The Green Craft House หรือเราเรียกกันสั้นๆ ว่า ‘บ้านเขียว’ อยู่ใกล้กับสถานี BTS วงเวียนใหญ่ เมื่อลงจากบันไดให้เดินเข้ามาใน ซอยเล็กๆ ลึกลับๆ ชื่อ ‘มานะวิทยา’ ระหว่างทางเดินจะพบกับตู้โทรศัพท์โบราณเก่าๆ ตั้งอยู่ เป็นสิ่งการันตีว่าคุณเดินมาไม่ผิดที่แน่นอน 

เมื่อเดินตามทางไปจนสุดสายตา เท้าของเราก็จะมาหยุดอยู่ตรงหน้าบ้านไม้ประตูสีเขียวที่รายล้อมไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่ บริเวณกำแพงและผนังของบ้านถูกแต่งเติมไปด้วยงานเพนต์ศิลปะสีสันสดใส หรือบางทีคุณอาจจะเจอแก๊งน้องแมววิ่งผ่านหน้าไปมาบ้าง แล้วแต่วัน นี่ละเอกลักษณ์ของบ้านเขียวที่ไม่ว่าใครก็ต้องอุทานว่า น่ารัก น่ารัก น่ารัก ตั้งแต่แรกเห็น

สิ่งที่เราประทับใจกับบ้านเขียวหลังนี้คือการตกแต่งสุดน่ารักที่ไม่เหมือนใคร แถมคนที่มาที่นี่สามารถทำกิจกรรมต่างๆ ได้ตามความชอบ เช่น ทำงานศิลปะ วาดรูป ระบายสี เพนต์ขวดแก้ว หรือทำกิจกรรมนั่งเล่นอย่างเล่นเกม PS4 และ Board Game หรือจะฟังเพลง นั่งคุยกับเพื่อนชิลๆ ก็ได้บรรยากาศเมาท์มอยเหมือนมาบ้านเพื่อน และที่สำคัญมีกิจกรรมฮีลอกฮีลใจ การจัดดอกไม้ (มีเปิดตารางเวลาจัดกิจกรรมเป็นรอบๆ) และกระดานแลกเปลี่ยนความรู้สึกเป็นการปลดปล่อยอารมณ์ผ่านตัวหนังสือ รวมถึงเจ้าของร้านสุดน่ารักที่คอยแจกยิ้มต้อนรับแขกที่แวะเวียนมาอยู่เสมอ

คนๆ นั้นคือ ‘พี่โช-โชติกา อิทธิยากร’ เจ้าของบ้าน The Green Craft House สาวผมยาวสุดสวยสวมชุดเดรสเกาะอกสุดเก๋ ที่มีแพสชันอยากทำบ้านแห่งนี้เป็นพื้นที่พักใจให้กับคนที่เข้ามาผ่านงานศิลปะ และหวังอยากให้ทุกคนกลับไปพร้อมกับรอยยิ้ม

บ้านเขียวแหล่งที่พักใจ

จุดเริ่มต้นต้องย้อนกลับไปช่วงที่พี่โชเบื่อหน่ายหมดไฟกับการทำงานประจำ วันหนึ่งน้องแพร รุ่นน้องคนสนิทยื่นสีน้ำกับกระดาษให้ที่ออฟฟิศ และบอกให้พี่โชลองระบายความรู้สึกผ่านสีออกมาลงบนกระดาษแผ่นจิ๋วดูสิ!

วินาทีนั้น น้องแพรเปรียบเสมือนคนเปิดประตูให้พี่โชได้ก้าวเข้ามารู้จักโลกศิลปะอย่างเต็มตัว และมีแรงบันดาลใจอยากหาพื้นที่ทำกิจกรรมสร้างสรรค์ร่วมกันกับน้อง ทั้งสองคนจึงตัดสินใจออกเดินทางตามหาสถานที่ต่างๆ แล้วก็บังเอิญมาเจอกับบ้านไม้หลังเล็กในย่านวงเวียนใหญ่ และเกิดไอเดียจากมุมต่างๆ ในบ้านหลังนี้

พี่โชเล่าถึงไอเดียที่พรั่งพรูออกมาในหัวตอนที่เห็นบ้านครั้งแรก “พอเข้ามาเห็นบ้านหลังนี้ มันก็รู้สึกว่าตรงนั้นก็ทำอาหารได้นี่ ส่วนตรงนี้ เราชอบกินกาแฟ ก็คิดกับตัวเองว่า งั้นเราทำกาแฟไหม มันก็เลยออกมาเป็นบ้านรูปแบบนี้” 

ในตอนแรกพี่โชตั้งใจเปิดร้านให้เพื่อนๆ ที่รู้จักกันมาทำกิจกรรมด้วยกันเล็กๆ และไม่คาดคิดว่าจะได้รับความสนใจในภายหลัง

“เราแค่อยากสนุก แค่อยากทำ แต่หลังจากนั้นเพื่อนๆ ก็บอกปากต่อปากทำให้กลุ่มลูกค้าเยอะขึ้นเรื่อยๆ แล้วทุกคนที่เข้ามาที่นี่ มันก็ทำให้เรารู้สึกว่า ‘เขาต้องการที่พักใจ’ เขาสบายใจที่จะพูดกับเรา เขาต้องมาพูดอะไรให้เราฟังสักอย่าง เหมือนเราเป็นพื้นที่สบายใจสำหรับเขา แล้วเราก็ทำอาหารให้เขากินด้วยความตั้งใจ เอาขนมไปให้เขาชิม หรือเอาดอกไม้ไปวางใกล้ๆ พวกเขาเหล่านั้นก็รู้สึกดีขึ้น จากสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่เราทำให้ เราเลยรู้สึกว่าถ้างั้นเรามาชวนเพื่อนๆ ที่อยากจะพักจากอะไรสักอย่าง มาฮีลตัวเอง มาทำกิจกรรมด้วยกันดีกว่า” นี่จึงเป็นจุดเริ่มต้นของ The Green Craft House

