ทริปนี้เกิดขึ้นจากการบังเอิญไปเจอภาพโปรไฟล์ในเฟซบุ๊กของเพื่อนคนหนึ่ง
ยืนนิ่งๆ บนจุดสิ้นสุดของทางเดิน ฉากหลังเป็นภาพภูเขารูปทรงพีระมิดตั้งตระหง่าน
เบื้องล่างเป็นหุบเขามีลำธารไหลผ่าน ใจเต้นตุ๊บตั๊บๆ ให้ความรู้สึกราวกับว่าเราอยู่ตรงนั้นกับเขาด้วย
ทั้งสวยทั้งหวาดเสียว

สอบถามได้ความว่าที่มาของภาพถ่ายใบนี้มาจากเส้นทางเดินป่าที่ชื่อว่า
Cascade Saddle เชื่อมระหว่าง West Matukituki (Wanaka) กับ Rees-Dart Track (Glenorchy) การเดินทางจากเมือง Wanaka ถึงจุดเริ่มต้นทางเดินที่ The Raspberry Creek Car Park ระยะทางรวม 54 กิโลเมตร หากใครมีเวลาไม่มาก
มีเส้นทางเดินป่าสั้นๆ 5 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทาง 1.5 – 2 ชั่วโมงจากที่จอดรถ ชื่อ Rob Roy Glacier ซึ่งเปิดประสบการณ์ให้เราได้สัมผัสธารน้ำแข็ง น้ำตก
และวิวภูเขาสูงแบบใกล้ชิด

หากใครที่มีประสบการณ์เดินป่ามาก่อน
และมีเวลาหน่อยที่
Mt. Aspiring National Park ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในสถานที่ถ่ายทำหนังเรื่อง The Lord of the Rings มีเส้นทางเดินป่าที่น่าสนใจหลายเส้นทาง
เช่น Liverpool Hut, French Ridge Hut และ Cascade Saddle เป็นต้น สำหรับนักพิชิตยอดเขา ขอแนะนำ Mt. Aspiring ได้ชื่อว่าภูเขาที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ของนิวซีแลนด์ ความสูง 3,033 เมตร ได้รูปสามเหลี่ยมพอดิบพอดี ซึ่งไม่ว่าจะเลือกเส้นทางไหน
ที่หมายแรกที่ต้องไปให้ถึงคือ Aspiring Hut ที่พักค้างแรมของ
New Zealand Alpine Club ตั้งอยู่กลางหุบเขา
ล้อมรอบด้วยวิวภูเขา มี 38 เตียงนอน ได้รับความนิยมสำหรับคนทุกกลุ่มพราะเป็นเส้นทางเดินป่าที่เข้าถึงง่าย
ส่วนใหญ่เดินบนทางราบ
ผ่านฟาร์มวัวของเกษตรกร ระยะทาง 9 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางแค่ 2 ชั่วโมง

Cascade Saddle เป็นเส้นทางเดินป่าที่เหมาะสำหรับช่วงหน้าร้อนของทุกปี
(พ.ย. – เม.ย.) หากเป็นฤดูอื่นๆ
จะต้องมีประสบการณ์การเดินป่า มีอุปกรณ์และการเตรียมความพร้อมที่เหมาะสม เพราะนอกจากจะมีชื่อเสียงด้านความสวยงามของวิวทิวทัศน์แล้ว
อีกด้านหนึ่งก็ถือว่าเป็นเส้นทางสายมรณะที่มีอัตราการตกเขาและมีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในนิวซีแลนด์
ได้ชื่อว่าเป็น track ที่อันตรายติด 1 ใน 20 ของโลก

