ในช่วงท้ายของการทำงานด้าน commercial อยู่มาวันหนึ่ง ความสามารถก็ได้ถูกใช้อย่างมีความหมายมากขึ้น เมื่อสุภัทร์ได้มีโอกาสเข้ามาเป็นกรรมการมูลนิธิโรงพยาบาลเด็ก ซึ่งในช่วงเวลาแรกๆ ของการได้เข้ามามีบทบาทด้านการตลาดของมูลนิธิ เขาก็พบว่า งานที่นี่ไม่เพียงแต่ใช้ความสามารถด้านการตลาดของตนเองเท่านั้น แต่งานที่มูลนิธิยังสร้างความหมายของการมีชีวิตอยู่ของเขาให้มากขึ้นไปอีก เพราะมันคือการได้ใช้ความสามารถ ใช้พลังของตนเอง เพื่อช่วยให้เด็กหลายๆ คนได้มีชีวิตอยู่บนโลกนี้ต่อไป 

จากวันนั้น ถึงวันนี้ ผ่านไป 2 ปี ปัจจุบันงานจิตอาสาของมูลนิธิโรงพยาบาลเด็ก เป็นเพียงงานเดียวที่สุภัทร์ตั้งใจอุทิศเวลาให้ ณ ตอนนี้

“คนชวนผมเข้าบอร์ดก็คือ ท่านประธานกรรมการ นายแพทย์เสรี ตู้จินดา ในตอนโควิดช่วงเดลต้า ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ทางมูลนิธิต้องการความช่วยเหลือมาก ทั้งเรื่องของอุปกรณ์การแพทย์ และเงินบริจาค ท่านก็ถามว่าสนใจที่จะมาช่วยงานมั้ย ตอนนั้นผมทำงานประจำอยู่ที่ยูนิลีเวอร์ และก็คิดว่าสิ่งที่ผมทำอยู่ มันน่าจะมีประโยชน์กับมูลนิธินะ ผมก็บอกท่านเลยว่า อยากช่วย ซึ่งแคมเปญแรกที่ผมได้เข้ามาช่วยเหลือด้านการตลาดคือ แคมเปญการขยายห้องไอซียู และผมเชื่อว่าผลจากการทำแคมเปญนี้แหละ ที่ทำให้ผมเข้าใจความหมายของการทำงานด้านการตลาดที่ปลายทางไม่ใช่การเพิ่มผลกำไร แต่เป็นการช่วยชีวิตคนอีกหลายๆ คนให้ได้มีชีวิตอยู่ต่อ

“ซึ่งตอนนั้นสิ่งที่ผมทำก็คือ ผมก็ไปตามหาเพื่อนๆ คนรู้จัก ที่อยากทำงานจิตอาสา ซึ่งคนเหล่านั้นมีความพร้อม มีพลัง มีเน็ตเวิร์ก มีความตั้งใจอยากจะมาช่วยรณรงค์หาทุนให้โรงพยาบาลได้ขยายห้องไอซียู ถ้าจำกันได้ ช่วงที่เป็นโควิด เดลต้า ช่วงนั้นการแพทย์ของเราวิกฤตมาก โรงพยาบาลมีห้องไม่พอ มีคนป่วยมากมายที่รอเพื่อจะได้รับการรักษา ทุกคนก็พยายามช่วยกันอย่างเต็มความสามารถ อย่างเช่นคนที่มีเครือข่ายด้านมีเดีย ก็จะมาช่วยเหลือเรื่องการโปรโมต มี publisher ที่เป็นเพื่อนกันก็มาช่วยเพื่อให้โรงพยาบาลได้มีเงินทุนไปขยายห้องไอซียู ผมเชื่อว่าความสุขที่เกิดขึ้นมันเป็นความสุขที่เกิดจากการให้ และการได้ทำให้คนอื่นอย่างแท้จริง ผมจึงตัดสินใจว่า จะทำงานจิตอาสาแบบจริงๆ จังๆ และทำอย่างตั้งใจเพื่อให้เกิดประโยชน์กับคนอื่นๆ จริงๆ” 

หลายๆ คนอาจจะนึกไม่ออกว่า งานเกี่ยวกับมูลนิธิโรงพยาบาลเด็ก ทำอะไรกันบ้าง จริงๆ หน้าที่ด้านการตลาดของมูลนิธิมีอยู่ 3 เรื่องหลักๆ ด้วยกัน 

เรื่องที่ 1 การสร้างการรับรู้ให้คนรู้จักมูลนิธิโรงพยาบาลเด็กมากขึ้น เนื่องจากโรงพยาบาลเด็กไม่ค่อยเป็นที่รู้จักแก่บุคคลทั่วไป ทำให้การทำประชาสัมพันธ์เป็นไปได้ค่อนข้างยาก

เรื่องที่ 2 การสร้างโอกาสให้กับเด็กๆ ได้รับการรักษาอย่างมีประสิทธิภาพเกี่ยวกับโรคที่รุนแรงเช่น โรคหัวใจ โรคสมอง โรคปอด โรคความพิการแต่กำเนิด โรคเกี่ยวกับการผ่าตัดยากๆ และต้องใช้งบประมาณที่สูง

เรื่องที่ 3 การสร้าง network ใน sub-culture ต่างๆ โดยใช้จุดแข็งของแต่ละฝ่าย เพื่อก่อให้เกิดกิจกรรมร่วมกันใน community เช่น การทํา co-promotion, การวิ่ง, คอนเสิร์ต การสร้างสรรค์สิ่งใหม่อื่นๆ และนํามาสู่การบริจาคให้กับมูลนิธิ

