เมืองคนแก่? ไม่เห็นมีอะไรเลย? เมืองเงียบมาก? นี่หรือออสเตรเลีย?
ใช่เลย…นี่คือสิ่งที่ฉันตามหาและอยากสัมผัสเพื่อไขคำตอบด้วยตัวเอง ต่อมพลังงานเที่ยวของฉันเริ่มทำงานและออกเดินทางในช่วงฤดูใบไม้เปลี่ยนสี ท่ามกลางอากาศเย็นสบายเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา
ก้าวแรกในเมืองโฮบาร์ต (Hobart) เมืองหลวงของแทสเมเนีย ฉันสัมผัสได้ถึงพลังงานความเงียบ ผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองแลดูมีอายุมากกว่าวัยรุ่นหนุ่มสาวที่อาศัยอยู่ และนักท่องเที่ยวที่ต่างหลั่งใหลเข้ามาสัมผัสวิถีชีวิตของผู้คนที่นี่ ไม่ว่าจะในเมืองหรือนอกเมือง ร้านอาหาร และคาเฟ่ต่างๆ ที่นี่จะปิดเร็วมาก ประมาณ 5 โมงเย็น ซึ่งดูเหมือนว่าทุกคนจะกลับไปใช้ชีวิตกับครอบครัวที่บ้าน หรือพักผ่อนให้หายเหน็ดเหนื่อย หลังจากเรียนหรือทำงานมาทั้งวัน
จังหวะการใช้ชีวิตของผู้คนที่นี่เป็นไปอย่างเรียบง่าย ค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไปในแบบฉบับของชาวแทสมาเนียที่เป็นเอกลักษณ์และเป็นมิตรต่อผู้คน
ความสมบูรณ์ของธรรมชาติที่นี่ถูกห้อมล้อมไปด้วยหลายสิ่งที่น่าสนใจ ที่ฉันได้สัมผัสมา ไม่ว่าจะเป็น Mt Wellington ยอดเขาสูงที่หนาว ฝูงเป็ดว่ายเวียนเต็มแม่น้ำ Richmond Bridge บ่อน้ำปลาแซลมอน Salmon Ponds and Museum of Trout Fishing สวนสาธารณะอันกว้างใหญ่ Royal Tasmania Botanical Gardens ศิลปะร่วมสมัยใน Museum of Old and New Art (MONA) ร้านอาหารและคาเฟ่ที่อร่อยจนคำสุดท้าย
ฉันได้พูดคุยกับคนไทยที่มาเรียนและทำงานในร้านคาเฟ่แห่งหนึ่ง กว่า 3 ปีแล้วที่เธอใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ เธอบอกกับฉันว่า “มาแรกๆ อาจจะเบื่อ เพราะไม่รู้ว่าจะทำอะไร จะไปไหน เพราะมันเงียบเหลือเกิน แต่พออยู่ไปแล้วก็หลงใหล และติดใจจนไม่อยากกลับ”
ฉันว่าจริงๆ แล้ว มนต์เสน่ห์ของที่นี่คือความงดงามของวิถีชีวิตที่ไม่ต้องเร่งรีบและให้คุณค่ากับสิ่งรอบตัว ไม่ว่าจะเป็นคนที่รักสัตว์และธรรมชาตินานาพันธุ์
นี่แหละคือคำตอบของสิ่งที่ฉันตามหาในการเดินทางครั้งนี้
อ่านเรื่องราวของ TRUST ME TASMANIA II ได้ที่นี่
ใครมีเซ็ตภาพถ่ายสวยๆ อยากส่งมาลงคอลัมน์นี้บ้าง คลิกที่นี่เลย
