<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Life Quote &raquo; a day magazine</title>
	<atom:link href="https://adaymagazine.com/category/series/life-quote/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://adaymagazine.com/category/series/life-quote/</link>
	<description>for all things creative</description>
	<lastBuildDate>Mon, 22 Feb 2021 06:51:24 +0000</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.6.5</generator>
	<item>
		<title>“ขอบคุณนะลูฟี่” บทสนทนาระหว่างว่าน–รัชชุ และมังกี้ ดี. ลูฟี่ โจรสลัดหมวกฟางแห่งวันพีซ</title>
		<link>https://adaymagazine.com/life-quote-vaan/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[สุดารัตน์ พรมสีใหม่]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 21 Feb 2021 13:58:10 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Series]]></category>
		<category><![CDATA[Life Quote]]></category>
		<category><![CDATA[One Piece]]></category>
		<category><![CDATA[วันพีซ]]></category>
		<category><![CDATA[ลูฟี่]]></category>
		<category><![CDATA[Monkey D. Luffy]]></category>
		<category><![CDATA[มังกี้ ดี.ลูฟี่]]></category>
		<category><![CDATA[โจรสลัดหมวกฟาง]]></category>
		<category><![CDATA[ว่าน–รัชชุ สุระจรัส]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://adaymagazine.com/?p=123718</guid>

					<description><![CDATA[<p>Life Quote Ep.4ว่าน รัชชุ x มังกี้ ดี. ลูฟี่ คุณเคยมีเพื่อนที่โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กไหม รู้จักกันมานานแค่ไหนแล้ว ไม่มากก็น้อย เราเชื่อว่าทุกคนมีเพื่อนที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กจนโต ผูกพันกันในเกือบทุกช่วงเวลาของชีวิต ไม่ว่าจะเป็นคนจริงๆ หรือเพื่อนจากโลกการ์ตูนก็ตาม สำหรับ ว่าน–รัชชุ สุระจรัส นักแสดงที่เราคุ้นตาจากเรื่อง Seasons Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย และ ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น เขามีเพื่อนที่ข้ามน้ำข้ามทะเลผจญภัยในเส้นทางชีวิตของกันและกันมาเกือบ 20 ปี นั่นคือ ‘มังกี้ ดี. ลูฟี่’ โจรสลัดหมวกฟางจาก One Piece มังงะที่มียอดขายสูงสุดในโลก แม้ในตอนนี้ว่านจะเดินทางมาไกลจนทำให้หนึ่งในความฝันของตัวเองสำเร็จแล้ว นั่นคือการเรียนต่อด้านภูมิสถาปัตยกรรมที่สหรัฐอเมริกา ทำทีสิสเรื่องน้ำท่วมในกรุงเทพฯ จนคว้ารางวัลวิทยานิพนธ์ยอดเยี่ยม และยังได้ทำงานเป็นภูมิสถาปนิกในบริษัท SWA Group ที่สหรัฐอเมริกา เขาก็ยังคงติดตามการทำตามฝันของเพื่อนๆ ในโลกวันพีซอยู่ทุกสัปดาห์ แน่นอนว่าการเติบโตมาด้วยกันจนถึงวันนี้ทำให้นิสัยหลายอย่างของโจรสลัดหมวกฟางแทรกซึมเข้ามาในตัวว่านไม่น้อย โดยเฉพาะการเลือกทำในสิ่งที่เขารักและสนุกที่จะอยู่ด้วยจนถึงวันนี้&#160; ถ้าหากเรือของลูฟี่ยังคงล่องบนท้องทะเลเพื่อตามหาสมบัติวันพีซอยู่ เราคิดว่าเรือของว่านก็น่าจะแล่นคู่ขนานอยู่ข้างๆ กัน “เมื่อก่อนว่านเป็นคนชอบเล่นการ์ดยูกิมาก ทุกสัปดาห์เราจะอ่านนิตยสารการ์ตูนที่ชื่อว่า C-KIDs เพราะมียูกิอยู่ในนั้น [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/life-quote-vaan/">“ขอบคุณนะลูฟี่” บทสนทนาระหว่างว่าน–รัชชุ และมังกี้ ดี. ลูฟี่ โจรสลัดหมวกฟางแห่งวันพีซ</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<h2 class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;">Life Quote Ep.4<br>ว่าน รัชชุ x มังกี้ ดี. ลูฟี่</h2>


<p>คุณเคยมีเพื่อนที่โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กไหม รู้จักกันมานานแค่ไหนแล้ว</p>



<p>ไม่มากก็น้อย เราเชื่อว่าทุกคนมีเพื่อนที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กจนโต ผูกพันกันในเกือบทุกช่วงเวลาของชีวิต ไม่ว่าจะเป็นคนจริงๆ หรือเพื่อนจากโลกการ์ตูนก็ตาม</p>



<p>สำหรับ <strong>ว่าน</strong><strong>–</strong><strong>รัชชุ สุระจรัส</strong> นักแสดงที่เราคุ้นตาจากเรื่อง <em>Seasons Change</em> เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย และ <em>ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น </em>เขามีเพื่อนที่ข้ามน้ำข้ามทะเลผจญภัยในเส้นทางชีวิตของกันและกันมาเกือบ 20 ปี นั่นคือ ‘มังกี้ ดี. ลูฟี่’ โจรสลัดหมวกฟางจาก <em>One Piece</em> มังงะที่มียอดขายสูงสุดในโลก</p>



<p>แม้ในตอนนี้ว่านจะเดินทางมาไกลจนทำให้หนึ่งในความฝันของตัวเองสำเร็จแล้ว นั่นคือการเรียนต่อด้านภูมิสถาปัตยกรรมที่สหรัฐอเมริกา ทำทีสิสเรื่องน้ำท่วมในกรุงเทพฯ จนคว้ารางวัลวิทยานิพนธ์ยอดเยี่ยม และยังได้ทำงานเป็นภูมิสถาปนิกในบริษัท SWA Group ที่สหรัฐอเมริกา เขาก็ยังคงติดตามการทำตามฝันของเพื่อนๆ ในโลกวันพีซอยู่ทุกสัปดาห์</p>



<p>แน่นอนว่าการเติบโตมาด้วยกันจนถึงวันนี้ทำให้นิสัยหลายอย่างของโจรสลัดหมวกฟางแทรกซึมเข้ามาในตัวว่านไม่น้อย โดยเฉพาะการเลือกทำในสิ่งที่เขารักและสนุกที่จะอยู่ด้วยจนถึงวันนี้&nbsp;</p>



<p>ถ้าหากเรือของลูฟี่ยังคงล่องบนท้องทะเลเพื่อตามหาสมบัติวันพีซอยู่ เราคิดว่าเรือของว่านก็น่าจะแล่นคู่ขนานอยู่ข้างๆ กัน</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img fetchpriority="high" decoding="async" width="878" height="679" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/IMG_4765.jpg" alt="" class="wp-image-123736" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/IMG_4765.jpg 878w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/IMG_4765-300x232.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/IMG_4765-768x594.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/IMG_4765-600x464.jpg 600w" sizes="(max-width: 878px) 100vw, 878px" /></figure></div>



<p>“เมื่อก่อนว่านเป็นคนชอบเล่นการ์ดยูกิมาก ทุกสัปดาห์เราจะอ่านนิตยสารการ์ตูนที่ชื่อว่า C-KIDs เพราะมียูกิอยู่ในนั้น ซึ่งจะเจอวันพีซอยู่ในนั้นด้วย ตอนแรกไม่ได้อ่านเป็นคำว่า ‘วันพีซ’ ด้วยนะ อ่านว่า ‘วันพืช’ เลยสงสัยว่ามันเป็นเรื่องชาวนาปะวะ (หัวเราะ)</p>



<p>“พอได้อ่านวันพีซจาก C-KIDs ไปเรื่อยๆ ก็รู้สึกว่าชอบเพราะเนื้อเรื่องสนุกดี มันเป็นการ์ตูนที่ตัวละครต้องไปผจญภัยตามที่ต่างๆ เพื่อตามหาสมบัติ ในความเข้าใจของเราตอนนั้นการหาสมบัติก็คือของมีค่า แต่พอโตขึ้นมา ตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่าสมบัติที่ว่าคืออะไร</p>



<p>“ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกว่าจริงๆ วันพีซไม่ใช่การ์ตูนเด็ก มันเป็นการ์ตูนเครียด ความสนุกของวันพีซไม่ได้อยู่ที่การผจญภัยอย่างเดียว แต่คือการที่อาจารย์โอดะ (เออิจิโระ โอดะ) สร้างโลกจริงย่อส่วนเพื่อทำให้โลกวันพีซมีทุกๆ ประเด็นที่เกิดในโลกจริง เช่น การค้ามนุษย์ การบิดเบือนประวัติศาสตร์ของผู้มีอำนาจ หรือความหลากหลายทางเพศ ทุกตัวละครมีแบ็กกราวนด์หรือมีเหตุผลในทุกการกระทำ แต่ละเกาะในเรื่องก็มีคัลเจอร์ ความเชื่อ เรื่องเล่าต่างกัน มันทำให้เห็นว่าไม่มีใครดีหรือร้ายแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ ทั้งหมดนี้เล่าแบบสนุกไม่ยัดเยียดเลย</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/one-piece-netflix-1024x683.jpg" alt="" class="wp-image-123741" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/one-piece-netflix-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/one-piece-netflix-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/one-piece-netflix-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/one-piece-netflix-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/one-piece-netflix-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/one-piece-netflix-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/one-piece-netflix-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/one-piece-netflix.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure></div>



<p>“ตอนนี้เรื่องในวันพีซดำเนินมา 20 กว่าปีแล้ว มีตัวละครหลากหลายมากจนเราสามารถหยิบมาพูดได้หมดเลยนะ แต่เรารู้สึกว่าตัวเองสนิทและคุ้นเคยกับลูฟี่ที่สุดเพราะเขาเป็นตัวละครหลัก เราเลยรู้ว่าประโยคที่เขาพูดติดปากคืออะไร นิสัยเขาเป็นยังไง และลูฟี่เป็นคนน่าสนใจ ทุกคนอยากจะเล่นด้วย เพราะนิสัยเขาธรรมชาติมากๆ เป็นคนสนุก ว่านรู้สึกว่าตัวละครแบบนี้เข้าถึงคนง่าย&nbsp;</p>



<p>“เวลาแนะนำตัวลูฟี่จะชอบพูดว่า ‘ฉันลูฟี่ ชายผู้จะเป็นเจ้าแห่งโจรสลัด’ (ทำเสียงเลียนแบบลูฟี่) เขาเป็นคนมีความฝันและมุ่งมั่นกับมันมาก มีฉากหนึ่งที่อยากเล่าให้ฟัง น่าจะอยู่ในเล่ม 52 ทำให้เราเห็นเลยว่าเขาจริงจังกับความฝันของตัวเอง ลูฟี่ไปเจอซิลเวอร์ เรย์ลี ลูกเรือของโรเจอร์ เจ้าแห่งโจรสลัดคนแรกที่พิชิตแกรนด์ไลน์ได้สำเร็จ ทำให้เรย์ลีรู้เรื่องที่เกิดขึ้นบนโลก ทั้งช่วงรอยต่อประวัติศาสตร์ร้อยปีที่หายไป ซึ่งรัฐบาลโลกไม่อยากให้ใครตามหา และรู้ว่าสมบัติอย่างวันพีซอยู่ที่ไหน</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/https___hypebeast.com_image_2020_01_netflix-orders-one-piece-live-action-series-tomorrow-studios-info-001-1024x683.jpg" alt="" class="wp-image-123742" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/https___hypebeast.com_image_2020_01_netflix-orders-one-piece-live-action-series-tomorrow-studios-info-001-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/https___hypebeast.com_image_2020_01_netflix-orders-one-piece-live-action-series-tomorrow-studios-info-001-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/https___hypebeast.com_image_2020_01_netflix-orders-one-piece-live-action-series-tomorrow-studios-info-001-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/https___hypebeast.com_image_2020_01_netflix-orders-one-piece-live-action-series-tomorrow-studios-info-001-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/https___hypebeast.com_image_2020_01_netflix-orders-one-piece-live-action-series-tomorrow-studios-info-001-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/https___hypebeast.com_image_2020_01_netflix-orders-one-piece-live-action-series-tomorrow-studios-info-001-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/https___hypebeast.com_image_2020_01_netflix-orders-one-piece-live-action-series-tomorrow-studios-info-001-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/https___hypebeast.com_image_2020_01_netflix-orders-one-piece-live-action-series-tomorrow-studios-info-001.jpg 1170w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<p>“นิโค โรบิน คนในกลุ่มหมวกฟางถามเรย์ลีว่า นายรู้เรื่องช่วงเวลาร้อยปีที่ว่างเปล่าด้วยเหรอ เรย์ลีบอกว่าใช่ แต่ก็คงจะไม่ได้รู้ทุกอย่างนะ แล้วอุซป หนึ่งในลูกเรือกลุ่มหมวกฟางก็พยายามถามว่าเราจะปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือไปจริงๆ เหรอ ลูฟี่เลยตะโกนขึ้นมาว่า ‘อุซ้ปปปปปปปปป! หยุดนะ ความฝันแบบนั้นฉันไม่อยากได้หรอก’ (ทำเสียงเลียนแบบลูฟี่) ประมาณว่า ถ้าฉันรู้ผลลัพธ์ของมันแล้วการเดินทางก็ไม่สนุก เป้าหมายของเขาคือการเดินทางเป็นโจรสลัดด้วยตัวเองต่างหาก ซึ่งเรย์ลีเองตอบว่าค่อยๆ เดินทางของตัวเองเถอะแล้วให้ประสบการณ์เป็นตัวบอกว่าวันพีซคืออะไร พวกนายอาจจะได้คำตอบไม่เหมือนกลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ก็ได้</p>



