ตัวเชื่อมคุณภาพระหว่างเกษตรกรและผู้บริโภค

The Basket เกิดจากการรวมตัวกันของกลุ่มเพื่อน
6 คน คือ มนัส
หามาลา และ ศจี กองสุวรรณ ซึ่งเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงหลักในการเริ่มต้นโครงการ ภัทรภร ภู่ทอง
สุพัตรา สุขสวัสดิ์ สุพจน์ ชุณหโชติอนันต์ และ อรพรรณ ปถมเล็ก พวกเขาตั้งใจให้แนวคิดชุมชนเกษตรอินทรีย์ผู้ผลิตและผู้บริโภคเกื้อหนุนกันเกิดขึ้นได้จริง
ทั้งด้านราคาที่เป็นธรรมต่อเกษตรกรและเป็นมิตรกับผู้บริโภค ทั้ง 6 คนร่วมกันพัฒนาให้
The Basket ทำหน้าที่เป็น platform เชื่อมโยงความต้องการระหว่างผู้ผลิตและผู้บริโภคให้ได้มาเจอกัน ธุรกิจเพื่อสังคมนี้จะช่วยให้เกษตรกรมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น
ผู้บริโภคเองก็เข้าถึงผลผลิตเกษตรอินทรีย์ได้สะดวกขึ้นและมีสุขภาพดีกว่าเดิม

อรพรรณ: “พวกเราได้มีโอกาสทำงานใกล้ชิดกับกลุ่มชาวบ้านที่ทำเกษตรอินทรีย์
ได้รับรู้ว่าอุปสรรคสำคัญของกลุ่มเกษตรกรคือตลาดรองรับสินค้า เกษตรกรไม่รู้ว่าจะนำผลผลิตไปขายใคร ทั้งที่จริงๆ แล้วสินค้าเกษตรอินทรีย์เป็นที่ต้องการของตลาดอย่างมาก
เนื่องจากตอนนี้ผู้คนให้ความสนใจดูแลสุขภาพแล้วก็มองหาผลิตภัณฑ์ปลอดสารพิษเพิ่มมากขึ้น
เรามองเห็นช่องทางที่จะช่วยให้ทั้งสองฝ่ายคือเกษตรกรและผู้บริโภคมาเจอกันได้โดยตรง
โดยเราจะเข้ามาช่วยเพิ่มโอกาสในการกระจายผลผลิตให้กับเกษตรกร ส่วนผู้บริโภคเองก็มั่นใจได้ว่า
ผักและผลไม้ที่คุณจะได้รับนั้นเป็นสินค้าเกษตรปลอดสารพิษแน่นอน 100% เราวางตัวเองในฐานะธุรกิจเพื่อสังคม
ดังนั้นหลักการสำคัญของ The Basket คือ
เราจะไม่ทำให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งถูกเอารัดเอาเปรียบ หรือเสียผลประโยชน์เป็นอันขาด”

เข้มงวดทุกขั้นตอน
มีขั้นตอนหลายอย่างกว่าที่ตะกร้าผักผลไม้ปลอดสารจะเดินทางไปถึงบ้านของสมาชิก
เริ่มจากทีม The Basket จะเข้าไปพูดคุยกับกลุ่มเกษตรกรว่ามีสินค้าชนิดใดบ้างที่ผู้บริโภคต้องการ
ทำปฏิทินผัก-ผลไม้เพื่อเป็นข้อมูลว่า ในแต่ละช่วงเกษตรกรรายใดปลูกผักชนิดไหนได้ในฤดูกาลนั้นๆ
ไปเยี่ยมชมแหล่งผลิตว่าได้มาตรฐานตรงตามที่กำหนดหรือไม่ เช่น
เป็นการเพาะปลูกแบบปลอดสารเคมี 100% จริงๆ
ซึ่งจะต้องตรวจสอบสภาพแวดล้อมโดยรอบประกอบด้วย หลังจากนั้นก็จะเป็นขั้นตอนของการคัดกรองควบคุมคุณภาพสินค้าว่ามีความสดใหม่
เสียหายอะไรหรือไม่ เก็บเกี่ยวในช่วงเวลาไหน เพราะสินค้าประเภทนี้จะมีระยะเวลาที่จำกัดในการบรรจุ
จัดส่ง และบริโภค

อรพรรณ: “กลุ่มเกษตรกรที่เราติดต่อไว้จะมาจากหลากหลายที่
เป็นกลุ่มเกษตรกรชาวสวนที่เรียกว่า ‘เครือข่ายวิสาหกิจเกษตรอินทรีย์’
ประกอบด้วยเกษตรกร 7 กลุ่มจาก 3 จังหวัด คือ เพชรบุรี ราชบุรี และอยุธยา เดิมทีเขาเคยเพาะปลูกแบบเคมีมาก่อน
แล้วก็มาร่วมใจกันเปลี่ยนวิถีการผลิตมาเป็นอินทรีย์
โดยพี่ศจีจะเป็นคนติดต่อประสานงานกับเกษตรกรโดยตรง จากนั้นเราจะทำงานร่วมกับเกษตรกรในการปรับเปลี่ยนวิธีการเพาะปลูก
รวมไปถึงการควบคุมคุณภาพของสินค้า การเก็บเกี่ยว
การบรรจุและการจัดส่งพืชผลจากแปลงมายังศูนย์รองรับผัก เพื่อดำเนินการจัดเตรียมและจัดส่งให้แก่สมาชิกต่อไป
เราให้ความสำคัญเรื่องความสดใหม่และคุณภาพเป็นพิเศษ
ดังนั้นเวลาไปส่งลูกค้าเราก็จะแจ้งให้ทราบทุกครั้งถึงอายุหรือระยะเวลาที่เหมาะสมในการบริโภค”

