เรารู้จัก Bibury ในฐานะ “หมู่บ้านขนมปังขิง” ในย่านชนบทของอังกฤษ และเมื่อค้นหาดูในอินเทอร์เน็ตก็เจอแต่ภาพที่สวยราวกับหลุดออกมาจากนิทานเด็ก เมื่อเรามีโอกาสได้ไปเที่ยวประเทศอังกฤษ แน่นอนว่า Bibury เป็นหนึ่งในปลายทางของเรา และทำให้เราเลือกเดินทางในช่วงฤดูใบไม้ร่วง เพราะอยากเห็นใบไม้เปลี่ยนสีล้อไปกับแนวกระท่อมโบราณหลังคาสูงเหล่านี้นั่นเอง ซึ่ง Bibury ในฤดูใบไม้ร่วงก็สวยจริงเมื่อสัมผัสด้วยสองตา ไม่ต่างจากภาพที่เราเคยเห็นจากรูปถ่ายของคนอื่นเลย

Bibury เป็นชื่อของหมู่บ้านเล็กๆ ส่วนหนึ่งของ Cotswolds AONB (Area of Outstanding Natural Beauty) ในเขต Gloucesterchire ห่างจากลอนดอนมาทางตะวันตกประมาณ 80 ไมล์ ในเขต Cotswolds มีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง โดยเฉพาะอาคารบ้านเรือนที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่ถูกรักษาไว้มากมาย หากใครอยากสัมผัสชนบทอังกฤษแท้ๆ และขับรถมาเที่ยวก็ควรเก็บให้หมดทั้งแถบ แต่เนื่องจากเราไม่ได้ขับรถและมีเวลาไม่มาก จึงเลือกมาที่ Bibury โดยเฉพาะ

แลนด์มาร์กสำคัญของ Bibury คือ Arlington Row กลุ่มกระท่อมหินที่เรียงตัวกันเป็นแถวซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นกลุ่มบ้านที่ถูกถ่ายภาพมากที่สุดในอังกฤษ สร้างขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1380 และใช้เป็นโรงเก็บขนสัตว์ ก่อนจะกลายเป็นที่พักสำหรับกลุ่มผู้ทอผ้าในศตวรรษที่ 17 ที่นี่เป็นต้นแบบของสถาปัตยกรรมแถบชนบทในช่วงยุคกลางของอังกฤษ ปัจจุบันได้รับการคุ้มครองในฐานะมรดกของชาติที่มีความสำคัญทางสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์ และเป็นสถานที่ที่ได้รับเลือกให้อยู่ในปกด้านในของพาสปอร์ตสหราชอาณาจักรทุกเล่มด้วย! นอกจากนี้ก็ยังปรากฏในภาพยนตร์ดังๆ หลายเรื่อง เช่น Bridget Jones’s Diary และ Stardust ถือว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังทั้งสำหรับคนอังกฤษเองและชาวต่างชาติอย่างเราเลยทีเดียว

Bibury ไม่มีรถไฟเข้าถึง เราจึงต้องลงที่สถานีใกล้ที่สุดคือ Kemble แล้วต่อแท็กซี่มา ซึ่งใช้เวลาประมาณ 20 นาที เมื่อมาถึง นอกจากจะตื่นตาตื่นใจกับ Arlington Row แล้ว ต้องบอกเลยว่าแลนด์สเคปรวมๆ ทั้งหมดของ Bibury ก็สวยงามและดีต่อใจมาก! ในห้อมล้อมของต้นไม้ใหญ่ที่ใบไม้เริ่มเปลี่ยนสี มีบ้านโบราณหลังน้อยใหญ่เรียงตัวกันอยู่บนถนนเส้นเล็ก และยังมี River Coln แม่น้ำสายเล็กไหลเอื่อยผ่านกลางหมู่บ้านขนาบไปกับถนน ในแม่น้ำมีนกน้ำและเป็ดแสนเชื่องที่อยู่กันอย่างธรรมชาติ ถ้าเดินข้ามสะพานไม้ที่พาดผ่านแม่น้ำเราก็จะได้เจอกับ Arlington Row อันโด่งดัง ทัศนียภาพทั้งหมดที่เห็นไม่ว่าจะมุมไหนก็ดูเหมือนหลุดมาจากภาพวาดสีน้ำมันที่ชวนให้อยากนั่งอ่านบทกวีดีๆ สักเรื่อง

Bibury เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่เดินเที่ยวแป๊บเดียวก็ทั่ว เราจึงเดินทอดน่องไปตามถนนที่ขนาบข้างแม่น้ำนี้ และพบว่าปลายทางคือโรงเรียนและโบสถ์ St. Mary’s Church อันเงียบสงบ ซึ่งความน่าสนใจก็ไม่พ้นความงามทางสถาปัตยกรรมยุคกลาง และ Saxon Gravestone ที่นี่ถือเป็นหนึ่งในสิ่งปลูกสร้างที่เก่าแก่ที่สุดในหมู่บ้านที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เดินมาไม่ถึง แต่เราดีใจที่เดินไปถึง

ตลอดทางทั้งขาไปและขากลับยังมีกระท่อมหินแสนสวยที่หลายหลังเปิดเป็นที่พัก B&B ให้กับนักท่องเที่ยว มีร้านชากาแฟเล็กๆ ร้านของฝาก และร้านรับส่งไปรษณีย์ แค่เดินผ่านบ้านเหล่านี้ คอยสำรวจตามหน้าต่างและพบว่ายังเป็นบ้านที่มีคนอยู่จริงๆ เราก็ตื่นเต้นเหมือนได้เดินเข้าไปสำรวจชีวิตในหนังสือนิทานแล้ว

อีกหนึ่งจุดที่นักท่องเที่ยวทุกคนที่ไป Bibury คงได้แวะไปกัน คือฟาร์มปลาเทราต์อันเลื่องชื่อ ซึ่งเปิดให้นักท่องเที่ยวเดินเข้าไปชมปลากันได้ถึงบ่อ ด้านหน้ามีร้านของฝากและครัวที่ปรุงเมนูอร่อยจากปลาเทราต์ให้ชิมกันสดๆ ยามบ่ายมีแดดออกและเงียบสงบ ต้นไม้ใบหญ้าพากันสะท้อนแสงแดดในขณะที่ค่อยๆ เปลี่ยนสีตามฤดูกาล หากไม่รีบไปไหน ที่นี่มีโต๊ะและม้านั่งให้นั่งพัก ซึมซับความสวยงามของธรรมชาติรอบตัวได้ดีทีเดียว

ทริปนี้เราเลือกพักที่ Airbnb ที่อยู่ห่างออกไปจากหมู่บ้านพอสมควร เราจึงต้องแบกเป้เดินขึ้นเขาไปราว 30 นาที เพราะที่นี่เป็นหมู่บ้านเล็กที่มีเพียงรถบัสวิ่งผ่านถนนเส้นหลักอย่างเป็นเวลา หากจะเรียกแท็กซี่ก็ต้องโทรตามและราคาค่อนข้างแพง แต่ 30 นาทีที่ได้เดินขึ้นเขากลับเป็นช่วงเวลาที่ดีมากสำหรับเรา เพราะเมื่อพ้นมาจากหมู่บ้านซึ่งเป็น tourist attraction แล้ว เราจะได้สัมผัสกับวิถีชีวิตชนบทจริงๆ ของคนอังกฤษ ได้เห็นบ้านของเกษตรกร ทุ่งหญ้าที่เลี้ยงแกะ ฟาร์มสีทองที่รอการเพาะปลูก บ้านหรูบนเนินที่มีประตูเหล็กดัดสีดำบานใหญ่ ได้เดินลัดเลาะผ่านต้นไม้และบ้านเรือนที่เต็มไปด้วยวิถีชีวิตของคนท้องที่ และที่รอเราอยู่บนเนินเขาคือบ้านพัก Airbnb แสนสวยที่หันหน้าเข้าหาทุ่งสีทอง มีต้นแอปเปิลลูกดกและต้นสนพุ่มใหญ่รอต้อนรับเราอยู่

