<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>ณัฐสิรี หอมฟุ้ง, Author at a day magazine</title>
	<atom:link href="https://adaymagazine.com/author/author24/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://adaymagazine.com/author/author24/</link>
	<description>for all things creative</description>
	<lastBuildDate>Tue, 14 Aug 2018 16:56:40 +0000</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.6.5</generator>
	<item>
		<title>วันหลังฟุตบอลโลกที่ฉันเสียน้ำตา</title>
		<link>https://adaymagazine.com/change-3/</link>
					<comments>https://adaymagazine.com/change-3/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[ณัฐสิรี หอมฟุ้ง]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 09 Mar 2016 06:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[a day that changed my life]]></category>
		<category><![CDATA[Happiness]]></category>
		<category><![CDATA[#adaythatchangedmylife]]></category>
		<category><![CDATA[วันเปลี่ยนชีวิต]]></category>
		<category><![CDATA[ฟุตบอลโลก]]></category>
		<category><![CDATA[2006 FIFA WORLD CUP]]></category>
		<category><![CDATA[แต่งงาน]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://a-day.opendream.in.th/change-3/</guid>

					<description><![CDATA[<p>ปีที่มีฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายครั้งที่ 18 (2006 FIFA WORLD CUP) เป็นปีที่ฉันรู้สึกว่าโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก และในความเป็นผู้ใหญ่ก็มักมีบางสิ่งทำให้เราต้องตัดสินใจในเรื่องใหญ่ๆ สักเรื่องในชีวิต ในปีนั้นเอง ฉันตัดสินใจแต่งงาน เขาเป็นคนรักที่เพอร์เฟกต์มาก เราไม่เคยทะเลาะกันเลยแม้แต่ครั้งเดียวตลอดเวลาที่คบกัน ฉันเคยผ่าตัดใหญ่ เป็นเขานั่นเองที่ดูแลไม่ห่าง ฉันไม่เคยลืมภาพเขาที่ต้องสาละวนกับการก้มๆ เงยๆ เช็ดขัดพื้นห้องน้ำให้ฉันวันละเป็นสิบๆ รอบ (เพราะกลัวว่าฉันจะลื่นเนื่องจากเดินไม่ถนัด) ดูแลอาหารการกินทุกมื้อตอนที่ฉันอาเจียนเพราะอาหารไม่ย่อย (อันเนื่องมาจากการผ่าตัด) เขาเอามือรองรับสิ่งปฏิกูลนั้นโดยไม่รังเกียจ เพียงเพราะไม่อยากให้ฉันอาเจียนรดใส่ตัวเอง เขาอีกนั่นแหละที่ใส่ถุงเท้าให้ฉันก่อนนอนทุกคืนและหอมที่หน้าผากเบาๆ ก่อนแยกย้ายกลับบ้านไปหลังจากแน่ใจว่าฉันหลับสนิทแล้ว นี่มันพระเอกนิยายชัดๆ เขาต้องรักฉันมากแน่ๆ นี่จึงเป็นเหตุผลที่ฉันตัดสินใจจะแต่งงานและเริ่มคุยกันเป็นเรื่องเป็นราวถึงงานแต่ง รวมไปจนถึงการซื้อบ้านหลังใหม่ที่จะเป็นทั้งเรือนหอและวิมานน้อยๆ สำหรับเด็กๆ ถ้าหากวันหนึ่งเรามีลูกขึ้นมา แต่ภายหลังจากการคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกปี 2006 ของอิตาลีเพียงไม่กี่วัน ชีวิตของฉันก็ไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป! เขาบอกเลิกทุกอย่างและขอไปจากชีวิตฉันด้วยเหตุผลสั้นๆ แค่เพียงว่า ‘ให้เขาไปเถอะ เพราะเขาไม่มีความสุขแล้ว’ ฉันน้ำตาหยด แต่ไม่เข้าใจ เราเพิ่งฉลองแชมป์บอลโลกกับทีมรักด้วยกันมาหมาดๆ โดยไม่มีเค้าลางอะไรให้เห็นสักนิด ฉันรู้สึกเหมือนคนจมน้ำแล้วฟื้นมาโดนฟาดด้วยไม้หน้าสามอีกรอบ คือควรจะตายแต่ก็ไม่ตาย นึกว่าตัวเองฝันร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉันจมอยู่กับความเศร้านานนับเดือน และคิดว่าตัวเองคงจะเหี่ยวแห้งตายลงในสักวันหนึ่งเพราะทนแบกรับความสูญเสียทั้งปวงไม่ไหว โชคดีมีเพื่อนรักคอยโขกสับและให้สติว่าคนเราต้องอยู่กับปัจจุบัน เรื่องบางเรื่องเราไม่จำเป็นต้องเข้าใจ แต่ยอมรับความจริงให้ได้ก็พอ ฉันจึงเริ่มตาสว่างและเลิกค้นหาคำตอบนับตั้งแต่นั้น เหมือนพระเจ้าเห็นใจ (หรืออาจจะทนสมเพชฉันไม่ไหวแล้ว) [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/change-3/">วันหลังฟุตบอลโลกที่ฉันเสียน้ำตา</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>ปีที่มีฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายครั้งที่<br />
