1

ชานมไข่มุกสูตรต้นตำรับเจ้าแรกของโลกในมือเรา

เมนูเครื่องดื่ม ชานมไข่มุก (ฺBubbles) หรือที่หลายๆ ประเทศเรียกกันว่า Boba หรือ Pearls คำว่า ‘Bubble Tea’ ไม่ได้หมายถึง ชาที่ใส่ไข่มุก แต่คือฟองนมด้านบนเครื่องดื่มที่เกิดจากการออกแรงเขย่าอย่างเป็นจังหวะต่อเนื่องกัน 

เป็นที่พอรู้กันอยู่แล้วว่าร้านชานมไข่มุกต้นตำรับเจ้าแรกที่ตัดสายสะดือให้กับเครื่องดื่มเมนูนี้คือร้านน้ำชา ชุน สุ่ย ถัง (Chun Shui Tang) จากการคิดค้นขึ้นโดยบังเอิญของ หลิน ชิว ฮุ่ย (Ms. Lin Hsiu Hui) ที่เมืองไถจง ไต้หวัน ซึ่งเปิดกิจการขึ้นราวๆ ปี 1983-1988 ปัจจุบันมีอายุครบ 40 ปี แต่เจ้าเครื่องดื่มนี้ยังคงโลดแล่นไปไกลทั่วโลกและมีชีวิตของตัวเองกลายเป็นสินค้าส่งออกทางวัฒนธรรม ข้อมูลจาก Allied Market Research เปิดเผยมูลค่าตลาดทั่วโลกของเมนูชานมไข่มุกทั้งสูตรดั้งเดิมและสูตรใหม่ยอดนิยม พบว่า ในปี 2019 ตลาดชานมไข่มุกมีมูลค่า 2.4 พันล้านดอลลาร์ และคาดการณ์ว่าจะสูงขึ้นถึง 4.3 พันล้านดอลลาร์ภายในปี 2027 เติบโตอย่างต่อเนื่องเฉลี่ยแล้ว 7.8% เห็นภาพอนาคตสดใสรออยู่

กลับมาที่เวิร์กช็อปของเราในครั้งนี้ เรามากันที่ร้านน้ำชา ชุน สุ่ย ถัง (Chun Shui Tang) ในเมืองไถจง แม้จะไม่ใช่สาขาแรกแต่ก็ได้กลิ่นอายบรรยากาศเมืองต้นกำเนิด เมนูที่เสิร์ฟภายในร้านมีทั้งของคาวและของหวาน ภายในร้านตกแต่งโทนอบอุ่น เคร่งขรึม มีชั้นจัดแสดงกาน้ำชาเครื่องปั้นดินเผาเพื่อบิลด์ผู้มาเยือนก่อนนั่งลงลิ้มรสชาเมนูต่างๆ จุดประสงค์ของเราคือการมาเชกและเสิร์ฟชาด้วยตัวเองกันแบบหมู่คณะ 

ตื่นตากับอุปกรณ์ตรงหน้า นั่งเข้าที่กันเรียบร้อยแล้ว ทางร้านก็จัดพนักงานผู้สอนหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสมาอารัมภบทถึงความเป็นมาของร้านและเมนูที่กำลังจะเปิดสูตรลับให้เราในวันนี้ฟังผ่านล่ามและไกด์พี่ไอซ์ หนึ่งในวัตถุดิบสำคัญที่เป็นกุญแจแห่งความสำเร็จของเมนูในวันนี้ก็คือ เม็ดไข่มุกสีดำที่ทำจากมันสำปะหลัง ไม่ใช้วัตถุกันเสียนี่เอง โดยมีการเปรียบเทียบกับเม็ดไข่มุกโรงงานที่มีขายในร้านทั่วไป ขนาด สี และสัมผัสที่ไม่เหมือนกันนี่เองจึงสร้าง Texture ในการดื่มที่แตกต่าง ความหนึบหนับเป็นพิเศษนี้เกิดจากความสดใหม่เก็บได้ไว้ไม่กี่วัน ต่างจากที่อื่นที่สามารถเก็บไว้ข้ามปี แต่ผู้สอนของเราก็ขิงว่า “จริงๆ แล้วไม่เคยต้องเก็บข้ามวันเลยค่ะ เพราะมันหมดก่อนร้านปิดเสมอ” 

เมื่อได้ชิมก็สามารถบอกได้ทันนี้ว่าชานมไข่มุกแก้วนี้มาจากร้าน ชุน สุ่ย ถัง (Chun Shui Tang) เราได้ลองเชกชาด้วยกันสองแบบคือ ชาจีนเย็นสูตรต้นตำรับ กับ ชานมไข่มุกสูตรใส่คอฟฟี่เมต ที่ทำให้เครื่องดื่มนี้เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก เมื่อฟังการอธิบายเสร็จแล้วก็หยิบตักวัตถุดิบกันตามสูตร แต่เคล็ดลับอยู่ที่การเขย่า ท่วงท่า และจำนวน 33 ครั้งไม่ขาดไม่เกินนี้เอง ทำให้ได้รสชาติตามต้นตำรับสูตรดั้งเดิม ยิ่งเชกแรงยิ่งข้นอร่อย ถ้าได้มีโอกาสเดินทางไปท่องเที่ยวที่เกาะไต้หวันไม่ควรพลาดไปชิมชานมไข่มุกบนแผ่นดินแม่ของเมนูนี้กัน 

เป็นกิจกรรมที่ได้ออกแรงกันพอสมควร เหมาะกับการหนีร้อนพักเหนื่อยให้เหงื่อแห้ง ได้เรียนรู้วัฒนธรรมการดื่มชาของจีนที่มียาวนานกว่า 300 ปี การปรับรูปแบบกันเรื่อยมาจนถึงปัจจุบันเพื่อเอาใจคนรุ่นใหม่และยังเผยแพร่ไปสู่คนทั่วโลกอีกด้วย

2

Lei Cha (ชาบด) ละลายพฤติกรรม

เล่ยชา (Lei Cha) ชาบดดั้งเดิมสไตล์ชาวจีนฮากกา (จีนแคะ) นิยมบริโภคกันในวัฒนธรรมอาหารแบบชาวจีนฮากกาของประเทศมาเลเซีย สิงค์โปร์ อินโดนีเซีย และไต้หวัน เป็นเครื่องดื่มประเภทชาบดผสมวัตถุดิบต่างๆ นิยมใช้ชาเขียวหรือชาอู่หลง ส่วนผสมสำคัญประกอบด้วย น้ำ เมล็ดธัญพืช ถั่ว ข้าวพอง และงา บดผสมกันเรียงตามขั้นตอนขึ้นอยู่กับสูตรของแต่ละร้าน มักดื่มในตอนเช้าหรือฤดูหนาวเพื่อบำรุงร่างกายเพราะมีสรรพคุณที่ดีต่อสุขภาพ ส่วนใหญ่แล้วจะเสิร์ฟในมื้ออาหารสำหรับรับประทานกันในครอบครัว ได้จิบชาพูดคุยกันอย่างเพลิดเพลิน

ครั้งนี้การเวิร์กช็อปเล่ยชา (Lei Cha) เรามาอยู่กันที่เมืองเหมียวลี่ สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของไต้หวัน หลังจบการทัวร์ตามเส้นทางรถไฟด้วยรถรางกึ่งบิดกึ่งปั่นรอบสถานีรถไฟเซิ่งซิงที่สร้างขึ้นในปี 1906 ปัจจุบันได้รับการฟื้นฟูให้กลายเป็นสถานที่พักผ่อนและเรียนรู้ประวัติศาสตร์ผ่านโบราณสถานและโบราณวัตถุในชื่อ Old Mountain Rail Bike 

เมืองเหมียวลี่ได้รับการประกาศให้เป็น ‘เขตโบราณสถาน’ กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวในเชิงอนุรักษ์ ที่เหมาะกับการพาครอบครัวมาใช้เวลาร่วมกันในวันหยุดสุดสัปดาห์ 

พวกเราเดินมาถึงร้าน 16 Distilleries Teahouse (十六份人文茶館) ด้านหน้าต้อนรับด้วยบรรยากาศน่ารักเป็นกันเอง สัมผัสถึงความร่มเย็น สงบสุข ไม้เลื้อยพันไปกับโครงสร้างจากไม้ของร้าน ดึงดูดให้เราอยากเข้าไปพักหาอากาศเย็นสบายผ่อนคลาย สถานที่แห่งนี้เป็นร้านน้ำชาที่มีของฝากให้เลือกซื้อ ทั้งยังมีโซนรับประทานอาหารและเครื่องดื่ม แวะส่องนักเดินทางเดิมชมบรรยากาศเมืองเก่า

พวกเรา 8 คนนั่งล้อมวงกันรอบโต๊ะกลมด้านในสุดของร้าน โดยมีอุปกรณ์สำหรับใช้ในการเวิร์กช็อปตั้งรอไว้อยู่แล้ว 3 ชุด อ่างดินเผาและแท่งไม้สำหรับบดส่วนผสมให้ละเอียด ซองใส่วัตดุดิบ 7 ชนิดที่มีขั้นตอนการทำลงรายละเอียดไว้อยู่ด้านหลัง แกะซองกระดาษแล้วจัดท่าทางพร้อมบดตามสเต็ป ทยอยใส่แต่ละวัตถุดิบเรียงตามดังนี้ 

