ปฏิเสธไม่ได้ว่าการเปิดร้านขายของออนไลน์คือทางเลือกอันดับต้นๆ ของคนที่อยากมีอาชีพเสริมเพิ่มรายได้ให้ตัวเอง สมมติว่าเราอยากขายอะไรสักอย่าง เราก็แค่เปิดเพจเฟซบุ๊ก โพสต์ขายแบบง่ายๆ เสียเงินซื้อโฆษณาเพื่อให้คนเห็นและกดเข้ามาซื้อของ

ภาพของการลงทุนน้อยๆ แต่ได้กลับคืนมามากคงเป็นภาพที่หอมหวานไม่ใช่เล่น แต่ถ้าสังเกตดูดีๆ คงมีไม่กี่แบรนด์ที่ประสบความสำเร็จและไม่ง่ายเลยที่จะทำให้แบรนด์ยืนหยัดอยู่ในโลกออนไลน์ที่มาไวไปไวได้อย่างมั่นคง

คำถามง่ายๆ ที่ว่า ‘ทำไมถึงขายของไม่ได้เลย’ อาจผิดตั้งแต่จุดเริ่มต้นอย่างการเลือกสินค้าที่ไม่เหมาะกับตัวคนขาย หรือ ‘ซื้อโฆษณาไปเท่าไหร่ก็ไม่เห็นมีคนมาซื้อของสักที’ เรามั่นใจแล้วหรือยังว่าโฆษณาของเราส่งไปถึงกลุ่มลูกค้าของเราแล้วจริงๆ

‘คลิกเป็นเห็นเงินล้าน’ คือคอร์สเรียนทำธุรกิจออนไลน์ที่ วี-สืบศักดิ์ ลิ่วลักษณ์ หัวเรือใหญ่ของ Vcommerce บริษัทให้คำปรึกษาและเปิดคอร์สสอนธุรกิจออนไลน์อยากแนะนำให้กับทั้งนักอยากขายมือใหม่ที่ยังไม่รู้ว่าตัวเองอยากขายอะไร และนักขายที่มีธุรกิจเดิมของตัวเองอยู่ ไม่ว่าจะเป็นของกิน ของใช้ เครื่องสำอาง อุปกรณ์ไอที ครูสอนภาษา หรือแม้แต่ร้านขายต้นไม้ กิจการทุกรูปแบบที่อยากพัฒนาร้านของตัวเองให้ไปได้ไกลกว่าเดิม

บรรยากาศการเรียนที่เน้นให้ทุกคนลงมือทำ

“เราเป็นคอร์สที่ไม่เน้นการสอนด้วยสไลด์ แต่เป็นการเรียนแบบเวิร์กช็อป เราเชื่อว่าลูกศิษย์ของเราจะเก่งได้ก็ต่อเมื่อลงมือทำ เช่น การให้ทุกคนลองออกแบบแพ็คเกจจิ้งสินค้าที่ตัวเองอยากขายแบบไม่มีผิดไม่มีถูก ตั้งแต่การเลือกภาพ การเลือกรูปแบบตัวอักษร และสิ่งสำคัญคือต้องมีเหตุผลที่เลือกแบบนั้นด้วย แล้วก็ให้ทุกคนนั่งปรึกษากันกับเพื่อน” ผู้ก่อตั้งบริษัท Vcommerce ที่นักเรียนเรียกกันติดปากว่าอาจารย์วี เล่าถึงบรรยากาศการเรียน

สิ่งสำคัญในการทำธุรกิจออนไลน์ไม่ใช่แค่ทฤษฏีเท่านั้น ในโลกออนไลน์มักมีกระแสต่างๆ เกิดขึ้นและเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ดังนั้นกระแสของ E-commerce คือสิ่งที่เจ้าของธุรกิจจะต้องอัพเดตกันอย่างต่อเนื่อง ระหว่างการเรียนก็จะมีการวิเคราะห์แบรนด์ที่ประสบความสำเร็จต่างๆ ว่าใช้กลยุทธ์รูปแบบไหนที่ดีที่สุด ณ เวลานั้นๆ ศิษย์เก่าหลายคนจึงตัดสินใจกลับมาเรียนเพราะเนื้อหาการเรียนการสอนในแต่ละครั้งเรียกได้ว่าไม่มีซ้ำกันเลย

เนื้อหาหลักของ ‘คลิกเป็นเห็นเงินล้าน’

“จุดเริ่มต้นของคอร์สนี้คือเรามองหาเส้นทางความสำเร็จในการทำธุรกิจออนไลน์ที่ทุกคนจะสามารถเอาไปเป็นแบบอย่างให้กับตัวเองได้ หลายๆ คนที่เราเจอไม่ได้มีปัญหาว่าจะเริ่มขายยังไงหรือทำการตลาดยังไง แต่เขามีปัญหาว่าเขาควรจะทำยังไงให้ธุรกิจตัวเองกลับมายืนได้ เราเลยอยากวางให้คอร์สนี้เป็นคอร์สที่ไม่ว่าคุณจะอยู่จุดไหนก็สามารถเดินตามเส้นทางนี้ได้ และต้องสอนให้สุด เราจะไม่สอนแล้วกั๊กให้เขาต้องลงเรียนคอร์สอื่นๆ ต่อ” อาจารย์วีอธิบายเพิ่มว่าเนื้อหาของวิชานี้จึงถูกจัดออกเป็น 6P ว่าด้วยสเต็ปของการทำ E-commerce ตั้งแต่ต้นทางจนถึงปลายทาง

1. Personal Need

“อย่างแรกเลยก่อนที่คุณจะทำอะไร คุณต้องหาตัวเองให้เจอก่อน คิดแบบคณิตศาสตร์ง่ายๆ เลยคือเทียบกราฟ แกนนอนเป็นสิ่งที่ชอบ แกนตั้งเป็นระดับความสนใจและความรู้ที่คุณมี เช่น สมมติคุณชอบกล้อง เครื่องสำอาง ต้นไม้ แนวตั้งเราก็ให้คะแนนว่าเราอินแค่ไหน เรามีความรู้มากแค่ไหน สิ่งไหนที่คุณบวกคะแนนแล้วได้เยอะสุด แปลว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่คุณควรเริ่มทำก่อน”