<p>“ว่านว่าเล่มนี้เป็นคีย์ของเรื่องนี้เลย เพราะตอนเด็กๆ เราจะถูกสอนว่าประสบการณ์ของคนนี้สำคัญ ของคนนู้นสำคัญ ตัวเราถูกกำหนดจากคนอื่นเยอะมากๆ มีสุภาษิตที่บอกว่าเดินตามผู้ใหญ่หมาไม่กัดหรืออาบน้ำร้อนมาก่อน ถ้ามองบริบทมันก็อาจจะใช้ได้ระดับหนึ่งแต่บางทีมันไม่สามารถปรับใช้กับเราได้ทั้งหมด เราไม่สามารถเอาประสบการณ์ของคนอื่นมาตัดสินว่ามันถูกหรือผิดได้เลย</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="440" height="611" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/e461ec7ea14b3d4add805446123e8e49.jpg" alt="" class="wp-image-123743" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/e461ec7ea14b3d4add805446123e8e49.jpg 440w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/e461ec7ea14b3d4add805446123e8e49-216x300.jpg 216w" sizes="(max-width: 440px) 100vw, 440px" /></figure></div>



<p>“อีกประเด็นคือ ในเรื่องจะมีตัวละครหัวเราะเยาะลูฟี่ว่าฝันใหญ่เกินตัว แต่เขาไม่เคยแคร์เลย ซึ่งเราก็คิดเหมือนกันนะว่ามันไม่ผิดหรอกที่จะฝันใหญ่แม้จะมีคนหัวเราะเยาะไปเรื่อยๆ เอาจริงว่านก็เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้เหมือนกัน เวลาเราบอกว่าอยากทำอะไร อยากเรียนแบบนี้ อยากทำงานแบบนี้ มันจะมีคนหัวเราะเยาะ ดูถูกดูแคลน หรือเหน็บแนมประชดประชัน ตั้งแต่ตอนเรียนปริญญาตรี แม้แต่อาจารย์ก็ทำ ดูถูกความตั้งใจเรา พูดตรงไปตรงมาเลยตอนนั้นโกรธมาก พยายามพิสูจน์ตัวเองว่าเราทำงานตรงนี้ได้ด้วยตัวเราเองนะ ไม่ใช่เพราะพ่อเป็นภูมิสถาปนิกที่ทุกคนรู้จัก หรือเพราะสถานภาพทางครอบครัว แม้ตอนนี้จะโตแล้ว แต่เอาเข้าจริง เราก็ยังรู้สึกว่ามันไม่มีใครบนโลกนี้มีสิทธิมาดูถูกหรือลิดรอนเสรีภาพในการฝันของใคร&nbsp;</p>



<p>“ลูฟี่ทำให้เห็นว่าไม่มีความฝันของใครที่ควรถูกหัวเราะเยาะ เขาเคารพในความฝันของคนอื่น แม้กระทั่งลูกเรือในกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางก็คิดเหมือนกัน อย่างมีตอนหนึ่งที่อุซปบอกว่า ถึงร่างกายฉันจะแตกสลายแต่พวกนายก็ไม่มีสิทธิมาหัวเราะความฝันของเพื่อนฉัน&nbsp;</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF7413-1024x683.jpg" alt="" class="wp-image-123735" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF7413-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF7413-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF7413-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF7413-1536x1024.jpg 1536w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF7413-2048x1365.jpg 2048w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF7413-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF7413-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF7413-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF7413-360x240.jpg 360w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure></div>



<p>“นอกจากเรื่องความฝัน มีอีกอย่างที่ว่านกับลูฟี่คิดเหมือนกัน เขาจะชอบพูดว่า ‘ของฉันแค่สนุกก็พอแล้ว’ ว่านก็เป็นคนแบบนั้น ไม่รู้สึกสนุกกับอะไรก็ไม่ทำ เพราะทำก็ไม่มีทางดี อย่างเรื่องการเป็นภูมิสถาปนิก ถ้าไม่ชอบก็คงไม่ทำ ไม่อย่างนั้นจะเหมือนคนที่ทำงานซังกะตายไปวันๆ เราเลือกงานที่ชอบจนมีช่วงหนึ่งการหยุดเสาร์-อาทิตย์เป็นปัญหาของเรามาก ที่นี่เขาจะชอบถามว่าวันหยุดทำอะไร คำตอบของว่านคือ ไม่มี เพราะเราอยู่แต่กับงาน จนต้องพยายามตามหาเลยว่าปกติเสาร์-อาทิตย์คนเขาไปไหนกันวะ (หัวเราะ) ตกปลาเหรอ หรือ hiking เออ เราก็ชอบนะ แต่ชอบทำงานมากกว่า ทุกวันนี้เลยทำงานครับ (หัวเราะ)</p>



<p>“พูดอย่างนี้ไม่ได้หมายความว่าเราเลือกทำเรื่องสนุกๆ ได้ตลอดนะ มันอาจจะมีบางอย่างที่อยู่ในเลเวลที่เราไม่ได้สนุก แต่อย่างน้อยเรายังหาทางที่จะมีความสุขกับมันได้ เวลาชีวิตของคนเรามันน้อยก็ทำให้มันสนุกทุกๆ วันไม่ดีกว่าเหรอ ปีที่แล้วว่านไปแอฟริกาใต้ ในวงสนทนาของนักออกแบบสายต่างๆ ก็พูดเรื่องนี้ จนได้ข้อสรุปว่า ทุกคนมีความสุขกับเสาร์-อาทิตย์ต่างกัน ในเมื่อเราชอบทำงาน ก็ไม่เห็นต้องเอาคำถามคนอื่นมาถามเราเลย เราก็ทำงานของตัวเองไป ในเมื่องานกับชีวิตมันเป็นเรื่องเดียวกัน เราว่าลูฟี่ก็คิดแบบนี้</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF6551-1024x683.jpg" alt="" class="wp-image-123734" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF6551-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF6551-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF6551-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF6551-1536x1024.jpg 1536w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF6551-2048x1365.jpg 2048w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF6551-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF6551-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF6551-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/DSCF6551-360x240.jpg 360w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<p>“แต่เรื่องที่ว่านอยากทำให้ได้เหมือนลูฟี่คือ การเข้าใจความรู้สึกคนอื่น ลูฟี่ไม่ได้เป็นคนที่พูดอะไรซึ้งๆ แต่เขาเข้าใจเพื่อนมากๆ เลย เขารู้จักลูกเรือของตัวเองดี เราก็พยายามจะทำให้ได้ เรื่องการเข้าสังคมหรือการสร้างมนุษยสัมพันธ์ที่ค่อนข้างยากสำหรับเรา</p>



<p>“มุมมองอีกหลายอย่างของลูฟี่ทำให้เราปล่อยวางมากขึ้น เช่น ฉากที่ลูฟี่บอกว่าเขาไม่ได้อยากเป็นฮีโร่ มันทำให้เราคิดได้ว่า เออ เราไม่ต้องเป็นคนดีในสายตาคนอื่นก็ได้ คนอื่นจะคิดอะไรก็เรื่องของเขา ไม่ต้องไปแคร์ ถ้าเรารู้เหตุผลดีว่าสิ่งที่เราทำมันคืออะไร</p>



<p>“จนถึงตอนนี้ก็ยังคงรออ่านเรื่องราวของลูฟี่กับเพื่อนๆ เขาทุกอาทิตย์นะ มันเป็นความผูกพันที่เราโตมาด้วยกันแล้ว วันพีซมันเลยพิเศษกับเรามาก และไม่ใช่แค่ลูฟี่ที่มีอิทธิพลกับเรา ตัวละครหลายอย่างก็มีอิทธิพลกับเราจนถึงตอนนี้ ทั้งทางความคิดและการเงิน (หัวเราะ)”&nbsp;</p>



<p></p>


<h3 style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center">a dialogue with Monkey D. Luffy&nbsp;</h3>


<p>มิตรภาพระหว่างว่านกับลูฟี่กินที่เวลาเกือบๆ 20 ปีน่าจะทำให้เขาอยากสนทนากับกัปตันแห่งกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางไม่น้อย และบรรทัดต่อไปนี้คือไดอาล็อกที่ว่านเลือกมาโต้ตอบกับชายที่มีความฝันยิ่งใหญ่ และไม่เคยดูถูกดูแคลนความฝันของใคร</p>



<h3 class="wp-block-heading">Quote #1 ฉากลูฟี่เจอกับซิลเวอร์ เรย์ลี</h3>



<p class="has-text-align-center"><p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;"><strong>ลูฟี่</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;">ฉันไม่ต้องการจะเอาชนะอะไร&#8230;ฉันแค่คิดว่าคนที่มีอิสระที่สุดในท้องทะเลทั้งหมดคือ “เจ้าแห่งโจรสลัดนี่นา”&#8230; ฉันจะเป็นเจ้าแห่งโจรสลัด!!&nbsp;</p></p>



<p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;"><strong>ว่าน&nbsp;</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;">ผมเริ่มจะเข้าใจมันมากขึ้นแล้วล่ะครับ ลูกพี่ลูฟี่ (คล้อยตามและประทับใจแบบบาโทโลมิโอ)</p></p>



<p>“จนตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าเจ้าแห่งโจรสลัดหมายความว่ายังไง แต่คำจำกัดความของลูฟี่ดูจะต่างออกไปจากความยิ่งใหญ่ ทรัพย์สมบัติ อาวุธโบราณ หรือการแบกรับ 100 ปีของประวัติศาสตร์โลกที่หายไป</p></p>



<p>“เจ้าแห่งโจรสลัดของเขาน่าจะหมายถึงการมีอิสระที่สุดในท้องทะเลมากกว่า อย่างที่เขาพูดบนเรือหลังจากได้ชัยชนะที่เดรสโรซ่า “ฉันอยากเป็นเจ้าแห่งโจรสลัด ไม่ได้หมายความว่าต้องยิ่งใหญ่เสียหน่อย…” และอีกหลายๆ ครั้งที่เขาได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากเป็น เขาเชื่อและกล้าที่จะฝันใหญ่กว่าตัวเอง อยากจะบอกอาจารย์โอดะว่า อย่าเพิ่งรีบเฉลย รีบจบนะ ขอให้ได้อ่านต่อ ได้เห็นการผจญภัยของพวกเขาอีกสักพักนะครับ (หัวเราะ)”</p></p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large is-resized"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/81a04nefkCL-655x1024.jpg" alt="" class="wp-image-123750" height="675" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/81a04nefkCL-655x1024.jpg 655w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/81a04nefkCL-192x300.jpg 192w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/81a04nefkCL-600x939.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/81a04nefkCL.jpg 767w" sizes="(max-width: 655px) 100vw, 655px" /></figure></div>



<p><strong>Quote #2 ฉากความสัมพันธ์ของลูกเรือกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง</strong></p>



<p class="has-text-align-center"><p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;"><strong>ลูฟี่</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;">ก็เพราะว่ามันเป็นนายไง</p></p>



<p class="has-text-align-center"><p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;"><strong>ว่าน</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;">ฮือออ (ร้องไห้) ขอบคุณนะลูฟี่ TT ไปเตะตูดบิ๊กมัมกับไคโดกันเถอะ!!!!!</p></p>



<p>“ประโยคนี้เป็นตอนที่ลูฟี่พูดกับซันจิที่เกาะโฮลเค้ก หลังจากที่ซันจิบอกความต้องการจริงๆ ของเขาว่าต้องการกลับไปที่เรือเทาซันด์ซันนี่ แต่ก็ทำใจไม่ได้ที่จะต้องทิ้งครอบครัวของเขา (แม้จะเกลียด) ไว้ให้เป็นไปตามแผนฆาตกรรมในงานวิวาห์ตามที่บิ๊กมัมวางไว้&nbsp; ตอนอ่านผมร้องไห้เลย เพราะแลดูลูฟี่เข้าใจและรู้จักทุกๆ คนในเรือของเขาเป็นอย่างดี และรู้ว่าภายในจริงๆ ลูกเรือของเขาต้องการอะไร รู้สึกยังไง งืมมม ร้องอีกรอบแป๊บนะครับ”&nbsp;</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large is-resized"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/51373795c179feba40b81978c2aaff9e-683x1024.jpg" alt="" class="wp-image-123748" height="675" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/51373795c179feba40b81978c2aaff9e-683x1024.jpg 683w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/51373795c179feba40b81978c2aaff9e-200x300.jpg 200w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/51373795c179feba40b81978c2aaff9e-768x1152.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/51373795c179feba40b81978c2aaff9e-1024x1536.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/51373795c179feba40b81978c2aaff9e-1365x2048.jpg 1365w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/51373795c179feba40b81978c2aaff9e-600x900.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/51373795c179feba40b81978c2aaff9e-210x315.jpg 210w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/51373795c179feba40b81978c2aaff9e.jpg 1400w" sizes="(max-width: 683px) 100vw, 683px" /></figure></div>



<p><strong>Quote #3 ฉากกินเลี้ยง</strong></p>



<p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;"><strong>ลูฟี่</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;">เนื้ออออออ…..!!!!!</p></p>



