รู้สึกว่าต้องทุบหม้อข้าวตัวเองเท่านั้นถึงจะก้าวไปข้างหน้าได้”

“ฉันย้ายกลับมาเกาสงเมื่อปี 2013 มีวันหนึ่งนั่งกินข้าวเที่ยงกับครอบครัวก็นึกถึงร้านหนังสือที่เคยไปในไทเป ร้านหนังสือมือสองที่นั่นสะอาด เป็นระเบียบ แถมยังมีจัดเสวนาและกิจกรรมเยอะแยะเลย ซึ่งตอนนั้นที่เกาสงยังไม่ค่อยมีร้านหนังสืออิสระ แล้วร้านหนังสือมือสองก็ไม่ได้ทำอะไรแบบนี้ ถึงฉันจะไม่มีประสบการณ์เลยสักนิด แต่พวกเราก็ตัดสินใจเปิดร้านหนังสือมือสองขึ้นจนได้”

ประโยคที่เธอบอกว่า ร้านหนังสือมือสองก็ไม่ได้ทำอะไรแบบนี้ มีอย่างน้อย 2 นัยด้วยกัน

นัยแรกคือ ‘การตกแต่งร้าน’ ย้อนกลับไปในเมืองเกาสงเมื่อสิบสามปีก่อน ร้านหนังสือมือสองส่วนใหญ่ (แต่ไม่ใช่ทั้งหมด) ออกแบบร้านให้มีลักษณ์เป็นกันเอง คือจัดวางหนังสือชิดกันจนเหลือทางเดินแคบๆ หรือบางร้านก็วางกองไว้บนพื้น ซึ่งลูกค้าต้องใช้เวลาคุ้ยหาค่อนข้างนาน และความที่เป็นร้านเล็กๆ อันแน่นไปด้วยหนังสือ บรรยากาศจึงค่อนข้างทึบ
และอีกนัยหนึ่งที่ลึกไปกว่านั้น (จริงๆ เชื่อมโยงจากข้อแรกด้วย) ก็คือ ร้านหนังสือมือสองยังขาดการออกแบบที่คำนึงถึงประสบการณ์ของคนที่เข้ามาในร้าน ลองนึกดูแบบนี้ ไปร้านหนังสือมือสอง คุ้ยหาหนังสือจนเหงื่อแตกเม็ด แถมไม่มีพื้นที่ให้เดินเล่น หรือนั่งอ่าน นี่ยังไม่รวมการจัดกิจกรรมต่างๆ เช่น เปิดตัวหนังสือ บุ๊กทอล์ก ฯลฯ ซึ่งมักจะจัดในร้านเชนใหญ่มากกว่า

เมื่อได้ทำร้านหนังสือของตัวเอง เธอจึงเนรมิตร้านหนังสือในแบบที่อยากเห็น คือมีโต๊ะให้นั่งหย่อนก้น มีพื้นที่ให้เดิน แถมบรรยากาศก็โปร่งโล่ง และจัดแยกหมวดหมู่หนังสือไว้ชัดเจน ทั้งยังชโลมจิตใจผู้มาเยือนด้วยแอร์เย็นกำลังดี กลิ่นหอมเบาๆ เสียงเพลงคลอเคลีย และมีหมาขนปุยให้ขยุ้มเล่น

“แผนของฉันก็คือเปิดร้านหนังสือมือสองสไตล์โมเดิร์นแบบนี้แหละ แต่มองอีกมุมนะ พอไม่มีประสบการณ์ มันก็เลยมีเรื่องให้กังวลเต็มไปหมด (หัวเราะ) เรื่องไปแข่งกับคนอื่นเลยไม่ใช่ความกังวลหลักของฉันเลย จะว่าไป ก่อนเปิดร้าน ฉันเคยไปหาพวกรุ่นใหญ่ในวงการหนังสือมือสอง บางคนก็เปรยๆ ว่าตอนนี้ไม่ใช่ยุคที่ดีที่จะเปิดร้านหนังสือแล้วนะ ถามว่าแน่ใจเหรอว่าจะทำ แต่ในหัวฉันคิดแค่ว่า ไหนๆ วงการนี้มันก็ดิ่งลงไปถึงจุดต่ำสุดแล้ว มันจะมีอะไรให้ต้องกลัวอีกล่ะ”

2

พื้นที่ของคนรักหนัง (สือ)

ตึกเขียวมรกตแห่งนี้ไม่ได้เป็นเพียงร้านหนังสือเท่านั้น ที่จริงมันคือบ้านของครอบครัวมี่มี่ โดยชั้นหนึ่งกับชั้นใต้ดินคือ โซนร้านหนังสือ ชั้นสองคือ ที่อยู่อาศัยของครอบครัวและเก็บสต๊อกหนังสือ ส่วนโซอี้กับสามีแยกไปพักอีกบ้าน ซึ่งเดิน 10 นาทีก็ถึง

โซอี้บอกว่า ตึกแบบนี้มีให้เห็นทั่วไปในเกาสง คนท้องถิ่นเรียกตึกประเภทนี้ว่า tou-thiann-tshù (ออกเสียงว่า เทิ่วเทียนชูว) พูดง่ายๆ ก็คือ เป็นตึกแถวแนวตั้งที่เจ้าของครอบครองกรรมสิทธิ์ ทั้งที่ดินและตัวอาคารแต่เพียงผู้เดียว ตั้งแต่ชั้นล่างสุดไปจนถึงชั้นดาดฟ้า ซึ่งก็มีหลากหลายประเภท แต่ละประเภทราคาก็แตกต่างกันไป

หลังจากเดินดูชั้นหนึ่งไปได้สักพัก โซอี้ก็ชวนลงไปดูชั้นใต้ดิน ขณะที่กำลังเดินลงบันได มีสิ่งสะดุดตามากๆ นั่นก็คือ โปสเตอร์หนัง ซึ่งแปะกระจายเต็มผนังตั้งแต่ชั้นหนึ่งไปจนถึงชั้นใต้ดิน ชั้นใต้ดินของที่นี่มีลักษณะเป็นห้องโล่งกว้าง และมีโต๊ะยาวตั้งอยู่กลางห้อง มุมห้องมีชั้นหนังสือมังงะตั้งอยู่ โซอี้บอกว่าห้องนี้มีไว้สำหรับจัดกิจกรรมต่างๆ ให้กับนักอ่าน

“ที่ผ่านมา เราจัดกิจกรรมหลากหลายมาก ตั้งแต่งานเสวนา คลาสเรียน สตูดิโอศิลปะ ไปจนถึงนิทรรศการเล็กๆ แต่การจัดกิจกรรมเองมันกินเวลาและพลังงานเยอะมาก ตอนนี้หลักๆ ก็เลยเปลี่ยนเป็นเปิดให้คนอื่นเช่าพื้นที่สำหรับจัดงานของพวกเขาเองแทน”

นิทรรศการที่เธอเล่าถึงก็ไม่ใช่ใครที่ไหนมาจัด มันคือนิทรรศเกี่ยวกับร้าน Everyman Bookstore ของเธอนั่นเอง

“ปี 2023 ครบรอบ 10 ปีของร้าน ฉันเลยจัดนิทรรศการย้อนอดีตของร้านหนังสือขึ้นมา เอาเรื่องราวแปลกๆ สิ่งของที่เคยเจอในหนังสือ สินค้าพิเศษที่เราทำขึ้นเอง รวมไปถึงหนังสือสะสมส่วนตัวของฉันมาจัดแสดง ส่วนเรื่องที่เขียนไว้บนผนัง จริงๆ แล้วเป็นกิจกรรมและงานอีเวนต์ทั้งหมดที่พวกเราเคยจัดตลอด 10 ปีที่ผ่านมา แต่ก็นั่นแหละ จัดงานมันเหนื่อยมากๆ พอผ่านปี 2023 มา ฉันก็เลยแทบไม่ได้จัดงานอะไรอีกเลย อยากชะลอจังหวะชีวิตลงหน่อย”

ช่างเป็นนิทรรศการที่น่ารัก ขณะเดียวกัน คล้ายเป็นการบันทึกความทรงจำเอาไว้ด้วย โซอี้ลงรายละเอียดชนิด วัน – เดือน – ปี ว่าตั้งแต่เริ่มเปิดร้านหนังสือในปี 2013 เธอลงแรงทำอะไรไปบ้าง ซึ่งเราขอหยิบปีสำคัญๆ มาแปลให้สำรวจการเดินทางของร้าน Everyman Bookstore ไปพร้อมๆ กัน

เริ่มกันที่ ปี 2013

23 พฤษภาคม & 3 กรกฎาคม: เริ่มตระเวนสำรวจร้านหนังสือมือสองต่างๆ เพื่อเก็บข้อมูล

1 มิถุนายน – 10 กันยายน: เข้าสู่ช่วงตกแต่งสถานที่และเตรียมงานก่อนเปิดร้าน

28 กันยายน: พิธีเปิดร้าน Everyman Bookstore อย่างเป็นทางการ พร้อมจัดงานเฉลิมฉลอง

20 ตุลาคม: เปิดตัวป้ายร้านอย่างเป็นทางการ และเปิดให้บริการลูกค้าเต็มรูปแบบ

ต่อไปคือ ปี 2015

26 เมษายน: จัดกิจกรรมบริจาคหนังสือ

11 พฤษภาคม: การปรับปรุงพื้นที่ร้านเฟส 2 (โซนด้านหลังชั้น 1) เสร็จสมบูรณ์

6 & 17 กรกฎาคม: สัมภาษณ์ออกรายการวิทยุ KISS RADIO และรายการสัมภาษณ์เกี่ยวกับการทำธุรกิจ

13 กันยายน: เปิดตัวแผนที่ร้านหนังสือ

17 กันยายน: เข้าร่วมงานเทศกาลการอ่านภาษาจีน

6 ตุลาคม: การปรับปรุงพื้นที่ร้านเฟส 3 (โซนชั้น 2) เสร็จสมบูรณ์

11 ตุลาคม: จัดงานบรรยายเกี่ยวกับการชุบชีวิตหนังสือเก่า ร่วมกับร้านหนังสือมือสอง Fuxing

29 พฤศจิกายน: ออกบูทในตลาดนัด

และปี 2023 คือวาระฉลองครบรอบ 10 ปีของร้าน

8 & 29 กรกฎาคม: จัดกิจกรรมเดินทัวร์ชมเมือง

5 สิงหาคม: งานเสวนาหัวข้อ ร้านหนังสือข้างบ้านฉัน

17 สิงหาคม: กิจกรรมทัวร์โรงแรมริมทะเล พร้อมงานบรรยายและแจกลายเซ็นโดยนักเขียน Wu Mingyi

26 สิงหาคม: ร่วมออกบูทในงานเชื่อมโยงเครือข่ายร้านหนังสือ Jiu Wuying

28 กันยายน: จัดนิทรรศการพิเศษย้อนอดีตฉลองครบรอบ 10 ปีของร้าน Everyman Bookstore

โซอี้พาเราเดินกลับขึ้นมาชั้นหนึ่งอีกครั้ง และโปสเตอร์หนังบนกำแพงก็เตะตาอีกครั้ง เมื่อได้หยุดมองดูดีๆ แล้วก็พบว่า ส่วนมากเป็นหนังจากฝรั่งอเมริกา ผสมกันไปทั้งหนังที่ได้ทั้งเงิน ได้ทั้งกล่อง ความน่าสนใจไม่ได้อยู่ตรงที่เธอมีเทสการดูหนังแบบไหน หากที่น่าสนใจก็คือ เธอหยิบความชอบมาเป็นส่วนหนึ่งในร้านหนังสือด้วย

“ฉันชอบดูหนังมากๆ ค่ะ ต้องโบ้ยแม่เลย ได้มาจากแม่เต็มๆ แม่ฉันชอบดูหนังมาก ตอนฉันอายุสักสิบขวบ เราจะมีนัดเดทแม่ลูกกันทุกสัปดาห์ ไปกินข้าวเที่ยงและดูหนังด้วยกัน แม่คือคนที่เปิดการดูหนังให้ฉันเลย ฉันเลยตกแต่งตรงโถงทางเดินให้ดูเหมือนร้านเช่าวิดีโอสมัยก่อนในไต้หวัน”
“คนที่โตทันยุคนั้นจะชอบโถงทางเดินตรงนี้กันมากๆ มองอีกมุมมันเหมือนอุโมงค์กาลเวลาที่สร้างขึ้นจากความทรงจำวัยเด็กของฉันเอง ส่วนข้อดีอย่างหนึ่งของการรับซื้อหนังสือมือสอง คือบางทีก็ได้พวกของเก่าแปลกๆ น่าสนใจติดมาด้วย พอเวลาผ่านไป ของพวกนี้ก็กลายมาเป็นของตกแต่งร้าน ที่บันทึกเศษเสี้ยวอดีตของฉันเอาไว้”

3

กิจกรรมหวนคืนสู่ราก

“ร้านหนังสือยุคนี้ถ้าอยากดึงดูดลูกค้า จะขายแค่หนังสืออย่างเดียวไม่ได้แล้ว ต้องปรับตัวทำอย่างอื่นควบคู่ไปด้วยเพื่อหารายได้ แล้วฉันก็รู้สึกว่า ร้านหนังสือสามารถทำกิจกรรมที่เชื่อมโยงกับท้องถิ่นได้”

กิจกรรมที่โซอี้หมายถึงก็คือ ทัวร์เดินชมเมืองเกาสง โดยจะมีไกด์คอยบอกเล่าเรื่องราวเป็นภาษาท้องถิ่นไต้หวัน ทัวร์แต่ละครั้งใช้เวลาประมาณ 3 ชม. ผู้เข้าร่วมมีคนหลากหลายวัย ตั้งแต่เด็กผิวนุ่มนิ่ม พ่อแม่ผู้ปกครอง ไปจนถึงคุณปู่คุณย่าวัยคราม โดยจุดออกสตาร์ตจะเริ่มต้นที่ร้าน Everyman Bookstore จากนั้นก็เกาะกลุ่มเดินลัดเลาะกันไปตามตรอกซอย เพื่อไปยังสวนสาธารณะอู๋ไคฉัว (Wukuaicuo Park) ที่อยู่ใกล้ๆ

สวนแห่งนี้เคยเป็น สุสานของเฉิน จงเหอ (Chen Zhonghe) มหาเศรษฐีนักธุรกิจที่รวยที่สุดในไต้หวัน ซึ่งต่อมาตระกูลของเขาได้บริจาคที่ดินผืนนั้นให้เป็นสวนสาธารณะอู๋ไคฉัวให้คนท้องถิ่นเข้ามาพักผ่อนหย่อนใจกัน โดยที่ตัวสุสานก็ยังอยู่ และนอกจากทัวร์ชมเมืองของโซอี้จะพาไปเที่ยวสวนสาธารณะ ยังพาไปสำรวจอาคารเก่าแก่ วัดวาอาราม และชุมชนต่างๆ อีกด้วย

เมื่อเสร็จกิจกรรม โซอี้จะโพสต์รูปลง Instagram เสมอ เพื่อประชาสัมพันธ์ให้คนที่สนใจมาร่วมเดินชมเมืองด้วยกัน และแน่นอนว่า มาใช้เวลาที่ร้านหนังสือของเธอด้วย ทุกครั้ง เธอจะชื่นชมพ่อแม่ผู้ปกครองเสมอที่พาลูกๆ ออกมาสัมผัสชีวิตและมุ่งมั่นปลูกฝังภาษาท้องถิ่นไต้หวันให้ลูกๆ ตั้งแต่ยังเด็ก

เธอย้ำว่าคือ ภาษาท้องถิ่นไต้หวัน

“โรงเรียนประถมของเราเพิ่งจะกำหนดให้ภาษาท้องถิ่นไต้หวันเป็นวิชาบังคับเมื่อปี 2001 นี่เอง ส่วนมัธยมต้นกับมัธยมปลายเพิ่งจะเริ่มเมื่อปี 2022 สำหรับคนไต้หวันหลายคน ภาษาท้องถิ่นไต้หวันจริงๆ แล้วคือภาษาแม่ของพวกเขา แต่ผู้คนเพิ่งจะมารู้สึกและตระหนักถึงเรื่องนี้เมื่อสักสิบยี่สิบปีที่ผ่านมาเอง”

“ภาษาท้องถิ่นไต้หวันเคยเป็นภาษาหลักในไต้หวัน ในอดีตเคยถูกกดทับภายใต้นโยบายบังคับใช้ภาษาจีนกลาง และถูกรัฐบาลยุคนั้นทำให้กลายเป็นเรื่องเสื่อมเสีย โดยมองว่าคนพูดภาษาไต้หวันคือคนหยาบคายหรือไม่ได้รับการศึกษา ด้วยเหตุนี้ การฟื้นฟูภาษาท้องถิ่นไต้หวันและนำกลับมาใช้ในพื้นที่สาธารณะ จึงเปรียบเสมือนการตื่นรู้ในอัตลักษณ์ท้องถิ่นสำหรับคนไต้หวันจำนวนมาก”

ได้ยินแบบนั้นแล้วก็นึกถึงเรื่องสวนสาธารณะอู๋ไคฉัวที่โซอี้เล่าให้ฟัง เธอบอกว่า มีคนท้องถิ่นจำนวนไม่น้อยที่ยังรู้สึกไม่กล้าเข้าไปใช้เวลาในสวนสาธารณะแห่งนี้ เพราะยังติดภาพว่าพื้นที่ตรงนั้นเป็นสุสาน และอาจมีสิ่งลี้ลับที่มองไม่เห็นหรือพิสูจน์ไม่ได้หลงเหลืออยู่

“สุสานแห่งนี้มีศิลปะที่งดงามและประวัติศาสตร์ที่ยอดเยี่ยม เราจึงควรรักษาไว้และพูดถึงมัน ตอนแรกสุสานแห่งนี้เสี่ยงจะถูกทุบทิ้ง เพราะคนกลัวในสิ่งที่มองไม่เห็น ทั้งๆ ที่มันเป็นสถานที่ที่เราเดินผ่านอยู่ทุกวันในแถบบ้านเราเอง”

การจัดทัวร์ชมเมืองด้วยการบรรยายเป็นภาษาท้องถิ่นไต้หวัน นอกจากจะรับกับเทรนด์หนังสือภาษาไต้หวันที่กำลังมาแรงมากๆ แล้ว หากถ้ามองให้ลึกลงไปกว่านั้น นี่อาจเป็นส่วนหนึ่งของการช่วยให้ผู้คนเข้าใจประวัติศาสตร์ท้องถิ่นมากขึ้น ขณะเดียวก็ค่อยๆ คลี่คลายความกลัวที่สั่งสมอยู่ในใจคนไต้หวัน ผ่านรายละเอียดที่พบเจอได้ในระหว่างเดินชมเมือง

