เบี้ยวรู้เบี้ยวเห็นแห่ง Siamese Creepy Story นักวาดการ์ตูนสยองขวัญที่เชื่อมระหว่างผีและวิทยาศาสตร์

ถ้านึกถึงการ์ตูนสยองขวัญไทย เราจะนึกถึงเรื่องไหนกันบ้าง? แม่นาค ผีกระสือ หรือ ผีปอบ

เรื่องราวผีไทยเหล่านี้เป็นสิ่งที่เราคุ้นเคยกันดี แต่ถ้าคุณกำลังมองหาความสยองสัญชาติไทยรสชาติใหม่ เราจะขอพาทุกคนมาเติมคลังสยองกับ Siamese Creepy Story เว็บตูนสยองขวัญไทยที่จะทำให้คุณมองผีไทยไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ด้วยการวาดและการเล่าเรื่องผีไทยในแบบที่ไม่เหมือนใคร จาก ‘เบี้ยว-พีรพล กรณ์เชย’ ผู้เขียนเว็บตูนสยองขวัญไทยเรื่องนี้ ที่เลือกใช้ลายเส้นที่เบี้ยวสมชื่อ แลดูเหมือนไม่จงใจให้ออกมาเป็นอย่างนี้แต่กลับสื่ออารมณ์ได้ราวกับตัวละครนั้นมีชีวิตจริงๆ ผสมผสานกับการเล่าเรื่องสยองขวัญแบบไทยๆ ในรสชาติที่แตกต่างออกไปจากที่เราคุ้นเคยทำให้เรื่องนี้คู่ควรแก่การค้นพบในวงการการ์ตูนสยองขวัญเป็นที่สุด

หากเปรียบเส้นทางนักวาดของเบี้ยวเป็นรถไฟ จุดเริ่มต้นของการวาดรูปของเบี้ยวไม่ได้แตกต่างจากนักวาดท่านอื่นๆ เท่าไหร่นัก เป็นเด็กชายเบี้ยวที่ชอบวาดรูปเหมือนกัน เพียงแต่การเป็นนักวาดไม่ใช่ความฝันที่มีมาตั้งแต่แรกเริ่ม สถานีในฝันของเขาคือการเป็นผู้กำกับ แต่เพราะการเป็นผู้กำกับไม่อาจตอบโจทย์ไลฟ์สไตล์ของเขา จึงทำให้เขาเลือกที่จะลงจากรถไฟที่สถานีการเป็นนักวาดการ์ตูนแทน

“ผมฝันอยากเป็นคนทำหนัง แต่ไม่ได้เรียนเกี่ยวกับการทำหนังมา ช่วงมหาลัยก็ยังมีแพชชันในการเล่าเรื่องอยู่ มันก็เหมือนเป็นความอัดอั้น มีความรู้สึกของการอยากจะเล่าเรื่องอะไรเสมอเลยครับ”

ความชื่นชอบในภาพยนตร์สยองขวัญทุกรูปแบบและความต้องการที่อยากจะเล่าเรื่อง เขาจึงเลือกเล่าเรื่องผ่านการวาดการ์ตูน ถึงแม้จะขาดภาพเคลื่อนไหวและเสียงประกอบ แต่ผลงานของเขาก็สามารถเล่าเรื่องออกมาได้ดีไม่แพ้ภาพยนตร์ 

จุดเด่นอีกอย่างของเรื่องเล่าสยองขวัญจากเบี้ยวคือ รสชาติที่ไม่เหมือนใคร อย่างการตั้งคำถามกับการเกิดขึ้น มีอยู่ และการเป็นไปของเรื่องลี้ลับต่างๆ เพราะเชื่อว่าเรื่องผีและวิทยาศาสตร์ ฟิสิกส์ หรือชีวะอยู่ตรงข้ามกัน สิ่งนี้เลยกลายเป็นแรงบันดาลใจในการเล่าเรื่องของเขา

“ถ้ามีโอกาสก็อยากนั่งสัมภาษณ์ผีเหมือนกันว่ากิจวัตรเขาเป็นยังไง คิดอะไรอยู่ ผีสำหรับผมคือสิ่งที่ผมอยากหาคำตอบให้ชัดเจนว่า สรุปแล้วเขาเป็นยังไงกันแน่ โลกหลังความตายมีจริงไหม เขาคิดอะไรอยู่”

ขณะเดียวกันการตั้งคำถามเกี่ยวกับผีของเบี้ยวก็ทำให้คนอ่านได้เห็นแนวคิดใหม่ๆ เกี่ยวกับที่มาที่ไปของผีหรือการมองผีให้เป็นวิทยาศาสตร์มากขึ้น อย่างเช่นตอน ‘BE THAT GHOST IN OLD ERA’ ที่ใช้การผนวกความเป็นไปได้ทางวิทยาศาสตร์กับผีไทยที่เราคุ้นเคยกันดีอย่าง ผีเปรต เบี้ยวตีความเรื่องของผีเปรตในแง่มุมที่ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง เปลี่ยนจากความเชื่อเรื่องเวรกรรมเป็นความผิดพลาดทางการโอนถ่ายสสารของเครื่อง ‘Time Machine’ ทำให้มนุษย์ที่เดินทางข้ามกาลเวลานั้นมีรูปร่างยืดยาวตามห้วงเวลาแทน ไม่ใช่ผีเปรตอย่างที่เราเข้าใจ

Siamese Creepy Story ทำให้เราได้ตกผลึกอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องราวลี้ลับได้เสมอ คนน่ากลัวกว่าผี และผีอาจเป็นเพียงแค่จิตตุงแป่ง (ปรุงแต่ง) ของคนเราก็เท่านั้น แง่มุมเหล่านี้อาจทำให้เรามองเรื่องราวลี้ลับอีกร้อยแปดไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป 

ใครที่อยากลองสัมผัสความระทึกขวัญด้วยตัวเอง นักเขียนเรื่องนี้ก็ได้แนะนำมาให้เรา 2 เรื่อง นั่นคือ ‘สุภาพสตรีที่โทรหาคนตาย’ และ ‘สองชั้น’ ด้วยการเล่าเรื่องแบบหักมุม และการันตีว่าไม่มีใครสามารถเดาตอนจบได้ถูกแน่นอน 

เรื่องราวของเบี้ยว ผู้เป็นคนไทยคนเดียวที่ติดอันดับท่ามกลางเว็บตูนระทึกขวัญต่างชาติ อาจทำให้เราหันมาให้ความสนใจกับวงการนักวาดการ์ตูนสยองขวัญไทยมากขึ้น และช่วยกันหาคำตอบว่า ทำไมเราถึงไม่ค่อยพบเจอการ์ตูนแนวนี้ที่เขียนโดยคนไทยกันบ้างเลยนะ ถ้าหากมีพื้นที่หรือการสนับสนุนจากคนอ่านมากขึ้น เราอาจจะได้พบเจอความหลากหลายของการ์ตูนกว่าที่เป็นอยู่หรือเปล่า  

ช่องทางการติดตาม

Facebook : เบี้ยวรู้เบี้ยวเห็น

Webtoon : Siamese Creepy Story

AUTHOR