ฉันเป็นคนเห็นแก่กิน
บนพื้นฐานว่าใครๆก็ชอบกินของอร่อยแต่สิ่งที่จะอาการหนักกว่าชาวบ้านชาวช่องอยู่สักหน่อยคือ ฉันจริงจังกับการกินของอร่อยจนเข้าขั้นหมกมุ่นฉันทำอาหารเช้ากินเองเพราะเลือกแต่ของที่ชอบได้กินสตรีทฟู้ดร้านอร่อยเป็นอาหารกลางวันสม่ำเสมอเพราะออฟฟิศที่อยู่รายล้อมไปด้วยร้านอร่อยเย็นจบมื้อด้วยร้านโปรดทั่วกรุงไม่ก็มื้อเย็นเต็มคราบที่แม่ทำ
พันธกิจประจำเวลาว่างคือการหาของอร่อยกินมีความสุขก็เฉลิมฉลองส่วนตัวด้วยการกินของอร่อยทุกข์ก็บำบัดได้ด้วยร้านอร่อยแต่ถ้ายุ่งจนไม่มีเวลาถ่อไปร้านไกลๆฉันก็มีคอมบิเนชั่นส่วนตัวที่รู้ว่าจะมิกซ์แอนด์แมตช์อาหารทั่วไปยังไงให้ยังอร่อยได้อยู่
แต่เมื่อจุดเปลี่ยนชีวิตมาถึงฉันเลือกพิกัดออฟฟิศที่ตั้งอยู่ในซอยลึกที่มีต้นไม้ใหญ่ร่มรื่นเครียดๆเปิดประตูออกมาที่ระเบียงก็ได้ยินเสียงนกร้องและกลิ่นหอมอ่อนๆของดอกปีบโชยมาแต่ข้อเสียของย่านที่ว่าคือมีร้านอร่อยระดับจอมยุทธ์น้อยมากจนเกือบขาดแคลนฉันไม่สามารถบริหารจัดการมื้อกลางวันให้อร่อยอย่างหลากหลายในหนึ่งสัปดาห์ได้อาหารเย็นก็ออกจะแล้งไร้เพราะมักเป็นร้านในห้างสรรพสินค้าเป็นหลักน้อยมากที่จะเดินดุ่มเข้าร้านก๋วยเตี๋ยวแล้วผลลัพธ์อยู่ในแดนบวกร้านอาหารตามสั่งที่ดีเด่นพอจะฝากท้องประจำก็ดันเปิดวันหยุดสองวันจนฝากความหวังไว้ไม่ได้
เพื่อความสะดวกสบายและไม่ต้องเดินตากแดดเที่ยงออกไปจาริกอาหารกลางวันฉันจึงเริ่มพกข้าวกล่องมาออฟฟิศบ่อยขึ้นวันไหนทำเองหรือแม่ทำให้ก็อร่อยดีแต่วันไหนแวะได้แค่ร้านข้าวแกงในปั๊มน้ำมันก็ต้องเป็นไปตามนั้นพอเห็นว่าการกินข้าวกล่องได้ของแถมเป็นเวลาเหลือในการจัดการงานยุ่งๆได้มากขึ้นเพราะไม่ต้องออกไปไหนฉันก็ชักจะติดใจการกินเพื่ออยู่มากกว่าการอยู่เพื่อกินที่ยึดถือตลอดมา
แต่ก็ตามประสาคนเยอะเรื่องแยะฉันก็ไม่อยากให้การกินแล้งไร้จิตวิญญาณของคนช่างกินจนเกินไปจึงออกกฎกับตัวเองและปฏิบัติอย่างเข้มข้นชนิดที่ใส่ไว้ใน habit tracker ส่วนตัวเพื่อเช็กผลว่าทำได้มากน้อยแค่ไหนและนี่คือกฎที่ทำให้การอยู่เพื่อกินอย่างตีฟูจิตใจและกินเพื่ออยู่ไปอย่างมีฟังก์ชั่น
ข้อที่หนึ่งต้องว่างอยู่บ้านเพื่อกินอาหารที่แม่ทำอย่างน้อย 2 ครั้งต่อสัปดาห์ฟังก์ชั่นคือการได้กินของอร่อยและได้ใช้เวลากับแม่ที่ชักจะน้อยลงโดยไม่ได้ตั้งใจสิ่งที่จับต้องได้เป็นรูปธรรมคือแม้แม่จะบ่นเวลาเราบอกว่าอยากกินอะไรก็ได้ที่แม่ทำแต่ในที่สุดกับข้าวเต็มโต๊ะจะทำหน้าที่อย่างเต็มที่และแม่จะแอบยิ้มทุกทีที่เราเติมข้าวอีกจาน