ความสวยงามและเงียบสงบของ Bibury นั้นเรียบง่าย แต่ยากจะลืม ช่วงเวลาสั้น ๆ ที่เราได้เดินเล่นในหมู่บ้านที่แทบไม่มีไฮไลต์อะไรน่าตื่นเต้น กลายเป็นความทรงจำที่ดีมากๆ การได้เดินขึ้นเขาไปนอนบ้านที่ Airbnb ก็ดียิ่งกว่า (เหมือนได้ไปพักบ้านเพื่อนรวยๆ ในชนบทอังกฤษ ทานมื้อเช้าเต็มโต๊ะแบบส่วนตัวข้างหน้าต่างบานใหญ่ที่มองออกไปเห็นทุ่งสีทอง มีเตาผิงใหญ่อยู่ข้างๆ ห้องพักเห็นวิวเหนือเนินเขาและเห็นป่าสน) ระหว่างทางแค่ได้เดินมองต้นไม้สูงใหญ่เปลี่ยนสีใบล้อแสงแดด ดูแกะกินหญ้าในทุ่ง ดูปลาเทราต์ว่ายอยู่ในน้ำเย็นเฉียบ ดูเป็ดไซ้ขนตัวเองอยู่บนผิวน้ำ ดูกระท่อมหินตั้งตระหง่านลดหลั่นเรียงกันบนไหล่เขา ดูฟ้าเปลี่ยนสีเหนือป่าสนและทุ่งสีทองท่ามกลางอากาศเย็นๆ ในเดือนตุลาคมก็เติมเต็มชีวิตที่เหนื่อยล้าจากความเร่งรีบและภาระหน้าที่ที่ต้องทำอยู่เป็นประจำได้อย่างดี และยังเป็นประสบการณ์สัมผัส ‘ชนบทอังกฤษ’ ที่ ‘ถึง’ จริงๆ มากกว่าแค่แวะชมตามสถานที่ท่องเที่ยวอีกด้วย

แม้ว่า Bibury จะติดอันดับสถานที่ที่ถูกถ่ายภาพมากเป็นอันดับต้นๆ ของอังกฤษ แต่รูปถ่ายที่ Bibury ที่เราถ่ายเองก็จะเป็นหนึ่งในคอลเลกชั่นโปรดที่บรรจุความทรงจำและความสงบของเราไว้ตลอดไป

หมายเหตุ:

– ที่ Bibury แทบไม่มีร้านอาหารและไม่มีร้านสะดวกซื้อ ดังนั้นหากไม่ได้พักที่โรงแรมที่มีอาหารด้วย ต้องเตรียมอาหารมาเองให้ดี

– โรงแรมชื่อดังของที่นี่คือ The Swan Hotel ที่เราได้ไปฝากท้องตอนมื้อเย็น แวะไปนั่งจิบกาแฟและทานของว่างได้ ตกแต่งสวยมาก นอกจากร้านที่โรงแรมก็มีร้านหน้าฟาร์มปลาเทราต์ ซึ่งก็ไม่ทำให้ผิดหวัง

– อากาศที่นี่หนาวกว่าที่พยากรณ์อากาศไว้พอสมควร น่าจะเพราะแวดล้อมด้วยต้นไม้ป่าเขาและมีแม่น้ำไหลผ่าน หนาวจนต้องรื้อกระเป๋าหาเสื้อมาสวมอีกชั้นกันข้างถนน ><

– หากกลัวเบื่อ แนะนำให้มา Bibury แบบ One Day Trip แล้วไปพักและเที่ยวต่อในเมือง Cirencester ซึ่งเป็นเมืองหลักของ Gloucestershire เมืองสวยมาก มีร้านตามตรอกซอกซอยให้ค้นหาและมีอะไรให้เดินเที่ยวอีกเยอะ เราได้ไปในบ่ายวันกลับเพราะเจ้าของบ้านที่ Airbnb แนะนำ และตั้งใจว่าจะกลับไปเที่ยวเต็มๆ อีกให้ได้

Bibury

how to get there: ขับรถจากลอนดอนใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง หากเดินทางโดยรถไฟ ออกจากสถานี Paddington ไปที่สถานี Kemble แล้วต่อรถบัสประมาณ 40 นาที หรือแท็กซี่ประมาณ 20 นาที รวมไม่เกิน 3 ชั่วโมง

Map:

ใครอยากส่งเรื่องสถานที่น่าเที่ยวมาลงเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่เลย

The post Bibury : เดินเล่นในหมู่บ้านยุคกลางที่ถูกถ่ายรูปมากที่สุดในอังกฤษ appeared first on a day magazine.

สตูดิโอขนาดยักษ์ของ Warner Bros.แห่งนี้อยู่ที่ Leavesden ห่างออกมาจากลอนดอนไม่มาก ต้องจองตั๋วล่วงหน้าก่อนเข้าชมผ่านทางเว็บไซต์เพราะมีการแบ่งทัวร์เป็นรอบๆ ถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของลอนดอนที่ดึงดูดแฟนๆ แฮร์รี่ พอตเตอร์จากทั่วโลกให้มาเติมเต็มความฝันในการท่องโลกเวทมนตร์ของจริงกันถึงที่ เราก็เป็นคนหนึ่งที่ตื่นเต้นและตั้งตารอจะไปเยือนที่นี่ให้ได้ และขอบอกเลยว่า ทุกนาทีคุ้มค่าสมการรอคอยจริงๆ

บอกก่อนว่าเราจะขอเล่าประสบการณ์คร่าวๆ จากทัวร์ทั้งหมดเท่านั้น เพื่อไม่ให้สปอยล์คนที่ตั้งใจจะไปจริงๆ เพราะเราคิดว่านี่เป็นประสบการณ์ที่แฟนๆ ควรได้สัมผัสเอง (แล้วจะฟินมาก) รวมถึงรูปภาพที่คัดมาแล้วว่าไม่ใช่มุมพีกของสตูดิโอ ดังนั้นขอให้อ่านกันอย่างสนุก แล้วเก็บเป็นแรงบันดาลใจในการหยอดกระปุกไปเที่ยวกันนะ

เมื่อมาถึงสตูดิโอ ให้รับตั๋วเข้าชมที่จองและจ่ายเงินผ่านทางเว็บไซต์แล้วจากเคาน์เตอร์ด้านหน้า จากนั้นก็จะได้สัมผัสความตื่นเต้นจากรูปปั้นหมากรุกยักษ์ของมักกอนนากัล จากภาค Philosopher’s Stone ที่มายืนต้อนรับเราตั้งแต่ยังไม่เข้าไปข้างใน ด้านหน้าของสตูดิโอมีคาเฟ่และร้านอาหารให้รองท้องกันได้ รวมถึงมีร้านขายของที่ระลึกที่จำลองบรรยากาศร้านขายไม้กายสิทธิ์ของโอลลิแวนเดอร์ด้วย ข้างในมีข้าวของมากมายที่เห็นแล้วก็อยากได้ไปหมด ถึงไม่รู้ว่าจะเอาไปทำอะไร เช่น ไม้กายสิทธิ์ที่เลือกได้ตามคาแรกเตอร์เลยว่าอยากได้ไม้ของใคร และอื่นๆ อีกละลานตาไปหมด บอกเลยว่าเข้าไปแค่นี้ก็ขนลุกไปหมดแล้ว!