อรพรรณ: “อย่างที่บอกว่าเราใส่ใจเรื่องคุณภาพ
ความสดใหม่และความสะอาด ดังนั้นเสียงตอบรับจากสมาชิกจึงเป็นที่น่าพอใจ คือสมาชิกวางใจว่าได้รับของที่ดีแล้วก็ปลอดสารจริงๆ
ในการสร้างความเชื่อมั่นตรงนี้ เราจะคอยให้ข้อมูลสมาชิกอย่างต่อเนื่องและพาไปเยี่ยมชมไร่สวนอย่างใกล้ชิดเพื่อให้สมาชิกหรือผู้สนใจเห็นกระบวนการผลิตตั้งแต่ต้นจนจบ
ตั้งแต่การเตรียมดินไปจนถึงอาหารจานอร่อยบนโต๊ะที่บ้าน เพื่อให้สมาชิกเชื่อมั่นและไว้วางใจในผักผลไม้ของ
The Basket”

ศจี: “สิ่งที่เราส่งให้สมาชิก
คือผักจากสวนของคุณอย่างที่บอกจริงๆ เราทำงานกับเกษตรกรโดยตรง
ค่าสมาชิกก็นำกลับไปสู่ต้นทุนการทำเกษตรอินทรีย์
ซึ่งเท่ากับว่าผู้บริโภคเองมีส่วนร่วมเป็นเจ้าของแหล่งเพาะปลูกด้วย”

คนกินเลือกได้
The Basket เป็นธุรกิจที่ใช้ระบบสมาชิกเป็นหลัก ลูกค้าเลือกได้ตามใจว่าจะรับผักผลไม้ชนิดใดบ้างในแต่ละสัปดาห์
โดยจะแบ่งเป็นชุดเล็ก สำหรับ 1 – 2 คน เลือกสินค้าได้ 8 ชนิด ชุดกลาง สำหรับ 2 – 4 คน เลือกสินค้าได้ 12 ชนิด และชุดใหญ่ สำหรับครอบครัวขนาด 5 คนขึ้นไป
เลือกสินค้าได้ 16 ชนิด

อรพรรณ: “ตะกร้าผักผลไม้ของเราจะส่งตรงถึงบ้านสมาชิกสัปดาห์ละ
1 ครั้ง สมาชิกเลือกได้ว่าต้องการผักผลไม้อะไรบ้าง
อาจจะเป็นผักสดคละกับไข่ไก่ ข้าวสาร หรือผลไม้
แต่เมนูผักผลไม้ของเราจะเปลี่ยนตามฤดูกาล ผักบางชนิดที่ปลูกไม่ได้ตลอดทั้งปี
เราจะแจ้งให้สมาชิกทราบล่วงหน้าเพื่อปรับเปลี่ยนชนิดของผักตามต้องการได้ ซึ่งพืชผักที่จะจัดส่งให้สมาชิกจะส่งตรงมาจากไร่
มาถึงสำนักงานโครงการในเช้ามืดของวันจัดส่งเลย เพื่อคงความสดใหม่ของผักผลไม้และผลิตภัณฑ์ของเราเอาไว้”

ลงทุนเพื่อสุขภาพ
ศจี: “The Basket เน้นความหลากหลายของผัก เพื่อให้ลูกค้าได้มีตัวเลือกเยอะๆ
ดังนั้นฐานการผลิตก็ยิ่งกว้างขึ้น
แล้วเกษตรกรอินทรีย์จะไม่ปลูกพืชชนิดเดียวทีละมากๆ เหมือนกับการทำเกษตรทั่วไป
ดังนั้นต้นทุนก็จะเพิ่มตามไปด้วยเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้บริโภค ราคาก็สอดคล้องสมเหตุสมผล”

อรพรรณ: “เราอยากให้ทุกคนรู้ว่าราคาที่จ่ายไปนั้นคือความคุ้มค่าในการลงทุนเพื่อสุขภาพ
เพราะอาหารปลอดภัยมันดีต่อสุขภาพในระยะยาว นอกจากนั้น คุณภาพและรสชาติของอาหารอินทรีย์ก็ต่างกับสินค้าเกษตรเคมีมาก
อย่างสีและรสชาติของไข่ไก่จากไก่ที่เลี้ยงตามธรรมชาติจะต่างจากไข่จากฟาร์ม ผักผลไม้มีรสชาติกรอบหวานมากกว่า
เป็นรสธรรมชาติของพืชผักชนิดนั้นจริงๆ”

เติบโตยั่งยืน
อรพรรณ: “ในอนาคตเราจะมีการขยายกลุ่มเกษตรกรเพิ่มมากขึ้น
ถ้ามีสินค้าหลากหลายและเพียงพอต่อความต้องการของลูกค้า เราก็เชื่อมั่นว่าธุรกิจนี้จะยั่งยืนและเจริญเติบโตไปต่อได้ยาวๆ
โดยเฉพาะถ้าทุกฝ่ายมีแนวคิดด้านการเกื้อหนุนพึ่งพากันและกัน ผู้ผลิตอยู่ได้
ผู้บริโภคไม่รู้สึกถูกเอาเปรียบ ให้และรับอย่างเท่าเทียม
ชุมชนเกษตรอินทรีย์ของเราก็จะเติบโตแข็งแรง”

ให้ใจได้ใจ
ศจี: “เราต้องการยกระดับคุณภาพชีวิตของเกษตร เราต้องการสร้างชุมชนที่มีแนวคิดเรื่องการเคารพและตระหนักในคุณค่าของกันและกัน เมื่อเราตระหนักถึงคุณค่าการทำงานวิชาชีพหนึ่งคือ รู้สึกขอบคุณเกษตรกรที่ผลิตอาหารดีๆ มีคุณภาพและปลอดภัยให้เรา ขณะเดียวกัน เราก็ต้องสนับสนุนให้เกษตรมีคุณภาพชีวิตที่ดี เป็นเกษตรกรมืออาชีพที่เชี่ยวชาญในงานของตน การร่วมลงทุนและซื้อสินค้าเกษตรอินทรีย์ในราคาที่เป็นธรรมจะนำไปสู่การพัฒนาเหล่านี้ค่ะ”

