เจ้าแมวส้มนี้พิเศษกว่าใครๆ ด้วยความอยู่เป็น เข้าหาคน ขี้อ้อน ขี้เล่น รู้วิธีอ่อย รู้ว่าใครเป็นทาส เห็นเราเดินมาก็ทิ้งตัวลงกับพื้นให้จกพุง ให้เกาคาง จนตกหลุมรักสายตาแบ๊วๆ ของเขา แอบเล่นแอบดูแลกันจนเขาเริ่มแตกเนื้อหนุ่ม วันหนึ่งเขาก็หายไปเลย เราก็ทำใจแล้วว่าเป็นปกติ เขาคงไปติดสาวเหมือนตัวอื่นๆ เดี๋ยวก็กลับมา แต่พอคิดว่าบางตัวก็หายไปนิรันดรเลยรู้สึกกังวล ไม่รู้ว่าเจ้าแมวส้มจะเป็นหรือตาย มันไม่มีคำตอบ แต่ก็ภาวนาขอให้เขากลับมา

จนครบสิบวัน เขาก็กลับมาแบบไม่ปกติ

อย่างแรกคือเขากลัวคนมากๆ อย่างที่สองคือสภาพแย่มาก ขาลากมาข้างหนึ่ง เราเลยพาไปหาหมอ คิดว่าคงแค่ทำแผลเฉยๆ แต่สรุปคือขาหักขาดจากกัน หมอบอกว่าเป็นไปได้ที่เขาอาจจะโดนคนตีโดยใช้ไม้ฟาดอย่างแรงจนขาหักขาดจากกันแบบนี้ ถ้าปล่อยไว้กระดูกจะทิ่มเนื้อออกมา เขาจะทนเจ็บไม่ไหว แผลจะเน่าและตายไป

หมอแนะนำว่าวิธีรักษาคือ หนึ่ง ตัดขาทิ้งไปเลย หรือสอง ผ่าตัดเพื่อรักษาให้กลับมาสภาพเดิม แต่ติดที่มีค่าใช้จ่ายสูงและต้องใช้เวลา เพราะหมอที่คลินิกรักษาไม่ได้ ต้องพาไปผ่าตัดที่โรงพยาบาลใหญ่

เราก็ไม่รู้จะทำยังไงดีเพราะเขาเป็นแมวจร เราคิดหนักมาก แต่จะตัดสินใจช้าก็ไม่ได้ สุดท้ายเลยตัดสินใจส่งเคสเจ้าแมวส้มเข้าโครงการช่วยเหลือแมวจนได้รับการอนุมัติจึงเริ่มเข้ารับการรักษา เขาต้องผ่าตัดถึง 3 ครั้งภายใน 6 เดือน และพักฟื้นกว่า 8 เดือนจึงจะเดินได้ปกติ

ช่วงที่พักฟื้น เราปล่อยเจ้าแมวส้มไว้ที่หอไม่ได้ เพราะหอไม่ให้เลี้ยง จึงต้องไปขอบอสเลี้ยงในออฟฟิศ บอสยังใจดีช่วยค่ารักษามาอีก ถือว่าเขายังมีบุญเลยรอดชีวิตมาได้

เจ้าแมวส้มเป็นแมวนักสู้มากๆ เราอยากให้เขาเข้มแข็ง ไม่อยากให้ใครรังแกอีก จึงตั้งชื่อให้ใหม่ว่า ‘เสือโคร่งขาเหล็ก’ แต่เขายังคงหวาดกลัวผู้คนตลอดและขี้โมโหมากขึ้น กระทั่งเราเองก็ยังเสียเลือดกับเขาบ่อยครั้ง จนอดคิดไม่ได้ว่าเพราะชื่อเสือโคร่งเลยดุร้ายหรือเปล่า ก็คิดไปได้นะ ฮ่าๆ

