x

ขอบคุณที่สมัครใช้บริการ
E-Newsletter ของ a day
กรุณาเช็คอีเมลของคุณ
เพื่อเปิดใช้งานได้เลย :-)

Thank you for joining our community.
Please check your e-mail
to activate our E-Newsletter.
Enjoy! :-)

‘Ticket to Home’ Playlist: 15 เพลงสำหรับคนที่กำลังคิดถึงบ้าน

a day ฉบับเดือนธันวาคมนี้ เราเขียนถึงการกลับบ้านเกิดไปทำสิ่งใหม่ๆ ของคนหลากรุ่นหลายวัยครบทั้ง 76 จังหวัด (สั่งซื้อได้แล้วที่
http://godaypoets.com/aday208 นะ)

เชื่อว่าใครหลายคนที่เดินทางมาทำงานหรือเรียนต่อในกรุงเทพฯ ก็น่าจะคิดถึงบ้าน และอยากกลับบ้านเหมือนกัน เราเลยถือโอกาสนี้แนะนำเพลงที่เล่าเรื่องการกลับบ้านทั้งทางตรงและทางอ้อมมาแบ่งปันกันฟัง เป็นบทเพลงที่เราได้ฟังจากเพื่อน พี่ น้อง ตลอดช่วงชีวิตมหาวิทยาลัย อาจจะเก่าบ้างใหม่บ้างสลับกันไป บางเพลงอาจจะทำให้คิดถึงบ้านน้อยลง บางเพลงก็ทำให้คิดถึงบ้านมากขึ้น เป็น 15 เพลงที่เปิดทิ้งไว้เป็นเพื่อนวัยรุ่นขี้เหงาสักคนที่ออกมาเรียนต่อหรือทำงานในดินแดนที่ห่างไกลบ้าน

01 นกเพลง – อพาร์ตเมนต์คุณป้า

“ห้องของเธออยู่ชั้นบนสุด ระเบียงห้องอยู่ฝั่งทิศตะวันตก ข้างๆ อพาร์ตเม้นต์ไม่มีตึกสูง ทำให้มองเห็นท้องฟ้าตอนเย็นที่มีนกบินผ่านไปมา เธอเป็นคนมีความฝัน แต่เธอก็มีความฝันมากมายเหลือเกิน ในอพาร์ตเม้นต์ที่เธออาศัยอยู่ เป็นอพาร์ตเมนต์ของคุณป้า”

***

ถนนมากมาย อาจพาเธอหลงทาง แต่ถนนทุกสายก็ย่อมมีจุดหมาย

***

เพลงนกเพลง อาจจะไม่ได้เล่าถึงบ้านอย่างตรงไปตรงมา แต่เนื้อหาก็ชวนให้เราตีความได้อย่างเปิดกว้าง ยิ่งช่วงนี้ที่รู้สึกว่าชีวิตวัยรุ่นมันช่างเคว้งเหลือเกิน เราชอบฟังเพลงนี้ตอนเย็นริมระเบียงห้อง เป็นเพลงที่ทำให้เราอยู่กับความคิดว่า จะเอาไงต่อดีวะ?

 

02 Home Floor  – Poomjit

“เธอพบว่าตัวเองอ่อนแรงและเริ่มจมลงในความเหงา ทุกคืนเธอกลับมาทิ้งตัวลงในอพาร์ตเม้นต์รายเดือนที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ นอกจากเสื้อผ้าในตู้แล้วก็ไม่มีข้าวของอะไร ห้องยังโล่งๆ ห้องที่เธอต้องหาตังค์จ่ายเอง”


***

ในอพาร์ตเม้นต์เธอมีแค่เตียง

ที่มีแต่เสียงร้องไห้ของเธอ


***

เพลง Home Floor ของภูมิจิต สำเนียงดนตรีเข้มแข็งฟังแล้วไม่รู้สึกฟูมฟายกับความคิดถึงมากเกินไป เป็นอีกเพลงที่เล่าประเด็นความคิดถึงบ้านได้เข้าอกเข้าใจ เวลาคนเราเห็น หรือสัมผัสอะไรที่ให้ความรู้สึกเหมือนที่บ้าน ความรู้สึกคิดถึงก็ทำงานทันที

 

03 กับข้าวแม่ – ช่างหำ

“เธอเบื่ออาหารตามสั่งร้านใกล้อพาร์ตเม้นต์ เธอเบื่ออาหารในร้านสะดวกซื้อที่อุ่นเร็วๆ จากไมโครเวฟ เธอเบื่อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่เจอกันบ่อยมากช่วงสิ้นเดือน”

