<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>กัลยฉัตร วิจิตรกาญจน์, Author at a day magazine</title>
	<atom:link href="https://adaymagazine.com/author/author397/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://adaymagazine.com/author/author397/</link>
	<description>for all things creative</description>
	<lastBuildDate>Tue, 14 Aug 2018 17:35:29 +0000</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.6.5</generator>
	<item>
		<title>วันที่ฉันโดนจับว่าลอกการบ้าน</title>
		<link>https://adaymagazine.com/change-70/</link>
					<comments>https://adaymagazine.com/change-70/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[กัลยฉัตร วิจิตรกาญจน์]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 20 Apr 2017 12:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[a day that changed my life]]></category>
		<category><![CDATA[Happiness]]></category>
		<category><![CDATA[การบ้าน]]></category>
		<category><![CDATA[นักเขียน]]></category>
		<category><![CDATA[#adaythatchangedmylife]]></category>
		<category><![CDATA[ชีวิตมัธยม]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://a-day.opendream.in.th/change-70/</guid>

					<description><![CDATA[<p>ฉันก้มมองกระดาษเอสี่น้ำหนัก 500 กรัมในมือ มันขาวสะอาดไร้การตกแต่ง แต่เต็มไปด้วยตัวอักษรเป็นพรืดจรดบรรทัดสุดท้าย จั่วหัวข้อ ‘อ่าน คิด วิเคราะห์’ ให้รู้ว่าเป็นใบงานวิชาหลักการเขียนและวรรณคดี ครูเพ็ญศรีกำลังจะเริ่มต้นสอนอีกแล้ว ทำให้ฉันไม่แน่ใจว่าควรยกมือขึ้นรึเปล่า เพราะปกติจะชอบนั่งเงียบๆ อยู่หน้าห้องมากกว่า แต่ขอเรื่องนี้ไว้เรื่องหนึ่งเถอะ “ครูคะ ทำไมหนูถึงได้คะแนนแค่นี้ล่ะคะ” จริงอยู่ คะแนนไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร แต่ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมถึงได้แค่นี้ ทั้งๆ ที่เพื่อนคนอื่นได้ 5 คะแนนเต็มกันถ้วนหน้า ฉันชี้ไปที่รอยดินสอบนใบงานซึ่งตอนแรกถูกให้คะแนนไว้ ‘2-2-1’ รวมเป็น 5 คะแนน ก่อนจะถูกแก้ใหม่เป็น ‘1.5-1.5-1’ เหลือ 4 คะแนน พร้อมกับคอมเมนต์ยุ่งๆ ที่อ่านไม่ออก “อ้อ! นึกออกแล้ว เธอนี่เองที่เป็นคนไปลอกมาจากอินเทอร์เน็ต ครูไม่เชื่อหรอกว่าเธอจะเขียนเอง สำนวนภาษาแบบนี้ไม่น่าจะเป็นฝีมือของเธอนะ” และอื่นๆ อีกมากมายที่ฉันจำได้ไม่หมด ลอกมาจากอินเทอร์เน็ต!? ฉันเหวอมาก เพ่งมองกระดาษอีกรอบเพื่อตกใจกับข้อความที่ตอกย้ำคำพูดของครูว่า &#8216;ลอกมาจากไหน&#8217; มือฉันสั่นไปหมด&#8230;ขณะพูดปฏิเสธข้อสันนิษฐานนั้นของครูเพ็ญศรี สำหรับเด็กม.4 ที่เรียนสองภาษา การเขียนบทวิเคราะห์วรรณกรรม คู่กรรม 2 มันดูน่าเหลือเชื่อขนาดนั้นเลยเหรอ คิดเพียงเท่านั้นฉันก็พอเข้าใจว่าภาพในหัวของครูเป็นยังไง [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/change-70/">วันที่ฉันโดนจับว่าลอกการบ้าน</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>ฉันก้มมองกระดาษเอสี่น้ำหนัก 500 กรัมในมือ มันขาวสะอาดไร้การตกแต่ง แต่เต็มไปด้วยตัวอักษรเป็นพรืดจรดบรรทัดสุดท้าย<br />
จั่วหัวข้อ ‘อ่าน คิด วิเคราะห์’ ให้รู้ว่าเป็นใบงานวิชาหลักการเขียนและวรรณคดี<br />
ครูเพ็ญศรีกำลังจะเริ่มต้นสอนอีกแล้ว ทำให้ฉันไม่แน่ใจว่าควรยกมือขึ้นรึเปล่า<br />
