สมัยเด็กๆ
ทุกครอบครัวคงมีสถานที่พักผ่อนหย่อนใจสุดโปรดที่ถ้าคิดไม่ออกว่าจะไปที่ไหนก็ต้องมาที่นี่ ครอบครัวของเราก็เช่นกัน
เราชอบไปพักผ่อนแถวริมเขื่อน
ซึ่งห่างไปไม่ไกลนักจากตัวเมืองนานมากแล้วที่เราไม่ได้ไปเที่ยวที่ ‘บางแสน 2’
ครั้งนี้
เรากลับมาอีกครั้ง หวังว่าจะได้เก็บภาพสวยๆ ริมหาด
ก่อนที่จะต้องกลับไปเผชิญโลกแห่งความจริงที่กรุงเทพฯ
ขับรถมาสักพัก ยังไม่พบริมหาดที่คุ้นเคยในวัยเด็ก
ตอนนี้มีแต่ร้านอาหารและรีสอร์ตเรียงรายกันจนบดบังทัศนียภาพที่สวยงามของริมชายหาด
‘แล้วจะถ่ายรูปอะไรดี?’ เรายังไม่ถอดใจ
และขับรถลัดเลาะมาเรื่อยๆ
จนมาเจอหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ซุกซ่อนตัวถัดออกมาไม่ไกลนัก
เราขับลึกเข้าไปภายในหมู่บ้านโดยหวังว่าจะได้ถ่ายรูปกลับไปบ้าง
ภาพที่ได้เห็นคือ ต้นไม้ใหญ่ สันเขา
และทะเลสาบที่กว้างใหญ่ ‘สวยจัง สวยกว่าที่เห็นตอนเด็กๆ อีกนะเนี่ย’ เราเก็บภาพได้หลายภาพ ทั้งวิว ผู้คนในหมู่บ้าน และวัว ควายข้างทาง…เราเดินทางมาครั้งนี้
ว่าจะมาเที่ยวบางแสน 2 แต่ดันหาไม่เจอ เพราะมันถูกผู้คนทำลายไปแล้ว แต่ก็อย่างว่า ใครจะรู้
เราได้พบธรรมชาติที่สวยงามกว่าเดิมอีก
จริงๆ
ชีวิตเราก็มีบางครั้งที่ทำอะไรแล้วไม่ได้อย่างใจหวังเอาเสียเลย…แต่ก็อย่างว่า
อย่าเพิ่งไปท้อ จริงๆ บางที ผิดหวังครั้งนี้ แต่ก็อาจจะมีสิ่งที่ดีกว่ารอเราอยู่ข้างหน้าก็เป็นได้
ใครมีเซ็ตภาพถ่ายสวยๆ อยากส่งมาลงคอลัมน์นี้บ้าง คลิกที่นี่เลย
