<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>ปิญชาน์ วรุณวงศ์, Author at a day magazine</title>
	<atom:link href="https://adaymagazine.com/author/author437/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://adaymagazine.com/author/author437/</link>
	<description>for all things creative</description>
	<lastBuildDate>Tue, 14 Aug 2018 17:42:48 +0000</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.6.5</generator>
	<item>
		<title>วันที่ฉันได้ลองใช้ชีวิตบนความแตกต่าง</title>
		<link>https://adaymagazine.com/change-75/</link>
					<comments>https://adaymagazine.com/change-75/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[ปิญชาน์ วรุณวงศ์]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 16 Aug 2017 02:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[a day that changed my life]]></category>
		<category><![CDATA[Happiness]]></category>
		<category><![CDATA[มหาวิทยาลัย]]></category>
		<category><![CDATA[ฝึกงาน]]></category>
		<category><![CDATA[บ้านผึ้ง อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://a-day.opendream.in.th/change-75/</guid>

					<description><![CDATA[<p>ตั้งแต่วันที่ครูแจกใบตอบรับภาคสนาม ฉันก็เอาแต่คิดว่าพอไปถึงที่นั่นแล้วจะสบายเหมือนบ้านที่ฉันอยู่ไหม อาหารจะอร่อยเหมือนที่แม่ทำไหม และจะมีความสุขเหมือนตอนอยู่บ้านเราหรือเปล่า และแล้ววันนั้นก็มาถึง ฉันและเพื่อนๆ รวมตัวกันที่สถานีรถไฟหัวลำโพงเพื่อออกเดินทางไปยังจังหวัดศรีสะเกษ นั่นคือจุดเริ่มต้นของการผจญภัยที่แท้จริง ขณะอยู่บนรถไฟ เสียงของรถไฟดังมากจนฉันนอนไม่หลับ ฉันเอาแต่คิดว่าราตรีที่ยาวไกลนี้จะเป็นยังไงกันนะ&#8230; ในที่สุดเราก็เดินทางมาถึงบ้านผึ้ง อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ ก้าวแรกที่ฉันเข้ามาในที่แห่งนี้ อากาศร้อนระอุ กองขี้วัวขี้ควายตามท้องถนน บ้านพักที่เป็นไม้เก่าๆ มันทำให้ฉันคิดถึงทุกอย่างที่กรุงเทพฯ ฉันเกิดอยากจะกลับบ้านทันที อารมณ์ของฉันในตอนนั้นมันแย่จนไม่สามารถจะทำอะไรได้ ฉันรู้สึกว่าทุกอย่างมันแย่ไปหมด แม้แต่น้ำในห้องน้ำ ฉันลืมตามาเช้าอีกวัน เริ่มรู้สึกว่าทุกอย่างก็คงต้องมีทั้งข้อดีและข้อเสีย พอฉันคิดได้ดังนั้น ฉันเริ่มเปิดใจรับรู้สิ่งใหม่ๆ ได้ลองไปพูดคุยกับชาวบ้าน ทำตัวประหนึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน ในวันนั้นทำให้ฉันได้รู้จักกับคำว่า &#8216;กินง่ายอยู่ง่าย&#8217; เพราะคนที่บ้านผึ้งมีวิถีชีวิตอยู่บนความพอดีที่เรียบง่ายและลงตัว ฉันจึงพยายามลองกินผักกินปลาที่หามาได้ อยากใช้ชีวิตแบบนั้นบ้าง ในวันนั้นฉันก็มีโอกาสทำอาหารเช้าด้วยวัตถุดิบง่ายๆ แค่ 2 อย่าง และฉันก็เริ่มเห็นอะไรบางอย่างจากที่นี่ ในวิถีชีวิตของภาคอีสาน ใครจะไปคิดว่าชีวิตเด็กกรุงเทพฯ อย่างฉันจะได้ไปสัมผัสกับวิถีชีวิตของคนอีสานที่แตกต่างกับฉันอย่างสิ้นเชิง ฉันได้ไปนั่งเรือดูการจับปลาในแม่น้ำมูล ความรู้สึกในตอนนั้นมันตื่นเต้นจนอธิบายไม่ถูก ได้สัมผัสกับธรรมชาติที่งดงาม มีลมพัดเย็นๆ กลิ่นอายของอากาศที่ร่มเย็นในวันนั้นยังไม่เคยออกไปจากความทรงจำของฉันเลย ฉันมีความสุขมากที่ได้ลองทำสิ่งที่ไม่เคยทำ แม้ในขณะนั้นฝนจะตกลงมาจนรองเท้าเปียก แต่ฉันก็ไม่สนใจสิ่งของของตัวเอง กลับวิ่งเล่นไปทั่วริมฝั่งแม่น้ำมูล เพราะฉันคิดว่าถ้ากลับมาที่กรุงเทพฯ ฉันก็คงไม่มีโอกาสได้วิ่งเล่นริมแม่น้ำแบบนี้แน่นอน แต่แล้วเมื่อมีการเริ่มต้นก็ต้องมีการจากลา วันที่ฉันต้องกลับบ้าน [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/change-75/">วันที่ฉันได้ลองใช้ชีวิตบนความแตกต่าง</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>ตั้งแต่วันที่ครูแจกใบตอบรับภาคสนาม ฉันก็เอาแต่คิดว่าพอไปถึงที่นั่นแล้วจะสบายเหมือนบ้านที่ฉันอยู่ไหม อาหารจะอร่อยเหมือนที่แม่ทำไหม และจะมีความสุขเหมือนตอนอยู่บ้านเราหรือเปล่า</p>