“ถ้าพูดถึงจุดอ่อนก็คือ มูลนิธิโรงพยาบาลเด็กไม่ได้เป็นมูลนิธิที่คนรู้จัก ซึ่งจริงๆ ก็ถือเป็นภารกิจหลักที่เราต้องมาแก้ตรงนี้ แต่ว่ามันไม่ใช่ปัญหา เพราะว่าเราก็มีพันธมิตรหลายๆ ส่วนเขามาช่วยเรา และเรามีแผนงานที่จะทำมูลนิธิให้ดีขึ้น ผมก็จะมาดูเรื่องของแผนงานในอนาคต 3-5 ปี ว่าจะสามารถทำให้มูลนิธิมีชื่อเสียงมากขึ้น ได้เงินบริจาคมากขึ้น ได้ช่วยเหลือน้องๆ มากขึ้นอย่างไร

“แต่ในขณะเดียวกัน มูลนิธิเล็กแต่มันมีความคล่องตัว แล้วภายในมูลนิธิ บอร์ดทุกคนก็ให้การสนับสนุนทุกอย่างดีมาก ก็เลยคิดว่า เราค่อนข้าง agile พอสมควร ถึงแม้ว่าจะเป็นรัฐ แต่เราก็ไม่มีขั้นตอนที่มันวุ่นวาย คือบางมูลนิธิใหญ่ ก็จะมีกรรมการ มีขั้นตอนอะไรเยอะแยะ แต่ของเราเราเล็ก คุยกันแล้วเห็นพ้องต้องกันว่าจะทำแบบนี้ เราก็ทำได้เลย เราขยับได้ค่อนข้างเร็ว”

ปัญหาอย่างหนึ่งของแคมเปญรับบริจาคคือ แม้ตัวแคมเปญจะออกมาดูดี แต่หลายๆ ครั้งผลลัพธ์ไม่ได้เป็นอย่างที่คาดหวัง หมายความว่าคนไม่ได้ควักกระเป๋าบริจาคจริงๆ ตรงนี้เองเป็นจุดสำคัญที่สุภัทร์จะใช้ประสบการณ์ทางด้านการตลาดของเขาเข้ามาช่วยในการสื่อสารเพื่อให้เกิดการบริจาค (conversion to donation)  

“มันคือการตลาดนะ คือหนึ่งเราต้องเข้าใจว่า เราจะโน้มน้าวคนยังไง เพราะฉะนั้นในแง่ของการทำคอนเทนต์ มันต้องทำยังไงให้คนเอนเกจ นอกจากเอนเกจแล้วเข้าใจได้ง่ายด้วยนะ ไม่ใช่แบบทำวิดีโอยาวๆ นานๆ ก็ไม่มีใครดู มันต้อง get to the point ใช้ภาษาง่ายๆ ใช้ภาพที่มันอิมแพ็กต์ มันต้องมี stopping power ภายในสองวินาทีแรก ว่าเราจะทำยังไงให้คนหยุด แต่งานมูลนิธิ เรามีเรื่องราวเกี่ยวกับโรคร้ายและความน่าสงสารมานำเสนอ และเราเลยต้องพยายามหามิติใหม่ๆ หาสตอรี่ หรืออื่นๆ เพื่อให้มันมี depth มากกว่าแค่การขายความน่าสงสาร

“อีกอันก็คือ เราต้องเข้าใจเรื่อง funnel ในการตัดสินใจด้วย ว่าเขาจะอยู่ในสื่อไหน เราจะสื่ออะไรกับเขายังไง ที่ไหน ก็ต้องไปหาเขาด้วย มันไม่ใช่เรามีคอนเทนต์ แต่หาคนไม่เจอก็ไม่มีประโยชน์ segmentation ยังไง จะไปหาใครที่ไหน ยังไง ซึ่งเราทำงานการตลาดมาก็เข้าใจตรงนี้มากขึ้น” 

มาถึงปัญหาโลกแตกของงานบริจาค ปัจจุบันคนมักมองในแง่ลบว่า นี่คือหน้าที่รัฐหรือไม่ ทำไมเราต้องมาจ่ายเงินเพื่อช่วยสิ่งที่รัฐควรจะทำด้วย สุภัทร์บอกว่า นี่คือปัญหาไก่กับไข่มาก

“คือรัฐก็ช่วยนะ แต่ว่าเราจะรอให้เขาช่วย หรือรอใครบางคนคิดนโยบายอะไรออกมา แต่เด็กที่เกิดมา เป็นพันคนต่อปีที่หัวใจพิการแต่กำเนิด และต้องการความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน เรื่องบางเรื่องมันรอไม่ได้จริงๆ เราต้องเข้าใจว่าบางทีรัฐก็ไม่ได้มูฟบางอย่างได้ด้วยความเร็ว เพราะฉะนั้นเราอยู่หน้างานตรงนี้ เรารู้สถานการณ์ดี แล้วถ้าเกิดว่าเราทำแล้วสามารถช่วยน้องเองได้ ก็น่าจะเป็นเรื่องดี มากกว่าที่จะมานั่งรอว่าทำไมรัฐไม่ช่วย เรามีความจำเป็นต้องทำทุกวิถีทางที่จะรักษาชีวิตของเด็กเอาไว้ให้มากที่สุด”