1. ใบชา

2. งาดำงาขาว

3. เมล็ดฟักทอง

4. ถั่วลิสง

5. ผงชาเขียว

6. น้ำชา

7. ข้าวพอง

8. น้ำตาลอ้อย (Kokuto)

ดูเผินๆ เหมือนจะเป็นกิจกรรมหนึ่งที่ชาวไต้หวันต้องการนำเสนอให้นักท่องเที่ยวเห็นมุมมองในฐานะที่เป็นดินแดนแห่งชา แต่กลายเป็นว่ากิจกรรมนี้กลับได้สร้างการมีส่วนร่วมให้กับเพื่อนร่วมทริป ได้ผลัดกันบด ช่วยกันใส่วัตดุดิบ ยื่นไม้ให้กัน ออกแรงคนละนิดคนละหน่อยเพื่อภารกิจเล็กๆ ทำให้การทำชาบดนี้ได้ผลลัพท์เป็นความประทับใจเกิดคาด แถมรสชาติถูกใจสามารถรับประทานได้ทั้งแบบเย็นให้ความสดชื่น หรือแบบร้อนช่วยให้อุ่นสบายท้อง กิบคู่กับขนมโมจิเหนียวหนึบยิ่งเข้ากันได้ดี

เป็นอีกหนึ่งกิจกรรมระหว่างวันใช้เวลารวมประมาณ 1 ชั่วโมงช่วยสร้างมิตรภาพและกระชับความสัมพันธ์ในครอบครัวได้ดีจนเราอยากชวนให้คุณลอง เมื่อได้มีโอกาสมาสัมผัสเมืองเหมียวลี่แห่งนี้

สถานที่จัดสอน

16 Distilleries Teahouse (十六份人文茶館)

ที่อยู่: No. 53, Shengxing, Shengxing Village, Sanyi Township, Miaoli County

(苗栗縣三義鄉勝興村勝興53號)

เวลาเปิด-ปิด: 10:00-18:00, Sat. & Sun. 09:30~18:00

ขอขอบคุณผู้สนับสนุนการเดินทาง

สำนักงานการท่องเที่ยวไต้หวัน ประจำกรุงเทพ

ขอบคุณภาพจากเฟซบุ๊ก

https://www.facebook.com/16hakka.teahouse

ที่มา

https://shorturl.asia/0ZdQm

https://www.oml-railbike.com/_pages/about/index.php

https://www.bangkokbiznews.com/lifestyle/909836

https://www.facebook.com/ChunShui1983?_rdc=2&_rdr

https://www.rtaiwanr.com/hsinchu/beipu-leicha

https://en.wikipedia.org/wiki/Lei_cha

https://archive.ph/20031206182645/http://hakkacenter.nctu.edu.tw/item_4/item_4-4.htm

The post เวิร์กช็อปเอาใจสายชา ณ ถิ่นพันธมิตรชานมไต้หวัน appeared first on a day magazine.

เป็นประโยคที่ผุดขึ้นมาในหัวระหว่างการปั่นและเดินเท้าในเส้นทางธรรมชาติทั้งในเมืองและนอกเมืองตามคำเชิญของ สำนักงานการท่องเที่ยวไต้หวัน ประจำกรุงเทพ ที่ชวนเราไปสัมผัสประสบการณ์พิเศษ ทั้งบนเส้นทางยอดฮิตและเส้นทางเปิดใหม่ที่น่าดันให้ป็อปขึ้น เพราะนอกจากทิวทัศน์สวยงามน่าทึ่ง ยังเต็มไปด้วยเรื่องราวทางประวัติศาสตร์เพิ่มความน่าหลงใหล 

นั่นทำให้เรานึกอิจฉาที่ผู้บริหารของไต้หวันทั้งสงวนพื้นที่และสร้างขึ้นใหม่เพื่อประโยชน์สาธารณะ ซึ่งแม้ไต้หวันจะมีพื้นที่น้อยกว่าไทยเกือบ 14 เท่าตัว แต่ก็สามารถจัดสรรพื้นที่เพื่อให้ทุกคน ทุกวัย ทุกตัว (สัตว์เลี้ยง) ได้มีสถานที่ทำกิจกรรมที่ชอบ แชร์ความสนใจหลากหลายร่วมกัน สร้างเมืองที่น่าอยู่สำหรับผู้อยู่อาศัยและผู้รักการเดินทาง โดยเฉพาะสายแอดเวนเจอร์ 

ในครั้งนี้ เราจะมาเปิดลายแทงเส้นทางสำหรับนักปั่นมือใหม่และมือโปร ที่ต้องการสัมผัสประสบการณ์การปั่นอย่างปลอดภัย ตลอดสองข้างทางซึ่งมีทั้งภูเขา ทะเล เมืองท่าค้าขาย และเส้นทางสายประวัติศาสตร์ ที่นอกจากกาลเวลาจะไม่สามารถลบทำลายลงได้ ยังเพิ่มเรื่องราวและคุณค่าให้การเดินทางของเราพิเศษยิ่งกว่าเดิม

Ready Set Bike

‘อากาศไต้หวันก็เหมือนผู้หญิงที่แปรปรวนและคาดเดาไม่ได้ ส่วนผู้ชายก็เหมือนพยากรณ์อากาศที่มักโกหกอยู่เสมอ’ 

เป็นคำเตือนแรกเมื่อเราหย่อนก้นลงในรถตู้เมื่อมาถึง แต่เป็นความโชคดีที่ตลอดการเดินทางไม่มีใครต้องควักเสื้อกันฝนออกมาคลุมหรือต้องหยิบร่มออกมากาง อาจเพราะมีใครในกรุ๊ปเป็นลูกรักพระอาทิตย์แน่ๆ เลยทำให้ส่งแสงแดดออกมาต้อนรับเราอย่างเข้มข้นมากๆ 

ไต้หวันเป็นผู้ผลิตเซมิคอนดักเตอร์ชิปที่ใหญ่ที่สุดในโลก กับอีกหนึ่งอุตสาหกรรมที่ขับเคลื่อนเศรษฐกิจได้ไม่น้อยหน้ากว่ากันก็คือ การเป็นหนึ่งในแหล่งผลิตจักรยานที่ใหญ่ที่สุดของโลก สื่อออนไลน์ด้านธุรกิจ BUSINESS WIRE ถึงกับขนานนามไต้หวันว่าเป็น ‘The Bicycle Kingdom’ ข้อมูลในปี 2020 ระบุว่า จำนวนจักรยานในระดับกลางถึงไฮเอนเกือบ 70% ที่จำหน่ายทั่วโลกผลิตขึ้นบนเกาะไต้หวัน ถ้านับให้เห็นเป็นตัวเลข ในทุกๆ ปีจะมีจักรยานกว่า 2 ล้านคันส่งออกไปสู่ตลาดโลกนั่นเอง

ทั้งนี้สำนักข่าว Taiwan Today ระบุว่าใน 10 เดือนแรกของปี 2022 อุตสาหกรรมจักรยานได้สร้างมูลค่าการผลิตทำลายสถิติใหม่แตะตัวเลข 6.01 พันล้านเหรียญสหรัฐ (คิดเป็นเงินไทยประมาณ 209 แสนล้านบาท) ซึ่งค่าเฉลี่ยเติบโตขึ้น 26.4 เปอร์เซ็นต์ เราอยากเกริ่นตัวเลขเป็นน้ำจิ้มเบื้องต้นเพื่อให้เห็นภาพรวมความยิ่งใหญ่กันไว้เท่านี้ ก่อนพับหน้าจอและพาคุณออกไปสูดบรรยากาศของเมืองมหาอำนาจด้านการผลิตจักรยานที่ปูทางจักรยานไว้รอบเกาะรวมแล้วกว่า 968 กิโลเมตร ในเส้นทางที่ชื่อว่า huan-dao (環島) 

ทริปนี้จึงเป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งของเส้นทางจักรยานทั้งหมด ที่โชว์แลนด์สเคปสวยงามของ 4 เมืองสำคัญ ได้แก่ จีหลง ไทเป นิวไทเป และไถจง ซึ่งเราได้ไปเยือนเพื่อเก็บประสบการณ์มาฝากสายปั่นชาวไทย ให้ได้ลองไปสัมผัสกันดูสักครั้งในชีวิต รับรองว่าจะติดใจจนรีบหาวันหยุดจองทริปกลับไปปั่นซ้ำกันในเส้นทางอื่นๆ 

Day 1 Route 1 เมืองนิวไทเป

เส้นทางปั่นย้อนเวลา Old Caoling Bike Path 

รวมระยะทาง 4.6 กิโลเมตร

อุโมงค์เฉาหลิงเก่า ถือได้ว่าเป็นเส้นทางรับน้องสำหรับหน้าใหม่อย่างเรา ด้วยระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร เป็นการวอร์มอัปกันก่อนถึงวันสำคัญที่ทำให้พวกเราต้องมาเยือนไต้หวันในช่วงต้นเดือนกรกฎาคมแบบนี้ เรียกได้ว่าเป็นเส้นทางสายประวัติศาสตร์ที่มีความสำคัญทางวัฒนธรรม เพราะแต่เดิมเคยเป็นเส้นทางรถไฟตั้งแต่ปี 1924 จนปรับมาเป็นเส้นทางสำหรับปั่นจักรยานและเดินออกกำลังในปี 2009 ปัจจุบันรวมๆ แล้วจะมีอายุครบ 100 ปีในปีหน้าที่จะถึงนี้