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในบ้านเขียวแห่งนี้ พี่โชเริ่มต้นทุกอย่างจากศูนย์ “เราไม่ได้แพลนเลยว่า มันจะออกมาเป็นแบบไหน เพราะพี่โชก็ไม่เคยทำอาหารมาก่อน น้องแพรก็ไม่เคยทำกาแฟ แต่เราก็ลองมาหัดทำดู อย่างอาหารหรือกาแฟเราก็มองว่ามันเป็นงานคราฟต์เหมือนกัน เพราะทุกอย่างที่ทำมันเกิดจากการเรียนรู้ ฝึกหัดทำ ลองผิดลองถูกจนเข้าใจ ซึ่งทุกๆ ขั้นตอนของการทำอาหารและกาแฟมันจะต้องใส่ใจใส่ความรู้สึกเข้าไประหว่างที่ทำเพื่อให้ได้รสชาติของความอร่อยที่อบอุ่นด้วย” 

หลังจากที่ได้รับรู้ว่าพี่โชทำบ้านเขียวทุกอย่างด้วยตัวเองโดยไม่ได้เรียนหรือมีประสบการณ์มาก่อน เรารู้สึกเซอร์ไพร์สมาก เพราะเครื่องดื่มที่พี่โชทำนั้นเฉพาะตัวและอร่อยมากจริงๆ

“เพราะว่ามันทำจากรสชาติที่เราชอบ มันก็เลยไม่ได้ไปติดกับสิ่งที่เรียนมา แล้วพอเรามาลองชิม ให้คนอื่นชิม เขาก็ช่วยกันปรับให้เรา มันก็ช่วยทำให้ทุกอย่างดูมีมิติมากขึ้น ส่วนใหญ่ก็ได้คอมเมนต์จากลูกค้าที่เป็นเพื่อนๆ ผู้มาเยือนนี่แหละ” 

ตอนที่ได้รู้จักบ้านเขียวแห่งนี้ ด้วยความสงสัยปนอยากรู้ในที่มาของชื่อ ‘The Green Craft House’ คืออะไรและทำไมต้องเป็นสีเขียวด้วยนะ?

“จริงๆ คำว่า ‘Green’ ในที่นี้ไม่ได้แปลว่า ‘สีเขียว’ แต่พี่โชใช้ Green เพื่อสื่อถึง ธรรมชาติ เพราะมันเชื่อมต่อกับป่าไม้ ทะเล ท้องฟ้า และทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วคำว่า Green ก็เป็นสีที่อยู่ในนั้นทั้งหมด เราเลยใช้คำว่า Green ส่วน Craft มันคือ การที่ตัวเราเองอยากฝึกที่จะลองทำอะไรสักอย่างด้วยมือของเรา และ House ความหมายสำหรับเราคือบ้านหลังนี้เป็นบ้านที่อบอุ่นมากๆ และใส่คำว่า The เข้าไปให้ความรู้สึกแบบที่นี่จะมีที่เดียวเท่านั้น มันก็เลยออกมาเป็น The Green Craft House”

ถ้าแปลออกมาก็คือ บ้านที่ล้อมรอบไปด้วยธรรมชาติและงานคราฟต์ใช่ไหม? เราถามต่อหลังจากที่ได้ฟังคำอธิบายของโช

“ใช่แล้ว และมันก็มีความรักของผู้คนที่อยู่ในนี้ด้วยนะ” พี่โชพูดพร้อมกับรอยยิ้ม ก่อนจะเอ่ยต่อว่า

“The Green Craft House สำหรับพี่โชคือ ‘บ้านเขียวที่พักใจสำหรับทุกคน’ เราอยากให้ทุกคนมาแล้วสบายใจ และรู้สึกว่าได้มาพักผ่อนจริงๆ อยากให้คนที่มาที่นี่ใช้เวลาช้าๆ นั่งคุยกันกับเพื่อน ค่อยๆ นั่งทำงานศิลปะปลดปล่อยความรู้สึกของตัวเองจริงๆ อยู่กับมันจริงๆ เชื่อมต่อกับตัวเองและสิ่งรอบตัว ถอยห่างจากมือถือบ้างเพื่อที่เราจะได้รู้สึกว่า นี่แหละ คือการมาพักผ่อนจริงๆ และอยากให้มีรอยยิ้มก่อนกลับไปแค่นั้นเลย” 

ศิลปะปลดปล่อยความรู้สึก

กิจกรรมในบ้านเขียวมีหลากหลายอย่างให้เลือกทำ ไม่ว่าจะเป็นวาดรูป ระบายสี เพนต์ขวดแก้ว หรือการจัดดอกไม้ ซึ่งกิจกรรมทั้งหมดนี้มีตัวเชื่อมเหมือนกันคือ ‘ศิลปะ’ ทำไมถึงเลือกสิ่งนี้มาเป็นกิจกรรมหลักในร้าน?

“เพราะว่าตัวเราเริ่มมาจากสิ่งนั้น เพราะฉะนั้นเราก็เลยเลือกสิ่งนี้แหละให้ทุกคนทำ สำหรับเรา ‘ศิลปะ’ มันง่ายมากที่เราจะสื่อสารอะไรออกไปหรือวาดอะไรออกไป ส่งความรู้สึกมันออกไปอยู่ในกระดาษแผ่นนั้น แค่การใช้สีก็ทำให้เราปลดปล่อยความรู้สึกที่อยู่ข้างในออกไปได้แล้ว” 

นอกจากนี้พี่โชยังเล่าความทรงจำเกี่ยวกับลูกค้าที่ตราตรึงใจว่า “เคยมีบางครั้งที่เวลาลูกค้าเข้ามาวาดรูป บางคนก็ร้องไห้ออกมาและรู้สึกสบายใจที่ได้ปลดปล่อยอารมณ์ออกไป หรือบางทีเขาเข้ามาแล้วบอกกับพี่โชว่า ‘วันนี้วันเกิดหนู หนูตั้งใจมาที่นี่’ แล้วก็มาวาดรูปและขอให้พี่โชอวยพร ให้กำลังใจเขาหน่อย หรือบางคนก็เข้ามาปรึกษาปัญหาชีวิตกับพี่โชก็มีนะ เหล่านี้มันทำให้เราได้เห็นสิ่งที่เขาสามารถปลดปล่อยอารมณ์และความรู้สึกออกมาได้ผ่านการทำงานศิลปะที่บ้านเขียวแห่งนี้” 

“พอได้เห็นทุกคนมีความสุขหลังจากกลับไป เราก็รู้สึกว่ามันดีจังเลยอะ การได้ทำอะไรเพื่อคนอื่นบ้างมันก็ดีเหมือนกันนะ เราก็เลยค่อยๆ เปลี่ยนตัวเองเป็นคนที่ใจดีขึ้น” 