เราออกเดินทางกันในช่วงปลายเดือนมีนาคม
อากาศกำลังดี ที่สำคัญมีเพื่อนร่วมทริป จุดมุ่งหมายของกลุ่มเราคือ ต้องการพิชิต Cascade Saddle ให้ได้ภายใน 1 วัน (เป็นทางเลือกสำหรับคนที่ไม่อยากเคลื่อนย้ายรถ)
เพราะเส้นทางนี้พักค้างแรมที่ Dart Hut
ได้ และสิ้นสุดทางเดินที่ Glenorchy (Rees-Dart
Track) ระยะทางรวม 46 กิโลเมตร เดินทางกัน 4 – 5 วันเลยทีเดียว
พวกเราเลยเลือกเดินทางลัดไปกลับ 12 กิโลเมตร ออกเดินทางกันช่วงเช้า 8 โมง กะว่ากลับถึงที่พัก Aspiring Hut 2 ทุ่ม เดินทางกันแบบ 12 ชั่วโมงต่อเนื่อง

จาก Aspiring Hut ถึง The
Pylon (จุดสูงสุด) ใช้เวลา 4 ชั่วโมง ผ่านป่าไม้ น้ำตก ลำธาร
ฟังเสียงนกเคล้าเสียงน้ำ ให้ความรู้สึกสดชื่น ตลอดเส้นทาง สิ่งที่ต้องเตรียมใจก็คือความสูงและความชันที่ไต่ระดับความโหดขึ้นไปเรื่อยๆ

ใกล้จะพ้นเขตป่า
ภูมิประเทศเปลี่ยนเป็นทุ่งหญ้าแอลไพน์ มองไปทางไหนก็เจอแต่หมอก ถอดใจว่ามาทริปนี้คงไม่ได้เห็นอะไร
แอบบ่นในใจแต่สองเท้ายังคงก้าวต่อไป พอพ้นเขตหมอกเท่านั้น
ภาพวิวยอดเขาคล้ายมงกุฎเพชร ถูกโอบกอดไปด้วยทะเลหมอกเบื้องล่าง
ขาวราวกับสำลีฟูละล่องอยู่บนท้องฟ้า ทำให้ใจชื้นขึ้นมาหน่อยว่าเราจะได้เห็นอะไรบ้าง ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่า Cascade Saddle คืออะไร แล้วเส้นทางนี้จะพาไปสิ้นสุดที่ตรงไหน

ช่วงที่ยากที่สุดของ track นี้อยู่ที่ก่อนจะถึงจุดสูงสุด The Pylon (1,835 m) ต้องอาศัยการปีนหินทางขึ้นค่อนข้างชัน ลื่นและแคบ
มีป้ายเตือนให้ระวังตกเขา นี่ขนาดมาหน้าร้อนไม่มีหิมะยังต้องระวังกันเป็นพิเศษ

นึกถึงว่าหากสภาพอากาศเลวร้าย ฝนตก ลมแรง
หิมะถล่ม นี่คงยากที่จะหาแหล่งกำบังบนยอดเขาที่มีเพียงหินกับหญ้า (Snow Grass and Tussock) ที่เพิ่มความลื่น
เข้าใจแล้วว่าทำไมที่นี่จึงมีคนตกเขากันมากกว่าเส้นทางเดินป่าทั่วไป

หลังจากเดินทางมากว่าครึ่งค่อนวัน 6 ชั่วโมงจาก Aspiring Hut ในที่สุดเราก็พิชิต Cascade Saddle จาก The Pylon เราต้องเดินลงเขามาเจอลำธารที่ใช้เป็นสถานที่กางเต็นท์ค้างแรมของนักเดินป่า
และข้ามภูเขาไปอีกลูกนึง รู้สึกทึ่งราวกับว่าได้ไปผจญภัยในดินแดนที่ไม่ได้คาดฝันมาก่อน
เหมือนการเดินทางของ Hobbit ใน Unexpected Journey วิวและการผจญภัยที่ได้ไม่มีซ้ำ แถมยังมีอะไรใหม่ๆ
ให้ตื่นตาตื่นใจตลอดเส้นทางก่อนจะถึงที่หมาย