The Basket

ประเภทธุรกิจ: ผักผลไม้ปลอดสารเคมี
ส่งตรงถึงบ้านคุณ
คอนเซปต์: ตะกร้าผักจากสวนของคุณ
เจ้าของ: มนัส หามาลา, ศจี กองสุวรรณ, ภัทรพร ภู่ทอง, สุพัตรา สุขสวัสดิ์, สุพจน์ ชุณหโชติอนันต์, อรพรรณ ปถมเล็ก
Website: thebasket.biz
Facebook l เรื่องเล่าจากตะกร้าผัก

The post The Basket : ตะกร้าผักผลไม้ปลอดภัยส่งตรงถึงบ้านคุณ appeared first on a day magazine.

ที่โรงเรียนแห่งนี้เองที่พาให้เราได้มารู้จักกับช่างทำกีตาร์ที่คนในวงการเรียกเขาว่า
‘ช่างเอ็ม’ หรือ ทศพล จันทโรทัย คนหนุ่มไฟแรงที่ยังคงต่อสู้ดิ้นรนเพื่อความฝันของตนเองอยู่ทุกวัน
กับอาชีพที่ใครๆ อาจมองว่าน่าอิจฉาที่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรัก แต่ความจริงนั้นช่างเอ็มบอกเราว่าไม่มีอะไรที่ได้มาง่ายๆ เลย

ชีวิตที่ต้องฝ่าฟัน

แรกเริ่มเดิมที เอ็มไม่เคยมีความคิดจะเป็นช่างทำกีตาร์มาก่อน
รู้แค่เพียงว่าชอบและอยากเล่นได้ เลยหัดกีตาร์มาตั้งแต่เด็ก
และเลือกเรียนคณะดนตรีอย่างที่ใจรัก แม้จะขัดกับสิ่งที่ครอบครัวต้องการก็ตาม
ถึงที่สุดเขาจึงออกจากบ้านมาใช้ชีวิตด้วยตัวเอง

“ผมเรียนเอแบค
เพราะฉะนั้นสำหรับคนที่ต้องทำงานหาเงินเรียนเองอย่างผมจึงยากลำบากมากๆ
ผมสอนกีตาร์ทุกวัน เล่นดนตรีดึกๆ แทบทุกคืน
แถมเคยต้องหยุดเรียนเพราะไม่มีเงินกินข้าวด้วยซ้ำ เห็นไหมว่าเด็กที่นี่ไม่ได้ฐานะดีไปเสียทั้งหมด บางคนอาจจะคิดว่าทำไมไม่เลือกเรียนที่อื่นที่ค่าเทอมถูกกว่าล่ะ
คือการเรียนเอแบคสำหรับผมถือเป็นโอกาสดีครับ การได้ใช้ภาษาอังกฤษ
รวมถึงหลายๆ วิชาที่ได้เรียนที่นี่ คือประสบการณ์ที่ช่วยเปิดประตูหลายๆ บานให้ชีวิตผม
ถึงจะจบช้ากว่าคนอื่นไปหลายปี
แต่ถ้าย้อนกลับไปได้ผมก็ยังเลือกที่จะเรียนที่นี่อยู่ดีนะ”

จากความสงสัย จุดประกายสู่ความฝัน

ช่วงชีวิตตอนเรียนมหาวิทยาลัยของเอ็มไม่มีความทรงจำอะไรมากนัก
นอกจากการเล่นดนตรีกลางคืนและรับสอนกีตาร์ตามบ้านและสถาบันดนตรีต่างๆ
เพื่อให้ได้มาซึ่งค่าหน่วยกิตสูงลิ่ว กระทั่งอยู่มาวันหนึ่ง เอ็มเกิดความสงสัยว่ากีตาร์ที่เล่นอยู่ทุกวันออกมาเป็นตัวแบบนี้ได้ยังไง

“เอาจริงๆ ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านั้นเลย
แค่สงสัยเฉยๆ ว่าทำยังไงให้ออกมาเป็นตัวแบบนี้ ผมก็ไปถามจากอาจารย์กมล
อาจารย์เองก็เล่นอย่างเดียว ตอบไม่ได้เหมือนกัน แล้วก็หาหนังสือภาษาอังกฤษเล่มหนึ่งเกี่ยวกับการทำกีตาร์มาให้ผมอ่าน
อ่านอยู่หลายรอบก็ไม่เข้าใจ เพราะมันมีศัพท์ของช่างไม้เยอะมาก
แล้วเราเองก็ไม่ได้มีทักษะพวกนี้มาก่อนด้วย แต่เพราะความที่เราอยากรู้จริงๆ สุดท้ายก็เลยมองหาครูสอนแล้วตัดสินใจเรียนทำกีตาร์แบบจริงจัง”

พยายามเท่านั้น เพื่อจุดมุ่งหมาย

เอ็มเริ่มต้นเรียนทำกีตาร์กับ พันแสง จันทรางกูร หรือที่รู้จักกันในนาม ‘ช่างแด๋ง’ โดยไม่มีทักษะงานไม้มาก่อน เขาจึงต้องเริ่มทุกอย่างจากศูนย์
คือฝึกลับมีด ใบกบ สิ่ว และอุปกรณ์ต่างๆ
เรียกได้ว่าฉีกแนวจากเดิมที่เป็นครูสอนกีตาร์และเล่นดนตรีอาชีพ เพื่อมาหัดเป็นช่างไม้เต็มตัว