ปล. ถ้าใครอยากรู้ว่า ภาษาท้องถิ่นไต้หวันเป็นอย่างไร โซอี้แนะนำให้อ่าน Ji̍t-hue Siám-sih: Beautiful Taiwanese Words & 100 Poems เธอว่าเป็นหนังสือรวมบทกวีภาษาท้องถิ่นไต้หวันที่ยอดเยี่ยมที่สุดของปีนี้

4

ร้านหนังสือจะอยู่รอด รัฐต้องยอมเปลี่ยนแปลง

ระหว่างที่กำลังเดินดูมุมนั้นทีมุมนี้ที เจ้าหมาก็เดินป้วนเปี้ยนไปมาประหนึ่งว่าเป็นพนักงานคนหนึ่งของร้าน และขอบอกว่าเจ้าหมาตัวนี้มีพลังวิเศษที่จัดว่าแจ่มทีเดียว นั่นก็คือ ใครผ่านมาเห็นก็เอ็นดู มีรอยยิ้ม และมันเขี้ยวอยากเข้าไปเย้าแหย่สักหน่อย

หนังสือส่วนใหญ่ในร้าน Everyman Bookstore เป็นหนังสือมือสอง หนังสือใหม่มีบ้างประปราย เสน่ห์ของหนังสือในร้านนี้คือ สภาพ มองดูแล้วหนังสือส่วนใหญ่สภาพดีทั้งนั้น ถ้าเปรียบเป็นเสื้อมือสองก็ต้องถือว่าผ่านการคัดและซักทำความสะอาดมาอย่างดี

“จริงๆ ฉันไม่ได้ออกไปควานหาหนังสือขนาดนั้นหรอก ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติมากกว่า ดูว่าลูกค้าอยากเอาเล่มไหนมาโละขาย แต่ก็ยังต้องดูสภาพหนังสือด้วยนะ แล้วก็ดูว่าน่าจะเป็นเล่มที่ลูกค้าประจำชอบไหม บางทีถ้าเจอหนังสือที่ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน แต่รู้สึกสงสัยและสนใจ ฉันก็รับซื้อมาเพราะความอยากรู้ล้วนๆ เลย”

มองออกไปนอกร้าน แม้จะเป็นช่วงหัวค่ำ แต่บรรยากาศเข้าขั้นสงัด ความที่ร้านตั้งอยู่ในซอย นานๆ ทีจึงจะมีรถวิ่งผ่าน โซอี้บอกว่า ตอนเช้าถึงเย็นบรรยากาศคึกคักกว่านี้ รวมถึงมีลูกค้ามาเลือกดูหนังสือตลอดทั้งวัน แต่แน่นอนว่าคงไม่มากเท่าร้านหนังสือเชนในห้างใหญ่แน่นอน

“ฉันชอบพูดเล่นบ่อยๆ ว่า ทำร้านหนังสือน่ะ หาเงินเลี้ยงตัวเองรอดนะ แต่เลี้ยงคนอื่นไม่ไหว ฉันรู้จักเจ้าของร้านหนังสือคนอื่นๆ ที่เขาสามารถจ้างพนักงาน หรือทำร้านร่วมกันเป็นทีมสองคนขึ้นไปได้ ฉันเลยเชื่อว่ามันเป็นแค่ข้อจำกัดของตัวฉันเองมากกว่า ยังมีจุดที่ฉันพัฒนาต่อได้อีก วงการนี้ไม่ได้ถึงกับเลี้ยงคนมากกว่าหนึ่งคนไม่ได้หรอกค่ะ”

ถ้ามองบริบทสังคมที่โซอี้อาศัยอยู่ เราอาจพอเข้าใจว่า ทำไมเธอถึงมีความเชื่อว่าร้านหนังสืออิสระจะอยู่รอดได้ ในช่วงสิบปีที่ผ่านมา ไต้หวันมีร้านหนังสือเล็กๆ เปิดใหม่เยอะมาก ตรงข้ามกับ ร้านหนังสือเชนใหญ่ๆ ที่ทยอยปิดตัวลงไปเยอะพอสมควร ความน่าสนใจก็คือ แม้โซอี้จะบอกว่า นักอ่านในไต้หวันยังถือว่าเป็นกลุ่มน้อยอยู่ แต่คนที่ยังสนิทกับหนังสือนั้นก็ได้รับการสนับสนุนเป็นอย่างดีจากรัฐ

ยกตัวอย่างเช่น มีโครงการแจกคูปองให้คนรุ่นใหม่ เอาไปใช้ซื้อหนังสือ หรือเข้าชมนิทรรศการได้ ยิ่งถ้าเอาไปซื้อหนังสือก็ยิ่งได้เงินกลับคืนมาเป็นโบนัส ซึ่งเจ้าของร้านหนังสืออย่างโซอี้มองว่า นโยบายนี้ช่วยกระตุ้นให้เด็กวัยรุ่นเกิดความรู้สึกอยากอ่านหนังสือได้ดีมากๆ เพราะพวกเขาแทบจะไม่ต้องแบกรับค่าใช้จ่ายเลย

ไม่ใช่แค่สนับสนุนการอ่านในหมู่คนทั่วไป แต่รัฐยังสนับสนุนผู้ประกอบการร้านหนังสืออิสระด้วยเหมือนกัน

“กระทรวงวัฒนธรรมของไต้หวันเปิดโอกาสให้พวกเรายื่นข้อเสนอ เช่น โครงการประจำปี เพื่อขอรับเงินทุนสนับสนุน นอกจากนี้ ตลาดนัดหนังสือก็ได้รับความนิยมมากในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา ตลาดเหล่านี้ได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐบาลโดยเน้นไปที่ร้านหนังสือ จัดขึ้นทั่วไต้หวัน เปิดโอกาสให้พวกเราได้ออกไปโปรโมตร้านให้เป็นที่รู้จัก แถมยังมีค่าเดินทางเล็กๆ น้อยๆ ให้ จะได้ไม่ต้องกลับบ้านมือเปล่ากัน”

ถ้ารัฐไม่ยอมเปลี่ยนแปลงแบบที่ โน๊ต อุดม บอก ล่ะก็แย่เลย (ฮ่า ฮ๊า)

5

ร้านหนังสือสำหรับทุกคน

หากถ้าซื้อหนังสือที่เขียนด้วยภาษาที่อ่านไม่ได้กลับเมืองไทย เกรงว่าจะไม่ได้อ่าน และกลายสภาพเป็นของสะสมไป เราจึงได้ของที่ทั้งน่ารักและใช้ได้จริงติดไม้ติดมือกลับมาแทน มันคือที่คั่นหนังสือที่โซอี้เป็นคนออกแบบเอง ความพิเศษของที่คั่นหนังสือนี้อยู่ตรงที่ ข้อความที่กำกับเอาไว้

“ที่เห็นนั้นคือภาษาท้องถิ่นไต้หวันค่ะ คำว่า sim-sik-tha̍k กับ hó-tsia̍h-khùn คำว่า sim-sik แปลว่า สนุกและเบิกบาน ส่วน tha̍k แปลว่า อ่าน แต่การ อ่าน ในที่นี้ ไม่ได้หมายถึงแค่หนังสือนะ มันคือการสัมผัสและเปิดรับทุกอย่างในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นฟังเพลง ถ่ายภาพ ดูหนัง หรือท่องเที่ยว”

“ส่วนคำว่า hó-tsia̍h-khùn แปลว่า กินอิ่มนอนหลับ เป็นคำอวยพรขอให้สุขภาพดี ปลอดภัย ไร้กังวล อยากให้คำอวยพรนี้เดินทางไปกับคุณทุกที่ทั่วโลกเลยนะ อ้อ แล้วพิกัดที่สลักไว้บนพวงกุญแจ ก็คือตำแหน่งพิกัดร้านหนังสือของเราเป๊ะๆ เลยล่ะ”

แนะนำที่คั่นหนังสือจบ โซอี้ก็เดินกลับไปยังเคาน์เตอร์เพื่อคิดเงิน

จำได้ไหมที่เราบอกว่า โซอี้มีบ้านอีกหลังที่อยู่กับสามี ส่วนพื้นที่ชั้นสองของร้านเป็นที่อยู่อาศัยของครอบครัว ก่อนที่โซอี้จะแต่งงานกับสามีในปี 2021 และแยกบ้านออกไป เธอใช้ชีวิตอยู่ในตึกเขียวแห่งนี้อยู่หลายปี ชั้นหนึ่งเป็นที่ทำงาน เสร็จงานแล้วก็กลับบ้าน ในความหมายว่าเดินขึ้นไปชั้นสอง 

โซอี้บอกว่า การที่บ้านและที่ทำงานเป็นที่เดียวกันนั้นสะดวกมาก เพราะอยากทำอะไรก็ลุยได้เลยทันที

“จำได้ว่ามีครั้งหนึ่ง เพื่อนจากฮ่องกงมานอนพักที่ชั้นใต้ดิน ฉันบอกฝันดีเขาแล้วก็นั่งทำงานต่อที่เคาน์เตอร์อีกพักใหญ่ พอเช้าวันต่อมา เขาตื่นมาช่วงสายๆ ฉันก็นั่งทำงานอยู่ที่เคาน์เตอร์เหมือนเดิมแล้ว พอเขาเห็นหน้าฉันก็เลยแซวว่า ตอนฉันนอนเธอก็อยู่นี่ พอตื่นมาเธอก็ยังอยู่นี่อีก สรุปสิงอยู่ที่เคาน์เตอร์เลยป่ะเนี่ย (หัวเราะ)”
“พอฉันแต่งงาน ฉันกับสามีก็ย้ายไปอยู่อีกที่ นั่นคือช่วงเวลาที่ฉันเริ่มสัมผัสได้จริงๆ ว่าการแยกงานกับชีวิตส่วนตัวออกจากกันมันเป็นยังไง แล้วก็พบว่าตัวเองชอบการเปลี่ยนแปลงนี้เหมือนกัน ถึงจะยังหอบงานกลับไปทำที่บ้านบ้าง แต่อย่างน้อยร่างกายเราก็ได้ก้าวออกมาจากพื้นที่ทำงานจริงๆ ทำให้ความคิดเปลี่ยนไป เอาเข้าจริงฉันชอบทั้งสองช่วงชีวิตเลยนะ”

ใครที่มีแพลนอยากมาเที่ยวเกาสง เราแนะนำให้มาร้าน Everyman Bookstore เพราะนอกจากจะมีหนังสือมีสองสภาพดี บรรยากาศน่านั่งแล้ว ถ้าอยากจองทัวร์เดินชมเมืองที่คนท้องถิ่นเป็นคนบอกเล่าก็สามารถจองได้ บางทีอาจจะได้รู้จักเมืองเกาสงในมุมที่ไม่เคยรู้มาก่อนก็ได้

และแน่นอน ถ้ามีร้าน Everyman Bookstore ก็จะได้เจอกับโซอี้ เจ้าของร้านหนังสือยิ้มเก่ง ซึ่งแนะนำหนังสือน่าสนใจ และบอกเล่าเรื่องราวในแวดวงหนังสือของไต้หวันให้เราฟังแบบไม่มีกั๊ก ล่าสุด เราเพิ่งได้แชตคุยกัน โซอี้บอกว่า เธอกำลังแพ็กกระเป๋าไปเกาหลีใต้ เนื่องจากได้รับเชิญให้ไปพูดถึงการทำร้านหนังสืออิสระ โดยที่หนึ่งในผู้ถูกเชิญมีร้านหนังสืออิสระจากไทยด้วย

“ฉันโชคดีมากๆ ที่ได้เป็นคนขายหนังสือโดยมีครอบครัวคอยซัปพอร์ตตั้งแต่เริ่มต้น ที่ตลกคือ ลึกๆ แล้วทุกคนในบ้านมีความเป็นวิญญาณคนทำร้านหนังสือซ่อนอยู่เหมือนกัน ทุกคนเคยฝันว่าพอเกษียณแล้วอยากเปิดร้านหนังสือ นั่งอยู่ท่ามกลางมหาสมุทรหนังสือแล้วมีเวลาอ่านแบบไม่จำกัด พอเปิดร้านจริง ถึงเพิ่งมารู้ว่ามันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลยสักนิด (หัวเราะ)”

“ตลอดเวลาที่ผ่านมา ครอบครัวคือที่พักพิงและกำลังใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฉัน ต่อมาพอแต่งงาน สามีก็สนับสนุนเต็มที่เหมือนกัน คอยมาช่วยงานเท่าที่ทำได้นอกเหนือจากงานประจำ คนอีกกลุ่มที่ฉันอยากขอบคุณก็คือ นักอ่านและลูกค้าที่น่ารัก ทุกวันนี้ลูกค้าประจำหลายคนกลายมาเป็นเพื่อนแท้ ทั้งเอาหนังสือมาแลก ให้หนังสือเป็นของขวัญ เอาของอร่อยๆ มาแบ่งปัน แล้วก็เล่าเรื่องชีวิตให้ฟัง”

“ฉันไม่เคยเห็นการสนับสนุนเหล่านี้เป็นของตายเลย รู้สึกขอบคุณเสมอที่ทุกคนรักพวกเราและเดินร่วมทางกันมาไกลขนาดนี้ ความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฉันในปีนี้เลยก็คือ ชีวิตต้องการร้านหนังสือ และร้านหนังสือก็โอบอุ้มชีวิตเอาไว้ ความสุขที่สุดของการทำร้านหนังสือคือ การได้เห็นชีวิตที่ไหลเวียนผ่านพื้นที่แห่งนี้ด้วยตาตัวเอง”

“บางคนชอบเขียนวันที่ซื้อไว้ที่หน้าสุดท้าย ฉันเคยได้รับหนังสือเล่มหนึ่งที่มีวันที่ซื้อระบุไว้สองวันที่ต่างกัน นั่นหมายความว่าหนังสือเล่มนี้กำลังจะได้พบกับเจ้าของคนที่สามผ่านมือฉัน หนังสือที่ได้รับความรักและส่งต่อกันไปเรื่อยๆ แบบนี้ มันยังคงมีชีวิตต่อไปในสายธารแห่งกาลเวลา การได้ปกป้องสิ่งที่สำคัญสำหรับฉัน และได้ผลักดันเรื่องที่ฉันใส่ใจ ทั้งหมดนี้ในพื้นที่ที่ฉันรัก บอกตามตรงว่า ไม่มีอะไรที่จะสร้างความสุขได้ลึกซึ้งไปกว่านี้อีกแล้วค่ะ”

เล่ามาตั้งนาน เพิ่งนึกออกว่า ลืมบอกที่มาของชื่อร้านหนังสือ

โซอี้ตั้งชื่อ Everyman Bookstore จากภาษาจีนกลางที่มีความหมายว่า ธรรมดา เธอตั้งใจให้ร้านหนังสือแห่งนี้เป็นร้านหนังสือสำหรับทุกคน เป็นร้านหนังสือธรรมดาๆ ทั่วไปที่ใครๆ ก็มาได้ โดยไม่รู้สึกว่าการอ่านหนังสือเป็นเรื่องไกลตัว

คุณอาจจะบอกว่า มันก็ธรรมดานี่นา ร้านหนังสือทั่วไปใครๆ ก็มาได้อยู่แล้ว จริงอยู่ที่เธอเป็นเพียงร้านหนังสืออิสระเล็กๆ ในเกาสง เราเพียงอยากให้พื้นที่กับเรื่องเล่าจากคนตัวเล็กๆ ธรรมดาๆ แบบนี้เพิ่มมากขึ้น เพื่อมองเห็นอะไรต่อมิอะไรในมุมใหม่ๆ ซึ่ง ‘เรื่องเล่าหลัก’ (grand narrative) ไม่ได้เล่า

ก็เราทุกคนล้วนเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์อันซับซ้อนด้วยกันทั้งนั้น

เราทุกคน…

Everyman…

The post ณ ตึกเขียวในตรอกซอยสลัว เราพบร้านหนังสือมือสองกลางเมืองเกาสง Everyman Bookstore appeared first on a day magazine.

ภาพบางภาพคงเป็นตัวแทนแห่งช่วงเวลานั้น เป็นเครื่องยืนยันว่าเราเคยมีชีวิตอยู่ และผ่านพ้นเหตุการณ์ต่างๆ มาจนเป็นตัวเราในทุกวันนี้ ไม่ว่าชีวิตจะเปลี่ยนผ่านไปแค่ไหนบางอย่างยังคงอยู่ในความทรงจำของเรา แม้ว่ามันจะถูกทิ้งไปบ้าง แต่เราอาจจะยังคงจำมันได้ถ้าเราได้เห็นรูปในวันนั้น 

เราพยายามจะโอบกอดช่วงเวลานั้นไว้สุดแรงภายในผืนกระดาษแผ่นหนึ่ง แต่สุดท้ายแล้วเราก็ไม่สามารถถือทุกอย่างไว้ได้ตลอดไป เพราะบางทีในชีวิตเราก็มีใครบางคนที่ร่วงหล่นหายไประหว่างทางอย่างเงียบๆ ไม่ต่างจากผู้คนในรูปเหล่านี้ โดยที่ไม่ได้มีสัญญาณบอกล่วงหน้า แผ่นความทรงจำที่กระจัดกระจายไปตามท้องถนนยังคงสะท้อนความรู้สึกของช่วงเวลานั้นออกมาอย่างเงียบๆ ผ่านกระดาษเก่าๆ เหล่านี้ และเราต่างต้องไปต่อแม้ว่าบางสิ่งจะหล่นหายไปก็ตาม

(ภาพถ่ายเหล่านี้มาจากร้านขายของเก่า หากภาพไหนบังเอิญเป็นรูปของท่าน แล้วอยากได้รูปต้นฉบับนี้กลับไปเก็บไว้ สามารถติดต่อมาได้เลย)

The post รูปที่ถูกทิ้ง ความทรงจำที่หล่นหาย appeared first on a day magazine.