พวกเราสำรวจหาร้านเช่าจักรยานกันที่ Fulong Street เพื่อปั่นชมธรรมชาติสองข้างทางมาจนถึงอุโมงค์เฉาหลิงเก่า ถ้าสังเกตด้านบนทางเข้าอุโมงค์ฝั่งฝูหลงจะมีสลักคำว่า ‘พิชิตอุปสรรคแห่งธรรมชาติ’ ปรัชญาเกริ่นนำก่อนที่จะทะลุสู่ห้วงกาลเวลาที่เคยเป็นอดีตเส้นทางรถไฟ ทันที่ที่หลุดเข้าไปในอุโมงค์แห่งนี้ อากาศเย็นแบบเฉียบพลันก็ต้อนรับเราจนน่าแปลกใจ โดยไปสิ้นสุดเส้นทางกันที่ ทะเลอี๋หลาน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแปซิฟิก เบื้องหน้าเป็นจุดชมวิวมีลมทะเลพัดเย็นสบาย ควรค่าแก่การแวะเก็บภาพความสวยงามของธรรมชาติร่วมกันก่อนกลับ

ตลอดระยะทางไป-กลับกว่าสี่กิโลเมตร เราได้เห็นคนทุกเพศทุกวัยมาเป็นเพื่อนร่วมทาง มีทั้งแก็งค์วัยรุ่นปั่นเร็วซิ่งแซงนำไปข้างหน้า หรือคู่รักคุณลุงคุณป้าที่ปั่นไปนึกหวนความหลังไปแบบชิลล์ๆ ตลอดจนครอบครัวใหญ่ที่มากันทุกเจเนอเรชัน ตั้งแต่คุณหลานยันคุณปู่คุณย่า พวกเขาสามารถมีวันหยุดสุดสนุก และแสนสุขแบบเรียบง่ายท่ามกลางธรรมชาติ จนทำให้เรานึกอิจฉา 

Day 2 Route 2 เมืองจีหลง

เส้นทางปั่นกิจกรรมวันจักรยานโลก กับ ประธานาธิบดี ไช่ อิงเหวิน

รวมระยะทาง 16.6 กิโลเมตร

วันที่ 3 กรกฎาคม ของทุกปีตรงกับวัน World Bicycle Day ซึ่งมีความสำคัญสำหรับนักปั่น โดยเฉพาะไต้หวันที่เป็นเมืองส่งออกจักรยานสู่เลนถนนทั่วโลก เราตื่นเต้นเป็นพิเศษเมื่อรู้ว่าประธานาธิบดี ไช่ อิงเหวิน ผู้นำหญิงเหล็กที่เราชื่มชม จะมาเป็นประธานเปิดงานในกิจกรรมวันนี้ 

เริ่มสตาร์ตกันที่บริเวณไว่มู่ซาน (Waimushan) ในเขตจีหลง (Keelung) เมืองริมทะเลทางฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ แสงแดดไม่มีแผ่วตั้งแต่เช้า เราปั่นกันตามเส้นทางที่ได้ประธานาธิบดีอิงเหวินมาเป็นผู้นำปั่นเป็นระยะทางสั้นๆ ถือได้ว่าเป็นเส้นทางโชว์แลนด์สเคปที่สวยงามตระการตาของเมืองให้นักท่องเที่ยวได้ดื่มด่ำ เพราะทางขวามือของเราคือมหาสมุทร ส่วนทางซ้ายเป็นภูเขาที่โอบล้อมเราอย่างอบอุ่นและเป็นมิตร ได้สัมผัสสายลมและเสียงคลื่นซัดอยู่เป็นระยะๆ 

ยอมรับว่าตกหลุมรักวิวจนทำให้เสียสมาธิไม่น้อยเลยทีเดียว ที่สำคัญเลนจักรยานที่ทางเมืองขีดเส้นจัดสรรไว้ให้นี้ได้รับการบำรุงรักษาอย่างดี ทำให้เราเห็นว่าชาวไต้หวันเขาเคารพของสิทธิ์ของผู้ใช้ถนนได้อย่างเสมอหน้ากัน 

ปั่นเกาะกลุ่มกันมาเรื่อยๆ จนมาสิ้นสุดกันที่อ่าวจงเจียว (Zhongjiao Bay) ในเขตจินซาน (Jinshan) รวมเวลาแล้วปั่นกันยาวต่อเนื่องกว่า 1 ชั่วโมง แม้จะร้อนเหงื่อซกแค่ไหน แต่ถ้าใครชวนให้กลับมาอีกครั้ง เราไม่ปฏิเสธแน่นอน

Day 3 Route 3 เมืองไทเป

เส้นทางปั่นริมแม่น้ำในเมืองไทเปด้วยบัตร Easy Card

รวมระยะทาง 11 กิโลเมตร

จากการสังเกตในบริเวณจุดท่องเที่ยวสำคัญๆ ทั้งนอกเมืองและในเมือง เราจะพบกับจุดจอดจักรยานสาธารณะ หรือที่รู้จักกันในชื่อ YouBike ที่มีจุดยืม-คืนกระจายอยู่ทั่วเมือง ที่มาของโลโก้ ‘U bike’ มาจากลักษณะของการยิ้มปากจะเป็นรูปตัวยูนั่นเอง ปัจจุบันมีให้เห็นในสองเวอร์ชัน 

• รุ่นที่หนึ่ง การใช้งานต้องสแกนบัตร EasyCard ที่เครื่องบริเวณจุดจอดรถ (ภาพจากเมืองไถจง)

• รุ่นที่สอง จักรยานจะมีที่สแกนติดไปกันตัวรถ สามารถยืมอีกที่หนึ่งไปจอดที่ไหนก็ได้ในเมือง (ภาพจากเมืองไทเป)

ซึ่งจากการสังเกตด้วยสายตา จักรยานส่วนใหญ่อยู่ในสภาพดี พร้อมใช้งาน ไกด์พี่ไอซ์เล่าให้ฟังว่า ช่วงพีคๆ ที่มีดีมานด์การใชัจักรยานเพิ่มขึ้น อยู่ระหว่างเวลาเดินทางไป-กลับโรงเรียนและสถานที่ทำงาน รวมถึงเหล่าแม่บ้านพ่อบ้านที่ต้องการไปจับจ่ายของในตลาดหรืออยากแวะซื้อสินค้าที่อยู่ไม่ห่างจากบ้าน YouBike ก็เป็นตัวเลือกอันดับแรกๆ ของชาวไต้หวันเช่นกัน

สำหรับกรุ๊ปของเราในวันนี้ได้พักเอาแรงกันเต็มที่ ตื่นแต่เช้าในวันอาทิตย์รับอรุณวันใหม่ริมแม่น้ำเมืองไทเป เส้นทางจักรยานและกิจกรรมกลางแจ้งขนาดใหญ่สำหรับชาวไต้หวันและนักท่องเที่ยว แม้จะเป็นวันหยุด แต่เราได้เห็นสถานที่แห่งนี้คึกคักหนาแน่นกันตั้งแต่หัววัน หลากหลายกิจกรรมมีพื้นที่เตรียมไว้ให้ใช้งาน ทั้งการเดิน วิ่ง ปั่น กีฬาต่างๆ เช่น เทนนิส เบสบอล รวมถึงตกปลา และปิกนิก แคมปิ้งกันท่ามกลางบรรยากาศสีเขียวที่มีทัศนียภาพในแต่ละฝั่งของเส้นทางที่แตกต่างกัน เป็นเมืองที่ผู้คนมีพลังงานล้นเหลือและแอ็กทีฟกันแม้ในวันหยุด 

ส่วนนักปั่น ไม่ว่าจะปั่นแบบโปรหรือปั่นแบบยืดเส้นยืดสาย ก็มีทางจักรยานให้เราเลือกปั่นกันตามสะดวก เปลี่ยนวิวสองข้างทางได้เหมือนกับการปั่นรอบเมืองลัดเลาะไปตามแม่น้ำตั้นสุ่ย (Tamsui) ผ่านสะพานกวงฟู่ (Guangfu) สีแดงเชื่อมระหว่างเมืองไทเปและซินเป่ย หรือ เมืองไทเปใหม่ เป็นกิจกรรมเสียเหงื่อที่จะไม่ทำให้เสียดายเวลา ได้ฟิลจอยๆ ฟินๆ กับแสงแดดในเช้าวันอาทิตย์ รับลมพัดเย็นจากแม่น้ำ เหนื่อยตรงไหนก็สามารถเลือกจอดตามจุดต่างๆ ของ YouBike ที่มีจัดเตรียมไว้ให้จำนวนมาก เป็นสถานที่บริเวณริมแม่น้ำที่พร้อมเวลคัมทุกคนและสัตว์เลี้ยงให้ได้มีพื้นที่หายใจในเมืองใหญ่

Day 4 Route 4

เส้นทางปั่นกินลมชมเมืองไถจง 

รวมระยะทาง 8.7 กิโลเมตร 

วันสุดท้ายของทริป ไกด์พี่ไอซ์ของเราคงจะเห็นสภาพลูกทัวร์ที่หน้าเริ่มเกรียมแดดกันขึ้นเรื่อยๆ จึงเซอร์ไพร์สเราด้วยไอเดียปั่นๆ บิดๆ กับรถจักรยานไฟฟ้ามีหลังคา 4 ที่นั่ง ลงตัวพอดีกับจำนวนกลุ่ม 8 คน ช่วยเบาแรงและเซฟพวกเราจากแดดไปได้หนึ่งวัน ทำให้ได้ยิ้มและเอ็นจอยกับบรรยากาศได้อย่างเต็มที่ แวะถ่ายรูปกันจนเมมฯ เต็มเลยทีเดียว