<p class="has-text-align-center"><p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;"><strong>ว่าน</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;">&nbsp;ขอด้วยยยยย….ยยยย เออ&#8230;แต่หมายถึงเนื้อไหนนะ วากากากากาก (หัวเราะแบบผู้กินผลปีศาจ)</p></p>



<p>“เป็นอีกประโยคประจำของลูฟี่เลย จะเห็นตลอดตั้งแต่เริ่มตอนถึงตอนนี้ กินแล้วนอกจากเพิ่มพลังยังรักษาร่างกายได้ด้วยนะ เหมือนตอนฟันหลุดลูฟี่และบรู๊กดื่มนม ฟันก็งอกกลับมาใหม่ (หัวเราะ)”</p>



<p></p>



<p><strong>Quote #4 ประโยคติดปาก&nbsp;</strong></p>



<p class="has-text-align-center"><p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;"><strong>ลูฟี่&nbsp;</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;">ฉันน่ะขอแค่สนุกก็พอ</p></p>



<p class="has-text-align-center"><p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;"><strong>ว่าน</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;">อื้มมๆ …(พยักหน้าเห็นด้วย ยิ้มปากฉีกแบบลูฟี่ด้วย :D)</p></p>



<p>“ชีวิตมันก็ต้องใช้ให้สนุกสิเนาะ ประโยคนี้จริงๆ ดูจะเป็นประโยคง่ายๆ ผ่านไปแค่เฟรมเดียวในการ์ตูน แต่ว่านกลับชอบและรู้สึกกับคำพูดนี้มากๆ เลย ถ้าสิ่งที่เราทำ ไม่ว่าจะงาน จะชีวิต ถ้าหาที่ที่ยังสนุกได้ ก็คงจะมีแรงทำไปได้เรื่อยๆ และน่าจะทำได้ดีนะ แน่นอนลูฟี่เขาสนุกกับสิ่งที่เขาตัดสินใจในทุกๆ ครั้งจริงๆ”</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="576" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/toei-TOEI-OPE_S1-Full-Image_GalleryBackground-en-US-1600916972681._SX1080_-1024x576.jpg" alt="" class="wp-image-123751" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/toei-TOEI-OPE_S1-Full-Image_GalleryBackground-en-US-1600916972681._SX1080_-1024x576.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/toei-TOEI-OPE_S1-Full-Image_GalleryBackground-en-US-1600916972681._SX1080_-300x169.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/toei-TOEI-OPE_S1-Full-Image_GalleryBackground-en-US-1600916972681._SX1080_-768x432.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/toei-TOEI-OPE_S1-Full-Image_GalleryBackground-en-US-1600916972681._SX1080_-600x338.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/toei-TOEI-OPE_S1-Full-Image_GalleryBackground-en-US-1600916972681._SX1080_.jpg 1080w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure></div>



<p><strong>Quote #5 ฉากลูฟี่กับโซโลเจอกับโคบี้และเฮลเมปโปะอีกครั้ง</strong></p>



<p class="has-text-align-center"><p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;"><strong>ลูฟี่&nbsp;</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;">คราวหน้าถ้าเจอกัน พวกเราจะแข็งแกร่งกว่านี้ สุดยอดกว่านี้&#8230;จะสู้กับฉันไม่ใช่เหรอ? ถ้าอย่างนั้นก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่รึไงที่จะเป็นให้ได้ระดับนั้น</p></p>



<p class="has-text-align-center"><p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;"><strong>ว่าน&nbsp;</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p class="has-text-align-center" style="text-align: center !important;">งืมมม จะพยายามครับ&nbsp;</p></p>



<p>“ถ้าจำเล่มแรกๆ ได้ ลูฟี่ช่วยโคบี้ไว้ให้ได้เข้าเป็นทหารเรือและได้ไปฝึกกับการ์ป ซึ่งเป็นปู่ของลูฟี่ ความฝันและความทะเยอทะยานในตำแหน่งพลเอกของโคบี้ดูจะเป็นเรื่องไกลตัวมากๆ แล้วลูฟี่ก็พูดประโยคนี้ซึ่งฟังแล้วรู้สึกดีที่เขาเคารพและไม่เคยหัวเราะความฝันใคร จริงๆ มีอีกหลายเหตุการณ์จากสมาชิกกลุ่มหมวกฟางที่เชื่อและยึดมั่นกับสิ่งเดียวกัน พอได้อ่านทีไรก็น้ำตารื้น”&nbsp;</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large is-resized"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/911cctmmUL-680x1024.jpg" alt="" class="wp-image-123749" height="675" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/911cctmmUL-680x1024.jpg 680w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/911cctmmUL-199x300.jpg 199w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/911cctmmUL-768x1156.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/911cctmmUL-1021x1536.jpg 1021w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/911cctmmUL-1361x2048.jpg 1361w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/911cctmmUL-600x903.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/911cctmmUL-210x315.jpg 210w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/911cctmmUL.jpg 1495w" sizes="(max-width: 680px) 100vw, 680px" /></figure></div>



<hr class="wp-block-separator"/>



<p>Life Quote : ซีรีส์ที่ชักชวนผู้คนจากหลากแวดวง หลายความสนใจมาพูดคุยกับ ‘ตัวละคร’ ที่มีความหมายกับพวกเขา ไม่ว่าจะจากภาพยนตร์ ซีรีส์เกาหลี การ์ตูน นิยาย หรือแม้แต่บทเพลง</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/life-quote-vaan/">“ขอบคุณนะลูฟี่” บทสนทนาระหว่างว่าน–รัชชุ และมังกี้ ดี. ลูฟี่ โจรสลัดหมวกฟางแห่งวันพีซ</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>“ชีวิตผมขับเคลื่อนด้วยความรัก” บทสนทนาระหว่าง ‘อัด อวัช’ และ Elio จาก Call Me By Your Name</title>
		<link>https://adaymagazine.com/life-quote-udawat/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[ปวีณ์กานต์ อินสว่าง]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 20 Feb 2021 14:14:10 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Series]]></category>
		<category><![CDATA[Life Quote]]></category>
		<category><![CDATA[ภาพยนตร์]]></category>
		<category><![CDATA[call me by your name]]></category>
		<category><![CDATA[อัด-อวัช รัตนปิณฑะ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://adaymagazine.com/?p=123578</guid>

					<description><![CDATA[<p>Life Quote Ep.03 อัด อวัช x Elio เคยดูภาพยนตร์เรื่องไหน แล้วรู้สึกว่าตัวละครในเรื่องนั้นช่างเหมือนกับเราเสียจริงบ้างไหม สิ่งที่ตัวละครพบเจอ ช่วงเวลาที่เขาทุกข์และสุข ท่าทีที่เขาแสดงออก เหมือนกันกับสิ่งที่เรากำลังเผชิญอยู่จนคล้ายว่าหากตัวละครนั้นผ่านเรื่องราวเหล่านี้ไปได้ เราที่เจอเรื่องราวคล้ายกันกับเขาก็คงผ่านไปได้เช่นเดียวกัน “Elio ทำให้ผมเห็นตัวเองตอนมีความรักครั้งแรก” นักแสดงอย่าง อัด–อวัช รัตนปิณฑะ คิดแบบนี้ทันทีที่ได้ดู Call Me By Your Name ภาพยนตร์ coming of age รสขมอมหวานที่ฉายให้เห็นเรื่องราวความรักและความสับสนของตัวละครชาย Elio และ Oliver ที่ทำให้อวัชย้อนคิดถึงความรักครั้งแรก แม้ระหว่างทางจะเศร้าจนเสียน้ำตาไปพร้อมๆ กับเอลิโออยู่หลายยก แต่เมื่อภาพยนตร์เรื่องนี้จบลง เขากลับค่อยๆ ยอมรับได้ว่านี่แหละคือความจริงของโลก และมนุษย์ทุกคนที่มีความรักมีโอกาสเจอเหตุการณ์แบบนี้ได้เหมือนกันหมด “เวลาเลือกดูหนังสักเรื่องผมจะเริ่มต้นด้วยความรู้สึกอยากดูเป็นอย่างแรก ตัดสินใจเลือกจากมู้ดแอนด์โทน จากสตอรี ไม่ได้คิดว่าจะต้องดูเพื่อศึกษาหรือถอดรหัสการแสดงอะไรขนาดนั้น กับหนังที่ชอบบางเรื่องผมดูซ้ำ 5-6 รอบเลยก็มี รอบแรกดูในฐานะคนดูจริงๆ พอเริ่มอินถึงค่อยมาคิดต่อว่าทำไมเราถึงชอบหนัง ชอบฉากนี้ ทำไมตัวละครนี้เราถึงผูกพันกับเขา รู้สึกรักเขาจัง “Call Me By [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/life-quote-udawat/">“ชีวิตผมขับเคลื่อนด้วยความรัก” บทสนทนาระหว่าง ‘อัด อวัช’ และ Elio จาก Call Me By Your Name</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<h3 class="has-text-align-center wp-block-heading">Life Quote Ep.03</h3>



<h3 class="has-text-align-center wp-block-heading">อัด อวัช x Elio</h3>



<p>เคยดูภาพยนตร์เรื่องไหน แล้วรู้สึกว่าตัวละครในเรื่องนั้นช่างเหมือนกับเราเสียจริงบ้างไหม</p>



<p>สิ่งที่ตัวละครพบเจอ ช่วงเวลาที่เขาทุกข์และสุข ท่าทีที่เขาแสดงออก เหมือนกันกับสิ่งที่เรากำลังเผชิญอยู่จนคล้ายว่าหากตัวละครนั้นผ่านเรื่องราวเหล่านี้ไปได้ เราที่เจอเรื่องราวคล้ายกันกับเขาก็คงผ่านไปได้เช่นเดียวกัน</p>



<p>“Elio ทำให้ผมเห็นตัวเองตอนมีความรักครั้งแรก” นักแสดงอย่าง <strong>อัด–อวัช รัตนปิณฑะ </strong>คิดแบบนี้ทันทีที่ได้ดู <em><a href="https://adaymagazine.com/movie-call-me-by-your-name/" target="_blank" rel="noreferrer noopener">Call Me By Your Name</a> </em>ภาพยนตร์ coming of age รสขมอมหวานที่ฉายให้เห็นเรื่องราวความรักและความสับสนของตัวละครชาย Elio และ Oliver ที่ทำให้อวัชย้อนคิดถึง<a href="https://youtu.be/bQ_QEY2ME9E" target="_blank" rel="noreferrer noopener">ความรักครั้งแรก</a></p>



<p>แม้ระหว่างทางจะเศร้าจนเสียน้ำตาไปพร้อมๆ กับเอลิโออยู่หลายยก แต่เมื่อภาพยนตร์เรื่องนี้จบลง เขากลับค่อยๆ ยอมรับได้ว่านี่แหละคือความจริงของโลก และมนุษย์ทุกคนที่มีความรักมีโอกาสเจอเหตุการณ์แบบนี้ได้เหมือนกันหมด</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3320-1-1024x683.jpg" alt="อวัช Call Me By Your Name" class="wp-image-123643" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3320-1-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3320-1-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3320-1-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3320-1-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3320-1-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3320-1-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3320-1-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3320-1.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3305-1024x683.jpg" alt="" class="wp-image-123628" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3305-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3305-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3305-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3305-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3305-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3305-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3305-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3305.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<p>“เวลาเลือกดูหนังสักเรื่องผมจะเริ่มต้นด้วยความรู้สึกอยากดูเป็นอย่างแรก ตัดสินใจเลือกจากมู้ดแอนด์โทน จากสตอรี ไม่ได้คิดว่าจะต้องดูเพื่อศึกษาหรือถอดรหัสการแสดงอะไรขนาดนั้น กับหนังที่ชอบบางเรื่องผมดูซ้ำ 5-6 รอบเลยก็มี รอบแรกดูในฐานะคนดูจริงๆ พอเริ่มอินถึงค่อยมาคิดต่อว่าทำไมเราถึงชอบหนัง ชอบฉากนี้ ทำไมตัวละครนี้เราถึงผูกพันกับเขา รู้สึกรักเขาจัง</p>



<p>“<em>Call Me By Your Name </em>เป็นหนังที่ผมชอบมาก จัดลำดับแล้วให้อยู่ใน top 3 ของชีวิต เหตุผลแรกที่เลือกดูเป็นเพราะผมชอบบรรยากาศของประเทศอิตาลีอยู่แล้ว เห็นแค่เทรลเลอร์ก็คิดว่ายังไงก็ต้องดูให้ได้ ซึ่งพอได้ดูจริงๆ มากกว่าอาร์ตไดเรกชั่นที่ตรงจริต ผมชอบที่หนังเรื่องนี้มันโคตรมนุษย์เลย เขาถ่ายทอดเรื่องราวความรัก ความสัมพันธ์ที่มีข้อจำกัด เรื่องของ LGBTQ และเรื่องการก้าวข้ามผ่านอะไรบางอย่างของช่วงวัยออกมาผ่านการแสดงที่ละเอียดมากๆ ของ Timothée Chalamet&nbsp; และ Armie Hammer ที่ทำให้เราเชื่อและรู้สึกว่ามันจริง</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large is-resized"><img loading="lazy" decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3256-1-1024x683.jpg" alt="อวัช Call Me By Your Name" class="wp-image-123644" width="580" height="386" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3256-1-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3256-1-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3256-1-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3256-1-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3256-1-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3256-1-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3256-1-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3256-1.jpg 1200w" sizes="(max-width: 580px) 100vw, 580px" /></figure></div>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3355-1024x683.jpg" alt="อวัช" class="wp-image-123639" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3355-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3355-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3355-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3355-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3355-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3355-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3355-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3355.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure></div>