เมื่อการทำงานหนักได้รับการเชิดชู งานก็ยิ่งหลอมรวมเข้ากับชีวิตมากขึ้น ยิ่งเมื่อผสมกับความกลัวว่าจะตามคนอื่นไม่ทัน ความรู้สึกว่าตัวเองยังต้องเรียนรู้อีกมากก็ยิ่งตามมา จันทร์ถึงศุกร์ทำงานหนักยังไม่พอ วันเสาร์อาทิตย์ก็ควรทำงานอดิเรกที่ช่วยเพิ่มรายได้ ทั้งที่เราแค่อยากทำอะไรสักอย่างเพราะมันสนุก โดยไม่ต้องมีเป้าหมายอะไรเป็นพิเศษ

เมื่อเป็นเช่นนั้น งานอดิเรกที่ไม่สร้างรายได้ หรือไม่ได้ประโยชน์ใดๆ กลับคืนมา ก็จะถูกตัดออกไปแทบจะทันที ถ้าใครเคยมีภาวะนี้ ก็ต้องบอกว่า คุณโดนแล้วล่ะ! คุณกำลังติดกับดักในสิ่งที่นักวิชาการเรียกกันว่า วัฒนธรรมที่ต้องทำทุกอย่างให้เกิดประโยชน์ ซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างถูกวัดเป็นผลลัพธ์ที่จับต้องได้ทั้งหมด

แล้วถ้าคุณมีความคิดว่า ชีวิตเรานั้นแสนสั้นนัก ชวนมาลองดูแนวคิดนี้กันสักหน่อย นั่นก็คือ intentional amateurism หรือ การตั้งใจเป็นมือสมัครเล่น 

อธิบายแบบรวบรัดก็คือ การเลือกทำสิ่งที่เราสนใจเพียงเพราะเราอยากทำ โดยไม่จำเป็นต้องรีบเก่ง ไม่ต้องเปลี่ยนสิ่งนั้นให้เป็นอาชีพ และไม่ต้องพิสูจน์ว่ามันมีประโยชน์อะไร แค่ได้ทำก็มีคุณค่าในตัวเองแล้ว คอลัมน์ a better day สัปดาห์นี้จะมาว่าด้วยเรื่องนี้กัน

จะว่าไป คุณเคยได้ยินคำนี้ไหม “เวลาที่เราใช้ไปอย่างสนุกสนาน ไม่ใช่เวลาที่สูญเปล่า”

ที่มาของ Amateurism

คำว่า amateur มีรากมาจากภาษาฝรั่งเศส amateur ซึ่งสืบมาจากภาษาละติน amator ที่หมายถึงผู้รักหรือผู้ชื่นชอบ ส่วนคำว่า amateurism มักถูกพูดถึงในแวดวงกีฬา นี่คือแนวคิดที่ให้คุณค่ากับการเล่นกีฬาเพราะรักในกีฬา มากกว่าการเล่นเพื่อหารายได้จากการแข่งขัน

ในอุดมคตินี้ นักกีฬาควรลงแข่งขันด้วยความสมัครใจ เคารพคู่แข่ง และยอมรับผลแพ้ชนะอย่างมีน้ำใจ การเล่นกีฬาเพื่อเงิน จึงถูกมองว่าลดทอนความบริสุทธิ์ของการแข่งขัน เพราะผลตอบแทนอาจกลายเป็นแรงจูงใจสำคัญมากกว่าความรักในกีฬา

แม้จะเริ่มต้นที่กีฬา แต่แนวคิดนี้ได้ขยายออกไปเชื่อมโยงกับชีวิตประจำวันด้วย Karen Walrond ผู้เขียนหนังสือ In Defense of Dabbling ได้นำแนวคิดเรื่องการเป็นมือสมัครเล่นมาเชื่อมโยงกับชีวิตประจำวัน ผ่านคำว่า intentional amateurism หรือการตั้งใจเปิดพื้นที่ให้ตัวเองได้ลองทำสิ่งที่สนใจ โดยไม่จำเป็นต้องมุ่งไปสู่ความเชี่ยวชาญ

เธอชวนให้เราทบทวนว่า เราจำเป็นต้องพัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลาหรือไม่ และหากกิจกรรมบางอย่างไม่ได้ทำให้เราเก่งขึ้น สร้างรายได้ หรือมีผลงานให้ใครเห็น มันจะยังมีคุณค่าอยู่หรือเปล่า คำตอบก็คือ มีแน่นอน เพราะสิ่งที่เราได้รับอาจเป็นเรื่องที่วัดผลไม่ได้ เช่น ความสุข ความมีชีวิตชีวา หรือประสบการณ์ใหม่ๆ

ซึ่งบ่อยครั้งที่เราเรียกกิจกรรมเหล่านี้รวมๆ ว่า งานอดิเรก

ทำงานอดิเรกที่ไม่จำเป็นต้องเก่งก็ได้

งานอดิเรกคล้ายสะกิดเตือนเราว่า เฮ้ย! อยากทำอะไรบางอย่างเพียงเพราะชอบก็ทำได้นะเว้ย ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนมันเป็นอาชีพ เพื่อสร้างรายได้ หรือทำให้เกิดประโยชน์เสมอไป 

สาเหตุที่ต้องพูดถึงเรื่องนี้ก็เพราะว่า คนยุคนี้นั้นติดอยู่ในวัฒนธรรมที่ต้องทำทุกอย่างให้เกิดประโยชน์ คือถ้ามองดูแล้ว สิ่งนั้นทำแล้วไม่สร้างรายได้ เสียแรง เสียเวลา ทำแล้วไม่ได้อะไรกลับคืนมา เราก็พร้อมจะตัดสิ่งนั้นออกจากตัวเลือกทันที แม้ลึกๆ แล้วจะอยากทำมันมากก็ตาม

พอเป็นอย่างนั้น บรรดางานอดิเรกทั้งหลายจึงถูกละเลย บางคนอยากวาดรูปมาตั้งแต่เด็ก แต่ถ้าใช้เวลาช่วงเช้าวันเสาร์ไปทำก็จะเสียเวลาไปทำอย่างอื่น แถมการจะวาดรูปให้สวยงาม มีเอกลักษณ์เป็นของตัวเองก็ใช้เวลาฝึกฝนนานเกินไป

วิธีที่จะหลุดพ้นกับดักนี่ได้ก็คือ การกลับมาเป็นมือสมัครเล่นนี่แหละ กับงานอดิเรก เราไม่จำเป็นต้องรีบฝึกรีบเก่งก็ได้ ลองถามตัวเองง่ายๆ ว่า เราสนุกไหมที่ได้ลงมือทำ เพราะบางครั้งสิ่งที่กิจกรรมหนึ่งมอบให้เราอาจเป็นความรู้สึกมีชีวิตชีวา การได้พักจากเรื่องวุ่นวาย หรือความสุขเล็กๆ ที่เกิดขึ้นในชั่วขณะนั้น

ไม่จำเป็นต้องคอยถามตัวเองตลอดเวลาว่า ทำสิ่งนี้แล้วจะเก่งขึ้นไหม ขอแค่ยังอยากทำและมีความสุขที่ได้ทำ เท่านั้นก็เพียงพอ

เขาถึงพูดกันว่า งานอดิเรกต่างห่างคืองานที่รัก

เปิดโอกาสให้ตัวเองลองทำสิ่งใหม่ๆ

โตแล้ว แก่แล้วไม่ต้องเรียนรู้เรื่องใหม่ๆ ก็ได้ ขอบอกว่าไม่จริงเลย ลองมองไปรอบตัว คุณอาจเห็นเพื่อนฝูงกำลังทดลองทำอะไรบางอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ไม่ว่าจะเป็นหัดวาดรูป เรียนเต้น ทำอาหาร หรือเริ่มปลูกต้นไม้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยคิดว่าจะสนใจสิ่งเหล่านี้ด้วยซ้ำ

การลองทำสิ่งใหม่ไม่ได้หมายความว่าเราต้องทำมันให้เก่ง หรือทำต่อจนเชี่ยวชาญเสมอไป บางคนอาจค้นพบงานอดิเรกที่ชอบและทำต่อไปอีกนาน ขณะที่บางคนอาจลองแล้วพบว่าไม่ใช่ทางของตัวเอง ทั้งสองอย่างก็เป็นประสบการณ์ที่ดีทั้งนั้น

คุณเคยไหม ทดลองทำสิ่งใหม่หรืออะไรที่ไม่คิดว่าชีวิตนี้จะทำได้ แม้ในช่วงแรกจะยังทำได้ไม่ดี แต่เมื่อเวลาผ่านไป คล้ายค่อยๆ เรียนรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับตัวเอง หรือบางที คุณอาจจะพบว่า กิจกรรมที่ครั้งหนึ่งเคยคิดว่าตัวเองไม่เหมาะกับมัน ทำไมมันสนุกขนาดนี้กันนะ

การลองทำสิ่งใหม่ๆ ไม่ได้มีเป้าหมายเพียงเพื่อให้เราเก่งขึ้น หรือต้องทำให้ดีขึ้นภายในกี่เดือน เป้าหมายของเราคือ อยากเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ วิธีคิดใหม่ๆ สิ่งแวดล้อมใหม่ๆ ปัญหาใหม่ๆ สิ่งเหล่านี้จะมอบประสบการณ์ให้กับเรา ผู้ใหญ่หลายคนบอกว่า ประสบการณ์นี้ล้ำค่ายิ่งกว่าอะไร

ว่าแต่ช่วงนี้คุณคิดอยากลองทำอะไรใหม่ๆ บ้างหรือยัง

สิ่งที่เรารักอาจมีค่ามากขึ้น

เมื่อไม่ต้องพิสูจน์ให้ใครเห็น

ทุกวันนี้ เราอาจเห็นว่างานอดิเรกนั้นกลายเป็นคอนเทนต์ได้ด้วย อินฟลูฯ หลายคนแชร์งานอดิเรกและไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิต (ซึ่งเป็นแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น) ของตัวเองผ่านช่องทางต่างๆ เพื่อให้คนที่มีความสนใจคล้ายกันเข้ามาติดตาม และต่อยอดไปสู่การสร้างรายได้

ว่างๆ ฉันชอบทำกิจกรรมแบบนี้นะ ชอบไปเที่ยวตรงนี้นะ

พูดมาแบบนี้อย่าเพิ่งนึกว่าการใช้ชีวิตแบบนี้เป็นเรื่องผิด เพราะบางคนตั้งใจทำสิ่งที่ตัวเองรักให้กลายเป็นอาชีพ และการแบ่งปันสิ่งเหล่านั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของงานที่พวกเขาเลือกทำอย่างเต็มใจ และว่ากันตามตรง ยุคนี้ก็แทบจะกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว เพราะเท่าที่ทราบมา เงินมันก็ดีจริงๆ

แต่อีกด้านหนึ่ง มีคนจำนวนไม่น้อยที่เก็บงานอดิเรกไว้เป็นเรื่องส่วนตัว ไม่แชร์ลงโซเชียลมีเดียเลย วันหยุดไปปั้นหม้อดินอยู่ตรงไหนก็ไม่บอก ไปเรียนทำอาหารก็ไม่โพสต์ เพราะไม่อยากนำเสนองานอดิเรกของตัวเองให้คนอื่นรับรู้

เพราะเมื่อแชร์ลงไปในโซเชียลมีเดีย สิ่งที่ตามมาก็อาจจะเป็นการตัดสินจากคนอื่น กลัวคนมองว่าเป็นแบบนั้นแบบนี้ ตัวอย่างมีให้เห็นอยู่เต็มฟีด นักท่องโซเชียลก็น่าจะพอทราบดี เมื่อเป็นเช่นนั้น บางคนจึงเลือกเก็บความสุขบางอย่างไว้กับตัวเอง

เอาเป็นว่า ถ้าคุณเป็นหนึ่งในคนที่ไม่อยากแชร์งานอดิเรกหรือไลฟ์สไตล์ของตัวเองลงโซเชียล ขอให้รู้ว่านั่นไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร หากการได้ทำในสิ่งที่ชอบโดยไม่ต้องโพสต์ (ให้คนอื่นรู้) ทำให้สบายใจมากกว่า ก็ไม่จำเป็นต้องโพสต์ให้ใครรู้ก็ได้

The post มาเป็นมือสมัครเล่นโดยสมัครใจกันไหม สนุกกับการทำอะไรใหม่ๆ โดยไม่คาดหวังว่าต้องเก่ง appeared first on a day magazine.

เจ้าหญิง นางฟ้า เทพธิดา ราชินี สามารถเลือกคำนำหน้าของผู้หญิงคนนี้ได้ตามต้องการ เมื่อเรามีนัดหมายกับเธอจึงรีบวิ่งพร้อมจับชายกระโปรงเปิดประตูฮอลล์แต่ให้ความรู้สึกเหมือนถูกเรียกตัวเข้าวังเพราะออร่าของเธอนั้นช่างมิอาจเอื้อมเหลือเกิน

ขบวนทาสรักต่างรีบสับเท้าไปเจอนางในฝันให้สมกับที่เธอเดินทางมาครบรอบ 10 ปีบนเส้นทางศิลปินเดี่ยว เวทีถูกฉาบด้วยสีแดงสด แสงไฟถูกจัดวางยิงตรงไปบนตัวอักษรใหญ่กลางงาน ‘Edge of Calm Tour’ การเดินทัวร์ครั้งนี้จึงเหมือนการเดินทางเพื่อไปพบเหล่าแฟนคลับที่เปรียบเหมือนพื้นที่ให้เธอได้หยุดพักหายใจเป็นพื้นที่ปลอดภัยที่เธอสามารถเผยตัวตนได้เต็มที่เสมอ

I can feel it in your kiss

Can you say it like it is

และแล้วเธอผู้นั้นก็ได้เผยตัวผ่านม่านกั้นสีแดงสดตัดกับชุดสีน้ำเงินเข้มระยิบระยับพร้อมกับเสียงดนตรีเข้าจังหวะจาก live band ด้วยบทเพลง Codes โน้ตตัวแรกที่เธอเอื้อนเอ่ยสะกดสายตาเหล่าโซวอนได้อย่างสมบูรณ์แบบจนกระทั่งต่อด้วยเพลง Halfway Honest และ Moment สายตาก็ยังถูกตรึงอยู่ที่ ‘Tiffany Young’

หลังจากทักทายด้วยบทเพลงก็ถึงเวลาสวัสดีค่ะชาวไทยแต่ก่อนจะซาบซึ้งกับความคิดถึงที่กำลังจะล้นออกตาในไม่ช้าก็ชะงักด้วยรีวิวจากผู้ชมจริงทันควัน “สวย!” เสียงตะโกนลั่นฮอลล์ทำเอาเธอยิ้มหัวเราะกับประโยคดังกล่าวพร้อมตอบด้วยท่าโพสยกขาไปหนึ่งครั้งเพราะประโยคที่ว่าสวยนั้นเธอจำได้ไม่ลืมและนับเป็นคำศัพท์โปรดของเธอเช่นกัน

เธอกวาดสายตาไปทั่วบริเวณคล้ายอยากสบสายตากับเหล่าแฟนคลับทุกคนพร้อมกล่าวขอบคุณที่ยังรอคอยและยังอยู่เคียงข้างเธอ ทำเอาแฟนยกมือมากุมอกด้วยความเอ็นดู ไม่รอช้าบทเพลงจึงถูกดำเนินต่อด้วย Edge of Calm ที่ทุกคนต่างรอคอย และเธอก็อยากร้องให้ฟังแทบไม่ไหว พร้อมทิ้งท้ายว่า 

“เพราะพวกเธอเป็น my calm ของฉันไง”

Wanna fall like a fool for somebody like you

With somebody come on baby call me yours

ก่อนจะดำเนินต่อด้วยบทเพลงในอัลบัมล่าสุด ไปจนถึงเพลง By myself ที่ทิฟฟานี่เองขอพิสูจน์รักจริงด้วยถามกลับว่าใครเคยทันฟังเพลงนี้กันบ้างแต่ไม่ต้องผิดหวังเมื่อเหล่าแฟนคลับต่างรีบชูมือว่าตนนี่แหละพยานรักอันดับหนึ่งตั้งแต่ปี 2009 เธอยิ้มชอบใจยกใหญ่ถ้าลองคิดใหม่สิ่งนี้ก็นับเป็นเครื่องวัดอายุชั้นดีเช่นเดียวกัน

อีกเพลงที่เป็นประเด็นของคอนเสิร์ตครั้งนี้คงหนีไม่พ้น Come Call Me Yours ที่เธอนัดแนะเหล่าแฟนคลับว่าเตรียมตัวให้ดีเพราะเพลงนี้มีเนื้อเพลงมาเสิร์ฟให้ถึงที่แต่เสียงร้องกลับไม่ดังเท่าที่คิดไว้ เธอจึงขอลงพื้นที่สำรวจว่าปัญหามาจากสิ่งใดแต่แล้วตัวแทนหมู่บ้านไม่ทำให้วลีชาวไทยเป็นคนตลกผิดหวัง เพราะเธอได้บอกว่าพวกเราร้องไม่ทันสงสัยต้องเล่นให้ฟังอีกรอบแล้วล่ะ คำตอบชาวไทยทำเอาทิฟฟานี่เสียหลักไปไม่เป็นอยู่ครู่ใหญ่ สุดท้ายปัญหาถูกคลี่คลายด้วยมือกลองใจดีที่ขอท้าทายพลังของแฟนๆ ชาวไทยกันอีกสักรอบ 

เสียงร้องรอบใหม่ดังกระหึ่มสมใจอยาก ทิฟฟานี่ถึงกับยิ้มกว้างภูมิใจกับภาพตรงหน้า ปรากฏการณ์นี้จึงถือเป็นไฮไลต์ของทัวร์ในเมืองไทยไม่น้อยเมื่อเราได้ร้อง Come Call Me Yours ถึงสองรอบด้วยกัน ไม่พ้นโดนเจ้าของเพลงแซวว่าครั้งนี้คงจำขึ้นใจกันแล้วละมั้งเนี่ย

사랑해 널 이 느낌 이대로

그려왔던 헤매임의 끝

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว นั่นไม่ใช่เพียงสิ่งที่แฟนคลับคิดอยู่ฝ่ายเดียวเมื่อทิฟฟานี่เองก็เผลอบ่นอุบเช่นกันว่า ทำไมค่ำคืนนี้ใกล้จบเร็วเหลือเกินเหมือนเธอเพิ่งร้องเปิดเพลงแรกไปเอง ว่าแล้วงั้นเธอจึงขอนำเสนอการละเล่นประจำทัวร์ครั้งนี้อย่างตื่นเต้นพร้อมเล่ากติกาเล่นเกมให้ฟัง เธอจะคัดเลือกแฟนชาวไทยเพื่อมาดวลเป่ายิงฉุบกับเธอถ้าเธอแพ้จะยอมร้องเพลงเป็นของตอบแทนแฟนๆ ให้ฟัง พูดจบก็ไม่รอช้าเธอจึงกำปั้นพร้อมดวลกับชาวไทยตรงหน้าอย่างแข็งขัน ผลออกมากลายเป็นว่า กรรไกรฝั่งเกาหลีไม่ถูกยอมรับ จึงทำให้โดนชาวไทยปรับแพ้กระดาษแต่โดยดี ทำเอาทิฟฟานี่หัวเราะกับตัวเองว่านี่ตนเป็นคนแพ้หรือนี่ ชาวไทยจึงแอบเผลอยิ้มกับความแกมโกงของตัวเองเล็กๆ 

ดนตรีถูกบรรเลงบทเพลงที่ทำเอาอยากลุกขึ้นทำความเคารพเมื่อเพลงชาติของเหล่าโซวอนดังขึ้น แฟนคลับไม่รอช้าเค้นเสียงที่เตรียมมาจากบ้านขับขานกังวานลั่นฮอลล์ไปพร้อมกันกับเพลง Into The New World หลายคนเสียงขาดหายแต่กลายเป็นถูกแทรกด้วยน้ำตาความตื้นตันโมเมนต์ความผูกพันตลอด 19 ปีวันนี้ก็ยังคงเหมือนวันแรกที่รักไปเปลี่ยนแปร

ค่ำคืนชวนฝันขอทิ้งท้ายด้วยถ้อยประโยคจากใจของเหล่าแฟนคลับที่อยากบอกทิฟฟานี่ว่า

‘Where the world gets loud, you are our calm’

โค้ง 90 องศาแสดงความขอบคุณ ก่อนหันหลังเธอกลับทิ้งคำใบ้ที่ทำเอาโซวอนนอนไม่หลับเพราะเธอกล่าวว่า

“See you very soon”

The post Tiffany Young Edge of Calm Tour in Bangkok การเดินทางเพื่อค้นพบความสุขสงบของเจ้าหญิงโวคอล appeared first on a day magazine.

