x

ขอบคุณที่สมัครใช้บริการ
E-Newsletter ของ a day
กรุณาเช็คอีเมลของคุณ
เพื่อเปิดใช้งานได้เลย :-)

Thank you for joining our community.
Please check your e-mail
to activate our E-Newsletter.
Enjoy! :-)

เกรมลิน : แมวเสียงร้องประหลาดของนักเชลโล

มันมาโดยบังเอิญ…

ฉันหมายถึงแมวที่ชื่อเกรมลิน

4 ปีที่แล้ว ฉันซ้อมเชลโลอย่างหนักทุกวัน
เพื่อเตรียมตัวทำคอนเสิร์ตใหญ่สำหรับจบปริญญาโท
ระหว่างนั้นจะได้ยินเสียงลูกแมวลอยมาทางหน้าต่างทุกวัน แหล่งกำเนิดเสียงอยู่ที่บนฝ้าเพดานของบ้านข้างๆ

ฉันรู้ว่าแมวจรตัวที่แวะเวียนมาขอข้าวที่บ้านฉันกินบ่อยๆ
เลี้ยงลูกของมันครอกหนึ่งไว้บนนั้น เพราะเมื่อมันกินเสร็จ
มันจะกระโดดขึ้นหลังคาบ้านข้างๆ แล้วมุดเข้าฝ้าเพดาน กลับไปให้นมลูกมันเสมอ

กระทั่งเวลาผ่านไปร่วมเดือน เมื่อลูกแมวเติบโตขึ้นและเริ่มตะเกียกตะกายออกมาดูโลกภายนอก
ก็มีแมวพี่สาวและแมวพี่ชายที่กระโดดลงจากหลังคามาได้เอง ทิ้งให้แมวน้องเล็กติดอยู่บนนั้นตัวเดียว
และฉันก็ต้องมานั่งฟังเสียงร้องแห่งความหวาดกลัวและหิวโหยจากแมวตัวเล็กนั้นทุกวัน

ในเช้าวันหนึ่งที่ฉันตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าเจ้าของบ้านหลังข้างๆ
ไม่อยู่ นั่นจึงน่าจะเป็นโอกาสอันดีที่ฉันจะปีนเข้าไปเอาลูกแมวตัวเล็กลงมา มันไม่ได้กินอะไรหลายวัน
เพราะแม่แมวก็ไม่กลับขึ้นไปอีกแล้ว ฉันไม่เข้าใจสัญชาตญาณของมันจริงๆ

ปฏิบัติการช่วยลูกแมวเริ่มต้นขึ้นเมื่อฉันเห็นรถข้างบ้านสตาร์ทออกไปแต่เช้าตรู่
ฉันไม่รู้เขาออกไปไหน และจะกลับมาเมื่อไร รู้แค่ว่าต้องไปช่วยแมวตัวเล็กลงมาให้ได้โดยเร็วที่สุด
เพราะมันส่งเสียงร้องน่าสงสาร

สิ่งที่อาจารย์สอนดนตรีบอกให้ทำในวันก่อนคอนเสิร์ต
ก็คือ หลับพักผ่อนให้เพียงพอ
กินผักผลไม้ที่มีประโยชน์เพื่อเสริมสร้างพลังงานและลดความตื่นตระหนกบนเวที
รวมถึงให้ระวังร่างกายอย่างดีที่สุด ห้ามซ้อมหนัก และห้ามให้เกิดอาการบาดเจ็บใดๆ
โดยเฉพาะนิ้วมือ

แต่ว่าสิ่งที่ฉันกำลังทำอยู่ในตอน
6 โมงเช้า คือ
การปีนกำแพงรั้วไปบ้านข้างๆ ซึ่งทั้งสูงและมีลวดหนาม ขั้นแรกเอาบันไดลิงข้ามไปก่อน
และต่อมาก็เอาตัวเองข้ามตามไป
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมจะต้องมาผจญภัยอะไรในเช้าวันคอนเสิร์ต

ถึงอย่างนั้น
สิ่งที่ฉันได้ทำ คือ
การช่วยลูกแมวไม่ให้มันต้องตายเพราะความหิวหรือความร้อนอบอ้าวบนฝ้าเพดาน
ฉันช่วยชีวิตมันลงมาได้และตั้งชื่อมันว่าเกรมลิน
เหตุผลหนึ่งคือมันหน้าตาเหมือนสัตว์ประหลาดในหนังเรื่อง Gremlin คล้ายเฟอร์บี้ผสมนกฮูกผสมแมว และอีกเหตุผลก็คือ
มันไม่ร้องเหมียวๆ แง๊วๆ เหมือนแมวทั่วไป แต่ร้องเป็นเสียงประหลาดๆ สั้นๆ ห้วนๆ
ฉันจึงว่าชื่อเกรมลินนี่เหมาะที่สุด

ฉันเอาอาหารไปล่อที่ปากรูฝ้าเพดาน
แล้วก็ดึงตัวมันออกมา จากนั้นก็เอามันกลับบ้าน แล้วจับมันยัดเข้ากรงพร้อมกับแม่ของมัน
ให้แม่แมวได้ดูแลลูก จะได้ลดความตื่นกลัว
และหลังจากมันหายกลัวและไว้ใจกับบ้านของฉันมากขึ้น มันก็เดินตามฉันทั้งวัน