“จากเมื่อก่อนที่เคยไว้ผมยาวถึงเอวตอนเล่นดนตรี
แต่พอมาเป็นช่างทำกีตาร์คือตัดสั้น แล้วก็ดรอปเรียนที่มหา’ลัยเพื่อมาฝึกทำกีตาร์
ก็ไม่คิดมาก่อนเหมือนกันว่าแค่เพราะความอยากรู้ อยู่ๆ จะจริงจังได้ขนาดนี้
ตอนนั้นผมยังเช่าห้องอยู่ เงินเก็บก็ไม่มี แต่พี่แด๋งใจดีมากที่ให้ผมผ่อนค่าเรียนได้
คือต้องขอบคุณพี่เขาจริงๆ ครับ”

ห้องพักขนาดไม่กี่ตารางเมตรที่เช่าอยู่แถบพัฒนาการถูกดัดแปลงเป็นห้องทำกีตาร์
แต่อุปสรรคใหญ่คือเรื่องทุนทรัพย์สำหรับการซื้ออุปกรณ์เครื่องมือต่างๆ
ดังนั้นกีตาร์ตัวแรกของเขาจึงเป็นการทำมือทุกขั้นตอนอย่างแท้จริง
และใช้เวลาถึง 1 ปีเต็มจึงเสร็จสมบูรณ์

“ผมเริ่มทำกีตาร์แบบไม่มีอะไรเลย
ง่ายๆ ว่ายังมองไม่เห็นอนาคตในอาชีพ แต่ก็ไม่เคยท้อนะ ผมถือว่าผมเลือกแล้ว อะไรที่ผมเลือกผมจะตั้งใจทำให้ดีที่สุดเสมอ อย่างโลโก้ชื่อผมด้านในกีตาร์ที่เห็นเป็นล้อมกรอบลายไทย
ผมก็ไปซื้อหนังสือเกี่ยวกับการวาดรูปลายไทยมาอ่านเพิ่มเติมหลายเล่ม
เพื่อศึกษาวิธีขึ้นลายแล้วออกแบบให้เป็นสไตล์ของผมเอง
ในขณะที่ยังคงเอกลักษณ์แบบไทยๆ ไว้ด้วย สิ่งเดียวที่ทำให้ท้อและบั่นทอนกำลังใจน่าจะเป็นคำพูดดูถูกจากคนรอบข้างมากกว่า
เช่นว่าทำแล้วจะขายใคร ใครเขาจะซื้อ หรือทำดียังไงก็ไม่มีทางสู้ของมียี่ห้อได้หรอก
คงต้องขอบคุณความดื้อของตัวเองด้วยล่ะมั้งครับ
ที่คำพูดพวกนั้นมันกลับทำให้ผมยิ่งอยากพิสูจน์ฝีมือตัวเอง
และประสบความสำเร็จให้คนพวกนั้นเห็นให้ได้”

เพราะการเรียนรู้ไม่มีวันสิ้นสุด

แม้ว่าจะทำกีตาร์มาแล้วหลายตัว
แต่เอ็มก็ยังคงศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมอยู่เสมอ เขาสั่งหนังสือกีตาร์ทุกเล่มที่มีในเว็บไซต์ต่างประเทศมาอ่าน
บางเล่มก็อ่านซ้ำไปซ้ำมาอยู่หลายรอบ
ด้วยความที่อยากจะพัฒนาทักษะการทำกีตาร์ที่มีอยู่ให้เพิ่มมากขึ้น
แล้วก็เป็นโชคดีที่เขาได้มีโอกาสเรียนกับช่างทำกีตาร์ฝีมือระดับโลกถึง 2 คนด้วยกันคือ Boaz
Elkayam และ Yuichi Imai

“พอมาถึงจุดหนึ่งที่กีตาร์ผมเสียงเริ่มนิ่ง
คือได้มาตรฐานเท่ากันทุกตัว ผมก็อยากจะให้มันเสียงดียิ่งกว่านี้อีก
เพราะเราเองเคยได้ลองเล่นกีตาร์ที่ราคาสูงๆ มา เรารู้ว่างานเรายังมีอะไรต้องพัฒนามากกว่านี้เพื่อให้เทียบเท่ากับช่างระดับโลก
คือผมเป็นคนที่อ่านหนังสือเยอะมากๆ ค่อนข้างมั่นใจด้วยว่าอ่านเยอะกว่าใคร
เพราะเราไม่มีปัญญาไปเรียนต่างประเทศ เลยต้องศึกษาเอาเองจากหนังสือ
แต่บังเอิญมีอยู่ปีนึง ผมมีโอกาสเจอช่างทำกีตาร์ที่ผมชอบมากๆ ชื่อ Boaz Elkayam คือจำเค้าได้จากหนังสือที่อ่าน
เค้ามาดูงานกีตาร์ที่ประเทศไทยก็เลยได้คุยกัน”

Boaz Elkayam คือช่างทำกีตาร์ชาวอิสราเอลที่มีชื่อเสียงเป็นอันดับต้นๆ
และยังเป็นผู้ร่วมวิจัยและพัฒนากีตาร์ Kasha ร่วมกับ Dr.Kasha นักฟิสิกส์ผู้คิดค้นกีตาร์ชนิดนี้ซึ่งถูกพัฒนาขึ้นมาโดยใช้หลักฟิสิกส์การทำงานของคลื่นเสียง
โดยลักษณะของกีตาร์จะต่างจากกีตาร์ทั่วไปทั้งรูปลักษณ์ภายนอก และระบบ Bracing
ด้านในซึ่งมีผลต่อเสียงกีตาร์โดยตรง