มีกิจกรรมไหนที่พี่โชอยากทำอีกไหม? เราถามด้วยความตื่นเต้น  

“จริงๆ เราอยากสอนให้ทุกคนปลูกต้นไม้ การที่เราได้เอามือไปสัมผัสดิน มันก็เป็นการบำบัดอย่างหนึ่ง มันทำให้รู้สึกดี มันเหมือนมีพลังงานอะไรสักอย่างที่ทำให้เรารู้สึกสงบ ซึ่งต้นไม้ในบ้านหลังนี้พี่โชเป็นคนปลูกทั้งหมดด้วยตัวเอง เราเฝ้าดูการเติบโตเห็นการเปลี่ยนแปลงของพวกเขาตั้งแต่ปีแรกจนตอนนี้ก็ 3 ปีแล้ว บางต้นก็สูงใหญ่บางต้นก็เหี่ยวเฉาไปตามความใส่ใจของเรา เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่สอนให้พี่โชเป็นคนใจเย็นและอ่อนโยนขึ้น เราจึงอยากแชร์ต่อให้คนอื่นได้ลองมีความสุขกับสิ่งนี้ด้วย”

นับตั้งแต่วันที่ The Green Craft House เปิดประตูต้อนรับผู้คนมาพักใจเป็นเวลานานกว่าสามปี แม้เวลาจะผ่านมานานแค่ไหน สิ่งหนึ่งในการทำร้านสำหรับพี่โชไม่เคยเปลี่ยนแปลงคือความน่ารักของผู้คนที่แวะมาเยี่ยมเยียน ที่มอบความจริงใจให้กับเขาไม่ต่างจากวันแรกที่เปิดร้าน แล้วอะไรคือสิ่งที่จูงใจให้คนแวะเวียนมาอยู่เรื่อยๆ?

พี่โชครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบออกมาด้วยรอยยิ้มว่า…..

“พี่โชไง เพราะบ้านเขียวคือพี่โช มันคือความเป็นพี่โช เพราะเราใส่ความเป็นตัวเราลงไปหมดแล้ว และถ้าไม่มีที่นี่ พี่โชก็คงจะพาตัวเองไปที่อื่น ก็จะเป็น The Green Craft House ที่อื่น ไม่ได้อยู่ที่นี่” คำพูดของพี่โชทำให้เรานึกถึงประโยคพูดหนึ่งว่า ‘ไม่ใช่สถานที่แต่คือ ตัวตน’ ขึ้นมาทันที เพราะทุกสิ่งทุกอย่างในร้านไม่ว่าจะเป็นการตกแต่ง สีสันบรรยากาศในร้าน กิจกรรมต่างๆ หรือเมนูอาหาร มันมาจากสิ่งที่พี่โชชื่นชอบและหลงรักทั้งหมด

ตลอดสามปีในการทำบ้านเขียว พี่โชเล่าว่าเธอมีความสุขในการทำร้านทุกวันเพราะได้ลงมือทำในสิ่งที่ชอบ แล้วเคยมีจุดที่ยากลำบากมากไหม?

“ไม่ยากเลย เพราะบ้านเขียวเป็นสิ่งที่พี่โชเริ่มต้นทำจากความชอบ ได้ลองทำไปด้วยกันกับทุกคน ความท้าทายต่างๆ พี่โชมองว่าเป็นการเรียนรู้ไปพร้อมกับทุกคน ที่สำคัญเราไม่ได้เรียนรู้อยู่ตัวคนเดียว แต่ว่ามีเพื่อนมาช่วยกันเรียนรู้ นั่งคุยแลกเปลี่ยนกัน มาแชร์กัน” 

การเติบโตของบ้านเขียว

หากถามถึงการเปลี่ยนแปลงในชีวิต ตั้งแต่เปิดร้าน The Green Craft House คืออะไร เธอบอกอย่างมั่นใจว่า การได้เปิดรับและเรียนรู้กับศิลปะที่บ้านเขียวนั้น มันทำให้เธอเป็นคนใจดีมากยิ่งขึ้น เพราะเมื่อก่อนมักจะโฟกัสที่ตัวเองเป็นหลักและเป็นคนพูดน้อย แต่เมื่อได้รู้จักทุกๆ คนที่เข้ามาด้วยความจริงใจ มันก็ทำให้เธอเริ่มรู้สึกเอ็นดูพวกเขาและเปิดใจพาตัวเองเข้าไปคุยกับทุกคนมากกว่าเดิม 

การเปลี่ยนแปลงไม่ได้เกิดขึ้นแค่กับตัวพี่โชเพียงเท่านั้น แต่บ้านเขียวแห่งนี้ก็ได้เปลี่ยนแปลงตามไปด้วยเช่นกัน จากบ้านที่ว่างเปล่าก็ค่อยๆ มีสีสันเพิ่มขึ้น รวมถึงถูกแต่งเติมด้วยความร่าเริงและความสนุกสนานจากผู้คนที่เข้ามาสร้างความมีชีวิตชีวาให้กับบ้านหลังนี้

แต่กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ บ้านเขียวก็ผ่านเรื่องราวมามากมายเหมือนกัน ย้อนกลับไปช่วงเปิดบ้านใหม่ๆ ซึ่งเป็นช่วงโควิด19 ระบาดพอดี เราก็ต้องมีการปรับตัวเพื่อให้ผ่านวิกฤตนั้นไปได้ ‘แต่ด้วยความที่เราเชื่อว่าฟ้าหลังฝนมักจะมีสายรุ้งที่สวยงามเสมอ และมันก็เป็นเช่นนั้น’ ซึ่งบ้านเขียวแห่งนี้จะไม่สามารถผ่านอุปสรรคเหล่านี้ไปได้เลย ถ้าปราศจากผู้คนต่างๆ ที่ครั้งหนึ่งเคยมาเยี่ยมเยียนกันและวันนั้นพวกเขาได้แวะเวียนกันเข้ามาให้กำลังใจและคอยอุดหนุนทางบ้านเขียวอย่างไม่ขาดสาย จนในที่สุดทำให้เราผ่านเหตุการณ์นั้นมาได้

จากที่ได้ฟังเรื่องราวน่ารักของผู้คนที่เข้ามา มันทำให้เราเห็นว่า มีผู้คนมากมายที่เชื่อใจในตัวพี่โชและเข้ามาพูดคุยกับเขาเป็นประจำ ‘ด้วยความสงสัย ทำไมพวกเขาถึงเลือกคุยเปิดอกกับพี่โชล่ะ?’