เท่านั้นยังไม่พอ เมื่อถึงรอบเข้าชม ก่อนได้เข้าไปที่เซ็ต เราจะได้รับชมวิดีโอย้อนการเดินทางของภาพยนตร์ชุดนี้ บิลด์ให้เรายิ่งตื่นเต้นปนตื้นตันเข้าไปอีก จุดหนึ่งที่เราประทับใจมากก็คือ ก้าวแรกของการเข้าชมนั้น ผู้เข้าชมทุกคนต้องรออยู่หลังประตูใหญ่ของห้องโถงกลาง นาทีนั้นสัมผัสได้เลยว่า ไม่ว่าจะเป็นแฟนจากชาติใด อายุเท่าไหร่ ทุกคนล้วนดูตื่นเต้นเหมือนเป็นนักเรียนฮอกวอตส์ชั้นปีหนึ่งตอนรอเข้าไปภายในปราสาทเป็นครั้งแรกเหมือนๆ กันไม่มีผิด ถือเป็นการสร้างประสบการณ์ในการเข้าชมที่น่าประทับใจสุดๆ ด้วยความ ‘คิดมาดีแล้ว’ ของการจัดทัวร์ ซึ่งเราจะได้พบอะไรแบบนี้อีกมากมายตลอด 3 ชั่วโมงเต็มของการเดินท่องโลกเวทมนตร์ที่สนุกจนไม่อยากกลับออกมาเลย

ด้วยพื้นที่สตูดิโอที่กว้างใหญ่มาก เราจะได้เห็นแทบทุกมุมสำคัญๆ ที่เคยเห็นในภาพยนตร์ ไม่ว่าจะเป็นห้องนั่งเล่นรวมของบ้านกริฟฟินดอร์ กระท่อมแฮกริด ภายในบ้านโพรงกระต่าย ห้องทำงานรูปทรงกลมของดัมเบิลดอร์ คุกใต้ดินของสเนป รวมถึงกระทรวงเวทมนตร์ด้วย เอาเป็นว่านึกห้องไหนออก ห้องนั้นมีหมดเลย รวมถึงสถานที่ขนาดใหญ่อย่างตรอกไดแอกอนที่บรรยากาศมันใช่มาก ซอยพริเว็ท บ้านเก่าของแฮร์รี่ที่โดนระเบิด และชานชาลา 9 3/4 ก็มีให้เราได้เดินเข้าไปชมของจริง เสมือนเดินเข้าไปในภาพยนตร์จริงๆ ทุกประการ!

นอกจากห้องต่างๆ ที่จัดแสดงไว้อย่างดีแล้ว ยังมีบรรดาข้าวของเครื่องใช้ เครื่องแต่งกาย เครื่องประดับ รวมถึงเหล่าสัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่ และอื่นๆ อีกนับไม่ถ้วนที่ผ่านการสร้างสรรค์ขึ้นมาทั้งหมด วางโชว์ไว้ให้เราได้ดูรายละเอียดกันแบบใกล้ๆ บางอย่างสามารถกดปุ่มแล้วขยับได้ด้วย เรียกว่าบิลด์กันทุกทางแบบไม่อินไม่ได้แล้ว!

สิ่งที่น่าสนใจก็คือ เราคิดว่านี่เป็นทัวร์ที่ออกแบบมาอย่างดีที่สุดทัวร์หนึ่ง เพราะไม่ใช่แค่พาเดินไปชมสถานที่เฉยๆ แต่ตลอดระยะของการทัวร์ จะมีวิดีโอเล่าเรื่องราวเบื้องหลังการถ่ายทำ และแนวคิดของผลงานในพาร์ตนั้นๆ โดยทีมงานผู้อยู่เบื้องหลังและนักแสดงที่มาเล่าทั้งความยากลำบาก ประสบการณ์ขำๆ และขั้นตอนอันละเอียดยิบ ที่สะท้อนความสามารถและความใส่ใจขั้นสุดของทีมงานทุกคน ซึ่งทำให้การเดินชมเป็นอะไรที่ยิ่งสนุกและน่าประทับใจขึ้นไปอีกหลายเท่า

เราคิดว่าต่อให้ไม่ใช่คนที่อินกับภาพยนตร์มาก ก็สามารถมาเสพเบื้องหลังและขั้นตอนล้ำๆ ของงานโปรดักชันระดับโลกได้แบบคุ้มค่าสุดๆ ไม่ว่าจะเป็นผลงานของทีมคอสตูม ทีมอาร์ต ทีมออกแบบสร้างสรรค์สัตว์ประหลาด ทีมกราฟิกดีไซเนอร์ ทีมออกแบบสร้างสรรค์สถานที่ หรือแม้แต่ทีมคัดเลือกและดูแลนักแสดงที่เป็นสัตว์ด้วย!

และถ้าใครกลัวยังอินไม่สุด ภายในสตูดิโอยังมีกิจกรรมต่างๆ ให้เข้าไปทำเพื่อให้คุณได้ใกล้ชิดกับโลกเวทมนตร์เข้าไปอีก ทั้งการใส่เครื่องแบบนักเรียนฮอกวอตส์ ทดลองขี่ไม้กวาดชมกรุงลอนดอน นั่งรถไฟไปฮอกวอตส์ ฯลฯ ซึ่งมีค่าใช้จ่ายเพิ่ม แต่ถ้าใครอยากสัมผัสถึงความเป็นพ่อมดแม่มดตัวจริงก็จัดไปให้สุดได้เลย

ทริปนี้เป็น 3 – 4 ชั่วโมงที่เต็มอิ่มมากสำหรับเรา เพราะในขณะที่อ่านหรือชมภาพยนตร์ เราก็มีอายุเท่าๆ กับตัวละครในเรื่องด้วย เลยรู้สึกผูกพันกับวรรณกรรมชุดนี้เหมือนได้โตมาด้วยกันจริงๆ ซึ่งการได้ไปเห็นบรรยากาศ และสิ่งที่อยู่ในหนังที่เราดูซ้ำไปซ้ำมาไม่รู้กี่รอบนั้น ไม่ต่างจากฝันที่กลายเป็นจริง จนถึงกับออกมาจากทัวร์แล้วต้องรีบดูซ้ำอีกรอบด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปเล็กน้อยอย่างน่าหมั่นไส้ เพราะว่าไปเห็นของจริงมาแล้วนั่นเอง

ข่าวดีคือ ในปีนี้มีการเปิดโซนใหม่ซึ่งตอนเราไป (ตุลาคม 2016) ยังไม่เปิดด้วยนะ คือโซนป่าต้องห้าม ได้ข่าวว่าเป็นไซต์ที่น่าตื่นเต้นมากทีเดียว

ขอจบด้วยโควทจาก J.K. Rowling ที่อยู่ในห้องสุดท้ายก่อนกลับออกสู่โลกภายนอก เหมือนจะปลอบใจเราที่ไม่อยากจากโลกเวทมนตร์ออกไปสู่โลกของมักเกิ้ลเลย

‘The stories we love best do live in us forever,

so whether you come back by page or by the big screen,

Hogwarts will always be there to welcome you home.’

‘เพราะฮอกวอตส์จะเป็นบ้านที่คอยต้อนรับเราอยู่เสมอ’

Warner Bros. Studio Tour London

address: Studio Tour Drive, Leavesden WD25 7LR, UK
how to get there: จากลอนดอน นั่งรถไฟไปที่สถานี Watford Junction แล้วต่อ Shuttle Bus ของสตูดิโอได้เลย

wbstudiotour.co.uk

ใครอยากส่งเรื่องที่น่าเที่ยวมาลงเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่เลย

The post Warner Brothers Studio London : ไปฮอกวอตส์กันเถอะเหล่ามักเกิ้ล! appeared first on a day magazine.