สมมติเราชอบสินค้าความงามน้อย ให้คะแนนเท่ากับ 1 และมีความรู้เรื่องความงามประมาณ 3 คะแนน พอนำทั้งตัวเลขมาบวกกันก็จะได้ 4 คะแนน

อีกมุมหนึ่ง เราค่อนข้างชอบสินค้าไอทีเลยให้คะแนนไป 5 คะแนน และยังมีความรู้กับเรื่องนี้มากถึง 9 คะแนน พอนำตัวเลขมารวมกันก็จะได้ 14 คะแนน

แปลว่าชนิดของสินค้าที่เราควรเลือกมาขายก่อนก็คือสินค้าไอทีนั่นเอง

ถ้ายังสงสัยและลังเลว่าจะหยิบอะไรมาขายดี อาจารย์วีบอกกับเราว่าให้ลองคิดถึงปัจจัยใดปัจจัยหนึ่งจาก 3 ปัจจัยนี้

1. สินค้าที่สามารถควบคุมราคาต้นทุนให้ต่ำได้
2. สินค้าที่เราเข้าใจมากที่สุด
3. สินค้าที่เรารู้รสนิยม หรือความต้องการของกลุ่มลูกค้าได้เป็นอย่างดี

เมื่อรู้แล้วว่าควรขายอะไร เราก็พร้อมเข้าสู่ขั้นตอนต่อไป

2. Preparation

“เราเจอคนทำธุรกิจหลายคนมากๆ ที่ส่วนใหญ่เน้นเรื่องเดียวคือจะขายของยังไงแต่ไม่ได้เตรียมตัวก่อนการขาย ไม่เคยศึกษาตัวเองเลยว่ามีงบเท่าไหร่ สินค้ามีจุดเด่น-จุดด้อยยังไง ไม่ศึกษาความต้องการของลูกค้าอย่างแท้จริงว่าเป็นยังไง หรือแม้แต่การศึกษาวิธีการขายสินค้าของคู่แข่ง”

ถ้าให้อธิบายขั้นตอนนี้ง่ายๆ ก็คือเป็นขั้นตอนของการหาข้อมูลทั้งตัวเอง ตลาด กลุ่มลูกค้า และคู่แข่ง เพื่อหาช่องทางที่จะทำให้ธุรกิจออนไลน์ของเราแตกต่างจากคู่แข่ง การเตรียมความพร้อมที่ดีย่อมส่งผลให้ก้าวแรกของเราเป็นก้าวที่มั่นคงแข็งแรง

3. Planning

“ถ้าคุณมีการวางแผนที่ดีแปลว่าคุณชนะตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มแข่ง เราสอนการวางแผนการขายตั้งแต่การคำนวณราคาต้นทุน ราคาคู่แข่ง การตั้งราคาครอบคลุมต้นทุนการผลิตด้วยวิธีการเทียบค่าในตารางแบบง่ายๆ จริงๆ แก่นของการบริหารธุรกิจใช้แค่การวางแผน การคาดการณ์บางอย่าง และการตลาดผสมกัน”

อาจารย์วีย้ำว่าเจ้าของธุรกิจควรจะวางแผนและทำทุกอย่างบนต้นทุนและศักยภาพที่ตัวเองมี เช่น ถ้าเรามีทุนน้อยก็ควรเริ่มจากการขายน้อยๆ ก่อนแล้วค่อยหาหุ้นส่วน หรือลองใช้กลยุทธ์การขายแบบ 1 แถม 1 เพื่อขยายกลุ่มเป้าหมาย หรือถ้าสินค้าเราไม่ต่างจากแบรนด์อื่นเลย เราก็ขายลด 50 เปอร์เซ็นต์ เก็บเกี่ยวกำไรจากการขายจำนวนเยอะๆ แทน

4. Pre-sale

ในส่วนการใช้เครื่องมือที่ช่วยเสริมการขายโดยเน้นไปที่การโปรโมตแบรนด์และสินค้า ในคอร์สจะมีการสอนเรื่องการยิงโฆษณาในเฟซบุ๊กและกูเกิล การสร้างแบรนด์คอนเทนต์ให้น่าสนใจ และการทำการตลาดแบบ push & pull คือการนำเสนอตัวเอง สร้างกระแสให้คนเห็น และการดึงคนให้เข้ามาสนใจแบรนด์เราผ่านการสงสัยและลงมือหาแบรนด์ผ่านเครื่องมือค้นหาต่างๆ

“ถ้าอยากรู้ว่าการทำโฆษณาแบบไหนดีไม่ดี คุณควรทำสองรูปแบบขึ้นไปเพื่อทดลองดูก่อน เช่น คุณมีเนื้อหาเรื่องเดียวกัน เลือกใช้ทั้งสองรูปแบบเพื่อดูว่าแบบไหนมีผลตอบรับมากที่สุด พอเจอรูปแบบที่ตรงกับเป้าหมายก็ลองใช้เนื้อหาหลายๆ แบบเพื่อพิสูจน์ว่ากลุ่มเป้าหมายชอบเนื้อหาแนวไหน ถ้าชอบการสัมภาษณ์เราก็ใช้รูปแบบนี้ไปเรื่อยๆ ขณะเดียวกันก็ควรลองวิธีการสัมภาษณ์แบบใหม่ๆ ไปด้วย”

5. Post-sale

หลังจากการขาย จะสอนการใช้ LINE@ ที่เป็นวิธีการเก็บฐานข้อมูลลูกค้าหลักของแบรนด์ สื่อสารและทำการขายกับกลุ่มลูกค้าได้โดยตรง ติดตามผลได้อย่างต่อเนื่อง และยังช่วยประหยัดต้นทุนค่าโฆษณาเพราะค่าโฆษณาในช่องทางนี้ถูกกว่าเฟซบุ๊กมากถึง 30 เท่า