***


ยามท้อคิดถึงคนอยู่ไกล


พ่อแม่น้องสาวเป็นอย่างไร


คิดถึงกับข้าวแม่จับใจ


สบายดีไหม สักวันจะกลับไป


***

กับข้าวแม่ เป็นเพลงของศิลปินนอกกระแสที่ชื่อ ช่างหำ (หำเป็นชื่อที่คนอีสานใช้เรียกเด็กผู้ชายด้วยความเอ็นดู) เป็นที่รู้จักของวัยรุ่นที่ฟังเพลงนอกกระแสโซนอีสานจังหวัดมหาสารคาม อุดรธานี ขอนแก่น ฯลฯ แนวเพลงโฟลคคันทรี่ของเขามีกลิ่นอายและบรรยากาศบางอย่างที่ให้ความรู้สึกถึงความเป็นต่างจังหวัดที่เฉพาะตัวมากๆ

เราชอบที่เพลงนี้หยิบเอามุมความคิดถึงมาเล่าผ่านอาหารได้อย่างลงตัว เป็นเรื่องปากท้อง เรื่องการกินอยู่และวิถีชีวิตที่ห่างไกลจากรสชาติที่คุ้นเคย เมืองที่บีบให้เราใช้ชีวิตเร็วๆ กินอาหารอุ่นเร็วๆ รีบๆ จากร้านสะดวกซื้อ มันเทียบไม่ได้เลยกับรสมือแม่ที่ค่อยๆ ปรุงอย่างตั้งใจ

เสียงแม่ที่ดังผ่านโทรศัพท์ตอนต้นเพลงโคตรเหมือนเสียงแม่ของเราเลย อาจจะคิดไปเองก็ได้ แต่เหมือนจริงๆ ตอนเขียนถึงเพลงนี้ก็ยังนั่งซดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหน้าคอมฯ อยู่เลย เศร้าจริง

 

04 กตัญญู – YENA

“เธอโตมาแบบใกล้ชิดกับธรรมชาติ และเธอก็คิดถึงการสัมผัสธรรมชาติอย่างใกล้ชิด คิดถึงการวิ่งเล่นตามไร่นาด้วยเท้าเปล่า คิดถึงอุณหภูมิเย็นยวบตอนที่เท้าสัมผัสหมอกบนยอดหญ้าในฤดูหนาว ระหว่างที่วิ่งเล่นกับเพื่อนใต้แสงแดดอุ่น”


***


คิดถึงวันที่เท้าเหยียบทับน้ำค้างบนปลายหญ้า

โอ้ใครเอ๋ยพาร่อนเร่เข้ามา


***

YENA เป็นวงที่เล่าเรื่องสะท้อนสังคมผ่านบทเพลงได้สนุก มีลูกเล่นที่โดดเด่นไม่ซ้ำใคร
กตัญญู เป็นเพลงจังหวะเนิบช้า ใช้ภาษาได้คมคาย เปรียบเทียบการเดินทางร่อนเร่พเนจรได้น่าสนใจ ฟังไม่ยากไม่ง่ายเกินไป อีกทั้งยังแฝงนัยยะเกี่ยวกับชีวิต อำนาจและความไม่เท่าเทียมทางสังคมเอาไว้ได้อย่างแยบยล

05 หลงทาง (HOME) – LOMOSONIC

“ความเหนื่อยล้าทำให้เธอเคลือบแคลงสงสัยในสิ่งที่กำลังทำอยู่ เธอไม่แน่ใจว่ากำลังเดินมาถูกทางหรือเปล่า”

***


ที่นั้น ที่ที่ตัวฉันมีความหมาย ที่ที่ตัวฉันไม่เดียวดาย

ที่ที่รอยยิ้มพร้อมที่จะมีให้แม้ฉัน

แพ้ให้กับโลกที่โหดร้าย ร้องให้กับรักที่มลาย

รู้ว่ายังเหลือที่ให้ฉัน แต่สุดท้ายฉันก็ยังไม่กลับไป


***

ในช่วงเรียนมหาวิทยาลัย เพลงของ Lomosonic คือเพลงที่ทำงานกับความรู้สึกเรามากๆ และเพลงที่ชอบฟังช่วงที่ไม่ได้กลับบ้านนานๆ ก็คือเพลงนี้ เราชอบความเป็นเด็กดื้อในเพลงที่แม้ว่าอ่อนแอแค่ไหนก็พยายามเข้มแข็ง เพื่อพิสูจน์ตัวเองว่าเราจะโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ เราอ่อนแอก็จริง เรารู้ว่าที่ไหนที่เราจะมีความหมาย ที่ไหนที่จะเติมพลังให้เราได้ แต่เราจะยังไม่กลับไปหรอก ขอสู้ต่ออีกหน่อยละกัน