ด้วยขนาดพื้นที่ที่กว้างใหญ่และมีกิจกรรมให้ทำมากมายนี่เอง การเที่ยว Lake District ให้ ‘ถึง’ ที่สุดคงหนีไม่พ้นการขับรถเที่ยวเพื่อชมทะเลสาบและ Fells หรือภูเขาทั้งหลายได้อย่างทั่วถึง แต่สำหรับนักเดินทางที่มีเวลาไม่มากและไม่สะดวกขับรถในต่างแดนอย่างเราก็ไปเที่ยวดินแดนสุดโรแมนติกนี้ได้โดยไม่ยากนัก ทริป Lake District แบบไม่มีรถขับ 2 วัน 1 คืนของเราจึงได้เริ่มต้นขึ้น

เราเริ่มต้นการเดินทางทริปนี้ต่อจากทริป Edinburgh โดยเดินทางด้วยรถไฟจากสถานี Edinburgh Waverley ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง ก็จะถึงสถานี Oxenholme ซึ่งเป็นสถานีเชื่อมต่อไปยัง Windermere โดยใช้เวลาเพียง 20 นาทีเท่านั้น สำหรับคนที่ไม่ได้เดินทางด้วยรถยนต์ วินเดอร์เมียร์เป็นจุดที่สะดวกที่สุดเพราะเป็นศูนย์กลางของการเดินทางและแหล่งความเจริญ มีทั้งสถานีรถไฟและรถบัส รถแท็กซี่ ให้บริการมากกว่าที่อื่น นอกจากนี้ยังมีทะเลสาบ วินเดอร์เมียร์ ซึ่งเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในเขตเลคดิสทริค และใหญ่ที่สุดในประเทศอังกฤษด้วย เราพักที่ Airbnb ใน Bowness ซึ่งเป็นเขตที่ติดกับวินเดอร์เมียร์ จากที่พัก เดินไปถึงทะเลสาบได้ใน 15 นาที ถือว่าสะดวกสบายพอใช้ เก็บของเข้าที่พักเรียบร้อยก็เดินไปชมทะเลสาบกันได้เลย

นอกจากมีทะเลสาบแล้ว ที่ Bowness-on-Windermere นี้ยังเป็นบ้านของเจ้ากระต่าย Peter Rabbit and Friends ด้วย โดยมีสถานที่สำคัญคือ The World of Beatrix Potter Attraction ที่รวบรวมข้าวของและจัดแสดงเรื่องราวจากนิทานเด็กชุด Peter Rabbit ที่โด่งดังไปทั่วโลก มีทั้งสถานที่จำลองจากนิทาน เช่นสวนและครัวที่อยู่ในเรื่อง และอื่น ๆ อีกมากมายที่รับรองว่าแฟนคลับลายเส้นสุดน่ารักและเรื่องราวของเจ้ากระต่ายตัวแสบ จะต้องหลงรักและฟินถึงขีดสุด ซึ่ง Beatrix Potter ผู้ให้กำเนิดเจ้ากระต่ายและผองเพื่อน ได้รับแรงบันดาลใจจากธรรมชาติที่สวยงามของเลคดิสทริคที่เธอเติบโตขึ้นมา รวมถึงบรรดาสัตว์น้อยใหญ่ที่อยู่กันอย่างอุดมสมบูรณ์ที่นี่ จนถ่ายทอดออกมาเป็นเรื่องราวและลายเส้นแสนอบอุ่นที่ครองใจคนทั่วโลกนั่นเอง

William Wordsworth ก็เป็นนักประพันธ์อีกคนหนึ่งที่ประทับใจในความงดงามของธรรมชาติในเลคดิสทริค และถ่ายทอดความรู้สึกนั้นออกมาเป็นผลงานระดับโลก รวมถึงกลุ่ม Lake Poets ซึ่งหมายถึงกลุ่มกวีแห่งทะเลสาบที่อาศัยอยู่ในเขตเลคดิสทริคในช่วงศตวรรษที่ 19 ด้วย

ที่โบว์เนส ออน วินเดอร์เมียร์ มีร้านของฝากน่ารักมากมายหลายร้าน ที่แต่ละร้านดูเหมือนจะพร้อมรูดทรัพย์เราจนแทบหมดตัว เพราะนอกจากเจ้า Peter Rabbit ที่โผล่ไปอยู่ในทุกๆ ร้านแล้ว ยังมีตัวการ์ตูนและลายเส้นแสนสวยอื่นๆ ที่ถูกผลิตอย่างบรรจงออกมาเป็นสมุด ชุดจานชาม เสื้อผ้า และของใช้น่ารักเกินบรรยาย เรียกว่าเข้าร้านไหนใจสั่นทุกร้าน เหมาะอย่างยิ่งสำหรับคนที่มองหาของฝากสวยๆ กลับเมืองไทย บอกเลยว่าหลายอย่างซื้อที่นี่ราคาถูกกว่าลอนดอนพอสมควรเลยทีเดียว

เดินไม่นานก็ถึงทะเลสาบวินเดอร์เมียร์ที่มีชีวิตชีวา มีนักท่องเที่ยวมากมายมาเดินเล่นชมวิว บริเวณนี้เป็นอีกจุดหนึ่งที่คึกคักแต่ไม่ครึกโครม มีที่พักริมทะเลสาบอยู่ประปราย และมีร้านอาหาร ร้านไอศครีมโฮมเมดที่อร่อยมาก รวมถึงมีฝูงเป็ด ห่าน หงส์ และนกน้ำ มากมายยืนหยอกล้อรอให้คนมาให้อาหาร มีม้านั่งและสวนสวยให้นั่งชมวิวทะเลสาบได้อย่างผ่อนคลาย สำหรับวันนี้ แค่เดินเล่นในย่านโบว์เนสและรอบๆ ทะเลสาบก็รู้สึกมีความสุขเต็มที่แล้ว ใกล้ค่ำก็ได้เวลาเดินกลับไปที่พัก เตรียมสำรวจเมืองแสนโรแมนติกนี้ต่อในวันต่อมา

เช้าวันต่อมา เราเดินกลับมาที่ทะเลสาบวินเดอร์เมียร์อีกครั้ง เพื่อซื้อตั๋วขึ้นเรือล่องทะเลสาบไปยัง Ambleside ซึ่งเป็นอีกหนึ่งเมืองท่องเที่ยวสำคัญของเลคดิสทริคและอยู่ไม่ไกลนัก การเดินทางบนเรือนำเที่ยวจะมีไกด์คอยบรรยายสถานที่สำคัญที่เรือล่องผ่านเป็นระยะ ซึ่งบอกเลยว่า วิวจากบนเรือทำเอาเราหลงรักที่นี่เข้าเต็มใจจนอยากให้เวลา 30 กว่านาทีบนเรือนั้น เป็น 30 นาทีที่ยาวนานที่สุดในชีวิตเราไปเลย

เพลินกับวิวบนเรือไม่นานเราก็มาถึงแอมเบิลไซด์ ซึ่งบริเวณท่าเรือก็มีคาเฟ่น่ารักหันหน้าเข้าหาทะเลสาบ มีคนมาเดินเล่นให้อาหารนกน้ำ และที่เราชอบที่สุดก็คือ ม้านั่งในบริเวณนี้ทุกตัวจะมีแผ่นเหล็กสลักเรื่องราวอุทิศให้กับผู้ล่วงลับไป ซึ่งแต่ละป้ายล้วนแสดงความรัก ความผูกพันที่ผู้ล่วงลับเคยมีต่อทะเลสาบและต่อเลคดิสทริค ทำให้เรารู้สึกได้ถึงสาย สัมพันธ์ของผู้คนที่มีต่อดินแดนแสนสวยนี้อย่างแท้จริง ไม่แปลกใจเลยที่ที่นี่จะจุดประกายเรื่องราวน่าประทับใจในบทประพันธ์ก้องโลก หรือเป็นสถานที่ที่หลายคนอยากฝากความระลึกถึงไว้เมื่อยามล่วงลับจากโลกนี้ไปแล้ว

“ด้วยความระลึกถึง Sue Roach (1947 – 2009)

เชิญนั่งพักและชื่นชมทิวทัศน์ที่นี่ เหมือนเช่นที่เธอเคยทำอยู่เสมอ”