“ผมถามอาจารย์ไปตรงๆ เลยว่าเขารับสอนรึเปล่า
ผมอยากจะเรียนทำกีตาร์กับเขา ซึ่งเขาก็ตอบตกลง ตอนที่ถามผมก็ยังไม่รู้ว่าจะเอาเงินที่ไหนไปเรียน
เพราะรายได้จากการทำกีตาร์ก่อนหน้านั้น ผมก็เอาไปซื้ออุปกรณ์
แล้วก็ลงทุนซื้อไม้มาเก็บ เพราะไม้ทำกีตาร์ยิ่งเก่ายิ่งเสียงดี ก็เลยเหลือแค่พอกินพอใช้เท่านั้นเอง
แต่โอกาสมาแล้ว จะปล่อยไปก็ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสแบบนี้อีกเมื่อไหร่
ไม่ทำตอนนี้อาจจะไม่มีวันได้ทำแล้วก็ได้ it’s now or never”

ท้ายที่สุด เอ็มก็ได้เดินทางไปเรียนทำกีตาร์ที่อิสราเอลแบบมีเงินติดตัวไม่กี่พันบาทโดยได้รับการสนับสนุนจากแม่ที่เห็นถึงความตั้งใจ ซึ่งเขาก็กลับมาทำงานผ่อนคืนให้เพราะไม่อยากรบกวนเงินที่แม่เก็บไว้ใช้ตอนเกษียณราชการครู

ช่างทำกีตาร์ Kasha หนึ่งเดียวในเอเชีย

เอ็มใช้เวลาเรียนทำกีตาร์ราว 1 เดือนแล้วจึงกลับมาประเทศไทย
เสียงกีตาร์ของเขาพัฒนาขึ้นมากสมความตั้งใจ ทำให้มีออร์เดอร์เข้ามาไม่ขาดสาย แต่ก็จังหวะไม่ดีที่ช่วงนั้นเศรษฐกิจอยู่ระหว่างขาลง
ลูกค้าจำเป็นต้องทิ้งเงินมัดจำยกเลิกออร์เดอร์ไปหลายราย
เขาอาศัยช่วงเวลานั้นทดลองทำกีตาร์ Kasha ที่ไปร่ำเรียนมา
โดยกว่าจะเสร็จสมบูรณ์พร้อมออกงานโชว์ได้ก็กินเวลาหลายปี

“กีตาร์ Kasha มีความพิเศษในตัวมันครับ คือไม่ใช่ว่าพอกลับมาผมจะทำเลียนแบบสิ่งที่อาจารย์สอนแล้วก็จบ
ทำขายได้เลย เพราะผมต้องมาศึกษาทำความเข้าใจเพิ่มเติมด้วยตัวเองด้วย ระบบ Bracing
ด้านในที่เห็นไม่ได้เป็นการวางมั่วๆ ให้ดูแปลกโดยไม่มีเหตุผล
ทุกตำแหน่ง ความหนาบางของไม้ ต้องผ่านการคำนวณตามหลักฟิสิกส์ ตัว Sound
hole ที่ย้ายมาอยู่ด้านบนก็เช่นกัน ไม่ได้ย้ายมาเพื่อความสวยงาม
แต่เป็นเหตุผลเรื่องเสียง ผมก็เพิ่งจะเข้าใจมันอย่างถ่องแท้ปีสองปีมานี้เอง
ถึงได้มั่นใจและพูดได้อย่างเต็มปากว่านี่แหละ กีตาร์ Kasha ของจริง”

เอ็มเป็นช่างทำกีตาร์ชาวเอเชียคนแรกที่มีโอกาสได้เรียนทำกีตาร์
Kasha กับอาจารย์ Boaz
และยังถือเป็นนักเรียนคนสุดท้ายที่อาจารย์ Boaz ถ่ายทอดความรู้ให้
เนื่องจากปัจจุบันอาจารย์ไม่ได้ทำกีตาร์ชนิดนี้แล้วเพราะต้องใช้เวลาทำนานมากกว่ากีตาร์ปกติ
2 – 3 เท่า ในขณะที่อาจารย์เองก็มีอายุมากแล้ว
จึงเลือกที่จะทำกีตาร์แบบเทรดิชันเป็นหลักเพื่อผลิตผลงานออกมาให้ได้มากที่สุด

อีกหนึ่งโอกาสชีวิต กับตำนานแห่งแดนอาทิตย์อุทัย

เอ็มได้มีโอกาสรู้จักกับ Yuichi Imai ตั้งแต่ยังเป็นนักเรียนดนตรี
เขาชื่นชอบกีตาร์ของอาจารย์อิไมมากเป็นพิเศษขนาดมีไว้ในครอบครองถึง 2 ตัว แต่ก็ต้องตัดใจขาย เพราะอยากนำเงินที่ได้มาคืนแม่ที่เคยให้เขายืมตอนไปอิสราเอล
บวกกับเป็นช่วงที่เจอพิษเศรษฐกิจทำร้ายเข้าอย่างจัง

“Yuichi Imai เป็นช่างทำกีตาร์ระดับตำนาน คนในแวดวงกีตาร์คลาสสิกจะรู้จักดี กีตาร์อาจารย์ราคาสูงถึง 6 หลักทีเดียว แต่หลายคนก็ยังขวนขวายอยากได้มาครอบครอง ตัวผมเองได้เจอและพูดคุยกับอาจารย์อิไมในงานกีตาร์ตลอด
ผมรู้มาว่ารุ่นพี่หลายคนมีโอกาสได้ไปดูอาจารย์ทำงานที่ญี่ปุ่นด้วย คืออาจารย์ไม่ได้รับสอนเป็นกิจจะนะครับ
แต่จะอนุญาตให้เข้าไปสังเกตการณ์ แล้วก็ซักถามในสิ่งที่สงสัย แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังรวบรวมความกล้าลองเลียบๆ เคียงๆ ถามอาจารย์ดูว่าถ้าผมอยากจะเรียนทำกีตาร์กับอาจารย์แบบจริงจัง
คือสอนผมทำทุกขั้นตอนจนเสร็จสมบูรณ์เป็นกีตาร์ตัวนึงเลย อาจารย์จะโอเคไหม อาจารย์เค้านิ่งไปนิดนึง
แล้วก็ตอบ ‘โอเค’ ง่ายๆ เลย
ผมทั้งอึ้งทั้งดีใจสุดๆ
ถึงวันนี้ก็ยังไม่รู้เหตุผลเลยครับว่าทำไมอาจารย์ถึงยอมสอนให้”