 

06 ทางกลับบ้าน – BodySlam

“มันเป็นถนนที่ไม่เปลี่ยนไปมากนัก เธอรู้สึกผูกพันกับถนนสายนี้เป็นพิเศษ มากกว่าถนนมากมายที่เธอเคยเดินทางผ่านมา เพราะมันเป็นทางกลับบ้านของเธอ”


***


จากมาตั้งนาน ไกลแสนไกล เมื่อไหร่ความฝันจะเป็นจริง


ชีวิตเมื่อทำได้ตามความฝัน วันนั้นฉันคงได้กลับ เอาฝันนั้นไปฝาก


***

เพลงที่พูดถึงการกลับบ้านที่ติดหูคนไทยที่สุดในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ในวันที่เหนื่อยล้าที่สุดวันหนึ่งของชีวิต เพลงนี้อาจทำให้คนหนุ่มสาวไกลบ้านหลายคนเสียน้ำตามาแล้วก็ได้

 

07 Inspirative – อุโมงค์เวลา

“เธอพบตัวเองอยู่ระหว่างทางกลับบ้าน จังหวะการเต้นของหัวใจเธอค่อยๆ เปลี่ยนไป ผกผันตามระยะทางที่เธอใกล้จะถึงสถานที่แห่งนั้น”

***


ฉันพบเธอที่ตรงอุโมงค์เวลา

เธอกลับมาจากวันข้างหน้า

เธอบอกว่าอย่าเสียเวลา ข้ามเวลาไป


***

เราพักอยู่กับเพื่อนสนิทที่เพิ่งเสียพ่อไป เขาเล่าให้ฟังว่าเมื่อคืนฝันเห็นพ่อ พ่อยิ้มให้อยู่ไกลๆ เป็นรอยยิ้มที่เขาคุ้นเคย ทุกครั้งที่เขาทำให้พ่อภูมิใจ เขาจะได้รับรอยยิ้มแบบนั้น ไม่เคยมีคำชื่นชมจากพ่อ มีแค่รอยยิ้ม พ่อแค่มายิ้มให้ก่อนจะหันหลังแล้วเดินหายไปในแสงสว่าง เป็นจังหวะที่เขาค่อยๆ เปิดเปลือกตาตื่นขึ้นมาในวันที่ไม่มีพ่อแล้ว

“คิดถึงบ้านเหมือนกันเนอะ แต่กลับไปบ้านคราวนี้คงรู้สึกแปลกกว่าทุกครั้งแน่”

 

08 Wait – M83

***


No time!


***

เป็นเพลงที่ขยี้ความรู้สึกคนเหงาให้แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ในวันที่รู้สึกพ่ายแพ้ไร้หนทางที่สุด เราเคยเปิดเพลงนี้แล้วร้องไห้จนตัวโยน มันเป็นเมโลดี้ที่เหงาและเคว้งคว้างกลางอวกาศที่สุด ให้ความรู้สึกปวดร้าว ค่อยๆ หลุดลอยไร้แรงโน้มถ่วง จากที่ใจเคยรู้สึกพองโตกลับกลายเป็นค่อยๆ หดลีบลงสุดๆ ตามเส้นอารมณ์ของเสียงเพลง

 

09 ไกล – Greasy Cafe

“A………………………………………………………………………..B”

***


“โอกาสในการเดินทางจากจุด A ไปจุด B ที่เธอเฝ้ารอมาแสนนาน”


***

เพลงนี้ไม่มีเนื้อร้อง ไม่มีถ้อยคำ เล่าเรื่องด้วยเสียงที่ชวนจินตนาการผ่านเครื่องดนตรีน้อยชิ้น เสียงกีตาร์โปร่งทำให้เรารู้สึกโล่งเบาสบาย กราฟอารมณ์ของเพลงนี้เหมือนเรากำลังดูหนังดราม่าดีๆ สักเรื่องที่ค่อยๆ พาความรู้สึกไปยังจุดสูงสุดที่มีเสี้ยวความคิดเกี่ยวกับอดีต ปัจจุบัน อนาคต สลับวนในหัวของคุณเร็วๆ เหมือนความทรงจำมากมายรุมต่อยหมัดรัวๆ ใส่คุณ แล้วค่อยๆ คลี่คลายออกให้รู้สึกถึงความงดงาม