เราพักทานข้าวเที่ยงกันที่ Cascade Saddle แทบไม่รู้สึกตัวเลยว่ามาถึงแล้ว
เพราะ Cascade Saddle ที่เราดั้นด้นออกตามหา เป็นเพียงชะง่อนหินเล็กๆ
ไม่ได้เป็นจุดสูงสุดของยอดเขา ไม่ได้เป็นจุดสวยสุดของเส้นทางนี้ เป็นเพียงจุดที่คั่นกลางระหว่างภูเขาสองลูกคือ
Mt. Liverpool กับ Mt. Tyndall เผยให้เห็นวิว 360 องศาของภูเขาและหุบเขาทั้งสองด้าน จากความยากลำบากในการปีนป่ายเพื่อพิชิตจุดนี้
หลังจากการค้นพบเส้นทางเดินนี้ของ C.E. Smith กับ
A.P. Harper ใน ค.ศ. 1939 เป็นเวลากว่า 20 ปี ก่อนที่เจ้าหน้าที่จะเปิดให้นักเดินทางเข้ามาเที่ยว
แถมในระยะหลังมีคำถามเกี่ยวกับความปลอดภัยของเส้นทางนี้ ถึงขนาดว่าจะต้องปิดไม่ให้เข้ามา
หรือเปลี่ยนแปลงเส้นทางเดินใหม่ เพื่อลดอัตราการตกเขา โชคดีที่ยังไม่ได้ข้อสรุป
ทำให้วันนี้เรามีโอกาสได้มาเยือน วิวที่ได้คุ้มค่าทุกฝีก้าว สมกับคำที่ว่า ‘The best view comes after the
hardest climb’

การเดินทางไกลที่เหนื่อยล้า
ขาที่อ่อนแรงแทบจะก้าวต่อไปไม่ไหว กลับมีพลังขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์ใจ
เมื่อมองย้อนกลับไปถึงวันแรกที่เราตั้งใจแค่จะมาเที่ยวถ่ายรูป แต่พอมาถึงจริงๆ
กลับไม่กล้าเพราะเจ้าหน้าที่แจ้งว่าอันตรายเกินไปในช่วงที่ยังมีหิมะบนยอดเขา ผิดหวังนิดๆ
ที่ไม่ได้มาเที่ยวได้ง่ายๆ อย่างใจคิด แต่ก็ถือโอกาสสำรวจรอบๆ ใน Rob Roy Glacier และ Liverpool Hut ซึ่งวิวที่ได้ก็สวยงามไม่แพ้กัน
แถมยังได้บทเรียนโบกรถเที่ยวคนเดียวแบบเขินๆ ในที่สุดเราก็ได้กลับมาเยือนที่นี่อีกครั้งแบบไม่ได้ตั้งความหวังอะไรมาก
การเปิดใจทำให้เราได้สัมผัสประสบการณ์ใหม่ๆ ภาพต่างๆ ที่เราเห็นตลอดเส้นทางไม่ว่าจะเป็นธารน้ำแข็ง
Dart Glacier แคยอนที่สะท้อนเงาแดดระยิบระยับราวกับโลหะที่มีชีวิต ภาพของ Mt. Aspiring ที่โดดเด่นเป็นแรงบันดาลใจได้สมชื่อ อีกทั้งความพยายามที่จะไปให้ถึง
Cascade Saddle แม้ว่าระหว่างทางจะยากลำบากแค่ไหน ก็คุ้มค่าแล้วที่ได้มาเยือน
เข้าใจแล้วว่า บางครั้งจุดมุ่งหมายปลายทางไม่ได้สำคัญเสมอไป ความสุขของการเดินทางเกิดขึ้นในระหว่างทางนั่นเอง
อยากจะย้อนไปขอบคุณเจ้าของภาพใบนั้นที่เปิดโอกาสให้เราได้ถ่ายภาพอีกหลายใบที่คิดว่าน่าจะเป็นแรงบันดาลใจให้ใครหลายๆ
คนอยากออกเดินทาง

