ที่นี่คือ Happy Hunter –
Tea Boutique & Tea Salon ร้านชาขนาดกระทัดรัดที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางความวุ่นวายของตลาดเฮาส์คาส (Hauz Khas Main Market) ก่อตั้งและบริหารโดยคุณอิชิอิ ฮิโรโกะ สุภาพสตรีชาวญี่ปุ่น โดยก่อนที่จะทำร้านนี้ คุณฮิโรโกะและครอบครัวดำเนินธุรกิจนำเข้าใบชาจากอินเดียมานานถึง 15 ปี ปัจจุบันครอบครัวของเธอเป็นเจ้าของบริษัท มาไคบารี่เจแปน จำกัด (Makaibari Japan Ltd.) ซึ่งเป็นตัวแทนจำหน่ายชาจากไร่มาไคบารี่อย่างเป็นทางการในญี่ปุ่น เจ้ามาไคบารี่ที่อ่านเผินๆ เหมือนจะเป็นภาษาญี่ปุ่นนี้ จริงๆ แล้วเป็นชื่อของไร่ชาออร์แกนิกชื่อดังตั้งอยู่บนเขาสูงในเมืองดาร์จีลิ่ง รัฐเวสต์เบงกอลของอินเดีย ทุกวันนี้ บริษัทมาไคบารี่เจแปนนำเข้าชาจากไร่นี้ปีละประมาณ 12 ตันโดยส่งให้ลูกค้าองค์กรต่างๆ รวมถึงโรงแรมแกรนด์ไฮแอทโตเกียว

หลังจากล้มลุกคลุกคลานพบกับความผิดหวังมาพอสมควร ในที่สุดคุณฮิโรโกะก็ได้ก่อตั้ง Ishii Trading Private Limited แบรนด์น้องของมาไคบารี่เจแปนและสามารถเปิดร้านชา Happy Hunter ที่กรุงนิวเดลีได้สำเร็จในปี ค.ศ. 2012 โดยมีคอนเซ็ปต์คือผู้ล่าที่มีความสุขตามล่าหาความสุข เพื่อส่งความสุขให้กับทุกคน ซึ่งคุณฮิโรโกะเปรียบตัวเองเป็นนักล่าใบชาที่ตามหาใบชาอินเดียออร์แกนิกคุณภาพดีบนพื้นฐานของการค้าที่เป็นธรรมมาเสิร์ฟให้กับคุณลูกค้า

นอกจากคุณภาพชาแล้ว จุดเด่นของ Happy Hunter ก็คือบรรจุภัณฑ์ที่น่ารักสวยงามซึ่งคุณฮิโรโกะออกแบบเอง หาได้ที่นี่ที่เดียวในโลก ยังมีการบริการสุภาพเรียบร้อยสไตล์ญี่ปุ่นของพนักงานชาวอินเดียไม่ว่าจะเป็นการวางกาน้ำชาอย่างเบามือ การก้มตัวอย่างสุภาพเมื่ออธิบายขั้นตอนการดื่มชา การขออนุญาตเก็บจานที่ใช้แล้วอย่างนุ่มนวล หรือการที่พนักงานด้านหลังแคชเชียร์หันหลังให้เมื่อเรากดรหัสบัตรเครดิตและพับใบเสร็จเรียบร้อยก่อนใช้มือทั้งสองยื่นใบเสร็จและบัตรคืนให้เราอย่างสวยงามแบบที่ฉันเกือบจะไม่เชื่อสายตาตัวเอง