พี่โชคิดอยู่สักพักก่อนตอบว่า “น่าจะเป็นเพราะว่า เราอยากส่งความรู้สึกดีๆ ไปให้กับพวกเขา อยากดูแลพวกเขา พร้อมส่งต่อความอบอุ่นไปให้กับทุกคน ซึ่งพวกเขาน่าจะรับรู้ได้ เรามีความเชื่อว่า ถ้าเราให้พลังเขาออกไปด้วยใจจริง ทุกคนจะรับรู้ได้ มันเป็นความเชื่อที่แลกเปลี่ยนกัน พี่โชเชื่อใจทุกคนอย่างนี้มันก็จะได้กลับมา ถ้าเราจริงใจก่อนเขาก็จะจริงใจกลับ”

ในบางครั้งกิจกรรมที่บ้านเขียวก็ทำให้เราได้เห็นมุมมองใหม่ๆ ไอเดียใหม่ๆ ความรู้สึกใหม่ๆ จากผู้คนที่แวะเวียนกันเข้ามา การมีอยู่ของบ้านเขียวจึงเปรียบเสมือนสถานที่ที่ให้ทุกคนได้มาแบ่งปันความรู้ ความคิด ความรู้สึก ซึ่งทั้งพี่โชและผู้มาเยือนต่างพร้อมเปิดรับ รับฟังในสิ่งใหม่ๆ ของกันและกัน

เรียกได้ว่า ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับตัวพี่โชและบ้านเขียวนั้น ล้วนมาจากเหล่าผู้คนที่เข้ามาให้ความรักและความอบอุ่นกับสถานที่แห่งนี้ทั้งนั้น

บทเรียนในการทำบ้านเขียว

ตลอดการทำบ้านเขียวเป็นรูปเป็นร่างจนถึงทุกวันนี้ มีคนเข้ามาแวะเวียนอยู่เรื่อยๆ พอมองย้อนกลับไปเราได้อะไรจากบทเรียนนี้ไหม?

“เราค้นพบว่า เมื่อถึงจุดหนึ่งที่เราไม่สามารถทนอยู่กับสิ่งเดิมๆ ความรู้สึกเดิมๆ ไปได้ตลอดชีวิต เราต้องพาตัวเราออกเดินทางไปสักที่หนึ่งเพื่อค้นหาสิ่งที่เราชอบ สิ่งที่เราอยากทำ สิ่งที่เราอยากเป็น เพื่อเราจะได้ลองทำในสิ่งที่เราอยากทำ ถ้ามันสนุก เราก็ทำมันต่อไป ถ้าพลาดก็ถือว่าคุ้มค่าที่ได้ลอง เพราะเราได้ลองแล้ว ถ้าเราไม่ได้ลอง เราก็จะพูดอยู่นั่นแหละ ว่าทำไมเราถึงยังอยู่ที่เดิม” 

“ตอนแรกเราไม่ได้คิดมาก่อนว่าจะทำ แค่รู้สึกว่าถ้าเราชอบก็ลองลงมือทำก่อนแล้วก็ไปดูข้างหน้าอีกที ถ้าเราไม่ชอบก็เลิก แต่ถ้ารู้สึกว่ามันไม่ดีแล้วเรายังชอบ เราก็จะหาทางทำต่อไปให้ได้” 

แล้วไม่กลัวหรอ ถ้ามันเฟล ?

“ไม่กลัวหรอก ถ้าหากกลัวก็คงไม่ทำ เพราะตอนตั้งใจจะทำบ้านเขียวก็วางแผนมาก่อนแล้วว่า เราจะต้องเตรียมรับมือกับอะไรบ้าง เพราะถ้าเรามีความเชื่อว่าเราจะทำได้ เราก็จะทำได้ แต่ถ้ายังไม่มั่นใจ ก็เก็บความอยากทำไว้ก่อน แล้วก็ลองไปคิดมาใหม่ เพราะถ้ามันมีความไม่มั่นใจในนั้น แปลว่าอาจจะยังไม่ใช่ที่สุดและอาจจะทำมันได้ไม่ดีพอ สำหรับบ้านเขียวเรามีความเชื่อมั่นว่า เราทำมันได้ และจะสนุกกับมัน ก็เลยเลือกที่จะทำแล้วก็เดินต่อไป ถึงแม้วันหนึ่ง บ้านเขียวจะต้องเจอกับอะไรก็ตามที่เข้ามา เราเชื่อว่าเราจะเอาชนะอุปสรรคต่างๆ เหล่านั้นด้วยความพยายาม ความรักที่เรามีให้กับบ้านหลังนี้อย่างสุดหัวใจ”

“หากเราจะเริ่มต้นทำอะไรบางสิ่ง ขอแค่มีความกล้าและความชอบในสิ่งนั้น ถ้าหากเรารู้สึกว่าทำได้ก็ลองทำไปเลย อาจจะเริ่มจากสิ่งเล็กๆ แล้วค่อยแต่งเติมมันไป เพราะมันจะทำให้เราค่อยๆ หลงรักมันในทุกๆ ช่วงเวลาที่เราค่อยๆ แต่งเติมมันเข้าไป เหมือนพี่โชที่ชอบงานศิลปะทั้งที่ไม่ได้มีพื้นฐานมาก่อน ศิลปะของพี่โชคือ ‘การลงมือทำ’ ถ้าเรามองว่าทุกอย่างรอบตัวคือศิลปะ เราก็แค่ลองทำมัน แล้วถ้าเราชอบ เราก็จะมีความสุขแล้วอยู่กับมันได้”

“ที่สำคัญอย่าลืมตัวตนของตัวเอง เพราะถ้าเมื่อไหร่ที่เราสูญเสียตัวตนของเราไป เราก็จะกลายเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่เราแล้ว” บทเรียนสำคัญที่พี่โชฝากทิ้งท้ายไว้ให้กับทุกคน

The post ‘บ้านเขียว’ The Green Craft House พื้นที่พักใจที่ล้อมรอบไปด้วยธรรมชาติ งานคราฟต์ และความรักของผู้คน appeared first on a day magazine.

