“ทุกสิ่งสดชื่นคืนความกระจ่าง
ทุกอย่างผ่านข้ามเป็นความสุกใส
น้ำพุนั้นพุ่ง, ทุ่งระบัดใบ
โค้งไม้นี้เพื่อเสื้อสะบัดชาย!
พบผลฟักทองแอบกองอิฐเก่า
รอยเขลารอยฝันคอยฉันคอยหาย
ใจเต้นตึกตักรอยรักทักทาย
ยิ้มฉายใครนะผละหน้าต่างนั้น—
ชายคาแสนใกล้
ทรงจำแสนไกล…”
ชายคาแสนใกล้ทรงจำแสนไกล : กวี 4 บท
ประกายปรัชญา
บนเกาะเฮย์เบเลียดามีเฟื่องฟ้าชูช่อชมพูสดอยู่หน้าตึกสองชั้นสีเหลืองมัสตาร์ดประตูเหล็กดัดประดับลวดลายดอกไม้กระจุ๋มกระจิ๋มผนังไม้ตีเกล็ดที่สีขาวหลุดล่อนไปเพราะเวลาและลมทะเลจดหมายเสียบคาอยู่หน้าบ้านม่านโปร่งและไม้หนีบผ้าสีแดงสดไม้กวาดและที่โกยผงพลาสติกเขียวเหลืองน้ำเงินวาววับอยู่หน้าร้านขายของชำเก้าอี้เก่าทรงสวยวางระเกะระกะบนทางลาดนกหน้าเด๋อโต๋เต๋หาของกินอยู่หน้าคาเฟ่คุณยายไซส์มินิในชุดลายดอกสะพรั่งไปทั้งตัวร้านหนังสือมือสองซ่อนตัวอยู่ในตึกประดับไม้ฉลุและโค้งกระจกสีพร้อมคนขายอัธยาศัยดีทั้งหมดนี้คือความทรงจำที่น่ารักนี่คือสถานที่ที่น่าประทับใจและใช่–เราจะไม่ได้เห็นสิ่งเหล่านี้ในซีนที่ชื่อ It’s far from Heybeliada.
ถ้าอย่างนั้นเฮย์เบเลียดาก็ปรากฏอยู่เพียงแค่ชื่อ…แต่จริงหรือเปล่านะSimit ขนมปังงาชิ้นนั้นที่เธอวาด เป็นชิ้นที่เธอซื้อไว้ก่อนนั่งเรือข้ามฟากไปเฮย์เบเลียดายังไงล่ะอย่างนี้นับด้วยไหมรูปเก่าใบละหนึ่งลีราที่เธอซื้อไว้ตั้งยี่สิบกว่าใบจากร้านบนเกาะนั่นอีกฉันเห็นเธอหยิบมาดูอยู่บ่อยๆก่อนวาดภาพอย่างนี้นับด้วยไหมฉันว่าเธอนี่ช่างเป็นคนปากอย่างใจอย่างเสียจริงคิดถึงก็ไม่บอกออกมาตรงๆ อุตส่าห์วาดภาพสถานที่หนึ่งเพื่อที่จะบอกว่าคิดถึงอีกสถานที่หนึ่งพิลึกคน
เธอเลือกภาพเปิดเล่มให้เป็นภาพระเบียงหน้าที่พักในคัปปาโดเกียแหมแค่ภาพแรกก็ไกลเฮย์เบเลียดาไปโขแต่เธอรู้หรือเปล่าว่ามันก็แดดเดียวกันฟ้าเดียวกันที่หนึ่งมองออกไปเห็นน้ำทะเลอีกที่หนึ่งมองออกไปเห็นแต่ภูเขาอากาศต่างกันเพราะความสูงต่างกันแค่นั้นเองถัดมาไม่กี่ภาพเป็นเบียร์โบมอนติเธอดื่มตอนกลางคืนเงยหน้ามองขึ้นไปเป็นหมู่ดาวไม่ต้องมองลงมาหรอกนะอุดจมูกไว้ด้วยล่ะแถวนั้นกลิ่นขี้ม้าหึ่งว่าแต่เธอเลือกเบียร์ยังไงนะตอนนั้นอ๋อใช่เธอสุ่มหยิบมาเพราะกระป๋องดูสวยดีฉันรู้เธอไม่ใช่คอเบียร์–ก็ตอนที่แวะเฮย์เบเลียดาเห็นดื่มแต่น้ำส้มว่าแต่ทำไมเธอวาดฉากกระป๋องเบียร์เหมือนเป็นตอนกลางวันแดดแจ๋อย่างนั้นอย่างนี้ก็ไม่ตรงกับเหตุการณ์จริงน่ะสิอย่างว่าพวกวาดรูปนี่ไว้ใจไม่ค่อยได้ฟ้ากลายเป็นแดงเหลืองกลายเป็นเขียวฉันเห็นเธอใช้สีอลหม่านไปหมดจะว่าไปหนังสือเล่มเล็กนี้ก็จ้าไปทั้งเล่มเหมือนไม่มีกลางคืนอยู่ในนั้นเลย