ทุกครั้งเวลาเดินทางเราจะเปิดเพลงนี้แล้วกวาดสายตามองออกไปเรื่อยๆ ปล่อยความคิดความทรงจำให้ล่องลอยไปกับเสียงเพลง ไม่ควบคุมความคิดใดๆ ที่จะผ่านเข้ามา พอเพลงจบ เราจะรู้สึกว่าหายใจสะดวกขึ้นอย่างน่าประหลาด

 

10 Ticket to home – Desktop Error

“ในมือมีตั๋วหนึ่งใน และเธออยู่อยู่บนชานชลาแล้ว”

 

Desktop Error พาเราเดินเข้าไปในพายุมหัศจรรย์ที่หมุนวนรุนแรงด้วยบทเพลงของพวกเขา ช่วงแรกความรู้สึกค่อนข้างปั่นป่วน แต่พอเวลาผ่านไปพายุก็ค่อยๆ สลายตัว ทุกอย่างคลี่คลาย เป็นเสียงเพลงแห่งจิตวิญญาณที่สามารถรื้อฟื้นวัยเยาว์ในกล่องความทรงจำ ปลุกให้เด็กน้อยในตัวเรามีชีวิตอีกครั้ง ทำให้เราคิดถึงคนที่รัก คนที่ไม่รัก ครอบครัว คนที่เราต่างสร้างบาดแผลให้กันและกัน คิดถึงอดีต ปัจจุบัน อนาคต วนอยู่อย่างนั้นจนจบเพลง

 

11 ดวงอาทิตย์ – Napat Snidvongs

“เธอมองลูกบอลสีส้มกลมโต ที่ค่อยๆ ลอยต่ำลงที่เส้นขอบฟ้า เคลื่อนที่ไปตามถนนที่จะพาคุณกลับบ้าน”

***

ดวง… อาทิตย์อยู่บนผืนน้ำ

สะท้อนอยู่บนผืนน้ำ

จากไปนานเนิ่นนานเหลือเกิน

ได้เวลากลับมาเสียที

***

เราชอบที่เพลงนี้เล่าเรื่องด้วยการเปรียบเทียบการสะท้อนของดวงอาทิตย์บนพื้นน้ำ เชื่อว่ามีหลายครั้งในความทรงจำที่คุณต้องเคยเผลอมีความสุขชั่วครู่เพียงเพราะการมองแสงระยิบที่ตกกระทบบนริ้ววูบไหวของคลี่นน้ำ ถ้าคุณขับรถส่วนตัวกลับบ้าน แนะนำให้ชะลอความเร็ว ลดกระจกรับสายลมตอนเย็น เพลงนี้จะช่วยสร้างบรรยากาศบางอย่างที่มีแต่คุณเท่านั้นที่รู้

 

12 Happiness is… – Moderndog


***


“ฮัลโหล..เล็กเหรอ..วันนี้ตอนเย็นแม่ไม่ไปกินเลี้ยง..ชวนพวกเรามากินข้าวที่บ้าน”


***

ชื่อเพลงเหมือนข้อสอบที่ชอบให้เราในเติมคำในช่องว่างเพื่อให้ประโยคสมบูรณ์ แต่โจทย์ชีวิตข้อนี้เราเชื่อว่าทุกคนล้วนถามกับตัวเองและแต่ละคนคงมีคำตอบแตกต่างกันไป ไม่ว่าคุณจะเติมคำว่าอะไรลงไปหลังจุดไข่ปลา ก็ไม่มีใครมาตรวจถูกผิดได้เพราะมันคือชีวิตของคุณเอง

ที่เราชอบมากคือเนื้อเพลง แต่ไม่รู้ว่าเรียกเนื้อเพลงได้หรือเปล่า มันคือเสียงใครสักคนในเพลงซึ่งที่ผ่านมาเราไม่เคยตั้งใจฟังเลย ขอบคุณคนที่ตั้งใจฟังแล้วแกะถ้อยคำนั้นไว้ใน Youtube พอรู้แล้วก็ซึ้งเลยใน 5 วินาที

 

13 ทบทวน (Remind) – Moderndog

***


อยากบอกให้เธอได้ลองทบทวน ทุกอย่าง ยังมี หนทาง

มองไปที่เส้นขอบฟ้างดงาม แม้ห่าง ยังมีคนเคียงข้าง ตรงนี้ยังมีใคร


***

บนรถไฟฟ้าเป็นสถานที่ที่เหมาะกับการคิดถึงเรื่องราวต่างๆ มากๆ ไม่แปลกที่ใครๆ ก็ชอบเหม่อลอยบนรถไฟฟ้า ด้วยความที่ภาพบนรถไฟฟ้ามันค่อยๆ เคลื่อนผ่าน โยกเยก ไม่แน่นอน ไม่มั่นคงเอาเสียเลย ช่างเหมือนความรู้สึก และชีวิตของเราเสียจริงๆ