6. Pursuit

“เราอยากรู้ว่าลูกศิษย์บางคนที่เรียนกับเราแล้วไม่ประสบความสำเร็จมีสาเหตุมาจากอะไร เราค้นพบว่าพวกเขามาเรียนแล้วเอากลับไปเล่าให้คนอื่นฟังแต่ไม่เอากลับไปทำต่อ หรืออย่างน้อยทำแค่ไม่กี่วันพอเห็นว่ายังไม่ได้ผลก็ตัดสินใจเลิกแบบง่ายๆ โดยที่ยังไม่พยายาม เพราะฉะนั้นเนื้อหาสุดท้ายจะเป็นการสอนในเชิง mind set เรื่องการแสวงหาความสำเร็จ ไม่อยากให้ทุกคนคิดว่าการทำธุรกิจออนไลน์เป็นเรื่องฉาบฉวย” อาจารย์วีกล่าวถึงความตั้งใจของเนื้อหาสุดท้ายในคอร์สนี้

เรียนแล้วได้อะไร?

1. รู้จักเลือกสินค้าที่เหมาะกับตัวเอง

เม-พิชญ์นรี ตันติวิทย์ เจ้าของธุรกิจอาหารเสริม PRIMAYA ที่มีกำไรแตะหลักร้อยล้านตั้งแต่ 9 เดือนแรกเล่าให้เราฟังถึงจุดเริ่มต้นแบรนด์ว่า “ตอนนั้นเราเป็นแค่นักศึกษาที่อยากมีธุรกิจเป็นของตัวเอง พอเรามีเงินทุนก้อนหนึ่งเลยตัดสินใจมาเรียนและปรึกษากับอาจารย์วี ประกอบกับช่วงนั้นเราค่อนข้างอ้วนค่ะ (หัวเราะ) เลยคิดว่าทำเป็นอาหารเสริมลดความอ้วนดีกว่า ถ้าเรากินเองแล้วผอมเอง เราก็จะมั่นใจได้ว่าผลิตภัณฑ์ต้องขายได้แน่นอน ตอนนี้แบรนด์เราก็พัฒนาผลิตภัณฑ์อื่นๆ อีก ตอบโจทย์ผู้หญิงที่รักสวยรักงามเหมือนๆ กับเรา”

2. เข้าใจเรื่องการตลาดออนไลน์ง่ายเหมือนดีดนิ้ว

“เราเป็นคนชอบทานขนมไทยมาก วันหนึ่งก็อยากมีธุรกิจขนมเป็นของตัวเองเลยเกิดไอเดียว่าอยากลองทำวุ้นรูปดอกไม้สอดไส้ดู ก็คิดสูตรแล้วลองผิดลองถูกกับคุณแม่ พอสินค้าเราเริ่มลงตัวแล้วเราก็อยากลองขายในเฟซบุ๊ก เราเริ่มจากจุดเล็กๆ แค่นี้ก่อน พอมาจุดหนึ่งที่เราอยากทำธุรกิจนี้จริงจังมากขึ้นแต่ยอมรับว่าเราอ่อนเรื่องการใช้เทคโนโลยีมากๆ เลยพยายามหาความรู้ด้านนี้มากขึ้น” ภัค เรืองกิจรัตนกุล เจ้าของร้านพฤกษ์ ขนมวุ้นสอดไส้แสนอร่อยที่ใส่ใจเรื่องกลิ่นและรสชาติแบบไทยๆ ที่ตอนนี้ขยายกลุ่มลูกค้ามาเปิดหน้าร้านและงานจัดเลี้ยงต่างๆ เล่าให้ฟัง

“เราเข้าใจมาตลอดว่าโซเชียลมีเดียคือเครื่องมือที่ซับซ้อน แต่วิธีสอนของอาจารย์วีทำให้เรารู้สึกว่าการตลาดเป็นเรื่องสนุกและไม่ยากอย่างที่คิด ทำให้เรารู้จักการคิดวางแผนก่อนที่จะลงมือทำ”

3. โพสต์คอนเทนต์ที่ตรงใจและยิงโฆษณาได้อย่างตรงจุด

“บทเรียนที่เราประทับใจที่สุดคือการโพสต์เนื้อหา เมื่อก่อนเราโพสต์ขายของกันไปเรื่อย ไม่มีจุดขาย ทุกแบรนด์พูดเหมือนกันหมดจนไม่มีใครสนใจซื้อของ จ่ายค่าโฆษณาไปเท่าไหร่ก็ไม่ได้อะไรกลับมา สิ่งที่เราเอามาใช้ได้ทุกวันจริงๆ คือการคิดเนื้อหาให้น่าสนใจและวิธีการยิงโฆษณาที่ทำให้ได้ผลดีต่อแบรนด์จริงๆ” หญิงสาวเจ้าของแบรนด์ PRIMAYA เล่าสิ่งที่เธอประทับใจจากการเรียน

เตย-ณัฐกานต์ บุราณรมย์ หญิงสาวเจ้าของแบรนด์สกินแคร์ Jellys เล่าเสริมว่า “แต่ก่อนเราโพสต์เพื่อนำเสนอสินค้าโดยไม่เคยวิเคราะห์เลยว่าลูกค้าอยากรู้อะไร ซึ่งจริงๆ เราควรโพสต์อะไรที่ตอบโจทย์ความต้องการพวกเขา สุดท้ายเราโพสต์อะไรไปเขาก็ไม่สนใจค่ะ พอมาเรียนทำให้เราได้รู้จักการวิเคราะห์กลุ่มลูกค้าว่าเป็นเพศไหน สนใจอะไรบ้าง ทีนี้เราก็เลือกทำเนื้อหาให้ถูกกลุ่ม ประหยัดต้นทุนในการลงโฆษณาไปได้เยอะ”