จากท่าเรือ นั่งรถบัสเข้าไปในตัวเมืองแอมเบิลไซด์ เราจะได้พบกับอีกเมืองหนึ่งที่น่ารักและมีเสน่ห์ คล้ายจะหลุดเข้าไปใน Hogsmeade ในเรื่อง Harry Potter เมืองนี้มีร้านอาหารและขนมแสนอร่อยอย่าง The Apple Pie ให้เข้าไปลองชิม ซึ่งอยู่ใกล้กับ The Bride House บ้านสะพานหลังน้อยซึ่งเป็น UK National Trust ที่สร้างตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ซึ่งเราสามารถเดินขึ้นไปชมข้าวของและเรื่องราวของบ้านนี้ได้ด้วย

มีเวลาทั้งวันให้เดินเล่นและนั่งชิลล์จนหนำใจในแอมเบิลไซด์ ก่อนที่เราจะเลือกนั่งรถบัสชั้น 2 กลับไปยังวินเดอร์เมียร์เพื่อนั่งรถไฟกลับ London การนั่งรถบัสกลับใช้เวลาเพียงแค่ 30 นาทีพอๆ กับการนั่งเรือ แต่ก็ทำให้เราได้สัมผัสเลคดิสทริคจากอีกมุมหนึ่งที่สวยงามไม่แพ้กัน ได้เห็นวิถีชีวิตของผู้คนที่อยู่แถบนั้น และสัมผัสกับธรรมชาติที่สวยงามร่มรื่นอย่างใกล้ชิด ให้ลมเย็นปะทะหน้าจนสะใจ ซึ่งเราได้เผื่อเวลาให้กลับไปถึงก่อนรถไฟสัก 3 ชั่วโมง เพื่อให้มีเวลาเดินสำรวจตัวเมืองวินเดอร์เมียร์ให้เต็มที่ได้ด้วย

แม้จะมีเวลาเพียงแค่ 2 วันกับ 1 คืน แต่เสน่ห์ของเลคดิสทริคก็จับใจเราไปเต็มที่ เราประทับใจกับความ สวยงามของธรรมชาติและวิถีชีวิตเรียบง่ายของผู้คน ซึ่งแตกต่างโดยสิ้นเชิงกับที่ลอนดอน ที่นี่มีทั้งธรรมชาติที่สวยชวน ตะลึง อาหารอร่อย ร้านค้าน่ารัก แหล่งเรียนรู้ทางประวัติศาสตร์และวรรณกรรม และจากโบรชัวร์ เราเห็นว่ามีกิจกรรมน่าทำอีกเพียบเลย ถือว่าเป็นทริปสั้นๆ ที่ทำให้เราได้รู้จักอีกมุมหนึ่งของ UK อย่างน่าประทับใจสุดๆ ซึ่งถ้ามีโอกาส เราสัญญากับตัวเองว่าจะกลับมาขับรถเที่ยวให้ทั่ว และจะขอให้รางวัลชีวิตด้วยความสวยงามของที่นี่อีกสักครั้ง

Bowness-on-Windermere, LakeDistrict

How to get there: ถ้าเริ่มต้นจากเอดินบะระ ให้เดินทางด้วยรถไฟจากสถานี Edinburgh Waverley ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง ก็จะถึงสถานีออกเซนโฮล์ม ซึ่งเป็นสถานีเชื่อมต่อไปยังวินเดอร์เมียร์ภายในเวลาเพียง 20 นาทีเท่านั้น

Map:

Website: http://www.golakes.co.uk

ใครอยากส่งเรื่องที่น่าเที่ยวมาลงเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่เลย

The post Lake District : เมืองแห่งทะเลสาบบ้านเกิด Peter Rabbit appeared first on a day magazine.

เนื่องจากออกซ์ฟอร์ดอยู่ใกล้กับลอนดอน นั่งรถไฟแค่เที่ยวละ 1 ชั่วโมงเท่านั้น เราจึงตัดสินใจลุยเดี่ยวแบบ One-day trip ซึ่ง เป็นทริปสุดท้ายก่อนกลับไทยพอดี หลังจากเที่ยวมา 14 วันติด วันนั้นร่างก็เลยพังหนักหน่อย แถมเข่าอักเสบถึงขีดสุด เลยไม่ได้เดินโหดมากเท่าปกติ แต่เราพบว่าการนั่งเฉยๆ ในเมืองเปี่ยมเสน่ห์แห่งนี้ก็ทำเอาเราหลงรักมันได้ไม่น้อยเลย

ออกซ์ฟอร์ดเป็นเมืองเดียวในทริป UK นี้ที่เราอยากไปแบบมีไกด์นำเที่ยว เพราะรู้สึกว่าในเมืองที่มีประวัติศาสตร์และสถานที่น่าสนใจเพียบขนาดนี้ การเดินแบบมีคนนำทางและให้ความรู้ไปด้วยในเวลาจำกัดน่าจะฟินกว่า ก่อนไปเราจึงทำการบ้านด้วยการค้นหาทัวร์ที่น่าสนใจ และเพราะออกซ์ฟอร์ดขึ้นชื่อว่าเป็นเมืองจักรยาน ความตั้งใจแรกของเราคือ ‘ต้องได้ปั่นจักรยานที่เมืองนี้ให้ได้!’ ในที่สุดเราก็เจอเว็บไซต์บริษัททัวร์ที่น่าสนใจ ชื่อ www.footprints-tours.com ซึ่งมีทัวร์ให้เลือกหลากหลายและได้คะแนนเป็นอันดับ 1 ใน Tripadvisor แพ็กเกจที่โดนใจเราที่สุดคือ Bike and Walking Tour Combined ซึ่งโฆษณาในเว็บว่าจะพาทัวร์ออกซ์ฟอร์ดแบบครบเครื่อง เจาะลึก เต็ม 3 ชั่วโมง โดยการพาปั่นจักรยานและพาเดินเท้าเข้าสถานที่สำคัญๆ แค่ดูรูปในเว็บก็กรี๊ดสุด! เราไม่รอช้า รีบส่งเมลติดต่อจองทัวร์ทันที แต่ข่าวร้ายก็คือ แม้เราจะติดต่อไปล่วงหน้าถึง 2 เดือน ทัวร์นี้ก็เต็มแน่นชนิดที่ว่าสล็อตว่างอีกทีคือเดือนถัดไป! ไม่ว่าเราจะอ้อนวอนขอ ลงชื่อเป็น Waiting List อย่างไร ก็ไร้วี่แววความเป็นไปได้ ดังนั้นถ้าใครสนใจทัวร์นี้ เราแนะนำให้ติดต่อล่วงหน้าให้นานที่สุดนะ

แม้จะพลาดทัวร์ที่ตั้งใจ แต่ในเว็บไซต์มีบอกว่ามี Free Walking Tour ซึ่งไม่ต้องจองล่วงหน้า แค่ไปเจอกันตามเวลานัดหมาย จะมีไกด์พาเราเดินสำรวจสถานที่ไฮไลต์ของออกซ์ฟอร์ดเป็นเวลา 2 ชั่วโมง และที่สำคัญ ฟรีด้วย! ซึ่งโปรแกรม ทัวร์ฟรีนี้ก็เป็นทัวร์ยอดนิยมของ Footprints Tour เลย ที่ว่าฟรีนี่ก็คือ พอทัวร์จบ เราอยากให้เงินไกด์เป็นค่าตอบแทนเท่าไหร่ก็ให้เลย เราก็เลยตัดสินใจว่าจะไปร่วมกับทัวร์เดินเท้านี้แทน ซึ่งคิดไปคิดมาก็ดีเหมือนกัน เพราะถ้าเข่าพังขนาดนั้นแล้ว ต้องไปปั่นจักรยาน 3 ชั่วโมงแบบหนาวๆ เราคงไม่ไหว เห็นมั้ยในความซวยก็มีข้อดี