นอกจากขายชาให้กลับไปชงที่บ้านแล้ว Happy Hunter ยังใช้พื้นที่เล็กๆ ด้านหลังร้านเปิดเป็นห้องดื่มน้ำชา (Tea Salon) บริการชาร้อน/เย็นพร้อมขนมหวานและของกินเล่นที่ส่วนใหญ่คุณฮิโรโกะกำกับเอง ฉันลองสั่งชาดาร์จีลิ่งเย็นกับสตรอเบอร์รี่ชอร์ตคัพมาลองทานดู ชาดาร์จีลิ่ง DJ 1 ซึ่งเป็นชา first flush ที่เก็บเกี่ยวช่วงฤดูใบไม้ผลิปีนี้อร่อยเบาๆ สดชื่นเหมาะกับหน้าร้อนมากขนมเค้กก็มีความหวานน้อยๆ สไตล์ญี่ปุ่นพอเป็นทางเลือกสำหรับคนที่อาจจะอยากเปลี่ยนจากขนมหวานจัดแบบอินเดียได้บ้าง

ส่วนหน้าร้านนั้นก็จำหน่ายของที่ระลึกที่มีกลิ่นอายภารตะที่ออกแบบโดยดีไซเนอร์ชาวญี่ปุ่นและอินเดีย ทุกชิ้นเป็นของแฮนด์เมดที่ผลิตโดยช่างฝีมือชาวอินเดีย เช่น ผ้าพันคอ เครื่องประดับ กระเป๋าใส่ดินสอ พวงกุญแจ แก้วกาแฟและจานรองแก้ว รวมไปถึงถุงช้อปปิ้งที่เรียกว่า Masala Bag ซึ่งเป็นซิกเนเจอร์ของร้าน

สินค้าต่างๆ ที่วางขายที่ร้านราคาไม่แพงแต่ก็ไม่ถูก ถือว่าราคาเหมาะสมกับความเป็นเอกลักษณ์ที่ได้รับ แต่คงหาซื้อของแฮนด์เมดราคานี้ในประเทศอื่นได้ยากเพราะค่าแรงงานฝีมือในอินเดียต่ำมากจริงๆ และพวกของทำมือต่างๆ ที่ขายส่วนใหญ่ในประเทศก็หน้าตาเหมือนกันไม่น่าดึงดูดเท่าไหร่ ดีไซน์จึงเป็นปัจจัยสำคัญมากที่จะมาช่วยสร้างความแตกต่างและเพิ่มมูลค่าต้องยอมรับว่าญี่ปุ่นเขาเก่งจริงๆ เรื่องความคิดสร้างสรรค์แบบนี้ ฉันจำได้ว่าที่ร้านขนม Parden
แถวสุขุมวิทก็วางขายของทำมือที่ออกแบบโดยดีไซเนอร์คนญี่ปุ่นบนแรงบันดาลใจจากวัฒนธรรมไทยและผลิตโดยชุมชนชาวบ้านที่เชียงใหม่เหมือนกัน

คุณฮิโรโกะมีเป้าหมายว่าเธออยากให้ Happy Hunter เป็นตลาดให้กับช่างฝีมือชาวอินเดียในชนบทจำนวนมากที่ยังเข้าไม่ถึงตลาดผู้บริโภค ซึ่งฉันคิดว่าเธอประสบความสำเร็จอย่างดีทีเดียวโดยเห็นจากผลิตภัณฑ์ของที่นี่วางขายในซูเปอร์มาร์เก็ตของคนญี่ปุ่น ร้านคาเฟ่และร้านอาหารญี่ปุ่นในเดลี มีชื่ออยู่ในไกด์บุ๊คเที่ยวอินเดียของชาวญี่ปุ่นอีกต่างหาก แม้ Happy Hunter จะมุ่งเน้นกลุ่มลูกค้าญี่ปุ่นและข้อมูลของร้านก็เป็นภาษาญี่ปุ่นทั้งหมด แต่ผลิตภัณฑ์ก็ได้ไปปรากฎตามร้านของที่ระลึกฮิปๆ ในสนามบินและร้านค้าออนไลน์ต่างๆ ของอินเดียให้ชาวอินเดียและนักท่องเที่ยวชาติอื่นได้ซื้อไปฝากคนที่รักทางบ้าน พร้อมกับได้สนับสนุนช่างฝีมือชาวอินเดียอย่างยุติธรรมเช่นกัน

Happy Hunter

Address: E52 Hauz Khas, Block E, Hauz Khas, New Delhi, Delhi
Hours: เปิดทุกวัน เวลา 10.00-19.00 น.
Map

happyhunter.in
Facebook: Happy Hunter

The post Happy Hunter : เมื่อคนญี่ปุ่นจับชาอินเดียมาใส่ความครุคริ appeared first on a day magazine.