ปลุกหม้อแดงให้เดือด เสิร์ฟความอร่อยจัดจ้านแบบซีฟู้ดระยองแท้

สายสุกี้เตรียมจุ่ม สายซีฟู้ดเตรียมจิ้ม! เมื่อสองแบรนด์ดังอย่าง MK Restaurants
และแหลมเจริญซีฟู้ด จับมือกันสร้างปรากฏการณ์ความอร่อยครั้งใหม่กับแคมเปญ “ปลากฎการณ์ สุกี้ปลาจุ่ม” ที่ยกความเด็ดของปลากระพง และเมนูซีฟู้ดระยองแท้มาเติมความจัดจ้านให้หม้อแดง MK เปลี่ยนมื้อสุกี้ที่คุ้นเคยให้สนุกและอร่อยกว่าที่เคย

ครั้งนี้ไม่ได้มาแค่เมนูเดียว แต่จัดเต็มความอร่อยจากทะเลกับ 4 กลุ่มไฮไลต์เด็ดที่ต้องลอง! เริ่มจาก

• “สุกี้ปลาจุ่ม” สร้างปรากฏการณ์หม้อสุกี้ของ MK ด้วยความพิเศษของวัตถุดิบจากทะเล ปลากะพงสด ๆ เสิร์ฟพร้อมซุปปลาจุ่มหอมสมุนไพรไทย และน้ำจิ้มซีฟู้ดรสชาติจัดจ้านอันเป็นเอกลักษณ์ของแหลมเจริญซีฟู้ดและน้ำจิ้มปลาเต้าเจี้ยว ในราคาเริ่มต้นเพียง 899 บาท

• “จานเดี่ยวทะเลเดือด” ยกทัพเมนูเด็ดจากแหลมเจริญซีฟู้ด นำโดย “ปลากะพงทอดน้ำปลา” เมนู ซิกเนเจอร์ที่นำปลากะพงมาหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ ทอดจนเหลืองกรอบ
  เสิร์ฟพร้อมน้ำจิ้มซีฟู้ดรสจัดจ้าน อร่อยสะดวก พร้อมเติมความอิ่มอร่อยด้วยเมนูจานเดี่ยวอีกมากมาย ทั้ง “ข้าวขยำหน้าปลากะพงทอดน้ำปลา”, “ข้าวมันกุ้ง” และ “ข้าวมันกุ้งไข่ข้น” ในราคาเริ่มต้นเพียง 129 บาท

• “ติ่มซำทะเล” เพิ่มทางเลือกด้วยเมนูจากวัตถุดิบทะเล ทั้งปลากะพงนึ่งมะนาว, ลูกชิ้นปลาจัมโบ้นึ่ง, ปอเปี๊ยะกุ้งทอด และฮ่อยจ๊อปูจักรพรรดิ เติมความหลากหลายให้กับประสบการณ์การรับประทานอาหารที่ MK เริ่มต้น 79 บาท

• “ชุดข้าวต้มปลากะพง” อีกหนึ่งประสบการณ์ใหม่ของหม้อแดงที่อยากให้ลอง หอมอร่อย ปรุงสดใหม่ในหม้อแดง พร้อมเพิ่มความพิเศษด้วยบริการจากพนักงานที่มาปรุงและเสิร์ฟให้ถึงโต๊ะ เติมเต็มประสบการณ์ความอร่อยแบบจัดเต็ม ในราคาแลกซื้อเพียงชุดละ 120 บาท

เรียกว่าเป็นการรวมตัวของสองความอร่อยที่ลงตัว ทั้งความคุ้นเคยของหม้อแดง MK และรสชาติระยองแท้จากแหลมเจริญซีฟู้ด ที่จะทำให้แฟน MK ได้ลองอะไรใหม่ ๆ
รวมถึงคนรักปลาและสายซีฟู้ดให้มีอีกหนึ่งเหตุผลที่ต้องชวนแก๊งมาล้อมหม้อแดง

เตรียมชวนครอบครัว แท็กเพื่อนสายกิน แล้วมาจุ่ม จิ้ม จึ้ง กับ “ปลากฎการณ์สุกี้ปลาจุ่ม” ความอร่อยสุดพิเศษจาก MK x แหลมเจริญซีฟู้ด ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2569 – 31 มกราคม 2570 ที่ MK Restaurants สาขาที่ร่วมรายการ งานนี้สายสุกี้และสายซีฟู้ดห้ามพลาด!

The post MK x แหลมเจริญซีฟู้ด สร้าง “ปลากฎการณ์ สุกี้ปลาจุ่ม” ครั้งแรก! appeared first on a day magazine.

นักวิ่งไทย-เทศ 7.1 หมื่น 92 ประเทศแห่ร่วมวิ่งส.กรีฑาโลกประกาศขึ้นท็อป 5 มาราธอนเมืองหลวงโลก

“รมว.เอ” สุรศักดิ์ พันธ์เจริญวรกุล ควงคณะกรรมการจัดการแข่งขันฯ วิ่งมาราธอนระดับโลก “อะเมซิ่งไทยแลนด์มาราธอนแบงค็อก 2026” ประกาศพร้อม 100% ด้านผู้อำนวยการอาวุโสสมาคมกรีฑาโลก โผล่วีดีโอคอล กลางงานประกาศรับรองจำนวนผู้สมัคร 71,435 คน เป็นชาวต่างชาติ 8,972 คน จาก 92ประเทศทั่วโลก พร้อมโหวตให้ “วิ่งผ่าเมือง” ติดอันดับ 1 ใน 5 รายการมาราธอนในเมืองหลวงที่มีจำนวนนักวิ่งมากที่สุดในโลกอย่างเป็นทางการ ผู้ว่าฯ กกท. ควงผู้ว่าฯ ททท. ประเมินรายได้หมุนเวียนสูงเป็นประวัติการณ์ถึง 2,295 ล้าน ตลอดสัปดาห์แข่งขัน  ผบช.น.ขอความร่วมมือนักวิ่งงดใช้รถยนต์เดินทางมาแข่งขันหวั่นทำจราจรหนาแน่น ด้านผู้ว่าฯ ชัชชาติ เผยปีนี้เจรจารถไฟฟ้าบีทีเอส และรถไฟฟ้ามหานครสำเร็จ เตรียมขยายเวลาให้บริการตลอดช่วงแข่งขัน

เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม 2569 ณ โตโยต้า อไลฟ์ บางนา กม.3 นายสุรศักดิ์ พันธ์เจริญวรกุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ได้เดินทางมาเป็นประธานแถลงข่าวการเตรียมความพร้อมการจัดการแข่งขันวิ่งมาราธอนในเมืองหลวงระดับโลก (World Capital Marathon) รายการ “อะเมซิ่งไทยแลนด์มาราธอน    แบงค็อก 2026 พรีเซ็นต์บายโตโยต้า ครั้งที่ 9 ประจำปี 2569” ชิงเงินรางวัลรวม 4,075,000 บาท ซึ่งรัฐบาลไทยมอบหมายให้กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาเป็นเจ้าภาพ ร่วมกับการกีฬาแห่งประเทศไทย (กกท.) การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) กรุงเทพมหานคร (กทม.) และสมาคมกรีฑาโลก โดยมีบริษัท ไตรลีก (ประเทศไทย) จำกัด เป็นผู้อำนวยการจัดงาน รายการนี้ได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐและภาคเอกชนเป็นจำนวนมาก ท่ามกลางแขกผู้มีเกียรติ อาทิ นางโปรดปราน สมานมิตร ผู้ว่าการการกีฬาแห่งประเทศไทย นางสาวฐาปนีย์ เกียรติไพบูลย์ ผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พลตำรวจโท สยาม บุญสม ผู้บัญชาการตำรวจนครบาล ดร.ธนกร ศรีสุขใส ผู้จัดการกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ นายอดิศักดิ์ ลิมปรุ่งพัฒนกิจ รองผู้อำนวยการองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย นายวิทวัส ตันติเวสส อุปนายกอาวุโส สมาคมกีฬากรีฑาแห่งประเทศไทยฯ นายณัทธร ศรีนิเวศน์ ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท โตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทย จำกัด นางสาว   นริศรา ศรีสันต์ ที่ปรึกษากลยุทธ์ สื่อสารองค์กร บริษัทขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) นายอัลวิน จี รองกรรมการผู้จัดการ บริษัท ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ จำกัด (มหาชน) นายกอบเกียรติ แสงวนิชย์ ผู้อำนวยการจัดการแข่งขันฯ โดยมี มร.เอเลสซิโอ ปุนซี่ ผู้อำนวยการอาวุโสสมาคมกรีฑาโลก ได้วิดีโอคอลมาระหว่างงานแถลงข่าว เพื่อร่วมเป็นสักขีพยาน ทั้งนี้มีผู้สนับสนุนภาครัฐ และภาคเอกชน, สื่อมวลชน และเหล่านักวิ่ง มาร่วมงานอย่างคับคั่ง

นายสุรศักดิ์ พันธ์เจริญวรกุล รมว. กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา กล่าวว่า “ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้มีโอกาสมาเป็นประธานในพิธีแถลงข่าว การจัดการแข่งขันวิ่งมาราธอนส่งเสริมการท่องเที่ยวในเมืองหลวง รายการ Amazing Thailand Marathon Bangkok 2026 ซึ่งได้รับการรับรองจากสมาคมกรีฑาโลก ให้เป็นการแข่งขันมาราธอนในระดับ ELITE LABEL ที่จัดขึ้นในเมืองหลวงอันดับต้น ๆ ของโลก”

“การแข่งขันรายการนี้ เป็นการจัดงานอย่างต่อเนื่องในทุก ๆ ปี โดยปีนี้เป็นครั้งที่ 9 หรือ ปีที่ 9 ผมในฐานะตัวแทนของรัฐบาล มีหน้าที่กำกับดูแลกิจกรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องทางด้านการกีฬาและการท่องเที่ยวของประเทศ รู้สึกภูมิใจที่มีโอกาสร่วมผลักดันรายการนี้ ให้ก้าวขึ้นสู่ทำเนียบรายการมาราธอนระดับโลก และได้รับการประกาศให้เป็นรายการมาราธอนที่มีผู้เข้าร่วมมากที่สุดเป็นอันดับ 1 ใน 5 ของโลก และเป็นอันดับที่ 2 ของทวีปเอเชีย จากทางผู้แทนสมาคมกรีฑาโลกในวันนี้”

“ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสเห็นการทำงานอย่างมืออาชีพของคณะผู้จัดงาน ที่สามารถทำงานในรูปแบบของการบูรณาการร่วมกันระหว่าง ภาครัฐและภาคเอกชน ได้อย่างมีประสิทธิภาพทำให้ผมมีความเชื่อมั่นว่า การจัดการแข่งขันรายการนี้จะประสบความสำเร็จ และจะสร้างความประทับใจให้แก่ผู้ที่มาร่วมงาน ทั้งนักวิ่งชาวไทยและชาวต่างชาติ รวมถึงผู้ติดตาม จำนวนมากกว่าหนึ่งแสนคน ที่จะเดินทางมาร่วมแข่งขันในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน นี้อย่างแน่นอน”

“ในนามของรัฐบาล ขออวยพรให้การจัดการแข่งขันในครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างเช่นทุกๆ ปี และเป็นไปตามวัตถุประสงค์ของการจัดงานทุกประการ ในโอกาสนี้ ผมขอฝากพี่น้อง สื่อมวลชนทุกท่าน โปรดช่วยประชาสัมพันธ์การจัดงานในครั้งนี้ ให้เป็นที่รู้จักในวงกว้างอย่างต่อเนื่อง และขอเชิญชวนให้พี่น้องประชาชนชาวกรุงเทพมหานครทุกท่าน ร่วมเป็นเจ้าภาพที่ดีในการต้อนรับนักวิ่งทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ ตลอดจนออกมาเชียร์นักวิ่งทุกท่านตลอดเส้นทางแข่งขันในช่วงเช้าของวันเสาร์ที่ 28 และวันอาทิตย์ที่ 29 พฤศจิกายน   ที่จะถึงนี้” รมว.สุรศักดิ์ กล่าวทิ้งท้าย

นางโปรดปราน สมานมิตร ผู้ว่าการการกีฬาแห่งประเทศไทย กล่าวว่า “ตนได้รับมอบหมายจากกระทรวงฯ ให้เข้ามาเป็นหน่วยงานหลักในฐานะเจ้าภาพจัดงาน ร่วมกับสมาคมกรีฑาโลก กรุงเทพมหานคร การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย กองบัญชาการตำรวจนครบาล และคณะกรรมการอำนวยการจัดการแข่งขันฯ ที่ประกอบไปด้วยทั้งภาครัฐและภาคเอกชนอีกเป็นจำนวนมาก รวมถึงไทยแลนด์ไตรลีกที่ถูกมอบหมายโดยสมาคมกรีฑาโลกให้เป็นผู้อำนวยการจัดงาน หรือ Race Director ของการแข่งขันรายการนี้”

“ที่ผ่านมา การกีฬาแห่งประเทศไทย ได้มีส่วนร่วมในการให้การสนับสนุนรายการนี้มาโดยตลอด โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำหน้าที่ในฐานะประธานฝ่ายเทคนิคและการตรวจสอบสารกระตุ้น ของรายการนี้ และยังให้การสนับสนุนด้านสถานที่ปล่อยตัวของรายการ นั่นคือ ราชมังคลากีฬาสถาน มาตั้งแต่ครั้งที่ 1 ถึง ครั้งที่ 6 ซึ่งมีความจำเป็นต้องย้ายสถานที่ปล่อยตัว เนื่องจากการก่อสร้างรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม ตั้งแต่ปีนั้นเป็นต้นมา ซึ่งการปล่อยตัวที่ราชมังคลากีฬาสถานได้สร้างภาพแห่งความประทับใจให้กับนักวิ่งเป็นจำนวนมาก และภาพดังกล่าว ยังถูกนำมาใช้ในการประชาสัมพันธ์ความยิ่งใหญ่ของการจัดงานมาจนถึงปัจจุบัน ตนหวังว่าหากการก่อสร้างแล้วเสร็จก็จะหารือกับสมาคมกรีฑาโลก ให้ปรับเปลี่ยนจุดปล่อยตัวมาใช้ราชมังคลากีฬาสถานเช่นเดิม”

“จากคำยืนยันของผู้อำนวยการอาวุโสฯ สมาคมกรีฑาโลก และรายงานของผู้อำนวยการจัดการแข่งขันฯ ถึงจำนวนผู้สมัครเข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้ ที่มีมากที่สุดเป็นประวัติศาสตร์ นั่นคือ มากกว่า 71,000 คน จาก 92 ประเทศทั่วโลก จึงเป็นเครื่องพิสูจน์ว่า ประเทศไทยมีศักยภาพด้านการจัดงานกีฬาในระดับ WORLD EVENT ได้ไม่เป็นสองรองชาติใดในทวีปเอเชีย และรายการ Amazing Thailand Marathon Bangkok ก็เป็นตัวอย่างที่ดีที่แสดงให้เห็นถึงความพยายามและความมุ่งมั่นของคณะทำงานทุกภาคส่วนที่จะช่วยกันผลักดันให้การจัดงานดำเนินไปอย่างมีประสิทธิภาพอย่างเป็นรูปธรรม” “นอกจากนี้ การกีฬาฯ ยังได้รับการตอบรับจาก เอเลียด คิปโชเก้ ตำนานนักวิ่งมาราธอนของโลกชาวเคนยา เจ้าของแชมป์มาราธอนเมเจอร์โลก 11 รายการ และเจ้าของเหรียญทองโอลิมปิกเกมส์ 2 สมัย ยืนยันจะเดินทางมาร่วมแข่งขันในรายการนี้ พร้อมกับนักวิ่งชื่อดังระดับโลกอีกเป็นจำนวนมาก รวมถึงการจัด Workshop ด้านการแพทย์อย่างเป็นทางการร่วมกับสมาคมกรีฑาโลก ซึ่งจะมี Medical Director จากรายการมาราธอนใหญ่ทั่วโลก มากกว่า 40 รายการ เดินทางมาร่วมใน Workshop ดังกล่าวอีกด้วย” นางโปรดปราน กล่าว

ด้านนางสาวฐาปนีย์ เกียรติไพบูลย์ ผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย กล่าวว่า “ดิฉันมีความภูมิใจที่ได้มีส่วนร่วมในการผลักดันแลละสนับสนุนรายการนี้มาตั้งแต่เริ่มต้นถึงปัจจุบัน จนทำให้รายการนี้เป็นกิจกรรมระดับ World Event  ได้รับการยอมรับจากนักวิ่งทั่วโลก เป็นกิจกรรมที่สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ ททท. ภายใต้แนวคิด “The Year of Transformation” ซึ่งมุ่งเน้นนักท่องเที่ยวเชิงคุณภาพมากกว่าปริมาณ โดยการท่องเที่ยวเชิงกีฬาระดับนานาชาติ เป็นหนึ่งในตัวขับเคลื่อนสำคัญที่จะช่วยสร้างประสบการณ์ที่มีคุณค่า ควบคู่ไปกับการเผยแพร่วัฒนธรรมไทยสู่สายตาชาวโลก รวมถึงการสร้างภาพลักษณ์ให้ประเทศไทยเป็น Sport Hub Destination ของทวีปเอเชีย”

“รายการ AMAZING THAILAND MARATHON BANGKOK 2026 ในครั้งนี้ มีผู้สมัครมากที่สุดเป็นประวัติการณ์ คือจำนวน 71,435 คน จากเดิม 47,913 คน เพิ่มขึ้นถึง 23,522 คน หรือประมาณ 49% โดยเป็นชาวต่างชาติ 8,972 คน เมื่อนำมาคำนวณมูลค่าทางเศรษฐกิจทั้งทางตรงและทางอ้อมและมูลค่าด้านการประชาสัมพันธ์แล้ว มีมูลค่าสูงถึง 2,295 ล้านบาท ถือว่าเป็นรายการคุณภาพอันดับต้น ๆ ของประเทศ ที่สามารถสร้างเม็ดเงินหมุนเวียนเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจด้านการท่องเที่ยวของประเทศได้เป็นจำนวนมาก”นางสาวฐาปนีย์ กล่าว