ฉันนับคนได้ห้าคนกับแมวอีกหนึ่งตัวผู้หญิงหันหลังผู้ชายหันหลังที่นั่งหันหน้ามาก็ไม่เห็นหน้าอ้าวแล้วแมวนั่นก็ไม่ได้วาดมาจากแมวจริงๆหรอกหรือเป็นแมวเซรามิกงั้นหรือโธ่…ทำไมมันเหงาอย่างนี้ร้านอาหารไม่มีใครนั่ง สวนสาธารณะที่เธอวาดนั้นดูเงียบมากอ้อ ในรูปสุดท้ายยังมีคนนั่งอยู่ตั้งหนึ่งคนดูเผินๆนึกว่าเป็นเมืองร้างเธอพรางมันไว้ด้วยสีสดใสพวกนั้นแน่ะฉันรู้ทันหรอกนะทุกอย่างดูหยุดนิ่งไปหมดฉันรู้เลยล่ะว่าถ้าเธอเลือกใช้สีแบบอื่นฝีแปรงแบบอื่นผลออกมาจะดูเหงากว่านี้อีกเอ…หรืออีกเหตุผลที่ง่ายกว่านั้นมากเธอไม่ถนัดวาดคนใช่ไหมเลยทำเก๋ไก๋ด้วยการตัดโน่นตัดนี่ทิ้งแหมสารภาพมาเถอะไม่มีใครว่าหรอกพวกนักวาดน่ะฟอร์มจัดเอ้าไม่ใช่ก็ไม่ใช่ฉันจะถือว่าเป็นความตั้งใจของเธอ
ฉันชอบความพยายามจะเลอะเทอะของเธอด้วยนะทำใจลำบากไหมกว่าจะกล้าป้ายฝีแปรงลงไปแบบนั้นก็เธอเนี้ยบมาแต่ไหนแต่ไรฉันรู้เธอวาดภาพดอกไม้เป็นภาพแรกก็ภาพที่ใช้เป็นหน้าปกนั่นไงสีชมพูแปร๋นแบบนี้เธอไม่ค่อยใช้ดีแล้วที่ลองดูรู้สึกอย่างไรบ้างล่ะหายใจขัดนิดๆใช่ไหมเธอทำได้ดีเลยนะสีชมพูแปร๋นในหน้าอื่นๆก็ดูสนุกและผ่อนคลายดีแต่ก็ยังอดไม่ได้สินะขอใส่ความละเอียดเข้าไปนิดๆหน่อยๆตรงลายอิฐยิบๆนั่นตรงเพดานยิบๆนั่นแล้วก็ตรงกิ่งก้านของต้นไม้เฮ้อเธอต้องหัดผ่อนคลายให้มากกว่านี้เบียร์ที่วาดไว้หน้าก่อนๆไม่ช่วยอะไรเลยหรือหยิบมาดื่มเสียบ้าง
ฉันอยากให้เธอจดจำเวลาที่สีชอล์กได้เลอะมือเอาไว้ชมพูเหลืองแดงน้ำเงินเขียวสนุกเนอะ ภาพที่ไม่มีโจทย์ สีกวอชหรือสีน้ำมันง่ายหรือยากแห้งเร็วหรือแห้งช้าจะเพนต์หรือจะพิมพ์การตัดสินใจเล็กๆพวกนี้มีอยู่ตลอดระหว่างทางทางสั้นๆด้วยสิแค่ 24 หน้าเท่านั้นล่ะน้อยไปสำหรับความทรงจำของเธอฉันรู้
อ้าว…มาถึงตรงนี้ เฮย์เบเลียดาของฉันก็หายไปไหนเสียแล้วฉันว่ามันก็ยังหลบๆอยู่ในภาพ…หรือเธอว่าไง
Heybeliada is a small lovely island in Turkey, a place where I’m impressed. However, it’s strange when I have to transform my memory to illustration, I have only Istanbul’s and Cappadocia’s fractures. Heybeliada’s doesn’t appear. That’s why I’d like to call my zine It’s far from Heybeliada.
Zine : It’s far from Heybeliada. บันทึกความทรงจำจากทริปตุรกี
Maker : Yodchat*Tinyline
zine พิมพ์ 4 สีขนาด 14 x 20 cm จำนวน 21 หน้าราคาเล่มละ 380 บาท
พิมพ์ครั้งแรก : ตุลาคม 2562 จำนวน 100 เล่ม
สำนักพิมพ์ : Volcano Cries
วางจำหน่ายที่ร้านหนังสือก็องดิด,ร้านหนังสือ Fathom Bookspace และ เพจ Volcano Cries
