Director:
Yeon Sang-ho
Region:
South Korea
Genre:
Thriller / Action
คงไม่บ่อยนักที่เราจะเห็นภาพยนตร์จากฝั่งเอเชียถูกคัดเลือกนำไปฉายในเทศกาลภาพยนตร์ต่างประเทศได้อย่างสมศักดิ์ศรี
ยิ่งหนังระทึกขวัญอย่างซอมบี้ที่เรามีภาพจำเป็นเรื่องราวของฝรั่งด้วยแล้ว
ก็คิดไม่ออกว่าจะฉีกพล็อตเรื่องออกไปยังไงไม่ให้ซ้ำกับหนังซอมบี้ที่เคยดูมาก่อนหน้านี้
ไม่นับรวมเทคนิคการถ่ายทำสุดอลังการเพิ่มความสมจริง แต่สำหรับ
Train to Busan ด่วนนรกซอมบี้คลั่ง หนังซอมบี้จากแดนโสมที่ได้รับเสียงปรบมือเกรียวกราวหลังการฉายในรอบ
Midnight
Screening ของเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ครั้งที่ 69 และนี่คือเหตุผลที่เราอยากพิสูจน์ความบ้าระห่ำและดิบเถื่อนของหนังเรื่องนี้กัน
ซึ่งก็ไม่ผิดหวัง เพราะเราอดไม่ได้ที่จะลุ้นระทึกและแอบเอาใจช่วยตัวละครจนนั่งเกร็งไปตลอดทั้งเรื่อง รู้สึกเหมือนได้ร่วมโดยสารขบวนรถไฟนี้เพื่อเดินทางมุ่งหน้าไปสู่เมืองปูซาน
ทั้งด้วยความหวาดกลัวและความวาดหวัง
เรื่องราวเริ่มต้นจากซอกวู (รับบทโดย
กงยู) ต้องเดินทางจากกรุงโซลเพื่อไปหาภรรยาเก่าที่เมืองปูซานตามคำขอร้องในวันเกิดของลูกสาว
ซูอา (รับบทโดย อาน คิมซู) แต่ทันทีที่ขบวนรถไฟกำลังค่อยๆ เคลื่อนออกจากชานชาลาก็เกิดเหตุการณ์สุดระทึก เมื่อไวรัสปริศนาแพร่ระบาดไปทั่วกรุงโซลและทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อฝูงซอมบี้บุกเข้าโจมตีคร่าชีวิตคนขับรถไฟและผู้โดยสารตลอดขบวน
สัญชาตญาณเอาตัวรอดของทุกคนจึงเริ่มทำงานเพื่อพาชีวิตที่ยังมีลมหายใจไปถึงปลายทางให้จนได้
สำหรับใครที่เป็นคอหนังซอมบี้แต่อยากลิ้มลองรสชาติใหม่ๆ
สไตล์เอเชียแล้วล่ะก็
Train to Busan น่าจะเป็นพื้นที่พอเหมาะพอเจาะที่จะนั่งดูในโรงภาพยนตร์
เพราะนอกจากความสมจริงของเทคนิคการถ่ายทำที่ผู้กำกับเลือกใช้ CG น้อยที่สุดแล้ว อารมณ์ความตื่นเต้นที่ส่งผ่านมาให้เรายังจัดเต็มผ่านการแสดงทุ่มสุดตัวของกงยู
พระเอกซีรี่ส์ที่เราคุ้นหน้ากันดี และอัน โซฮี
ดาราสาวอดีตสมาชิกวงเกิร์ลกรุ๊ปชื่อดัง Wonder Girls ขอบอกว่าลืมภาพใสๆ
ของเธอไปได้เลย
ความพิเศษของเรื่องนี้คือเป็นหนังซอมบี้ที่ไม่ได้เน้นความน่าขยะแขยงของตัวซอมบี้หรือฉากการฆ่าฟันเหมือนเรื่องอื่นๆ
ซึ่งคอหนังสายโหดอาจถูกดึงดูดด้วยความตื่นเต้นของหน้าหนัง แต่ลึกลงไป หนังกลับเน้นเรื่องความสัมพันธ์หลากหลายรูปแบบที่คนเรามีต่อกันในเวลาคับขันเช่นนี้
ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์ระหว่างคนในครอบครัว ความสัมพันธ์ของเพื่อน
และความสัมพันธ์ขนาดใหญ่ขึ้นไปอีกของคนที่ต้องใช้ชีวิตร่วมกันในสังคม ซึ่งผลักให้พฤติกรรมด้านมืด
ความรักตัวกลัวตาย ที่ฝังอยู่ในจิตใต้สำนึกลึกๆ ของมนุษย์แสดงออกอย่างตรงไปตรงมา
การยึดฉากของหนังให้รถไฟเป็นพาหนะในการดำเนินเรื่องหลักก็ถือว่าน่าสนใจในแง่ของสัญญะและความหมายแฝง
ดูแล้วอดไม่ได้ที่จะต้องเอามาขบคิดเปรียบเทียบกับขบวนรถไฟที่เราคุ้นเคย
ท้ายที่สุดแล้ว
Train
to Busan
นับว่าเป็นหนังซอมบี้ที่ค่อนข้างครบรสเหมาะกับคนที่มองหาหนังตื่นเต้นไว้ดูกับเพื่อนๆ
หรือจะดูกับครอบครัวก็ดี สำหรับเรา สิ่งที่ชอบในหนังซอมบี้แทบทุกเรื่องที่เคยได้ดูมาคือคำถามที่หนังมักหยิบยื่นให้คนดูเสมอว่า ระหว่างมนุษย์กับซอมบี้นั้น
แท้ที่สุดแล้วใครกันแน่เป็นฝ่ายที่น่ากลัวกว่ากัน?
