Dans le Noir | ในความมืด : ละครเวทีโปรดักชั่นดีงามที่ชวนตั้งคำถามถึงความดีเลวของมนุษย์

ผู้กำกับและเขียนบท: ดำเกิง ฐิตะปิยะศักดิ์สถานที่: Thong Lor Art Space ในความมืด จะมองอะไรก็เห็นไม่ค่อยชัดเจน เช่นเดียวกับละครเวทีสืบสวนสอบสวนเรื่องล่าสุดของ Thong Lor Art Space อย่าง Dans le Noir | ในความมืด ฝีมือผู้กำกับรุ่นใหญ่ที่ชอบทดลองอะไรใหม่ๆ ลงในงานเสมออย่างบิ๊ก-ดำเกิง ฐิตะปิยะศักดิ์ ซึ่งผลการทดลองในงานครั้งนี้ของเขาทำให้เราเซอร์ไพร้ส์ไม่น้อยเลย เรื่องของหนึ่งหญิงสองชายที่ชีวิตดันวกกลับมาพัวพันกับคดีฆาตกรรมหญิงสาวคนหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน ศตานนท์ (วิศรุต หิมรัตน์) บริกรหนุ่ม เพื่อนของหญิงสาวคนนั้นตกเป็นผู้ต้องสงสัยเพราะเขาเป็นคนแรกที่พบศพ, ดนุวัศ (ปราโมทย์ แสงศร) แฟนเก่าของผู้ตายซึ่งเป็นนักอาชญวิทยาผู้อยู่ในเหตุการณ์จับเท็จศตานนท์ และรุจิรา (ขวัญแก้ว คงนิสัย) เพื่อนบ้านข้างคอนโดของศตานนท์ผู้กำลังจะได้รับบทเป็นเหยื่อเคราะห์ร้ายในภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากเหตุการณ์จริงครั้งนั้น เรื่องราวในละครเป็นไปตามเรื่องย่อที่เห็นข้างต้น แต่สิ่งที่เสริมให้ละครเวทีเรื่องนี้น่าสนใจมากๆ อยู่ที่องค์ประกอบรายล้อมช่วยสร้างบรรยากาศนัวร์ๆ หม่นๆ ให้ตลอดการแสดง เริ่มจากการใช้โครงสร้างของอาคารเป็นฉากให้คนดูได้ชมพร้อมกันสองชั้น วิดีโอและภาพเคลื่อนไหวต่างๆ ที่ได้จุฬญานนท์ ศิริผล นักทำหนังรุ่นใหม่มาช่วยออกแบบให้เหมือนกับเรากำลังดูภาพยนตร์ซ้อนละครเวที เล่าเหตุการณ์ในอีกมุมมองหนึ่งที่คนดูซึ่งนั่งดูมองไม่เห็น รวมไปถึงเทคนิคด้านแสงที่เล่นกับการหลบซ่อนและการทับซ้อนของเงาได้ลึกลับสมกับชื่อเรื่อง ทั้งหมดช่วยเสริมให้เราอยู่ในบรรยากาศไม่ปลอดภัย ไม่น่าไว้ใจ และไม่ได้ให้คำตอบชัดเจนว่าสุดท้ายแล้วใครกันแน่คือฆาตกรของคดีฆาตกรรมนี้ การเล่าเรื่องกลับไปมาโดยไม่ได้เรียงลำดับและตัดสลับอย่างเสรี ในระหว่างที่เราดูฉากหนึ่งอยู่ดีๆ ก็อาจกลับไปเล่าเรื่องในอดีตหรือของอีกตัวละครหนึ่งได้ทันที การเปลี่ยนฉากค่อนข้างบ่อยแม้เป็นฉากสั้นๆ ที่ให้เห็นแค่พฤติกรรมบางอย่างของตัวละคร คล้ายผู้กำกับต้องการให้คนดูไม่ต้องเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด แต่คลุมเครือความดีเลวของทั้ง 3 ตัวละครให้อยู่ในระดับที่เราไม่กล้าตัดสินว่าใครทำถูกหรือผิดอย่างไร เราชอบการแสดงนิ่งๆ และสีหน้าที่ต้องแบกรับความรู้สึกผิดไว้กับตัวของโมสต์-วิศรุต ในขณะที่ลูกแก้ว-ขวัญแก้ว ก็ประคองสีสันจัดจ้านของตัวละครที่เธอได้รับอย่างดี แม้ในรอบที่เราดูจะยังเห็นความเคอะเขินอยู่บ้าง แต่ในฉากท้ายๆ ที่ต้องพึ่งพลังดราม่า ศักยภาพของลูกแก้วก็ถูกเอามาใช้ทั้งหมด ส่วนฉากที่ทำให้เราเซอร์ไพร้ส์ที่สุดคงเป็นฉากดินเนอร์ที่มี ‘ตุ๊กตาแม่ลูกดก’ เป็นคีย์เวิร์ด ที่ปราโมทย์ แสงศรทำเรากลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่ (ถึงละครเรื่องนี้จะดูเข้มข้นจริงจัง แต่ก็ยังมีฉากสนุกๆ ให้ชมเหมือนกันนะ) มีประโยคที่เราชอบมากและคิดว่าสำคัญต่อประเด็นของเรื่อง แต่เกรงว่าถ้าเล่าจะเท่ากับสปอยล์เรื่องเลยอยากให้ไปค้นหากันเอาเอง โดยสรุป Dans le Noir | ในความมืด เป็นละครที่ไม่ได้ดูยาก แต่ก็ต้องอาศัยสมาธิของคนดูระดับหนึ่ง เพื่อจะได้เข้าใจตัวละครที่ซ่อนตัวเองไว้ในความมืดชัดขึ้นหน่อย ในความมืด เราคงไม่อาจตัดสินใครได้ว่าเป็นคนแบบไหน เพราะเขามีสิทธิชอบธรรมที่จะแสดงออกเช่นไรก็ได้โดยไม่จำเป็นต้องเหมือนกับสิ่งที่เปิดเผยให้คนอื่นรู้ตอนอยู่ในที่สว่าง ที่บางคนอาจจะซ่อนลึกเสียจนเครื่องจับเท็จก็พิสูจน์ไม่ได้ สิ่งที่ควรต้องตั้งคำถามก็คือ ในเมื่อตัดสินไม่ได้ แล้วยังจำเป็นอยู่ไหมที่เราจะมาจ้องจับผิดในความมืดกันต่อไป และสุดท้าย คนอยู่ในที่สว่างต้องเป็นฝ่ายถูกต้องเสมอไปหรือเปล่า เว้นไว้ให้หาคำตอบกันเอาเอง Dans le Noir | ในความมืด แสดงจนถึงวันที่ 9 ตุลาคม 2559 รอบการแสดงวันศุกร์-เสาร์ 20.00 น. และรอบการแสดงวันอาทิตย์ 16.00 น. โดยในแต่ละรอบจะเชิญนักเขียน ผู้กำกับภาพยนตร์ ศิลปินจากหลากหลายสาขามาร่วมแบ่งปันประสบการณ์หลังชมละครจบ เพื่อให้ได้เห็นมุมมองที่ต่างกันไปของคนแต่ละสาขาที่มีต่องานศิลปะชิ้นเดียวกัน ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมและสำรองที่นั่งได้ที่ Thong Lor Art Space หรือโทร. 095-924-4555 ภาพ ณัฐพจี ประภารัตน์