ในวันที่มีฝนตกปรอยๆ ผมและเพื่อนๆ มายืนอยู่หน้าตึกสีแดงแห่งหนึ่งในย่าน RCA โดยที่หารู้ไม่ว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า พวกเราจะกลายเป็นมิจฉาชีพกัน…

แต่พวกเราไม่ได้จะมาเป็นมิจฉาชีพจริงๆ หรอกครับ ขอให้สบายใจได้ ที่จริงแล้วเรามาเล่นเกมแนวสคริปต์ที่ให้จำลองบทเป็นแก๊งคอลเซ็นเตอร์ ชื่อเกมว่า ‘สายเรียกเข้า’ ที่ร้าน SoFun Club ต่างหาก

SoFun Club ตั้งอยู่ในย่าน RCA มีสีแดงโดดเด่น เป็นร้านเกมแห่งแรกในไทยที่ให้บริการเกมแนวสคริปต์ (aka ‘Script Murder’) ซึ่งเป็น ‘เกมเทเบิลท็อป’ (เกมจำพวกที่เล่นบนโต๊ะ) ที่ให้ผู้เล่นจำลองสวมบทบาทเล่นตามตัวละครที่ได้รับและทำการสืบสวนคดีในเรื่อง ซึ่งแต่ละเกมก็จะมีกิมมิกและวิธีเล่นที่แตกต่างกันไปตามเนื้อเรื่อง

โดยสิ่งที่ดึงดูดพวกเราให้มาที่ร้านนี้ก็คือ คลิปไวรัลที่ผู้คนมากหน้าหลายตามาเล่นเกมที่ร้านนี้แล้วต่างร้องไห้ไปตามๆ กัน พวกเราจึงเกิดความสงสัยว่าทำไมคนที่ไปต่างปล่อยน้ำตากันออกมาขนาดนั้น 

นั่นจึงเป็นเหตุผลให้เราสืบเสาะถึงที่ตั้งของสถานที่ดังกล่าว และนั่งพูดคุยกับ อาร์ม-เจตนิพัทธ์ พัฒนพีระกุล Brand Director ของทางร้าน และ ชิบะ-ณัฐศิษฏ์ ชูอำนาจ หนึ่งในผู้ดำเนินเกม หรือที่เราเรียกว่า DM (Dungeon Master) ของ SoFun Club เพื่อขุดคุ้ยเบื้องหลังของเสียงหัวเราะและหยาดน้ำตาในร้านเกมแนวสคริปต์นี้

บทที่ 1: ประกอบร่างสร้าง SoFun Club

SoFun Club เริ่มมาจากเกมแนวสคริปต์ หรือ Script Murder ซึ่งเป็นเกมที่มีต้นกำเนิดมาจากทางยุโรปและสหรัฐอเมริกา หลังจากนั้นจึงได้เข้ามาในประเทศจีนและกลายเป็นกระแสโด่งดังขึ้นมา โดยทาง SoFun Club เล็งเห็นโอกาสจึงนำ Script Murder เข้ามาในไทย โดยเกมในร้านก็มีตั้งแต่แนวแฟนตาซี แนวสยองขวัญ แนวระทึกขวัญ และแนวสืบสวน 

นอกจากนี้ Script Murder ยังถือว่าเป็นสิ่งแปลกใหม่สำหรับคนไทย ถึงแม้ในไทยจะมีเกมอย่าง Dungeons & Dragons ที่ให้สวมบทเป็นอาชีพต่างๆ แต่เกมที่ต้องสวมบทบาทเป็นตัวละครนั้นๆ เลยในไทยยังไม่ค่อยมี

“เชื่อว่าตอนเด็กๆ เวลาเราอ่านการ์ตูนหรือนิยาย เราก็อยากสวมบทเป็นตัวละครต่างๆ กันทั้งนั้น พอมีเกมแนวนี้ขึ้นมา เราก็อยากสวมบทเป็นตัวละครต่างๆ บ้าง” ชิบะกล่าว

วิธีคัดเลือกเกมหลักๆ ของ SoFun Club คือ

1. เกมต้องมีเนื้อเรื่องที่ดีและแปลกใหม่ อย่างแนวแฟนตาซีต้องล้ำไปเลย หรือแนวสืบสวนก็อาจอิงมาจากเรื่องจริง เป็นต้น 

2. กลไกการเล่นของเกมที่โดดเด่น ซึ่งวิธีการเล่นของแต่ละตัวละครต้องต่างออกไป เช่น บางคนต้องทำแอ็กชันบางอย่างเพื่อให้ได้ของบางอย่าง 

พอเลือกเกมได้แล้ว ก็จะเข้าสู่กระบวนการแปลเกมเพื่อมา Localized (การแปลพร้อมปรับเนื้อหาของตัวต้นฉบับให้เข้ากับสังคมผู้รับสาร) ให้เข้าบริบทสังคมไทย ซึ่งการ Localized เกมต้นฉบับภาษาจีนมาไทย หลักๆ จะเป็นการเปลี่ยนชื่อตัวละครหรือชื่อสถานที่ให้มีความเป็นไทย และอาจมีการปรับทัศนคติบางอย่างให้เหมาะกับสังคมไทยมากขึ้น ในจุดนี้ถ้าเกมนั้นๆ มีเนื้อหาประวัติศาสตร์หรือสังคมที่คนไทยอาจไม่เข้าใจและยากต่อการ Localized ก็อาจต้องทิ้งเกมนั้นไป

เมื่อแปลแล้วจะเป็นการเทสต์เกมเพื่อนทดสอบว่าเล่นแล้วสนุกหรือไม่ ซึ่งถ้าเทสต์แล้วเกมไม่สนุกก็อาจเสียการแปลไป หรือไม่ถ้าเกมยังพอใช้ได้ก็อาจนำมา Localized ใหม่ให้ดีขึ้น โดยเกมบางเกมอย่าง ‘บทกวีอำลา’ ที่คนคาดหวังมาก ก็อาจใช้เวลาถึงสี่ห้าเดือนในการทำเกมให้สมบูรณ์

SoFun Club มีทีมงานแบ่งเป็นสองพาร์ตหลักๆ คือ พาร์ตหน้าบ้านและพาร์ตหลังบ้าน พาร์ตหน้าบ้านจะเป็น DM ที่รับลูกค้า ในขณะที่พาร์ตหลังบ้านจะมีหน้าที่ทำคอนเทนต์ ทำสคริปต์ และคุยกับลูกค้าในช่องทางออนไลน์