สำหรับเป้าหมายในปีนี้ของมูลนิธิโรงพยาบาลเด็ก ก็คือการโฟกัสที่แคมเปญเกี่ยวกับโรคหัวใจพิการวิกฤตตั้งแต่กำเนิด ซึ่งการบริจาคคนละเล็กคนละน้อยจากคนหมู่มากจะช่วยให้มูลนิธิมีงบประมาณในการช่วยเหลือเด็กป่วยที่ครอบครัวมีฐานะยากจนมากขึ้น ซึ่งแน่นอนว่า ต้องอาศัยความช่วยเหลือจากพันธมิตรร่วมอุดมการณ์ที่มีเครือข่าย และมีความสามารถที่จะประชาสัมพันธ์หรือทำกิจกรรมให้บุคคลทั่วไปรู้จักกับแคมเปญที่มูลนิธิรณรงค์อยู่ รวมถึงรู้จักมูลนิธิมากขึ้น

“ความยากคือ การทำสิ่งนี้ให้ sustain เรากำลังพูดถึง การสร้างยอดบริจาคให้มูลนิธิแบบยั่งยืน เพราะการรับบริจาคในแต่ละครั้ง เหมือนกับจุดพลุ จุด 1 ที แล้วก็หายไป ทำอย่างไรถึงจะยั่งยืน เพื่อให้เราสามารถช่วยเหลือ เด็กๆ ได้มากที่สุด และอีกเรื่องคือ การสร้าง engagement กับคนทุกกลุ่ม เพราะจากสถิติ เราพบว่า กลุ่มที่สร้าง engagement และการบริจาคคือ ผู้หญิง อายุ 45 ปีขึ้นไป แต่จริงๆ เรื่องแบบนี้ คือ ใครก็ช่วยได้”

ใครในที่นี้ก็คือ พวกเราทุกคนนั่นเอง ซึ่งการบริจาคแม้เพียงคนละเล็กละน้อย ก็มีความหมายมากมายกับเด็กๆ ที่เกิดมาเป็นโรคหัวใจพิการขั้นวิกฤต เพื่อให้เด็กๆ ได้มีโอกาสกลับมามีหัวใจที่แข็งแรง และเต้นได้เป็นปกติอีกครั้ง 

สนใจบริจาคได้ที่

• ธนาคารไทยพาณิชย์ 

ชื่อบัญชี มูลนิธิโรงพยาบาลเด็ก

เลขบัญชี 051-3-00051-5 

• ธนาคารกรุงไทย

ชื่อบัญชี มูลนิธิโรงพยาบาลเด็ก

เลขบัญชี 661-0-55841-8

ติดต่อหรือดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์ https://www.childrenhospitalfoundation.or.th/

The post สุภัทร์ ไพรสานฑ์กุล จากอดีตนักการตลาดองค์กรธุรกิจขนาดใหญ่ สู่งานจิตอาสาที่มูลนิธิโรงพยาบาลเด็ก งานที่นำประสบการณ์ที่มีทั้งชีวิตมาสร้างความหมายให้กับอีกหลายชีวิต appeared first on a day magazine.

หนึ่งในสถาบันที่คนรู้จักและเชื่อถือคือ ‘โรงพยาบาลเด็ก’ หรือชื่อเต็มๆ ว่า สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี เชี่ยวชาญโรคและอาการที่เกี่ยวกับเด็กโดยเฉพาะ มีแพทย์เฉพาะทางพร้อมอุปกรณ์เพียบพร้อม 

แม้ว่าทุกโรงพยาบาลจะมีแผนกเด็ก แต่ถ้าผู้ป่วยเผชิญกับอาการที่ยากกว่าแพทย์ทั่วไปจะรับมือ ทุกเคสที่รอคอยความหวัง จะถูกส่งมาที่แห่งนี้

ถึงกระนั้น คนก็ยังจดจำโรงพยาบาลเด็กสลับไปมา ด้วยองค์กรที่ทำงานเกี่ยวกับเด็กมีเยอะมาก นั่นทำให้เวลาต้องทำโครงการเชิญชวนการรับบริจาคให้มูลนิธิโรงพยาบาลเด็กจึงเป็นเรื่องยากเย็น เพราะคนไม่รู้จัก และไม่เข้าใจว่าเงินที่มอบให้จะช่วยชีวิตเด็กได้อย่างไร

ยิ่งกับโรคหัวใจ ความผิดปกติที่ไต่อยู่บนเส้นด้ายความเป็น-ตาย การสนับสนุนแม้เพียงน้อยนิดก็มีความหมาย

ปกติเราไม่ค่อยได้เห็นคนจากโรงพยาบาลเด็กออกมาเล่าเรื่องข้างในบ่อยนัก โชคดีที่เราได้พบกับหมอซี หรือ พญ.พิมพ์ภัค ประชาศิลป์ชัย ศูนย์ความเป็นเลิศโรคหัวใจเด็ก สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี อาสามาเล่าเรื่องโรงพยาบาลเด็กให้ฟัง

โรงพยาบาลคือสถานที่ที่อบอวลด้วยความหวัง ทั้งในด้านการให้และได้รับ จากฝั่งแพทย์ และคนไข้

กับสถานพยาบาลเด็ก ความหวังในที่แห่งนี้ดูจะเข้มข้นตามจิตใจของพ่อแม่ที่เป็นห่วงลูกยามเจ็บป่วย อย่างน้อยพวกเขาอุ่นใจว่าลูกอยู่ในมือของคนที่รู้จักมันดีที่สุด นักรบผู้สร้างความหวังให้กับเด็กป่วยด้วยโรคหัวใจทั่วประเทศ

1.