ด้านนายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร กล่าวว่า “ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา กรุงเทพมหานครได้ร่วมมือกับผู้จัดงานมาโดยตลอด สำหรับตนแล้ว งานนี้ถือเป็นงานมาราธอนอย่างเป็นทางการของกรุงเทพมหานคร มีวัตถุประสงค์เพื่อผลักดันให้ประเทศไทยมีงานมาราธอนระดับ World Event ที่มีความเป็น Organic หรือมีอัตลักษณ์เป็นของตัวเองที่โดดเด่น ให้สมกับชื่อ Thailand Marathon หรือ มาราธอนแห่งชาติ ที่จัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร ตนได้กำชับคณะทำงานและทุกท่านที่เกี่ยวข้อง ให้ทำงานอย่างใกล้ชิดกับคณะกรรมการจัดงานฯ เพื่อให้มั่นใจว่า กรุงเทพมหานครของเรามีความพร้อม ที่จะเป็นเมืองเจ้าภาพและสถานที่แข่งขัน ในฐานะ Host City ให้ดีที่สุด”

“นอกจากนี้ ตนได้หารือกับทางผู้บริหารของรถไฟฟ้า BTS และรถไฟฟ้ามหานคร MRT ให้ช่วยขยายเวลาของการให้บริการตลอดทั้งคืน ในช่วงของการแข่งขัน ในวันเสาร์และวันอาทิตย์ที่ 28-29 พฤศจิกายน นี้ ตนขอความร่วมมือไปยังนักวิ่งทุกท่าน งดใช้รถยนต์หรือพาหนะส่วนตัวในการเดินทางมาในวันแข่งขัน โดยขอให้เลือกใช้บริการของรถไฟฟ้าทั้ง BTS และ MRT แทน” ผู้ว่าฯ กทม. กล่าว

มร.เอเลสซิโอ ปุนซี่ ผู้อำนวยการอาวุโสสมาคมกรีฑาโลก ได้วิดีโอคอลช่วงระหว่างงานแถลงข่าว ประกาศรับรองจำนวนผู้สมัครเข้าร่วมแข่งขันในรายการนี้อย่างเป็นทางการ มีจำนวนทั้งสิ้น 71,435 คน ซึ่งถือว่ารายการนี้ ได้เข้าสู่ทำเนียบรายการมาราธอนในเมืองหลวงที่มีผู้สมัครเข้าร่วมมากที่สุด เป็นอันดับ 1 ใน 5 ของโลกในปัจจุบัน กล่าวว่า “สมาคมกรีฑาโลก ขอแสดงความยินดีกับคณะกรรมการจัดการแข่งขันฯ ที่สามารถทำให้รายการนี้ได้รับความนิยมจากนักวิ่งทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติเป็นจำนวนมาก ในการนี้ สมาคมฯ ได้ให้การรับรองมาตรฐานการจัดการแข่งขันรายการนี้ ให้อยู่ในระดับ ELITE LABEL และมีจำนวนผู้สมัครเข้าร่วมแข่งขันเป็นจำนวนรวมทั้งสิ้น 71,435 คน ซึ่งถือเป็นรายการมาราธอน (World Athletics road race label) ที่มีจำนวนผู้สมัครมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของเอเชีย รองจากฮ่องกง (สแตนดาร์ดชาร์เตอร์ดฮ่องกงมาราธอน 2026) และติดอยู่ในทำเนียบ TOP 5 ของโลก ซึ่งตนยังต้องรอประกาศจากทางรายการมาราธอนเมเจอร์รายการสุดท้ายของโลก นั่นคือ 2026 TCS NEW YORK CITY MARATHON ที่จะจัดขึ้นในปลายสัปดาห์นี้ ว่ามีจำนวนเข้าร่วมแข่งขันเท่าไหร่ ถึงจะประกาศประกาศอันดับของ ATMBKK2026 ได้ว่าอยู่ในอันดับที่เท่าไหร่ของโลก”

ด้านนายกอบเกียรติ แสงวนิชย์ ผู้อำนวยการจัดการแข่งขันฯ กล่าวว่า “การแข่งขันในครั้งนี้ จะเพิ่มวันจัดเป็น 2 วัน เนื่องจากมีจำนวนผู้เข้าร่วมงานเป็นจำนวนมาก โดยวันเสาร์จะเป็นการแข่งขันในระยะฮาล์ฟมาราธอน 21.1 กม. มีจำนวนนักวิ่ง 29,507 คน ส่วนในวันอาทิตย์จะเป็นการแข่งขันในระยะมาราธอน 42.195 กม. 10 กม. และแฟมิลี่รัน 4.5 กม. มีจำนวนนักวิ่ง 41,928 คน ถือว่าเป็นงานหนักมากๆ ของคณะกรรมการอำนวยการจัดการแข่งขันฯ ทุกฝ่าย ที่จะต้องทำงานออกมาให้มีประสิทธิภาพเป็นไปตามมาตรฐานของสมาคมกรีฑาโลก”

“ตนต้องขอขอบคุณ รัฐบาล โดยกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ที่ได้เข้ามาเป็นเจ้าภาพหลักของการจัดงานในครั้งนี้ เพราะลำพังความสามารถของเอกชน ไม่สามารถที่จะจัดการแข่งขันกีฬามวลชน หรือ Mass Participation Event ที่มีคนมารวมตัวกันเป็นมากขนาดนี้ได้ ทั้งนี้ตนอยากขอเชิญชวนให้ชาวกรุงเทพมหานคร ออกมาร่วมเชียร์ และเป็นกำลังใจให้นักวิ่งทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ จำนวน 71,435 คน ตลอดเส้นทางแข่งขัน เพื่อสร้างความประทับใจต่อการเป็นเจ้าภาพที่ดีของประเทศไทย” นายกอบเกียรติ กล่าวทิ้งท้าย

The post “AMAZING THAILAND MARATHON BANGKOK 2026” สร้างประวัติศาสตร์ appeared first on a day magazine.

เชื่อมนักออกแบบ นักธุรกิจ และโอกาสลงทุน สู่เวทีการค้าสากล ตั้งเป้าสร้าง Economic Impact 280 ล้านบาท ผลักดันกรุงเทพฯ สู่หมุดหมายใหม่วงการออกแบบโลก

เมื่อโลกแห่งการออกแบบเดิมกำลังเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนผ่านคำถามชวนคิด “WHAT IF THE WORLD OF DESIGN ENDS? WHAT COMES NEXT?” สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน) หรือ ทีเส็บ ประกาศความพร้อมจัดงาน “THE WORLD ENDS: Bangkok International Design Expo 2026” มหกรรมการออกแบบนานาชาติ กรุงเทพฯ 2569 ภายใต้ชื่อ THE WORLD ENDS: CREATE WHAT MATTERS โลกเปลี่ยน สู่การสร้างสรรค์ที่มีความหมาย เพื่อผลักดันกรุงเทพฯ สู่การเป็น International Creative & Design Platform ที่เชื่อมโยงนักออกแบบ ภาคธุรกิจ และเครือข่ายสร้างสรรค์ระดับโลกเข้าด้วยกัน

การจัดงานครั้งนี้สะท้อนเป้าหมายของทีเส็บในการใช้การจัดงานเป็นกลไกเชิงยุทธศาสตร์ขับเคลื่อนการเติบโตและการพัฒนาเศรษฐกิจมูลค่าสูง ซึ่งครอบคลุมภาคเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของไทยหรือ Creative Industry ทั้ง 15 สาขาที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจรวมกว่า 1.77 ล้านล้านบาท มีอัตราเติบโตเฉลี่ยสะสมอยู่ที่ 13.4%

การจัดงาน THE WORLD ENDS 2026 มีเป้าประสงค์เพื่อให้การจัดงานในสาขา Creative Industry ของไทยข้ามพรมแดนจากการจัดแสดงผลงาน สู่การสร้างโอกาสต่อยอดเชิงพาณิชย์ในระดับสากล พร้อมตั้งเป้าต้อนรับผู้เข้าร่วมงานกว่า 6,000 คน สร้างโอกาสจับคู่เจรจาธุรกิจไม่น้อยกว่า 200 คู่ และขับเคลื่อนมูลค่าผลกระทบทางเศรษฐกิจ (Economic Impact) รวมกว่า 280 ล้านบาท กำหนดจัดงานระหว่างวันที่ 25–29 พฤศจิกายน 2569 ณ
Bangkok Kunsthalle และศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์

ดร. ศุภวรรณ ตีระรัตน์ ผู้อำนวยการสำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ
(องค์การมหาชน) หรือ ทีเส็บ กล่าวว่า “ในโลกเศรษฐกิจยุคใหม่ที่ขับเคลื่อนด้วยการเปลี่ยนแปลงและต้องใช้พลังสร้างสรรค์และการออกแบบเป็นกลไกสร้างทางออกเพื่อความอยู่รอดและความยั่งยืนของทุกภาคส่วน ‘งานแสดงสินค้า’ จึงไม่ได้เป็นเพียงเวทีจัดแสดงผลงานอีกต่อไป แต่คือ ‘ยุทธศาสตร์’ ในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจและเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ เรามุ่งสร้างผลลัพธ์ทางเศรษฐกิจที่เป็นรูปธรรมและการเติบโตอย่างยั่งยืน
ซึ่งสะท้อนผ่านผลงานในปีงบประมาณ 2569 ที่อุตสาหกรรมไมซ์ไทยสร้างรายได้รวมถึง 150,901 ล้านบาท เติบโต 1.7% มีนักเดินทางไมซ์ 27.2 ล้านคน และที่สำคัญที่สุด ‘งานแสดงสินค้า’ ถือเป็นกลุ่มหลักที่มีจำนวนนักเดินทางสูงถึง 24 ล้านคน และสร้างรายได้สูงถึง 100,503 ล้านบาท หรือคิดเป็น 67% ของรายได้ไมซ์ทั้งหมดสะท้อนถึงบทบาทของงานแสดงสินค้าในการเป็นกลไกขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทยอย่างแท้จริง”

การจัดงาน THE WORLD ENDS 2026 จึงเป็นก้าวสำคัญในการผลักดันอุตสาหกรรมเป้าหมายที่มีมูลค่าสูงของประเทศ สู่การเป็นแพลตฟอร์มระดับนานาชาติที่เชื่อมโยงผู้ประกอบการไทยกับองค์ความรู้ นวัตกรรม เงินลงทุน และตลาดใหม่ ผ่านแนวคิด HERE, BETWEEN, ELSEWHERE และเจตนารมณ์ CREATE WHAT MATTERS โดยมุ่งแปลงพลังสร้างสรรค์ให้เป็นมูลค่าทางเศรษฐกิจจริงผ่าน 5 กิจกรรมหลัก ได้แก่ Exhibition, Design Dialogue, Business Matching, Collaboration และ Networking

ดร. ศุภวรรณ ตีระรัตน์ กล่าวเพิ่มเติมว่า “ปัจจัยสำคัญในการขับเคลื่อน THE WORLD ENDS
คือกลยุทธ์ความร่วมมือเชิงยุทธศาสตร์ที่ผสานพลังจากภาครัฐ ภาคเอกชน สมาคมวิชาชีพ สถาบันการศึกษา ตลอดจนการนำศักยภาพของพื้นที่สร้างสรรค์และเครือข่ายผู้จัดเทศกาลในประเทศซึ่งนับเป็น Local Assets ที่ทรงคุณค่ามาเชื่อมโยงกับเครือข่ายอุตสาหกรรมออกแบบระดับโลก พร้อมทั้งยังได้ผนึกความร่วมมือกับพันธมิตรระดับนานาชาติ 3 รายสำคัญ
ได้แก่ FIND – Design Fair Asia ซึ่งร่วมขยายโอกาสทางธุรกิจผ่านการจัดพื้นที่ THE WORLD ENDS ภายในงาน FIND เชื่อมโยงเครือข่ายผู้ซื้อ ผู้ประกอบการ และผู้เข้าชมระหว่างสองงาน พร้อมสนับสนุนกิจกรรม Business Matching เพื่อเปิดโอกาสให้นักออกแบบและผู้ประกอบการไทยเข้าถึงคู่ค้าระดับนานาชาติ ขณะที่ London Design Festival ร่วมเป็นพันธมิตรด้านสื่อเพื่อขยายการรับรู้ของงานสู่กลุ่มเป้าหมายทั่วโลก และ Maison & Objet ร่วมเชื่อมโยงองค์ความรู้ ผู้เชี่ยวชาญ ตลอดจนเครือข่ายนักออกแบบและแบรนด์ระดับนานาชาติ

นอกเหนือจากการสร้างโอกาสทางการค้าและกระตุ้นเศรษฐกิจ ทีเส็บยังมองไกลไปถึงการสร้าง Legacy หรือผลลัพธ์ระยะยาวให้กับอุตสาหกรรมออกแบบไทย โดยมุ่งให้ THE WORLD ENDS เป็นจุดเริ่มต้นของการสร้าง Business Impact ทั้งการเชื่อมโยงเครือข่ายพันธมิตรทางธุรกิจ การต่อยอดสินค้าและบริการ และการเปิดโอกาสทางการค้าใหม่ ๆ พร้อมให้ความสำคัญกับการพัฒนา Future Talent หรือบุคลากรสร้างสรรค์รุ่นใหม่ผ่านการเรียนรู้และแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับผู้เชี่ยวชาญระดับโลก เพื่อเสริมศักยภาพให้พร้อมก้าวสู่ตลาดสากล โดยมีเป้าหมายให้ความร่วมมือและโอกาสที่เกิดขึ้นสามารถต่อยอดได้อย่างต่อเนื่องแม้สิ้นสุดการจัดงาน เพื่อวางรากฐานให้อุตสาหกรรมออกแบบไทยเติบโตอย่างเข้มแข็ง
พร้อมสนับสนุนการผลักดันกรุงเทพฯ สู่การเป็นศูนย์กลางงานแสดงสินค้าและนิทรรศการด้านการออกแบบระดับนานาชาติในระยะยาว”

พร้อมกันนี้ ทีเส็บมุ่งส่งเสริมคนรุ่นใหม่ (Future Talent) ผ่านเวทีประกวดภายใต้โจทย์ “WHAT IF THE WORLD OF DESIGN ENDS? WHAT COMES NEXT?” เพื่อเปิดโอกาสให้นักศึกษาได้แสดงศักยภาพและต่อยอดสู่การเป็นบุคลากรในอุตสาหกรรมออกแบบ พร้อมสร้างเครือข่ายวิชาชีพและประสบการณ์ที่สามารถนำไปต่อยอดได้ในอนาคต ผู้ชนะจะได้รับตั๋วเครื่องบินไป–กลับประเทศญี่ปุ่นจากไทยเวียตเจ็ท พร้อมรางวัลอื่น ๆ อีกมากมาย เพื่อเปิดโอกาสให้เดินทางไปเยี่ยมชมสตูดิโอ หรือเข้าร่วมงานและกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับศิลปะ

การออกแบบ และการตกแต่งภายใน รวมถึงแลกเปลี่ยนมุมมองกับผู้เชี่ยวชาญในสาขาที่เกี่ยวข้อง เปิดรับผลงานวันที่ 1–16 พฤศจิกายน 2569 ประกาศผลผู้เข้ารอบวันที่ 22 พฤศจิกายน และตัดสินผู้ชนะวันที่ 26 พฤศจิกายน 2569 ณ Bangkok Kunsthalle ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมทาง Facebook: THE WORLD ENDS และ Instagram: @twesbkk

ผู้สนใจร่วมเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายธุรกิจการออกแบบระดับนานาชาติ
สามารถลงทะเบียนเข้าร่วมงานได้ที่ www.theworldends.org

The post ทีเส็บ หนุน Creative Industry จัดงาน “THE WORLD ENDS 2026” appeared first on a day magazine.

“เรารักบรรยากาศบ้านเกิดที่ชัยนาทมาก เราเป็นคนรู้ตัวเร็วว่าชอบอะไรหรือไม่ชอบอะไร อาจเป็นเพราะเราออกไปเรียนไกลบ้านตั้งแต่เด็ก พอทำงานเราตั้งเป้าหมายไว้เลยว่าจะกลับมาทำโฮมสเตย์ที่ชัยนาทให้ได้”

เอ-สุประพล นกทอง เจ้าของพอดิบพอดี โฮมสเตย์ กล่าว เมื่อเราถามว่า ทำไมถึงอยากกลับมาเปิดโฮมสเตย์ที่บ้านเกิด 

เอเป็นเด็กชัยนาทแต่กำเนิด เติบโตมากับวิถีชีวิตริมน้ำและทุ่งนา ตกปลาตามแม่น้ำ ดำนา ก่อนที่จะถูกส่งไปโรงเรียนประจำที่นครสวรรค์ตอน ป.4 เขาเรียนอยู่ที่นั่นจนถึง ม.6 และเข้ากรุงเทพฯ มาเรียนต่อจนจบปริญญาโทที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เขาทำงานเก็บเงินจนถึงอายุ 40 แล้วก็ตัดสินใจกลับบ้านมาเปิด ‘พอดิบพอดี โฮมสเตย์’ ที่ อ.มโนรมย์ จ.ชัยนาท

คำพูดติดปากเวลาพูดถึงชัยนาทหลายคนอาจนึกถึงคำว่า ‘เมืองทางผ่าน’ ตามมาแทบจะทันที การมีภูมิลำเนาอยู่ที่เมืองทางผ่านส่งผลต่อชีวิตของเออย่างไรบ้าง อย่างแรกคือ เขาต้องทำงานอยู่ที่กรุงเทพฯ แม้ถนนการเดินทางจากกรุงเทพฯ ถึงชัยนาทใช้เวลาแค่ 2 – 3 ชม. แต่การขับรถไปกลับย่อมไม่สะดวก เขาก็เลยไม่ค่อยได้กลับบ้าน

ได้ยินแบบนั้นแล้ว เราจึงชวนเขาคุยถึงจังหวัดชัยนาทก่อนเลย วันนี้ชัยนาทมีภาพเป็นเมืองธรรมชาติ ติดแม่น้ำเจ้าพระยา ถนนหนทางเรียบร้อย อาหารอร่อยเพียบ แต่คนที่ขับรถมาเที่ยวแถวนี้ก็มุ่งไปจังหวัดอื่นมากกว่า เช่น นครสวรรค์ อุทัยธานี บรรยากาศที่ชัยนาทเลยออกจะเงียบเหงาร้างไร้ไปสักหน่อย