ลักษณะนิสัยของเกรมลินมีความตลก
เช่น มันไม่ชอบได้ยินเสียงไอหรือจาม ทุกครั้งที่ได้ยินฉันหรือแม่ไอ
มันจะร้องส่งเสียงเหมือนดุหรือไม่พอใจ แต่ถ้าบางทีมันนอนอยู่หรือมีความขี้เกียจ
มันก็อาจจะแค่อ้าปาก ขยับพุงนิดหน่อย แต่ไม่มีเสียงออกมา

เกรมลินชอบกินกุ้ง
ถ้ามื้อไหนบนโต๊ะอาหารมีกุ้ง มันก็จะมานั่งเรียบร้อยแล้วส่งสายตา และถ้าเราแบ่งให้
มันก็จะส่งเสียงแห่งความพึงพอใจอยู่ในลำคอระหว่างเคี้ยวกุ้งทุกครั้ง

เกรมลินไม่ชอบอากาศหนาว
ถ้าห้องไหนเปิดแอร์มันจะร้องออก และถ้าในหน้าหนาว
มันก็จะซุกตัวอยู่ในผ้าห่มได้ทั้งวันโดยไม่กินข้าว เหมือนแมวจำศีล

เกรมลินชอบเล่นซ่อนแอบ ถ้าเกิดว่าฉันยืนอยู่หลังตู้หรือกำแพงมันจะคอยจ้องคอยว่าเมื่อไรที่ฉันโผล่หน้าออกไปสบตามันมันจะกระโดดตะครุบทันที จังหวะนี้ถ้าไม่ระวังให้ดีอาจมีเลือดตกยางออก

เกรมลินต้องใช้ชีวิตกับหมาที่บ้านอีกตัวที่ชื่อมะพร้าว มันเป็นหมาขี้เล่นที่ชอบไปแง๊บๆ ใส่เกรมลินเวลาคึกจนเกรมลินหงุดหงิดแล้วเอามือตะปบจนมะพร้าวร้องเอ๋ง แล้วทำตาปริบๆ แต่บางวันถ้าเกรมลินอารมณ์ดีก็จะมาเลียหูเลียหัวให้มะพร้าวขณะนอนหลับด้วยท่าทีแบบเดียวกับที่แม่แมวเลียลูกแมว ฉันเห็นแล้วอมยิ้มทุกครั้ง

นอกจากการนั่งทับคีย์บอร์ดโน้ตบุ๊กตอนฉันพิมพ์งานเหมือนกับแมวโดยทั่วไปแล้ว เกรมลินยังชอบหลบเข้าตู้เสื้อผ้าตอนฉันแต่งตัว
ชอบลงไปนั่งอยู่ในกระเป๋าเดินทางตอนฉันจัดของ ชอบไปนั่งบนเชลโลเวลาวางไว้ที่พื้นหรือไม่ก็ขึ้นมาเดินบนเปียโนเวลาฉันซ้อม แล้วสร้างทำนองใหม่เพื่อเรียกร้องความสนใจ

จะว่าไปแล้วจริงๆ เกรมลินก็เป็นแค่ลูกของแมวจรที่เกิดใต้ฝ้าเพดานแต่ฉันก็เคยคิดว่ามันอาจจะมีเชื้อแมวพันธุ์ Singapura ด้วยขนาดตัวที่เล็กกว่าแมวทั่วไป ขนาดทุกวันนี้อายุ
4 ปีแล้วก็ยังตัวเล็กกว่าแมววัยเดียวกัน แต่เมื่อวันก่อนพามันไปฉีดวัคซีนประจำปีที่คลินิกแถวบ้าน คุณหมอบอกว่ามันอาจจะมีเชื้อเปอร์เซีย ฉันไม่บอกหมอหรอกว่าในแต่ละปีก่อนหน้านี้หมอตั้งข้อสันนิษฐานเชื้อพันธุ์ของเกรมลินไม่เหมือนกันสักปี

ฉันไม่เคยสนใจหรอกว่ามันเป็นพันธุ์อะไร รู้แค่ว่ามันเป็นแมวตลก หน้าตาและเสียงร้องประหลาด และน่ารัก แค่มีมันเดินมาเลียปลายเท้าให้เบาๆ ตอนฉันร้องไห้ ฉันก็รู้สึกว่าบางทีชีวิตไม่ต้องได้ดั่งใจทุกเรื่องก็ได้แค่มีมันอยู่ใกล้ๆ ก็พอ…

Owner’s
name:
อัญวรรณ ทองบุญรอด
Occupation: นักเขียน, นักดนตรี
Cat’s name: เกรมลิน

ใครอยากอวดแมวในเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่เลย

Author

อัญวรรณ ทองบุญรอด

นักเขียน/นักเชลโล เจ้าของหนังสือ เวียนนา ลาทีโด ปัจจุบันเป็นบรรณาธิการบทความ นิตยสารฮาร์เปอร์ส บาซาร์ ชอบการเดินทางท่องเที่ยวจนมีเว็บไซต์ Travel & Lifestyle ของตัวเองในชื่อ lavieenroad.com

Related Posts