“พอเราใส่ใจกับการสื่อสารมากขึ้น ทำเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันของคนจริงๆ ไม่ได้เป็นการขายตรงเหมือนที่เคยทำ มันก็ทำให้เราได้รับผลตอบรับจากลูกค้าดีขึ้น มีการพูดคุยกันในเฟซบุ๊กมากขึ้นก็ยิ่งส่งผลดีกับยอดขายของเราด้วยค่ะ”

เราไม่สามารถการันตีได้ว่าหากคุณทำตามขั้นตอนทั้ง 6P ตามข้างต้นจะทำให้คุณได้ยืนอยู่ในสูตรสำเร็จของการทำธุรกิจออนไลน์แบบมืออาชีพเหมือนกับสามสาวที่เราได้นั่งพูดคุยด้วย เพราะแท้จริงแล้วในร้อยเปอร์เซ็นแห่งความสำเร็จของพวกเธอนั้น ต่างอาศัยวันเวลาและความเพียรพยายามของตัวเองเป็นเครื่องมือสำคัญที่ช่วยพิสูจน์

ภาพ Vcommerce, สัญญา ธาดาธนวงศ์

หากใครสนใจอยากลองเรียนคอร์ส ‘คลิกเป็นเห็นเงินล้าน’ และคอร์สอื่นๆ ที่สอนเกี่ยวกับเทคนิคในการทำธุรกิจออนไลน์ให้ประสบความสำเร็จกับ Vcommerce สามารถติดตามข่าวสารและข้อมูลที่น่าสนใจเพิ่มเติมได้ที่ www.vcommerce.co.th, www.facebook.com/Vcommerce.co.th/ หรือโทรสอบถามได้ที่ 093-140-0565

The post ‘คลิกเป็นเห็นเงินล้าน’ คอร์สเปลี่ยนมือใหม่หัดขายให้เป็นนักขายออนไลน์มืออาชีพ appeared first on a day magazine.

พวกเขาทั้งหมดคือคนที่ผ่านเข้ารอบแรกของแคมเปญ Machu Picchu Ultimate Peru ที่จะพาพวกเขาไปผจญภัยไกลถึงมาชูปิกชู (Machu Picchu) อาณาจักรของชาวอินคาที่เคยหายสาบสูญไปของเปรู ประเทศแถบอเมริกาใต้ที่เต็มไปด้วยความน่าตื่นเต้นและวิถีชีวิตสุด exotic ที่เราไม่เคยได้สัมผัส

ความแปลกใหม่ในการเลือกจุดหมายปลายทางที่ฟังดูน่าลึกลับทำให้เราอยากทราบถึงที่มาของแคมเปญนี้ ซึ่ง บอย-ฉัตรชัย วิรัตน์โยสินทร์ กุนซือของแบรนด์ U Beer ได้เล่าให้เราฟัง

“U Beer เป็นแบรนด์ของคนกล้า กล้าที่จะใช้ชีวิต เป็นหนุ่มสาวที่รักความท้าทายอยู่ในตัว ผมเชื่อว่าถ้าคนไทยจะไปเที่ยว ส่วนใหญ่ก็หนีไม่พ้น ญี่ปุ่น เกาหลี หรือประเทศแถบยุโรป น้อยคนนักที่จะพูดถึงอเมริกาใต้ ซึ่งไม่แปลกเพราะเป็นทวีปที่ไกลและไปได้ยาก ยิ่งมาชูปิกชูเป็นสถานที่ลึกลับยิ่งฟังดูน่าค้นหา แถมมาชูปิกชูก็อยู่ในประเทศเปรู ซึ่งมาคล้องจองกับชื่อแบรนด์ U Beer ของเราเลย ไม่มีอะไรจะเหมาะไปมากกว่านี้แล้ว ส่วนคนที่ไป เราจะคัดเลือกจากความเป็นตัวของตัวเอง และจะเน้นคนที่เมื่อไปแล้วสามารถกลับมาเล่าให้คนอื่นฟังได้ถึงความมหัศจรรย์ของมาชูปิกชู เราเองได้รับความช่วยเหลือจากสถานทูตเปรูให้ได้เข้ามาชูปิกชูก่อนนักท่องเที่ยวทั่วไป และยังได้ออกเป็นกลุ่มสุดท้าย เหมือนที่นั่นเป็นของพวกเรา ประสบการณ์แบบนี้ต่อให้มีเงินก็ซื้อไม่ได้”

“ส่วนเรื่องการรับคนเข้ามา เราบอกเลยว่ามาทางไหนก็ได้ ขอให้มา อยากทำอะไรก็ได้ จะใส่เสื้อเหลืองตีลังการอบอนุสาวรีย์ฯ สิบตลบ จะบ้าแค่ไหนก็มา เราไม่อยากจำกัดความคิดของคนอยู่แล้ว ยิ่งคนสมัยนี้ไอเดียเขาไปไกลมาก แบรนด์เราสนใจเรื่องความแปลกใหม่อยู่แล้ว คนพวกนี้แหละคือตัวแทนคาแรกเตอร์ของแบรนด์เราที่แท้จริง”

หลังจากได้พูดคุยกับผู้บุกเบิกประสบการณ์นี้แล้ว เรายังไม่พลาดที่จะพูดคุยต่อกับหนึ่งในผู้เข้ารอบที่เล่าให้เราฟังเกี่ยวกับไอเดียสร้างความประทับใจบวกกับความเป็นตัวเองที่ไม่เหมือนใคร ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขาได้มานั่งอยู่ตรงนี้

“เราก็ถ่ายรูปลงไปเลย เราเป็นพวกบ้าบออยู่แล้วก็ส่งไปแบบนั้นเลย พอได้รับข้อความตอบกลับก็ดีใจมาก วันนี้แต่งตัวมาแบบจัดเต็ม เสื้อผ้าก็มีซื้อใหม่ ปรับแต่ง ซึ่งเป็นสิ่งที่ดึงความเป็นตัวเราออกมาโดยที่ถ้าไม่มีงานนี้เกิดขึ้นเราคงไม่ได้มีแรงบันดาลใจจะลุกขึ้นมาทำ”