ชัยนาทสมัยที่เติบโตมามันเป็นแบบนี้ไหม – เราถามเด็กชัยนาท

“แถวนี้เมื่อก่อนเป็นทุ่งนาหมดเลย บ้านก็จะเป็นบ้านไม้ บรรยากาศมันชนบทมากๆ พอหน้าหนาวก็หนาวถึงขั้นควันออกปาก ถ้าเบื่อๆ ก็จะชวนเพื่อนว่ายน้ำ บางวันก็ว่ายข้ามไปฝั่งอุทัยธานีกับเพื่อน และยังมีเรือขนข้าวให้เห็นอยู่บ้าง แต่เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว มีแค่เรือประมงเล็กๆ ทำข่ายดักปลา ปัจจุบันพอที่นี่ไม่ใช่เมืองท่องเที่ยว มันเลยยังคงความเป็นชนบทและความเงียบสงบไว้ได้”

2

เอมีธาตุความเป็น ‘คนแข็งแกร่ง’ มาตั้งแต่ตอนเด็กๆ กระทั่งโตมาถึงวันนี้ ธาตุนั้นก็ยังอยู่

“แปลกมากที่เราไม่ค่อยคิดถึงบ้านเลย ตอนเด็กๆ ตอนที่แม่ไปส่งเข้าโรงเรียนประจำ แม่ยังบอกเลยว่า คนอื่นเขาร้องไห้งอแงกัน แต่เราเดินเข้าไปเฉยๆ เลย แล้วถามแม่ว่าจะมาเยี่ยมวันไหน อาจเป็นเพราะเราโดนเลี้ยงมาแบบเข้มงวด ต้องตื่นเป็นเวลา กวาดบ้าน ถูบ้าน พอมาอยู่โรงเรียนประจำก็เลยรู้สึกไม่ลำบาก ยังติดมาถึงวันนี้”

ช่วงเรียนปริญญาโทที่คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอก็ได้เริ่มต้นเส้นทางอาชีพด้วยการเป็นนักการตลาดที่บริษัทญี่ปุ่นชื่อดังแห่งหนึ่ง

“เราเริ่มงานแรกที่ Canon ยุคนั้นพรีเซนเตอร์คือ คุณพอลล่า เทเลอร์ เราทำหน้าที่เป็น product marketing ดูแลสายกล้อง ที่ต้องทำสื่อโฆษณาและประชาสัมพันธ์ เช่น TVC และต้องวางแผนยอดขายร่วมกับทีมสิงคโปร์ ยุคนั้นกล้อง DSLR ยังถ่ายวิดีโอไม่ได้เลย เราทำจนขึ้นเป็น senior จากนั้นพอเรียนจบปริญญาโทก็ย้ายงาน”

ออฟฟิศที่สองของเอคือ ธนาคารกสิกรไทย เขารับหน้าที่ดูแลช่องทางบริการและการขาย รวมทั้งดูแลยอดขายผลิตภัณฑ์สำหรับบุคคลของธนาคารทั้งหมด เอบอกว่า สมัยที่เขาทำงานประจำที่กรุงเทพฯ ก็เป็นเหมือนที่คนยุคนี้บ่นๆ กัน คือ ชีวิตมนุษย์ออฟฟิศทำให้ชีวิตยุ่งเหยิงขั้นสุด

“เราไม่ได้เป็นคนชอบความวุ่นวายหรอก แต่มันไม่มีทางเลือกอื่น ทำไงได้ก็งานมันอยู่ที่นี่ เราก็ต้องอยู่ เราว่าหัวใจสำคัญของการต้องอยู่กับอะไรก็ตามที่ไม่ถูกใจคือ การรู้จักตัวเอง และรู้ว่าเป้าหมายปลายทางของเราคืออะไร ถ้าย้อนนิดนึง เราจำได้ว่าตอนมหา’ลัยเทอมสุดท้ายที่วิชาเรียนน้อยลงแล้ว เราอยากมีเงินเก็บ ก็เลยไปทำพาร์ตไทม์เป็นพนักงานโรงหนัง ได้ค่าจ้างชั่วโมงละ 24 บาท”

“หรือตอนที่ทำงานแล้ว เจ้านายคนหนึ่งเคยพูดกับเราว่า แพสชันไปหาที่อื่นเถอะ ทำงานเก็บเงิน แล้วเอาเงินนั้นไปสร้างแพสชันของตัวเอง ซึ่งเป็นประโยคเปลี่ยนชีวิตที่ทำให้เรามุ่งมั่นทำงานเก็บเงิน เราไม่รู้คนอื่นคิดยังไง แต่สิ่งเหล่านี้มันหล่อหลอมให้เราเติบโตเป็นผู้ใหญ่ แต่เราก็แฮปปี้กับงานทุกงานนะ ไม่ใช่ไม่แฮปปี้”

ถ้าไม่ใช่เรื่องเงิน มองย้อนกลับไปดูตัวเองตอนนั้น มีเป้าหมายอื่นอีกไหม – เราสงสัย

“เราอยากกลับมาดูแลแม่ ถ้าเราอยู่กรุงเทพฯ ต่อให้กลับบ้านทุกเทศกาล ก็ได้เจอหน้าแม่แค่ไม่กี่วัน เราไม่อยากรอให้ท่านแก่ชราแล้วค่อยมาดูแล ประกอบกับเราอยากทำโฮมสเตย์มาตั้งนานแล้ว ตัวเราเองเวลาไปเที่ยวก็ชอบพักโฮมสเตย์ เรียวกัง หรือบ้านที่มีเรื่องราวในประวัติศาสตร์มากกว่าโรงแรมที่แมสๆ อยู่แล้ว”

“และเราก็คิดในมุมของการตลาด ชัยนาทไม่ใช่เมืองท่องเที่ยว เป็นแค่เมืองทางผ่าน ที่พักเลยมีน้อย เรือนคุณยายซึ่งเป็นบ้านไม้ก็เริ่มทรุดโทรมตามกาลเวลา เราเลยคิดรีโนเวททำเป็นโฮมสเตย์สไตล์เรา เพื่อให้มีรายได้เลี้ยงตัวเองและได้อยู่ดูแลแม่ด้วย”

ตอนยังทำงานประจำอยู่กรุงเทพฯ เอมีเกริ่นให้แม่ฟังบ้างแล้ว ว่าอยากใช้ที่ดินติดริมแม่น้ำของครอบครัวมาเปิดเป็นโฮมสเตย์เล็กๆ ซึ่งก็ได้รับไฟเขียว เขาจึงไปชวนสถาปนิกที่รู้จักกันมาดำเนินการ ตั้งแต่เคลียร์พื้นที่ คุยเรื่องการออกแบบ การตกแต่ง

ระหว่างนั้นเขาก็ยังขับรถไปออฟฟิศที่กรุงเทพฯ สัปดาห์ละ 2 วัน สลับกับการดูแลลูกค้าที่โฮมสเตย์

“พอทำโฮมสเตย์ไปด้วย ทำงานประจำไปด้วย มันเริ่มครึ่งๆ กลางๆ คือเราอยากรับและดูแลลูกค้าด้วยตัวเอง 100% ถ้าต้องเข้าออฟฟิศวันอังคารกับพฤหัสบดี พฤหัสบดีเย็นก็ต้องรีบขับรถกลับมาชัยนาทเพื่อเตรียมรับลูกค้าวันศุกร์-อาทิตย์ จันทร์ค่อยกลับกรุงเทพฯ มันเหนื่อยมาก แล้วเราก็เริ่มแก่ (หัวเราะ) ถ้ารอไปทำตอนอายุเยอะกว่านี้แรงคงไม่ไหว เลยตัดสินใจลาออกมาทำเต็มตัวเลยดีกว่า”

3

พอดิบพอดี โฮมสเตย์ ตั้งอยู่บนที่ดินของครอบครัวติดริมแม่น้ำเจ้าพระยา พอคิดจะทำโฮมสเตย์ เอจึงไปชวนพี่สถาปนิกที่รู้จักกันมาช่วยเขียนโครงสร้างและออกแบบภายในให้ ซึ่งการจะสร้างบ้านติดริมแม่น้ำก็เป็นโจทย์ที่ยากพอตัว

ถ้าจะสร้างบ้านยื่นออกไปบนแนวลาดของตลิ่งริมแม่น้ำ สถาปนิกต้องออกแบบตั้งแต่ฐานราก เพื่อยกใต้ถุนให้สูงพ้นจากระดับน้ำท่วม จากนั้นก็ต้องแทงเสาเข็มลงไปถึงชั้นดินแข็ง เพื่อป้องกันดินสไลด์และการกัดเซาะของกระแสน้ำ จากนั้นก็ใช้คานยึด และมีโครงค้ำยันแนวแทยง เพื่อช่วยถ่ายแรงและต้านทานแรงเฉือนจากด้านข้าง

เมื่อได้โครงสร้างฐานรากที่แข็งแรงแล้วก็สร้างห้องพัก ที่นี่มีห้องพัก 3 ห้อง แบ่งเป็นห้องเล็ก 2 ห้อง นอนได้ 2 – 4 คน และห้องใหญ่ นอนได้ 4 – 6 คน ถ้าหันหน้าเข้าแม่น้ำ โซนห้องพักจะอยู่ฝั่งขวามือ คาเฟ่อยู่ซ้ายมือ และโถงทางเดินเปิดโล่งไว้ให้แขกละเลียดสายตาไปกับสายน้ำ และดวงดาวยามค่ำคืน
เราไม่อยากให้มันใหญ่เกินไป กลัวจะดูแลลูกค้าไม่ไหว ก็เลยตั้งชื่อโฮมสเตย์นี้ว่า พอดิบพอดี เราคิดเอาเองว่า ดิบ ก็คือการใช้วัตถุดิบที่ไม่ประดิษฐ์แต่งเติมเสริมจนเนียนกริ๊บ และคำว่า พอดี ก็คือไม่มากไม่น้อยไป มีเฉพาะสิ่งจำเป็น ในห้องพักเราก็จะไม่มีทีวี เราอยากให้ลูกค้าได้มาพักผ่อน และอยู่ใกล้ชิดกับธรรมชาติจริงๆ”

ด้วยคอนเซปต์นี้ เอจึงเลือกใช้ไม้เป็นวัสดุหลักในการทำห้องพัก ซึ่งก็ไม่ได้เอาจากที่ไหนไกล ไปถอดมาจากบ้านฝั่งตรงข้ามถนนนี่เอง

“เราเอาไม้เก่าจากบ้านคุณยายมาทำโฮมสเตย์ แม้ไม้จะมีรอยต่อ ไม่เนียนเหมือนไม้ใหม่ แต่ก็ได้ความเป็นธรรมชาติ และมีเสน่ห์ ไม้หลักที่ใช้เป็นไม้เนื้อแข็ง เช่น ไม้มะค่า ไม้สัก ไม้เต็ง ข้อดีคือผ่านการใช้งานมานานแล้ว ไม่บิดงอ ทนแดดทนฝน และไม่มีปลวก”

ว่ากันถึงการตกแต่ง อดีตนักการตลาดรับหน้าที่เป็นคนออกแบบทุกอย่างเอง ทำแบบที่ถูกใจ เนื้อไม้ ก้อนอิฐ ต้นไม้ ของตกแต่ง รวมถึงเฟอร์นิเจอร์ภายในห้องพัก เขาเป็นคนเลือกเองทั้งหมด เขานิยามการตกแต่งแบบนี้ว่า อบอุ่นและเรียบง่ายสไตล์ญี่ปุ่น

“เดือนหนึ่งนี่มีลูกค้าเขาพักกี่วันได้”

“มากสุดก็ 15 – 16 วัน ไม่เกินนี้” 

“ส่วนใหญ่เป็นช่วงไหนของปี” 

“ถ้าเยอะเป็นพิเศษคือช่วงธันวาคมถึงมกราคม เขาจะชอบมาหน้าหนาวกัน เพราะชัยนาทจะหนาวกว่ากรุงเทพฯ เหลือประมาณ 3 – 4 องศาเลย”

“หายไปตั้งครึ่งเดือน คุณไม่เสียดายเงินเหรอ ทำไมไม่โปรโมตให้คนมาพักเยอะๆ”

“เราไม่อยากทำแบบนั้น ตอนนี้เราเปิดให้บริการบ้านพักแค่ 3 หลัง ถ้าโปรโมตไปแล้วห้องเต็มจนรองรับลูกค้าไม่ได้ เรากลัวลูกค้ารู้สึกไม่ดี อีกอย่างคือ ชัยนาทไม่ใช่เมืองท่องเที่ยวหลัก คนมักจะมาแค่วันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์เท่านั้น”

“สถาปนิกที่ออกแบบบ้านให้ เขาเคยบอกว่า สิ่งที่ดึงดูดคนเคมีตรงกันให้มาเข้าพักมี 3 อย่าง 1. แบบบ้าน 2. ราคา และ 3. เจ้าของ ถ้า 3 อย่างนี้ลงตัว ลูกค้าที่มาจะเป็นคนสไตล์เดียวกัน ชอบความเงียบสงบ เหมือนมาบ้านเพื่อน ลูกค้าส่วนใหญ่ที่มาพักคือคนที่ตั้งใจมาจริงๆ หรือไม่ก็ได้รับอานิสงส์จากคนที่เดินทางมาไหว้พระที่วัดใกล้ๆ อย่างวัดท่าซุง (อุทัยธานี) ที่มีวิหารแก้ว และวัดปากคลองมะขามเฒ่า (ชัยนาท)”

4

ด้วยความที่เป็นโฮมสเตย์เล็กๆ พนักงานที่คอยดูแลผู้เข้าพักจึงมีแค่ 3 คน รวมตัวเขา เมื่อปลายปีที่แล้ว เอเพิ่งรับพนักงานประจำเพิ่มมาอีก 1 ตัวซึ่งก็คือ น้องแมวจร เอบอกกับเราว่า น้องมาด้วยแผลเต็มตัว แต่ด้วยความที่เป็นทาสแมว เขาจึงว่าจ้างน้องแมว (ด้วยปลาทู) มาเป็นพนักงานอีก 1 ตัวของโฮมสเตย์

แขกไปใครมา นอกจากแวะดื่มน้ำเย็นๆ ในคาเฟ่แล้ว ก็มีน้องแมวนี่แหละที่คอยเอนเตอร์เทนลูกค้า

ในแง่การบริการ เอแบ่งหน้าที่กับแม่บ้านชัดเจน หน้าที่ของเขาครอบคลุมตั้งแต่ให้ข้อมูลเรื่องห้องพัก ชงเครื่องดื่มที่คาเฟ่ แนะนำที่เที่ยวในชัยนาท และจัดหาอาหารเช้าให้กับลูกค้า ซึ่งเอบอกว่า อาหารที่เตรียมให้ลูกค้าก็เป็นของดีประจำชัยนาททั้งนั้น

“เราเน้นใช้วัตถุดิบของท้องถิ่น ชัยนาทดังเรื่องส้มโอพันธุ์ขาวแตงกวา ฝั่งตรงข้ามอุทัยธานีดังเรื่องปลาแรด ผลไม้เสิร์ฟจากสวนออร์แกนิกของเรา เมนูเช้าที่เราทำเองจะมีข้าวต้มและโจ๊กหมู ไก่ ปลา ขนม welcome drink จะใช้ขนมไทยโบราณที่หาทานยากอย่างขนมดอกจอก หรือทองม้วน ซึ่งทำกันเองสด ๆ”

นอกจากจัดหาเมนูของดีในจังหวัดให้แขกได้รับประสบการณ์อร่อยๆ กลับไปแล้ว เอยังไม่ทิ้งลายของนักการตลาด สำหรับแขกที่ไม่อยากนอนอยู่ห้องพัก เอจะชวนแขกไปทำกิจกรรมสนุกๆ ซึ่งต้องบอกว่าเข้าถึงซิกเนเจอร์จังหวัดชัยนาทเป็นอย่างมาก
“ลูกค้ามักถามถึงเส้นทางปั่นจักรยาน หรือรูตวิ่ง คือมันก็พอมีอยู่ ขับรถเข้ามาก็จะเห็นว่าแถวนี้มีนาเยอะมาก ถ้างั้นก็พาลูกค้าไปวิ่งรอบนานี่แหละ แต่เราก็กลัวลูกค้าโดนสุนัขของชาวบ้านวิ่งไล่ (หัวเราะ) ผมก็เลยขี่มอเตอร์ไซค์นำทางไปตามรูต”
“เส้นทางจะผ่านทั้งทุ่งนาและคลองชลประทาน เก็บไปตามรูต 5 กิโลเมตร หรือ 10 กิโลเมตร ช่วงหน้าหนาวบรรยากาศดีมาก ถ้าไปวิ่งตอนเช้าจะเห็นไอหมอกลอยขึ้นมาจากทุ่งนาเลย”

ที่เอว่ามาคือกิจกรรมที่ทำแล้วเวิร์ก ลูกค้าถามหาอยู่เรื่อยๆ แต่กิจกรรมที่เอลองชวนลูกค้าไปทำแล้วไม่เข้าท่าก็มีเหมือนกัน แอบใบ้ให้ก็ได้ว่าเป็นกิจกรรมที่เห็นได้ทั่วไปในชัยนาท 

“คือเราอยากให้ลูกค้าลองเพาะข้าวในกระบะด้วยตัวเอง พอถึงฤดูเก็บเกี่ยว เราจะแพ็กใส่ถุงสกรีนนามสกุลลูกค้าส่งไปให้ถึงบ้าน ปรากฏว่าปีแรก ๆ ไม่มีใครยอมไปดำนาด้วยเลย (หัวเราะ) ลูกค้าอยากมานอนพักผ่อนมากกว่า ขนาดตักบาตรตอนเช้ายังตื่นไม่ค่อยทัน เพราะพระที่นี่บิณฑบาตเช้ามาก ผมก็เลยล้มเลิกไอเดียนี้ไป”

หลังจากฟังเอเล่าถึงกิจกรรมต่างๆ ที่ชวนลูกค้าไปทำ คำถามหนึ่งที่เราสงสัยก็คือ อดีตนักการตลาดที่ผ่านบริษัทใหญ่มามากมาย ถ้าจะเซ็ตระบบขึ้นมา แล้วก็จ้างพนักงานมาดูแลก็ย่อมทำได้สบายๆ ทำไมเขาถึงเลือกทำด้วยตัวเอง เหนื่อยด้วยตัวเอง

“คือโฮมสเตย์ของเราอยู่ไกลมาก เวลาได้คุยกับลูกค้า เรารู้สึกได้เลยว่าเขาตั้งใจเดินทางมาหาเราจริง ๆ ในเมื่อลูกค้าตั้งใจมาหาเรา เราก็ตั้งใจดูแลเต็มที่ ของใช้ต่างๆ หรืออาหารที่ผมเตรียมให้ลูกค้าก็เป็นเกรดเดียวกับที่ผมใช้และทานเอง”