เราไปถึงออกซ์ฟอร์ดตอน 8 โมงเช้า ตั้งใจไปกินข้าวเช้าเอาแรง ก่อนไปร่วมกับ Free Walking Tour ที่ในเว็บไซต์ บอกว่าจะเริ่มตอน 11 โมง จากสถานีรถไฟ เราเดินเท้าเข้าเมืองเพื่อไปหาสถานที่นัดพบให้เจอก่อน จะได้รู้ว่าต้องเดินมาตรงไหน ระหว่างทางก็ตามคาด บนถนนมีคนปั่นจักรยานไปมา แถมมีคนใส่ชุดครุยเดินด้วย มารู้ทีหลังว่าเป็นวันรับปริญญาของเค้าพอดี โอ้โห ฟีลลิ่งเมืองแห่งการเรียนรู้มาเต็มสุดๆ ตื่นเต้นจี๊ดใจแปลกๆ เวลาเห็นนักศึกษาที่นั่นเดินสะบัดครุยแบบ ดูพราวด์ ก็พวกเขาเป็นบัณฑิตออกซ์ฟอร์ดเชียวนะ! เป็นเราเราก็พราวด์ 555

กินข้าวเสร็จ เดินเล่นชมเมืองยามเช้า แป๊บๆ ก็ถึงเวลานัด พอใกล้ 11 โมง ตรงจุดนัดพบก็มีผู้คนหลายชาติหลายวัยมารุมกันเต็มไปหมด เป็นอันรู้ว่ามาถูกที่แน่นอน และทัวร์เดินเท้าชมออกซ์ฟอร์ดของเราก็เริ่มต้นขึ้น ความประทับใจแรกของทัวร์นี้คือ ไกด์น่ารักมาก! 555 เอาจริงๆ นี่เป็นการเที่ยวต่างประเทศแบบมีไกด์นำชมเป็นครั้งแรกของเรา ซึ่งกลายเป็นประสบการณ์ที่เราประทับใจมากเลย พี่ไกด์หนุ่มเสื้อเทายิงมุกไม่อั้น แถมเป็นมุกที่สากล คือลูกทัวร์ทุกคนสามารถหัวเราะตามได้แบบไม่เงิบ ไม่ใช่อารมณ์ขันแบบอังกฤษจ๋าที่คนต่างด้าวอย่างเรามักจะไม่ค่อยเก็ต ส่วนเรื่องข้อมูล ไกด์เล่าได้อย่างแน่นปึ้ก เข้าใจง่าย และน่าสนใจสุดๆ ซึ่งทำให้ลูกทัวร์ทุกคนอินกับเมืองเท่ๆ นี้ขึ้นได้อีกโขเลยล่ะ

ออกซ์ฟอร์ดเป็นเมืองมหาวิทยาลัยที่มี College ต่างๆ กระจายอยู่ทั่วเมือง ดังนั้นสิ่งที่ไกด์พาเราไปแนะนำให้รู้จักก็หนี ไม่พ้นพวก College หอสมุด และสถานที่สำคัญทางการศึกษาต่างๆ พร้อมเล่าเรื่องราวและเหตุการณ์โดดเด่นของสถานที่นั้นๆ โดยไม่ลืมที่จะไล่เรียงรายชื่อผู้มีชื่อเสียงที่เคยศึกษาที่นี่ด้วย เป็นการบิลด์ให้ต่างด้าวอย่างเรารู้สึกว่าได้มาใกล้ชิดสิ่งที่ยิ่งใหญ่ มีความเป็นมาเป็นไปจังเลย

อย่างที่บอกว่าเมืองนี้เรื่องราวเพียบ นอกจากไปดูพวก College แล้ว เรายังได้ไปเห็นประตูและโคมไฟเอียงๆ ที่เป็นแรงบันดาลใจของผู้เขียน The Chronicles of Narnia และได้ไปดูต้นไม้ที่เป็นแรงบันดาลใจของ Alice in Wonderland ด้วย อะไรมันจะเปี่ยมแรงบันดาลใจไปหมดทุกมุมเมืองขนาดนี้

ทัวร์นี้จบลงอย่างสวยงามตอนบ่าย 2 ตามตารางพอดีเป๊ะ เราใช้เวลาที่เหลือเดินเล่นสำรวจออกซ์ฟอร์ดด้วยความเร็วเท่าที่เข่าจะอำนวย ออกซ์ฟอร์ดในวันเสาร์ช่างคึกคัก มีสีสัน ในความร่าเริงมีชีวิตชีวา ถูกตัดด้วยสีขาวดำเคร่งขรึมของครุยบัณฑิตที่เดินสะบัดพริ้วเต็มเมือง ทำให้เมืองนี้มีเสน่ห์เป็นเอกลักษณ์ รู้สึกได้ถึงพลังของคนหนุ่มสาวที่ขับเคลื่อนเมืองเก่าแก่นี้มานับพันปี

นาทีนั้นบอกตรงๆ ว่าคิดถึงชีวิตการเรียน คิดถึงเพื่อนที่มหาวิทยาลัยมาก รู้สึกอย่างชัดเจนว่าที่นี่เหมาะแก่การเป็นเมืองที่บ่มเพาะนักวิชาการและผู้นำระดับท็อปของโลกให้เติบโตขึ้นมาภายใต้สภาพแวดล้อมที่สนับสนุนให้เรียนรู้และพัฒนาตัวเองอยู่เสมอจริง ๆ

และแม้จะเรียนจบมาหลายปีแล้ว การเดินเล่นในออกซ์ฟอร์ดทำให้เรารู้สึกว่า การเรียนรู้ไม่จำเป็นต้องจบลงพร้อมใบปริญญาเลย รู้สึกมีไฟในการศึกษาและพร้อมจะเป็นนักเรียนรู้ชีวิตที่มีพลังอีกครั้ง

Highlight Spot
จุดที่เดินโต๋เต๋มาเจอแล้วชอบมาก Christ Church Meadow ที่อยู่ข้างๆ Christ Church อันโด่งดัง เดินผ่านร่มไม้ใหญ่ สวยๆ เข้ามาไม่ไกล จะได้เจอแม่น้ำ Thames ที่มีนักศึกษาฝึกซ้อมพายเรือกันแข็งขัน เป็นบรรยากาศแบบอังกฤษสุดๆ ที่ เราบังเอิญได้สัมผัส มีฝูงเป็ดนอนอาบแดด มีคนเดินเล่น และมีม้านั่งให้นั่งดูผู้ชายพายเรือได้ชิลล์ ๆ ตรงนี้รู้สึกได้สัมผัสความออกซ์ฟอร์ดแท้ๆ แบบนักท่องเที่ยวไม่เยอะนัก

เรานั่งเฉยๆ อยู่ตรงนี้นานมาก ซึมซับแดดใสๆ ในเดือนตุลาคม และภาวนาให้พลังบวกที่เราสัมผัสได้ที่นี่อยู่กับเราไปนานๆ จนกลับไทย

หมายเหตุ
– สำหรับสายวรรณกรรม แฟนๆ Harry Potter, Alice in Wonderland, The Chronicles of Narnia และอื่นๆ ทำการบ้านมาดีๆ คงเที่ยวที่นี่ได้สนุกมาก เพราะมีแลนด์มาร์กพร้อมเรื่องราวเบื้องหลังให้เดินตามเก็บเต็มไปหมด แถมมี Theme Shop ของ Alice in Wonderland ให้เข้าไปละลายทรัพย์กันด้วย
– อีกที่ที่เราแวะไปคือ Oxford Castle ลองไปเดินสัมผัสมุมอื่นที่ไม่ใช่แค่เรื่องมหาลัยดูบ้างก็ดีนะ ประวัติศาสตร์แน่นดี : )

Oxford’s Free Walking Tour

Address: 5 Broad St, Oxford OX1 3AJ สหราชอาณาจักร
Website: footprints-tours.com/oxford-walking-tours
How to get there: จากสถานีรถไฟ Oxford เดินตามแผนที่ไปประมาณ 15 นาที อยู่ข้างๆ ห้าง Boswell & Co
Map:

ใครอยากส่งเรื่องที่น่าเที่ยวมาลงเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่เลย

The post Oxford : เดินเล่นคนเดียวในเมืองมหาวิทยาลัย แบบมีไกด์ฟรี! appeared first on a day magazine.