โดยพาร์ตที่ยากที่สุดในการจัดการร้าน SoFun Club ตามความเห็นของชิบะก็คือพาร์ตของงานบัญชี ด้วยค่าใช้จ่ายเบื้องหลังที่ค่อนข้างเยอะ ไม่ว่าจะเป็นค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเช่า หรือค่าทำเกมที่รวมไปถึงการแปล การทำกล่อง ซึ่งค่าใช้จ่ายส่วนนี้เป็นส่วนที่ลูกค้าไม่เห็น ทางร้านจึงพยายามหาจุดกึ่งกลางที่ผู้เล่นรับได้และทางร้านไม่เจ็บหนักเกินไป

ถึงแม้การทำร้าน SoFun Club จะมีอุปสรรคและความท้าทายสูง แต่คุณชิบะก็บอกว่าสิ่งที่ทำให้ยังคงทำต่อคือความสนุกและแพสชัน

“ความสุขล้วนๆ แพสชันล้วนๆ เพราะเราสนุกกับมันจริงๆ ผมเชื่อว่าทุกคนที่อยู่ตรงนี้นี่เหนื่อยนะ เบื้องหลังเราเหนื่อยมากๆ แต่เวลาผู้เล่นเขาเล่นเสร็จแล้วมาบอกกับเราว่า ‘เฮ้ยคุณ โคตรสนุกเลยว่ะ อยากซ้ำต่อ’ มันดีใจ ตรงนี้มันเป็นแรงดันให้เราทำต่อ ว่าผู้เล่นเขาชอบ แล้วเราก็อยากที่จะทำให้มันดีขึ้นเรื่อยๆ”

บทที่ 2: สืบสาว(เล่า)เรื่อง

หลังจากชิบะปิดท้ายด้วยคำพูดที่ใครได้ยินก็ต้องบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า ‘โคตรหล่อ’ พวกเราก็พบว่า เราได้ขุดคุ้ยความเป็นมาของ SoFun Club ได้ระดับหนึ่งแล้ว จึงเห็นว่าเป็นโอกาสดีที่จะเรียนรู้กระบวนการในการเล่นเกมของร้านต่อ โดยเริ่มจากบทบาทที่สำคัญที่สุดนั่นก็คือ DM หรือ Dungeon Master

DM มีหน้าที่ดำเนินเกม ซึ่ง DM ก็สวมบทบาทเป็นหนึ่งในตัวละครเหมือนกัน โดยคนที่จะเป็น DM ได้ ต้องมีคุณสมบัติรอบด้าน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ความกล้าแสดงออก นอกจากนั้น DM ต้องสามารถอธิบายเกมให้ผู้เล่นเข้าใจได้ง่าย ต้องมีความเป็นผู้นำสามารถควบคุมผู้เล่นได้ และต้องมีทักษะด้านการแสดงอีกด้วย 

หากเกมยากเกินไปหรือผู้เล่นไม่สามารถไปต่อได้ DM จะคอยไกด์ผู้เล่นให้ไปตามเนื้อเรื่องที่วางไว้ ดังนั้นจึงไม่เคยมีกรณีที่ผู้เล่นไม่สามารถจบเกมได้เพราะปัจจัยภายในเกม อย่างไรก็ตามชิบะได้กล่าวว่า ในกรณีที่เกมต้องตัดจบจริงๆ จะมาจากปัจจัยภายนอกมากกว่า อย่างผู้เล่นเล่นเกมสยองขวัญแล้วกลัวมากทำให้ไม่สามารถไปต่อได้ หรือเกมดราม่าที่ต้องอ่านเยอะแต่ผู้เล่นอ่านไม่เก่งทำให้ไม่สามารถตีความตัวละครได้ โดย DM จะพยายามหาทางออกที่เหมาะสมที่สุด และหากผู้เล่นไม่ไหวจริงๆ ถึงตัดจบ

ในส่วนของตัวเกม Script Murder นั้น หากใครต่ำกว่าอายุ 16 และกำลังอ่านบทความนี้อยู่ ต้องขอเบรกไว้ก่อน (แต่อ่านต่อไปได้นะครับ อย่าเพิ่งปิดหนี) เพราะผู้ที่จะมาเล่น Script Murder ได้ต้องมีอายุขั้นต่ำ 16 ปี เนื่องจาก Script Murder มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรม ซึ่งบางช่วงอาจมีความรุนแรง แม้ผู้เล่นอาจมีวุฒิภาวะที่มากพอ แต่ทางร้านก็อยากป้องกันไว้ก่อน นอกจากนี้ยังมีเรื่องค่าใช้จ่ายที่อาจไม่เหมาะสมกับเด็กเท่าไหร่

พูดถึงเรื่องค่าใช้จ่าย ทาง SoFun Club ได้ให้ข้อมูลไว้ว่า การตั้งราคาของแต่ละเกมนั้นขึ้นอยู่กับความยากของเกม เกมง่ายที่เหมาะกับผู้เล่นใหม่ราคาก็จะต่ำลงมา เกมที่มีความยากปานกลางราคาก็จะมากขึ้น ส่วนเกมที่ใช้เวลาเล่นเยอะ อ่านเยอะ มีการสวมบทเป็นตัวละครมากขึ้น ราคาก็จะขยับขึ้นไปอีก

ส่วนผู้ที่สนใจเล่น Script Murder และมีอายุขั้นต่ำถึงเกณฑ์ ทางร้านก็เปิดให้จองคิวเล่นเกมและตรวจเช็กตารางว่างได้ทางเว็บไซต์ https://www.sofunclub.co อย่างไรก็ตามทางร้านขอไม่รับ Walk-in เนื่องจากจะไม่สามารถจัดหา DM ให้ได้ 

ในหนึ่งวัน SoFun Club สามารถจัดรอบเกมได้เต็มที่ประมาณ 12 โต๊ะ โดยทางร้านมี 6 ห้องเล่นเกม แบ่งเป็น 2 ช่วงคือหลังบ่ายโมงและหลังหนึ่งทุ่ม แต่บางเกมอาจมีเงื่อนไขบางอย่าง เช่น เกมที่ยาวหน่อยอย่าง ‘บทกวีอำลา’ ก็อาจจะกินเวลาทั้งวัน ทำให้ไม่สามารถเปิดสองรอบได้ และด้วยความฮิตของเกม ทำให้ในบางครั้งก็มีการจองกันข้ามเดือนกันเลยทีเดียว 