เอ็มเพิ่งบินไปเรียนทำกีตาร์ที่ญี่ปุ่นเมื่อตุลาคมที่ผ่านมานี้เอง
อีกครั้งที่เขาเริ่มต้นทำทุกอย่างจากศูนย์ ตั้งแต่ต่อโต๊ะทำงานเอง เรียนวิธีลับมีด
และเตรียมอุปกรณ์ต่างๆ การไสไม้เพื่อทำกีตาร์ เรียกได้ว่าทำทุกอย่างตามวิถีของอาจารย์อิไมในทุกขั้นตอนอย่างแท้จริง

“ไม่ใช่แค่การทำกีตาร์อย่างเดียวครับ
แต่อาจารย์ยังสอนอะไรผมอีกหลายอย่าง ทัศนคติในการทำงาน การใช้ชีวิต
คือประสบการณ์การทำกีตาร์กว่า
50 ปีทำให้อาจารย์มีอะไรให้ผมได้เรียนรู้เยอะแยะเต็มไปหมด
ถือเป็นโชคดีอีกครั้งของชีวิตผมครับ”

ท้อได้ แต่ไม่ยอมถอย

อีกหนึ่งอุปสรรคของอาชีพการทำกีตาร์ที่ทำให้เอ็ม
หรือแม้แต่ช่างทำกีตาร์ไทยคนอื่นๆ รู้สึกท้อในการสร้างสรรค์ผลงาน
ก็คือทัศนคติของคนไทยด้วยกันเองที่มีต่องานฝีมือของคนไทย

“คนไทยยังยึดติดกับแบรนด์นอกครับ ทั้งที่บางครั้งไม้สเปกเดียวกัน
คุณสามารถซื้อได้จากช่างไทยในราคาที่ถูกกว่าครึ่งด้วยซ้ำ ซึ่งมันก็นำไปสู่ปัญหาอื่นต่อไปอีก คือกีตาร์ช่างไทยขายราคาสูงมากไม่ได้
คนซื้อมักจะเสียดายเงิน แล้วก็หนีไปซื้อแบรนด์นอกที่ให้ความรู้สึกว่าคุ้มค่ากว่า
เป็นวัฏจักรอยู่อย่างนี้ ผมเองยอมรับนะว่ากีตาร์ผมราคาไม่ถูก
แต่หากให้เทียบคุณภาพกับกีตาร์แบรนด์นอกดังๆ ผมก็มั่นใจว่างานผมเนี้ยบ
แล้วเสียงก็ดีไม่แพ้ใครแน่นอน”

“ทุกวันนี้ผมทำกีตาร์ได้ปีละ 6 ตัวเท่านั้น
เพราะทำทุกอย่างด้วยมือผมเอง คุณอยากให้ผลงานออกมาดี
คุณก็ต้องใส่ใจและให้เวลากับมันด้วย ที่ต้องใช้เวลานานก็ด้วยหลายปัจจัย ฝนตก
อากาศชื้นหน่อยก็ทำสีไม่ได้แล้ว ทากาวก็ต้องให้เวลารอจนกว่าจะแห้ง ทุกอย่างมีผลกับเสียงกีตาร์ทั้งนั้น งานแฮนด์เมดไม่ว่าจะเป็นประเภทไหนถึงได้มีราคาสูง
เพราะผู้ผลิตเค้าต้องใส่ใจกับมันเป็นพิเศษแบบตัวต่อตัว ชิ้นต่อชิ้น”

‘ต้องไปให้ถึงระดับโลก’ เอ็มบอกตัวเองตั้งแต่วันแรกที่เริ่มหัดทำกีตาร์
ไม่ว่าจะยังไงทำเนียบช่างทำกีตาร์ดังๆ จะต้องมีชื่อเขาปรากฏเป็นหนึ่งในนั้นให้ได้

“กีตาร์เป็นเพื่อนแท้ของผม
มันอยู่กับผมในทุกช่วงเวลาของชีวิตแม้ตอนที่แย่ที่สุด กีตาร์ส่งผมเรียนจนจบ
ทำให้ผมมีกินมีใช้ไม่ต้องอดเหมือนเมื่อก่อน
ถ้าจะบอกว่ามีทุกวันนี้ได้เพราะกีตาร์ก็คงไม่ผิดครับ
เพราะงั้นในอนาคตผมก็อยากจะพากีตาร์ของผมไปแนะนำให้คนทั่วโลกได้รู้จัก หยุดฟังเสียงกีตาร์ของผมอย่างตั้งใจ
และยอมรับฝีมือผมในฐานะช่างทำกีตาร์คนไทยครับ”

TJ Luthier

ประเภทธุรกิจ:
รับสอนและรับทำกีตาร์แฮนด์เมด ซ่อม จูน ปรับแต่งกีตาร์ทุกชนิด
คอนเซปต์:
กีตาร์แฮนด์เมดทั้งตัว สเปกตามใจลูกค้า
เจ้าของ: ทศพล
จันทโรทัย (32 ปี)
Facebook: TJ Luthier

ภาพ ชนพัฒน์ เศรษฐโสรัถ

The post TJ Luthier : ร้านทำกีตาร์หนึ่งเดียวในเอเชียผู้สานต่อการทำกีตาร์ Kasha จากช่างระดับโลก appeared first on a day magazine.