เพราะปกติจะชอบนั่งเงียบๆ อยู่หน้าห้องมากกว่า แต่ขอเรื่องนี้ไว้เรื่องหนึ่งเถอะ </p>
<p>“ครูคะ ทำไมหนูถึงได้คะแนนแค่นี้ล่ะคะ”</p>
<p>จริงอยู่ คะแนนไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร แต่ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมถึงได้แค่นี้<br />
ทั้งๆ ที่เพื่อนคนอื่นได้ 5 คะแนนเต็มกันถ้วนหน้า</p>
<p>ฉันชี้ไปที่รอยดินสอบนใบงานซึ่งตอนแรกถูกให้คะแนนไว้ ‘2-2-1’ รวมเป็น 5 คะแนน ก่อนจะถูกแก้ใหม่เป็น<br />
‘1.5-1.5-1’ เหลือ 4 คะแนน พร้อมกับคอมเมนต์ยุ่งๆ ที่อ่านไม่ออก </p>
<p>“อ้อ! นึกออกแล้ว เธอนี่เองที่เป็นคนไปลอกมาจากอินเทอร์เน็ต ครูไม่เชื่อหรอกว่าเธอจะเขียนเอง<br />
สำนวนภาษาแบบนี้ไม่น่าจะเป็นฝีมือของเธอนะ” และอื่นๆ อีกมากมายที่ฉันจำได้ไม่หมด</p>
<p>ลอกมาจากอินเทอร์เน็ต!? ฉันเหวอมาก<br />
เพ่งมองกระดาษอีกรอบเพื่อตกใจกับข้อความที่ตอกย้ำคำพูดของครูว่า &#8216;ลอกมาจากไหน&#8217;</p>
<p>มือฉันสั่นไปหมด&#8230;ขณะพูดปฏิเสธข้อสันนิษฐานนั้นของครูเพ็ญศรี </p>
<p>สำหรับเด็กม.4 ที่เรียนสองภาษา<br />
การเขียนบทวิเคราะห์วรรณกรรม <em>คู่กรรม 2 </em>มันดูน่าเหลือเชื่อขนาดนั้นเลยเหรอ คิดเพียงเท่านั้นฉันก็พอเข้าใจว่าภาพในหัวของครูเป็นยังไง<br />
ลำพังฉันตัวคนเดียวคงเปลี่ยนความคิดแกไม่ไหวหรอก ลองให้คนปักใจเชื่อแล้ว คงยากที่จะเปลี่ยนความคิด<br />
เหมือนกับการสอนเด็กมัธยมคนหนึ่งว่าองค์ประกอบของเรียงความได้แก่ คำนำ เนื้อหา<br />
และบทสรุป บทวิเคราะห์ที่ดีควรพูดถึงเนื้อหา การดำเนินเรื่อง มุมมองในการสื่อความ<br />
ฉาก บรรยากาศ สำนวนการเขียน ฯลฯ </p>
<p>เด็กคงจะจำไม่ได้หรอก ถ้าไม่เปิดดู</p>
<p>ใช่ ฉันลอกมาจริงๆ แหละ </p>
<p>แต่แค่หลักการวิเคราะห์วรรณกรรมจากชีทเรียนนะ ที่เหลือทั้งหมดนั้น ฉันใช้เวลาประมาณชั่วโมงครึ่งในการพิมพ์ สลับกับเปิดหนังสือ <em>คู่กรรม 2</em> ทบทวนความจำไปด้วย<br />
เหตุการณ์ครั้งนั้นสอนให้ฉันรู้ว่าอย่าเถียงกับครูเพียงลำพัง</p>
<p>ล้อเล่นน่ะ </p>
<p>“ครูคะ เพื่อนเขียนเองจริงๆ แหละค่ะ” เพื่อนในห้องคนหนึ่งยกมือขึ้น<br />
หลังจากทุกคนได้ฟังข้อสันนิษฐาน และบท (เกือบ) สรุปของครูเพ็ญศรีมาพักใหญ่แล้ว หลังจากนั้น<br />
เพื่อนๆ ช่วยกันพูดยืนยันจนครูยอมเชื่อ คะแนนในใบงานถูกแก้ รอยดินสอถูกลบ<br />
แถมคอมเมนต์ใหม่ยังน่าอ่านกว่าเดิมจากหน้ามือเป็นหลังมืออีกด้วย</p>
<p>.</p>
<p>ถึงเหตุการณ์นั้นจะผ่านมา 9 ปีแล้ว พอคิดถึงเรื่องนี้ทีไร ฉันก็อดยิ้มไม่ได้ทุกที</p>
<p>ตั้งแต่นั้นมา ทัศนคติและความตั้งใจในผลงานของฉันก็เปลี่ยนไป จากที่โดนผู้คนมองว่า &#8216;เป็นไปไม่ได้&#8217; ฉันจะพยายามทำให้มันกลายเป็น &#8216;คาดไม่ถึงว่าจะทำได้&#8217;</p>
<p>และแน่นอน&#8230;ฉันจะพยายามฝึกฝนให้หนักขึ้นเพื่อเป็นนักเขียนมืออาชีพคนหนึ่งให้ได้</p>
<p><a href="http://www.adaymagazine.com/news/write-in-a-day-online1">ใครอยากเล่าเรื่องวันเปลี่ยนชีวิตของตัวเองบ้าง คลิกที่นี่เลย</a></p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/f2befd89a25181ba661be25f8bf9ca47.jpg" alt=""></p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/change-70/">วันที่ฉันโดนจับว่าลอกการบ้าน</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://adaymagazine.com/change-70/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