“ต้องเข้าใจว่าคอนดิชันเกมเราเยอะหน่อย ไม่ว่าจะเรื่องผู้เล่นต้องครบ เรื่องระยะเวลาเอย เรื่องจำนวนห้องเอย แต่เราก็พยายามดูแลผู้เล่นให้ได้เล่นอย่างเท่าเทียม” ชิบะเสริม 

นอกจากนี้ทางร้านยังแนะนำเกมมา 2 เกม ซึ่งสามารถแบ่งได้เป็น 2 พาร์ต คือ

1) พาร์ตเกมดราม่า กับเกม ‘บทกวีอำลา’ (aka ‘ด้ายแดง’) ที่ชิบะบอกว่า อยากให้เล่นให้ได้เพราะเกมดีมาก แต่อาจไม่เหมาะกับมือใหม่เพราะมีจำนวนหน้าเยอะ ผู้เล่นใหม่จึงอาจเริ่มจากเกมง่ายๆ ก่อน แล้วค่อยพัฒนามาเป็นเกมนี้ 

2) พาร์ตเกมสืบสวน กับเกม ‘นักโทษเจ็ดวัน’ ที่ชิบะบอกว่าชอบมาก เป็นเกมที่เล่นแล้วว้าวมากทั้งในเรื่องคดีหรือตัวเนื้อเรื่อง จึงอยากให้ทุกคนได้สัมผัสเกมนี้

บทที่ 3: ตกตะกอนหลังการเล่น

หลังจากขุดคุ้ยเบื้องหลังกระบวนการดำเนินการเกมกันไปแล้ว ในพาร์ตนี้เราจะมาพูดถึงความรู้สึกและสิ่งที่ได้จากการเล่นเกมแนวสคริปต์ ไม่ว่าจะทั้งในมุมมองของผู้เล่นหรือมุมมองของทาง SoFun Club เองก็ตาม

แน่นอนว่าหลังเล่นเกมจบไปแล้ว ลูกค้าหลายคนก็กลับมาเล่นซ้ำอีก พวกเราจึงเกิดความสงสัยว่าอะไรใน Script Murder ที่ทำให้ผู้คนต่างติดใจพากันกลับมาเล่นตลอด ซึ่งชิบะตอบว่า เป็นเพราะเนื้อเรื่องของตัวเกมที่หลากหลาย และระดับความยากที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ผู้เล่นที่เข้าใจคอนเซ็ปต์และเนื้อหาของเกม ก็จะอินกับเกมมากขึ้นและอยากกลับมาเล่นเกมที่ยากขึ้น เหมือนเป็นการท้าทายตัวเองไปเรื่อยๆ

ผมถามคุณชิบะว่าสิ่งที่อยากให้คนมาเล่นได้กลับไปคืออะไร คุณชิบะตอบทันทีแทบไม่ต้องคิดว่า ประสบการณ์และการได้หาเพื่อนใหม่ 

“หลายๆ ครั้งมีผู้เล่นหลายๆ คนที่อายุ 30 เกือบ 40 ที่อยู่ที่ทำงานไม่มีเพื่อน แต่เขาถือว่าที่นี่เป็นบ้านของเขา ร้านเราเหมือนเป็นคอมมูนิตี้แห่งหนึ่ง มีคนที่ชอบอะไรเหมือนกัน อยากทำอะไรเหมือนกัน มารวมกันที่นี่” ชิบะเสริม

ซึ่งจุดนี้อาร์มและชิบะบอกว่าเป็นความประทับใจในการทำร้าน SoFun Club เพราะลูกค้าบางคนได้เจอเพื่อนที่ร้านนี้ที่สนิทกว่าเพื่อนที่ทำงานเสียอีก หรือบางครั้งลูกค้ามาเล่นเกมแล้วกลับไปคิดต่อว่าถ้าเป็นตัวละครนั้นจริงๆ ชีวิตจะเป็นแบบไหน นอกจากนี้ลูกค้าบางคนยังบอกว่าการเล่นเกม Script Murder ที่ชีวิตตัวละครตรงกับชีวิตเขา ก็ทำให้เขาได้ระบายความในใจออกมา และทำให้เข้าใจมุมมองคนอื่นมากขึ้น

ชิบะเสริมว่าสิ่งที่สนุกในการทำ SoFun Club นอกจากความสนุกของเนื้อหาเกมแล้ว หลักๆ คือการได้เจอผู้คนที่หลากหลาย ผู้คนที่ชอบอะไรคล้ายกันและมีประเด็นมาคุยกัน หรือเวลาที่ลูกค้าเล่นเกมแล้วประทับใจ อยากกลับมาซ้ำ อยากลองเกมแนวอื่นๆ

การทำ SoFun Club ได้เปลี่ยนมุมมองต่อคนของทั้งสองอย่างชัดเจน ทำให้พวกเขาได้เห็นความจริงมากขึ้น ได้รู้จักมนุษย์คนอื่นเยอะขึ้น รู้สึกเข้าใจโลก เข้าใจมนุษย์ ได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์มากขึ้น 

“จริงๆ เรารู้สึกอยากเป็นเพื่อนกับทุกคนที่ไม่รู้จัก อยากให้ที่นี่เป็นแหล่งพักพิงของพวกเขา เพราะที่เราได้ฟังจากเพื่อนหลายๆ คน เขารู้สึกว่าบางทีที่ทำงานหรือที่บ้านเขาไม่ได้แฮปปี้ แต่เขามาอยู่ที่นี่รู้สึกว่าที่นี่เหมือนกันบ้านเขาจริงๆ มีคนที่รู้จักเขา มีคนที่เขาอยากแบ่งปันอะไรหลายๆ อย่างให้ ก็เลยรู้สึกว่ามันเป็นงานที่เราได้ประสบการณ์หลายๆ อย่างที่น่าจะหาได้ยาก”

บทที่ 4: อนาคตของ SoFun Club และวงการเกมเทเบิลท็อป

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา ปาร์ตี้ Script Murder ก็เช่นกัน พวกเราได้สอบถามเพิ่มเติมถึงกรณีที่ถ้าลูกค้ามาเล่นเกมในร้านจนหมดแล้ว ทาง SoFun Club จะมีแผนการรับมืออย่างไร ซึ่งทางร้านก็บอกว่า พยายามจะจัดตารางให้มีการนำเกมใหม่เข้ามาทุกๆ เดือน แต่ด้วยงานหลังบ้านที่ค่อนข้างหนัก อาจจะทำให้มีล่าช้าไปบ้าง 