Mount Aspiring National Park

Address: ตั้งอยู่ใกล้ West Matukituki Valley
Hours: เปิดให้บริการทุกวัน แต่เพื่อความปลอดภัยแนะนำให้เดินในช่วงฤดูร้อนของทุกปี
(พ.ย. – เม.ย.)
และอย่าลืมเช็กสภาพอากาศที่ Doc Site (Department of Conservation) ก่อนออกเดินทางนะคะ
How to get there: ขับรถไปเองหรือโบกรถเที่ยว
ระยะทางจาก Wanaka ถึง The Raspberry Creek Car Park 54 กิโลเมตร
ใช้เวลาเดินทาง 2 ชั่วโมง

Map:

ใครอยากส่งเรื่องที่น่าเที่ยวมาลงเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่เลย

The post Cascade Saddle : เส้นทางเดินป่าแสนสวยคุ้มค่าเหนื่อยของนิวซีแลนด์ appeared first on a day magazine.

จนกระทั่งวันหนึ่งได้ยินชื่อ
Avalanche Peak หนึ่งในเส้นทางเดินป่าที่เป็นที่สุดของเกาะใต้
(The
best day walk in South Island) ก็เป็นแรงบันดาลใจให้ฉันอยากออกไปค้นหาและทำความรู้จักกับเมืองแห่งนี้มากขึ้น

วางแผนกันดิบดีหลายทีก็พลาดโอกาสเพราะสภาพอากาศไม่เป็นใจ ด้วยความที่เมืองตั้งอยู่บนภูเขาสูงกว่า
737 เมตร
จากระดับน้ำทะเล มีเทือกเขา Southern Alps พาดผ่านวางตัวยาวจากเหนือจรดใต้
ด้านตะวันตกได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมในทะเลแทสมัน ทำให้มีฝนตกชุกตลอดทั้งปี
หน้าหนาวก็มีหิมะตกหนาแน่น แถมอากาศยังแปรปรวน ในหนึ่งวันอาจจะมีถึง 4 ฤดู

ในที่สุดวันที่รอคอยก็มาถึง
วันที่พยากรณ์อากาศบอกว่า Arthur’s Pass อากาศดี มีแดดติดต่อกัน
2
วัน
ฉันนั่งรถไฟ TranzAlpine (หนึ่งในเส้นทางรถไฟที่วิวสวยติดอันดับโลก) ออกจาก Christchurch
8.15 น.
ไปถึง Arthur’s
Pass 10.45 น.
ผ่านทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ ภูเขาสูง และเลียบไปตามแม่น้ำ
เห็นความแตกต่างระหว่างฝั่งตะวันออกที่แห้งแล้ง ไม่มีแม้แต่หญ้า มาสู่ฝั่งตะวันตกที่ป่าไม้หนาทึบ
ปกคลุมเขียวชอุ่มตลอดเส้นทาง ยกเว้นแต่ยอดเขาที่ถูกปกคลุมไปด้วยหิมะ
รถไฟที่นี่มีหนึ่งโบกี้ที่ไม่มีกระจกกั้น สำหรับให้นักท่องเที่ยวได้ออกมาสัมผัสบรรยากาศภายนอก
แถมยังมีบริการแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวจากพนักงาน ถ้าใครหิวก็มีอาหารและเครื่องดื่มจำหน่ายในร้านอาหารของรถไฟ

