เมื่อสามปีก่อน ฉันได้พบครูเฆซุส ซิสเนโรส เป็นครั้งแรกที่คอร์สศิลปะระยะสั้นในเมืองซาร์เมเด เมืองเล็กๆ กลางหุบเขาทางตอนเหนือของอิตาลี เฆซุสเป็นนักวาดภาพประกอบชาวสเปนผู้ขี้อาย พูดเสียงเบาและมีรอยยิ้มอยู่เสมอ ครั้งนั้นเฆซุสพาผู้เรียนท่องไปบนเนินเขากลางแดดเช้า 19 องศาเพื่อเก็บดอกไม้ใบหญ้ามาเป็นแรงบันดาลใจในการวาดภาพ เขาพาพวกเราอ่านงานของเชคสเปียร์และบอร์เฆส แล้วให้ถ่ายทอดออกมาผ่านเส้น สี พื้นผิว และลำดับการเล่าเรื่องในแบบที่พวกเราไม่คิดว่าจะทำได้ การเรียนครั้งนั้นเป็นประสบการณ์การเรียนศิลปะที่ดีที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตของฉัน

ฤดูร้อนปีถัดมาเฆซุสเดินทางไปจัดเวิร์กช็อปในเรือนกระจกที่ลานชแวมเมอร์ ชุมชนน่ารักที่เต็มไปด้วยพื้นที่สีเขียวและกิจกรรมศิลปะในเกอร์สวาลเดอร์ เยอรมนี ตามคำเชิญของสตูดิโอชมาล (หนึ่งในผู้ก่อตั้งเป็นผู้ร่วมชั้นที่ซาร์เมเดนั่นเอง) จากนั้นเฆซุสตอบรับคำเชิญการทำเวิร์กช็อปจาก SI Picturebook สถาบันที่ตั้งขึ้นมาเพื่อส่งเสริมการทำหนังสือภาพในกรุงโซล ตามด้วยโรงเรียนการทำหนังสือและภาพประกอบที่มอสโก ต่อด้วยเวิร์กช็อปและนิทรรศการที่มาร์กเซย เมืองท่าเก่าแก่ของฝรั่งเศส

เฆซุสหลงรักการเดินทางและงานศิลปะก็พาเขาไปไกลหลายที่ และในเดือนมกราคมที่ผ่านมา เฆซุสเดินทางมายังประเทศไทยโดยการเชิญของ Koi & Noi STUDIO ที่นั่งเวิร์กช็อป Drawings&Tales รวม 40 ที่ถูกจองเต็มอย่างรวดเร็วทั้งในกรุงเทพฯ และเชียงใหม่

¡Buenos Dias, Jesús y Mariana! อรุณสวัสดิ์ เฆซุสและมาริอานา!

เฆซุสเกิด เติบโต และร่ำเรียนวิชาภาพประกอบและประวัติศาตร์ศิลป์ที่ซาราโกซา เมืองทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสเปนที่มีทั้งทะเลทราย ทุ่งหญ้า และป่าทึบ เขาไปอยู่ที่เม็กซิโกซิตี้พักใหญ่โดยทำงานภาพประกอบให้สำนักพิมพ์ในยุโรปและลาตินอเมริกาหลายแห่งก่อนย้ายกลับมาใช้ชีวิตที่ซาราโกซาพร้อมภรรยาที่น่าทึ่ง–มาริอานา และแมวหนึ่งตัวที่ชื่อเมอร์ซี