<p>“ตัวละครเอลิโอทำให้ผมเห็นตัวเองตอนมีความรักครั้งแรก ทั้งตอนที่คลั่งรักมากๆ ตอนที่ทำตัวไม่ค่อยถูก รวมไปถึงตอนที่ความสัมพันธ์ทุกอย่างพังทลาย ใจสลาย ความรู้สึกเราเป็นเหมือนตัวละครนี้ ดูแล้วรู้สึกว่าแม่งคือกูเลย (หัวเราะ) ดูเรื่องนี้ไปห้ารอบแล้วแต่ยังอินกับตัวละครนี้ทุกรอบ ครั้งหลังๆ ที่ดูผมอินจนเหมือนมีทรอม่าร่วมกับตัวละครด้วยซ้ำ ยิ่งดูยิ่งเจ็บกว่าเดิม</p>



<p>“ไม่ใช่ว่าดูซ้ำๆ เพื่อที่จะทรมานตัวเองนะ แต่บางครั้งคนเราก็มีอดีตอันเจ็บปวดที่ยังยอมรับไม่ได้หรือไม่พร้อมที่จะมองย้อนกลับไปแล้วโอบกอดความเจ็บปวดนั้นไว้ สำหรับผมการดูหนังเรื่องนี้เป็นการดูเพื่อยอมรับให้ได้ว่า เออ ครั้งหนึ่งความรักเคยทำให้เราเกือบตายเหมือนกันว่ะ</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large is-resized"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3294-683x1024.jpg" alt="อวัช" class="wp-image-123625" height="645" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3294-683x1024.jpg 683w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3294-200x300.jpg 200w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3294-768x1152.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3294-600x900.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3294-210x315.jpg 210w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3294.jpg 800w" sizes="(max-width: 683px) 100vw, 683px" /></figure></div>



<p>“มันเป็นหนัง coming of age ที่มีผลต่อตัวผมค่อนข้างเยอะ อาจเพราะช่วงที่ผมเจอปัญหามันใกล้กับช่วงที่หนังฉายด้วย เราได้เติบโต เรียนรู้ไปพร้อมๆ กับเอลิโอ อย่างฉากที่เขานั่งร้องไห้ผมเองก็เคยเป็นแบบนั้น โคตรเข้าใจเขาเลยว่าการนั่งร้องไห้ไปเรื่อยๆ มันเจ็บมากขนาดไหน แต่พอดูจบ ผมกลับค่อยๆ ยอมรับได้ว่านี่ไง สิ่งนี้คือความจริงของโลก ไม่ใช่แค่เราคนเดียวที่เจอ มนุษย์ทุกคนที่มีความรักมีโอกาสที่จะเจอเหตุการณ์แบบนี้ได้เหมือนกันหมด ความเศร้าเป็นหนึ่งในส่วนประกอบของความรัก ถ้าเราต้องเจอกับความเศร้า ความผิดหวัง เราก็แค่ต้องยอมรับ ใช้ชีวิตต่อ และเดี๋ยววันหนึ่งมันจะดีขึ้นเอง</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3275-1024x683.jpg" alt="" class="wp-image-123620" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3275-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3275-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3275-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3275-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3275-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3275-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3275-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3275.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3281-1024x683.jpg" alt="อวัช" class="wp-image-123622" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3281-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3281-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3281-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3281-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3281-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3281-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3281-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3281.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure></div>



<p>“ณ วันนั้นผมเศร้าจนมองไม่เห็นใคร คิดว่าไม่มีคนมารับฟังแบบเอลิโอที่มีพ่อปลอบโยน แต่พอได้กลับมาทบทวนผมก็เห็นว่าตัวเองอาจมีคนคนนั้นอยู่ตั้งแต่แรก แต่ผมมองข้ามพวกเขาไป ฉากเหล่านั้นฉายให้เห็นว่าเวลาที่เราเจอกับปัญหา ที่จริงเราอาจจะต้องการแค่ใครสักคนที่พร้อมจะรับฟัง เข้าใจ ไม่ต้องมาคอยโอ๋จ๋าแต่แค่นั่งฟังอย่างใช้ใจฟังจริงๆ ไม่ใช่แค่ปลอบผ่านๆ ก็เพียงพอแล้ว</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3323-1024x683.jpg" alt="" class="wp-image-123632" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3323-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3323-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3323-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3323-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3323-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3323-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3323-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3323.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<p>“ไดอะล็อกที่พ่อของเอลิโอพูดยังทำให้คิดได้ว่าเวลาเรารู้สึกอะไร สิ่งสำคัญคืออย่าไปฝืนว่าตอนนี้เราไม่รู้สึกถึงสิ่งนั้น วันที่เราเศร้าเรามักรู้สึกว่าไม่อยากเศร้า ไม่อยากเจ็บปวดอีกแล้ว แต่ท้ายที่สุดผมว่าความเจ็บปวดมันคือรสชาติหนึ่งของมนุษย์ ฉะนั้นก็ไม่เห็นผิดอะไรที่เราจะเศร้าหรือร้องไห้เป็นบ้าเป็นหลัง</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large is-resized"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3297-683x1024.jpg" alt="อวัช" class="wp-image-123627" height="645" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3297-683x1024.jpg 683w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3297-200x300.jpg 200w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3297-768x1152.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3297-600x900.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3297-210x315.jpg 210w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3297.jpg 800w" sizes="(max-width: 683px) 100vw, 683px" /></figure></div>



<p>“เมื่อก่อนผมเป็นคนรู้สึกอะไรจะเก็บไว้ ไม่ค่อยได้พูดกับใคร เก็บจนรู้สึกว่าโลกใบนี้มันหนักไปหมด ไม่อยากเศร้า เศร้าแล้วทำให้คนอื่นรู้สึกไม่ดี เป็นมวลก้อนดำๆ ที่ไปอยู่ท่ามกลางคน ปล่อยแต่พลังงานลบ แต่ ณ ตอนนี้กลายเป็นว่าเรายอมรับได้แล้วว่าก็กูมีสิ่งนี้ในตัว กูเศร้าอยู่ แต่ไม่ได้แปลว่าจะเศร้าตลอดไป&nbsp;</p>



<p>“ผมมองว่าความรักเป็นสิ่งที่เจ็บปวดแต่ก็สวยงามในเวลาเดียวกัน แม้ว่าความรักจะทำให้เจ็บหรือเสียใจมากแค่ไหนแต่ผมก็ยังต้องการมันอยู่ดี ความรักเป็นสิ่งที่สำคัญมากๆ สำหรับผม ชีวิตผมขับเคลื่อนด้วยสิ่งนี้</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3343-1024x683.jpg" alt="" class="wp-image-123638" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3343-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3343-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3343-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3343-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3343-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3343-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3343-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3343.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure></div>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3336-1024x683.jpg" alt="อวัช" class="wp-image-123637" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3336-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3336-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3336-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3336-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3336-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3336-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3336-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3336.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<p>“ไม่ได้หมายถึงแค่กับความสัมพันธ์แบบแฟนนะ แต่รวมไปถึงความรัก ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างไม่ว่าจะในฐานะอะไรด้วย การที่เราได้รับความรัก ความเอ็นดู มันสำคัญมากในการที่จะก้าวเดินต่อไป ถ้าผมต้องใช้ชีวิตแบบที่ไม่มีความรักเลย ผมคงเฉาตายก่อน การมีความสัมพันธ์มันให้พลังอะไรบางอย่างกลับมา ทำให้ผมรู้สึกมีชีวิต มันคือสิ่งที่ทำให้ผมยังมีความรู้สึก วันนี้ดีใจ วันนี้เสียใจ วันนี้ผิดหวัง วันนี้โกรธ วันนี้รู้สึกแย่จัง ทำให้ผมรู้สึก alive มีชีวิตอยู่ต่อไปได้</p>



<p>“ผมว่าหนังเรื่องนี้เหมาะกับทุกคน ไม่ว่าจะกำลังรู้สึกอะไรอยู่ก็สามารถดูเรื่องนี้ได้เพราะจะได้ความรู้สึกที่แตกต่างกันด้วย ถ้าเศร้าอยู่ เจอประสบการณ์เดียวกับตัวละครก็อาจจะทำให้เราดำดิ่ง หรือได้ปลดล็อก ระบายความรู้สึกของตัวเอง แค่ได้ร้องไห้ออกมาก็ทำให้รู้สึกดีขึ้นได้ หรือถ้าไม่ได้อยู่ในมู้ดเศร้า ดูแล้วก็อาจจะมองเห็นความสวยงามบางอย่างในหนัง ได้ดูการกำกับภาพที่สวยงาม ได้เห็นความรักที่มันหอมกรุ่นในช่วงเวลาหนึ่ง ในฐานะคนที่เคยดูด้วยความรู้สึกทั้งสองแบบ ผมว่านี่คือหนึ่งในภาพยนตร์ที่น่าดู”</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-1 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="683" height="1024" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3358-683x1024.jpg" alt="" class="wp-image-123640" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3358-683x1024.jpg 683w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3358-200x300.jpg 200w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3358-768x1152.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3358-600x900.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3358-210x315.jpg 210w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3358.jpg 800w" sizes="(max-width: 683px) 100vw, 683px" /></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="683" height="1024" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3360-683x1024.jpg" alt="" class="wp-image-123641" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3360-683x1024.jpg 683w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3360-200x300.jpg 200w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3360-768x1152.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3360-600x900.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3360-210x315.jpg 210w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3360.jpg 800w" sizes="(max-width: 683px) 100vw, 683px" /></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="683" height="1024" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3363-683x1024.jpg" alt="" class="wp-image-123642" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3363-683x1024.jpg 683w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3363-200x300.jpg 200w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3363-768x1152.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3363-600x900.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3363-210x315.jpg 210w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A3363.jpg 800w" sizes="(max-width: 683px) 100vw, 683px" /></figure>
</div>
</div>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>a dialogue with Elio</strong></h4>



<p>ในเมื่อ <em>Call Me By Your Name</em> คือหนังเรื่องโปรด แถมอวัชยังบอกเองว่าเอลิโอเหมือนกันกับตัวเขา เราจึงชวนนักแสดงหนุ่มมาเปิดม่านการแสดง หลับตาพาตัวเองไปอยู่ในอิตาลีตอนเหนือ แล้วลองจินตนาการว่าถ้าคุยกับตัวละครในดวงใจได้ อยากพูดอะไร</p>



<p>นี่คือไดอะล็อกในภาพยนตร์ที่อวัชชอบ ความในใจที่เขาอยากบอกกับเอลิโอ และประโยคที่เขาอยากพูดกับตัวละครอื่นๆ ที่คอยปลอบประโลมเอลิโอในวันที่ใจสลาย</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="748" height="421" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825744.jpg" alt="" class="wp-image-123646" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825744.jpg 748w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825744-300x169.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825744-600x338.jpg 600w" sizes="(max-width: 748px) 100vw, 748px" /></figure></div>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>QUOTE #1 ฉากเอลิโอและโอลิเวอร์คุยกันที่ระเบียง</strong></h4>



<p class="has-text-align-center"><strong>เอลิโอ</strong></p>



<p class="has-text-align-center">God, we wasted so many days.</p>



<p class="has-text-align-center"><strong>อวัช</strong></p>



<p class="has-text-align-center">Why didn&#8217;t you tell me before? I already gave you a sign.</p>



<p>“คลั่งรักดีนะ ประโยคนี้ (หัวเราะ) จริงๆ ชอบประโยคนี้เพราะเชื่อมโยงกับประโยค Is it better to speak or to die? ที่แม่ของเอลิโอเคยพูด เหมือนพอตัวเอลิโอพูดแบบนี้ คนฟังได้ยินคงกรี๊ดอยู่ข้างใน ดีใจที่ได้รู้ว่าจริงๆ เขาก็ชอบเรามากเหมือนกัน และชอบมาสักพักแล้วด้วย คงจะยิ่งรู้สึกตื่นเต้นเพิ่มขึ้นไปอีก&nbsp;</p>



<p>“ถ้าเป็นคาแร็กเตอร์ตัวผมจริงๆ ผมก็คงไม่เป็นคนพูดก่อนอยู่แล้ว พออีกฝั่งเปิดประตูผมเลยน่าจะบอกให้เขารู้ว่าจริงๆ ผมก็ส่งสัญญาณแล้วนะ I already gave you a sign. ฟีลเหมือนที่จริงเราก็แรดเงียบนะ (หัวเราะ)”</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="720" height="396" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825745.jpg" alt="ฉาก 2" class="wp-image-123645" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825745.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825745-300x165.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825745-600x330.jpg 600w" sizes="(max-width: 720px) 100vw, 720px" /></figure></div>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>QUOTE #2 ฉากยืนคุยหน้าร้านหนังสือ</strong></h4>



<p class="has-text-align-center"><strong>เอลิโอ</strong></p>



<p class="has-text-align-center">I just wanted to be with you.</p>



<p class="has-text-align-center"><strong>อวัช</strong></p>



<p class="has-text-align-center">I love you. I just want to be with you.</p>



<p>“ฉากนี้ทำให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่พอเราเปิดประตูความรู้สึกของกันและกันแล้ว พอเจอปัญหาอะไร เราจะกล้าพูดในสิ่งที่เราต้องการมากขึ้น ผมว่าประโยค I just wanted to be with you. ของเอลิโอมันจริงใจดี รู้แล้วแหละว่าคงเป็นไปไม่ได้ แต่ก็พยายามจะทำยังไงก็ได้ให้ได้ยังอยู่กับเขา&nbsp;</p>