ตลอดระยะทางกว่า 8.7 กิโลเมตร ซึ่งเริ่มต้นกันที่บริเวณสถานีรถไฟ Houli Station พวกเราได้ลัดเลาะผ่านทัศนียภาพของเมืองไถจง เมืองขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของไต้หวัน ลอดผ่านอุโมงค์ที่เคยเป็นเส้นทางรถไฟเก่า (Old Mountain Line No.9) ที่ปรับตัวเป็นเส้นทางเดิน-ปั่นจักรยานเพื่อคนรุ่นต่อไป มาโผล่ที่สะพานเหล็กข้ามแม่น้ำต้าเจียซึ่งสร้างขึ้นในช่วงต้นทศวรรษที่ 1900 หยุดแวะพักเหนื่อยและชื่นชมกับความสวยงามของแม่น้ำแบบ 180 องศาที่มีโขดหินโผล่ขึ้นมาให้เห็นในช่วงแม่น้ำขอด

บิดไปปั่นไปจนไปสิ้นสุดเส้นทางกันเขื่อนฉือกัง (Shigang Dam) เขื่อนขนาดใหญ่ของเมืองไถจง เป็นเส้นทางผ่อนคลายกันในวันสุดท้ายก่อนบ๊ายบายไต้หวัน

 Extra Track

เส้นทางพิเศษบนรางรถไฟ Miao Li Sheng Hsing Old Mountain Line Rail Bike ที่คุณพ่อคุณแม่จูงมือน้องๆ หนูๆ มากันอย่างคึกคัก ทำให้เมื่อเรามาถึงก็มียอดจองเต็มกันตั้งแต่ช่วงบ่ายของวัน ตลอดระยะทางพวกเราได้แจกรอยยิ้ม โบกไม้โบกมือให้กับเพื่อนร่วมทางที่ขับสวนมากันจนเมื่อย แต่ก็แฮปปี้ยิ้มกันจนเหงือกแห้งเลยทีเดียว

First and many Impressions

แม้จะเป็นการเดินทางมาเยือนไต้หวันเป็นครั้งแรก แต่ด้วยการจัดการที่ดีทำให้เราแทบจะเข้าใจถนนหนทางในทั้ง 4 เมืองที่ได้ไปโดยไม่ต้องใช้เวลานานนัก เส้นถนนที่ชัดเจน การแบ่งเลนสำหรับรถยนต์ จักรยาน และทางเดินทางเท้า ทำให้การเดินสำรวจเมืองสนุกและสังเกตได้ถึงความสะอาดที่แทบไม่มีขยะทิ้งเกลื่อนกลาดให้เห็น ยกเว้นในเมืองที่มีคนอยู่กันหนาแน่น (แต่ก็น้อยมากๆ) 

สำหรับชาวไทยที่นิยมอาหารรสชาติจัดจ้าน อยากชวนให้ลองชิมรสชาติอาหารดั้งเดิมที่ชูความสดของวัตถุดิบคุณภาพ โดยเฉพาะเมนูอาหารทะเล ผักหน้าตาแปลกใหม่ เปิดใจทดลองสิ่งที่เราไม่คุ้นเคยเพื่อเปิดประสาทสัมผัสและซึมซับสิ่งที่คนท้องถิ่นรับประทานกัน แม้จะไม่แซ่บนัวถึงใจเท่าอาหารไทย แต่ขอบอกว่าเมนูที่เราได้ชิมตลอดทั้งทริปก็ทำให้เราประทับใจได้ไม่แพ้กัน

แม้ไต้หวันจะมีขนาดเศรษฐกิจที่ใหญ่กว่าไทย แต่ในเมืองไทเปที่เป็นเมืองหลวงกลับไม่มีตึกสูงตั้งเรียงกั้นสายตาจนทำให้เรารู้สึกถึงความหนาแน่นแออัด จึงเกิดเป็นกิจกรรมตามเก็บจุดถ่ายรูปคู่กับตึก Taipei 101 เป็นคอนเทนต์แถมกลับบ้าน 

หลายๆ ที่ที่เราได้ไปเยือน เป็นสถานที่ที่ได้รับการปรับปรุงและเปลี่ยนรูปแบบการใช้งานเพื่อตอบโจทย์ยุคสมัยมากขึ้น ทั้งโครงสร้างอาคารสถานีรถไฟที่เมืองไถจง โรงพยาบาลรักษาตา และเส้นทางรถไฟสายเก่าที่มีการปัดฝุ่นใหม่กลายเป็นพื้นที่สาธารณะสำหรับชาวเมือง สถานที่เปิดรับนักท่องเที่ยว รวมถึงกลายเป็นร้านค้ายอดนิยมที่ช่วยส่งเสริมเศรษฐกิจและทำให้เมืองมีชีวิตชีวา เป็นจุดขายดึงดูดนักเดินทางจากทั่วโลก 

‘คิดจะปั่นครั้งใดก็อย่าลืมมีชื่อไต้หวันพ่วงไว้ในใจด้วยนะ’

ขอขอบคุณผู้สนับสนุนการเดินทาง

สำนักงานการท่องเที่ยวไต้หวัน ประจำกรุงเทพ

ภาพ: จันจิรา ยีมัสซา, นวภัทร ดัสดุลย์

The post ปั่นรับลมชมแลนด์สเคปที่ไต้หวัน ต้อนรับมิตรรักนักเดินทางสายแอดเวนเจอร์ด้วยเส้นทางจักรยานที่อยากชวนไปเก็บไมล์ appeared first on a day magazine.

มาไต้หวันเองก็หลายที แต่ก็มีครั้งนี้นี่แหละ เป็นครั้งแรกที่ไปกับทัวร์ไต้หวัน โดยสำนักงานการท่องเที่ยวไต้หวัน ประจำกรุงเทพฯ พาไปเปิดโลกในสถานที่แปลกใหม่ (อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่) รวมถึงพาไปทัวร์กินตามร้านต่างๆ แน่นอนว่า ไม่เพียงอิ่มจนพุงกาง แต่ยังได้รู้เรื่องเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเกี่ยวกับวัฒนธรรมการกินของชาวไต้หวัน โดยเฉพาะจากเพื่อนหนุ่มลูกครึ่งไทย-ไต้หวัน ที่จะมาขิงว่า อาหารบ้านเขาก็จัดเต็มเหมือนกันนะ!

1

น้ำจิ้มชาบู 20 เครื่องปรุง

ร้านอาหารยอดฮิตที่ชาวไทยมาเยือนไต้หวันต้องเข้าไปลิ้มลองคงหนีไม่พ้น ‘ร้าน Mala Hot Pot’ โดยเฉพาะน้ำซุปหมาล่า ที่กลายเป็นของมันต้องมีอยู่ในหม้อของตนเอง เพื่อนชาวไต้หวันเห็นแล้วก็คันปากยุบยิบอยากจะบอกว่า จริงๆ แล้วมีน้ำซุปที่อยากนำเสนอให้เราได้ชิม นั่นคือ ‘ซุปเจียงหมู่ยา’ (Jiang Mu Ya)

ซุปเจียงหมู่ยา หากอธิบายให้เข้าใจง่ายๆ นั่นก็คือ ซุปน้ำเป็ดต้มกับเหล้าและขิง หรือบางร้านจะใส่พวกยาจีนสมุนไพรเข้าไปด้วย รสชาติให้ความรู้สึกเหมือนยาจีนเข้มข้น มีกลิ่นขิงนิดๆ รสชาติฝาดหน่อยๆ เคล็ดลับกินให้อร่อยยิ่งขึ้น ให้เก็บเนื้อเป็ดไว้กินตอนสุดท้าย เพราะเนื้อเป็ดจะถูกต้มให้เนื้อเปื่อยจนนุ่มอร่อย แต่ถ้ากินเลยเนื้อจะเหนียวติดฟันมาก

“งั้นสั่งกินเลยดีไหม” ฉันถามด้วยความตื่นเต้น

“ไม่ได้! เขาจะเปิดขายพิเศษในช่วงหน้าหนาว ส่วนใหญ่ไม่ค่อยขายหน้าร้อนกัน อันที่จริงคนไต้หวันชอบกินชาบูตอนหน้าหนาว เพราะให้ความอบอุ่นเหมือนกับที่ไทย หน้าร้อนก็ต้องอยากกินของเย็นๆ ไว้ดับกระหาย”

ตอนนั้นคือหน้าฝน สรุปว่า อดกิน…ไปโดยปริยาย

“อยากกิน ก็มาไต้หวันอีกรอบสิ หน้าหนาวนะ” เพื่อนพูดเชิญชวน ประหนึ่งไต้หวันก็แค่หน้าปากซอยบ้านเราแค่นั้นเอง