มาริอานา เม็นดิอา เกิดที่มอนเตร์เรย์ เม็กซิโก และเคยใช้ชีวิตที่ฝรั่งเศสมาช่วงหนึ่ง เธอเป็นบรรณาธิการมากฝีมือจากประสบการณ์การดูแลหนังสือภาพสำหรับเด็กและวรรณกรรมเยาวชนให้กับสำนักพิมพ์กาสติโย ซึ่งเป็นสำนักพิมพ์ย่อยของกลุ่มบริษัทแมคมิลเลี่ยน เอดูเคชั่น ในการเวิร์กช็อปแต่ละครั้งเนื่องจากเฆซุสใช้ภาษาสเปนเป็นหลัก มาริอานาจึงเดินทางไปกับเขาด้วยเสมอเพื่อคอยช่วยแปลคำอธิบายต่างๆ เป็นภาษาอังกฤษ ไม่เพียงเท่านั้น ด้วยสายตาเฉียบแหลมของบรรณาธิการ มาริอานายังคอยให้คำแนะนำต่างๆ กับผู้เข้าร่วมเวิร์กช็อป รวมไปถึงเป็นที่ปรึกษาคนสำคัญของเฆซุสเรื่องกระบวนการเวิร์กช็อปอีกด้วย

La casa Rajata บ้านรชฏ

เวิร์กช็อปในกรุงเทพฯ ของเฆซุสและมาริอานาจัดขึ้นไม่ไกลนักจากแม่น้ำเจ้าพระยาในบริเวณร่มรื่นของบ้านรชฏซึ่งปัจจุบันเป็นที่พักของพี่น้อย–วิลาสินี ทองศรี ผู้ร่วมก่อตั้ง Koi & Noi STUDIO บ้านรชฏได้ชื่อมาจากหลวงรชฏการโกศล นักเขียนและนักแปลผู้เคยได้ทุนเล่าเรียนหลวงไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษ และหากใครยังจำได้ เมื่อ 14 ปีก่อน บ้านรชฏเคยเข้าร่วมโครงการพิพิธภัณฑ์ศิลปะระยะสั้นซอยสบาย และบ้านหลังหนึ่งในบ้านรชฏก็ได้เป็นที่พักของศิลปินชาวญี่ปุ่นคนสำคัญ โยชิโมโตะ นาระ การเชิญเฆซุส ซิสเนโรส และภรรยามาพักและทำเวิร์กช็อปในปีนี้ทำให้บ้านไม้กรุ่นกลิ่นอายของประวัติศาสตร์หลังเดิมคล้ายได้กลับมาเป็นสถานที่สำหรับโครงการศิลปินในพำนักระยะสั้นอีกครั้งโดยไม่ตั้งใจ

ชีวิตของพี่น้อย (ซ้าย) นั้นวนเวียนกับการทำงานในแวดวงศิลปวัฒนธรรมมาโดยตลอด เธอมีความฝันเล็กๆ อย่างหนึ่งคืออยากไปเรียนรู้วิธีการทำหนังสือภาพสำหรับเด็กที่อิตาลี พี่น้อยเป็นคนแรกที่ฉันรู้จักที่มุ่งมั่นไปเรียนที่ซาร์เมเดกับศิลปินและนักวาดภาพประกอบมืออาชีพอย่างลินดา วอล์ฟสกรูเบอร์ เป็นเวลาร่วมเดือนจนเป็นแรงบันดาลใจให้ฉันตามไปเรียนบ้าง

หลังเรียนจบและกลายมาเป็นเพื่อนกับลินดา ทั้งสองมีโปรเจกต์ทำหนังสือด้วยกันและมีแผนที่จะจัดเวิร์กช็อปในไทยทว่ายังไม่เป็นรูปเป็นร่างมากนัก เป็นความบังเอิญที่ในอีกหลายปีถัดมาเธอก็ได้รู้จักกับพี่ก้อย–สกุณี ณัฐพูลวัฒน์ (ขวา) บรรณาธิการและนักเขียนมากประสบการณ์ ทั้งสองถูกชะตาและมีโอกาสได้ทำงานร่วมกันในหลายๆ ครั้ง ภายหลังเมื่อพี่ก้อยตามรอยพี่น้อยไปเรียนบ้าง เธอก็ตกหลุมรักกับวิธีการสอนของคุณครูที่นั่นจนกลับมาชักชวนให้พี่น้อยทำโปรเจกต์เวิร์กช็อป Koi & Noi Studio เพื่อเปิดพื้นที่ให้ผู้สนใจในกรุงเทพฯ และเชียงใหม่ได้มีโอกาสเรียนรู้กระบวนการสร้างสรรค์งานจากนักวาดภาพประกอบมืออาชีพในแบบที่พวกเธอได้รับมาบ้าง