ถ้าแบ่งประเภทให้เข้าใจง่าย หมอที่เกี่ยวกับอาการทางหัวใจ แบ่งออกเป็นหมอโรคหัวใจเด็ก และหมอที่ผ่าตัดหัวใจได้

ในหมวดหมอผ่าตัดหัวใจ ก็จะแบ่งเป็นผ่าตัดผู้ใหญ่และเด็ก ส่วนหมอโรคหัวใจจะแบ่งออกเป็นหมอรักษาอาการธรรมดาและหมอที่สามารถสวนหัวใจได้ ข้อหลังเปรียบเสมือนการผ่าตัดเล็ก แก้ปัญหาหัวใจโดยไม่ต้องผ่าตัด ปัจจุบันเทคโนโลยีสามารถทำได้ถึงขั้นเปลี่ยนลิ้นหัวใจทางเส้นเลือด

หมอซีอยู่ในแผนกหมอสวนหัวใจ เธอโตมาในครอบครัวคุณหมอทั้งบ้าน คุณพ่อเป็นหมอผ่าตัดสมอง คุณแม่เป็นหมอหู ตา คอ จมูก คุณตาเป็นหมออายุรกรรม 

“ตอนเด็กๆ เราชอบวิ่งเล่นหลังห้องตรวจ วันไหนที่พ่ออยู่บ้านกับเรา แล้วมีเคสผ่าตัดฉุกเฉิน เราต้องตามไปด้วย ในห้องผ่าตัดก็จะมีของเล่นและสมุดระบายสีเล็กๆ อยู่ในห้อง เป็นมุมของเรา” หมอซีเล่าความหลังวัยเด็ก

เมื่อเรียนจบ ถึงคราวต้องเลือกสาขาการรักษา หมอซีเลือกโรคเกี่ยวกับหัวใจด้วยเหตุผลสองข้อ หนึ่งคือไม่อยากเลือกสาขาที่ซ้ำกับคนในบ้าน สองคือรู้สึกว่าหมอเกี่ยวกับหัวใจรักษาเพื่อช่วยชีวิตคน เห็นผลลัพธ์รวดเร็วและชัดเจนมาก

“เราอยากเป็นหมอที่รักษาโรคหนักๆ ที่สามารถช่วยชีวิตคนได้ แล้วเวลาเรารักษาหัวใจเด็ก ตอนเขามาโรงพยาบาล อาการจะแย่ หน้าเขียว เหนื่อย เดินไม่ไหว แต่พอรักษาปุ๊บกลายเป็นเด็กปากแดง (หมายถึงหายดีเป็นปกติ ระบบเลือดดี) วิ่งได้ปร๋อ

“มันเป็นปณิธาน เป็นความท้าทายของเรา”

2.

“ผู้ป่วยบางคนมานอนที่นี่แล้วเท้าเกินเตียง” หมอซีเล่าเหตุการณ์เล็กๆ ที่สะท้อนการทำงานที่นี่ได้ดี 

สมัยก่อน เด็กที่มีอาการทางหัวใจโอกาสรอดชีวิตมีไม่มาก นวัตกรรมการรักษายังไม่ดีพอ ปัจจุบันเรารักษาเก่งขึ้น ช่วยชีวิตเด็กได้มากขึ้น พวกเขาออกจากโรงพยาบาลไปใช้ชีวิตตามปกติ แต่โรคยังไม่หายไป ซ่อนตัวอยู่ในร่างกายแม้ดูจากภายนอกจะปกติดีทุกอย่าง

ที่โรงพยาบาลเด็กจึงมีวัยรุ่นและผู้ใหญ่บางส่วนที่ได้รับการรักษาหัวใจแต่เด็กต้องมาติดตามอาการในช่วงที่เป็นผู้ใหญ่ ตามกฎระเบียบโรงพยาบาลเด็กจะรักษาเฉพาะแค่เด็ก อุปกรณ์อย่างเตียงออกแบบมาใช้กับเด็ก เมื่อผู้ใหญ่ต้องมาแอดมิตจึงต้องนอนในเตียงเด็ก กลายเป็นเรื่องขำขันที่เกิดขึ้นเป็นปกติ

การรักษาโรคเกี่ยวกับหัวใจคล้ายการทำแคมเปญหรือโปรเจกต์ระยะยาว ต้องทำงานเป็นทีม ระดมสมองเพื่อหาทางออกที่ดีที่สุดกับผู้ป่วย

ในหมวดหมอผ่าตัดหัวใจเด็ก จะแบ่งย่อยไปถึงการผ่าตัดเด็กเล็ก มีหัวใจดวงน้อยเท่ากำปั้นเด็ก การทำงานยากขึ้นหลายเท่า จำนวนหมอที่ผ่าตัดหัวใจเด็กเล็กได้มีไม่ถึง 10 คนทั่วประเทศ

จำนวนหมอไม่เพียงพอกับผู้ป่วย คือปัญหาใหญ่สุดของวงการนี้ ในการทำงานระบบทีม หมอหัวใจจะเป็นผู้วินิจฉัยอาการ เมื่อหมอไม่พอ ก็วินิจฉัยไม่ได้ รักษาไม่ได้ วางแผนในการส่งต่อผู้ป่วยไม่ได้ โอกาสที่ข่าวร้ายจะเกิดก็มีมากขึ้น