Down Powdermill lane and the Battle grounds

We were friends and lovers and clueless clowns”

ท่อนแรกของเพลง
Sovereign Light Café ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ 3
จากอัลบั้มที่ 4 – Strangeland ของวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกสัญชาติอังกฤษ
Keane เป็นเนื้อเพลงท่อนหนึ่งที่ติดหูเรามากที่สุด
เพลงนี้ถูกปล่อยออกมาเมื่อเดือนกรกฎาคม 2012 และกลายเป็นหนึ่งในเพลงโปรดตลอดกาลของเรา
ที่มักเพราะเป็นพิเศษเมื่อเปิดฟังยามขับรถไปทะเล หรือเปิดในคืนสบายใจที่ได้นั่งพักผ่อน

เมื่อเรามีโอกาสไปเที่ยวประเทศอังกฤษในเดือนตุลาคม
2016 เป็นเวลานานถึง
2 สัปดาห์เศษ เพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นกัลยาณมิตรในการฟังเพลงจึงไม่ลืมที่จะเตือนว่า
“แวะไป Sovereign Light Café ด้วยสิ มันไม่ไกลจากลอนดอนนะ” และนั่นเป็นครั้งแรกที่เราได้รู้จักเมืองเล็กๆ
ชื่อ Bexhill-on-Sea ที่มี Sovereign Light Café ของจริง อยู่ริมทะเลตรงไหนสักแห่ง

จากการหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตพบว่า
Bexhill-on-Sea เป็นเมืองตากอากาศริมชายฝั่งทะเล เป็นส่วนหนึ่งของมณฑล East Sussex
และอยู่ห่างจากลอนดอนประมาณ 73 ไมล์ ใช้เวลาเดินทางด้วยรถไฟราวๆ
2 ชั่วโมงเท่านั้น มีสถานที่น่าสนใจคือ De La Warr
Pavilion ซึ่งเป็นอาคารสไตล์โมเดิร์นแห่งแรกๆ ในอังกฤษ สร้างตั้งแต่ปี
1935 และปัจจุบันมีสถานะเป็น Center of Art &
Culture ของเมือง แล้วก็มี Bexhill On Sea Museum จัดแสดงงานศิลปะที่น่าสนใจ รวมถึงประวัติศาสตร์ท้องถิ่น

ด้วยความที่เป็นเมืองเล็ก ทั้ง De La Warr Pavillion, Bexhill On
Sea Musuem และ Sovereign Light Café จึงอยู่ในบริเวณใกล้ๆ
กันหมดแบบเดินไม่กี่นาทีก็ถึง แถมจุดเริ่มต้นอย่าง De La Warr Pavillion ยังใช้เวลาเดินเพียงแค่ 10 นาทีจากสถานีรถไฟ พอได้ข้อมูลเพียงพอแล้ว
เราก็ตัดสินใจจองตั๋วรถไฟทันที ในใจไม่คิดอะไรมาก อยากเที่ยวแบบไม่คาดหวัง ไม่รู้อะไรเยอะ
เอาแค่ได้ไป Sovereign Light Café ของจริงและได้เห็นทะเลอังกฤษก็คิดว่าคุ้มแล้ว

ไปถึง Bexhill-on-Sea ในเช้าวันจันทร์ที่
10 ตุลาคม วันนั้นแดดจ้าฟ้าใสผิดวิสัยสหราชอาณาจักร ความรู้สึกแรกหลังเดินออกมาจากสถานีรถไฟคือที่นี่ช่างเป็นเมืองเล็กๆ
ที่สดใส และที่สำคัญคือ มีแต่คนแก่เต็มไปหมดเลย!

ทุกเมืองในสหราชอาณาจักรจะมีสถานีรถไฟอยู่ที่ศูนย์กลางเมือง
ดังนั้นการเดินทางจึงเป็นเรื่องสะดวกสบายสำหรับคนที่นี่แม้จะไม่มีรถ เมื่อเรานั่งรถไฟมา
และจะเดินต่อไปที่ชายหาด จึงได้เดินผ่านใจกลางเมืองซึ่งเป็นถนนช้อปปิ้งไปโดยปริยาย
แต่บรรยากาศมันช่างแตกต่างจากทุกแหล่งช้อปปิ้งที่เราเคยสัมผัส เพราะ 90% ของประชากรที่เห็นเป็นผู้สูงอายุ
ทุกคนเดินกันอย่างช้าๆ และมักจะมากันเป็นคู่ เมื่อจะข้ามถนน เราก็จะเจอรถที่ขับช้าๆ
และหยุดให้เราข้ามก่อนเสมอ เมื่อมองไปที่คนขับเพื่อขอบคุณก็จะเห็นคุณตาคุณยายหน้าตาใจดี
ยิ้มตอบให้เราจากหลังพวงมาลัย

ร้านรวงต่างๆ ล้วนเต็มไปด้วยรายละเอียดที่เป็นมิตรกับผู้สูงอายุ
ไม่ว่าจะเป็นป้ายราคาที่เขียนตัวใหญ่ชัดเจน ร้านเสื้อผ้าที่มีหุ่นโชว์สวมเสื้อผ้าอุ่นสบาย
มากกว่าเสื้อผ้าที่ดูเปรี้ยวเก๋ล้ำสมัย หรือฟุตปาทที่ขอบเตี้ยแต่กว้างขวาง สะดวกต่อการเข็นรถเข็นขึ้นลงและเดินสวนกันได้โดยไม่แออัด
พร้อมม้านั่งสำหรับพักที่มีอยู่ทั่วไป ที่นี่ยังมีร้านรับจัดงานศพและบริการต่างๆ สำหรับผู้วางแผนจะลาจากโลกนี้อยู่แทบทุกมุมเมือง
เหมือนเป็นไลฟ์สไตล์อย่างหนึ่งซึ่งแสนจะธรรมดา นี่คือเมืองที่ออกแบบมาให้ผู้สูงอายุได้พักอาศัยในบั้นปลายอย่างแท้จริง

เมื่อเดินถึง De La Waar Pavilion เรายิ่งตื่นเต้นกับบรรยากาศที่ดูเหมือนหอศิลป์สำหรับหนุ่มสาววัย 50
อัพ ที่นี่เป็นอาคารหน้าตาโมเดิร์นริมทะเล ที่มีร้านรวงน่ารัก มีร้านกาแฟเอาต์ดอร์
มีแกลเลอรี่ศิลปะ มีโดมและดาดฟ้าให้ขึ้นไปชมวิว แต่สิ่งที่ทำให้บรรยากาศของที่นี่ไม่เหมือนที่ไหนที่เคยเจอ
คือทุกมุมเต็มไปด้วยคุณป้า คุณลุง คุณตา คุณยายที่จูงมือ เกาะแขนกันมาเดินตากอากาศ ใส่แว่นกันแดดนั่งจิบกาแฟชมทะเล
ชมงานศิลป์ด้วยกัน ไม่ต่างจากหนุ่มสาวฮิปๆ ใจกลางเมือง

อีกสิ่งหนึ่งที่เราชอบมากๆ ของที่นี่
คือทางเดินเลียบชายหาดที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ระหว่างทางจะมีช่องให้สามารถเดินลงไปริมทะเลได้เป็นระยะ
แต่เป็นหาดหินนะไม่ใช่หาดทราย และอีกฝั่งของทางเดินเป็นสวนเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยดอกไม้ที่แข่งกันบาน
สลับกับม้านั่ง และสิ่งที่เป็นเหมือนกล่องนั่งพักหน้าตาโมเดิร์นสำหรับคนที่ต้องการหลบแดด
เราเจอคนทุกรูปแบบที่นี่ ทั้งคู่รักคุณปู่คุณย่า ครอบครัวที่เข็นลูกเล็กๆ มาเดินเล่น
คนจูงสุนัขที่ยืนทักทายกัน และคนที่มาจ็อกกิ้งออกกำลังกาย เราเดินเพลิดเพลินไปกับบรรยากาศแสนผ่อนคลาย
และก่อนจะรู้ตัว Sovereign Light Café
ของจริงก็อยู่ตรงหน้าเรา ข้างทางเดินริมทะเลนี่เอง