<p>“ถ้าเป็นผม ผมคงย้ำความรู้สึกของเราให้เขารู้ คงมีความขอ อ้อนวอน ว่าเรารักเขาจริงๆ นะ ยังอยากอยู่ด้วยกัน”</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="750" height="393" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825740.jpg" alt="ฉาก 3" class="wp-image-123649" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825740.jpg 750w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825740-300x157.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825740-600x314.jpg 600w" sizes="(max-width: 750px) 100vw, 750px" /></figure></div>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>QUOTE #3 ฉากหนุนตักฟังแม่อ่านหนังสือ</strong></h4>



<p class="has-text-align-center"><strong>แม่เอลิโอ</strong>&nbsp;</p>



<p class="has-text-align-center">Is it better to speak or to die?</p>



<p class="has-text-align-center"><strong>อวัช</strong></p>



<p class="has-text-align-center">I think it’s better to speak because I don&#8217;t want&nbsp; to waste my time losing you again.</p>



<p>“เมื่อก่อนผมเป็นคนไม่ค่อยพูด และหลายๆ ครั้งชีวิตผมก็เป็นเหมือนในหนังเรื่องนี้คือเพิ่งมารู้ทีหลังว่าต่างคนต่างรู้สึกดีต่อกันแต่ไม่มีใครกล้าพูดออกไป ประโยคนี้เพิ่มความกล้าให้เรา เพิ่มกำลังใจในการพูดความรู้สึก เพราะถ้าไม่พูดก็อาจไม่ได้พูดแล้วนะในชีวิตนี้ อาจจะตายเร็วๆ นี้แล้วก็ได้&nbsp;</p>



<p>“ผมรู้สึกว่าพอไม่พูดแล้วมันเสียโอกาส ประโยคนี้ทำให้ช่วงหลังๆ ผมใช้ชีวิตแบบรู้สึกยังไงก็พูด การพูดทำให้เรารู้ว่าจะไปยังไงต่อ เหมือนการบอกรักเลย ไม่ได้ก็เสีย ซึ่งถ้าเสียเราก็จะได้มูฟออน”</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="500" height="270" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825742.jpg" alt="ฉาก 4" class="wp-image-123648" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825742.jpg 500w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825742-300x162.jpg 300w" sizes="(max-width: 500px) 100vw, 500px" /></figure></div>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>QUOTE #4 ฉากคุยโทรศัพท์กับโอลิเวอร์</strong></h4>



<p class="has-text-align-center"><strong>โอลิเวอร์</strong></p>



<p class="has-text-align-center">I miss you too.</p>



<p class="has-text-align-center"><strong>อวัช</strong></p>



<p class="has-text-align-center">I miss you more than you can imagine. I miss you, I miss you, I miss you.</p>



<p>“ซีนนี้น้อยแต่ว่าท่วมท้นมาก ประโยคไม่กี่ประโยค แต่ทำให้ผมรู้สึกว่ามันคือพลังความรักของคนสองคนที่ส่งผ่านถึงกันได้จริงๆ เขาแสดงได้ดีกันมากๆ ความรู้สึกข้างในมันคงสุดๆ แล้ว เหมือนรู้แล้วว่าคิดถึงกันแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ไม่เห็นทางไปต่อ แต่ตัดความรู้สึกไม่ได้สักที ถ้าผมเป็นเอลิโอคงพูดอะไรประมาณนี้ คงอยากจะบอกรักย้ำให้รู้ถึงความรู้สึก”</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large is-resized"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825743-445x1024.jpg" alt="ฉาก 5" class="wp-image-123647" height="645" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825743-445x1024.jpg 445w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825743-131x300.jpg 131w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825743-668x1536.jpg 668w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825743-600x1379.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/S__3825743.jpg 750w" sizes="(max-width: 445px) 100vw, 445px" /></figure></div>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>QUOTE #5 ฉากพูดคุยบนโซฟากับพ่อ&nbsp;</strong></h4>



<p class="has-text-align-center"><strong>พ่อเอลิโอ</strong></p>



<p class="has-text-align-center">Right now, you may not want to feel anything… but to make yourself feel nothing&#8230;so as not to feel anything&#8230;What a waste!</p>



<p class="has-text-align-center"><strong>อวัช</strong></p>



<p class="has-text-align-center">(กอด)</p>



<p class="has-text-align-center">“ผมว่าบางครั้งเราก็ต้องยอมรับความจริง ปล่อยให้ตัวเองรู้สึกกับความเศร้า ความผิดหวัง ความเจ็บที่เกิดขึ้น สิ่งที่เขาพูดออกมาแสดงให้เห็นแล้วว่าเขาเข้าใจ ยอมรับเรา ถ้าได้ยินประโยคนี้จริงๆ ผมคงกอดเขาแล้วร้องไห้แต่ไม่ได้พูดอะไร ภาษากายน่าจะตอบเขาไปหมดแล้ว”</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/life-quote-udawat/">“ชีวิตผมขับเคลื่อนด้วยความรัก” บทสนทนาระหว่าง ‘อัด อวัช’ และ Elio จาก Call Me By Your Name</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>“ไม่ต้องพยายามทำเป็นโอเคก็ได้” บทสนทนาระหว่าง Korseries และ โอมีจู จากซีรีส์เกาหลี Run On</title>
		<link>https://adaymagazine.com/life-quote-korseries/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[เดือนเพ็ญ จุ้ยประชา]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 19 Feb 2021 12:45:28 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Series]]></category>
		<category><![CDATA[Life Quote]]></category>
		<category><![CDATA[run on]]></category>
		<category><![CDATA[oh-mi-joo]]></category>
		<category><![CDATA[โอมีจู]]></category>
		<category><![CDATA[series]]></category>
		<category><![CDATA[Culture and Entertainment]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://adaymagazine.com/?p=123440</guid>

					<description><![CDATA[<p>Life Quote EP.02ซอฟ Korseries x โอมีจู มีเหตุผลอะไรบ้างที่ทำให้คุณเลือกดูซีรีส์เกาหลี ถ้าถามเรา คำตอบคงเป็นพล็อตเรื่องคุณภาพ มีให้เลือกหลายแนว โปรดักชั่นเป๊ะปัง และนักแสดงที่สวมบทบาทเป็นตัวละครในเรื่องได้อย่างสมจริงจนคนดูหัวเราะและน้ำตาไหลตามได้ง่ายๆ อีกอย่างที่ทำให้คนดูตัดสินใจดูซีรีส์เกาหลีสักเรื่องน่าจะเป็น Korseries (คอซีรีส์) เว็บไซต์รวบรวมคอนเทนต์แวดวงซีรีส์และภาพยนตร์เกาหลีซึ่งมีผู้อ่านหลักล้านต่อเดือน มีผู้ก่อตั้งคือ ซอฟ–กรกมล ลีลาวัชรกุล หญิงสาววัย 25 ปีและคอซีรีส์เกาหลีตัวยง ไม่ต้องบอกก็เดาได้ว่าเธออดหลับอดนอนดูซีรีส์เกาหลีมาไม่รู้กี่ร้อยเรื่อง ในจำนวนเหล่านั้นมีเรื่องระดับมาสเตอร์พีซที่คอซีรีส์เกาหลียกขึ้นหิ้งตั้งเท่าไหร่ ไหนจะได้รู้จักตัวละครที่มีมิติกระทบใจอีกมาก จะให้เลือกตัวละครที่ติดตาตรึงใจแค่คนเดียวคงยาก แต่แล้วซอฟก็กลับมาพร้อมกับชื่อตัวละครหญิงคนหนึ่งจากซีรีส์เรื่อง Run On ที่เพิ่งจบไปหมาดๆ และบทพูดที่ทำให้เราเข้าใจว่าทำไมเธอถึงเลือกตัวละครนี้ ‘โอมีจู’ นักแปลหญิงคนเก่งที่เติบโตมาด้วยตัวเอง ผู้มีบุคลิกสาวยุคใหม่ มั่นใจ และรักตัวเอง เธอคือตัวละครที่เข้ามาเตือนสติซอฟให้รู้ว่าชีวิตคนเรามีผิดพลาดบ้างก็ได้ และไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ ในช่วงเวลาที่ทั้งเรียนหนัก ทั้งโหมงานหนัก แถมสังคมยังพยายามบอกให้คนโปรดักทีฟเข้าไว้ วิ่งเข้าไปอย่าได้หยุด ซอฟเหมือนได้โอมีจูเป็นผู้ตบไหล่ปลอบใจ “เราเลือกยากมากว่าจะพูดถึงตัวละครตัวไหนเพราะเราก็ดูซีรีส์มาเยอะ ตอนแรกคิดถึงเรื่องที่ดังมากๆ เพื่อให้คนอินไปกับเราได้ง่ายๆ แต่สุดท้ายคิดว่าเลือกตัวละครที่ประทับใจล่าสุดดีกว่า ก็เลยเลือกตัวละครหนึ่งจากซีรีส์เกาหลีเรื่อง Run On ที่ฉายทางเน็ตฟลิกซ์ เป็นตัวละครผู้หญิงชื่อว่า โอมีจู “โอมีจูทำงานแปลภาพยนตร์ เป็นอาชีพที่เราไม่ค่อยได้เห็นในซีรีส์เกาหลีเพราะส่วนใหญ่ตัวละครจะเป็นหมอ [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/life-quote-korseries/">“ไม่ต้องพยายามทำเป็นโอเคก็ได้” บทสนทนาระหว่าง Korseries และ โอมีจู จากซีรีส์เกาหลี Run On</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<h3 style="text-align:center;" class="has-text-align-center">Life Quote EP.02<br><strong>ซอฟ Korseries x โอมีจู</h3>



<p>มีเหตุผลอะไรบ้างที่ทำให้คุณเลือกดูซีรีส์เกาหลี</p>



<p>ถ้าถามเรา คำตอบคงเป็นพล็อตเรื่องคุณภาพ มีให้เลือกหลายแนว โปรดักชั่นเป๊ะปัง และนักแสดงที่สวมบทบาทเป็นตัวละครในเรื่องได้อย่างสมจริงจนคนดูหัวเราะและน้ำตาไหลตามได้ง่ายๆ</p>



<p>อีกอย่างที่ทำให้คนดูตัดสินใจดูซีรีส์เกาหลีสักเรื่องน่าจะเป็น Korseries (คอซีรีส์) เว็บไซต์รวบรวมคอนเทนต์แวดวงซีรีส์และภาพยนตร์เกาหลีซึ่งมีผู้อ่านหลักล้านต่อเดือน มีผู้ก่อตั้งคือ <strong>ซอฟ–กรกมล ลีลาวัชรกุล</strong> หญิงสาววัย 25 ปีและคอซีรีส์เกาหลีตัวยง</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2962-1024x683.jpg" alt="" class="wp-image-123486" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2962-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2962-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2962-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2962-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2962-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2962-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2962-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2962.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure></div>



<p>ไม่ต้องบอกก็เดาได้ว่าเธออดหลับอดนอนดูซีรีส์เกาหลีมาไม่รู้กี่ร้อยเรื่อง ในจำนวนเหล่านั้นมีเรื่องระดับมาสเตอร์พีซที่คอซีรีส์เกาหลียกขึ้นหิ้งตั้งเท่าไหร่ ไหนจะได้รู้จักตัวละครที่มีมิติกระทบใจอีกมาก จะให้เลือกตัวละครที่ติดตาตรึงใจแค่คนเดียวคงยาก</p>



<p>แต่แล้วซอฟก็กลับมาพร้อมกับชื่อตัวละครหญิงคนหนึ่งจากซีรีส์เรื่อง <em><a href="https://www.netflix.com/th-en/title/81318872">Run On</a></em> ที่เพิ่งจบไปหมาดๆ และบทพูดที่ทำให้เราเข้าใจว่าทำไมเธอถึงเลือกตัวละครนี้</p>



<p>‘โอมีจู’ นักแปลหญิงคนเก่งที่เติบโตมาด้วยตัวเอง ผู้มีบุคลิกสาวยุคใหม่ มั่นใจ และรักตัวเอง</p>



<p>เธอคือตัวละครที่เข้ามาเตือนสติซอฟให้รู้ว่าชีวิตคนเรามีผิดพลาดบ้างก็ได้ และไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ</p>



<p>ในช่วงเวลาที่ทั้งเรียนหนัก ทั้งโหมงานหนัก แถมสังคมยังพยายามบอกให้คนโปรดักทีฟเข้าไว้ วิ่งเข้าไปอย่าได้หยุด ซอฟเหมือนได้โอมีจูเป็นผู้ตบไหล่ปลอบใจ</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large is-resized"><img loading="lazy" decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2935-683x1024.jpg" alt="" class="wp-image-123487" width="512" height="768" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2935-683x1024.jpg 683w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2935-200x300.jpg 200w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2935-768x1152.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2935-600x900.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2935-210x315.jpg 210w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2935.jpg 800w" sizes="(max-width: 512px) 100vw, 512px" /></figure></div>



<p><strong>“</strong>เราเลือกยากมากว่าจะพูดถึงตัวละครตัวไหนเพราะเราก็ดูซีรีส์มาเยอะ ตอนแรกคิดถึงเรื่องที่ดังมากๆ เพื่อให้คนอินไปกับเราได้ง่ายๆ แต่สุดท้ายคิดว่าเลือกตัวละครที่ประทับใจล่าสุดดีกว่า ก็เลยเลือกตัวละครหนึ่งจากซีรีส์เกาหลีเรื่อง <em>Run On</em> ที่ฉายทางเน็ตฟลิกซ์ เป็นตัวละครผู้หญิงชื่อว่า โอมีจู</p>