ปีหนึ่งมีหมอที่จบแล้วมาเรียนต่อหมอหัวใจเด็กทั้งประเทศไม่ถึง 10 คน การจะให้หมอที่ทำงานปัจจุบันผันตัวมาเป็นอาจารย์สอนก็ไม่ง่ายนัก ต้องผ่านกฎระเบียบพอสมควร ยังไม่นับว่าหากดูในระดับทั้งประเทศ เราควรมีหมอเฉพาะทางเกี่ยวกับหัวใจกระจายตัวไปตามหัวเมืองใหญ่ในภาคต่างๆ สถานการณ์ตอนนี้อาจมีหมอหัวใจเด็กแค่คนเดียวในจังหวัดใหญ่ ไม่ใช่สถานการณ์ที่ดีเลย

หมอซีเล่าว่า นิสัยหนึ่งของหมอที่ทำงานด้านหัวใจ โดยเฉพาะกับเด็ก คือเป็นคนมีความอดทนสูงมาก เพราะเวลาเด็กมารักษามักจะร้องไห้งอแง บ่อยครั้งก็แผดเสียงใส่ หมอต้องตั้งใจและอดทนกว่าจะฟังเสียงหัวใจครั้งหนึ่งเพื่อวินิจฉัย มือหนึ่งถืออุปกรณ์ตรวจ มือหนึ่งถือของเล่น ปากร้องเพลงเบี่ยงเบนความสนใจ เป็นเรื่องปกติสำหรับหมอโรคหัวใจเด็ก

แม้จะหนัก เหนื่อย แต่ความสุขที่ได้รับกลับมาประเมินค่าไม่ได้ 

ตัวแทนคุณหมอหัวใจเล่าว่า ความสัมพันธ์ระหว่างหมอหัวใจกับเด็กจะแน่นแฟ้นมากเป็นพิเศษ ส่วนหนึ่งเพราะหมอต้องรักษาเด็กตั้งแต่วัยทารก จนโตเป็นเด็กอ่านออกเขียนได้ เรียกชื่อคุณหมอได้ เด็กหลายคนรู้ว่าเขาวิ่งเล่นเหมือนเด็กทั่วไปได้เพราะหมอ รักและผูกพัน พวกเขาเลยชอบส่งของขวัญมาให้ในโอกาสพิเศษ มีตั้งแต่วาดรูปมาให้ ครอบครัวฝากผักผลไม้ของดีประจำจังหวัดมาเยี่ยมเยียน

“มีคนหนึ่ง โตถึงชั้นประถม เขาเอาเหรียญกีฬาสีมาฝาก บอกว่า เขาเล่นกีฬาได้ ชนะได้เพราะเรา ก่อนหน้านั้นเขาวิ่งไม่ได้นะ” หมอซีพูดจบพร้อมน้ำตาคลอเบ้า 

“มันทำให้เรารู้สึกว่า จะหนักยังไงมันก็มีเรื่องราวเหล่านี้ ที่ทำให้เรายังพร้อมทำงานหนักอยู่”

เรื่องราวของหมอและคนไข้น่าชื่นชมยินดี แต่อีกเรื่องที่น่าคิดเหมือนกันคือ ทำอย่างไรเราถึงจะมีจำนวนหมอเยอะกว่านี้ เพื่อเพิ่มโอกาสในการช่วยชีวิตเด็กมากขึ้น

3.

ปัญหาหนึ่งเมื่อมีองค์กรทำโครงการรับบริจาค คือคนมักเคลือบแคลงสงสัยว่าปลายทางของงาน เงินเหล่านั้นจะช่วยเหลือคนอย่างไร

หมอซีอธิบายว่า เมื่อเราบริจาคกับมูลนิธิโรงพยาบาลเด็ก จะมีการสอบถามว่าอยากให้เข้ากองทุนไหนเป็นพิเศษ แต่ละกองทุนจะแบ่งตามความต้องการเฉพาะเจาะจงของแต่ละแผนก 

กับเคสของแผนกหัวใจ งบประมาณส่วนนี้จะจัดสรรเป็นรายปี ระหว่างทางหากเกิดปัญหาเฉพาะหน้า เช่นอุปกรณ์ชำรุด จะมีการพิจารณาตามความด่วน หากจำเป็นต้องใช้ งบประมาณมาไม่ทัน กรณีนี้ทีมงานก็จะทำเรื่องขอเงินจากมูลนิธิมาใช้

ในกรณีที่คนไข้เข้ามารักษาขั้นพื้นฐาน จ่ายยามาตรฐาน ค่าใช้จ่ายจะมีการครอบคลุมจากสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) หรือผ่านโครงการสามสิบบาทรักษาทุกโรค แต่ถ้าต้องใช้ยาพิเศษซึ่งมักมีราคาแพง มูลนิธิโรงพยาบาลเด็กก็จะเข้ามาช่วยแก้ปัญหานี้

“หลักการของเราคือ งานไหนที่เป็นเบสิกพื้นฐาน เราจะไม่กวนมูลนิธิ เพราะความต้องการความช่วยเหลือมาจากทุกส่วน ไม่ใช่เฉพาะโรคหัวใจอย่างเดียว ต้องใช้เงินอย่างระมัดระวัง หนึ่งคือเราก็กลัวบาป (หัวเราะ) สองคือเราคิดว่าต้องใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด แม้เราคัดเลือกขนาดนี้แล้ว บางช่วงเงินสนับสนุนก็ยังไม่เพียงพอ เนื่องจากโรงพยาบาลเด็กรับเด็กจากทั่วประเทศ มีโรงพยาบาลเด็กอยู่ที่เดียว ยากที่จะเพียงพอ” หมอซีเล่า