นอกจากนี้ยังมีแขกรับเชิญคู่รัก โบ๊ท-ภควัต ทองเจริญ และ ฝ้าย-ปริชญา สุทธิเวทย์ เจ้าของหนังสือ A Long Way Home ที่บอกเล่าประสบการณ์การนั่งรถไฟกลับจากอังกฤษมาไทยเป็นเวลา 71 วัน และเจ้าของเพจท่องเที่ยวชื่อดัง PakaPrich Adventure งานนี้เจ้าตัวเล่าว่ามาชูปิกชูก็เป็นอีกหนึ่งสถานที่ในฝันของพวกเขา และเมื่อได้ไปแล้วก็ไม่รู้สึกผิดหวังเลย เส้นทางคดเคี้ยวสุดผจญภัยและความงดงามที่ทั้งสองได้สัมผัสยังคงอยู่ในความทรงจำของทั้งคู่ แถมยังตามมาด้วยรายละเอียดน่ารักๆ และความรู้สึกดีๆ ที่นำมาแบ่งปันให้เราและผู้เข้าร่วมงานคนอื่นๆ ได้รู้สึกตื่นเต้นไปด้วย

ไฮไลต์หลักของงานอีกอย่างหนึ่งคือผู้เข้าร่วมทุกคนจะได้มีโอกาสลิ้มลอง Pisco เครื่องดื่มขึ้นชื่อของประเทศเปรูที่โด่งดังไปทั่วโลก เมื่อนำไปผสมเคล้ากับมะนาวแล้วจะออกมาเป็น Pisco Sour รสเปรี้ยวหอมมะนาวสูตรต้นตำหรับที่คงติดลิ้นเราไปอีกนาน

ถึงงานในวันนี้จะกินเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง แต่ความรู้และสิ่งที่เราได้นั้นมากมายทีเดียว ไม่ว่าจะเป็นจากผู้เข้าร่วมแคมเปญไฟแรงที่ชื่นชอบความท้าทาย แขกรับเชิญสุดน่ารัก และ U Beer ที่ฉีกทุกกฎเกณฑ์การตั้งแคมเปญตั้งแต่ขั้นตอนรับสมัครจนถึงสถานที่ปลายทาง สมกับคำขวัญของแคมเปญที่กล่าวว่า “อย่าไป! ถ้าใจไม่พอ”

machucan.com

ภาพ สัญญา ธาดาธนวงษ์

The post ตามไปดู MachUcan Party งานเลี้ยงของเหล่าคนแหวกแนวที่อาจได้ไปตามฝันไกลถึงเปรู appeared first on a day magazine.

บรีฟสั้นๆ จาก เพชร
โอสถานุเคราะห์ ผู้กำกับการศึกษามหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ถึง a team เมื่อเราถามไถ่เขาถึงไอเดียสนุกๆ
หากเขามีโอกาสออกแบบฉากจบให้กับภาพยนตร์ทริลเลอร์สะเทือนขวัญที่มีชื่อว่า ‘การศึกษาไทย’

สำหรับใครที่ยังไม่รู้เรื่องราวความเป็นมาของภาพยนตร์ บรรทัดต่อจากนี้คือเรื่องย่อ

ท่ามกลางประเทศอันสิ้นหวัง
เด็กรุ่นใหม่ของประเทศนี้ต่างหลงม่านหมอกที่เสกขึ้นจากอิทธิฤทธิ์ของสี่ปีศาจร้าย
ด้วยหวังจะทำร้ายเด็กไทยให้จนหนทางพัฒนาตัวเอง
จนง่อยเปลี้ยเสียขาคิดอะไรไม่ออกซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่รู้จบ

ปีศาจตัวแรก ชื่อ ‘ล้าสมัย’ คนในวงการมักเรียกสั้นๆ
กันว่า ‘ล้า’

ล้า เป็นปีศาจสุดดื้อ
ล้ามักจะยึดมั่นถือมั่นในตำราโบร่ำโบราณ เกลียดกลัวความรู้สมัยใหม่
ทุกวันล้าจะคอยส่งชุดตำราโบราณโบยบินไปหาเด็กทุกคน
พร้อมเวทมนตร์สะกดจิตให้เด็กเชื่อตำรานั้นอย่างหมดหัวใจ ไม่ต้องสงสัย
ไม่ต้องขวนขวาย ยิ่งเชื่อตำราที่ล้าเตรียมไว้ให้เท่าไหร่ ม่านหมอกแห่งความเขลาในเมืองก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น

ปีศาจตัวที่สอง ชื่อ ‘เผด็จ’ แต่วงการสื่อมักล้อเลียนกันเป็นชื่อใหม่ว่า ‘เผด็จการ’

เผด็จ เป็นปีศาจขี้สอน จู้จี้ ชอบบงการ
จัดการวางแผนวิธีการเรียนให้เด็กๆ ในเมืองแบบเบ็ดเสร็จ คาถาประจำตัวคือ ห้ามถาม
ห้ามงง ห้ามสงสัย เชื่อเผด็จไว้ดีที่สุด
ยิ่งเผด็จท่องคาถานี้ม่านหมอกแห่งความเขลาในเมืองก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น

ปีศาจตัวที่สาม ชื่อเดิม ‘น้อย’ แต่เปลี่ยนเป็น ‘มินิมอล’ เพื่อความเท่หลังเข้าวงการ

น้อย เป็นปีศาจที่ถือคติว่ายิ่งน้อยยิ่งดี
มันจึงมักเสกคาถาให้เครื่องมือ อุปกรณ์การเรียนการสอนในเมืองผุพัง ไม่ก็หายไปเลย
เพราะน้อยไม่ชอบของเยอะ น้อยชอบความโล่ง น้อยเชื่อว่าความโล่งจะทำให้เด็กๆ
มีความอดทนอดกลั้น รู้จักรอคอย แล้วทุกครั้งที่เด็กๆ รอคอย ม่านหมอกแห่งความเขลาก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเท่านั้น