<p>“โอมีจูทำงานแปลภาพยนตร์ เป็นอาชีพที่เราไม่ค่อยได้เห็นในซีรีส์เกาหลีเพราะส่วนใหญ่ตัวละครจะเป็นหมอ อัยการ หรืออาชีพที่มีความเฉพาะทางบางอย่าง โอมีจูจึงถือว่ามีอาชีพที่น่าสนใจและมีคาแร็กเตอร์ที่ยูนีค</p>



<p>“<em>Run On </em>เป็นเรื่องของคนที่ใช้ภาษาในการสื่อสารที่แตกต่างกันราวกับอยู่กันคนละโลกแต่ต้องมาเจอกัน อย่างพระเอก คีซอนกยอม ที่เป็นนักกรีฑาทีมชาติ และนางเอกซึ่งเป็นนักแปล ทั้งสองอาชีพดูไม่มีทางเกี่ยวข้องกันได้เลยแต่การเจอกันของทั้งสองคนนำไปสู่การปรับจูนเข้าหากัน เป็นที่พึ่ง คอยเยียวยาจิตใจและความเจ็บปวดของกันและกัน</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000044-1024x683.jpg" alt="" class="wp-image-123489" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000044-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000044-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000044-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000044-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000044-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000044-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000044-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000044.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure></div>



<p>“ด้วยความที่คีซอนกยอมเกิดมาเพียบพร้อม พ่อเป็นนักการเมืองที่ลงสมัครเป็นว่าที่ประธานาธิบดี แม่เป็นนักแสดงดัง พี่สาวเป็นโปรกอล์ฟ แม้ตัวเองจะวิ่งได้ที่ 2 ก็ยังได้รับความสนใจมากกว่านักวิ่งคนอื่นๆ ฟังดูดีใช่ไหม แต่ที่จริงแล้วเบื้องหลังตัวละครนี้น่าสงสารมาก เขาเติบโตมาอย่างโดดเดี่ยว ที่บ้านให้ทำอะไรก็ทำ ที่มาเป็นนักกีฬาก็เพราะพ่ออยากให้เป็นเครื่องเชิดหน้าชูตา แตกต่างจากโอมีจูที่เติบโตมาด้วยตัวเองอย่างยากลำบากเพราะสูญเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่เด็ก พอยต์ของเรื่องคือพระเอกเป็นคนที่ไม่รักตัวเอง ในขณะที่นางเอกรักตัวเอง ให้คุณค่ากับตัวเองมาก ในเรื่องจะมีพาร์ตที่พระเอกนางเอกรักกัน และมีตอนที่โอมีจูถามพระเอกว่ารู้ไหมใครที่จะอยู่กับตัวเราไปตลอด เธอก็ให้คำตอบว่า ‘คือตัวฉันเอง ส่วนคนที่จะอยู่กับคุณก็คือตัวคุณเอง ดังนั้นเราต้องรักตัวเองให้มากๆ’&nbsp;</p>



<p>“เราประทับใจความรักตัวเองของโอมีจู มันทำให้คีซอนกยอมสามารถแสดงความอ่อนแอออกมาได้ แล้วเธอก็จะคอยสอน คอยปลอบประโลม เรารู้สึกว่านี่คือความสัมพันธ์ที่ดี เป็นความสัมพันธ์ที่ไม่ต้องสมบูรณ์แบบ ค่อยๆ เรียนรู้กันไป และตลอดทั้งเรื่องโอมีจูก็มักจะมีคำพูดดีๆ มาเตือนสติทั้งพระเอกและเราเสมอ</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2993-1024x683.jpg" alt="" class="wp-image-123490" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2993-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2993-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2993-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2993-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2993-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2993-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2993-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/B3A2993.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure></div>



<p>“เหตุผลที่เราชอบโอมีจูไม่ใช่เพราะเราเหมือนเธอนะ แต่เรามีความคล้ายกับพระเอก บางทีก็รู้สึกว่าเราไม่ค่อยรักตัวเอง ชอบพูดลดทอนตัวเอง ทำนองว่ามองคนอื่นดีกว่า เราทำอะไรได้ไม่ดีเลย แต่โอมีจูเป็นตัวละครที่มีมายด์เซตที่ดีมาก อย่างตอนหนึ่งที่เธอพูดกับพระเอกว่าไม่จำเป็นต้องสู้ตลอดเวลา พักบ้างก็ได้ ซึ่งเราเห็นด้วยมาก</p>



<p>“อีกอย่างว่ากันตามตรง คีซอนกยอมมีนิสัยที่แปลกแต่น่ารัก คือมีความอึนๆ มึนๆ สิ่งที่เราชอบคือการที่โอมีจูผู้ที่ปกติแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษาเกาหลีต้องมาแปลภาษาของซอนกยอมอีกที เธอเป็นคนเดียวที่เข้าใจพระเอกอย่างทะลุปรุโปร่ง ทั้งยังเข้าใจคนอื่นๆ เข้าใจบริบทแวดล้อม และเข้าใจชีวิต&nbsp;</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000045-1024x683.jpg" alt="" class="wp-image-123493" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000045-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000045-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000045-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000045-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000045-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000045-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000045-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000045.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure></div>



<p>“เราว่าโอมีจูเป็นตัวละครกลมๆ ที่มีความเป็นมนุษย์ดี เช่น มีตอนหนึ่งที่เธอปกป้องรุ่นน้องจากคนที่จะมาเอาเรื่อง เลยไปหยิบก้อนอิฐมาทำท่าจะขว้างใส่ แต่สุดท้ายเธอก็ควบคุมสติได้ เลยไปเล่าให้พระเอกฟังว่า เห็นไหม ฉันยั้งตัวเองได้ มันก็แสดงให้เห็นว่านางเอกไม่ได้ดีไปหมด</p>



<p>“เราไม่เคยเจอตัวละครไหนเหมือนโอมีจูมาก่อน เธอน่าจะเป็นตัวละครยุคใหม่ที่เราชอบที่สุดในเวลานี้ เขาใช้ชีวิตมาอย่างดี เราไม่เคยคิดว่าคนคนหนึ่งจะมีความรักตัวเอง มีความภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองเป็นมากขนาดนี้ ถ้าได้เจอเราคงอยากบอกว่า ‘เธอเป็นผู้หญิงที่เท่มากเลย’&nbsp;</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000070-1024x683.jpg" alt="" class="wp-image-123492" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000070-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000070-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000070-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000070-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000070-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000070-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000070-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/000070.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure></div>



<h2 class="has-text-align-center wp-block-heading"><strong>a dialogue with Oh Mi-Joo&nbsp;</strong></h2>



<p>คำพูดของโอมีจูในซีรีส์ช่วยเตือนสติให้ซอฟหลายต่อหลายครั้ง เราจึงชวนเธอมาลองพูดความในใจเป็นภาษาไทยให้โอมีจูแปลดูสักที</p>



<p>และนี่คือไดอะล็อกของโอมีจูที่ซอฟชอบ และสิ่งที่เธออยากตอบกลับไป</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="2560" height="1438" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/messageImage_1613708312367-edited.jpg" alt="" class="wp-image-123495" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/messageImage_1613708312367-edited.jpg 2560w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/messageImage_1613708312367-edited-300x169.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/messageImage_1613708312367-edited-1024x575.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/messageImage_1613708312367-edited-768x431.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/messageImage_1613708312367-edited-1536x863.jpg 1536w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/messageImage_1613708312367-edited-2048x1150.jpg 2048w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/messageImage_1613708312367-edited-600x337.jpg 600w" sizes="(max-width: 2560px) 100vw, 2560px" /></figure>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>Quote #1 ฉากที่โอมีจูพูดกับคีซอนกยอม ผู้เพิ่งจะระบายความในใจถึงการต้องซ้อมวิ่งทุกวัน</strong></h4>



<p class="has-text-align-center has-black-color has-text-color"><strong>โอมีจู</strong></p>



<p>ถ้าไม่อยากทำก็อย่าทำค่ะ การเอาชนะไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้นทุกวินาทีนะคะ พักผ่อนสุดสัปดาห์บ้างก็ได้ เพราะงั้นถ้าไม่อยากทำก็อย่าทำค่ะ ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม</p>



<p class="has-text-align-center has-black-color has-text-color"><strong>ซอฟ</strong></p>



<p>ทุกวันนี้เราไม่ค่อยได้ปล่อยหรือให้เวลาตัวเองได้พักผ่อนอย่างที่ควรจะเป็นเลย จะจำไว้นะ อะไรที่ไม่อยากทำจะพยายามไม่ฝืนตัวเอง แต่ขอเว้นเรื่องงานไว้นะ เดี๋ยวจะไม่มีกินเอา (หัวเราะ)</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="575" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-11.19.26-edited-1024x575.png" alt="" class="wp-image-123502" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-11.19.26-edited-1024x575.png 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-11.19.26-edited-300x169.png 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-11.19.26-edited-768x431.png 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-11.19.26-edited-1536x863.png 1536w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-11.19.26-edited-2048x1150.png 2048w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-11.19.26-edited-600x337.png 600w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>Quote #2 ฉากที่โอมีจูตอบกลับคีซอนกยอม หลังจากที่เขาขอให้เธอช่วยเรื่องรุ่นน้องนักวิ่งที่โดนทำร้าย</strong></h4>



<p class="has-text-align-center has-black-color has-text-color"><strong>โอมีจู</strong></p>



<p>ทำไมคุณเป็นห่วงทุกคนยกเว้นตัวคุณเองล่ะ</p>



<p>รู้ไหมคะเวลาฉันมองคุณ คุณเหมือนคนแบบไหน</p>



<p>คนที่ชินชากับความเจ็บปวด</p>



<p>คนที่ชินชากับความเจ็บปวดจนกว่ามันจะดีขึ้น</p>



<p>คุณเลยไม่รู้ว่าความเจ็บปวดคือความเจ็บปวดด้วยซ้ำ</p>



<p class="has-text-align-center has-black-color has-text-color"> <strong>ซอฟ</strong></p>



<p>คำที่เธอพูด มันไม่ได้พูดแค่กับซอนกยอมเท่านั้นนะ แต่เรารู้สึกเหมือนได้รับการเตือนสติจากเธอด้วยเหมือนกัน เราเองก็เป็นแบบนั้น และเราก็พยายามที่จะห่วงตัวเองและรักตัวเองให้มากขึ้นอยู่</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="579" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-19.08.48-1024x579.png" alt="" class="wp-image-123512" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-19.08.48-1024x579.png 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-19.08.48-300x169.png 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-19.08.48-768x434.png 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-19.08.48-600x339.png 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-19.08.48.png 1154w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>Quote #3 ฉากที่คีซอนกยอมวิ่งมาหาโอมีจูเพื่อถามถึงเรื่องรุ่นน้องนักกีฬาที่ตัดสินใจเลิกวิ่งแล้ว</strong></h4>



<p class="has-text-align-center has-black-color has-text-color">&nbsp;<strong>โอมีจู</strong></p>



<p>ไม่มีหรอกค่ะ คนที่ชินชาและทนกับความเจ็บปวดได้อย่างดี เพราะฉะนั้นไม่ต้องพยายามทำเป็นโอเคก็ได้ค่ะ ถ้าเกิดว่าคุณกำลังทำอยู่</p>



<p class="has-text-align-center has-black-color has-text-color"> <strong>ซอฟ</strong></p>



<p>หลายครั้งเราเองก็พยายามที่จะทำตัวโอเค บอกตัวเองว่าไม่เป็นไรในหลายๆ เรื่อง พอเธอพูดแบบนี้เราก็รู้สึกว่าคงต้องปล่อยให้ตัวเองเป็นไปตามธรรมชาติบ้าง สุขก็ยิ้มหรือหัวเราะ ทุกข์ก็ร้องไห้ เรื่องง่ายๆ แค่นี้ น่าแปลกที่โตมาเราไม่ค่อยได้ทำแบบตอนเด็กๆ เลย</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="575" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-11.23.57-1-edited-1024x575.png" alt="" class="wp-image-123508" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-11.23.57-1-edited-1024x575.png 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-11.23.57-1-edited-300x169.png 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-11.23.57-1-edited-768x431.png 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-11.23.57-1-edited-1536x863.png 1536w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-11.23.57-1-edited-2048x1150.png 2048w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-11.23.57-1-edited-600x337.png 600w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>Quote #4 ฉากที่โอมีจูคุยกับที่คีซอนกยอมถึงเรื่องแวดวงนักกรีฑาในร้านอาหาร</strong></h4>



<p class="has-text-align-center has-black-color has-text-color">&nbsp;<strong>โอมีจู</strong></p>



<p>ทำไมไม่มองว่าล้มเหลวเป็นหนึ่งในขั้นตอนล่ะคะ การล้มเหลวก็ต้องถูกรวมอยู่ในขั้นตอนที่วิ่งไปสู่ความสำเร็จสิคะ</p>



<p class="has-text-align-center has-black-color has-text-color"> <strong>ซอฟ</strong></p>