การรักษาที่ครอบคลุมถ้วนหน้า ไม่ขาดแคลน คือความฝันของคนทำงานสาธารณสุข และรวมถึงประชาชนทั่วประเทศ แต่ก่อนจะถึงจุดนั้น การเดินทางยังอีกยาวไกล เรื่องราวของคุณหมอหัวใจบอกเราว่า การช่วยเหลือด้วยการบริจาคไม่ใช่เรื่องเลวร้าย อย่างน้อยมันเป็นการช่วยเหลือที่ชัดเจน ได้ผลลัพธ์รวดเร็วจับต้องได้ 

เมื่อเราสนับสนุนกันและกัน ร่วมกันทำงานเป็นทีม ช่วยเหลืออย่างเห็นอกเห็นใจ ความฝันที่จะสร้างความหวังทางสาธารณสุขให้คนทั้งประเทศคงเป็นจริงได้ในไม่ช้า 

…

มูลนิธิโรงพยาบาลเด็กเพิ่งเปิดตัวแคมเปญ ‘หนึ่งหัวใจ สู่ชีวิตใหม่’ เชิญชวนบริจาคเพื่อช่วยเด็กทารกแรกเกิดจากโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดรุนแรงซับซ้อน สามารถบริจาคผ่านระบบ E-donation ได้เลย

ติดต่อหรือดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์ https://www.childrenhospitalfoundation.or.th/

The post ทีมแพทย์โรคหัวใจเด็ก สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี นักรบผู้สร้างความหวังให้ทุกครอบครัว appeared first on a day magazine.

เมื่ออายุ 9 ขวบ ครอบครัวของหมอฟาพบข่าวร้าย ในหัวใจของลูกสาวมีปัญหาบริเวณเส้นเลือด จำเป็นต้องได้รับการผ่าตัดเร่งด่วน เธอผ่านวิกฤตชีวิตครั้งนั้นมาได้เพราะความช่วยเหลือจากมูลนิธิโรงพยาบาลเด็ก คุณหมอ พยาบาล และเจ้าหน้าที่ทุกคน เธอได้รับทั้งการสนับสนุนด้านเงินทุน การรักษา และกำลังใจที่มากล้น 

จากเหตุการณ์ครั้งนั้น คุณหมอใช้โอกาสและชีวิตใหม่ร่ำเรียนด้านการแพทย์ จนกลับมาทำงานที่มูลนิธิโรงพยาบาลเด็ก ปัจจุบันหมอฟาทำงานในตำแหน่งนายแพทย์ชำนาญการ แพทย์เวชศาสตร์ครอบครัวปฏิบัติงาน โรงพยาบาลทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย 

เวลาใครสักคนบอกว่า เขาทำงานด้วยหัวใจ นั่นหมายถึงการทำงานอย่างใส่ใจ 

เรื่องของคุณหมอพิเศษกว่าคนอื่นตรงที่เธอใช้ทั้งหัวใจในเชิงกายภาพและทัศนคติ หัวใจที่ได้รับการรักษาทำให้สุขภาพกลับมาแข็งแรง เหมือนได้ชีวิตใหม่ และเธอใช้ชีวิตนี้อุทิศเพื่อครอบครัวอื่นที่รอคอยความหวังและโอกาสจากการรักษาที่ทั่วถึงและเท่าเทียมอีกครั้ง

Stage 1

1,600 กรัมคือน้ำหนักของฟาเมื่อแรกเกิด 

ด้วยภาวะคลอดก่อนกำหนด ทำให้เธอต้องใช้ชีวิตในโรงพยาบาลนานกว่าเด็กคนอื่น แต่กระนั้นชีวิตของฟาก็มีความสุขดี เธอเกิดและโตที่พิษณุโลก พ่อเป็นครู แม่เป็นพยาบาล ครอบครัวมีฐานะปานกลาง โลกวัยเด็กของฟามักมีโรงพยาบาลเป็นฉากหลังเสมอ 

วิกฤตครั้งใหญ่ของฟาเกิดขึ้นเมื่อตอนอายุ 9 ขวบ เธอเข้ารับการรักษาโรคไข้เลือดออก จังหวะที่คุณหมอใช้หูฟังตรวจหัวใจ สีหน้าไม่สู้ดีนัก สุดท้ายพบว่าฟามีอาการที่เรียกว่า เส้นเลือดเกิน เป็นอาการพิการแต่กำเนิดซึ่งซ่อนอยู่ในร่างกาย มีความอันตรายถึงชีวิต 

ฟาพบทั้งข่าวดีและข่าวร้าย ข่าวดีคือโรคนี้รักษาได้ด้วยการผ่าตัด ข่าวร้ายคือการผ่าตัดค่อนข้างซับซ้อน คุณหมอที่สามารถทำได้มีไม่มาก นั่นทำให้การผ่าตัดต้องรอเวลานาน ทั้งรอคิวของคุณหมอ และรอให้สุขภาพของฟาแข็งแรง ไม่มีโรคแทรกซ้อน จึงจะสามารถผ่าตัดได้อย่างปลอดภัย

แม่ของฟาซึ่งเป็นพยาบาลไถ่ถามเพื่อนฝูงว่ามีทางเลือกใดอีกบ้าง สุดท้ายก็พบว่าอาการนี้สามารถรักษาในลักษณะการสวนหัวใจ เป็นนวัตกรรมการผ่าตัดเล็กที่ปลอดภัยมากสำหรับเด็ก แต่ค่าใช้จ่ายสูง (ยุคนั้นเริ่มต้นที่ประมาณ 40,000 บาท) โชคดีที่ในประเทศไทยมีองค์กรชื่อว่า สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี หรือที่เรียกติดปากว่า โรงพยาบาลเด็ก ที่นี่มีส่วนที่เป็นมูลนิธิ คอยช่วยเหลือเงินทุนรักษาเคสเด็กที่มีอาการร้ายแรงแบบฟาโดยเฉพาะ 