ความรู้สึกขณะเดินใกล้ Sovereign Light Café เข้าไปเรื่อย ๆ คล้ายกันกับความรู้สึกตอนมองแผ่นดินเคลื่อนผ่านขณะที่เราใกล้ถึง
UK ใจมันเต้นแรงแปลกๆ รู้สึกกึ่งฝันกึ่งจริง เพราะเป็นที่ๆ เราใฝ่ฝันมานานว่าจะได้มา
แต่คงเพราะนี่คือการเดินเท้า และเห็นจุดหมายอยู่ในที่โล่งตรงหน้า ความรู้สึกนั้นจึงชัดเจนกว่าตอนอยู่บนเครื่องบิน
ในสมองมีภาพย้อนไปตลอดเวลาหลายเดือนที่เราเคยเปิดดูรูปถ่ายของคนอื่น เคยอ่านบันทึกการเดินทางของคนอื่น
เคยคิดฝันถึงการมาด้วยตัวเอง จนถึงนาทีที่มันอยู่ตรงหน้าเราแล้วจริงๆ มันช่างเป็นความรู้สึกที่แปลกและทำให้ใจแกว่งอย่างตื่นเต้นปนไม่เชื่อว่านี่คือความจริง
ทั้งที่มันก็แค่คาเฟ่ริมทะเลแห่งหนึ่ง ซึ่งไม่มีไฮไลต์อะไรมากไปกว่าการถูกพูดถึงในเพลงของวงดนตรีที่เราชื่นชอบ

เราเข้าร้านไปสั่ง Fish & Chips และกาแฟ
1 แก้ว พร้อมซื้อโปสการ์ดรูปวาดของร้านมา 2 ใบ
ให้เพื่อนและตัวเอง แล้วเลือกออกมานั่งที่เก้าอี้นอกร้าน ในใจยังคิดว่ามันคือเก้าอี้อะลูมิเนียมชุดเดียวกับที่เห็นในมิวสิกวิดีโอนั่นแหละ
ระหว่างที่นั่งรออาหารที่เสิร์ฟช้าเกินควร แต่กลับไม่ทำให้เราอารมณ์เสีย-ระหว่างที่จิบกาแฟที่ไม่อร่อยเลยแต่กลับไม่ทำให้เราอารมณ์เสีย-ระหว่างที่กิน Fish & Chips ที่รสชาติงั้นๆ แต่กลับไม่ทำให้เราอารมณ์เสีย-ความคิดหนึ่งก็ผ่านเข้ามาในใจเรา

“มันสำคัญตรงที่เราได้มาอย่างที่ตั้งใจแล้ว”

เรายิ้มให้กับทุกอย่างในตอนนั้น และที่สำคัญคือไม่ลืมยิ้มให้กับตัวเอง
ที่ได้พาตัวเองไปนั่งอยู่ตรงนั้น ทานอาหารอยู่หน้า Sovereign Light Café ที่เราอยากไปมาตั้งนาน

เหตุผลติ่ง ๆ ที่ทำให้เราอยากมาคาเฟ่แห่งนี้
นำพาเรามาพบเมืองหนึ่งที่ไม่ป๊อปเอาซะเลยในหมู่นักท่องเที่ยวและแม้แต่กับคนอังกฤษเอง
แต่กลับเป็นเมืองที่มีบรรยากาศน่ารักเกินคาดคิด มีความโรแมนติกอยู่ในทุกอณู เพราะหนุ่มสาวที่จูงมือกันเดินอยู่ที่นี่ไม่ได้เพิ่งพบรักกันเมื่อเร็วๆ
นี้ แต่เป็นคุณปู่ย่าตายายที่ผ่านชีวิตร่วมกันมาจนถึงบั้นปลาย เป็นความอุ่นใจชวนให้ยิ้มอย่างประหลาด
เมื่อเราได้เดินสำรวจเมืองที่ดูไม่มีอะไรพิเศษ แต่ปลอดภัย เนิบช้า และเต็มไปด้วยผู้คนที่อยู่เคียงข้างกันและกันในช่วงสุดท้ายของชีวิต
ผู้คนที่แม้จะเดินไม่ค่อยไหว แต่ก็ยังมีคนจูงมือออกมาเดินเล่นในวันที่อากาศดี ชวนกันชมความสวยงามของชายหาด
และยังดื่มด่ำกับงานศิลปะและกาแฟแก้วโปรดด้วยกัน แม้ในวัยที่สายตาเริ่มฝ้าฟาง

สิ่งที่ได้จากทริปนี้ นอกจากประสบการณ์สัมผัสทะเลอังกฤษ (น้ำเย็นเฉียบเลย เอานิ้วไปจิ้มมา)
และได้ไปนั่งทำเก๋หน้า Sovereign Light Café ให้เพื่อนติ่งได้อิจฉาแล้ว
เรายังได้รู้ว่า บางทีมันก็ไม่สำคัญเลยว่าปลายทางจะมีอะไรรออยู่ แต่มันสำคัญที่เราได้ตัดสินใจ
และลงมือทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำมานานจนสำเร็จต่างหาก ที่ให้ความรู้สึกที่ดีที่สุดกับเราแบบที่อย่างอื่นไม่สามารถทดแทนได้

เราหลงรัก Bexhill-on-Sea ไปโดยไม่รู้ตัว
และกลับมาพร้อมพลังใจบางอย่างในการใช้ชีวิตที่เราไม่คาดคิดว่าจะได้รับจากเมืองคนแก่แห่งนี้
และสัญญากับตัวเองว่าจะยังคงตามหา Sovereign Light Café แห่งต่อไปในชีวิตอีกเรื่อย
ๆ

Sovereign Light Café

address: W Parade, Bexhill-on-Sea TN39 3DX, UK
phone number: 01424222136

หมายเหตุ:

1. หากเดินทางด้วยรถไฟ ตั้งใจฟังประกาศให้ดีๆ
เพราะปลายทางเป็นเมืองเล็ก รถทั้งขบวนจึงไม่ได้มุ่งตรงมาที่นี่อย่างเดียว จะมีการแบ่งโบกี้แยกเส้นทางกันเป็นระยะจากลอนดอน
เลือกนั่งให้ถูกโบกี้ ไม่อย่างนั้นอาจหลงไปเมืองอื่นได้ หากไม่แน่ใจ รีบถามเจ้าหน้าที่บนรถไฟเพื่อความชัวร์นะ
2. เราพลาดที่ไม่ได้เข้าไป
Bexhill Museum เพราะเวลาไม่พอ แต่แนะนำให้ทุกคนแวะไป คงยิ่งประทับใจกับเมืองน่ารักแห่งนี้ได้มากขึ้น
3. สถานที่อื่นๆ ในเพลง Sovereign
Light Café ก็มีอยู่จริงหมด ใน East Sussex นี่แหละ
แต่มิวสิกวิดีโอทั้งหมดถ่ายที่ Bexhill รวมถึงภาพประกอบอัลบั้ม
Strangeland ด้วย ดูได้ข้างล่างเลย

Maps:

sovereign-light-cafe.co.uk

ใครอยากส่งเรื่องที่น่าเที่ยวมาลงเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่เลย

The post ​Sovereign Light Café : คาเฟ่ริมทะเลในชื่อเพลงของ Keane วงอัลเทอร์เนทีฟร็อกสัญชาติอังกฤษ appeared first on a day magazine.