<p>
 และแล้ววันนั้นก็มาถึง ฉันและเพื่อนๆ รวมตัวกันที่สถานีรถไฟหัวลำโพงเพื่อออกเดินทางไปยังจังหวัดศรีสะเกษ<br />
นั่นคือจุดเริ่มต้นของการผจญภัยที่แท้จริง<br />
ขณะอยู่บนรถไฟ เสียงของรถไฟดังมากจนฉันนอนไม่หลับ ฉันเอาแต่คิดว่าราตรีที่ยาวไกลนี้จะเป็นยังไงกันนะ&#8230;</p>
<p>  ในที่สุดเราก็เดินทางมาถึงบ้านผึ้ง  อำเภอราษีไศล  จังหวัดศรีสะเกษ ก้าวแรกที่ฉันเข้ามาในที่แห่งนี้<br />
อากาศร้อนระอุ กองขี้วัวขี้ควายตามท้องถนน บ้านพักที่เป็นไม้เก่าๆ มันทำให้ฉันคิดถึงทุกอย่างที่กรุงเทพฯ<br />
ฉันเกิดอยากจะกลับบ้านทันที อารมณ์ของฉันในตอนนั้นมันแย่จนไม่สามารถจะทำอะไรได้<br />
ฉันรู้สึกว่าทุกอย่างมันแย่ไปหมด แม้แต่น้ำในห้องน้ำ</p>
<p>  ฉันลืมตามาเช้าอีกวัน เริ่มรู้สึกว่าทุกอย่างก็คงต้องมีทั้งข้อดีและข้อเสีย<br />
พอฉันคิดได้ดังนั้น  ฉันเริ่มเปิดใจรับรู้สิ่งใหม่ๆ<br />
ได้ลองไปพูดคุยกับชาวบ้าน ทำตัวประหนึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน<br />
ในวันนั้นทำให้ฉันได้รู้จักกับคำว่า &#8216;กินง่ายอยู่ง่าย&#8217; เพราะคนที่บ้านผึ้งมีวิถีชีวิตอยู่บนความพอดีที่เรียบง่ายและลงตัว<br />
ฉันจึงพยายามลองกินผักกินปลาที่หามาได้<br />
อยากใช้ชีวิตแบบนั้นบ้าง ในวันนั้นฉันก็มีโอกาสทำอาหารเช้าด้วยวัตถุดิบง่ายๆ แค่ 2 อย่าง และฉันก็เริ่มเห็นอะไรบางอย่างจากที่นี่ ในวิถีชีวิตของภาคอีสาน</p>
<p>ใครจะไปคิดว่าชีวิตเด็กกรุงเทพฯ อย่างฉันจะได้ไปสัมผัสกับวิถีชีวิตของคนอีสานที่แตกต่างกับฉันอย่างสิ้นเชิง ฉันได้ไปนั่งเรือดูการจับปลาในแม่น้ำมูล ความรู้สึกในตอนนั้นมันตื่นเต้นจนอธิบายไม่ถูก  ได้สัมผัสกับธรรมชาติที่งดงาม มีลมพัดเย็นๆ กลิ่นอายของอากาศที่ร่มเย็นในวันนั้นยังไม่เคยออกไปจากความทรงจำของฉันเลย<br />
ฉันมีความสุขมากที่ได้ลองทำสิ่งที่ไม่เคยทำ แม้ในขณะนั้นฝนจะตกลงมาจนรองเท้าเปียก  แต่ฉันก็ไม่สนใจสิ่งของของตัวเอง  กลับวิ่งเล่นไปทั่วริมฝั่งแม่น้ำมูล  เพราะฉันคิดว่าถ้ากลับมาที่กรุงเทพฯ ฉันก็คงไม่มีโอกาสได้วิ่งเล่นริมแม่น้ำแบบนี้แน่นอน</p>
<p>  แต่แล้วเมื่อมีการเริ่มต้นก็ต้องมีการจากลา วันที่ฉันต้องกลับบ้าน ใจหนึ่งของฉันก็รู้สึกดีใจที่จะได้กลับไปหาความสะดวกสบาย<br />
แต่อีกใจฉันกลับคิดว่าเราคงจะไม่มีโอกาสใช้ชีวิตแบบนี้แล้วสินะ<br />
คงต้องกลับไปใช้ชีวิตบนความรีบเร่ง บนวิถีความสะดวกสบาย </p>
<p>ในระหว่างทางกลับ บนขบวนรถไฟ ฉันคิดขึ้นมาได้ว่า<span>วิถีชีวิตแต่ละที่ไม่เหมือนกัน<br />
การที่เราได้ลองไปใช้ชีวิตบนความแตกต่างกลับพาให้เราได้พบความสุขและสิ่งใหม่ๆ ที่ไม่เคยเจอมาก่อน</span></p>
<p>ฉันจะไม่มีวันลืมสิ่งที่ฉันได้เจอในบ้านผึ้งเลย</p>
<p><a href="http://www.adaymagazine.com/news/write-in-a-day-online1">ใครอยากเล่าเรื่องวันเปลี่ยนชีวิตของตัวเองบ้าง คลิกที่นี่เลย</a></p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/f2befd89a25181ba661be25f8bf9ca47.jpg" alt=""></p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/change-75/">วันที่ฉันได้ลองใช้ชีวิตบนความแตกต่าง</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://adaymagazine.com/change-75/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