นับตั้งแต่การรักษา ฟื้นฟูร่างกาย ติดตามอาการ 5 ปีผ่านไปหญิงสาวผู้โชคร้ายทางหัวใจก็ได้ชีวิตใหม่กลับคืนอีกครั้ง

ฟาเริ่มคิดว่า เธอจะใช้ชีวิตใหม่นี้อย่างไรต่อไปในอนาคต

Stage 2

“จำได้ว่าตอนเรียน ม.6 อยู่ดีๆ เราเขียนคำว่า cardiologist ในกระดาษ เหมือนลึกๆ เราอยากเป็นหมอ และยิ่งเฉพาะเจาะจงได้อีกว่าอยากเป็นหมอด้านหัวใจ”

คำที่ฟาเขียนแปลเป็นไทยว่า นักหทัยวิทยา เป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการดูแลรักษาหัวใจโดยเฉพาะ ความจริงแม้ไม่เคยผ่าตัด ฟาก็มีความอยากเป็นหมออยู่ลึกๆ ด้วยการใช้ชีวิตวัยเด็กในโรงพยาบาลประหนึ่งเป็นบ้านตัวเอง ได้เห็นชีวิตของแม่ออกเดินทางรักษาผู้ป่วยในพิษณุโลก รวมถึงการเปิดบ้านรับดูแลอาการเบื้องต้นของเครือญาติที่เจ็บป่วยขั้นพื้นฐาน 

รอยยิ้มของผู้ป่วยที่ได้รับการรักษา คำขอบคุณจากใจที่เอื้อนเอ่ย ทำให้เธออยากทำงานช่วยคนเหมือนแม่บ้าง 

เมื่อเรียนจบ เป้าหมายของฟาคือการทำงานที่โรงพยาบาลเด็ก องค์กรที่เคยมอบชีวิตใหม่ให้ในวัยเยาว์ สุดท้ายเธอทำสำเร็จ ครั้งนี้ฟาได้เห็นวงการสาธารณสุขเด็กในภาพกว้างยิ่งขึ้น เห็นปัญหาที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น โดยเฉพาะโอกาสในการเข้าถึงการรักษาที่ไม่เท่ากัน เต็มไปด้วยปัจจัยมากมายที่ยากควบคุม

“เราอาจจะเคยได้ยินคำว่า ‘หมอขอเร็วหน่อยได้มั้ย ลูกไม่ไหวแล้ว’ พอจะผ่าตัดปุ๊บ เด็กเกิดภาวะแทรกซ้อน ไม่ได้ผ่าอีก มันเป็นสถานการณ์ที่ค่อนข้างน่ากลัว” ฟาเล่า

โรงพยาบาลเด็กดูแลเคสหลายแบบ ถ้าเจาะเฉพาะโรคเกี่ยวกับหัวใจ อาการมีทั้งแบบน้อย รักษาไม่นาน กับอาการที่หนัก ต้องดูแลอย่างใกล้ชิด

“โรคแบบนี้ต้องดูแลเยอะ บางคนออกมาเสียชีวิตเลย หรือบางคนต้องรีบรับการรักษา ถ้าไม่ทำภายในหนึ่งปีเขามีโอกาสเสียชีวิต คุณภาพชีวิตก็เป็นอีกส่วนที่สำคัญ เพราะเด็กทำอะไรไม่ได้เลย เดินไป 300-400 เมตรต้องนั่งพัก คุณภาพชีวิตแย่มาก ไม่ใช่เด็กอย่างเดียว พ่อแม่ผู้ปกครองด้วย เพราะการป่วยคนนึงไม่ได้มีผลกระทบกับคนเดียว มันเป็นบริบททางสังคม มีคนเกี่ยวข้องเต็มไปหมด”

ช่วงที่ฟาทำงานที่โรงพยาบาลเด็ก เธอยังไม่ใช่หมอ แต่ทำงานเป็นนักเทคโนโลยีหัวใจและทรวงอก ผ่านไป 3 ปีเมื่อมีโอกาสได้สอบเป็นแพทย์ชนบท ฟาจึงไม่ลังเล สุดท้ายเธอได้ทำงานที่จังหวัดสุโขทัย แม้ไม่ใช่จังหวัดเกิด แต่ก็ถือว่าใกล้บ้านที่พิษณุโลกมากขึ้น

การทำงานที่โรงพยาบาลเด็กให้อะไรกับฟามากมาย อย่างน้อยที่สุด เธอได้เห็นแววตาของเด็กที่รักษาหาย และได้เห็นน้ำตาของครอบครัวเด็กที่เสียชีวิตระหว่างรักษา เช่นเดียวกัน

ทั้งหมดนี้ ทำใ้ห้ฟาอยากทำตามฝัน ซึ่งไม่ใช่ฝันเพื่อตัวเอง มันคือการอุทิศตนเพื่อคนอื่น อย่างที่เธออยากทำมาตลอด

Stage 3

“หมอหนึ่งคน ดูแลประมาณหนึ่งหมื่นคนค่ะ”

สีหน้าหมอยิ้มแย้ม แต่เราตกใจ 

ไม่รู้ว่านี่คือเรื่องปกติมั้ย แต่ด้วยจำนวนนี้ หมอฟายืนยันว่าเป็นความรับผิดชอบที่เธอยินดีทำ 