“เจ็ดปีที่รอคอย และเจ็ดชั่วโมงที่นั่งรถมา” ขวัญ หนึ่งในผู้เข้าร่วมเวิร์กช็อปเล่าว่าเมื่อเจ็ดปีก่อนเคยเขียนไปปรึกษาพี่น้อยเรื่องคอร์สเรียนที่ซาร์เมเดแต่เกิดเหตุไม่ได้ไป ความค้างคาในครั้งนั้นของขวัญยังคงติดอยู่ในใจ จนกระทั่งปีที่ผ่านมาขวัญเห็นข่าวการเปิดตัวของ Koi & Noi STUDIO และพี่น้อยเขียนมาบอกขวัญว่าทางสตูดิโอจะเชิญครูมา “นี่มันเรื่องจริงหรือนี่ มันเป็นไปได้หรือนี่…สนุกเหมือนไปเรียนที่เมืองนอกเลย” ขวัญบอกอย่างนั้น

ฉันคิดว่าเมื่อเทียบกันแล้วเวิร์กช็อปที่บ้านรชฏให้ความรู้สึกพิเศษไม่แพ้การไปเรียนในซาร์เมเด บ้านไม้เก่ามีบรรยากาศโปร่งเบาคล้ายคำเชื้อเชิญให้เข้ามาค้นหา มีความรื่นรมย์จากดนตรีและเสียงหัวเราะอบอวลอยู่ เฆซุสบอกกับฉันว่ามาริอานาช่วยเขาคิดขั้นตอนในการสอนได้ก็เพราะได้ยินเสียงขลุ่ยที่พี่เอก (สามีของพี่น้อย) เล่น เสียงเพลงนั้นจึงได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของเวิร์กช็อป Drawings&Tales

ทั้งเฆซุสและมาริอานาได้รับการต้อนรับอันอบอุ่นจากบ้านหลังนี้และพวกเขาก็ส่งต่อความรู้สึกเหล่านั้นไปสู่ผู้เรียน ความผ่อนคลายและเป็นมิตร–ฉันคิดว่าบรรยากาศของสถานที่เช่นนี้เองคือบันไดขั้นแรกที่จะทำให้เราวาดรูปได้ดี

Soy libre. ฉันเป็นอิสระ

จากการไปเวิร์กช็อปมาหลายที่ เฆซุสเล่าว่าเคยมีบางสถานการณ์เหมือนกันที่ทำให้เขารู้สึกอึดอัด นั่นคือเวลาที่ผู้เรียนมุ่งสนใจแต่เพียงเทคนิคการวาดภาพ แน่นอน เขาย่อมสอนได้ว่าการพิมพ์สีน้ำมันนั้นทำอย่างไร ควรใช้คู่สีแบบไหน และควรปรับองค์ประกอบให้เป็นอย่างไร ทว่าเทคนิคเป็นเพียงเครื่องมือ และกระบวนการคิดของเฆซุสมีความน่าสนใจมากกว่าความสวยงาม

เราจะเข้าใจสิ่งที่เฆซุสพยายามบอกได้ดียิ่งขึ้นหากย้อนกลับไปดูผลงานหนังสือภาพชั้นเยี่ยมหลายเล่มของเขาซึ่งเป็นที่รู้จักในระดับสากล ฉันคิดถึงเล่มที่ชื่อราม่อน จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โซร์โร โรโฆ ราม่อนเป็นผู้ชายผอมสูงและขี้อาย เขาเดินกางร่มตลอดเวลาแม้อยู่ในฤดูใบไม้ร่วง ราม่อนใช้ร่มเป็นเกราะกำบังและไม่กล้าบอกรักผู้หญิงที่ตัวเองชอบ วันคืนผ่านไป หลังจากครุ่นคิดอะไรได้หลายอย่าง ราม่อนหุบร่มลงเป็นครั้งแรก เขาบอกว่าไม่มีอะไรจะดีไปกว่าความรู้สึกที่สายฝนตกลงมากระทบใบหน้าจนเปียกปอน ความรู้สึกเป็นอิสระและกล้าหาญเช่นนี้ได้ถูกแสดงออกผ่านผลงานหลายชิ้นของเฆซุส