เดินเล่นใน
Visitor Centre ทำให้รู้ว่าชื่อ Arthur’s Pass มาจากการค้นพบเมืองนี้ของ Arthur Dudley
Dobson นักสำรวจชาวยุโรป
ในปี 1864
หลังจากข่าวการค้นพบทองคำในฝั่งตะวันตกของประเทศ ทำให้มีความพยายามหาเส้นทางเชื่อมโยงระหว่างตะวันออกสู่ตะวันตก
มีการนำรถม้ามาใช้เดินเลียบตามแม่น้ำ ก่อนจะสร้างถนนและทางรถไฟในเวลาต่อมา เมืองนี้จึงเริ่มจากบ้านพักคนงานก่อสร้างอุโมงค์รถไฟ
ปัจจุบันมีประชากรอยู่อาศัยไม่ถึง 30 คน มีร้านอาหาร
ร้านกาแฟ ปั้มน้ำมัน โรงแรม และสถานีรถไฟ ส่วนใหญ่เป็นจุดพักรถให้กับนักเดินทาง

ได้เวลาออกสำรวจ ฉันเลือกเดินบนทางราบ
Arthur’s
Pass Walking Track ระยะทางไปกลับ 7 กิโลเมตร
เส้นทางเดินป่าขนานไปกับถนน ผ่านป่าไม้ ภูเขา น้ำตก กระท่อมประวัติศาสตร์ และอนุสาวรีย์
Dobson
ที่สุดของวิววันนี้ต้องยกให้
Mt.Rolleston
กับ
แม่น้ำ
Bealey ใน
Bealey
Valley Track ให้ความรู้สึกตื่นใจเหมือนหลงทางอยู่กลางป่าใหญ่
พอพ้นเขตป่าเป็นเขตทุ่งหญ้าคล้ายอยู่บนยอดเขาใน Lake Misery
Track ฟ้าที่นี่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเทา
ฉันตัดสินใจโบกรถกลับเข้าเมือง ยังมีเวลาเหลือสำหรับน้ำตกรูปหัวใจ Devils
Punchbowl Falls

วันรุ่งขึ้นฉันเลือกเดินบน
Scotts
Track พอพ้นเขตป่าเท่านั้นแหละ
วิวภูเขาหิมะล้อมรอบ น้ำตก Devils Punchbowl ปรากฎต่อหน้า
เห็นเป็นสายน้ำ ลำธารและแม่น้ำไหลผ่านหุบเขาเข้าสู่ตัวเมือง ว้าว
สวยจนต้องหยุดตะลึงกับความงาม ยิ่งสูงก็ยิ่งสวย

ฉันมีโอกาสมาเยือน
Arthur’s
Pass อีกครั้งเพื่อพิชิตยอดเขา
Avalanche
Peak (1,833 เมตร) ยอดเขาหนึ่งเดียวในนิวซีแลนด์ที่เข้าถึงได้จากตัวเมือง เพียงแค่จอดรถ จิบกาแฟชิลล์ๆ ก่อนจะเดินไปสู่ยอดเขาและกลับมาฉลองความสำเร็จจากร้านอาหาร
ไม่อยากเชื่อเลยว่าทั้งหมดนี้เกิดขึ้นได้ในวันเดียว

แม้ว่าวิวจะเปลี่ยนแปลงไปตามสภาพอากาศ
การได้อยู่ใกล้ชิดกับธรรมชาติ สัมผัสความท้าทายจากเทือกเขาที่รายล้อม ความงามและความเงียบสงบของผืนป่าและสายน้ำ ก็ทำให้ฉันประทับใจ รวมถึงความเป็นห่วงเป็นใยของเจ้าหน้าที่อุทยาน
มิตรไมตรีที่ได้จากคนในพื้นที่ ก็ทำให้ฉันเทใจให้กับที่นี่ได้ไม่ยาก สิ่งที่น่าสนใจ
คือ ที่นี่เปรียบเสมือนโรงเรียนสอนเรื่องภูเขา มีเส้นทางเดินป่าอีกหลายแห่ง
เหมาะกับทุกเพศ ทุกวัย ทุกสภาพร่างกาย ไม่ว่าจะเดินแบบง่ายๆ คนเดียว ไปจนถึงแบบต้องพักค้างคืนเป็นกลุ่ม
ที่สำคัญยังมียอดเขาอีกหลายลูกรอให้เราไปทดสอบ นับจากนี้ไป Arthur’s
Pass จะไม่ได้เป็นแค่ทางผ่าน
แต่จะเป็นเส้นทางหลักที่ฉันรักสุดหัวใจ