นอกจากนี้ ทางร้านยังมีแผนพัฒนา Script Murder ที่เป็นของคนไทยโดยเฉพาะ โดยให้ข้อมูลไว้ว่า ลูกค้าที่มาเล่นหลายๆ ท่านมีอาชีพเป็นนักเขียนหรืออยู่แวดวงใกล้เคียง ซึ่งสนใจอยากทำสคริปต์ของตัวเอง โดยทางร้านจะนำตัวสคริปต์มาทดลองเล่นกันก่อน ถ้าออกมาดีทางร้านก็อยากสร้าง Script murder ที่เป็นของคนไทยจริงๆ โดยชิบะให้ความเห็นว่า การที่มีสคริปต์ที่เป็นของคนไทยจริงๆ มีเนื้อหาเกี่ยวกับคนไทยมากขึ้น ก็จะช่วยเพิ่มความอินในตัวเกมไปอีกระดับ

มาถึงคำถามสุดท้ายที่ท้ายที่สุดของการสัมภาษณ์ในวันนี้ เราเลือกปิดการสัมภาษณ์ด้วยความเห็นของทาง SoFun Club ต่ออุตสาหกรรมของวงการเทเบิลท็อปในไทยตอนนี้

ชิบะกล่าวว่า แม้ตอนนี้วงการเทเบิลท็อปในไทยจะเริ่มเติบโต แต่โดยรวมยังเป็นตลาดที่ Niche อยู่ เพราะยังมีเกมเทเบิลท็อปอีกหลายประเภทที่คนไทยไม่เคยสัมผัส โดยชิบะได้ให้เหตุผลที่วงการเทเบิลท็อปยังไม่เติบโตในไทยเป็นเพราะ ผู้เล่นใหม่ยังไม่กล้าที่จะก้าวเข้ามาเล่น เพราะอาจจะรู้สึกว่าขอแทรกซึมเข้าไปในกลุ่มได้ยาก แต่ที่จริง ผู้เล่นที่อยู่ในวงการก็พร้อมจะต้อนรับผู้เล่นใหม่ๆ อยู่แล้ว สามารถเข้าไปเล่นได้เลย

“ผมเชื่อว่าทุกคนในห้องนี้น่าจะรู้จักบอร์ดเกมล่ามนุษย์หมาป่าที่ชื่อว่า แวร์วูฟ ซึ่งมันเป็นเกมที่เล่นง่ายและทุกคนรู้จักกันดี แต่มันมีเกมอีกมากมายที่ดีกว่าและเจ๋งกว่านั้นเยอะแยะมากๆ และเราเชื่อว่าเกมเทเบิลท็อปเหล่านี้จะทำให้รู้จักผู้คนมากขึ้น” ชิบะพูดต่อก่อนจะปิดท้ายว่า

“ผมยังคิดว่าอนาคตวงการเทเบิลท็อปอาจจะแมสกว่านี้ คิดว่ามันจะพัฒนาต่อไปได้ ผมเชื่อว่าตอนนี้คนอาจจะเริ่มเบื่อกับการอยู่หน้าจอคอมและอยากจะมาหากิจกรรมทำ ‘เทเบิลท็อป’ ก็อาจจะเป็นหนึ่งในกิจกรรมนั้นที่เขาอยากลองก็ได้” 

หลังการสัมภาษณ์จบ พร้อมกับการตอบคำถามอย่างเต็มแพสชันของอาร์มและชิบะ พวกเราก็เนื้อเต้นแทบรอไปสัมผัสกับเกมสคริปต์ของจริงไม่ไหวแล้ว จึงทำการขอบคุณพร้อมกล่าวลาทั้งสองคน และยกขบวนกันไปสู่ชั้นบนเพื่อเล่นเกม ‘สายเรียกเข้า’ 

หลังจากผ่านไปกว่า 5 ชั่วโมง เกมก็จบลง อารมณ์และความรู้สึกของพวกเราพรั่งพรูออกมาอย่างมากมาย บางคนรู้สึกตราตรึงกับ DM ที่อินกับบทจนพวกเราคล้อยตาม บางคนประทับใจในการตกแต่งห้องและของประกอบฉากอันจัดเต็มที่สร้างบรรยากาศให้กับการเล่น บางคนตื่นตาตื่นใจกับความคิดสร้างสรรค์ของระบบการเล่นและการเล่าเรื่องอย่างชาญฉลาดของตัวเกม บางคนได้เห็นตัวเองสะท้อนในตัวละครและได้เรียนรู้ไปพร้อมกับตัวละครที่สวมบทบาท แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือ ทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่าเกม Script Murder นั้นเป็นประสบการณ์การเล่นเกมเทเบิลท็อปที่ดีที่สุดที่เคยเจอมา

พวกเรากล่าวลาทุกคนที่ร้าน SoFun Club และออกมาจากร้าน ข้างนอกเป็นเวลาหกโมงกว่าๆ ร่องรอยฝนจางหายไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงท้องฟ้าเปิดที่สาดแสงยามเย็นแผดจ้าไปทั่วย่าน RCA สมองพวกเรายังประมวลผลถึงประสบการณ์การเล่นเกมสคริปต์ครั้งแรกนี้ ด้วยการเล่าเรื่องอันแปลกใหม่ของเกมแนวสคริปต์ที่ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน ไม่ว่าจะหนังหรือนิยาย ที่ออกมาสนุกเกินที่คาด ว้าวเกินที่คิด และถ้าคิดว่าสิ่งที่ผมพูดมานั้นดูเกินจริง ก็อยากชวนให้ทุกคนมาสัมผัสด้วยตัวเอง กับประสบการณ์เกม Script Murder ที่อบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะ เคล้าไปด้วยหยดน้ำตา และเต็มไปด้วยมิตรภาพ ในร้านสีแดงย่าน RCA นาม ‘SoFun Club’ แห่งนี้

The post SoFun Club เสียงเฮฮา น้ำตา และมิตรภาพ กับร้าน ‘เกมแนวสคริปต์’ แห่งแรกของไทย appeared first on a day magazine.