ลาเต้ : แมวจรประจำบ้านพักเภสัชกร

“เอาเรื่องชั้นไปเมาท์มอยอีกแล้วหรือคะ?” ลาเต้ไม่ได้พูด
แต่คิดว่าในใจนางอาจคิดอย่างนั้น

ลาเต้เป็นแมวจรที่หลงเข้ามาในบ้านพักของพวกเรา หลังจากที่แมวจรที่อยู่ก่อนหน้านี้โดนสุนัขกัดจนพิการและตายด้วยอาการติดเชื้อ
พวกเราก็คิดว่าจะไม่ดูแลหรือให้ความผูกพันกับแมวตัวไหนอีก

แล้ววันหนึ่งเธอก็เข้ามา…เปลี่ยนแปลงชีวิตฉัน
(ฮัมเพลง)

ลาเต้นั่นเอง นางมีหน้าตาน่ารักเป็นมิตร
ขี้อ้อน (อย่างหลังนี่ไม่แน่ใจนัก) เพราะนางจะเข้ามาร้องโวยวายหนักมากเวลาเห็นของกินหรือได้ยินเสียงถุงขนมจนทาสแมวต้องรีบจัดสำรับให้นาง
ลาเต้จะอยู่หน้าบ้านทุกบ้านที่มีคนอยู่
เดินไปนั่งร้องเมี้ยวอยู่หน้าบ้านเกือบทุกเช้า ถ้าเห็นบ้านไหนเปิดไฟตื่นแล้ว จะว่ามาปลุกก็ไม่ใช่ นางแค่อยากมาอ้อน มาเล่น บางทีอาจเล่นแรงไปหน่อย หลายคนก็ได้โดนฝากรักไปหลายแผลรวมทั้งเราด้วย

นางมาอยู่ได้สักพักก็ท้องกับแมวหนุ่มที่เข้ามาป้วนเปี้ยนในหมู่บ้าน จนมีพยานรักถึง 4 ตัว น่ารักทู๊กกตัวเลย พี่ๆ
ช่วยกันเลี้ยงดูตั้งแต่เด็กจนโตได้สักหน่อยก็ไปประกาศหาบ้านให้เด็กๆ เนื่องจากพวกเราไม่สามารถจะเลี้ยงแมวเด็กได้ โชคดีที่มีคนรับเลี้ยงเด็กๆ ไป

ในช่วงที่ลาเต้เลี้ยงลูกนั้น มีวันหนึ่ง อยู่ๆ
ลาเต้ก็เกิดเดินไม่ได้ขึ้นมาไม่ทราบสาเหตุ
ขาหลังสองข้างเดินขยับไม่ได้
นางใช้ได้แต่ขาหน้าเดินลากตัวเองไป
พี่ๆ พาไปหาหมอโรงพยาบาลสัตว์
ก็ไม่พบสาเหตุแน่ชัดว่าเกิดจากอะไร ได้แต่รับยากลับมากิน
ตอนนั้นลาเต้น่าสงสารมาก ไหนจะต้องเลี้ยงลูกๆ และก็ยังไม่ได้กินยาสม่ำเสมอประมาณ 2 เดือน

จนอยู่มาวันหนึ่งมีสุนัขเข้ามาในบ้านพัก ลาเต้ด้วยนิสัยที่ไม่ค่อยยอมใคร มีอะไรแปลกหน้าแปลกตาเข้ามาเป็นต้องขู่ อยู่ๆ ลาเต้ก็ยืนขึ้น ทุกคนตกใจ
เฮ้ย! ขะ ขะ ขา แต่แค่แป๊บเดียวก็กลับมานั่งกองกับพื้นเหมือนเดิม
แต่ก็ทำให้เรารู้สึกยังมีความหวังที่ลาเต้จะกลับมาเดินได้อีกครั้ง
หลังจากที่ก่อนหน้านี้สิ้นหวังและคิดว่าอาจจะต้องส่งลาเต้ไปมูลนิธิดูแลสัตว์พิการ

หลังจากนั้นลาเต้ก็ยืนได้นานขึ้น เริ่มเดินได้สั้นๆ อาจจะมีล้มบ้าง จนในที่สุดนางก็กลับมาเดินได้อีกครั้ง วิ่งปรู๊ดปร๊าดทีเดียว ซ่ากว่าเดิมไปเลยเชียว