และ ปีศาจตัวสุดท้าย ชื่อ ‘เดี่ยว’ หรือจะมีวลีเรียกติดปากกันสนุก ๆ
ว่า “เดี่ยว มาโดดๆ
ไม่แคร์ใคร”

เดี่ยว ชื่อก็บอกในตัวแล้วว่าเป็นปีศาจที่โดดเดี่ยว
และรักสันโดษที่สุดในโลกปีศาจ เดี่ยวมีนิสัยชอบปฏิเสธความช่วยเหลือจากสถาบัน
องค์กรชั้นนำต่างๆ
แถมเกลียดมากเวลาได้ยินคำอาสาจากแดนไกลว่าจะสร้างเครื่องดูดหมอกแห่งความเขลาออกไป
หรือนำนวัตกรรมใหม่ ๆ มานำเสนอให้รู้จัก “ไม่! เดี่ยวไม่ต้องการ” ดังนั้นคาถาประจำตัวเดี่ยวคือ “อย่ามายุ่ง” และ “ไม่สนใจ” พร้อมส่งเสียงคำรามล้านเดซิเบล
ทำให้ไม่มีนักประดิษฐ์ นักคิด
หรือผู้กล้าจากแดนไกลคนไหนกล้าย่างกรายเข้าใกล้เมืองนี้
ส่งผลให้ม่านหมอกแห่งความเขลากลืนกินเมืองตลอดไป

เพราะความขยันของสี่ตัวเอก ล้า
เผด็จ น้อย และเดี่ยว จึงทำให้ภาพยนตร์ทริลเลอร์สะเทือนขวัญที่มีชื่อว่า ‘การศึกษาไทย’ เหมือนจะเดินเรื่องไปเนือยๆ วนไปซ้ำๆ
ช้ำๆ แบบไร้จุดหมาย แต่ อาจารย์เพชร โอสถานุเคราะห์ ไม่คิดเช่นนั้น
เพียงแค่รู้จักวิธีการคิดนอกกรอบก็สามารถมองเห็นความสนุกสนานอีกมากมายที่จะไม่หยุดแค่ตอนเดียว
แต่จะมีเอพิโสดมัน ๆ ตามมาอีกหลายตอน อาจารย์เพชรค่อยๆ
เล่าไอเดียทั้งหมดให้เราฟัง

ไอเดียที่ 1 ดีไซน์บริบทให้ออกนอกเส้นเรื่องเดิมหรือเปลี่ยนทางเลือกให้เป็นที่ควรมุ่งไป

ด้วยระบบการศึกษาแบบเดิมๆ
(เส้นเรื่องเดิมของภาพยนตร์) ทำให้เด็กต้องอยู่ในกรอบ แต่นั่นก็ทำให้สถาบันการศึกษาที่ในอดีตอาจจะเคยเป็นแค่ตัวเลือกสำรองสามารถปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัย
และสามารถหลุดออกไปจากกรอบเดิม ๆ ได้ ในวันที่เราทุกคนมีตัวเลือกเยอะแยะมากมาย
มีความรู้อะไรใหม่ๆ มากมาย เราจะยึดแต่สิ่งเดิมๆ ทำไม

ถ้าภาพยนตร์เรื่อง ‘การศึกษาไทย’ จะมีปีศาจที่ชื่อว่า ‘ล้า’ ก็ต้องสร้างฮีโร่ที่ชื่อว่า
‘ล้ำ’ มาสู้ อาจารย์เพชรบอกว่า “การเรียนการสอนแบบดั้งเดิมที่ครูเตรียมการสอนมาแล้วพูดตามตำราวิชาความรู้ที่ตัวอาจารย์ร่ำเรียนมาก็ล้าสมัยได้ถ้าไม่มีการอัพเดต”
อย่างไรก็ตามไม่ใช่ว่าความรู้เดิมๆ เหล่านั้นใช้ไม่ได้ แต่ผู้กำกับของเรากำลังบอกว่าการศึกษาต้องปรับเปลี่ยนไปตามกาลเวลา
ต้องมีอะไรล้ำๆ เข้ามา เพราะโลกเราทุกวันนี้เปลี่ยนแปลงเร็วมากๆ

“เราต้องดิ้นออกจากกรอบ
ถ้าทางตรงไม่ได้ก็ออกทางอ้อม นั่นคือออกแบบให้มีการสอนนอกห้องเรียน ทุ่มเทให้กับอุปกรณ์ที่ทันสมัย ช่วยให้เอื้อต่อการสร้างงานที่สร้างสรรค์ของผู้เรียน
การมีอาจารย์ที่ช่วยให้นักเรียนคิดนอกกรอบ มีพันธมิตรเป็นสถาบัน
องค์กรวิชาชีพที่ได้รับการยอมรับในเรื่องคุณภาพ
เราพยายามอย่างสุดฤทธิ์ให้การศึกษาไทยทันสมัย และถึงแม้ว่าเราสร้างความ “ล้ำ” แต่ก็ยังไม่สามารถบอกได้ว่าเราจะสู้กับต่างประเทศได้ไหม
เพราะว่ามีตัวถ่วงที่ไม่ใช่เรา และนี่คือปัญหาแห่งชาติ”

ไอเดียที่ 2 เปลี่ยน ‘เด็ก’ ที่เป็นตัวละครรองให้กลายเป็นตัวเอก

‘เด็ก’ หรือ‘ผู้เรียน’ ต้องเป็นศูนย์กลางของการศึกษาไทย ความหมายง่ายๆ ก็คือ
ให้ความสำคัญกับผู้เรียน ว่าผู้เรียนต้องการอะไร คิดอะไรอย่างไร ผู้สอนไม่ควรที่จะสอนจากมุมมองของตัวเอง
มองว่าเด็กเป็นคนที่มีหน้าที่รับฟังอย่างเดียว นอกจากนี้ผู้กำกับของเรายังชี้ว่าการที่เราจะปรับเรื่องราวหรือรูปแบบการเรียนการสอน ที่มีเด็กเป็นตัวเอกของเรื่องหรือเป็นศูนย์กลางของการศึกษาไทยได้นั้น
ตัวเด็กเองต้องรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร จะรอฟังครูอย่างเดียวไม่ได้
ผู้เรียนต้องขวนขวาย เด็กต้องมีอิสรภาพในการปรึกษากับอาจารย์หรือสถาบันที่ตัวเองเรียน
หรือแม้กระทั่งสามารถออกแบบหลักสูตรการเรียนการสอน
หรือออกแบบระบบการศึกษาได้ด้วยตัวเอง

