ทริปนี้เกิดขึ้นโดยการวางแผนล่วงหน้าแค่ 15 วัน หลังจากเราที่ไปใช้ชีวิตอยู่ในมอลตาได้ 1 เดือน

เมื่อเราถือพาสปอร์ตที่มีวีซ่าเชงเก้นไว้ในมือหนึ่งข้าง มืออีกหนึ่งข้างก็คอยคลิกเข้าเว็บไซต์ Skyscanner แบบรัวๆ แล้วเลือกปลายทางว่า ‘ถ้ายังไม่รู้ว่าจะไปไหนดี’ เราก็จะค้นพบว่ามีตั๋วเครื่องบินราคาถูกมากมายจากประเทศเพื่อนบ้านรอเราอยู่ 

ปิ๊งงงงงงง (เหมือนนางฟ้ามาเสก) สวิตเซอร์แลนด์ 1,200 บาท! มันถูกมาก แต่ ณ ขณะเดียวกันก็เกิดคำถามกับตัวเองว่า ฉันไปทำอะไรนะ

เพราะสวิตเซอร์แลนด์เป็นประเทศที่ไม่เคยอยู่ในความคิดมาก่อนเลยสักนิด เห็นภาพวิวสวยๆ บนหน้าเดสก์ท็อปมาตั้งแต่เด็กจนชินตา และเป็นประเทศที่ดูเหมือนใครๆ ก็อยากไปและใฝ่ฝัน ฉันเลยรู้สึกงั้นๆ กับประเทศนี้ 

จนได้ไปพบกับ paragliding บนยอดเขาหิมะ แถบทะเลสาบลูเซิร์นอันสวยงาม ที่ทำให้ว้าวจนอยากลุกขึ้นมาเต้นและอยากไปมากขึ้นมาทันที โอเค กดซื้อตั๋วเครื่องบิน ชิลล์ๆ ลุยเดี่ยว 12 วัน

paragliding ที่นี่สามารถเล่นได้ตลอดปี ขึ้นอยู่กับสภาพอากาศในแต่ละวัน แต่จะพีคมากช่วงฤดูร้อนในเดือนสิงหาคม เพราะเป็นช่วงฟ้าใส การเลือกวันควรเช็กพยากรณ์อากาศให้ดีด้วย หรือถามจากครูฝึกเพื่อความชัวร์ เพราะถ้าหากว่าฟ้าสวยเราก็จะได้รูปสวยนั่นเอง

เรานั่งรถไปพร้อมครูฝึกและนักท่องเที่ยวชาวอเมริกันอีก 5 คน ไปยังจุดฝากกระเป๋า เปลี่ยนรองเท้าเรียบร้อย แล้วไปขึ้นยอดเขาด้วยกระเช้าที่มีวิวสวยๆ ตลอดทาง

เราจำความสูงของยอดเขาไม่ได้ แต่รู้สึกได้ว่ารอบข้างมีก้อนเมฆลอยอยู่ บนนั้นมีแค่พวกเรากับครูฝึก ไม่มีนักท่องเที่ยวคนอื่นเลย วิวเลยโล่งและสวยสงบมาก 

Dani ครูฝึกที่เป็นผู้อยู่ติดกับหลังของเรา คอยดูทิศทางลม เปลี่ยนจุดร่อนไปประมาณ 3 รอบกว่าจะได้จุดที่เหมาะสม เพราะลมเปลี่ยนทิศทางตลอดเวลา เมื่อหาจุดที่เหมาะสมได้ ชุดอุปกรณ์พร้อมแล้ว สิ่งที่เขากำชับสุดๆ ขณะเริ่มร่อนคือ เราต้องวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้และอย่าหยุดวิ่ง เพื่อให้ลมยกชูชีพขึ้นให้สูงและลอยอยู่บนฟ้าได้นาน ไปค่ะ พี่ Dani! วิ่ง วิ่ง วิ่งงงง

ฟิ้วววววว… ผิดคาด มันนิ่มและชิลล์มาก ไม่มีกระตุกอะไรเลย และไม่น่ากลัวอย่างที่คิด เหมือนเราได้นั่งเล่นอยู่บนท้องฟ้า ได้มองยอดเขาตรงหน้า มองน้ำ มองพื้นหญ้าในมุมกว้างๆ แบบมีสายลมโอบล้อมรอบตัว เท้าที่ไม่ได้แตะพื้นรู้สึกได้ถึงความเป็นอิสระอย่างบอกไม่ถูก