จากคนจัดอีเวนต์ เบนเข็มสู่รถขายอาหารปลอดสาร
เดิมทียุทธนาเคยทำหนังสือ เป็นออร์แกไนเซอร์รับจัดงานอีเวนต์ งานดีเงินดีก็จริง
แต่รายได้ก็แลกมาด้วยสุขภาพที่คอยจะย่ำแย่ลง รุนแรงถึงขั้นรู้สึกชาไปทั้งแขน ตัดเล็บเองยังไม่ได้
จนภรรยาหรือคุณกรรณิกา เจริญชัย แนะนำให้ลองล้างพิษด้วยการกินดู

“แฟนผมสนใจด้านนี้ก่อน คือเขาหยุดงานไป 3 ปีเลย เพื่อมาปลูกผัก เข้ากลุ่มจิตอาสา แล้วตัวเขาเองเป็นหอบหืดรุนแรง
ต้องคอยพ่นยาตลอด แต่กินอาหารพวกนี้แล้วดีขึ้น ตอนนี้แทบไม่ต้องพ่นยาแล้ว
เราก็เลยตัดสินใจลองเปลี่ยนดู งดแป้ง งดเนื้อสัตว์ เน้นกินผักกับน้ำสกัดทุกมื้อ
แค่ 10 วันแรกก็รู้สึกดีขึ้น สัก 6 เดือนก็หายเป็นปกติ
มันหายได้จริงๆ ถ้าคุณกล้ากิน กล้าที่จะเบรก คือถ้าไม่ป่วยเองก็ไม่รู้จัก
ไม่เชื่อวิธีนี้”

เพราะรู้ตัวว่าขืนทำงานแบบเดิมคงอยู่ได้ไม่นาน
ยุทธนาจึงตัดสินใจเปลี่ยนอาชีพ
โดยเริ่มต้นจากรับเอาสินค้าจากเกษตรกรมาขายในห้างสรรพสินค้า ก่อนจะเปลี่ยนมาดัดแปลงรถไว้เร่ขายของ
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของ ‘Shortcut
Organic ทางลัดสู่อาหารปลอดสารเคมี’

Shortcut Organic : Food Truck เพื่อสุขภาพ
“เราขายแบบฟู้ดทรักเพราะดึงดูดความสนใจได้มากกว่าตั้งร้านทั่วไป
ถึงแม้เราจะเป็นรถขายสินค้าออร์แกนิกคันเดียวในขบวนฟู้ดทรักทั้งหลาย
มีลูกค้าเข้ามาซื้อและสอบถามข้อมูลเรื่องการกินอยู่ในวิถีของเราอย่างต่อเนื่อง
เราอิ่มเอมใจทุกครั้งที่ลูกค้าจากลาด้วยการยกมือไหว้ เราปลื้มปีติกับคำชมในเรื่องการใส่ใจเลือกอาหารดีมีประโยชน์มาขาย
เราดีใจกับการทักทายของลูกค้าหน้าเดิม เราพบว่ายิ่งขายยิ่งมีความสุข
และสนุกกับการบอกเล่าถึงที่มาของสินค้า
อธิบายเรื่องความต่างของอาหารอินทรีย์และอาหารเคมี”

“บางคนบอกใช้ชื่อนี้เหมือนฆ่าตัวตาย
รัดคอตัวเองชัดๆ Shortcut Organic นี่คือเอาอะไรมาขายนอกเหนือจากนี้ไม่ได้เลยนะ
ช่วงแรกๆ ก็ยังเถียงกันกับแฟนว่าจะเอายังไงกันดี แต่กาญจนาเขาฟันธงเลยว่าต้องเป็นชื่อนี้
ของไม่ดีเราจะไม่เอาให้ลูกค้ากินเด็ดขาด บังคับตัวเองไปในตัวเลย ซึ่งของที่เราขายก็จะเป็นผลิตภัณฑ์ออร์แกนิกทั้งหมด
กาแฟโรบัสต้าจากระนอง น้ำตาลอ้อย นม ขนมปังอินทรีย์
คือวัตถุดิบที่ใช้ก็มาจากสินค้าในเครือข่ายของเราที่การันตีได้ว่าเป็นสินค้าออร์แกนิกจริงๆ”

ผลพลอยได้จากการตัดสินใจครั้งนี้ไม่ใช่แค่สุขภาพที่ดีของลูกค้า
แต่ Shortcut Organic ยังทำให้ยุทธนาและภรรยามีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นด้วย
จากคนทำงานออฟฟิศที่เคยไม่ได้นอนติดกัน 3 วัน
วันนี้เขาเลือกเวลาทำงานเองได้ จะขายที่ไหน วันไหน บริหารจัดการทุกอย่างเองได้หมด

ค้นหาเอกลักษณ์ ก้าวข้ามอุปสรรค
ยุทธนาเล่าว่า เมื่อก่อนนั้นเขาขับรถแห่ไปขายทุกที่
และเคยแม้กระทั่งเสียเงินค่าเช่าไปฟรีๆ ถึงวันละเกือบ 3,000 บาท
แลกกับการนั่งดูคนเดินไปมา กาแฟโบราณยังครองตลาด
ไม่มีใครสนใจกาแฟออร์แกนิกเท่าที่ควร

“ช่วงแรกๆ อุปสรรคเยอะมาก
ต้องควักเนื้อเอาเงินตัวเองมาหมุนมาโปะ เพราะมันอยู่ไม่ได้จริงๆ ก็อยู่แบบนั้นกันเป็นปีๆ จนมาเจอทางรอดคือคิดค้นเมนูที่เป็นเอกลักษณ์ของเรา
อย่างนมมิลค์เบอร์รี่ เราเอาหม่อนไปหมักในน้ำผึ้ง ใส่นม เติมโซดา
แล้วก็พัฒนาเมนูพิเศษไปเรื่อยๆ นมข้นหวาน ครีมเทียมอะไรเราก็ไม่ใช้
เราใช้นมออร์แกนิกกับน้ำตาลอ้อยแทน ส่วนราคาตอนแรกตั้งไว้ 30 – 40 บาท
แต่ถูกมากก็อยู่ไม่ได้อีก เลยค่อยๆ ขึ้นมาเป็น 60 จนตอนนี้อยู่ตัว
ดีขึ้นมากแล้ว”