เพื่อสู้กับปีศาจ ‘เผด็จ’ อาจารย์เพชรจึงสร้างฮีโร่ที่
ชื่อว่า ‘อิสระ’ ขึ้นมาซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เพราะเป็นเด็กๆ ที่อยู่ในระบบการศึกษานั่นเอง
โดยมีผู้ช่วยฮีโร่อีกตัวหนึ่งคือ ‘โค้ช’ ที่คอยให้คำแนะนำแก่เด็ก ๆ เพื่อเอาชนะเผด็จให้ได้ “ผมอยากเห็นเด็กมีโอกาสออกแบบหลักสูตรด้วยตัวเองร่วมกับสถาบัน
เพราะศักยภาพ อุปนิสัย และลักษณะของผู้เรียนแต่ละคนไม่เหมือนกัน เราจึงไม่ควรจะมีหลักสูตรเดียวแล้วบังคับใช้หลักสูตรนั้นกับทุกคนในโลก”

ไอเดียที่ 3 ผนึกกำลังฮีโร่ร่วมกับพันธมิตรจากโลกแห่งความจริง

หากเจ้าปีศาจโดดเดี่ยวจะครอบงำภาพยนตร์ที่ชื่อว่า ‘การศึกษาไทย’ โดยโนสนโนแคร์โลกแห่งความเป็นจริงว่าเขาไปถึงไหนกันแล้ว การร่วมมือกับพันธมิตรที่มาจากภาคธุรกิจเจ๋งๆ
จากสถาบันวิชาชีพชั้นนำ หรือแม้กระทั่งชวนคนเก่งที่สุดในแต่ละวงการในแต่ละสาขามาเป็นโค้ชให้กับฮีโร่ของเรา
อาจารย์เพชรมั่นใจว่าวิธีการนี้จะสามารถเอาชนะปีศาจโดดเดี่ยวได้อย่างง่ายดาย

และถึงแม้ว่าตัวระบบทำให้ตัวผู้กำกับอย่างอาจารย์เพชรเองก็ต้องอยู่ในกรอบ
แต่ในฐานะผู้กำกับที่ดีก็ต้องหาทางดิ้นรนออกจากกรอบให้ได้ไม่ทางตรงก็ทางอ้อม ต้องแสวงหาความรู้ใหม่ๆ ที่จำเป็นกับโลกอนาคตเข้ามา ต้องทุ่มเทให้กับอุปกรณ์ที่ทันสมัยช่วยให้เอื้อต่อการสร้างงานนอกกรอบของผู้เรียน
ต้องแสวงหาความร่วมมือจากพันธมิตรซึ่งเป็นธุรกิจที่เจ๋งที่สุดในวงการ และสอดคล้องกับแต่ละสาขาวิชามาช่วยกันสอน
และผลักดันให้ได้

เพราะการทำให้เด็กได้มีโอกาสหาประสบการณ์จากมืออาชีพตัวจริงในวงการ
และให้โอกาสเด็กได้ทำงานจริงระหว่างเรียน จะมีสถาบันการศึกษาสักกี่แห่งที่มีการพัฒนาหลักสูตรร่วมกันกับภาคเอกชน อย่างเช่นหลักสูตรเกมดีไซน์ที่อาจารย์เพชรไปจับมือกับ
Garena บริษัทผลิตเกมที่เจ๋งที่สุดในเอเชีย
หรือหลักสูตรภาพยนตร์และเอนิเมชั่น อาจารย์เพชรก็ไปจับมือกับ Vancouver Film
School ที่ผลิตคนทำงานในแวดวงฮอลลีวูดและหนังที่ได้รางวัลออสการ์ ทุกปีจะมีทีมงานที่จบจากโรงเรียนนี้
ถ้าระบบการศึกษาไทยมีพันธมิตรมาร่วมแลกเปลี่ยนความรู้มาช่วยดีไซน์
ผลักดันหลักสูตรในแต่ละสาขาวิชา อาจารย์เพชรมั่นใจว่าเราจะมีทางออกดีๆ
ให้กับคนรุ่นใหม่อีกมากมาย ซึ่งสิ่งพวกนี้แหละจะเป็นตัวที่พาเราซิกแซก ออกไปจากปีศาจโดดเดี่ยวได้

ปีศาจโดดเดี่ยวนี่แหละที่ทำให้ภาพยนตร์เรื่อง
‘การศึกษาไทย’
วนเวียนอยู่แต่ที่เดิม ยิ่งปีศาจโดดเดี่ยวมีอีโก้แรงกล้าเท่าไหร่ เด็กที่เป็นตัวแสดงในระบบการศึกษาไทยยิ่งไม่พบทางออก
การจะสู้กับปีศาจตัวนี้ได้นั้นจึงต้องผนึกกำลังสร้างพันธมิตรจากมืออาชีพทุกวงการ ดูเหมือนผู้กำกับของเรากำลังจะบอกว่า “ภาพยนตร์ฝรั่งยังมี The Avengers แล้วทำไมเราจะมี The Avengers ในระบบการศึกษาไทยไม่ได้”