ข้อที่สองต้องได้กินร้านอร่อยน่าพอใจอย่างน้อยสัปดาห์ละ 1 ครั้งก็ยังดีฟังก์ชั่นเติมเต็มจิตใจและรักษาแววตาระยิบระยับเวลาได้กินของอร่อยของตัวเองเอาไว้ในขณะที่ผู้หญิงคนอื่นๆอาจจะรู้สึกว่าตัวเองสวยเมื่อแต่งหน้าสวยเมื่อมีคนมาจีบสวยเมื่อได้เป็นที่ยอมรับในความสามารถฉันมักรู้สึกว่าตัวเองสวยขึ้นเมื่อได้กินของอร่อยโดยเฉพาะของอร่อยมากๆจนดีใจที่ได้กินจะบอกว่าหลงตัวเองก็ได้แต่ฉันเชื่อจริงจังว่าหน้าตาอิ่มยิ้มตอนนั้นต้องสวยมากแน่ๆ
ข้อที่สามกินผักให้ถึงครึ่งจานทุกมื้อเพื่อสุขภาพจริงๆมีสูตรการกินเพื่อสุขภาพมากมายเต็มโลกไปหมดแต่สิ่งนี้ค่อนข้างเป็นรูปธรรมและไม่หนักหน่วงจนเกินไปเอาเข้าจริงๆมันก็ยากเหมือนกันนะหากเราไม่ได้จะเปลี่ยนชีวิตกินคลีนหรือเข้าครัวสามมื้อแต่พอตั้งเป็นกฎแล้วก็ท้าทายตัวเองดีรู้สึกว่าในแต่ละมื้ออาจน่าเบื่อเพราะไม่อร่อยก็ยังมีมิชชั่นให้พิชิตเป็นการครีเอตหรือการสรรหาเมนูผักมาโปะจานแล้วกินให้หมดให้ได้ซึ่งผลลัพธ์ที่น่าพอใจคือลำไส้สามัคคีกับร่างกายมากขึ้น
ข้อที่สี่หากไม่ใช่มื้ออร่อยกินเพื่ออิ่มทั่วไปให้สั่งแบบไม่ใส่เนื้อสัตว์จริงๆไอเดียนี้มาจาก Meatless Monday แคมเปญน่าสนใจที่ชวนคนทั่วไปตระหนักเรื่องสิ่งแวดล้อมคล้ายๆการพกแก้วพกถุงผ้าหรือไม่ใช้หลอดพลาสติกครั้งเดียวทิ้งนั่นแหละแต่เป็นการลดผลกระทบในการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของอุตสาหกรรมปศุสัตว์แถมยังมีตัวเลขมายืนยันชัดเจนด้วยว่าหากเราลดการกินเนื้อสัตว์ทุกวันจันทร์พร้อมกันทั้งโลกจะเทียบเท่ากับการลดใช้รถยนต์ส่วนตัว 240 ล้านคันต่อปีเลยนะนับเป็นเบอร์รองที่ประนีประนอมกว่าสายวีแกนหรือสายมังสวิรัติแต่จากความพยายามที่ผ่านมาการหมดจดตลอดวันจันทร์เป็นเรื่องยากกว่าที่คิดเลยปลอบใจตัวเองว่าหากยังร่วม Meatless Monday ไม่ได้เป็น ‘meatless บ้างดิ ก็ยังดี’ เพราะถ้ามื้อไหนมีคนกินด้วยก็ไม่อยากให้กฎของเราไปรบกวนใจจนไม่เอนจอยกับการกิน (ที่เรารู้ว่ามันสำคัญต่อจิตใจมากเลยนะ ฮ่า)
อันที่จริงความไม่เป็นปึกแผ่นของพฤติกรรมก็อาจจะสร้างผลกระทบเชิงบวกต่อสิ่งแวดล้อมไม่ได้จริงเท่าไหร่แต่พอสนใจเรื่องนี้และรับมาอยู่ในชีวิตมากขึ้นจากที่เคยซื้อของมาตุนแล้วต้องทิ้งเพราะหมดอายุบ่อยๆกินบุฟเฟต์ตามใจคนรอบตัวหรือกินทิ้งกินขว้างกลายเป็นขยะกำจัดยากอยู่เสมอเราก็ค่อยๆลดละเลิกพฤติกรรมเหล่านั้นซึ่งก็ดูเหมือนจะดีกับโลกและกระเป๋าตังค์มากกว่าแต่ก่อนที่แน่ๆมันช่วยให้ฉันประนีประนอมกับมื้อกินเอาอิ่มได้ง่ายขึ้นด้วย
เป็นผลประโยชน์ทับซ้อนของการกินเพื่ออยู่และอยู่เพื่อกินที่เหมาะกับคนที่หมกมุ่นแต่เรื่องกินดีเหมือนกัน