 

14 สหายแห่งสายลม – ดีแล้ว

***


ดีแล้ว ที่เธอกระทำอยู่ทุกวันนี้

ถูกแล้ว หนทางที่เดินสักวันคงดี

ที่สุดแล้ว หัวใจที่มีอยู่ตอนนี้

เป็นสิ่งที่มีความหมายเกินคำอธิบาย


***

เสียงดนตรีที่จริงใจใสซื่อของสหายแห่งสายลมเพลงนี้ชวนให้เราสบตากับตัวเอง ยอมรับและทำความเข้าใจกับทุกเรื่องที่ผ่านมาอย่างกล้าหาญ คล้ายมีเพื่อนที่สนิทกำลังปลอบประโลมเราอยู่ข้างๆ ว่าชีวิตที่ผ่านมามันอาจจะไม่ได้ดีไปทุกอย่างก็จริง บางอย่างมันก็แก้ไขไม่ได้จริงๆ นี่นา แต่รวมๆ มันก็ดีแล้วนะ ได้มีลมหายใจมานั่งคิดๆ ทบทวนดูในตอนนี้ ยังมีชีวิตอยู่ ยังมีความหวังอยู่

 

15 Happy Time – Selina and Sirinya

“นาฬิกาปลุกที่มีชีวิตปลุกเธอให้ตื่นขึ้นมาในบ้านของเธอ นาฬิกาที่กล่อมเธอหลับใหลตอนที่เธอยังเด็ก นาฬิกาปลุกที่นับวันก็ยิ่งเดินช้าลงเรื่อยๆ”


***


ปลอบโยนความฝันที่มันอ่อนแรง ปลอบโยนความฝันที่มันอ่อนแรง


เป็นฤดูกาลแห่งความสุขฉัน กับเธอ


ทุกสิ่งนั้นที่ได้เจอ คือความสุขฉัน ที่เฝ้ารอ


***

หากเคยเฝ้ามองคนที่คุณรัก (และรักคุณมาก) ในตอนเช้าของวันธรรมดา ขณะที่ใบหน้าและผิวหนังของเขาต้องแสงแดดอ่อนๆ คุณคงพอจะจินตนาการออกว่ามนุษย์ที่อยู่ตรงหน้าคุณนั้นงดงามและเต็มไปด้วยความรักความอบอุ่นเพียงใด มันเป็นภาพของช่วงเวลาแห่งความสุข ที่คุณมักกอบโกยความรู้สึกตอนนั้นด้วยความเงียบ เพราะรู้ว่าวันหนึ่งมันจะกลายเป็นความทรงจำดีๆ ให้คุณได้คิดถึง คุณรู้ดีว่าโอกาสที่จะได้เฝ้ามองภาพแบบนี้อาจมีไม่มากนัก

ภาพนั้นทำให้คุณรู้ว่าเราไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลที่จะมีความสุขอีกต่อไปแล้ว ในเมื่อมันอยู่ตรงหน้าแล้ว

***

คนที่ออกเดินทางจากบ้านมาไกลย่อมคิดถึงบ้านเป็นธรรมดา มากน้อยแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับระยะทางและเวลาที่แต่ละคนได้ก้าวเท้าออกจากบ้านมาและยังไม่ได้กลับไป

เราคิดว่าความรู้สึกที่เรามีต่อบ้านจะค่อยๆ เปลี่ยนความหมายไปเรื่อยๆ ตามเวลาที่เราเติบโตขึ้น อายุมากขึ้น มีหน้าที่การงาน และค่อยๆ มีชีวิตที่ห่างไกลจากบ้านมากขึ้น เราเองก็เป็นเด็กต่างจังหวัดที่เพิ่งเรียนจบ เพิ่งจะเปลี่ยนผ่านชีวิตจากวัยเรียนก้าวสู่วัยทำงานอย่างเต็มตัว เหมือนคนหนุ่มสาวมากมายที่ต้องไกลจากบ้านเพื่อบางสิ่ง

เราจึงรู้สึกคิดถึงบ้านไม่ต่างกัน

Author

อภิวัฒน์ ทองเภ้า

VDO Creator ที่ชอบแอบไปร้องไห้ในโรงภาพยนตร์

Related Posts