ไอเดียที่ 4 ออกแบบและเพิ่มเติมอุปนิสัยใหม่ให้เด็กๆ
ในเมืองฝันสลาย

นอกจากไอเดียที่อาจารย์เพชร
โอสถานุเคราะห์ ได้ออกแบบตอนจบของภาพยนตร์เรื่อง ‘การศึกษาไทย’ มาแล้วนั้น
สิ่งที่เป็นหัวใจสำคัญที่สุดก็คือ ‘เด็ก’ ซึ่งเป็นตัวละครสำคัญในภาพยนตร์เรื่องนี้ “ผมไม่ต้องการตีกรอบตัวละครนี้
ผมไม่อยากให้พวกเขากลายเป็นแกะ ที่ออกมาเหมือนๆ กันทุกคน
ผมอยากให้พวกเขามีสีสันต่างๆ และสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามประสบการณ์ และความสามารถ
เพื่อนำไปสู่ความปรารถนานี้ สิ่งที่ผมสามารถมอบให้กับพวกเขาได้ก็คือ การเติมความคิดสร้างสรรค์และการคิดแบบเจ้าของเข้าไปในตัวละครเหล่านี้”

การศึกษาไทยต้องตอบโจทย์โลกในอนาคต
วันนี้หากตอนจบของการศึกษาไทยคือทำอย่างไรเพื่อให้ได้ปริญญาบัตร ก็ไม่สนุก
ไม่มีอะไรใหม่ๆ ท่องจำกันไปก็จบ อนาคตไปถึงไหนแล้วไม่ต้องพูดถึง
แต่สำหรับผู้กำกับคนนี้ อนาคตและความรู้คือสิ่งสำคัญที่สุด “หากคุณมุ่งไปในอนาคต
คุณต้องคิดว่าคุณเป็นจุดศูนย์กลางก่อน คุณต้องมีกึ๋นพอที่จะกระตือรือร้นผลักดันตัวเอง
คุณต้องขวนขวายความรู้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด
เรียนเพื่อเอาความรู้ปริญญาคุณจะได้เองแหละ
แต่สิ่งที่คุณจะได้มากกว่าปริญญานั้นเร้าใจกว่าเยอะ”

หลายๆ คนอาจจะคิดว่าไอเดียของผู้กำกับที่ชื่อว่าเพชร
โอสถานุเคราะห์ เจ๋งแล้ว แต่ชายคนนี้ยังนำเสนอสิ่งที่โคตรเจ๋ง
โคตรล้ำขึ้นไปอีกเมื่อเขาบอกว่า “อันที่จริงผมสนับสนุนให้เด็ก ๆ ออกแบบเรื่องราว
และตอนจบของภาพยนตร์เรื่องการศึกษาไทยด้วยตัวของเขาเองนะ”
ไอเดียทั้งหมดที่กล่าวมานั้นจึงเป็นเพียงการสร้างสภาพแวดล้อม และสร้างทางเลือกของโอกาสที่หลากหลายให้กับ
‘เด็ก’ ซึ่งเป็นตัวละครสำคัญของการศึกษาไทย พวกเขาอาจจะคว้าโอกาสที่ดีกว่าแล้ว
เลิกแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ไปเลยก็ได้ “ผมเคยเห็นเด็กคนหนึ่งได้โอกาสทำงานที่ตัวเองรักในขณะเรียน
แต่ก็ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะเอาอย่างไรดี เพราะไม่สามารถทำสองอย่างพร้อมกันได้
ผมก็แนะนำเขาว่าไปทำงานที่รักเลย เรียนเมื่อไหร่ก็ได้”

โดยเฉพาะในโลกอนาคตที่การศึกษามันจะเปิดมาก
ถ้าการศึกษาไทยไม่เปลี่ยนแปลงตัวเองจะกลายเป็นอะไรที่ล้าสมัยเป็นไดโนเสาร์ “ถามว่าไดโนเสาร์จำเป็นต้องอยู่รอดไหม ผมว่าไม่นะ ผมคิดว่าสถาบันการศึกษาที่อยู่รอดคือสถาบันการศึกษาที่สร้างสรรค์และตอบโจทย์ที่โลกต้องการ ไม่ต้องเรียกว่ามหาวิทยาลัยก็ได้
เป็นสถาบันการศึกษาที่คุณมานั่งคุยกับเพื่อน กินกาแฟ คุยกับอาจารย์ คุยกับมืออาชีพต่างๆ
ได้อัพเดตความรู้ โดยไม่ต้องรับรองด้วยใบปริญญา แต่รับรองด้วยธุรกิจที่คุณจะไปทำงานด้วย
อันนี้ไม่ดีกว่าเหรอ?”

หลายๆ ไอเดียที่อาจารย์เพชร
โอสถานุเคราะห์เล่าให้เราฟังนั้นเกิดขึ้นแล้วภายใต้การกำกับของเขาเองที่มหาวิยาลัยกรุงเทพ
แต่ก็ยังมีอีกหลายอย่างที่ชายคนนี้ได้มองทะลุ และจินตนาการทะลวงไปถึงอนาคต
ซึ่งสักวันหนึ่งเขาจะทำให้ได้

อันที่จริง
ภาพยนตร์ทริลเลอร์ระทึกขวัญเรื่อง ‘การศึกษาไทย’ นั้นก็ไม่ต่างจากโลกของความจริงที่เราไม่อาจละเลยได้ว่า ‘ตอนจบ’ หรือ ‘สถานีสุดท้าย’ ของการศึกษาไทยคือจุดเริ่มต้นของการก้าวไปสู่โลกใบใหม่ของเด็กไทย
การออกแบบสถานีสุดท้ายที่ชื่อว่ามหาวิทยาลัยจึงมีความสำคัญอย่างยิ่งต่ออนาคตของชาติ
และนั่นก็คือบทบาทด้านหนึ่งของชายคนนี้ อาจารย์เพชร โอสถานุเคราะห์
อธิการบดีมหาวิทยาลัยกรุงเทพ

The post เพชร โอสถานุเคราะห์ กับ บทสนทนาว่าด้วยการออกแบบฉากจบแบบไม่ซ้ำให้การศึกษาไทย appeared first on a day magazine.