Arthur’s Pass
National Park Visitor Centre

Address: State
Highway 73 Arthur’s Pass

Hours: เปิดตลอดทั้งวัน
How to get
there:
ถนน
Highway
73 ระยะทางจาก Christchurch
153 กม. จาก Greymouth 96 กม. และ Hokitika 103 กม. มีรถบัสบริการจากทั้ง 3 เมืองและมีรถไฟสาย
TranzAlpine
Express จาก
Christchurch
ถึง
Greymouth ให้บริการทุกวัน

Map

ใครอยากส่งเรื่องที่น่าเที่ยวมาลงเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่เลย

The post Arthur’s Pass : เมืองนอกสายตาที่อยู่ในหัวใจ appeared first on a day magazine.

เราออกเดินกันก่อนจะเปิดฤดูกาลแค่ 2 – 3 วัน โดยใช้บริการเคลื่อนย้ายรถที่เมือง Glenorchy
สะดุดตากับป้าย ‘Welcome to Glenorchy
Gateway to Paradise’ วิมานดินจาก Routeburn
Shelter ถึง Routeburn Falls
Hut ระยะทาง 8.8 กิโลเมตร ใช้เวลา 2 – 3 ชั่วโมง ผ่านป่าไม้สีเขียวที่ขนาบข้างด้วยลำธารสีสวย
ได้เห็นน้ำเป็นสีฟ้า ได้ยินนกร้องประสานเสียง
ได้สูดอากาศบริสุทธิ์ ได้สัมผัสน้ำตกเย็นๆ ให้ความรู้สึกสดชื่น
มีชีวิตชีวา ลืมเหนื่อยไปได้เลย

สวรรค์ชั้นฟ้า จาก Routeburn
Fall Huts ถึง Lake Mackenzie Hut ระยะทาง 11.30 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทาง 4 ชั่วโมงครึ่งถึง 6 ชั่วโมง วันนี้หลักๆ เราจะเดินข้ามเขตภูเขาสูง
ซึ่งเป็นรอยต่อของ 2 อุทยาน ณ จุดสูงสุดของเส้นทางนี้ อยู่ที่ Harris Saddle (1,255 เมตร) มีศาลาริมทางไว้หลบเผื่ออากาศเปลี่ยนแปลง
มีนก Kea หรือนกแก้วภูเขา
สับเปลี่ยนกันเข้ามาสร้างสีสันเป็นระยะๆ หากเป็นวันอากาศดี แนะนำให้เดินไต่เขาขึ้นสู่
Conical Hills (1,515 เมตร) ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากจุดพัก เพื่อชมวิว 360 องศา
ทางขึ้นค่อนข้างชัน แต่วิวที่ได้คุ้มค่า เห็นทะเลสาบ Harris
ตัดกับทะเลหมอกเบื้องล่างเป็นทุ่งหญ้ายาวไกลสุดสายตา

มุ่งหน้าสู่ที่พักริมทะเลสาบ ภูมิประเทศเปลี่ยนแปลงจากทุ่งหญ้าภูเขากลายเป็นทุ่งดอกไม้ป่าบานรับกับสายน้ำเล็กๆ
ผุดตามซอกหิน มีทะเลหมอกปกคลุมบางเบา
คล้ายกับว่าเรากำลังล่องลอยอยู่บนฟ้ามากกว่าเดินไต่ไปบนยอดเขา
ข้ามภูเขามาอีกฝั่งเห็นภาพทะเลสาบสีเขียวใสอย่างกับแก้วมรกตของ Lake Mackenzie ไม่ห่างจากที่พักของอุทยาน