เมืองริชิเกช
เป็นชื่อที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย จนกระทั่งได้มาอยู่ที่อินเดีย ริชิเกชเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงโด่งดังระดับโลกในฐานะสถานที่ปฏิบัติสมาธิและฝึกโยคะ
เป็นที่ตั้งของอาศรมจำนวนมาก และมีนักบวชและฤาษีทั้งจริงและปลอมอยู่ทั่วไป
ริชิเกชก้าวสู่ระดับอินเตอร์ในปี 1960 หลังจากที่สี่หนุ่มวงเดอะบีเทิลส์มาบำเพ็ญเพียรที่อาศรมของ
Maharishi Mahesh Yogi และตอนนี้ริชิเกชได้ก้าวไปไกลอีกขั้น
โดยรัฐบาลอินเดียทำแคมเปญโปรโมตให้ริชิเกชเป็น Yoga Capital of the World ตามแนวนโยบายการทูตโยคะของนายนเรนทรา โมดี นายกรัฐมนตรีอินเดีย
ชาวต่างชาติส่วนใหญ่จะมาริชิเกชเพื่อแสวงหาความสงบ ฝึกจิตใจและร่างกายผ่านการปฏิบัติโยคะตามอาศรมต่างๆ ส่วนชาวอินเดียนั้นมาเข้าร่วมพิธีบูชาไฟ หรือ อารตี (Aarti) ที่จัดขึ้นยามเย็นทุกวันตามวัดริมฝั่งแม่น้ำคงคา

ส่วนพวกเราเลือกมาริชิเกชเพราะอยากเห็นกับตาสักครั้งว่า แม่น้ำคงคาที่เป็นสายน้ำแห่งชีวิตที่คนมาอาบ มาดื่ม
มาปลดทุกข์ มาเผาศพ มาลอยเถ้ากระดูก จะใสสะอาดได้เพียงไหน และก็ไม่ผิดหวังเลยจริงๆ
เพราะภาพที่ปรากฏแก่สายตาก็คือ แม่น้ำสีฟ้าเขียวท่ามกลางหุบเขากว้าง
มีส่วนที่เชี่ยวกรากเป็นละอองสีขาว มีส่วนที่นิ่งสงบเหมือนกระจก
และเมื่อสัมผัสก็ชื่นใจด้วยความเย็นเจี๊ยบเหมือนกับน้ำใส่น้ำแข็ง
ด้วยต้นกำเนิดของแม่น้ำสายนี้คือธารน้ำแข็งคังโคตรี (Gangotri) บนเทือกเขาหิมาลัย

การนั่งเล่นริมฝั่งแม่น้ำคงคายามเย็น
นั่งมองสายน้ำไหลในจังหวะที่ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลง มีสายลมเอื่อยๆ
ริมแม่น้ำนี่มันช่างเย็นสบาย แถมถูกขับกล่อมด้วยเสียงสวดมนต์จากสองฝั่งแม่น้ำ
เข้าใจแล้วว่า ทำไมผู้คนถึงมาแสวงหาจิตวิญญาณที่นี่ ฉันเองยังรู้สึกสุขอยู่ในใจ
อาจเพราะจิตวิญญาณได้รับการเติมเต็มด้วยพลังงานของธรรมชาติและพลังงานของพลังศรัทธาที่บรรจบและไหลเวียนอยู่ที่นี่มานานนับพันปี

