รูปทรงคล้ายจานบินที่หลายคนคุ้นตา คือความยิ่งใหญ่อลังการของวัดพระธรรมกาย ที่ยังคงความโมเดิร์นมาก่อนใครตั้งแต่สมัยตัววัดเริ่มสร้าง รูปทรงคล้ายจานบินที่เราเห็นนั้น แท้จริงแล้วไม่ได้ออกแบบมาให้ดูไซไฟ แต่ถูกออกแบบด้วยหลักแนวคิดในทางพุทธศาสนา และคำนึงถึงการใช้งานของพื้นที่ที่ออกแบบมาอย่างดี แหกกฎรูปแบบวัดไทยเดิมๆ ที่ต้องเต็มไปด้วยการประดับประดาช่อฟ้าใบระกาที่มีความละเอียดประณีต แต่กลับกระแทกความรู้สึกด้วยสถาปัตยกรรมดิบ สมมาตร และยิ่งใหญ่ระดับที่ตาเรามองไม่หมด
ความยิ่งใหญ่ของพื้นที่ในตัววัดนั้นเน้นไปที่การรองรับคนให้ได้หลักล้าน และสถาปัตยกรรมอันยิ่งใหญ่ที่คำนวณมาอย่างดีให้อยู่ได้เป็นพันปี ครึ่งวงกลมที่อยู่บนมหาธรรมกายเจดีย์ที่เราคุ้นตา ไม่ใช่จานบินแต่อย่างใด แต่ได้รับอิทธิพลมาจาก สถูปในสถาปัตยกรรมอินเดียโบราณ เรียกว่า “สถูปสาญจี” มีลักษณะเป็นครึ่งวงกลม และค่อยๆ เปลี่ยนรูปทรงมาเรื่อยๆ จนกลายร่างมาเป็นเจดีย์ในปัจจุบัน โดยการออกแบบต่างๆ ในวัดพระธรรมกาย ไม่ว่าจะเป็นสิ่งเล็กๆ อย่างที่วางรองเท้าหรือจุดนั่งสมาธินั้นล้วนถูกคำนวณมาแล้ว เพื่อให้เกิดความสมมาตรและมีระเบียบเรียบร้อย แม้กระทั่งกุฏิทรงตึกสูงเหมือนคอนโดก็สามารถพบได้ที่นี่ จุดประสงค์ที่จะรองรับพระได้หลายรูปในพื้นที่เดียว ด้วยการออกแบบในรูปแบบมหึมาและสมมาตรขนาดนี้ ก็เพื่อให้เกิดสภาวะความรู้สึกนิ่งสงบและเป็นระเบียบเรียบร้อย รวมไปถึงเพื่อการใช้สอยพื้นที่ไว้สำหรับรองรับคนหมู่มากด้วย
วัดแห่งนี้จึงเป็นตัวแทนของวัดในรูปแบบใหม่ที่กล้าเล่น และตีความสถาปัตยกรรมให้ออกมาสากลร่วมสมัย ด้วยการปรับปรุงปรับเปลี่ยนจารีตประเพณีเดิม แล้วนำมาตีความใหม่ให้เข้ากับบริบทยุคสมัยปัจจุบัน
