เวลาไปเที่ยวที่ไหนแล้วเห็นเพื่อนหยิบดินสอมานั่งสเกตช์ภาพวิวสวยๆ
ตรงหน้า เราซึ่งไร้ทักษะด้านศิลปะใดๆ ก็ได้แต่อิจฉาอยู่เงียบๆ แล้วหนีไปหามุมถ่ายรูปเก็บไว้ในกล้องแก้เก้อ
ยิ่งได้เห็นผลงานแกะยางลบเป็นตราปั๊มภาพเมืองและสถานที่ท่องเที่ยวสุดละเอียดในเพจเฟซบุ๊กชื่อ
‘Lala Sketch Stamp’ ของ ลาล่า-ชาราดา อำไพกิจพาณิชย์ สาวไทยที่ย้ายไปใช้ชีวิตในเมืองเล็กๆ ชื่อ Paderborn ที่เยอรมนี เราเลยขอยกธงขาวยอมแพ้แล้วต่อสายตรงไปพูดคุยกับเธอแทนดีกว่า
ถึงจะชอบสเกตช์ภาพวิวสวยๆ
เวลาไปเที่ยวเป็นทุนเดิม แต่อดีตสถาปนิกคนนี้เพิ่งมาเริ่มจับพู่กันละเลงสีน้ำลงบนกระดาษอย่างจริงจังหลังจากย้ายมาปักหลักที่เยอรมนีเมื่อ
2 ปีก่อน แล้วทยอยลงผลงานเก็บเป็นพอร์ตส่วนตัวในเพจ
‘จับพู่กันแบกกล้องท่องโลก Traveling with watercolor’ ที่สไตล์ไปโดนใจชาวต่างชาติจนเริ่มมีคนสนใจซื้องาน
รวมถึงรับวาดภาพประกอบให้กับเว็บไซต์ต่างๆ แต่จุดเริ่มต้นของการคิดสนุกแกะยางลบเป็นลายต่างๆ
เกิดตอนที่ลาล่าย้ายจากมิวนิกมาที่พาเดอร์บอร์น พอเริ่มแต่งบ้านเลยลองแกะยางลบเป็นลายนกตัวเล็กๆ
ปั๊มลงบนกระจกหน้าต่าง
เป็นความสนุกเหมือนได้ย้อนไปวัยอนุบาลที่คุณครูปั๊มตัวปั๊มรูปดาว
รูปหัวใจ ลงบนสมุดการบ้านให้ เลยเริ่มฝึกแกะบ่อยๆ ผ่านคลิปวิดีโอในยูทูบเมื่อครึ่งปีที่ผ่านมานี้เอง
Tomoko Tsukui ศิลปินหญิงนักแกะยางลบชาวญี่ปุ่นที่เชี่ยวชาญการแกะยางลบรูปสัตว์และเรื่องราวทางศาสนา
เป็นแรงบันดาลใจให้ลาล่ามองหาสไตล์การแกะยางลบของตัวเอง สมุดบันทึกที่เต็มไปด้วยภาพสเกตช์วิวทิวทัศน์ทุกหน้ายืนยันว่านี่คือสิ่งที่เธอถนัด
จนกลายมาเป็นผลงานภาพพิมพ์ที่ปั๊มจากยางลบขนาด 15 x 10 เซนติเมตร
สุดละเอียดที่ชิ้นหนึ่งใช้เวลานั่งทำวันกว่าๆ ตั้งแต่ลอกลายจากภาพที่วาดไว้ ค่อยๆ
ใช้คัตเตอร์และมีดหัวต่างๆ กันไปแกะลายอย่างมีสมาธิ และเลือกสีหมึกแต้มไปบนยางลบที่ลาล่าตั้งใจจะไม่เปลี่ยน
เพราะอยากให้ภาพเป็นสีเดิมตลอดไม่ว่าจะปั๊มใหม่กี่ครั้ง
ชีวิตในเมืองเล็กๆ ทำให้ลาล่าได้พูดคุยกับตัวเองและชัดเจนขึ้นว่าตัวเองชอบอะไร
ยิ่งได้อยู่ท่ามกลางธรรมชาติแถมยังเดินทางไปเที่ยวประเทศใกล้ๆ ได้สะดวกก็เป็นข้อดีที่ทำให้สร้างงานได้ต่อเนื่อง
ถึงผลงานแกะยางลบภาพสถานที่ท่องเที่ยวตอนนี้จะมีไม่กี่ชิ้น แต่ลาล่าก็ตั้งใจจะทำต่อไปเรื่อยๆ
ด้วยความหวังเล็กๆ ว่าถ้าจัดเป็นนิทรรศการส่งแรงบันดาลใจต่อให้คนอื่นได้บ้างก็ดี
หรืออย่างน้อยที่สุด
ภาพวาดและทุกภาพประทับจากยางลบที่เธอบรรจงแกะก็เป็นเรื่องเล่าให้ลูกหลานฟังว่าเธอเคยเดินทางไปไหนมาบ้างในวันและวัยที่เต็มไปด้วยความสุขจากสิ่งที่รัก
“งานสถาปนิกมันสนุกนะ แต่ไม่สุข แต่การวาดภาพ แกะยางลบเนี่ย เรารู้สึกในใจว่าอยากอยู่กับสิ่งนี้ไปทั้งชีวิต
เป็นความรู้สึกแค่นั้นจริงๆ แต่ละวันเราคิดแล้วว่าวันนี้มีงานวาดรูป
วันนี้จะแกะยางลบ แล้วเวลาทำก็มีสมาธิจดจ่อกับมัน อาจไม่ใช่เรื่องแฮปปี้ใหญ่ๆ แต่มันรู้สึกอยากทำน่ะ”
หญิงสาวบอกเราด้วยน้ำเสียงที่แม้ไม่เห็นหน้า แต่ก็รู้ว่าเธอกำลังยิ้มอยู่แน่ๆ
ภาพ ชาราดา อำไพกิจพาณิชย์