ในฐานะครู เฆซุสได้นำคุณสมบัติที่สำคัญยิ่งสองข้อนี้มาถ่ายทอดให้ผู้เรียนเข้าใจได้โดยง่ายผ่านโครงสร้างเวิร์กช็อปหนังสือภาพที่คิดไว้อย่างลงตัว

ธีมและรายละเอียดในแต่ละครั้งอาจแตกต่างกันไป หากลำดับขั้นตอนที่มักคล้ายกันอยู่เสมอคือ ภายใต้กรอบหลวมๆ ที่กำหนดเอาไว้แล้วอย่างขนาดและชนิดของกระดาษ เทคนิคที่ทดลองทำแล้วสนุกอย่างพิมพ์สีน้ำมันผสมสีชอล์กและพู่กันจุ่มหมึก การตัดกระดาษ รวมไปถึงเรื่องเล่าบางส่วนที่ตระเตรียมมาจากงานวรรณกรรม เฆซุสจะเชิญชวนให้ผู้เรียนสลายความกลัวของตัวเองโดยการดึงภาพความทรงจำของแต่ละคนที่มีต่อคำสั้นๆ ออกมาผ่านเทคนิคการพิมพ์อย่างง่าย

เขามีวิธีทำให้เราค่อยๆ เปิดเผยจินตนาการที่มีอยู่ในใจและนำสิ่งนั้นมาประกอบถักทอเป็นเรื่องราว ทีละขั้น ทีละขั้น เฆซุสสอนให้ทุกคนได้เรียนรู้วิธีสะกดรอยการทำงานของตัวเอง ทั้งยังสอนให้เรียนรู้จากผลงานของผู้อื่นโดยอ้อม ผู้เรียนได้แสดงความเป็นตัวเองออกมาพร้อมไปกับที่ผลงานอันมีลักษณะเฉพาะของแต่ละคนก็ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันผ่านการเรียบเรียงของเฆซุส

พี่เล็ก หนึ่งในผู้เข้าร่วมเวิร์กช็อปเขียนบันทึกเอาไว้ว่า “วาดรูปด้วยใจเบาสบายได้อีกครั้ง” และนี่คือข้อความบางส่วนจากหนังสือภาพของเธอ “…เด็กหญิงจึงรู้สึกว่าโลกนี้ช่างกว้างใหญ่ และความงามนั้นมีหลายแบบ แล้วความเศร้าในใจเธอก็หายไป”

¡Hasta la próxima! แล้วพบกันอีก!

โดยปกติเวิร์กช็อปของเฆซุส ซิสเนอโรสจะจัดเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ แต่สำหรับเวิร์กช็อปที่ไทยเขาปรับจำนวนเป็นสามวันเพื่อให้เหมาะสมกับความสะดวกของผู้เรียน และในขณะที่ฉันกำลังเขียนบอกเล่าเรื่องราวเหล่านี้ให้ทุกคนได้อ่าน เวิร์กช็อป Drawings&Tales ครั้งใหม่ก็ได้เริ่มต้นขึ้นที่ SENsitive Space เชียงใหม่เป็นวันแรก อยากให้คุณจินตนาการถึงเสียงพลิกหน้ากระดาษเบาๆ กลางแสงเช้าใต้ร่มเงาเขียวครึ้ม เสียงหัวเราะและความรู้สึกตื่นเต้นต่อถ้อยคำที่ไม่เคยคุ้น แก้มของใครสักคนคงเลอะเทอะเปรอะเปื้อน ประเดี๋ยวลังเล ประเดี๋ยวมุ่งมั่น เวลาที่ถี่กระชั้นเข้ามา ความรู้สึกประหลาดใจ ความสงบ ดังเช่นเหตุการณ์ที่ราม่อน ตัวละครของเฆซุสได้ประสบมา เฆซุส ซิสเนโรส คุณครูแสนวิเศษผู้นี้ได้สอนให้ผู้เรียนลดร่มที่พกติดตัวไปด้วยทุกที่ลง ไม่มีอะไรจะดีไปกว่าความรู้สึกถึงสายฝนที่ตกลงมากระทบใบหน้าจนเปียกปอน ไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการได้ละทิ้งความกลัวของตัวเองและลงมือวาดรูปด้วยสองมือและใจที่เป็นอิสระและกล้าหาญ