จนกระทั่งเมื่อ Dani เริ่มพาเราเข้าสู่ไฮไลต์ คงกลัวว่านั่งชิลล์นานๆ จะเบื่อ เขาจึงเริ่มหมุนชูชีพ เหวี่ยงเราอยู่ในแนวขนานกับพื้นโลกด้วยความเร็ว 3 เท่า เพื่อให้ได้วิดีโอที่เห็นบรรยาศแบบ 360 องศา ตอนนั้นเกร็งมาก และหากมากกว่านี้คิดว่าคงจะอ้วกแล้ว

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานเราก็ลงถึงพื้นทุ่งหญ้ากว้างใหญ่สีเขียวที่มีดอกไม้ป่าสีเหลืองน่ารักอย่างนิ่มนวล หลังจากนั่งเล่นอยู่บนฟ้าประมาณ 15-20 นาที ความรู้สึกที่ได้รับมันดีมาก เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่คุ้มค่าในชีวิตจริงๆ

หลังจากที่ทุกคนแยกย้าย เราก็เดินทางไปยังบ้านพักที่จองไว้ผ่าน Airbnb นั่นคือบ้านกลางทุ่งที่อยู่ห่างจากตัวเมืองลูเซิร์นออกไปไม่ไกลนัก เพราะความอยากวิ่งเล่นท่ามกลางทุ่งหญ้าสีเขียว บ้านหลังนี้จึงเป็นอีกหนึ่งสถานที่ที่เป็นจุดหมายในการเดินทาง

เราคือ ‘แขกคนแรก’ Helen เจ้าของบ้านกล่าวหลังจากทักทายต้อนรับอย่างอบอุ่น

บ้านที่อยู่กันแค่พ่อแม่ เพราะลูกสาวต้องเข้าไปทำงานในเมืองกันหมด บ้านหลังใหญ่จึงมีห้องของลูกสาวให้เข้าพัก 

บ้านของเฮเลนมีวัว  30 ตัว ม้า 2 ตัว และแมวน้อยวิสกี้ 1 ตัว ซึ่งเจ้าตัวนี้รับแขกสุดๆ

เฮเลนมีสวนผักน้อยๆ อยู่หลังบ้าน ปลูกผักสลัดไว้ทานเองและแบ่งให้เราทานด้วย มีทุ่งหญ้าสีเขียวรอบบ้าน มีภูเขาโอบล้อมอยู่ไกลลิบๆ สามารถมองเห็นได้จากหน้าต่างห้องนอน 

จากบ้านเราเดินทางไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตด้วยการนั่งรถบัสแค่ 5 นาที แต่ไม่ เราจะเดิน เมื่อกดดูในกูเกิลแมปส์แล้วใช้เวลาทั้งหมด 30 นาที แต่พอเดินจริงๆ เราใช้เวลาเกือบ 2 ชั่วโมง เพราะเดินเข้าๆ ออกๆ ทุ่งหญ้าข้างทางอย่างสนุกสนาน

คนสวิสทั้งน่ารักและใจดี เราสามารถเดินเล่นเข้าไปฟาร์มหรือทุ่งหญ้ากว้างได้โดยไม่หวงห้าม คนที่นั่นกลับทักทายและส่งยิ้ม ยิ่งถ้าหากเรามีท่าทางสงสัยก็จะมีคนเข้ามาถามไถ่หรือให้ความช่วยเหลือแม้จะคุยกันคนละภาษาก็ตาม

นับว่าเป็นอีกเมืองที่น่ารักและสวยมากจริงๆ เข้าใจแล้วว่าทำไมสวิตเซอร์แลนด์จึงเป็นที่ที่หลายคนใฝ่ฝัน

คงมีสถานที่ที่สวยงามกว่านี้อีกมากที่เรายังไปไม่ถึง และมีอะไรที่มากกว่าความสวยงามบนหน้าเดสก์ท็อปที่ควรค่าแก่การไปสัมผัสด้วยตัวเอง

The post รับบทเป็นนางเอก Crash Landing on You วิ่งไปในทุ่งหญ้าและนั่งเล่นบนท้องฟ้ากลางหุบเขา Luzern appeared first on a day magazine.