คืนสู่สามัญ วันสุดท้ายจาก Lake Mackenzie ถึง The
Divide ผ่านป่าดิบชื้นใน Fiord Land มีน้ำตก Earland Falls ความสูง 174 เมตร ตั้งตระหง่านรอพวกเราอยู่เบื้องหน้า ในขณะที่ภาพวิวภูเขาหิมะ Darren อวดโฉมให้เราเห็นตลอดเส้นทาง

ไฮไลต์ของวันนี้อยู่ที่ Key Summit สมัยก่อนนักสำรวจชาวยุโรปเข้ามาในประเทศนิวซีแลนด์เพื่อค้นหาแหล่งทองคำ และชาวเมารีก็ออกสำรวจหาแหล่งหินเขียว
(Green Stone) ทางแถบตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศที่
Holly Ford Valley
โดยเชื่อกันว่าที่ยอดเขาแห่งนี้จะมีกุญแจสำคัญที่จะนำไปสู่ความมั่งคั่งจนกระทั่งกลางปี 1861 David Mckeller และ George Gunn ปีน Key Summit ได้สำเร็จ

หลังจากนั้นมีหลายกลุ่มพยายามเข้ามาตั้งถิ่นฐานและคิดโครงการจะสร้างถนนผ่านเส้นทางนี้
แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ เพราะทนสภาพอากาศไม่ไหว จนกระทั่ง 1880 เริ่มมีนักท่องเที่ยวกลุ่มแรกเข้ามาโดยใช้ม้าเป็นพาหนะ ก่อนที่จะปีนจุดสูงสุดของเส้นทางที่ Conical Hills ความงามที่บอกต่อจากวันนั้นถึงวันนี้ทำให้ยังมีเส้นทางเดินป่าสวยๆ ให้เราได้สัมผัส
อย่างไรก็ตามภูเขาที่งดงามอยู่เบื้องหน้าก็ผ่านการละลายของธารน้ำแข็งและการกัดเซาะของหิมะในยุคสุดท้ายของ Ice Age เมื่อ 15,000 – 20,000 ปีที่แล้ว การสิ้นสุดของสิ่งหนึ่งย่อมมีการเกิดขึ้นของสิ่งใหม่เสมอ
มาถึงจุดสิ้นสุดของการเดินทาง ภาพความประทับใจยังตราตรึง
คิดไปถึงทริปหน้าจะไปไหนดี

Routeburn Track

Address: ตั้งอยู่ระหว่างอุทยานแห่งชาติ
Mt.Aspiring และ Fiord Land National
Park ระยะทางเดินเท้า 32 กิโลเมตร
ใช้เวลาเดินทางทั้งสิ้น 2 – 4 วัน
หากขับรถต้องใช้เวลา 3 – 4 ชั่วโมง
เพราะระยะทางจากจุดเริ่มต้นถึงจุดสิ้นสุดห่างกันถึง 325 กิโลเมตร ดังนั้นหากใครจะเดินเส้นทางนี้ต้องวางแผนเรื่องการเคลื่อนย้ายรถ ไม่ว่าจะเป็นสลับรถกัน
โบกรถเที่ยว ใช้บริการรถบัสสาธารณะ หรือบริการย้ายรถ
Hours: Great Walks Season (27 October 2015 – 27 April 2016), Outside the season (28 April – 26 October 2016)
How to get there:
Routeburn Shelter: จาก Glenorchy ระยะทาง 25 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทาง
30 นาที
The Divide: เดินทางจาก Te Anau 85 กิโลเมตร
ใช้เวลาชั่วโมงครึ่ง

www.greatwalks.co.nz/routeburn

ใครอยากส่งเรื่องที่น่าเที่ยวมาลงเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่เลย

The post Routeburn Track : เส้นทางเดินป่าสุดสวยที่นิวซีแลนด์ appeared first on a day magazine.