ระหว่างรอพนักงานเตรียมน้ำซุปใส่หม้อ พวกเราก็ไปหยิบเนื้อสัตว์ ผัก และเครื่องเคียงต่างๆ ที่วางเรียงรายเต็มสองตู้ยักษ์ ที่ตื่นตาตื่นใจเราเป็นพิเศษคือ น้ำจิ้มที่ให้ลูกค้าปรุงแต่งหลากหลายกว่า 10-20 วัตถุดิบมามิกซ์แอนด์แมตช์ตามสไตล์ของตัวเอง ด้วยความสงสัยเรื่องน้ำจิ้ม ทำไมมีให้เลือกปรุงมากมายขนาดนี้ สืบสาวราวเรื่องจนได้ความว่า คนไต้หวันจริงจังเรื่องน้ำจิ้มมาก

บางคนก็ชอบหวานเผ็ด เค็มเปรี้ยว หรือมันๆ ผสมหวานหน่อยๆ เปรี้ยวนิดๆ มีหลายเลเยอร์สุดซับซ้อน จะให้เหมารวมทำน้ำจิ้มที่ผสมจนอร่อยกลมกล่อมแล้ว ก็อาจจะไม่ถูกใจชาวไต้หวันทั้งหมด (คาดว่าน่าจะแอบไปปรุงแต่งรสชาติของตัวเองอยู่ดี เหมือนคนไทยชอบปรุงเครื่องปรุงในก๋วยเตี๋ยวประมาณนั้น) เพราะฉะนั้นการมีวัตถุดิบเครื่องปรุงหลากหลายให้เลือก น่าจะตอบโจทย์ชาวไต้หวันให้กินอร่อยถูกใจในแบบตนเองมากกว่า

ระหว่างกินก็เมาท์มอยไปเรื่อยเปื่อย นี่ก็ถามไปว่า ส่วนใหญ่คนไต้หวันเขากินชาบูโอกาสไหนกันหรอ เพื่อนตอบเร็วแบบไม่ต้องคิดด้วยสัญชาตญาณดิบว่า…

“กินเพื่ออิ่ม” เพื่อนหยุดพูดไปนิดหนึ่ง เพราะเห็นสีหน้าเราคิดว่ามันตอบกวนๆ

“นี่…ไม่ได้กวนตีน (หัวเราะ) ชาบูไต้หวันให้ของกินเยอะมาก อร่อยด้วย มากับใครก็ได้ มาคนเดียวก็ได้ มากินให้อิ่มล้วนๆ (หัวเราะ)” ขณะเพื่อนพูดก็คีบหมูเข้าปากชุดใหญ่ตามไปด้วย

โอเค อยากอิ่มจุกๆ ต้องมากินชาบูหม้อไฟที่ไต้หวันนะคะ

2

อาหารเต็มโต๊ะ อย่าให้เหลือพื้นที่

สำหรับไต้หวันไม่ได้โดดเด่นแค่เรื่องชาบูหม้อไฟ แต่ร้านอาหารโลคัลก็จัดเต็มไม่น้อยหน้า เรามีโอกาสไปกิน ‘ซงจู๋หยวน’ ร้านอาหารเก่าแก่ในย่านหยางหมิงซานที่เปิดมานานกว่า 30 ปี เสิร์ฟอาหารพื้นถิ่นที่ชาวไต้หวันชอบกินมาให้ได้ลิ้มลอง

บนโต๊ะกลมที่เรานั่งกับเพื่อนๆ ถูกเติมเต็มด้วยจานอาหารมากมายจนแทบจะไม่เหลือพื้นที่ (มีทั้งหมดประมาณ 10 กว่าเมนูเสิร์ฟมาในจานชามใหญ่ๆ หม้อโตๆ จนอยากจะร้องขอชีวิตว่าหยุดเสิร์ฟเถอะ กลัวกินไม่หมด) พี่ไกด์หนึ่งเดียวในทัวร์อธิบายอาหารแต่ละจาน 

เช่น ไก่ต้มสับชิ้นใหญ่เนื้อแน่น ซุปไก่ใส่พริก ที่นำขิง พริก และไก่มาต้มจนเป็นน้ำซุปเข้มข้น หมูสามชั้นตุ๋นโบราณ โดยนำขาหมูดำมาตุ๋นเป็นเวลากว่าสามชั่วโมงให้เปื่อยจนนุ่ม รวมถึงอีกเมนูที่ห้ามพลาดคือ เต้าหู้เหม็น ที่ทีเด็ดคือเอาเต้าหู้เหม็นมาใส่มันแกวและปาท่องโก๋ไปผัดรวมกัน (ตอนแรกไม่กล้าชิม แต่พี่ๆ เชียร์ให้กิน รสชาติเรียกว่าต้องลองดูสักครั้งในชีวิต อย่างน้อยเอาไปโม้เพื่อนได้ในภายหลังว่าได้ชิมเต้าหู้เหม็นในตำนานเรียบร้อยแล้ว) เหล่านี้เป็นเมนูอาหารยอดฮิตที่ชาวไต้หวันสั่งมากินกันกับครอบครัว หรือพบเจอคนสำคัญในโอกาสพิเศษ

เมื่อเห็นอาหารเต็มโต๊ะจนแน่นเอี้ยด ก็รู้สึกถึงความกดดันว่าพวกเราจะกินหมดหรือไม่ เราถามเพื่อนหนุ่มที่ไม่รีรอคีบขาหมูเข้าปากอย่างไวว่า เวลากินอาหารกันเขาจัดเต็มกันขนาดนี้เลยเหรอ ความเป็นจริงวัฒนธรรมการกินอาหารพร้อมหน้าของชาวไต้หวันมีสโลแกนไม่ต่างจากไทย นั่นคือ อาหารต้องเต็มโต๊ะ เหลือดีกว่าขาด และเจ้าบ้านจะเสียหน้าไม่ได้!

เพราะหน้าตาและปริมาณของอาหารที่เสิร์ฟอยู่บนโต๊ะก็เปรียบเหมือนเป็นหน้าตาของเจ้าบ้าน สะท้อนถึงการดูแลเอาใจใส่ต่อแขกหรือคนสนิท หรือมารยาททางสังคมที่ต้องให้เกียรติแขกที่มาให้อิ่มหนำ อุดมสมบูรณ์ ประหนึ่งกินมื้อนี้อยู่ได้อีกอาทิตย์หนึ่ง ซึ่งแน่นอนว่า หลังจากมื้อนั้นก็แอบปลดกระดุมกางเกงไปหนึ่งเม็ดทันที

3

ชาเลิฟเวอร์

อีกหนึ่งวัฒนธรรมการกินที่ชาวไต้หวันใส่ใจเป็นพิเศษคือเรื่องสุขภาพ สังเกตได้ว่า เกือบทุกเมนูอาหารจะต้องมีพื้นที่สีเขียวให้ผักเข้าไปแทรกอยู่ ทั้งนี้รวมถึงสภาพแวดล้อมทุกอย่างของไต้หวันก็สนับสนุนเรื่องสุขภาพที่ดีด้วยเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นการออกแบบเมืองให้คนปั่นจักรยาน เดินออกกำลังกาย รวมถึงมีสถานที่ท่องเที่ยวเช่น ป่า หรือบ่อน้ำพุร้อนที่ช่วยให้ร่างกายผ่อนคลาย 

มีวันหนึ่งช่วงเย็นๆ เรากับเพื่อนมีโอกาสได้ไปกินร้านสเต็กแห่งหนึ่งในไต้หวัน เอาจริงก็เป็นเมนูอาหารจานเดียวเหมือนร้านทั่วไป แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ เขาให้ผักเยอะมาก ทั้งผักกาดขาว ผัดถั่วงอก หรือผักสลัด กินกับสเต็กปาเข้าไปสามจานจุกๆ รับรองว่า ระบบขับถ่ายดีแน่นอน

เพื่อนชาวไต้หวันเล่าเสริม คนไต้หวันรักสุขภาพมาก สังเกตได้จากเครื่องดื่มที่พวกเขาเลือกดื่มจะมีแต่ ‘ชา’ ดื่มทุกมื้อ ดื่มทุกวัน และดื่มตลอดไป ตอนแรกเราก็ไม่เชื่อว่าชอบกินขนาดนั้นเลยเหรอ โม้เราหรือเปล่า จนกระทั่งเพื่อนพาเข้าไปเดินมินิมาร์ตตรงโซนเครื่องดื่ม ก็พบว่าตู้ขายน้ำมีทั้งหมด 3 ตู้ ขายชาไปหมดแล้ว 2 ตู้ ซึ่งชามีหลากหลายรสชาติจนเลือกไม่ถูก ทั้งชาอู่หลง ชาสมุนไพร ชาพีช ชาจับเลี้ยง หรือชานมไข่มุก…ฯลฯ เชื่อว่ามาเที่ยวสามวันก็ไม่มีทางดื่มหมด 

ขณะกำลังลังเลว่าจะเลือกกินชาอะไรดี ก็หันไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อน ซึ่งก็ทำหน้างงๆ เลือกไม่ถูกอยู่เหมือนกัน ในตอนนั้นจำได้ว่ายืนไล่ดูชาไปเป็นสิบนาที สุดท้ายก็ได้ชานมไข่มุกหวานน้อยมากินแทน (สุขภาพดีแบบคิดไปเอง)

“แก ชอบกินชาอะไรเหรอ” เราถามเพื่อน

“กินได้หมด…แต่จริงๆ ตอนนี้อยากดื่มน้ำเปล่า” เพื่อนตอบพลางหัวเราะไปด้วย และพูดต่อว่า