เริ่มต้นฤดูแห่งดินแดนที่พระอาทิตย์ไม่ยอมลาลับกลับไปไหน กลางคืนที่ไร้ความมืด มีแต่แสงสว่างยาวนานตลอด 24 ชั่วโมง เป็นช่วงเวลาที่นาฬิกาเป็นสิ่งที่สำคัญแต่ไม่ที่สุด เพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดของเราคือม่านทึบแสงในห้องนอน

เราได้ที่พักเป็นห้องนอนในอพาร์ตเมนต์ของพี่บี พี่คนไทยที่แต่งงานใช้ชีวิตกับหนุ่มชาวนอร์เวย์และมีลูกชายเป็นหนุ่มน้อยน่ารัก 1 คน เป็นหนึ่งในความโชคดีที่ตัดสินใจเลือกที่พักนี้ก่อนเดินทางมาที่นี่เพียงวันเดียว และการเช็กพยากรณ์อากาศก่อนซื้อตั๋วเครื่องบินคืออีกหนึ่งความภาคภูมิใจ เพราะฟ้าใสตลอดทุกวันที่อยู่ที่นี่ ซึ่งวันก่อนและหลังจากที่เราอยู่นั้นฝนตกเหมือนฟ้ารั่ว

08:00 น.

เราออกจากที่พัก เดินลัดเลาะไปตามทางเดินริมน้ำที่อยู่ห่างจากอพาร์ตเมนต์ไม่ไกล ทุกอย่างเงียบสงบ ได้ยินเพียงเสียงคลื่นน้ำเบาๆ และเสียงนกร้อง น้ำใสมากจนเห็นพื้นดินใต้น้ำ เราหยิบโน้ตบุ๊กขึ้นมา นั่งลงบนม้านั่ง ทำงานไปพร้อมกับวิวหลักล้านที่อยู่เบื้องหน้าโรงเก็บของสีแดง ดอกไม้ป่าสีเหลือง สีเขียวสดของผืนหญ้า สีฟ้าของแม่น้ำและท้องฟ้า เรารู้สึกดีมากจนตอนนั้นเกิดคำถามในหัวว่า

‘ทำยังไงถึงจะย้ายบ้านมาอยู่ที่นี่ได้นะ’

เอาจริง ถึงตอนนี้ก็ยังคิด คิดถึงอากาศบริสุทธิ์ที่สูดได้เต็มปอดของที่นั่นจริงๆ

10:30 น.

เราเก็บโน้ตบุ๊ก พร้อมเดินทางเข้าเมือง วันนี้ในเมืองมีเทศกาลพอดี มีขบวนพาเหรดที่ผู้คนแต่งตัวแฟนซี มีวงโยธวาทิตที่เล่นโดยวัยรุ่นอายุ 40-50 ปี มีการแข่งขันพายเรือที่เสียงเชียร์ดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ ยืนอยู่ตรงนั้นก็ได้ลุ้นไปกับเขาด้วยแม้ไม่รู้เลยว่าคือเทศกาลอะไร แลดูเป็นสีสันของซัมเมอร์มากๆ อะไรๆ ก็ดูน่ารักไปหมด

12:00 น.

อย่างที่บอกว่าเราโชคดีมากที่ตัดสินใจมาพักบ้านพี่บี บวกกับที่เรามาตรงกับวีคเอนด์พอดี ครอบครัวพี่บีจึงอาสาขับรถพาเที่ยว ไปดูโบสถ์ที่เป็นแลนด์มาร์กสำคัญ ไปดูวาฬในทะเลสาบที่อยู่ห่างออกไป แต่ช่วงนี้วาฬอาจจะย้ายถิ่นไปแล้วจึงไม่เห็น แต่ไม่เสียดายเลย เพราะวิวตรงนั้นสวยมากจริงๆ

15:00 น.

แม้จะไม่เจอวาฬ แต่เราก็ได้เจอเรนเดียร์ สำหรับที่นี่แล้วเรนเดียร์เป็นสัตว์ที่สามารถพบเจอได้ไม่ยากนัก เขาของมันน่ารัก ผิวสัมผัสดูคล้ายกำมะหยี่ เดินเล่นริมถนน หาหญ้ากินตามข้างทางเหมือนวัว กินแบบเงียบๆ ไม่สนใจใครทั้งสิ้น เราเดินเข้าไปใกล้ๆ ก็ยังคงกินหญ้าต่อไป แต่พอหมาเดินผ่านมาเท่านั้นแหละ วิ่งหลบกันตัวเอียงเชียว

18:00 น.