ตอนนี้เธอทำงานเป็นแพทย์เวชศาสตร์ครอบครัว ทำงานในหน่วยงาน 2 ส่วน คือที่โรงพยาบาลทุ่งเสลี่ยม และคลินิกหมอครอบครัวเด็กเทศบาลตำบลทุ่งเสลี่ยม

แพทย์เวชศาสตร์ครอบครัวเป็นศาสตร์หนึ่งของแพทย์เฉพาะทาง เน้นการดูแลที่ตัวบุคคลและครอบครัว เน้นป้องกันก่อนคนจะเป็นโรค เป็นเสมือนด่านแรกของระบบสุขภาพ กระบวนการจะเป็นลักษณะที่เรียกว่า Holistic care ถ้ามีใครเป็นโรค หมอจะรู้ถึงขั้นว่ามันมีสาเหตุจากอะไรในครอบครัว เป็นคนที่ดูแลเขาตั้งแต่เกิดจนกระทั่งเสียชีวิต

สมมติว่ามีผู้ป่วยเบาหวานที่คุมตัวเองไม่ได้ รักษายังไงก็ไม่หาย หน้าที่ของหมอคือ ศึกษาว่าชีวิตเขาเป็นแบบไหน ครอบครัวเป็นอย่างไร การเงินดีมั้ย ถ้าไม่ดีมีหน่วยงานไหนที่ช่วยเขาให้มีชีวิตดีกว่านี้บ้าง

งานลักษณะนี้ ลึกและใกล้ชิดแบบนี้ ผู้ป่วยต้องเชื่อใจหมอมากๆ ศัพท์ทางการแพทย์เรียกว่าต้องสร้าง Patience relationship นั่นคือด่านแรกที่หมอฟาและทีมงานต้องเผชิญ

“มาทำงานใหม่ตอนแรกๆ เราค่อนข้างเครียด เพราะไม่รู้บริบทอะไรเลย แต่เราจะไม่ทำงานคนเดียวค่ะ มีทีมที่เป็นสหวิชาชีพ เช่น มีทีมพยาบาล ซึ่งเขาจะเข้าถึงคนในชุมชน มีความสัมพันธ์อันดี เป็นคนในพื้นที่ เขาจะเป็นตัวเชื่อมเราให้กับกลุ่ม อสม. (อาสาสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน มีบทบาทมากในช่วงโควิด) มันเลยทำให้เราเชื่อมโยงกับชุมชนได้ง่าย” หมอฟาเล่า

หลักการสำคัญของเวชศาสตร์ครอบครัว คือการคิดถึงผู้ป่วยเป็นศูนย์กลาง หลายครั้งหมอฟาต้องถอดความเป็นหมอไว้ที่บ้าน เข้าหาคนโดยคิดว่าเราเป็นลูกหลานคนหนึ่ง ที่อยากให้ญาติผู้ใหญ่หายดี

งานหนัก กินข้าวไม่ตรงเวลา ความสุขของหมอฟาผูกพันกับคนไข้ นี่คือชีวิตที่เธอเลือกแล้ว

“บางคนป่วยมา มาให้พรเรากลับอีก ขอให้แข็งแรงนะลูก ก็เป็นการให้และรับ อันนี้ก็ทำให้เรามีความสุข เราทำให้คนเจ็บป่วยคนหนึ่งกลับมาแข็งแรง มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น แค่นี้เราก็พอใจแล้ว” 

หมอฟาเล่าว่า ครั้งหนึ่งเธอเคยถามแม่ที่เป็นพยาบาล ว่าทำไม 6 โมงเย็นแล้วยังไม่ถึงบ้าน ทำไมไม่กลับมาทำกับข้าวให้เสียที

วันนี้ดูเหมือนทุกอย่างกลับข้างกัน แม่เริ่มถามเธอกลับบ้างว่าเมื่อไหร่จะกลับพิษณุโลก 

เธอเล่าเรื่องนี้อย่างขบขันและเข้าใจ เพราะรู้ว่าเวลาที่หายไปมาจากการทำงานทุ่มเททั้งใจ เพื่อรักษาผู้ป่วย เพื่อให้ได้รับโอกาสอย่างที่หัวใจของเธอดวงเดียวกันนี้เคยได้รับเช่นกัน

มูลนิธิโรงพยาบาลเด็ก ดูแลเรื่องการให้เงินทุนรักษาเด็กยากไร้ ปัญหาคือองค์กรนี้ดูแลทั้งประเทศ งบประมาณได้รับการจัดสรรอย่างเต็มที่แล้ว แต่ด้วยภารกิจที่ใหญ่ยิ่งทำให้เงินทุนยังไม่เพียงพอ ยิ่งกับโรคหัวใจ การให้คนได้เข้าถึงการรักษาที่รวดเร็ว จะเพิ่มโอกาสช่วยชีวิตคนมากขึ้น

หากอ่านจบแล้ว อยากช่วยเหลือและสนับสนุน สามารถบริจาคได้ที่ 

• ธนาคารไทยพาณิชย์ 

ชื่อบัญชี มูลนิธิโรงพยาบาลเด็ก

เลขบัญชี 051-3-00051-5 

• ธนาคารกรุงไทย

ชื่อบัญชี มูลนิธิโรงพยาบาลเด็ก

เลขบัญชี 661-0-55841-8

ติดต่อหรือดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์ https://www.childrenhospitalfoundation.or.th/

The post รุ้งอุษา นาคคงคำ อดีตผู้ป่วยเด็กโรคหัวใจที่กลับมาเป็นคุณหมอ มอบความหวังและชีวิตใหม่ให้กับผู้คนอีกครั้ง appeared first on a day magazine.