“ก็ทุกร้านเสิร์ฟแต่น้ำชา บางทีก็อยากกินน้ำเปล่าบ้าง…คอมันแห้ง (หัวเราะ)”

เออ ก็จริงอย่างที่เพื่อนพูด เพราะร้านอาหารและเครื่องดื่มส่วนใหญ่จะเป็นชา ชา และชาทุกอย่าง ข้อดีคือมันช่วยในเรื่องสุขภาพ แต่ข้อควรระวังก็คืออย่าดื่มมากจนเกินไป เดี๋ยวจะคอแห้งเสียงแหบไม่รู้ตัว (แต่คอนเฟิร์มว่าชาอร่อยจริง)

สำหรับเรา ไต้หวันไม่เพียงแค่มีสถานที่ท่องเที่ยวตื่นตาตื่นใจมากมาย แต่ยังมีอาหารหลากหลายให้ลิ้มลอง เช่น ชาบูหม้อไฟไม่ได้มีแค่ซุปหมาล่า แต่มีให้เลือกหลายซุปมากมาย (บางร้านมีใส่ไอติมเข้าไปในหม้อด้วย) หรือจะเป็นพวกอาหารสตรีทฟู้ด ไม่ได้มีแค่เต้าหู้เหม็น แต่ยังมีเมนูเด็ดๆ ชวนเปิดประสบการณ์ไม่เหมือนใคร รวมไปถึงเครื่องดื่มต่างๆ ที่สายรักชาหรือชานมไข่มุกต้องตกหลุมรัก (สังเกตว่า เมนูอาหารบ้านเขาพัฒนาและเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ให้คนเข้าถึงง่ายขึ้น) ไม่ว่าจะมาเมื่อไหร่ก็มีอาหารแปลกใหม่ให้ตื่นเต้นอยู่ตลอด

สุดท้ายนี้หากใครมีแพลนจะเดินเที่ยวไปไต้หวัน เพื่อความสะดวกและความรวดเร็วในการผ่านขั้นตอนตรวจคนเข้าเมือง แนะนำให้กรอก Online Arrival Card ล่วงหน้าก่อนเดินทาง 30 วัน สามารถเข้าไปกรอกได้ทาง https://niaspeedy.immigration.gov.tw/webacard/ และติดตามข่าวสาร สถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ หรือกิจกรรมที่ไม่ควรพลาดของทางไต้หวัน ได้จากสำนักงานการท่องเที่ยวไต้หวัน ประจำกรุงเทพฯ ผ่านทาง https://www.taiwantourism.org/th/ หรือช่องทางโซเชียลมีเดีย Facebook: Taiwan Tourism Bureau TH

ภาพ: วิรัลพัชร ชูแก้ว และ ธนัสถา ใจมั่น

The post เรื่องเล่นใหญ่บนโต๊ะอาหารชาวไต้หวัน กับวัฒนธรรมการกิน เหลือดีกว่าขาด ของเต็มโต๊ะ! appeared first on a day magazine.

ที่ชอบวันนี้เราอยู่กันที่ไต้หวัน สาเหตุที่ได้มาเยือนประเทศนี้…เริ่มมาจากหัวหน้าบอกเราว่า อยากไปทริปไต้หวันไหม เพราะทางการท่องเที่ยวไต้หวัน ประจำกรุงเทพฯ เขาอยากแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวใหม่ๆ ให้คนอื่นรู้จักมากยิ่งขึ้น โดยไปท่องเที่ยวประมาณ 3 วัน 2 คืน (เข้าเรื่องขายกันแบบนี้เลย)

เรา: เขาพาไปที่ไหนหรือคะ

เจ้านาย: เห็นในแพลนมีไปศาลเจ้าด้วยนะ

(เอาละ ไม่ใช่คนสายบุญซะด้วย กลัวจะทำให้องค์เทพพิโรธอย่างหนัก ตอนนั้นก็เริ่มกังวลใจจี๊ดๆ ละ)

เจ้านาย: เห็นเขาว่า ศาลเจ้านี้เด่นเรื่องขอพรความรักด้วยนะ

เรา: ไปค่ะ!

สาวโสดอย่างเราเมื่อได้ยินเรื่องหาคู่ มีหรือจะพลาดโอกาสให้หลุดลอย ไม่เป็นไรค่ะ องค์เทพ หนูจะเป็นเด็กดี ชอบทำบุญ และมีจิตใจดี เมตตาต่อคนอื่นค่ะ (ขอให้ทุกคนลืมสิ่งที่พิมพ์ก่อนหน้านี้ด้วยนะคะ) เราตอบตกลงอย่างหนักแน่น และนั้นก็เป็นจุดเริ่มต้นทริปไต้หวันของเรา ที่นั่งนับวันตั้งตารอคอยจะไปให้ได้! 

1

I told เทพเจ้าเยว่เหล่า about เนื้อคู่

มาถึงตอนนี้ท่านผู้อ่านอาจคิดว่า เปิดเรื่องด้วยการหาคู่ จิตใจของเราจะหมกหมุ่นแต่เรื่องนี้ทั้งบทความเลยเหรอ ไม่ใช่นะคะ ให้เรียกว่าเป็น ‘Destination’ จุดหมายปลายทางที่ต้องไปเยือนให้ได้ดีกว่า (ยังไงก็ดูหมกหมุ่นอยู่ดี) ความจริงหลังจากอ่านแพลนทริปทั้งหมดที่จัดไว้ให้ พบว่ามีหลายสถานที่ที่น่าสนใจและไม่คุ้นตามากมาย ซึ่งไม่ใช่ย่านซีเหมินติง แหล่งชอปปิ้งวัยรุ่น หรือตามล่าร้านชานมไข่มุกในตำนานแน่นอน เราจะยังไม่สปอยล์ว่ามีที่ไหนบ้าง แต่ชวนนั่งรถไฟขบวนตัวอักษรไปเที่ยวพร้อมกันดีกว่า

หลังจากเครื่องบินจอดลงสนามบินไต้หวันปุ๊บ พี่ไกด์สุดสวยผมสีม่วงในชุดเครื่องแต่งกายสีเข้มดูแข็งขันก็มารับเราปั๊ป และดันเราก้าวขึ้นไปบนรถทัวร์แบบไม่ให้เสียเวลา โดยพาเราไปยังหมุดหมายแรกคือ ‘ถนนตี๋ฮวา’ (Dihua Street) ซึ่งบรรยากาศก็เหมือนๆ ย่านสำเพ็งในบ้านเรา มีร้านค้ามากมาย ส่วนใหญ่ค้าขายเกี่ยวกับยาจีนหรือสมุนไพรอบแห้ง ถ้ามาเองก็เดินทางง่ายๆ ด้วยรถไฟฟ้าความเร็วสูงไต้หวัน (THSR) หรือรถไฟธรรมดา (TRA) มาลงสถานี Taipei จากนั้นต่อรถไฟฟ้าไทเป (Tatpei MRT) มาลงสถานี Shuanglian และต่อรถบัส Taipei City Bus หมายเลข 811 หรือรถบัสสายสีแดงหมายเลข 33 ลงป้าย Dihua St. ก็จะถึงเลย 

พี่ไกด์เล่าให้ฟังว่า ถนนตี๋ฮวาเป็นย่านเมืองเก่ามีอายุประมาณ 200 ปีที่แล้ว สมัยนั้นเรียกว่าเป็นถนนสุดฮอตค้าขายพวกสมุนไพร ใบชาจีน โดยเฉพาะชาอู่หลงจะขึ้นชื่อมาก ผสมปนเปกับขายผ้าทอลายสวยของสาวๆ ที่ชอบทำงานฝีมือมาวางแผงขายผ้ากัน

ระหว่างเพลิดเพลินกับการเดินดูแผงร้านสมุนไพรละลานตา หากเงยหน้ามองตึกแถวสักนิดจะพบร่องรอยประวัติศาสตร์ซุกซ่อนอยู่ ผ่านตราสัญลักษณ์ที่ตกแต่งบนหลังคา เช่น รูปสมุนไพรคล้ายหัวไชเท้า หมายถึงในอดีตตึกนี้เคยเป็นร้านขายสมุนไพรมาก่อน หรือถ้าเป็นรูปสับปะรด นั่นหมายถึงอาคารนี้เคยเป็นร้านค้าผลไม้มาก่อน เป็นต้น

ระหว่างเดินบนเส้นตี๋ฮวา ประมาณกลางถนนจะเจอกับศาลเจ้าเล็กๆ ซ่อนตัวอยู่ระหว่างตึก ชื่อว่า ‘วัดเสียไห่เฉิงหวง’ (Xia Hai City God Temple) ใช่แล้วค่ะ! สถานที่ที่เฝ้าฝันอยากจะไปสักการะ (ขอเนื้อคู่) สักครั้งในชีวิต ที่นี่เป็นวัดเก่าแก่มีอายุมากกว่า 100 ปี ที่เขาเล่าลือว่าโดดเด่นในเรื่องความรัก หากขอพรกับ ‘เทพเจ้าเยว่เหล่า’ ทั้งคนโสด คนที่แอบชอบคนอื่น คนมีคู่ คนที่มีความสัมพันธ์ไม่ชัดเจน คนที่อยากชัดเจน คนที่อยากมีคนมาจีบ คนที่…ฯลฯ มาขอพรกับท่านมักจะสมพรปรารถนาทุกคน