เราเดินทางกลับมาที่อพาร์ตเมนต์เพราะพี่บีชวนทานข้าว

และนี่คืออาหารนอร์เวย์   

ผิด! พี่บีชวนเพื่อนมาที่บ้านและทำอาหารกินกัน แต่ก็ได้แบ่งปันให้แขกอย่างเราเข้าไปร่วมวงด้วย โชคดีอีกแล้ว เพราะอาหารอร่อยน้ำตาจะไหล คิดถึงอาหารไทยมาก ไม่ได้กินเลยตั้งแต่มาอยู่ยุโรป 2 เดือนกว่า มือนี้ทำให้หายอยากไปได้เยอะเลย

21:00 น.

บรรยากาศตอน 3 ทุ่มที่ยังคงเหมือนบ่าย 3 โมง เราเดินออกมาทางหลังที่พักเพื่อไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตที่อยู่ใกล้มากและยังคงเปิดอยู่ โลเคชั่นของที่พักราคาหลักพันนี้ช่างคุ้มค่าเสียเหลือเกิน ธรรมชาติและทะเลสาบที่ห้อมล้อมอยู่นี้นั่งมองยังไงก็ไม่รู้สึกเบื่อ อากาศหนาวแต่รู้สึกกำลังดี เพราะยังคงมีแสงแดดให้ความอบอุ่น หันมองดูนาฬิกาอีกที 4 ทุ่มกว่าแล้ว ยังไปไม่ถึงซูเปอร์มาร์เก็ตเลย

23:30 น.

เราเดินต่อไปตามทางเดินริมน้ำ ทางเดียวกับที่เราเดินไปในตอนเช้า เป็นทางที่จะพาเราไปสู่อ่าว Telegrafbukta จุดชมพระอาทิตย์เที่ยงคืน มีคนพาน้องหมาออกมาเดินเล่น และยังมีคนมาวิ่งออกกำลังกาย ‘นอนไม่หลับเหมือนกันสินะ’ เราแอบคิดในใจเบาๆ ดูเป็นช่วงเวลากลางคืนที่ไม่น่ากลัวเลย กลับกันกับช่วงฤดูหนาวของที่นี่ที่มืดตลอด 24 ชั่วโมง ไม่มีแสงอาทิตย์ใดๆ พี่บีบอกว่าช่วงนั้นไปไหนมาไหนอันตราย

03:00 น. 

เรากลับมาถึงที่พักสักพัก ตอนนี้น่าจะเป็นช่วงเวลาที่สว่างน้อยที่สุดของวัน เรายังคงตาค้างมาก ท้องฟ้าเหมือนเวลา 6 โมงเย็น และดูเหมือนว่าหลังจากนั้นฟ้าจะค่อยๆ สว่างขึ้นอีกครั้ง

04:30 น.

นึกขึ้นได้ ปิดม่าน

Good night!

The post ชั่วโมงที่ไร้ความมืดมิดกับพระอาทิตย์เที่ยงคืนที่ Tromsø appeared first on a day magazine.

คนรอบๆ ตัวเรามักจะมีคำถามนี้จนกลายเป็นคำถามยอดฮิตติดหูเราไปแล้ว น้อยคนนักที่รู้จักที่นี่

Malta เป็นประเทศเกาะเล็กมากๆ ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ที่มีคนเคยบอกไว้ว่าเล็กกว่าภูเก็ตบ้านเราเสียอีก

ในเช้าวันอังคารที่น่าหงุดหงิดเพราะมีผู้โดยสารทะเลาะกับคนขับรถบัส อยู่ดีๆ รถบัสก็จอดนิ่งสนิทเหมือนต้องรอเคลียร์ปัญหา วันนี้เราตั้งใจไปเดินตลาดที่เมือง Birgu ซึ่งเป็นตลาดนัด มีผัก ผลไม้ เสื้อผ้า และของใช้ราคาถูก เรากลัวตลาดวายจึงขอให้คนขับเปิดประตูเพื่อลงจากรถ และภาพแรกที่เห็นตอนก้าวลงจากรถทำเอาเราถึงกับร้องว้าวในใจ “สวยยยยยยเว้ย” ภาพวิวริมน้ำที่ไม่ได้คาดหวัง เพราะไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับเมืองนี้เลย รู้แค่ว่าจะมาตลาดนัดที่มีทุกๆ วันอังคาร