“และเวลาได้คุยกับลูกค้า เรารู้สึกได้เลยว่าเขาตั้งใจเดินทางมาหาเราจริงๆ ประกอบกับชัยนาทเป็นเมืองทางผ่าน กิจกรรมท่องเที่ยวอาจไม่ได้เยอะ การที่เราได้ออกมาดูแลลูกค้าด้วยตัวเอง พาเขาไปทำนู่นทำนี่ มันเป็นความสุขอย่างหนึ่งนะ”

5

หลังจากเอตัดสินใจออกจากงานประจำแล้วมาทำโฮมสเตย์แบบเต็มตัว ถึงวันนี้ก็เกือบ 2 ปีพอดี การเป็นเจ้าของโฮมสเตย์ที่มีลูกค้าเดือนละ 10 กว่าวัน ใช้ชีวิตช้าๆ เนิบๆ ในเมืองทางผ่าน ไม่มีห้าง ไม่มีโรงหนัง ไกลเพื่อนฝูง สำหรับเอ นี่เป็นชีวิตที่ลงตัวไหม

“แม้รายได้จะไม่เท่ากับตอนทำงานประจำ แต่ก็ถือว่าครอบคลุมค่าใช้จ่ายและเลี้ยงดูตัวเองได้แล้ว เราว่าพอตัดสินใจแบบนี้ มันได้อย่างเสียอย่าง แม้นานๆ เราได้เจอเพื่อนที แต่สิ่งที่เราได้กลับคืนมาคือเวลา ได้ออกกำลังกาย ได้อยู่กับตัวเอง”

จะว่าไปแล้ว เทรนด์กลับบ้านเกิดไปทำธุรกิจเล็กๆ ถูกพูดถึงต่อเนื่องมาร่วม 10 ปี มีเคสตัวอย่างมากมาย ถูกนำเสนอในหลายแง่มุม และหลายจังหวัด สิ่งที่เราค้นพบก็คือ ชัยนาทแทบไม่มีตัวอย่างของคนที่กลับบ้านไปทำธุรกิจของตัวเองให้ดูเลย เราก็เลยไปเซิร์ชหาว่ามีคนมาแชร์มุมมองไว้ยังไงบ้าง

บางคนบอกว่า อยากกลับไปอยู่ชัยนาท ก็มันเป็นบ้านนี่ แต่พอถามว่ากลับไปทำอะไร ก็นึกไม่ออก ตอบไม่ถูก หรือบางคนที่มีธุรกิจครอบครัวให้รับช่วงต่อ แรกๆ ก็มีความสุขดี แต่นานวันเข้าก็ถูกความจำเจของชัยนาทเล่นงาน แต่ก็ใช่ว่าทุกคนในชัยนาทจะห่อเหี่ยวเสมอไป

เย็นของอีกวัน เราได้นั่งคุยกับพี่ๆ ในชัยนาทกลุ่มหนึ่ง เป็นแก๊งตัวแรงเลยทีเดียว แถมเล่าเรื่องมันส์เป็นบ้า เรานั่งล้อมวงกันเล็กๆ ที่ร้านชาบู และมีเครื่องดื่มติดมือพอให้บทสนทนาไหลลื่น ซึ่งก็ลื่นจริง เพราะนั่งคุยกันถึงตี 3 เราคุยกันถึงว่า ทำไมชัยนาทถึงเงียบเหงา ทำไมคนชัยนาทถึงไม่กระตือรือร้น ชัยนาทมีที่ไหนน่าเที่ยว ร้านอาหารตรงไหนที่คนชัยนาทนิยมไป ช่วงหนึ่งในบทสนทนาอันยาวนาน พี่คนหนึ่งโพล่งขึ้นว่า 

“โอ้ย ถ้ามาชัยนาทนะ เที่ยวข้าวสารสนุกกว่าเยอะ”

สิ่งที่เราสนใจก็คือ ถ้ามีคนคิดใจดีสู้เสือ อยากกลับมาทำธุรกิจที่บ้านเกิด คนที่เคยมีประสบการณ์มาแล้วอย่างเอมีคำแนะนำอย่างไร เพราะนอกจากจะต้องมีทุน ทั้งตัวเงินและความรู้แล้ว การกลับมาอยู่ในจังหวัดที่แม้แต่คนท้องถิ่นบอกว่าเที่ยวข้าวสารสนุกกว่า มันน่าจะมีอะไรให้คำนึงเต็มไปหมด

“เราว่าข้อแรกเลยนะ ต้องรู้ก่อนว่าตัวเองชอบอะไร จะเป็นจังหวัดไหนก็ตาม ถ้าเรารู้ว่าชอบทำอะไร เราจะอยู่กับสิ่งนั้นได้นาน ข้อสองคือ อย่ารอวันพร้อม มันไม่มีคำว่าพร้อมจริงๆ หรอก ให้ลุยไปเลยตามข้อจำกัดที่มี ในแง่ตัวเงิน ตอนเป็นมนุษย์เงินเดือนจะกู้เงินง่ายกว่า พอออกมาทำเองแล้วกู้ยากมาก และข้อสาม มันไม่มีคำว่า win-win ในทุกมุม ได้อย่างก็ต้องเสียอย่าง ให้โฟกัสทีละเรื่อง”

“หรือคนที่ยังไม่แน่ใจว่าชอบอะไร ทำงานประจำไปเรื่อยๆ คุณจะรู้เองว่าชอบหรือไม่ชอบอะไร หรือคนที่ไม่แน่ใจจริงๆ ให้ทำตัวเป็นเป็ดไว้ ยุคก่อนพ่อแม่อาจสอนให้เก่งเชี่ยวชาญเฉพาะทางลึกๆ แต่จากประสบการณ์ทำงาน 20 กว่าปี เราว่าการเป็นเป็ดทำให้เรามีทักษะหลากหลาย คนที่เก่งลึกด้านเดียวมักจะเปลี่ยนสายยาก แต่คนที่เป็นเป็ดจะปรับตัวและยืดหยุ่นในการใช้ชีวิตได้ดีกว่า”

6

แม้ตอนนี้ยังมีแดดอยู่ แต่เจ้าของโฮมสเตย์จำลองฉากที่นี่ตอนค่ำให้ฟังว่า

“บรรยากาศจะคล้ายกับเชียงคานยุคแรกๆ ที่ยังไม่ค่อยมีแสงไฟ และพอแสงไฟน้อย ในคืนที่ฟ้าเปิดก็จะเห็นดาวชัดเจนทุกวัน มองไปฝั่งตรงข้ามจะเป็นจังหวัดอุทัยธานี พระอาทิตย์จะตกตรงข้ามโฮมสเตย์พอดี แม้แดดช่วงบ่ายจะร้อนสักหน่อย แต่มันเงียบสงบมาก ถ้าฝั่งตรงข้ามมีเสียงนก หมา แมว หรือคนคุยกัน เสียงก็ลอยข้ามฝั่งมาได้ยินชัดเจนเลย”

แดดร่มลมตก ลมเริ่มพัดหวน น่าเสียดายที่เรามีธุระต้องไปต่อ ใจจริงอยากนอนพักที่ พอดิบพอดี โฮมสเตย์ สักคืน อยากสัมผัสบรรยากาศริมแม่น้ำตอนกลางคืน และตื่นมาชิมอาหารเช้าตำรับชาวชัยนาท

หากสังเกตสิ่งที่เอเล่าให้ฟังตั้งแต่ต้นจะพบว่า การกลับบ้านมาเปิดโฮมสเตย์ของเขาแทบไม่มีอะไรติดขัดเลย การก่อสร้างก็ไม่มีปัญหา อยู่ไกลกรุงเทพฯ ตั้ง 2 – 3 ชั่วโมง ลูกค้าก็ยังขับรถมาหา แถมมีเวลาอยู่กับตัวเองแบบเต็มที่ แต่จริงๆ เจ้าของโฮมสเตย์ยิ้มง่ายคนนี้ก็มีช่วงเวลายากลำบากเหมือนกัน

เรื่องยากๆ ที่ใครต่างก็ต้องเคยมีประสบการณ์สักครั้งในชีวิต

“ไม่ถึงขั้นท้าทาย แต่ถ้าแม่ยังอยู่เราคงมีความสุขมากกว่านี้” เอกล่าว ก่อนจะว่าต่อ “จุดมุ่งหมายเดิมของเราคืออยากกลับมาอยู่ดูแลคุณแม่ แต่พอคุณแม่มาเสียชีวิตกะทันหันก่อนบ้านจะสร้างเสร็จ เรารู้สึกหลงทางมากว่าเราจะกลับมาทำไม”

“แต่ก็ได้กำลังใจจากเพื่อนๆ บอกว่าทำต่อเถอะ คุณแม่คงอยากเห็นเราทำสำเร็จ ถึงคุณแม่จะเป็นคนโบราณที่ไม่เข้าใจว่า ทำโฮมสเตย์จะมีใครมาพัก แต่เราก็บอกแม่ว่าถ้าทำโปรดักต์แข็งแรง เสน่ห์มันจะดึงดูดคนมาเอง ซึ่งตอนนี้ต้องขอบคุณลูกค้าทุกคนมาก ช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมาลูกค้าเก่าจองเต็มทุกห้องเลย”

การมีลูกค้าถือเป็นความสุขของคนทำธุรกิจโฮมสเตย์ไหม – เราถามต่อ

“เราว่าความสุขมันมาจากความพอใจนะ ถ้าพอใจอยู่ตรงไหน ความสุขก็อยู่ตรงนั้น เหมือนที่เราพอใจกับการรับลูกค้าในจำนวนเท่านี้ เท่าที่เราดูแลไหว เพราะเราอยากดูแลทุกคนให้ดี เราว่าการรู้จักประมาณตนและทำเต็มที่ภายใต้ข้อจำกัดที่มีเป็นเรื่องสำคัญ”

“ตอนนี้เราอายุ 45 สิ่งที่มันสอนเราก็คือ มีความสุขให้ง่ายเข้าไว้เถอะ คุณอยู่กรุงเทพฯ แล้วรถไม่ติด ฝนไม่ตก มันก็โคตรจะเป็นวันที่ดีแล้ว คืออย่าไปตั้งเงื่อนไขความสุขให้ยากเกินไป แม่เราตรวจเจอโรคแค่ 6 เดือนเขาก็ไปเลย หรือพี่สถาปนิกที่ช่วยออกแบบบ้านก็เสียชีวิตกะทันหัน ชีวิตมันสั้นจะตาย มีความสุขให้ง่าย พอใจให้ง่ายเข้าไว้ แล้วความสุขจะอยู่ตรงนั้นเอง”

อยู่ตรงนี้ไง ตรงที่โฮมสเตย์ที่รับลูกค้าเท่าที่ดูแลไหว ตกแต่งด้วยตัวเอง เตรียมอาหารอร่อยๆ ให้ลูกค้าด้วยตัวเอง และก็ยังไม่คิดขยับขยาย ที่พัก 3 ห้องกำลังดี 

กำลังพอดิบพอดี

สอบถามห้องพักได้ที่ : https://www.facebook-.com/PordibPordeeHomestay

เบอร์ : 080 622 0055

The post พอดิบพอดี โฮมสเตย์ริมน้ำของอดีตนักการตลาด ที่อยากชวนแขกมาใช้ชีวิตช้าๆ ที่ชัยนาท appeared first on a day magazine.

ใครว่าความสวยต้องมีสูตรสำเร็จ? เมื่อโลกบิวตี้เต็มไปด้วยเทรนด์ใหม่ ๆ การครีเอตลุคสวยก็ไม่ต่างจากการปรุงเมนูโปรด ที่แต่ละคนต่างมีสูตรลับและส่วนผสมในแบบของตัวเอง บางคนหลงรักความสวยละมุนสไตล์ “แต่งหน้าปรุงจืด” หรือ Low Saturation Makeup ที่เน้นเมกอัปโทนสีนัว ๆ และงานผิวสวยเป็นธรรมชาติแบบไม่ต้องตะโกน ขณะที่บางคนชอบ “สวยปรุงจัด” ด้วยเมกอัปสีสันสดใส ผิวโกลว์ฉ่ำ และลุคที่สะท้อนความมั่นใจอย่างเต็มที่ แต่ไม่ว่าจะชอบความสวยรสชาติไหน ก็ไม่มีสูตรไหนถูกหรือผิด เพราะเสน่ห์ของความงามอยู่ที่การเลือกปรุงให้เข้ากับสไตล์ของตัวเอง และเมื่อความสวยไม่ได้หยุดอยู่แค่เมกอัป ทั้งสกินแคร์ เส้นผม ผิวกาย ไปจนถึงกลิ่นหอม จึงล้วนเป็นส่วนผสมสำคัญที่ช่วยเติมเต็ม Beauty Routine ให้กลายเป็นสูตรความสวยเฉพาะตัว

งานนี้ LOOKS บิวตี้สโตร์ ภายใต้ บริษัท เซ็นทรัล ฟู้ด รีเทล จำกัด ในเครือเซ็นทรัล รีเทล ขอชวนเหล่า Beauty Lovers มาเปิดครัวความสวย สนุกกับการเลือกส่วนผสมและปรุง Beauty Routine ในแบบที่ใช่ ผ่าน 11 บิวตี้ไอเทมไฮไลต์จาก “LOOKS Beauty Awards 2026” ครั้งแรก ซึ่งจัดขึ้นในโอกาสฉลองครบรอบ 8 ปี LOOKS โดยเวทีรางวัลครั้งนี้พิจารณาผลิตภัณฑ์กว่า 6,000 รายการ จากมากกว่า 500 แบรนด์ ซึ่งได้รับความนิยมและการตอบรับสูงสุดจากผู้บริโภค ควบคู่กับการพิจารณาของผู้ทรงคุณวุฒิและผู้เชี่ยวชาญด้านผลิตภัณฑ์ความงามของ LOOKS ครอบคลุม 8 สาขารางวัล ให้ผู้บริโภคได้ค้นพบไอเทมที่น่าสนใจและเลือกใช้ได้อย่างมั่นใจ พร้อมเสิร์ฟ 4 สูตรปรุงความสวยตาม Beauty Trends ที่ชวนมิกซ์แอนด์แมตช์ไอเทมให้เข้ากับ Beauty Routine ตั้งแต่สูตรงานผิวสวย สูตรผมนุ่มสลวย สูตรผิวกายชุ่มชื้น ไปจนถึงสูตรเติมเสน่ห์และความมั่นใจ

• สูตรที่ 1: Skinimalism & Glow Up – ปรุงผิวให้ปัง! จะสวยนัวหรือโกลว์ฉ่ำ ก็เอาอยู่ทุกลุค

หัวใจของ Skinimalism ไม่ใช่การใช้ผลิตภัณฑ์ให้น้อยที่สุด แต่คือการเลือกไอเทมที่มีประสิทธิภาพ ตอบโจทย์ความต้องการของผิวอย่างตรงจุด พร้อมลดขั้นตอนการดูแลผิวที่ไม่จำเป็น โดยยังคงผลลัพธ์การบำรุงที่ตรงใจ ซึ่งไม่ว่าจะเป็นสายปรุงจืดที่ชอบงานผิวสวยเป็นธรรมชาติ หรือสายปรุงจัดที่อยากเพิ่มความฉ่ำโกลว์ให้ผิวดูโดดเด่น ก็สามารถเลือกเติมส่วนผสมที่ใช่ให้ Beauty Routine ของตัวเองได้ เริ่มจาก Dermaze Plumpdrn Firming Serum เซรั่มบำรุงผิวที่ช่วยเติมความอิ่มฟูและดูแลผิวให้ดูกระชับ จนคว้ารางวัล Rising Star มาครอง พร้อมยกระดับงานผิวให้โกลว์สวยอย่างเป็นธรรมชาติด้วย Nivea Luminous630 Skin Glow Serum เซรั่มบำรุงผิวดีกรีรางวัล Best Facial Care ที่โดดเด่นด้วยส่วนผสม Thiamidol® ช่วยดูแลปัญหาจุดด่างดำ ปรับสีผิวให้ดูสม่ำเสมอ พร้อมดูแลรูขุมขนและเผยผิวโกลว์อย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนเพิ่มลูกเล่นให้ทุกลุคด้วย Tonepop Juicy Pop Lip Serum 01 Baby Boksoonga อีกหนึ่งไอเทมดาวรุ่งที่คว้ารางวัล Rising Star ลิปเซรั่มโทนพีชละมุนที่ช่วยเติมสีสันและความฉ่ำวาวให้ริมฝีปาก จะทาเดี่ยว ๆ เพื่อคอมพลีตลุคปรุงจืดแบบเป็นธรรมชาติ หรือเพิ่มความสดใสให้เมกอัปสายปรุงจัดก็ลงตัว เพราะไม่ว่าจะชอบปรุงความสวยแบบไหน เคล็ดลับของงานผิวสวยก็อยู่ที่การเลือกส่วนผสมให้ลงตัวกับผิวและสไตล์ของตัวเอง

• สูตรที่ 2: Skinification of Hair – ปรุงผมให้สวยสะบัด! จะลุคเบา ๆ หรือจัดเต็ม ก็เป๊ะทุกองศา

เมื่อปรุงงานผิวให้สวยแล้ว ก็ถึงเวลาเติมสูตรบำรุงเส้นผมให้เป๊ะไม่แพ้กัน เพราะผมสวยถือเป็นอีกหนึ่งองค์ประกอบสำคัญที่ช่วยคอมพลีตทุกลุค สอดรับกับเทรนด์ Skinification of Hair ที่ยังคงได้รับความสนใจอย่างต่อเนื่อง เมื่อผู้บริโภคหันมาให้ความสำคัญกับการดูแลเส้นผมอย่างพิถีพิถันไม่ต่างจากการดูแลผิวหน้า โดยเฉพาะการดูแลตั้งแต่หนังศีรษะ ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของเส้นผมที่แข็งแรงและดูสุขภาพดี พร้อมมองหาผลิตภัณฑ์ที่ตอบโจทย์ทั้งการบำรุงเส้นผมและการมีผมที่ดูหนาสวย มีวอลลุ่ม สำหรับสายปรุงจืดที่หลงรักลุคผมสวยเป็นธรรมชาติแบบ Effortless Beauty ขอแนะนำ Dove Advance Hair Series Moisture Oxygen Shampoo ผลิตภัณฑ์ที่คว้ารางวัล Customers’ Choice ด้วยสูตร Moisture และ Oxygen ผสาน Oxyfusion Technology ช่วยเติมความชุ่มชื้นให้เส้นผม พร้อมมอบสัมผัสเบาสบาย ไม่หนักผม ให้ผมดูนุ่มสลวยและมีวอลลุ่ม เหมาะกับวันที่อยากปล่อยผมสวยแบบไม่ต้องจัดแต่งมาก