ทุกวันนี้เราและเสือโคร่งจึงต้องมาอยู่ด้วยกัน เขาเป็นแมวที่กัดได้แต่ก็จุ๊บเป็น ตบหน้าเราได้แต่ก็หอมเราได้เช่นกัน ข่วนจนเลือดซิบแต่ก็มานัวเนียถูไถให้หายเจ็บไปอีก เพราะเราสู้มาด้วยกันเราจึงรู้ว่าทำไมเขาถึงน่ารักแบบโหดๆ

สุดท้ายอยากจะขอบคุณโครงการที่สนับสนุนค่ารักษา บอสที่ช่วยค่ารักษาและให้สถานที่พักฟื้น น้องที่คอยขับรถพาไปหาหมอตลอด และขอบคุณเสือโคร่งขาเหล็ก แมวนักสู้ที่ให้โอกาสเราได้สู้ไปด้วย รอดมาแล้วก็อยากให้ไปต่อยาวๆ นะ

The post เสือโคร่งขาเหล็ก : เมื่อเจ้าแมวส้มผู้อ่อนโยนกลายเป็นเสือโคร่งจอมโหดที่น่ารักมาก appeared first on a day magazine.

แรกๆ ทุกเช้า เราจะเสียเวลาวันละหลายนาทีเพื่อทำความรู้จักสร้างความคุ้นเคยกับคุณหนูเสือ แม้จะผ่านไปหลายเดือน สิ่งที่ทำได้มีเพียงแค่มองอยู่ไกลๆ จับต้องไม่ได้ ห้ามขยับตัว
สิ่งที่ทำได้คือยืนให้นิ่งที่สุด แล้วคุณหนูเสือจะเดินมาถู มาสี นานเท่าที่เราจะไม่ขยับ
แต่ถ้าขยับ คุณหนูเสือก็จะหายวับไปกับตา สุดท้ายมีแค่คุณหนูเสือเท่านั้นที่สัมผัสเราได้

แต่ด้วยนิสัยทาสแมวของเรา การไม่ให้จับตัว ไม่ได้จกพุงแมว มันทรมานมากนะ
จนมีช่วงหนึ่งที่เราต้องเป็นคนเข้าไปให้อาหารแมวในบ้านเจ้านาย ช่วงเวลานี้ทำให้เราสนิทกันมากขึ้น
ได้รับความไว้วางใจมากขึ้น จนได้อุ้ม ได้กอด ได้จกพุงคุณหนูเสือสมใจ ทำให้สุดท้ายช่วงนี้เราเสียเวลากับคุณหนูเสือไปเช้าละกว่าครึ่งชั่วโมง

ทำไมถึงเรียกคุณหนูใช่ไหมคะ? คือเรารู้สึกว่าเขาเป็นแมวหน้าหวาน
มีนิสัยไว้ตัว ไม่อ้อน ไม่โวยวาย มีเสียงที่เบามาก กิริยานุ่มนิ่ม
ไม่เคยขู่หรือหาเรื่องใคร ถึงเวลาให้อาหารก็เดินมากินเงียบๆ ชอบต้นไม้ใบหญ้า โลกส่วนตัวสูง ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ถ้าจะไม่เล่นด้วย เรียกยังไงก็ไม่มา
หรือต่อให้สนใจมีขนมมาล่อก็ไม่รีบร้อน ค่อยๆ ย่างเดินเข้าหาอย่างสุภาพ สวยงาม จึงคิดว่านี่แหละคุณหนู

ตอนนี้เรามั่นใจได้ว่าตัวเราเองเป็นที่หนึ่งในใจคุณหนูเสือแน่นอน
หลายครั้งที่เรามาถึงออฟฟิศจะเห็นคุณหนูเสือเดินเข้ามาหาเหมือนจ้องรออยู่แล้ว
รปภ. เคยบอกว่าตอนเรายังไม่ถึงออฟฟิศ จะเห็นคุณหนูเสือมาเดินวน เดินมองประตูออฟฟิศตลอดๆ รู้สึกดีนะที่ได้เป็นโลกของเขา…คุณหนูเสือ

ใครอยากอวดแมวในเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่นะ

The post คุณหนูเสือ : ลูกแมวจรที่กลายเป็นสาวน้อยมีพุงย้อยให้จกเล่น appeared first on a day magazine.