หมายเหตุ

• ผู้เขียนขอขอบคุณเฆซุสและมาริอานา, Koi&Noi STUDIO, บ้านรชฏ, ผู้เข้าร่วมเวิร์กช็อปทุกท่านที่อนุญาตให้บันทึกภาพ, คุณวรรณิศา เอี่ยมละออง และคุณภัทรสิริ อภิชิต ที่อนุญาตให้ใช้บันทึกในบทความ, คุณ June Osti ที่ช่วยเหลือการถอดเสียงภาษาเยอรมันเป็นไทย
• ติดตามข่าวสารและสอบถามคอร์สศิลปะโดยได้ที่ Koi&Noi STUDIO
  
• ผู้สนใจคอร์สที่โรงเรียนศิลปะนานาชาติแห่งมูลนิธิ Štěpán Zavřel เมืองซาร์เมเดสามารถตรวจสอบตารางเรียนปี 2563 ได้ที่ fondazionezavrel.it อ่านบันทึกการไปเรียนที่ซาร์เมเดได้ที่ wp.me และ wp.me
• อ้างอิงข้อมูลบ้านหลวงรชฏการโกศลจาก rattanakosineha.com

The post ทิ้งความกลัวแล้ววาดด้วยความอิสระและกล้าหาญ เวิร์กช็อปครั้งแรกในไทยของ Jesús Cisneros appeared first on a day magazine.

น้ำพุนั้นพุ่ง, ทุ่งระบัดใบ
โค้งไม้นี้เพื่อเสื้อสะบัดชาย!

พบผลฟักทองแอบกองอิฐเก่า

รอยเขลา รอยฝัน คอยฉัน คอยหาย

ใจเต้นตึกตักรอยรักทักทาย
ยิ้มฉายใครนะผละหน้าต่างนั้น—

ชายคาแสนใกล้
ทรงจำแสนไกล…”

ชายคาแสนใกล้ ทรงจำแสนไกล : กวี 4 บท
ประกาย ปรัชญา

บนเกาะเฮย์เบเลียดามีเฟื่องฟ้าชูช่อชมพูสดอยู่หน้าตึกสองชั้นสีเหลืองมัสตาร์ด ประตูเหล็กดัดประดับลวดลายดอกไม้กระจุ๋มกระจิ๋ม ผนังไม้ตีเกล็ดที่สีขาวหลุดล่อนไปเพราะเวลาและลมทะเล จดหมายเสียบคาอยู่หน้าบ้าน ม่านโปร่งและไม้หนีบผ้าสีแดงสด ไม้กวาดและที่โกยผงพลาสติก เขียว เหลือง น้ำเงิน วาววับอยู่หน้าร้านขายของชำ เก้าอี้เก่าทรงสวยวางระเกะระกะบนทางลาด นกหน้าเด๋อโต๋เต๋หาของกินอยู่หน้าคาเฟ่ คุณยายไซส์มินิในชุดลายดอกสะพรั่งไปทั้งตัว ร้านหนังสือมือสองซ่อนตัวอยู่ในตึกประดับไม้ฉลุและโค้งกระจกสีพร้อมคนขายอัธยาศัยดี ทั้งหมดนี้คือความทรงจำที่น่ารัก นี่คือสถานที่ที่น่าประทับใจ และใช่–เราจะไม่ได้เห็นสิ่งเหล่านี้ในซีนที่ชื่อ It’s far from Heybeliada.