ยิ่งไปกว่านั้น
ริชิเกชยังเปิดให้เราได้สัมผัสแม่น้ำคงคามุมใหม่นอกเหนือจากเรื่องของจิตวิญญาณ
แม่น้ำคงคายังไปเกี่ยวพันกับกิจกรรมผาดโผน เช่น ล่องแก่ง
ซึ่งเป็นกิจกรรมยอดนิยมของคนหนุ่มสาวชาวอินเดียที่มาแคมปิ้งที่นี่ ล่องแก่งที่นี่เป็นแพยาง นั่งได้ตั้งแต่ 6
คนขึ้นไป มีอุปกรณ์ไม้พาย หมวก เสื้อชูชีพ ครบ
และมีไกด์ชาวท้องถิ่นทำหน้าที่หัวหน้าทีม
คอยบอกลูกทีมว่ากำลังจะเจอกับน้ำเชี่ยวระดับไหน ยิ่งเลขมากยิ่งเชี่ยวกราก
ยิ่งต้องระวัง และเมื่อเจอน้ำนิ่ง เบื่อๆ ก็กระโดดลงไปดำผุดดำว่ายอยู่กลางแม่น้ำเขียวใสได้
คิดว่าน่าจะสะอาดมากพอ เพราะสำลักเข้าไปสองสามอึกก็ยังแข็งแรงดี

มาลองสัมผัสแม่น้ำคงคาในมุมที่แตกต่างที่ริชิเกชดู
มาปล่อยร่างกายไปกับสายน้ำเย็นสดชื่น และปล่อยสายตาไปตามแนวแมกไม้เขียว
เพิ่มพลังใจ ก่อนกลับไปยืดอกบอกทุกคนเลยว่า ฉันกินดื่มแม่น้ำคงคามาแล้วจ้ะ

Rishikesh

Address:
Rishikesh River Rafting Rishikesh, Uttarakhand, India
Hours: ช่วงเดือนกันยายนถึงกลางเดือนพฤศจิกายน
How
to get there: จากสนามบิน Dehradun หรือสถานีรถไฟ Haridwar เดินทางด้วยรถยนต์เช่าถึงเมืองริชิเกช ติดต่อบริษัททัวร์ในริชิเกช
เพื่อซื้อแพ็กเกจล่องแพยาง นัดแนะจุดนัดพบ
โดยบริษัทจะมีรถมาพร้อมแพยางรับคณะไปที่จุดปล่อยตัวริมแม่น้ำ

www.riverraftinginrishikesh.com

ใครอยากส่งเรื่องที่น่าเที่ยวมาลงเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่เลย

The post Rishikesh : สัมผัสแม่น้ำคงคาในมุมที่แตกต่าง appeared first on a day magazine.

เริ่มแรกฉันวางแผนว่าจะมัดใจทุกคนด้วยวิวที่หยุดทุกลมหายใจของทะเลสาบปังกง (Pangong Tso – คำว่า Tso ในภาษาถิ่น แปลว่าทะเลสาบ) ซึ่งเป็นทะเลสาบบนที่สูงและเป็นสีฟ้าสวยทอดขนานไปกับภูเขาสีน้ำตาลและเมฆขาว
แต่ทว่า ฝนตกหนักในคืนก่อนวันเดินทาง จนทำให้เจ้าหน้าที่ตัดสินใจปิดเส้นทางสู่ทะเลสาบปังกงเพื่อความปลอดภัย
น้ำตาจะไหลอดไปปังกง โชคดีแท้ที่คุณสแตนซิน คนขับรถผู้เคร่งขรึมแต่ใจดี บอกว่าอย่าเสียใจไป
จะพาไปทะเลสาบเบอร์สามของแคว้นแทน

ตลอดเวลา 4 ชั่วโมงที่เดินทางไปหาจุดหมายใหม่นั้น รู้สึกเหมือนกับหลุดไปอยู่ในอีกโลกหนึ่ง
โลกที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นใด นอกจากพวกเรา โลกที่ไม่มีสรรพเสียงอื่นใด นอกจากเสียงล้อรถยนต์เคลื่อนบนกรวดหิน
มองซ้ายก็ภูเขา มองขวาก็หน้าผา มีท้องฟ้าสีฟ้าสดตัดกับเมฆขาวเป็นฉากหลัง เรียกได้ว่า
‘สวยสงัดเงียบ’ อย่างไม่ทันรู้ตัว รถของเราก็ค่อยๆ
เคลื่อนตัวเข้าสู่เขตที่ราบ มีแนวเขาสูงตระหง่านอยู่ลิบๆ