<p>นั่นน่ะสิ ทำไมนะ มันเหมือนกระดานไวต์บอร์ดที่เราโฟกัสแต่จุดเล็กๆ ที่ถูกเขียนไว้ โดยไม่ได้สนใจทั้งกระดาน ขอบคุณที่พูดคำนี้ขึ้นมานะ เพราะบางทีเราก็หลงลืมความคิดแบบนี้ไป แล้วโฟกัสแต่สิ่งที่ล้มเหลว ตอนนี้เรากำลังวิ่งด้วยความรู้สึกที่ดีขึ้นจากคำพูดนี้เลย</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="576" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-19.10.30-1024x576.png" alt="" class="wp-image-123514" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-19.10.30-1024x576.png 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-19.10.30-300x169.png 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-19.10.30-768x432.png 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-19.10.30-600x337.png 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/Screen-Shot-2564-02-19-at-19.10.30.png 1156w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>Quote #5 ฉากที่โอมีจูไปวิ่งกับคีซอนกยอมที่ริมแม่น้ำแล้วขอนั่งพัก</strong></h4>



<p class="has-text-align-center has-black-color has-text-color"><strong>โอมีจู</strong></p>



<p>เราอาจจะไม่เข้าใจกันและกันไปตลอดชีวิตก็ได้ใช่ไหมคะ เพราะเราคือคนละคนกัน คนนั้นเป็นแบบนั้นสินะ ส่วนฉันเป็นแบบนี้สินะ แต่ว่าเราต่างอยู่เคียงข้างบนโลกอีกใบได้ใช่ไหมคะ ฉะนั้นอย่าผิดหวังแม้จะไม่เข้าใจกันเลยนะ มันเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เราแค่ทำสิ่งที่เราทำได้ก็พอ</p>



<p class="has-text-align-center has-black-color has-text-color"><strong>ซอฟ</strong></p>



<p>มันจริงมากเลย เป็นทัศนคติต่อชีวิตรักที่ดีมาก เราไม่จำเป็นที่จะต้องเข้าไปอยู่ในโลกของใคร มันมีความไม่เข้าใจกันและกันเกิดขึ้นอยู่แล้ว สิ่งสำคัญคือการประคับประคองให้อยู่เคียงข้างกันในโลกคนละใบก็พอ ขอให้มีชีวิตรักที่ยืนยาวนะ</p>



<p>ขอบคุณสถานที่: โรงภาพยนตร์ SF Cinema</p>



<hr class="wp-block-separator"/>



<p>Life Quote : ซีรีส์ที่ชักชวนผู้คนจากหลากแวดวง หลายความสนใจมาพูดคุยกับ ‘ตัวละคร’ ที่มีความหมายกับพวกเขา ไม่ว่าจะจากภาพยนตร์ ซีรีส์เกาหลี การ์ตูน นิยาย หรือแม้แต่บทเพลง</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/life-quote-korseries/">“ไม่ต้องพยายามทำเป็นโอเคก็ได้” บทสนทนาระหว่าง Korseries และ โอมีจู จากซีรีส์เกาหลี Run On</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>“จงวิ่งออกไป เซเลอร์มูน!” บทสนทนาระหว่าง บอส–นฤเบศ กูโน กับ ‘เซเลอร์มูน’</title>
		<link>https://adaymagazine.com/life-quote-boss/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Your Favorite Writer's Favorite Writer]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 18 Feb 2021 09:34:01 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Series]]></category>
		<category><![CDATA[Life Quote]]></category>
		<category><![CDATA[series]]></category>
		<category><![CDATA[Culture and Entertainment]]></category>
		<category><![CDATA[Sailor Moon]]></category>
		<category><![CDATA[เซเลอร์มูน]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://adaymagazine.com/?p=122959</guid>

					<description><![CDATA[<p>Life Quote Ep.1บอส กูโน x เซเลอร์มูน “มนต์แห่งจันทรา จงสำแดงฤทธา ณ บัดนี้!” เซเลอร์มูน คำร่ายเวท แมวที่มีรูปจันทร์เสี้ยวบนหน้าผาก และเข็มกลัดวิเศษ เปลี่ยนให้ ‘สึคิโนะ อุซางิ’ เด็กหญิงธรรมดาเป็นอัศวินผู้พิทักษ์ความยุติธรรม ในเวลาเดียวกัน ประโยคนั้นก็ทำให้เด็กหลายคนเชื่อว่าพวกเขาก็เป็นฮีโร่ได้ ไม่ว่าจะเป็นเพศไหน บอส–นฤเบศ กูโน คือหนึ่งในนั้น นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ เซเลอร์มูน ตีพิมพ์เป็นมังงะและถูกดัดแปลงให้ออกฉายทางทีวีเมื่อเกือบสามสิบปีที่แล้ว การ์ตูนเรื่องนี้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์วัยเด็กของเขากับเพื่อน มากกว่าความสนุกของการแย่งกันเป็นเซเลอร์ตัวนั้นตัวนี้ หรือการเต้นประกอบเพลงธีมที่ปลุกความเป็นกะเทยในตัวทุกคน เซเลอร์มูน คล้ายสอนให้บอสเรียนรู้เรื่องความชอบ ทั้งในสิ่งที่เขา ‘อยากเป็น’ และ ‘อยากทำ’ คงไม่เกินจริงถ้าจะพูดว่า เซเลอร์มูน คือหนึ่งในรากฐานสำคัญที่ทำให้เขากลายเป็นผู้กำกับที่น่าจับตาคนหนึ่งของยุค สำหรับบอส มนต์แห่งจันทราไม่เพียงสำแดงฤทธาให้วัยเด็กของเขาเต็มไปด้วยความเพลิดเพลิน แต่ตะกอนจากการ์ตูนเรื่องนี้ยังผูกโยงกับชีวิตของเขาอย่างแยกไม่ออก “เซเลอร์มูน เป็นการ์ตูนที่เราดูตั้งแต่ตอนอยู่อนุบาล ซึ่งไม่ได้มีแต่ผู้หญิงและ LGBTQ+ ที่ดู เพื่อนผู้ชายก็ดูเหมือนกัน เพราะตัวละครมีหลากหลายทำให้เลือกสวมบทได้อย่างสนุกสนาน “บ้านเราเป็นร้านเช่าวิดีโอ มี เซเลอร์มูน ทุกภาค พอฉายในทีวีจบวิดีโอก็จะเข้าร้านเลย บางทีมาก่อนที่ฉายในทีวีอีก [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/life-quote-boss/">“จงวิ่งออกไป เซเลอร์มูน!” บทสนทนาระหว่าง บอส–นฤเบศ กูโน กับ ‘เซเลอร์มูน’</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<h3 style="text-align:center;" class="has-text-align-center wp-block-heading">Life Quote Ep.1<br>บอส กูโน x เซเลอร์มูน</h3>



<p></p>



<p>“มนต์แห่งจันทรา จงสำแดงฤทธา ณ บัดนี้!”<span style="display:none;"> เซเลอร์มูน </span></p>



<p>คำร่ายเวท แมวที่มีรูปจันทร์เสี้ยวบนหน้าผาก และเข็มกลัดวิเศษ เปลี่ยนให้ ‘สึคิโนะ อุซางิ’ เด็กหญิงธรรมดาเป็นอัศวินผู้พิทักษ์ความยุติธรรม ในเวลาเดียวกัน ประโยคนั้นก็ทำให้เด็กหลายคนเชื่อว่าพวกเขาก็เป็นฮีโร่ได้ ไม่ว่าจะเป็นเพศไหน</p>



<p><strong>บอส</strong><strong>–</strong><strong>นฤเบศ กูโน</strong> คือหนึ่งในนั้น นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ <em>เซเลอร์มูน</em> ตีพิมพ์เป็นมังงะและถูกดัดแปลงให้ออกฉายทางทีวีเมื่อเกือบสามสิบปีที่แล้ว การ์ตูนเรื่องนี้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์วัยเด็กของเขากับเพื่อน มากกว่าความสนุกของการแย่งกันเป็นเซเลอร์ตัวนั้นตัวนี้ หรือการเต้นประกอบเพลงธีมที่ปลุกความเป็นกะเทยในตัวทุกคน <em>เซเลอร์มูน</em> คล้ายสอนให้บอสเรียนรู้เรื่องความชอบ ทั้งในสิ่งที่เขา ‘อยากเป็น’ และ ‘อยากทำ’</p>



<p>คงไม่เกินจริงถ้าจะพูดว่า <em>เซเลอร์มูน</em> คือหนึ่งในรากฐานสำคัญที่ทำให้เขากลายเป็นผู้กำกับที่น่าจับตาคนหนึ่งของยุค</p>



<p>สำหรับบอส มนต์แห่งจันทราไม่เพียงสำแดงฤทธาให้วัยเด็กของเขาเต็มไปด้วยความเพลิดเพลิน แต่ตะกอนจากการ์ตูนเรื่องนี้ยังผูกโยงกับชีวิตของเขาอย่างแยกไม่ออก</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-8-1024x683.jpg" alt="เซเลอร์มูน" class="wp-image-123067" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-8-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-8-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-8-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-8-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-8-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-8-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-8-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-8.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure></div>



<p>“<em>เซเลอร์มูน</em> เป็นการ์ตูนที่เราดูตั้งแต่ตอนอยู่อนุบาล ซึ่งไม่ได้มีแต่ผู้หญิงและ LGBTQ+ ที่ดู เพื่อนผู้ชายก็ดูเหมือนกัน เพราะตัวละครมีหลากหลายทำให้เลือกสวมบทได้อย่างสนุกสนาน</p>



<p>“บ้านเราเป็นร้านเช่าวิดีโอ มี <em>เซเลอร์มูน</em> ทุกภาค พอฉายในทีวีจบวิดีโอก็จะเข้าร้านเลย บางทีมาก่อนที่ฉายในทีวีอีก ทำให้เรารู้สึกเอกซ์คลูซีฟกว่าเพื่อนๆ และแต่ก่อนมันไม่มีสื่อออนไลน์เราเลยดูซ้ำได้ด้วย</p>



<p>“ตอนนั้นดูเอาสนุก แต่พอโตขึ้นเราได้ไปไล่อ่านเกร็ดเบื้องหลังการสร้าง ถึงได้รู้ว่านาโอโกะ ทาเคอุจิ วาดเรื่องนี้ในยุคสงครามโลกครั้งที่สอง ช่วงนั้นวัฒนธรรมตะวันตกเข้ามาในญี่ปุ่น เกิดแนวคิดผู้หญิงกับผู้ชายเท่าเทียมกัน ผู้หญิงญี่ปุ่นที่เคยถูกมองว่าเรียบร้อย หน่อมแน้ม และมีชีวิตตามที่สังคมวางกรอบไว้ให้ จริงๆ ก็เป็นอัศวินได้ ในเรื่องจึงมีสัญลักษณ์ที่สื่อถึงความเป็นตะวันตกมากมาย ทั้งผมสีทอง กระโปรงสั้น ความเซ็กซี่ มันแหกกรอบสังคมที่ผู้หญิงญี่ปุ่นเคยเป็น นอกจากนั้นการสอดแทรกความรู้เรื่องดาวต่างๆ ในชื่อของเซเลอร์ตัวต่างๆ ก็ยิ่งทำให้สนุก เป็นเหมือนคลาสวิชาดาราศาสตร์ในตอนเด็กเลย</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-11-1024x683.jpg" alt="เซเลอร์มูน" class="wp-image-123070" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-11-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-11-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-11-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-11-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-11-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-11-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-11-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-11.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<p>“นอกจากจริตการแปลงร่างของเหล่าเซเลอร์หรือเพลงธีมที่กะเทยจะชอบมาก การ์ตูนเรื่องนี้ยังสอดแทรกประเด็น LGBTQ+ แบบมาก่อนกาล ปีศาจเป็นผู้ชายพอแปลงร่างก็เป็นผู้หญิง ตัวละครผู้หญิงชอบกันเอง <em>เซเลอร์มูน</em> คือตัวแทนของเด็กที่จะเป็นอะไรก็ได้ที่อยากเป็น สื่อถึงความยุติธรรมและเท่าเทียม ซึ่งตอนดูในวัยเด็กเราก็สัมผัสสิ่งนั้นได้นะ แต่พอโตขึ้นก็มองมุมนี้ได้ลึกขึ้น </p>



<p>“จริงๆ เราชอบตัวละครทุกตัวในเรื่อง แต่ชอบ <em>เซเลอร์มูน</em> ที่สุดเพราะเป็นตัวละครหญิงที่สุดโต่งตั้งแต่เด็กจนถึงวันนี้ สมัยนั้นซูเปอร์ฮีโร่มักเป็นเพศชาย ทั้ง<em> สไปเดอร์แมน</em> <em>โดราเอมอน</em> แต่ <em>เซเลอร์มูน</em> เป็นผู้หญิงที่บอกตัวเองว่าเป็นอัศวินซึ่งมีน้อยมากในยุคนั้น เขาเป็นผู้หญิงที่ฉีกขนบทุกอย่างคล้ายบอกเราว่าคุณจะเป็นผู้หญิงแบบไหนก็ได้ ถ้าคิดให้ลึกขึ้นอีกนิดก็เหมือนบอกว่า เราจะเป็นแบบไหนก็ได้ไม่ว่าเพศอะไร อีกเหตุผลคือเขาเป็นเด็กเงอะๆ งะๆ ซุ่มซ่าม ไม่เก่ง แต่เป็นฮีโร่ได้ เหมือนเขากำลังบอกว่าไม่ต้องเพอร์เฟกต์ก็เป็นฮีโร่ได้</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large is-resized"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-5-683x1024.jpg" alt="" class="wp-image-123064" height="675" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-5-683x1024.jpg 683w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-5-200x300.jpg 200w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-5-768x1152.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-5-600x900.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-5-210x315.jpg 210w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-5.jpg 800w" sizes="(max-width: 683px) 100vw, 683px" /></figure></div>