หลังจากได้ยินเรื่องความสำเร็จนี้ เราก็ไม่รอช้าที่จะพุ่งเข้าไปศาลเจ้าอย่างทันที เนื้อคู่ is calling อยากรู้ว่าใครขนาดนี้ พี่ไกด์เองเหมือนรับรู้ความในใจ จึงบอกฮาวทูการขอพรต่อเทพเจ้าเยว่เหล่าเสร็จสรรพ เคล็ดลับไม่ซับซ้อนแต่เน้นชัดเจน ชอบใครก็ระบุชื่อ นามสกุลให้ชัดๆ หรือถ้าไม่มีใครก็ระบุสเป็กให้เจาะจง เช่น หล่อ รวย หรืออบอุ่น ไม่เอากว้างๆ อ้อมโลกแบบคนดี คนเดิม หรือคนที่เหมาะกับหนู เทพเจ้าอาจจะกุมหัวเพราะเดาใจไม่ถูก และถูกปัดตกไม่รู้ตัว

หากใครขอพรแล้วประสบความสำเร็จหรืออยากมาบูชาเรื่องความรัก สามารถนำสีปิ่งหรือขนมงานแต่งงานมาไหว้เพื่อเป็นการขอบคุณ ถ้าหาขนมดังกล่าวไม่ได้ ก็อาจถวายขนมหวาน เช่น บัวลอย (ขอในเรื่องพรหมลิขิต) หรือพุทราจีน (ขอให้การแต่งงานสำเร็จราบรื่น) มาแทน แอบกระซิบสักนิด ควรนำของถวายเป็นจำนวนเลขคู่จะดีที่สุด  

มาเยือนศาลเจ้าทั้งที มีหรือจะไม่พลาดซื้อเครื่องรางนำโชคเป็นของคู่กัน ด้วยความที่เราเป็นคนติดตามเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว (ไม่ปฏิเสธใดๆ) ก็ต้องซื้อกลับไปแน่นอนค่ะ! เครื่องรางที่นี่จะมีสองสี (ราคาประมาณ 100 ดอลลาร์ไต้หวัน) สีชมพูเป็นเทพเจ้าในเรื่องความรัก เหมาะแก่การซื้อให้ตัวเอง และสีแดงเป็นเทพเจ้าช่วยส่งเสริมในเรื่องการงานและชีวิต                 

ความเชื่อของคนไต้หวันเล่าว่า เมื่อซื้อเครื่องรางมาแล้ว อย่าลืมไหว้บอกเทพเจ้าให้อวยพรเรื่องความรัก พร้อมระบุชื่อ นามสกุล วันเกิดชัดๆ และเอาไปวนในกระถางธูป (ด้านนอกศาลเจ้า) สามรอบตามเข็มนาฬิกา นั้นหมายถึงพร้อมเปิดการมองเห็นอย่างเป็นทางการ

หลังจากทำพิธีขอเนื้อคู่ เอ้ย! สักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์เสร็จแล้ว ตกเย็นเดินไปสุดทางถนนตี๋ฮวาจะเจอกับสี่แยกถนนหมินเซิง (Minsheng W Rd) สุดทางของถนนเส้นนี้จะเจอกับ ‘ตลาดท่าเรือต้าเต้าเฉิง’ (Dadaocheng Wharf) สังเกตรั้วกำแพงสูงขนาดใหญ่ มีเพนต์ศิลปะรูปเรือแล่นอยู่บนกำแพง มองผ่านๆ อาจนึกว่าเป็นกำแพงของการ์ตูนเรื่องผ่าพิภพไททันก็เป็นได้

ตลาดท่าเรือต้าเต้าเฉิงเป็นพื้นที่ริมแม่น้ำสาธารณะแนวยาว สถานที่ที่คนชอบมาปั่นจักรยาน บ้างก็เล่นสเก็ตบอร์ด หรือพาน้องหมามาเดินเล่น หากหิวท้องร้องจ๊อกๆ ก็มีตลาดนัดคล้ายฟู้ดทรัคพร้อมโต๊ะนั่งมากมาย พี่ไกด์เล่าว่า ตลาดท่าเรือนี้ยังเป็นพื้นที่นัดเดต ที่คนชอบมานั่งคู่กันริมแม่น้ำชมวิวพระอาทิตย์ตก พูดแล้วก็หันไปเห็นภาพจริงไม่มีสแตนอิน ปวดใจคนโสดไปเลยสิ…ฮือ!

2

ฉันซื้อดอกไฮเดรนเยียให้ตัวเอง

หลังจบทริปวันแรก เข้าสู่วันใหม่ตอนเช้าตรู่ รถทัวร์ล้อหมุนมุ่งหน้าไป ‘เทศกาลทุ่งดอกไม้หยางหมิงซาน’ อยู่ในอุทยานแห่งชาติหยางหมิงซาน เขาเล่าว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวไฮไลต์ในภาคเหนือของไต้หวัน ขึ้นชื่อว่าเป็นจุดชมวิวดอกไม้ที่สวยที่สุด เต็มไปด้วยสีสันของดอกไฮเดรนเยียแบบพาโนรามาวิว กระเถิบถัดไปข้างๆ เป็นทุ่งดอกคาลล่าลิลลี่ไกลๆ มีพื้นหลังเป็นภูเขาสีเขียวและหมอกสีขาวผ่านตามสายลม อย่างกับฉากเลิฟซีนในละครที่พระเอกขอนางเอกแต่งงานแล้วก็มีตัวอักษรขึ้นว่า จบบริบูรณ์ ลอยมาอย่างไรอย่างนั้นเลย

แต่เผอิญว่า เราไม่มีพระเอกคนนั้นนะสิ! ไม่เป็นไร เราก็เป็นนางเอกที่รักตัวเองก็ได้ (ปาดน้ำตา) เพราะในทุ่งดอกไม้หยางหมิงซานก็มีคาเฟ่บ้านไม้เล็กๆ พร้อมเสิร์ฟด้วยเครื่องดื่มอุ่นๆ จิบชมวิวทุ่งดอกไม้พักใจก็ไม่เลวเหมือนกัน หรืออยากจะซื้อดอกไฮเดรนเยียให้ตัวเอง ทางร้านก็มีขายเป็นช่อน่ารักๆ ให้ 

หากใครอยากมาสัมผัสความสวยงามของดอกไม้กับบรรยากาศเย็นๆ แนะนำให้มาช่วงกลางปี ประมาณปลายพฤษภาคมถึงกรกฎาคม ดอกออกช่อสวยมาก โดยสามารถเดินทางขึ้นสถานีรถไฟฟ้าเส้นสีแดงสถานี Shipai และต่อรถบัสสาย 128 หรือ S8 ได้เลย

3

เล่นเอ็มวีคนโสด รอใครสักคนเคียงข้าง

ตกบ่ายแก่ๆ พี่ไกด์บอกเราว่าจะพาไปเดินเล่นริมทะเลที่ ‘อุทยานแห่งชาติภูเขาหัวสิงโต’ อยู่ใกล้ๆ กับอุทยานธรณีเย่หลิว (Yehliu Geopark) บรรยากาศเหมือนเดินป่าชิลๆ บนทางเดินยาวๆ ใต้ร่มไม้น้อยใหญ่สีเขียว ขอสารภาพว่าอากาศดีมาก ไม่ร้อน และลมพัดเย็นสบาย ถ้าเดินไปเรื่อยๆ จนสุดทางจะเจอกับฉากสีฟ้าของน้ำทะเลสุดกว้างใหญ่ เสียงคลื่นเบาๆ ให้ความรู้สึกเหมือนเดินเล่นเอ็มวีเพลงรัก ไม่รับบทถูกเขาทิ้ง ก็เล่นซีนรอใครสักคน เหม่อมองสายน้ำ สายลม ให้พัดใครสักคนมาเจอกันโดยบังเอิญ (พูดจบหันไปแล้วเจอน้องหมาแทน)

ระหว่างเหม่อมองน้ำทะเลไปเรื่อยๆ ก็ไปสะดุดตากับหินคู่ก้อนหนึ่งที่โดดเด่นมากตรงกลางทะเล รูปร่างเหมือนคนสองคนจับมือกันอยู่ ชาวบ้านเรียกกันว่า ‘หินสามีภรรยา’ เขามีเรื่องเล่าขานกันว่า มีภรรยาคนหนึ่งรอสามีกลับมา รอไปรอมาก็ยังไม่กลับมาสักที เธอก็เลยเสียใจมากจนกลายเป็นก้อนหิน แต่ความเป็นจริงแล้วสามียังไม่ตาย (อ้าว!) กลับมาบ้านเห็นแฟนไม่อยู่แล้ว กลายเป็นก้อนหิน เขาก็เสียใจอย่างหนักเลยกลายเป็นก้อนหินอยู่เคียงคู่กับคนรักเสียเลย 

สำหรับเรารู้สึกว่า อุทยานแห่งชาติภูเขาหัวสิงโต เหมาะสำหรับคนอยากไปเดินเล่นชมธรรมชาติแบบชิลๆ เหมือนฝึกเดินเขาระดับอุ่นเครื่อง วิวรอบข้างเป็นป่าไม้ธรรมชาติอุดมสมบูรณ์มากๆ โดยมีจุดเส้นชัยไปทักทายหินสามีภรรยา (แลนด์มาร์กที่บอกว่า สิ้นสุดทางเดินขึ้นเขาแล้วจ้ะ) และจุดถ่ายรูปเช็กอินวิวสวยถ่ายก่อนกลับบ้านด้วย