คาราวานปลอดสาร เครือข่ายเพื่อสุขภาพ
เพราะมีเป้าหมายที่อยากให้อาหารปลอดสารเข้าถึงกลุ่มคนให้ได้มากที่สุด
ยุทธนาจึงเริ่มต้นชักชวนกลุ่มเพื่อนที่ขายของและทำเกษตรอินทรีย์ด้วยกัน ขยายเครือข่ายฟู้ดทรักเพื่อสุขภาพให้เติบโตแข็งแรง

“จุดเริ่มต้นก็ชวนกันว่าอยากจะทำอะไรที่แปลกและสร้างสรรค์
ก็คิดถึงการสร้างคาราวานขายอาหารเพื่อสุขภาพ แต่ก็เน้นไปว่ามันจะเหนื่อยมากนะ
ถ้าทำแล้วอย่าทิ้งกัน คือเราไม่ได้เน้นขายแค่เอากำไร
แต่เรามีเป้าหมายอยากให้คนมีสุขภาพดี ถ้ามาทำคือต้องมีใจรักจริงๆ
ต้องไปเข้าฟังอบรม ไม่ยังงั้นถึงเวลาคุณเห็นว่ากำไรน้อย เอาของไม่อินทรีย์มาขายปนกัน
ความน่าเชื่อถือมันก็ไม่เหลือ อย่างตอนนี้รถฟู้ดทรัก 2,000 คัน แค่ 7
คันเท่านั้นเองที่ยอมรับเงื่อนไข และมีใจอยากทำจริงๆ”

เทคนิคจูงใจ เปลี่ยนตัวเองเพื่อสังคม
แน่นอนว่าโจทย์หลักของยุทธนาคือการทำอย่างไรให้คนหันมาสนใจอาหารปลอดสาร
และผู้เข้าร่วมคาราวานสามารถขายสินค้าได้ เขาเริ่มต้นด้วยการแนะแนวความรู้เรื่องเกษตรอินทรีย์และเสนอแนะช่องทางทำกิน
สร้างแบรนด์ที่สามารถเติบโตได้อย่างเข้มแข็ง อย่าง ‘Trust Food Good Truck’ เพื่อเพิ่มความมั่นใจให้กับสมาชิก

“เมื่อเข้าร่วมกับเราแล้วเราคือพี่น้องกัน
ไปไหนไปกัน โตไปด้วยกัน เราจะคอยบอกคอยแชร์แหล่งที่มาของวัตถุดิบในกลุ่มเครือข่าย
เชื่อมโยงเกษตรอินทรีย์ เพื่อจะได้ไม่ต้องผ่านคนกลาง ถ้าเราดีลกันเองได้
เราก็ลดต้นทุนได้ กระจายสินค้าได้มากขึ้น ผู้บริโภคก็ได้กินของดี”

ยุทธนามองว่า ทุกวันนี้ที่เกษตรอินทรีย์ไม่ยั่งยืน
เพราะคนมองเป็นแค่แฟชั่น คนขายไม่ได้ซื่อสัตย์กับลูกค้าจริงๆ
มาเข้าร่วมกับคาราวานก็ขายของออร์แกนิกหวังกำไร แต่พอกลับไปก็ขายอีกอย่าง ดังนั้นตัวคนขายเองก็ต้องเปลี่ยนพฤติกรรมการกินเพื่อให้ตัวเองสุขภาพดีเช่นกัน
และการรณรงค์ผู้บริโภคอย่างต่อเนื่องก็เป็นเรื่องสำคัญไม่แพ้กันเลย

ไม่ใช่แค่คนขายกาแฟ ความสุขแค่อยากเห็นคนมีสุขภาพดี
“ผมมีความสุขที่ได้นำสิ่งดีๆ มาให้คุณ
มีความสุขที่เกษตรกรไม่ใส่สารเคมีให้คุณกิน มันคือความภาคภูมิใจที่เราได้ออกไปพูดคุยแล้วเจอคนที่สุขภาพดี
คนที่อยากรู้เรื่องนั้นเรื่องนี้แล้วเข้ามาหามาถามเรา เราก็บอกเขาทุกอย่างเท่าที่เรารู้
เพื่อให้เขานำไปต่อยอดได้”

ยุทธนาทิ้งท้ายว่า สิ่งสำคัญในการทำเพื่อสังคมคือต้องเป็นคนคิดบวก
อย่าย่อท้อต่ออุปสรรค หลังจากนี้เขาเองก็จะขยายเครือข่ายคาราวานอาหารเปลอดสารให้มีประสิทธิภาพมากที่สุด

“เราจะค่อยๆ โตขึ้น
เพื่อให้คนในสังคมมีสุขภาพที่ดีอย่างยั่งยืน”

Shortcut Organic

ประเภทธุรกิจ: ฟู้ดทรัก
คอนเซปต์:
ฟู้ดทรักขายเครื่องดื่มปลอดสารเคมี
เจ้าของ: ยุทธนา เจริญชัย (48 ปี) กรรณิกา เจริญชัย (49 ปี)
Facebook: Shortcut Organic

ภาพ ดวงสุดา กิตติวัฒนานนท์

The post Shortcut Organic : ฟู้ดทรักคลีนๆ เพื่อสุขภาพดีของคนเมือง appeared first on a day magazine.