<p>“ถ้าจะมีอะไรที่เราไม่ค่อยชอบในตัวละครก็น่าจะเป็นความหุนหันพลันแล่น ตอนเด็กๆ เราอาจมองเป็นความสนุกสนาน แต่พอโตขึ้นก็มองได้อีกแบบ ถ้าวันหนึ่งเราเป็นผู้ปกครองหรือพี่ชายเขาก็อยากจะเตือนเขาว่า ‘เซเลอร์มูน มีสติ ค่อยๆ คิด’ เพราะว่าคาแร็กเตอร์ที่ปูมาคือพอคนที่เขารักโดนทำร้าย เขาจะพูดว่า (ดัดเสียงเป็น <em>เซเลอร์มูน</em>) ‘ฉันจะไปช่วยเขา จะไปทันที’ แต่เราอยากเตือนก่อนว่า เดี๋ยวๆ เดี๋ยวมึงจะตายเอา (หัวเราะ)</p>



<p>“เราว่าตัวละครตัวนี้เหมือนเราตรงที่เป็นคนเรียนหนังสือไม่เก่ง จะเด่นเรื่องกิจกรรมมากกว่า อีกส่วนคือถ้ามองในปัจจุบัน ตำแหน่งที่เราทำคือผู้กำกับ เราทำหน้าที่เป็นหูเป็นตาให้หลายๆ ฝ่ายเพื่อให้งานผ่านไปด้วยดี ก็จะคล้ายๆ <em>เซเลอร์มูน</em> ออกกองทีนี่สยายผมเลย (หัวเราะ)</p>



<p>“แอนิเมชั่นเรื่องนี้มี 5 ภาคหลัก และทุกภาคจะพูดถึงคอนเซปต์ที่ต่างกัน แต่โดยภาพรวมมันพูดถึงการซัพพอร์ต กลุ่มเพื่อน การเชื่อในใครสักคน เธอทำได้ เธอต้องทำได้สิ คีย์เวิร์ดมีแค่นั้น ซึ่งสิ่งที่ทำให้มันสนุกคือปีศาจ ทุกคนที่ยอมแพ้ยอมด้วยเหตุผลว่า <em>เซเลอร์มูน</em> เชื่อว่าเขาจะกลับมาเป็นคนที่ดีขึ้นได้ จะมีไดอะล็อกแบบ ‘จริงๆ แล้วเธอยังเหลือความดี ฉันเชื่อว่าเธอยังหลงเหลือความงดงามในมนุษย์อยู่’ ตอนเด็กก็ดูแล้วสนุก แต่พอโตมาแล้วรู้สึกว่ามันใหญ่มาก</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-3-1024x683.jpg" alt="เซเลอร์มูน" class="wp-image-123062" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-3-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-3-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-3-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-3-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-3-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-3-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-3-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-3.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<p>“เรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ <em>เซเลอร์มูน</em> มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนถึงตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง <em><a href="https://adaymagazine.com/bkpp/" target="_blank" rel="noreferrer noopener">แปลรักฉันด้วยใจเธอ</a></em> หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน <em>เซเลอร์มูน</em> ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ</p>



<p>“ทุกวันนี้พอได้กลับไปดูหรือแม้แต่ได้ยินเพลงธีมของเรื่อง ความทรงจำวัยเด็กจะหวนกลับมา เราเห็นหน้าเพื่อนที่เรารัก ซึ่งยังอยู่ในชีวิตบ้าง มีบางคนเราทำหล่นหายระหว่างทางบ้าง แต่เราไม่เคยลืมเขา เอาจริงๆ ชีวิตเราเจอเรื่องเหี้ยอะไรก็แล้วแต่ ไม่ว่าจะท้อหรือเหนื่อยแค่ไหน พอ<a href="https://www.youtube.com/watch?v=sEnaU4BsQic" target="_blank" rel="noreferrer noopener">เพลงธีม</a>ขึ้นเราจะรู้สึกฮึดทันที</p>



<p>“จิตวิญญาณของตัวละครอยู่ในตัวเราเสมอ นั่นคือความเชื่อในตัวเองและเชื่อในคนอื่น ไม่ว่าจะทำอะไรเราจะมีพลังนี้อยู่ข้างใน เพราะ <em>เซเลอร์มูน</em> หล่อหลอมเรามาแบบนี้”</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="683" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-2-1024x683.jpg" alt="เซเลอร์มูน" class="wp-image-123061" srcset="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-2-1024x683.jpg 1024w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-2-300x200.jpg 300w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-2-768x512.jpg 768w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-2-600x400.jpg 600w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-2-475x317.jpg 475w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-2-720x480.jpg 720w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-2-360x240.jpg 360w, https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/sailor-boss-2.jpg 1200w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>



<h2 class="has-text-align-center wp-block-heading" style="text-align:center !important;"><strong>a dialogue with Sailor Moon</strong><span style="display:none;"> เซเลอร์มูน </span></h2>



<p>ในเมื่อ<em> เซเลอร์มูน</em> มีความหมายกับบอส เราจึงชวนเขามาทำภารกิจสนุกๆ ในคอนเซปต์ว่า ‘ถ้าคุยกับตัวละครในดวงใจได้ อยากพูดอะไร’</p>



<p>นี่คือไดอะล็อกของ <em>เซเลอร์มูน</em> ที่บอสชอบ และสิ่งที่เขาอยากบอกกับเธอ</p>



<figure class="wp-block-embed aligncenter is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="เซเลอร์มูน - อัศวินทั้ง 5 แปลงร่าง (HD)" width="500" height="281" src="https://www.youtube.com/embed/UrRW9l1-Y_A?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>Quote #1 ฉากแปลงร่าง</strong></h4>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center"><strong>เซเลอร์มูน</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center">มนต์แห่งจันทรา จงสำแดงฤทธา ณ บัดนี้ (แปลงร่าง)</p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center"><strong>บอส</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center">อื้ม! (พยักหน้าอย่างพอใจ)</p></p>



<p>“ใครดูไม่ถึงฉากนี้แปลว่ายังไม่ได้ดู <em>เซเลอร์มูน </em>นะ ในโมเมนต์ของการแปลงร่าง ประโยคนี้คือจริตที่ใช่ จริงๆ คือหลังคำว่ามนต์แห่ง&#8230;จะเป็นอะไรก็ใส่ลงไปได้เลย เป็นจันทรา เป็นมาร์ส เป็นเมอร์คิวรี ถ้าให้รีแอ็กคือ (จึ๊ปาก) เนี่ยแหละจริต”</p>



<p></p>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>Quote #2 ฉากพิฆาตเหล่าร้าย</strong><span style="display:none;"> เซเลอร์มูน </span></h4>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center"><strong>เซเลอร์มูน</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center">ตัวแทนแห่งดวงจันทร์จะลงทัณฑ์แกเอง!&nbsp;</p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center"><strong>บอส</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center">(หัวเราะ)</p></p>



<p>“เอาจริงๆ ดูถึงประโยคนี้แล้วขำ บูลลี่ไหม แต่มันขำจริงๆ ถ้าให้รีแอ็กก็คงขำ”</p>



<figure class="wp-block-embed aligncenter is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="ตัวแทนแห่งดวงจันทร์จะลงลงทัณฑ์แกเอง" width="500" height="281" src="https://www.youtube.com/embed/zCbgcc6ey8E?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>Quote #3 ฉากต่อสู้</strong><span style="display:none;"> เซเลอร์มูน </span></h4>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center"><strong>ทุกคน</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center">อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก!</p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center"><strong>บอส</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center">อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก!</p></p>



<p>“ฉากต่อสู้ในเรื่องนี้มีเสียงตลอดเวลา ซึ่งเราชอบมาก ต้องดูพากย์ไทยด้วยนะ อ๊าย! แอร๊ย! อ๊ะ! ทั้งเรื่อง เคยอยู่กับเพื่อนแล้วเล่นเสียงแบบนี้กันทั้งวัน ตลกมาก”</p>



<p></p>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>Quote #4 ฉากให้กำลังใจ</strong></h4>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center"><strong>เหล่าอัศวิน</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center">อุซางิ ลุกขึ้นสิ เธอต้องเข้มแข็ง ฝ่าฟันมันไปให้ได้นะ</p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center">พวกเราจะอยู่กับเธอเสมอเลยนะ</p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center">เอาล่ะ วิ่งไปเลยสิ!</p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center"><strong>บอส</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center">เซเลอร์มูนมึงวิ่งออกไป มึงอย่าหยุด</p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center">มึงเชื่อ แล้วมึงวิ่ง!</p></p>



<p>“มันเป็นประโยคง่ายๆ ที่ฟังแล้วชอบ เกิดขึ้นในโมเมนต์ที่ทุกคนสละชีวิตในการต่อสู้จน<em> เซเลอร์มูน</em> เสียความเชื่อมั่น ไม่อยากสู้ต่อแล้ว ทุกคนจึงพยายามบอกว่าพวกเขาเชื่อมั่นในตัวเธอ จงวิ่งออกไป จงไปต่อสู้ หลังจากนั้นก็จะเป็นภาพ <em>เซเลอร์มูน</em> วิ่งที่ทรงพลังมากๆ”</p>



<figure class="wp-block-embed aligncenter is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-4-3 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
https://www.youtube.com/watch?v=TDL8NE6XWS4
</div></figure>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center"><strong>ตัวร้าย</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center">บ้าที่สุด ทำไมต้องยอมสละตัวเองเพื่อคนอื่นด้วย ฮะ?!</p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center"><strong>บอส</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center">เพราะความรักไง แกคงไม่เข้าใจหรอก (ปล่อยพลัง)</p></p>



<p>“ทุกครั้งที่ได้ยินจะขำ คงเพราะมันเป็นประโยคที่ทำให้เรานึกถึงตอนเด็กมั้ง ถ้าเล่นกับเพื่อน เพื่อนที่รับบทปีศาจจะต้องพูดประโยคนี้ เวลาปีศาจแพ้แล้วจะสบถว่า ‘ทำไมฉันต้องแพ้เธอด้วย’ ซึ่งนี่คือคำถามที่เกิดขึ้นทุกตอน</p>



<p>“เหมือนเวลาปีศาจได้เปรียบ จะเอามีดไปแทง <em>เซเลอร์มูน</em> แล้วเซเลอร์มาร์สมากั้นไว้ แล้วปีศาจจะชอบสบถว่า ‘ทำไมต้องเสียสละขนาดนี้ด้วย’ จะไปแทงเมอร์คิวรี อีกคนหนึ่งมากั้น เพราะมันรักกัน นึกออกปะ ปีศาจมันไม่เข้าใจความรักอะ ทำไมต้องเสียสละให้กันด้วย นี่คือซิกเนเจอร์ของ<em> เซเลอร์มูน</em>”</p>



<p></p>



<h4 class="wp-block-heading"><strong>Quote #6 ฉากขอบคุณ</strong></h4>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center"><strong>เซเลอร์มูน</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center">เพราะมีเธออยู่ ฉันถึงทำสำเร็จนะ</p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center"><strong>บอส</strong></p></p>



<p class="has-text-align-center"><p style="text-align:center !important;" class="has-text-align-center">(ยิ้มขอบคุณ)</p></p>



<p>“นี่คือการแทรกประโยคเรียบง่ายแต่อิ่มใจ และทำให้เราเรียนรู้เรื่องการเป็นแรงบันดาลใจตั้งแต่เด็ก ถ้าเราได้ยินประโยคนี้ก็คงยิ้มๆ”</p>



<hr class="wp-block-separator is-style-wide"/>


<p>Life Quote : ซีรีส์ที่ชักชวนผู้คนจากหลากแวดวง หลายความสนใจมาพูดคุยกับ &#8216;ตัวละคร&#8217; ที่มีความหมายกับพวกเขา ไม่ว่าจะจากภาพยนตร์ ซีรีส์เกาหลี การ์ตูน นิยาย หรือแม้แต่บทเพลง</p>


<p><div style="display:none;">
<p>“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p>
</div></p>



<p><div style="display:none;">
<p>“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p>
</div>



<p><p style="display:none;">“aซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>aQuote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“bซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>bQuote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“cซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>cQuote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“dซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>dQuote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“eซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“เรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“เชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<h4 style="display:none;"><strong>Quote #5 ฉากยอมแพ้ของเหล่าร้าย</strong></h4>
<p><p style="display:none;">“ซึ่งเรื่องความเชื่อนี่แหละที่เป็นสิ่งที่ มีอิทธิพลกับเรา ตั้งแต่เราเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เราผ่านการทำกิจกรรมที่เข้มข้น เจออุปสรรคมากมาย และเรียนรู้ว่าเราผ่านทุกอย่างไปด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ในชีวิตเราจำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่นหรือบางทีเราต้องไปซัพพอร์ตเขา สำหรับเราการเชื่อมั่นในคนอื่นคือเรื่องสำคัญ สมมติเราออกกองเรื่อง หากนักแสดงเล่นไม่ได้ ถ้าเราไม่เชื่อในตัวเขาแล้วใครจะดึงเขาจนสามารถทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ เรามีหน้าที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและเชื่อในตัวเอง เหมือน ที่เชื่อในคนอื่นๆ ทั้งเพื่อน คนในครอบครัว แฟน หรือแม้กระทั่งปีศาจ&nbsp;</p></p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/life-quote-boss/">“จงวิ่งออกไป เซเลอร์มูน!” บทสนทนาระหว่าง บอส–นฤเบศ กูโน กับ ‘เซเลอร์มูน’</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