ถ้าอย่างนั้นเฮย์เบเลียดาก็ปรากฏอยู่เพียงแค่ชื่อ…แต่จริงหรือเปล่านะ Simit ขนมปังงาชิ้นนั้นที่เธอวาด เป็นชิ้นที่เธอซื้อไว้ก่อนนั่งเรือข้ามฟากไปเฮย์เบเลียดายังไงล่ะ อย่างนี้นับด้วยไหม รูปเก่าใบละหนึ่งลีราที่เธอซื้อไว้ตั้งยี่สิบกว่าใบจากร้านบนเกาะนั่นอีก ฉันเห็นเธอหยิบมาดูอยู่บ่อยๆ ก่อนวาดภาพ อย่างนี้นับด้วยไหม ฉันว่าเธอนี่ช่างเป็นคนปากอย่างใจอย่างเสียจริง คิดถึงก็ไม่บอกออกมาตรงๆ อุตส่าห์วาดภาพสถานที่หนึ่งเพื่อที่จะบอกว่าคิดถึงอีกสถานที่หนึ่ง พิลึกคน

เธอเลือกภาพเปิดเล่มให้เป็นภาพระเบียงหน้าที่พักในคัปปาโดเกีย แหม แค่ภาพแรกก็ไกลเฮย์เบเลียดาไปโข แต่เธอรู้หรือเปล่าว่ามันก็แดดเดียวกัน ฟ้าเดียวกัน ที่หนึ่งมองออกไปเห็นน้ำทะเล อีกที่หนึ่งมองออกไปเห็นแต่ภูเขา อากาศต่างกันเพราะความสูงต่างกัน แค่นั้นเอง ถัดมาไม่กี่ภาพเป็นเบียร์โบมอนติ เธอดื่มตอนกลางคืน เงยหน้ามองขึ้นไปเป็นหมู่ดาว ไม่ต้องมองลงมาหรอกนะ อุดจมูกไว้ด้วยล่ะ แถวนั้นกลิ่นขี้ม้าหึ่ง ว่าแต่เธอเลือกเบียร์ยังไงนะตอนนั้น อ๋อใช่ เธอสุ่มหยิบมาเพราะกระป๋องดูสวยดี ฉันรู้ เธอไม่ใช่คอเบียร์–ก็ตอนที่แวะเฮย์เบเลียดาเห็นดื่มแต่น้ำส้ม ว่าแต่ทำไมเธอวาดฉากกระป๋องเบียร์เหมือนเป็นตอนกลางวันแดดแจ๋อย่างนั้น อย่างนี้ก็ไม่ตรงกับเหตุการณ์จริงน่ะสิ อย่างว่า พวกวาดรูปนี่ไว้ใจไม่ค่อยได้ ฟ้ากลายเป็นแดง เหลืองกลายเป็นเขียว ฉันเห็นเธอใช้สีอลหม่านไปหมด จะว่าไป หนังสือเล่มเล็กนี้ก็จ้าไปทั้งเล่มเหมือนไม่มีกลางคืนอยู่ในนั้นเลย

ฉันนับคนได้ห้าคนกับแมวอีกหนึ่งตัว ผู้หญิงหันหลัง ผู้ชายหันหลัง ที่นั่งหันหน้ามาก็ไม่เห็นหน้า อ้าว แล้วแมวนั่นก็ไม่ได้วาดมาจากแมวจริงๆ หรอกหรือ เป็นแมวเซรามิกงั้นหรือ โธ่…ทำไมมันเหงาอย่างนี้ ร้านอาหารไม่มีใครนั่ง สวนสาธารณะที่เธอวาดนั้นดูเงียบมาก อ้อ ในรูปสุดท้ายยังมีคนนั่งอยู่ตั้งหนึ่งคน ดูเผินๆ นึกว่าเป็นเมืองร้าง เธอพรางมันไว้ด้วยสีสดใสพวกนั้น แน่ะ ฉันรู้ทันหรอกนะ ทุกอย่างดูหยุดนิ่งไปหมด ฉันรู้เลยล่ะว่าถ้าเธอเลือกใช้สีแบบอื่น ฝีแปรงแบบอื่น ผลออกมาจะดูเหงากว่านี้อีก เอ…หรืออีกเหตุผลที่ง่ายกว่านั้นมาก เธอไม่ถนัดวาดคนใช่ไหม เลยทำเก๋ไก๋ด้วยการตัดโน่นตัดนี่ทิ้ง แหม สารภาพมาเถอะไม่มีใครว่าหรอก พวกนักวาดน่ะฟอร์มจัด เอ้า ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ ฉันจะถือว่าเป็นความตั้งใจของเธอ