คุณนายกิ้งก่าเป็นแมวอีกตัวที่อยู่ในโรงแรมซึ่งแข็งแรงดีมาก
เฉี่ยว เหวี่ยง ขี้บ่น นางไม่สนใจเรา เราก็ไม่เคยสนใจนาง
มาวันหนึ่งเราไม่มีแมวให้ต้องดูแลและจำเป็นต้องมีแมวมาเยียวยาจิตใจ และคุณนายก็เรียกร้องหาคนเอาใจอยู่ นางเป็นแมวสูงวัย
คุณหมอประมาณอายุนางราวๆ 13 ปี นางอินดี้โลดโผนชอบอยู่ดาดฟ้า
ใต้ฝ้าหลังคา บอสเราเป็นห่วงกลัวจะตกลงมา เลยฝากให้ช่วยดูแล จากวันนั้นคนเศร้ากับแมวหน้าอึนจึงได้ทำความรู้จักกัน

นางคืออดีตแมวจรแม่หม้ายลูกติด
กลายมาเป็นแมวบ้านได้ไม่นาน หลังลูกโต นางก็อินดี้หนีลูกๆไปอยู่โรงแรมของบอสซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก
พนักงานคนเก่าๆ เล่าว่านางไม่ได้มาจากภาคพื้นดิน แต่นางมาจากต้นไม้บ้าง
ลอดใต้หลังคามาบ้าง หรือไต่กำแพงมา แรกๆ นางก็มาเที่ยว มาเดินเล่น มาอ่อยลูกค้า
ไปๆ มาๆ ระหว่างบ้านกับโรงแรม ซักพักนางก็มาอยู่ยาว

จากตำนานเล่าว่านาม ‘กิ้งก่า’ ได้มาจากนางเป็นแมวจรคาบลูกน้อย 2 ตัวเข้ามาอยู่ในบ้านบอส มีที่นอนอุ่น มีอาหารให้กินอิ่ม
ไม่ต้องลำบากอีกแล้ว นางคงรู้สึกอยากขอบคุณ
วันหนึ่งได้ล่ากิ้งก่าและคาบมาวางไว้หน้าห้องบอส จึงได้ชื่อกิ้งก่ามา

ด้วยนิสัยชอบจิก ชอบบ่น
บ่นไปเรื่อยๆ หน้าตาอึนๆ ไม่แสดงความรู้สึกใด เราจึงยกให้นางเป็นคุณนาย
ทุกครั้งที่เจอกัน เราเหมือนเป็นคนรับใช้ที่โดนบ่นๆ แล้วต้องรีบจัดอาหารให้
ต้องเกาคางให้ หวีขนให้
พอเรานั่ง นางก็จะมานั่งทับบนตักกับน้ำหนักตัว 6 กิโลกว่าไม่ใช่เบาๆ
ดูจากสีหน้าแล้วเราไม่รู้ว่านางรักเราไหม แต่เราสุขใจมากๆ ที่เห็นนางบ่น
เจอหน้าตอนเช้า นางจะบ่นๆ เดินวนๆ บ่นไป เอาตัวมาถูอ้อนไปบ่นไป นึกแล้วก็ขำ อยากให้ทางอายุยืนๆ อยู่บ่นไปนานๆ รักนะคุณนาย ^^

Owner’s name: นิสา แซ่ว่อง
Occupation: พนักงานโรงแรม
Cat’s name: กิ้งก่า

ใครอยากอวดแมวในเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่นะ

The post คุณนายกิ้งก่า : แมวโรงแรมมาดคุณนายที่ชอบให้คนเอาใจ appeared first on a day magazine.