18 (2006 FIFA WORLD CUP) เป็นปีที่ฉันรู้สึกว่าโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก และในความเป็นผู้ใหญ่ก็มักมีบางสิ่งทำให้เราต้องตัดสินใจในเรื่องใหญ่ๆ สักเรื่องในชีวิต</p>
<p>ในปีนั้นเอง ฉันตัดสินใจแต่งงาน</p>
<p>เขาเป็นคนรักที่เพอร์เฟกต์มาก เราไม่เคยทะเลาะกันเลยแม้แต่ครั้งเดียวตลอดเวลาที่คบกัน ฉันเคยผ่าตัดใหญ่ เป็นเขานั่นเองที่ดูแลไม่ห่าง ฉันไม่เคยลืมภาพเขาที่ต้องสาละวนกับการก้มๆ เงยๆ เช็ดขัดพื้นห้องน้ำให้ฉันวันละเป็นสิบๆ รอบ (เพราะกลัวว่าฉันจะลื่นเนื่องจากเดินไม่ถนัด) ดูแลอาหารการกินทุกมื้อตอนที่ฉันอาเจียนเพราะอาหารไม่ย่อย (อันเนื่องมาจากการผ่าตัด) เขาเอามือรองรับสิ่งปฏิกูลนั้นโดยไม่รังเกียจ เพียงเพราะไม่อยากให้ฉันอาเจียนรดใส่ตัวเอง เขาอีกนั่นแหละที่ใส่ถุงเท้าให้ฉันก่อนนอนทุกคืนและหอมที่หน้าผากเบาๆ ก่อนแยกย้ายกลับบ้านไปหลังจากแน่ใจว่าฉันหลับสนิทแล้ว</p>
<p>นี่มันพระเอกนิยายชัดๆ เขาต้องรักฉันมากแน่ๆ นี่จึงเป็นเหตุผลที่ฉันตัดสินใจจะแต่งงานและเริ่มคุยกันเป็นเรื่องเป็นราวถึงงานแต่ง รวมไปจนถึงการซื้อบ้านหลังใหม่ที่จะเป็นทั้งเรือนหอและวิมานน้อยๆ สำหรับเด็กๆ ถ้าหากวันหนึ่งเรามีลูกขึ้นมา</p>
<p>แต่ภายหลังจากการคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกปี<br />
2006 ของอิตาลีเพียงไม่กี่วัน ชีวิตของฉันก็ไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป! </p>
<p>เขาบอกเลิกทุกอย่างและขอไปจากชีวิตฉันด้วยเหตุผลสั้นๆ แค่เพียงว่า ‘ให้เขาไปเถอะ เพราะเขาไม่มีความสุขแล้ว’</p>
<p>ฉันน้ำตาหยด แต่ไม่เข้าใจ เราเพิ่งฉลองแชมป์บอลโลกกับทีมรักด้วยกันมาหมาดๆ โดยไม่มีเค้าลางอะไรให้เห็นสักนิด ฉันรู้สึกเหมือนคนจมน้ำแล้วฟื้นมาโดนฟาดด้วยไม้หน้าสามอีกรอบ คือควรจะตายแต่ก็ไม่ตาย นึกว่าตัวเองฝันร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉันจมอยู่กับความเศร้านานนับเดือน และคิดว่าตัวเองคงจะเหี่ยวแห้งตายลงในสักวันหนึ่งเพราะทนแบกรับความสูญเสียทั้งปวงไม่ไหว โชคดีมีเพื่อนรักคอยโขกสับและให้สติว่าคนเราต้องอยู่กับปัจจุบัน เรื่องบางเรื่องเราไม่จำเป็นต้องเข้าใจ แต่ยอมรับความจริงให้ได้ก็พอ ฉันจึงเริ่มตาสว่างและเลิกค้นหาคำตอบนับตั้งแต่นั้น</p>
<p>เหมือนพระเจ้าเห็นใจ (หรืออาจจะทนสมเพชฉันไม่ไหวแล้ว) จากวันนั้นฉันกลายเป็นคนเข้มแข็ง ชีวิตดีวันดีคืนหลังจากที่ไม่มีเขาในชีวิต ฉันได้รับข่าวดีจากสำนักพิมพ์แจ้งการตีพิมพ์นิยายหลายเล่มติดต่อกัน ได้งานใหม่ใหญ่กว่าเดิม สนุกและมีรายได้มากพอที่จะดูแลพ่อแม่และทุกคนในครอบครัวได้เป็นอย่างดี ฉันมีความสุขตามอัตภาพ</p>
<p>ผ่านมาหลายปีฉันลืมเขา แต่ไม่เคยลืมภาพตัวเองเสียใจในวันนั้น อันที่จริงเขาไม่ได้เปลี่ยนอะไรฉันมากนัก นอกจากความเข้มแข็งที่ฉันอาจได้มันมาโดยบังเอิญ และอาการ<br />
‘เจ็บจี๊ดๆ’ ทุกครั้งที่ฟุตบอลโลกครั้งใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น เพียงแต่ครั้งนี้ฉันรู้สึกว่ามันอาจจะนานเกินไปแล้ว</p>
<p>บางทีฟุตบอลโลกคราวหน้าอาจไม่เหมือนกับทุกๆ<br />
ครั้งที่ผ่านมาก็ได้ ฉันบอกตัวเองแบบนั้น</p>
<p><strong><em>ภาพ </em></strong><em><a href="https://unsplash.com/">unsplash.com</a></em></p>
<p><a href="http://www.adaymagazine.com/news/write-in-a-day-online1">ใครอยากเล่าเรื่องวันเปลี่ยนชีวิตของตัวเองบ้าง คลิกที่นี่เลย</a></p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/f2befd89a25181ba661be25f8bf9ca47.jpg" alt=""></p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/change-3/">วันหลังฟุตบอลโลกที่ฉันเสียน้ำตา</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://adaymagazine.com/change-3/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