กลายเป็นเช้าวันอังคารที่สดใสในวันฟ้าใสอากาศดี ลมอ่อนๆ มีเรือลำเล็กใหญ่มากมาย ตึกป้อมปราการสีทรายตัดกับสีท้องฟ้า น้ำ และผืนหญ้าสีเขียว ดูสบายตาสุดๆ เป็นเมืองที่ดูใหม่ แต่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์  มีคนออกมาตกปลาและเดินเล่นริมน้ำรอบๆ ดูชิลล์และสงบมาก ที่สำคัญนักท่องเที่ยวไม่พลุกพล่านเลย

ระหว่างทางที่เดินนั้น เราเดินคนเดียวก็จริง แต่กลับไม่รู้สึกเหงาเลยสักนิด คนที่นี่มักทำให้เราอมยิ้ม ไม่ว่าเขาจะอยู่ห่างจากเราหลายเมตร หรือกำลังขับรถในขณะที่เราเดินผ่านหรือข้ามถนน บางครั้งเราก็จะได้ยินเสียง “Hello” ตามด้วยการทักทายสภาพดินฟ้าอากาศที่สดใสของวันนี้ และจบด้วยคำอวยพร “Have a nice day” เสมอๆ

เราเดินต่อไปยังโซนเมืองเก่า ที่นี่ตึกสวย และสงบมาก ระหว่างทางเจอคุณตาชาวมอลทีสท่าทางใจดีออกมานั่งเก้าอี้ตัวเล็กๆ อาบแดดอุ่นๆ หน้าบ้าน พร้อมส่งยิ้มและพูดคุยทักทายคนที่ผ่านไปผ่านมาตลอดเวลา

“Cheese!” เราพูดพร้อมยกกล้องขึ้นและกดถ่าย แชะ

“Smile!” เสียงคุณยายคนสวยคนหนึ่งเดินผ่านมาแซวระหว่างที่คุณตากำลังยิ้ม ทั้งคู่มองหน้ากันแล้วก็หัวเราะคิกคักกันอย่างน่ารัก เป็นภาพที่ดูอบอุ่นมากๆ เสียดายที่ถ่ายไว้ไม่ทัน เพราะมัวแต่หัวเราะไปด้วย

คุณยายถามว่าเราชอบมอลตาไหม เราตอบว่า “แน่นอน! เราชอบน้ำ เราชอบประตู หน้าต่าง และระเบียงบ้านของคนที่นี่”

บ้านของคนมอลตาจะมีประตูหน้าต่างที่เป็นเอกลักษณ์ โดยเฉพาะระเบียงที่ยื่นออกมา และแต่ละบ้านจะตกแต่งด้วยสีสันที่แตกต่างกันออกไป ซึ่งทำให้ดู colorful ทุกครั้งที่เดินไปตามตรอกซอกซอย เราจะรู้สึกสนุกและตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้เห็น ชอบทุกบานจริงๆ ทำเอาเมมฯ กล้องเราเต็มไปเลย

ความสุขอีกอย่างของที่นี่คือมีที่นั่งและเก้าอี้เยอะมาก อาจจะมีจำนวนมากกว่าคนที่อาศัยอยู่ซะอีก จะนั่งพักเมื่อไรก็ได้ มีวิวสวยๆ ให้ชมอยู่ทุกที่ จะมองน้ำใสๆ หรือแหงนมองฟ้าสวยๆ ก็ได้หมด

และแม้จะเป็นเมืองติดทะเลแต่ไม่ได้มีกลิ่นน้ำเค็มหรือเหนียวตัวสักนิดเลย เหมือนอยู่ริมทะเลสาบยังไงอย่างงั้น

และนี่คือที่ที่สายชิลล์อย่างเราก็จะหัวใจพองโตหน่อยๆ

The post ลัดเลาะดูหน้าต่าง ประตู แล้วออกมานั่งแหงนดูท้องฟ้าและผืนน้ำ ที่เมืองท่า Birgu ใน Malta appeared first on a day magazine.