ทวายเป็นเมืองท่าโบราณของพม่าที่กำลังเริ่มเติบโตและเปลี่ยนแปลง การไปเที่ยวทวายก่อนที่มันจะเปลี่ยนไปนับเป็นโบนัสพิเศษจากการเดินทาง เพราะหลายสิ่งหลายอย่างยังดูใสและซื่อตรงในสายตาของคนถือกล้อง ชาวเมืองทวายไม่ซับซ้อน สามารถยิ้มและไม่ยิ้มได้ในแบบของตัวเอง มีท่าทีและท่าทางที่เป็นบุคลิกภาพส่วนตัว โดยมากฉันจะเห็นรอยยิ้มเปื้อนอยู่บนใบหน้าชาวทวายเมื่อส่งสัญญาณทักทายไปหรือยกกล้องขึ้นเก็บบันทึกภาพ เช่นเดียวกับแป้งทานาคาที่เปรอะอยู่บนแก้มจมูกและหน้าผาก
ผู้อาวุโสให้ความเห็นว่า ทวายมีความใกล้เคียงกับชนบทไทยราว 20 ปีก่อนโดยไม่ต้องสังเกต ฉันพบว่าเมืองนี้มีสีเดียวกับฝุ่นแดงๆ เหลืองๆ บนถนน บรรยากาศโดยรอบจึงดูราวกับว่าถูกย้อมไว้ด้วยสีสันจากพื้นดิน ทวายไม่ใช่เมืองสะอาดสะอ้าน การจัดการด้านสาธารณูปโภคในวันที่ฉันไปเยือนยังไม่นับว่าดี หลายคนบอกว่าห้ามกินน้ำแข็งที่นี่เด็ดขาด (แต่กว่าจะรู้ฉันก็รับประทานไปเรียบร้อยแล้ว) ถ้าไม่นับเรื่องความสะอาดของสิ่งที่ตาเห็น ฉันว่าทวายเป็นเมืองหนึ่งที่ยังบริสุทธิ์อยู่มาก เป็นความบริสุทธิ์ที่เปรอะฝุ่น เป็นเมืองที่น่าค้นหาทั้งที่ไม่ได้ดูลึกลับอะไร
รู้มาว่าทวายกำลังจะเปลี่ยนแปลงอย่างก้าวกระโดดจากโครงการท่าเรือน้ำลึกทวาย เป็นทั้งข่าวดีและข่าวร้ายตามแต่สายตาของผู้สื่อข่าว ทวายกำลังจะถูกสปอตไลต์ฉายแสงแรงๆ ใส่ เนื่องจากเป็นเมืองที่นักธุรกิจและนักลงทุนจับตามอง และเป็นที่ที่แรงงานชาวพม่ากำลังเดินทางกลับไปเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่นั่น
ฉันมีความเชื่อเป็นการส่วนตัวว่า บรรยากาศในภาพชุดที่บันทึกเก็บไว้นี้ จะไม่มีให้เห็นอีกแล้วในอนาคตอันไม่ไกลนัก
ใครมีเซ็ตภาพถ่ายสวยๆ อยากส่งมาลงคอลัมน์นี้บ้าง คลิกที่นี่เลย
