“เหมือนอยู่ในช่วงต่อเวลาพิเศษเลยเนอะ”
ฉันชวนคนข้างๆคุยทำลายความเงียบในห้องที่ร้อนเหนอะด้วยอุณหภูมิเดือนเมษายนและเฉื่อยเฉาด้วยสถานการณ์โรคระบาดที่ไม่อาจใช้ชีวิตปกติสุข
เมื่อเขารับลูกถามหาคำอธิบายฉันจึงขยายความต่อว่ามันเป็นช่วงเวลาชวนเหนื่อยเหมือนตอนลุ้นฟุตบอลนัดชิงสักนัดที่เมื่อหมดเวลา 90 นาทีตามเกมแล้วยังไม่มีผลแพ้ชนะช่วงเวลาพิเศษแค่ 30 นาทีที่เพิ่มเข้ามาเพื่อให้ทั้งสองฝั่งใช้แรงเฮือกสุดท้ายเอาชนะกันให้ได้ตามกฎนั่นสำหรับฉัน (ผู้ดูบอลไม่ค่อยจะประสา) รู้สึกว่ามันเป็นช่วงเวลาที่เหนื่อยหน่ายและทรมานแรงของนักเตะไม่ว่าจะฟากไหนความพยายามฮึดสู้มักจะถูกสกัดกั้นจากฝั่งตรงข้ามได้ง่ายหรือไม่ก็แรงล้าขาตายจนพลาดการจบเกมอย่างน่าเสียดายหลายต่อหลายครั้ง
และในบางครั้งหลายทีมก็เลือกเล่นให้หมดเวลาเพื่อหวังจะไปสู้เฮือกสุดท้ายที่การยิงลูกโทษ
เล่ามาตั้งยาว, ฉันแค่พยายามจะเปรียบเทียบว่าความเหนื่อยล้าในใจตอนนี้มันเหมือนฉันกำลังเป็นนักเตะที่วิ่งมาทั้งเกมจนสะบักสะบอมและปลอบใจกัดฟันสู้ว่ารอให้ผ่านไปจนถึงยิงลูกโทษเถอะ!
ในช่วงแรกของการระบาดในประเทศฉันประเมินว่าตัวเองตื่นตัวและรับมือสถานการณ์ได้ค่อนข้างดีนอกจากการป้องกันตัวจากโรคระบาดฉันยังปรับตัวเรื่องการงานได้ไวรับมือเรื่องเงินทองและธุรกิจในระยะสั้นได้อย่างไม่หนักใจมากคึกคักกับการเวิร์กฟรอมโฮมแข็งขันเรื่องอาหารการกินแบบไม่กักตุนแบ่งงบประมาณไว้อุดหนุนร้านค้าประจำที่ได้รับผลกระทบยังพอได้สนับสนุนการช่วยเหลือกลุ่มเปราะบางที่ได้รับผลกระทบจากวิกฤตนี้เท่าที่พอปันไหวแถมยังมีแก่ใจทักทายถามไถ่เพื่อนทางไกลเรื่องกำลังใจที่ปกติมักหลงลืม
เท่าที่ชนชั้นกลางผู้ประกอบการและผู้มีหนี้สินพร้อมภาระคนหนึ่งพึงกระทำได้ฉันแน่ใจว่าได้จัดการไปแล้วครบถ้วน
แม้รู้แต่ต้นว่ามันจะยืดยาวแต่เมื่อเราก้าวย่างอยู่บนระยะอันยืดยาวและเชื่องช้านั้นณเวลาจริงมันกลับหนืดหน่ายกว่าที่คิดอนาคตที่ไม่แน่นอนเรื่องที่เราควบคุมไม่ได้และอะไรต่อมิอะไรค่อยๆเหือดพลังที่พร้อมสู้ให้แห้งขอดฉันเริ่มเฝ้ารอวันที่สถานการณ์จะกลับมาเป็นปกติทั้งที่ยังจินตนาการภาพนั้นไม่ออกด้วยซ้ำแต่อย่างน้อยการได้ออกไปยิงกันคนละลูกและรู้ผลแพ้ชนะไปเลยอาจจะง่ายดายกว่าตอนนี้และแม้จะรู้ว่าฉันยังโชคดีกว่าอีกหลายชีวิตที่รู้ผลแพ้ไปแล้วตั้งแต่นาทีนี้ไม่ว่าจะกิจการที่ต้องปิดตัวไปงานที่ไม่มีทำเงินที่ไม่มีใช้ข้าวที่ไม่มีกินแต่นั่นก็ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกหนักหนามากกว่ารู้สึกดีที่ยังโชคดีอยู่ดีนั่นแหละ
หลังปล่อยให้ฉันฟูมฟายเต็มที่คนที่เชี่ยวชาญการดูฟุตบอลมากกว่าบอกกับฉันว่าไม่เสมอไปทีมที่เป็นต่อมักไม่ยอมให้เกมยืดไปจนถึงลูกโทษที่ควบคุมยากหรอกยังไงก็ต้องพยายามปิดเกมให้ได้, แน่นอนฉันเถียงออกไปว่าคนอย่างฉันไม่มีทางจะเป็นทีมที่ได้เปรียบกับเขาหรอก
แล้วฉันก็เอะใจขึ้นมาว่าชีวิตมักต่อเวลาพิเศษแบบนี้ให้เราอยู่เสมอ
ช่วงเวลาที่ต้องกัดฟันผ่านมันไปมาในรูปแบบหลากหลายทั้งวิชาเรียนที่ไม่ชอบงานที่ไม่ใช่การพักฟื้นหลังผ่าตัดชีวิตหลังน้ำท่วมใหญ่ความขัดแย้งที่ไม่อาจไกล่เกลี่ยระบอบที่บิดเบี้ยวความตายและการพรากจากมันไม่เหมือนกันเสียทีเดียวกับสถานการณ์นี้หรอกแต่ก็ทำให้เราพอเห็นศักยภาพในการอดทนรอของตัวเองอยู่บ้างและค่อยๆแกะรอยดูว่าเราผ่านแต่ละช่วงเวลามาได้ยังไง
เพราะไม่ใช่แค่เวลาที่เคลื่อนผ่านเราเองก็ต้องเคลื่อนไหวไปด้วยเหมือนกัน
บางเรื่องเรารับมือด้วยการมีวินัยในการทำกายภาพบำบัดบางเรื่องเราใช้วิธีหนีหายด้วยการหมกมุ่นและลงมือทำบางอย่างบางเรื่องเราผ่านมาได้ด้วยความอิ่มเอมใจจากการให้บางเรื่องเราได้แต่ซึ้งใจในการเป็นผู้รับบางเรื่องเราก่นด่าก็พอบรรเทาใจและบางเรื่องเราก็ผ่านมาได้เพียงแค่เห็นคุณค่าในตัวเอง
ณบรรทัดนี้ฉันกำลังประเมินดูว่าจะผ่านเรื่องนี้ไปแบบไหน
เท่าที่รู้ฉันจะเริ่มต้นด้วยการให้กำลังใจตัวเอง