ฉันชอบความพยายามจะเลอะเทอะของเธอด้วยนะ ทำใจลำบากไหมกว่าจะกล้าป้ายฝีแปรงลงไปแบบนั้น ก็เธอเนี้ยบมาแต่ไหนแต่ไร ฉันรู้เธอวาดภาพดอกไม้เป็นภาพแรก ก็ภาพที่ใช้เป็นหน้าปกนั่นไง สีชมพูแปร๋นแบบนี้เธอไม่ค่อยใช้ ดีแล้วที่ลองดู รู้สึกอย่างไรบ้างล่ะ หายใจขัดนิดๆ ใช่ไหม เธอทำได้ดีเลยนะ สีชมพูแปร๋นในหน้าอื่นๆ ก็ดูสนุกและผ่อนคลายดี แต่ก็ยังอดไม่ได้สินะ ขอใส่ความละเอียดเข้าไปนิดๆ หน่อยๆ ตรงลายอิฐยิบๆ นั่น ตรงเพดานยิบๆ นั่น แล้วก็ตรงกิ่งก้านของต้นไม้ เฮ้อ เธอต้องหัดผ่อนคลายให้มากกว่านี้ เบียร์ที่วาดไว้หน้าก่อนๆ ไม่ช่วยอะไรเลยหรือ หยิบมาดื่มเสียบ้าง

ฉันอยากให้เธอจดจำเวลาที่สีชอล์กได้เลอะมือเอาไว้ ชมพู เหลือง แดง น้ำเงิน เขียว สนุกเนอะ ภาพที่ไม่มีโจทย์ สีกวอชหรือสีน้ำมัน ง่ายหรือยาก แห้งเร็วหรือแห้งช้า จะเพนต์หรือจะพิมพ์ การตัดสินใจเล็กๆ พวกนี้มีอยู่ตลอดระหว่างทาง ทางสั้นๆ ด้วยสิ แค่ 24 หน้าเท่านั้นล่ะ น้อยไปสำหรับความทรงจำของเธอ ฉันรู้

อ้าว…มาถึงตรงนี้ เฮย์เบเลียดาของฉันก็หายไปไหนเสียแล้ว ฉันว่ามันก็ยังหลบๆ อยู่ในภาพ…หรือเธอว่าไง

Heybeliada is a small lovely island in Turkey, a place where I’m impressed. However, it’s strange when I have to transform my memory to illustration, I have only Istanbul’s and Cappadocia’s fractures. Heybeliada’s doesn’t appear. That’s why I’d like to call my zine It’s far from Heybeliada.

Zine : It’s far from Heybeliada. บันทึกความทรงจำจากทริปตุรกี
Maker : Yodchat*Tinyline
zine พิมพ์ 4 สี ขนาด 14 x 20 cm จำนวน 21 หน้า ราคาเล่มละ 380 บาท
พิมพ์ครั้งแรก : ตุลาคม 2562 จำนวน 100 เล่ม
สำนักพิมพ์ : Volcano Cries

วางจำหน่ายที่ร้านหนังสือก็องดิด, ร้านหนังสือ Fathom Bookspace และ เพจ Volcano Cries 

The post It’s far from Heybeliada. : zine สีสดใสบันทึกความทรงจำสีจางจากเกาะเฮย์เบเลียดา appeared first on a day magazine.