ส่วนสายปรุงจัดที่สนุกกับการครีเอตทรงผมหลากหลายสไตล์ ไม่ว่าจะไดร์ตรง ม้วนลอน หรือเซตผมให้เป๊ะทุกองศา ก็ต้องไม่พลาด Fino Premium Touch Hair Mask  มาสก์บำรุงผมจากญี่ปุ่นดีกรีรางวัล Rising Star ที่โดดเด่นในการดูแลผมแห้งเสีย ช่วยให้เส้นผมนุ่มลื่น ดูมีน้ำหนัก และจัดทรงง่ายขึ้น พร้อมเสริมสูตรผมสวยให้ครบยิ่งขึ้นด้วย Herbal Essences Weighty & Strong Shampoo & Conditioner ผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผมที่คว้ารางวัล Best Hair Care โดดเด่นด้วยส่วนผสมจากพฤกษชาติและกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ ช่วยเปลี่ยนกิจวัตรดูแลเส้นผมให้กลายเป็นอีกหนึ่งช่วงเวลาแห่งการปรนนิบัติตัวเอง เพราะไม่ว่าจะชอบผมสวยพลิ้วไหวแบบธรรมชาติ หรือจัดเต็มกับทรงผมที่สะท้อนสไตล์เฉพาะตัว สูตรลับของ Good Hair Day ก็เริ่มต้นจากการเลือกบำรุงเส้นผมให้ตรงใจ

• สูตรที่ 3: Everything Shower – เปิดสูตรอาบน้ำใหญ่! ปรุงผิวให้หอมฉ่ำ จะสายเบาหรือสายจัด ก็ฟินตั้งแต่หัวจรดเท้า

ใครว่าการปรุงความสวยต้องหยุดอยู่แค่ใบหน้าและเส้นผม เพราะผิวกายก็เป็นอีกหนึ่งส่วนผสมสำคัญที่ช่วยเติมเต็ม Beauty Routine ให้ครบสูตร สอดรับกับเทรนด์ ‘อาบน้ำใหญ่’ ที่ชวนเปลี่ยนเวลาอาบน้ำธรรมดาให้กลายเป็น Self-Care Ritual ช่วงเวลาแห่งการปรนนิบัติตัวเองตั้งแต่การทำความสะอาดไปจนถึงการบำรุงผิว โดยไม่จำเป็นต้องมีสูตรตายตัว เพราะสายปรุงจืดอาจชอบความเรียบง่ายด้วยไอเทมคู่ใจเพียงไม่กี่ชิ้น ขณะที่สายปรุงจัดก็สามารถสนุกกับการเติมขั้นตอนดูแลตัวเองให้เต็มอิ่มยิ่งขึ้น เริ่มต้นปรุงความสดชื่นด้วย Benice Perfume Shower Gel Lychee & Rose เจลอาบน้ำดีกรีรางวัล Best Body Wash ที่โดดเด่นด้วยกลิ่นหอมของลิ้นจี่และกุหลาบ มอบความหอมสดชื่นราวกับเติมกลิ่นน้ำหอมลงในทุกครั้งที่อาบน้ำ ช่วยเปลี่ยนกิจวัตรประจำวันให้กลายเป็นโมเมนต์แห่งความผ่อนคลาย

เมื่อปรุงสูตรความหอมให้ผิวแล้ว ก็อย่าลืมเติมความชุ่มชื้นด้วย Jergens Ultra Healing Extra Dry Skin โลชั่นบำรุงผิวที่คว้ารางวัล Best Body Lotion ด้วยจุดเด่นที่ออกแบบมาเพื่อตอบโจทย์ผิวแห้งถึงแห้งมาก ช่วยเติมความชุ่มชื้นและดูแลผิวแห้งกร้านอย่างเข้มข้น เหมาะกับการใช้เป็นขั้นตอนบำรุงหลังอาบน้ำ เพื่อให้ผิวได้รับการดูแลอย่างต่อเนื่อง จะเลือกปรุงสูตรง่าย ๆ ด้วยเจลอาบน้ำและโลชั่นคู่ใจ หรือเพิ่มขั้นตอน Self-Care ในวันที่อยากให้รางวัลตัวเอง ก็สามารถเปลี่ยนเวลาอาบน้ำให้กลายเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขในแบบของตัวเองได้

• สูตรที่ 4: Scent Styling & Personal Care – เสิร์ฟสูตรเสน่ห์แบบตัวท็อป! หอมมีสไตล์
  ยิ้มมั่นใจ จัดเต็มทุกลุค

ปิดท้ายการปรุงความสวยด้วยอีกหนึ่งส่วนผสมที่มองไม่เห็น แต่ช่วยสร้างความประทับใจได้ไม่แพ้เมกอัปหรือการแต่งตัว นั่นคือ “กลิ่นหอม” ที่เปรียบเสมือน Invisible Accessory ช่วยเติมเสน่ห์และสะท้อนบุคลิกเฉพาะตัว สอดรับกับความเป็น Scent Styling ที่ชวนให้สนุกกับการเลือกกลิ่นหอมให้เข้ากับอารมณ์ โอกาส และสไตล์ในแต่ละวัน ไม่ว่าจะเป็นสายปรุงจืดที่หลงรักความหอมละมุนสำหรับ Everyday Look หรือสายปรุงจัดที่อยากเติมความโดดเด่นให้ลุคพิเศษ ก็สามารถเลือกปรุง Signature Scent ในแบบของตัวเองได้ เริ่มต้นด้วย Lovepotion Lovely Perfume 05 Pink Love น้ำหอมดาวรุ่งที่คว้ารางวัล Rising Starชวนเติมเสน่ห์ด้วยกลิ่นหอมที่ช่วยเพิ่มมิติให้การแต่งตัวในแต่ละวัน และสนุกกับการเลือกใช้ให้เข้ากับบุคลิกและลุคที่ต้องการ

ขยับดีกรีความมั่นใจให้พร้อมลุยทุกกิจกรรมด้วย Old Spice Captain Antiperspirant & Deodorant ผลิตภัณฑ์ระงับเหงื่อและกลิ่นกายดีกรีรางวัล Best Scent ที่โดดเด่นด้วยกลิ่น Captain อันเป็นเอกลักษณ์ พร้อมช่วยปกป้องใต้วงแขนจากเหงื่อและกลิ่นกาย ให้รู้สึกสดชื่นและมั่นใจตลอดวัน ก่อนเติมส่วนผสมสุดท้ายให้สูตรความสวยครบทุกมิติด้วยรอยยิ้มที่มั่นใจจาก Colgate Optic White Purple Toothpaste ยาสีฟันสีม่วงที่คว้ารางวัล Best Oral Care โดดเด่นด้วยเทคโนโลยีปรับโทนสีที่ช่วยให้ฟันดูขาวขึ้นทันทีหลังแปรง พร้อมฟลูออไรด์ช่วยป้องกันฟันผุ เพราะไม่ว่าจะชอบปรุงลุคให้ละมุนหรือจัดเต็ม เสน่ห์ที่ลงตัวไม่ได้อยู่แค่สิ่งที่มองเห็น แต่ยังรวมถึงความหอมสดชื่นและรอยยิ้มที่ช่วยเติมความมั่นใจให้ทุกโมเมนต์

ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นสายสวยละมุนที่ชอบปรุงจืด หรือสายสวยจัดเต็มที่รักการปรุงจัด ต่างก็มีสูตรความสวยในแบบของตัวเอง เพราะเสน่ห์ของโลกบิวตี้ไม่ได้อยู่ที่การทำตามสูตรสำเร็จ แต่อยู่ที่ความสนุกในการเลือกสรรและมิกซ์แอนด์แมตช์ไอเทมให้เข้ากับสไตล์และไลฟ์สไตล์ โดยมีทั้ง 4 Beauty Trends เป็นแรงบันดาลใจในการเติมสีสันให้ Beauty Routine ในแต่ละวัน พร้อมกันนี้ LOOKS ยังเปิดลิสต์บิวตี้ไอเทมโดดเด่นจากหลากหลายหมวดหมู่ผ่าน “LOOKS Beauty Awards 2026” ครั้งแรก ตอกย้ำบทบาท Trusted Beauty Curator ที่มุ่งคัดสรรผลิตภัณฑ์ความงามจากหลากหลายแบรนด์ ให้เหล่า Beauty Lovers ได้ค้นพบไอเทมที่ใช่และเลือกปรุงสูตรความสวยได้อย่างมั่นใจ

จะสายสวยละมุนหรือสายสวยจัดเต็ม ก็มาเติมความสวยให้เริ่ดในสไตล์ของตัวเอง! ชวนเหล่า Beauty Lovers เปิดลิสต์บิวตี้ไอเทมที่สุดแห่งปีจาก “LOOKS Beauty Awards 2026” ครั้งแรก พร้อมสนุกกับการค้นพบไอเทมที่ใช่และจัดเต็มบิวตี้ดีลกับแคมเปญ “Discover LOOKS” ตั้งแต่วันนี้ – 27 ตุลาคม 2569 ที่ท็อปส์, ท็อปส์ ฟู้ด ฮอลล์, ท็อปส์ เดลี่ สาขาที่ร่วมรายการ, ร้าน LOOKS สแตนด์อโลน และท็อปส์ ออนไลน์ โดยสามารถสังเกตสัญลักษณ์มงกุฎเมื่อช้อปหน้าร้าน เพื่อเลือกซื้อผลิตภัณฑ์ที่การันตีรางวัลคุณภาพได้อย่างมั่นใจ ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ทาง www.tops.co.th, Facebook: LOOKS Thailand และ TikTok: LOOKS.thailand

The post “สวยปรุงจืด” ก็ปัง “สวยปรุงจัด” ก็เริ่ด! เปิด 4 สูตรปรุงความสวยตาม Beauty Trends พร้อมเสิร์ฟ 11 ไอเทมตัวท็อปจาก “LOOKS Beauty Awards” ครั้งแรก appeared first on a day magazine.

ครีมกันแดดผิวกาย ด้วยการเปิดตัวไอเท็มใหม่ “HER HYNESS PDRN BODY SUNSCREEN SPF50+ PA++++” ภายใต้แนวคิด “The 1st Clinically Proven Body Sunscreen” เพื่อแก้โจทย์เรื่องความมั่นใจ และประสิทธิภาพในการปกป้องผิวจากแสงแดดได้จริง พร้อมมอบประสบการณ์ความสบายผิวแบบไร้กังวล

“HER HYNESS  PDRN BODY SUNSCREEN SPF50+ PA++++ ได้รับการพัฒนาผลิตภัณฑ์ด้วยแนวคิด “The Science & Soul” ที่ต้องมีการรับรองทางวิทยาศาสตร์และผสานความเข้าใจผู้บริโภคอย่างลึกซึ้ง เพื่อสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ที่ได้ผลจริง และตอบโจทย์ความต้องการของผู้บริโภคอย่างแท้จริง โดยครีมกันแดดผิวกายล่าสุดจาก HER HYNESS นี้ ถือเป็น ‘The 1st Clinically Proven Body Sunscreen’ ครีมกันแดดผิวกายคลีนบิวตี้แบรนด์แรกที่ผ่านการทดสอบทุกมาตรฐาน ISO เพื่อสร้างความมั่นใจให้ผู้บริโภค
ว่าสามารถปกป้องผิวได้จริง ค่า SPF ตรงปก ครอบคลุมทุกรังสี พร้อมยกระดับมาตรฐานอุตสาหกรรม ครีมกันแดดผิวกายของประเทศไทย รวมทั้งพัฒนาผลิตภัณฑ์มาเพื่อให้สามารถใช้ได้เป็นประจำทุกวันอย่างมั่นใจและสบายผิว” คุณกัญญฉัชฌ์ เลิศธนไพบูลย์ ผู้ก่อตั้งและกรรมการผู้จัดการ HER HYNESS กล่าว

HER HYNESS PDRN BODY SUNSCREEN SPF50+ PA++++ ยังเสริมด้วย 7x Photostable UV Filters ปกป้องครอบคลุมทุกรังสี, Smart UV Sensor เทคโนโลยีปล่อย Vitamin C & E ทันที เมื่อผิวสัมผัสแสงแดด ลดอนุมูลอิสระ -58% แบบเรียลไทม์ และผสานพลังบำรุงจาก PDRN ในรูปแบบ Encapsulation บนมาตรฐาน Clean Beauty ที่ปลอดสารอันตรายกว่า 2,100 ชนิด ปราศจาก Avobenzone ไม่ทำให้เกิดคราบเหลืองบนเสื้อ และสาร OMC (Octyl Methoxycinnamate) ไม่ทำร้ายปะการัง และไม่มีแอลกอฮอล์ ให้ทุกคนสามารถดูแลผิวกายไม่ต่างจากผิวหน้า เปลี่ยนการทากันแดด ให้เป็นความรู้สึกดีที่อยากทาทุกวัน ผ่านเนื้อสัมผัสเบาสบายใช้ง่าย ในดีไซน์น่ารักพกพาสะดวก เพื่อเติมความมั่นใจให้พร้อมออกไปใช้ชีวิตท้าแดดในทุกวันถึง 2 สูตร คือ

• สูตร Hya Cooling Water (ฝาฟ้า): สำหรับวันสบายๆ เนื้อน้ำบางเบา สัมผัสเย็นสบายผิวทันทีที่ใช้ ผสาน Rose PDRN เติมเต็มความชุ่มชื้น กู้ผิวแห้งกร้านให้กลับมานุ่มฉ่ำน้ำ
• สูตร Advanced Repair (ฝาม่วง): สำหรับวันที่ต้องออกไปเผชิญแดด เนื้อโลชั่นซึมไว ไม่เหนอะหนะ อัดแน่นด้วย Salmon PDRN ช่วยซ่อมแซมผิวเสียสะสมจากแดด พร้อมบูสต์คอลลาเจนและลดเลือนริ้วรอย

เพื่อให้ผู้บริโภคยุคใหม่เข้าใจและเลือกใช้กันแดดได้อย่างชาญฉลาด HER HYNESS ได้ร่วมมือกับ รศ.ดร.ภก.วีรวัฒน์ ตีรณะชัยดีกุล คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มาให้ความรู้ในหัวข้อ “HOW TO เลือกครีมกันแดดให้เหมาะกับผิว ปกป้องผิวคุณอย่างตรงจุด” ได้ใช้ 3 หลักการคือ

1. Verified Standards: เลือกครีมกันแดดที่ผ่านการตรวจสอบมาตรฐานอย่างน่าเชื่อถือ
โดยมาตรฐาน ISO 

2. Proven Efficacy: ใช้ครีมกันแดดที่ได้รับการพิสูจน์ประสิทธิภาพในการปกป้องผิว
อย่างแท้จริง ใช้แล้วควรได้ผล

3. Everyday Sun Protection: ไม่ควรทาครีมกันแดดที่ผิวหน้าอย่างเดียว แต่ต้องทาครีมกันแดดผิวกาย
เป็นประจำทุกวัน เพื่อป้องกันรังสีที่เป็นอันตรายในชีวิตประจำวัน

HER HYNESS  พร้อมส่งต่อความเชื่อ “แสงแดดไม่ควรเป็นข้อจำกัดในการใช้ชีวิต” ผ่านแบรนด์แอมบาสเดอร์อย่าง ‘หลิงหลิง-ศิริลักษณ์ คอง’ ตัวแทนคนยุคใหม่ที่จริงใจ ฉลาดเลือก และกล้าออกไปใช้ชีวิตด้วยความมั่นใจ เพื่อเป็นแรงบันดาลใจให้ทุกคนกล้าออกไปใช้ชีวิต ทำกิจกรรมต่างๆ ได้อย่างเต็มที่ 

นอกจากนั้น ยังได้เนรมิตพื้นที่ลาน Eden ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ ให้ตอบโจทย์ไลฟ์สไตล์ของคนเมืองที่สนุกกับการทำกิจกรรมนอกบ้าน และพร้อมออกไปใช้ชีวิตในแบบที่เป็นตัวเอง ผ่านโซนกิจกรรมที่เปิดให้ทุกคนมาร่วมสัมผัสประสบการณ์จริงดังนี้

• Pickleball Court : HERO LIFESTYLE ZONE: พื้นที่ไฮไลต์ที่ถ่ายทอดความตั้งใจของแบรนด์ “ไม่อยากให้แสงแดดเป็นข้อจำกัดในการใช้ชีวิต” ผ่านการจำลองกิจกรรมยอดฮิต เพื่อสื่อถึงพลัง
  ของการใช้ชีวิตอย่างมีอิสระ ให้ชาวอินฟลูเอนเซอร์และผู้ร่วมงานได้ร่วมครีเอตคอนเทนต์อย่างมั่นใจ
• Sun Protection You Can Prove: โซนท้าพิสูจน์ประสิทธิภาพจริง ชวนทุกคนมาทดลองทา HER HYNESS PDRN BODY SUNSCREEN แล้วสัมผัส UV Test Experience ตรวจเช็กระดับ
  การปกป้องผิวด้วยกล้อง UV Camera ให้เห็นความแตกต่างระหว่างผิวที่ทากับไม่ได้ทาผ่านหน้าจอ
  แบบ Real-Time ตอกย้ำความเชื่อมั่นก่อนออกไปใช้ชีวิต
• HER HYNESS Sun Bar: โซนทดลองสัมผัสเนื้อบางเบา สบายผิว ของผลิตภัณฑ์กันแดดทั้ง 2 สูตร
  ด้วยตัวเอง เพื่อค้นหาสูตรที่แมตช์เข้ากับสภาพผิวและไลฟ์สไตล์ในแต่ละวัน
• Landmark Spot & Photo Backdrop: จุดเช็กอินถ่ายภาพกับ Giant Body Sunscreen ขนาดใหญ่ และมุมถ่ายภาพสุดเก๋ ให้ผู้ร่วมงานได้เก็บภาพโมเมนต์แห่งความมั่นใจและแชร์ลงบนโซเชียลมีเดีย

เปลี่ยนประสบการณ์การทากันแดดผิวกายให้เป็นเรื่องง่ายและสบายผิวในทุกวันไปกับ HER HYNESS PDRN Body Sunscreen ทั้ง 2 สูตร (ขนาด 150 กรัม ราคา 790 บาท) ได้แล้ววันนี้ทางช่องทางออนไลน์ Shopee, Lazada, TikTok และ herhynessbeauty.com รวมถึงหน้าร้านบิวตี้ชั้นนำ Watsons, Eveandboy, Beautrium, KIS, Konvy และ Her Hyness Beauty Bar ทุกสาขาทั่วประเทศ

ติดตามข่าวสารและข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่โซเชียลมีเดียของ HER HYNESS  ทุกช่องทาง

The post “มั่นใจได้อย่างไรว่าครีมกันแดดที่ใช้ปกป้องได้จริง?” “HER HYNESS” แนะวิธีเลือกครีมกันแดดผิวกายเพื่อปลดล็อกความมั่นใจ พร้อมเปิดตัว ‘HER HYNESS PDRN Body Sunscreen’ครีมกันแดดผิวกายคลีนบิ้วตี้แบรนด์แรกที่ผ่านทุกมาตรฐาน ISO  appeared first on a day magazine.