การเดินทางสามารถนั่งรถไฟธรรมดา (TRA) ลงที่สถานี Chupei หรือนั่งรถไฟความเร็วสูง (THSR) ลงที่สถานี Hsinchu แล้วต่อรถบัส Lions Head Mountain Route Shuttle Bus สาย 5700 มาลงที่ป้าย Lion’s Head Mountain Visitor Center ก็จะถึงพอดี

4

หาคนคุย แช่ (เท้า) น้ำพุร้อน

ถ้าสถานที่ที่ผ่านมาเรายังไม่เจอใครสักคน ไกด์บอกว่ามีที่หนึ่งอาจจะได้เจอแน่ๆ นั่นคือ ‘บ่อน้ำพุร้อนเท้าหวงกวั่ง’ หรือ ‘น้ำพุร้อนสีทอง’ ที่ชาวไต้หวันไม่ว่าจะรุ่นใหญ่ รุ่นกลาง หรือรุ่นจิ๋วก็ชอบมาแช่เท้าพักผ่อนกัน เพราะไต้หวันได้รับสมญานามว่าเป็น ‘อาณาจักรแห่งบ่อน้ำพุร้อน’

ไฮไลต์ของน้ำพุนี้คือ น้ำสีทอง มันมีที่มาจากส่วนผสมของธาตุเหล็ก เมื่อสัมผัสกับอากาศน้ำพุร้อนก็จะมีสีน้ำตาลคล้ายกับสีของสนิม ถ้าชาวไทยเห็นสิ่งนี้อาจจะนำไปกรอกใส่ขวดบูชาทำพิธีขอหวยกันไป หรืออาจมองว่าเป็นน้ำเสีย ความเป็นจริงแล้ว มันเป็นน้ำสะอาดที่ไหลมาจากแหล่งน้ำธรรมชาติ แต่เกิดการทำปฏิกิริยาทางเคมีเกิดขึ้นทำให้สีน้ำเปลี่ยนไป 

มองแวบแรก เราก็ยังไม่กล้าจุ่มเท้าเท่าไหร่ แต่พอมองซ้ายมองขวาเห็นชาวไต้หวันนับสิบนั่งจุ่มเท้าสบายใจเฉิบ และคนในทริปทั้งหมดถกกางเกงจุ่มเท้ากันเรียบร้อย แถมยังกวักมือให้เข้ามาลองสักครั้ง เอาจริง ต่อมอยากลองในหัวก็อยากรู้เหมือนกัน เลยเดินเข้าไปนั่งสมทบกับเขาด้วย

ผลปรากฏว่า ให้ความรู้สึกเหมือนแช่เท้าน้ำพุร้อนนี่แหละ แต่บรรยากาศที่นี่คึกคักมาก ชาวบ้านคุยกันเหมือนสนิทกันมาสิบกว่าปี บางคนนอนอิงน้ำพุร้อนเหมือนอบซาวน่า เราทำเนียนไปนั่งคุยกับเขามาด้วยเหมือนกัน พวกเขาเล่าว่า ส่วนใหญ่มาเที่ยวเล่นเปลี่ยนบรรยากาศ คนไต้หวันชอบแช่เท้า เพราะเวลาออกไปเดินจะสบายเท้ามาก เนี่ย! พาแฟนมาด้วย นั่งสวีตบนน้ำพุร้อนนี่แหละ ชมวิวแม่น้ำข้างนอกด้วย (ไปที่ไหน ก็ยังมิวายเจอคนมีคู่ คนโสดทางนี้น้ำตาคลอเบ้าแล้วนะคะ)

หากใครอยากมาลองแช่เท้าที่น้ำพุร้อนสีทอง เดินทางไปที่ Taipei Main Station ไปโซนรสบัสสถานี Kuo Kuang สาย 1815 ที่เขียนป้ายจิงซานจงซิง ไปทางหวงกั่งต้าเฉียว และเดินประมาณ 10 นาทีก็จะถึงเลย (บ่อน้ำพุร้อนติดริมแม่น้ำ)

5

ภารกิจหาคนแกะกุ้ง

หลังจบทริปเที่ยววันที่สองไปอย่างสบายเท้าและสบายใจ รู้ตัวอีกทีเวลาก็ล่วงเลยมายังวันสุดท้าย นั่นคือเตรียมตัวขึ้นเครื่องกลับบ้าน ก่อนกลับ พี่ไกด์พาไปแวะ ‘ตลาดปลาไทเป’ (Taipei Fish Market) แหล่งทานอาหารทะเลที่ใครต่างต้องมาแวะชิม

ภายในตลาดมีร้านค้ามากมาย ทั้งโซนอาหารสด อาหารทะเลแช่แข็ง หรือจะเป็นโซนอาหารปรุงสำเร็จก็มีพร้อม บริการย่างอาหารทะเล ปลาย่าง ล็อบสเตอร์ หอยเชลล์ หรือซี่โครงเนื้อ ทำกันสดๆ ชวนน้ำลายสอ แถมยังคุณภาพดีราคาย่อมเยา ระหว่างดูของกินละลานตา ทุกคนต่างก็หยิบของที่สนใจ แซลมอนเอย ทูน่าเอย เนื้อกุ้งหรือเนื้อปูเอยจนเต็มโต๊ะ 

แน่นอนว่า ถ้ามีแฟนก็จะมีคนช่วยแกะกุ้ง แกะปู ให้ดูน่ารักกรุบกริบ สำหรับสายโสดมีสองมืออย่างเราไม่ต้องกลัวจะน้อยใจ เพราะอาหารในตลาดปลาส่วนใหญ่เขาแกะเปลือกและจัดเตรียมอาหารให้คนกินได้สะดวกสบาย แทบจะไม่ต้องเอามือแงะให้ยุ่งยาก หรือจะวานคนข้างๆ ช่วยแกะให้หน่อยถ้าทำได้ หรือถ้าใจไม่กล้าพอ เราก็สามารถซื้อกลับไปทานที่โรงแรมคนเดียวก็ได้ ฮึ!

การเดินทางมาตลาดปลาไทเป แนะนำให้นั่งรถไฟฟ้าสถานี  Zhongshan Junior High School แล้วต่อแท็กซี่ บอกว่าไป ‘ไถเป่ยหวี่ซื่อ’ ถึงที่หมาย (หรือจะเดินเรียกน้ำย่อยเบาๆ ก็ได้ประมาณ 1.2 กิโลเมตร)

6

Falling in Friendship

วันสุดท้ายของทริป นึกแล้วก็ใจหาย ขณะที่ทุกคนกำลังเดินทางกลับไปสนามบินไต้หวัน ระหว่างนั้นเรานั่งไล่ดูรูปในกล้องถ่ายรูปไปเรื่อยๆ แม้ว่าที่ผ่านมาจิตใจจะโฟกัสแต่เรื่องเนื้อคู่ (อย่างแรงกล้า) แต่ในระหว่างทริปเราก็ได้เจอกับมิตรภาพกับเพื่อนร่วมทริปขณะเดียวกัน ที่ทำให้ตลอดการเดินทางมีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ เพราะตอนแรกคิดว่าต้องอยู่คนเดียวแน่ๆ เลย

การเดินทางครั้งนี้เราขอขอบคุณน้องแจม น้องพาฝัน ที่เดินไปเข้าห้องน้ำเป็นเพื่อนกันทุกสถานที่ท่องเที่ยว เดินซื้อของ กินข้าว หรือเมาท์มอยขิงขาไปเรื่อยเปื่อยแบบไม่มีสาระใดๆ ขอบคุณไกด์ชื่อ ‘พี่นิ้ง’ ถามได้ตอบได้ สุดยอดกูรูประวัติศาสตร์และแนะนำสถานที่เที่ยวประเทศไต้หวันแบบข้อมูลจัดเต็ม ขอบคุณพี่ๆ และเพื่อนๆ น้องๆ จากทีมงานมากๆ ที่ต้อนรับและช่วยเหลืออย่างอบอุ่นใจ ทั้งให้ข้อมูลและช่วยเหลือต่างๆ รวมถึงพาไปเที่ยวเล่นสนุกมากๆ ทำให้การท่องเที่ยวทริปนี้มีแต่ความสุข (แม้ไม่รู้ว่าเขาจะจอยๆ กับเราไหม)

สุดท้ายนี้หากใครมีแพลนจะเดินเที่ยวไปไต้หวัน เพื่อความสะดวกและความรวดเร็วในการผ่านขั้นตอนตรวจคนเข้าเมือง แนะนำให้กรอก Online Arrival Card ล่วงหน้าก่อนเดินทาง 30 วัน สามารถเข้าไปกรอกได้ทาง https://niaspeedy.immigration.gov.tw/webacard/ และติดตามข่าวสาร สถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ หรือกิจกรรมที่ไม่ควรพลาดของทางไต้หวัน ได้จากสำนักงานท่องเที่ยวไต้หวัน ประจำกรุงเทพฯ ผ่านทาง https://www.taiwantourism.org/th/ หรือช่องทางโซเชียลมีเดีย Facebook: Taiwan Tourism Bureau TH

The post ไต้หวัน…ใต้ฝันสาวโสด ภารกิจมูขอเนื้อคู่ ซื้อดอกไม้ให้ตัวเอง และให้ธรรมชาติเยียวยาจิตใจ appeared first on a day magazine.