แสงแดดในตอนเช้าที่ส่องกระทบทำองศาพอดีกับใบหน้า เหมือนถ้อยคำกระซิบเบาๆ ในยามเช้าที่ปลุกเราจากการหลับใหล พอเข้าเดือนธันวาแสงของพระอาทิตย์ก็เริ่มเปลี่ยนไป อ่อนลง นุ่มลง ราวกับกำลังพักหายใจจากการเดินทางหลังปีอันยาวนาน ทุกก้าว คือเรื่องราวของปีที่ผ่านมา ความทรงจำมองดูคล้ายราวกับใบไม้ที่ร่วง บางใบเปล่งประกายสะท้อนแสง บางใบหล่นลงสู่พื้นดิน แสงพระอาทิตย์ยังคงลอดผ่านใบไม้เหล่านั้น หากเราหยุดพักและมองรายละเอียดรอบตัว เราจะเห็นความงามอ่อนโยนของแสงที่ลอดผ่าน