ถึงแล้ว…ทะเลสาบคาร์ (Tso Kar) ทะเลสาบสีขาว
แต่ฉันยกให้เป็นทะเลสาบสีหวาน เพราะวันนั้นภาพที่อยู่เบื้องหน้าเป็นท้องฟ้าสีฟ้า ตัดกับพื้นน้ำสีชมพูพาสเทลและสีเหลืองทองเลื่อมๆ
ดูสวยหวานมาก ทะเลสาบคาร์นั้นเขาว่าเป็นทะเลสาบที่เล็กที่สุดในจำนวนทะเลสาบดังๆ ของลาดักห์
ตั้งอยู่บนที่ราบสูง Changtang สูงกว่าระดับน้ำทะเล 14,700
ฟุต ในฤดูหนาวที่อุณหภูมิติดลบ 40 องศา น้ำในทะเลสาบจะกลายเป็นน้ำแข็งแบบคาราวานม้าเคลื่อนผ่านได้
ส่วนฤดูร้อนเราก็ได้เห็นการจับตัวของน้ำเป็นผลึกเกลือแข็งสีขาวตามขอบทะเลสาบ ในอดีตพวกคนเร่ร่อนเขามาเอาเกลือจากทะเลสาบแห่งนี้ไปขายทิเบตกัน
การเดินเข้าไปถึงทะเลสาบยากหน่อย เพราะเป็นพื้นโคลน ทำให้บริเวณนี้ปราศจากการรุกรานของมนุษย์โดยแท้
ขนาดแก๊งคุณหนูที่เสียงดังตลอดเวลาอย่างพวกเรายังต้องทำตัวสงบเสงี่ยมเจียมตัวให้กับความเวิ้งว้าง
สงัดเงียบ ของภูเขาตระการตา ความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติตรงหน้าทำให้ฉันรู้สึกว่า มนุษย์เรานี่ก็เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตเล็กๆ
บนโลกใบนี้เท่านั้น

แผนเปลี่ยน กลายเป็นโอกาส เพราะทำให้เราได้เห็นสัตว์ป่าหิมาลัยหายาก
(Himalayan Wild) ถึง 2 ชนิด คือ เจ้านกกระเรียนคอดำ (
Black-Necked Crane) และลาป่าสีน้ำตาลสลับขาวรูปร่างสันทัด (Wild Donkeys) ที่สแตนซินบอกว่า
นักดูนกทั่วโลกเขาบินข้ามน้ำข้ามทะเลตั้งใจมา Tso Kar เพื่อมาดูเจ้านกนี่เท่านั้นเลยนะ
ต้องขอบคุณกล้องส่องทางไกลราคา 60 บาทจากไดโสะของเพื่อนรักที่ช่วยให้เราเห็นภาพนกกระเรียนคอดำอย่างชัดเจน
ใครจะไปเดินป่า อย่าลืมพกกล้องส่องทางไกลไปด้วยนะ

สุดท้ายนี้ ขอให้ลองดูภาพประกอบอีกครั้ง พื้นสีขาวที่เหยียบอยู่นั่นไม่ใช่เมฆปุกปุย
แต่เป็นผลึกเกลือจากทะเลสาบที่ฉันชิมแล้วว่า ‘เค็ม’
จริง ๆ

Tso Khar

Address: Leh, Manali Road, Ladakh, India
Hours: ทั้งวัน
How to get there: เดินทางประมาณ 4
ชั่วโมงจากสนามบินเมืองเลห์ (Leh) แคว้นลาดักห์
ด้วยรถยนต์เช่าท้องถิ่น

Map

ใครอยากส่งเรื่องที่น่าเที่ยวมาลงเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่เลย

The post Tso Kar : ทะเลสาบในฝันของนักเดินทาง appeared first on a day magazine.