สังคมก้มหน้ายกระดับเข้าสู่เลเวลใหม่ทันทีที่เกม Pokémon GO เล่นได้ที่ญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ เดี๋ยวนี้ไม่ก้มหน้ เฉยๆ แต่คนยังเดินๆ หยุดๆ หัวเราะและสบถไปด้วยอย่างคาดเดาจังหวะไม่ได้ ภาพความเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้อย่างชัดเจนคือการรวมกลุ่มกันเป็นก้อนตามที่สาธารณะ ซึ่งทุกคนล้วนใช้นิ้วถูหน้าจอขึ้นลงอย่างตั้งใจ ระดับความหนาแน่นของมวลชนขึ้นอยู่กับความหายากของมอนสเตอร์ หน้าจอสีฟ้าๆ เขียวๆ กลายเป็นภาพที่เห็นคุ้นตามากกว่าหน้าจอแชทไลน์หรือเฟซบุ๊ก
โชคดีที่เกมนี้เล่นคนเดียวก็สนุกได้ไม่แพ้ใคร คนเหงาๆ อย่างเราๆ ก็ได้โอกาสหาเพื่อนใหม่สายพันธุ์แบ๊วนับร้อยที่รอการค้นพบตามจุดต่างๆ ของเมือง ถูหน้าจอ ยิ้มคนเดียว ก็ไม่มีใครหาว่าบ้า ดีไม่ดีจะมาขอดูว่าจับตัวอะไรได้ซะอีก ซึ่งหลังจากทุ่มเทเวลามาลองเล่นเพื่อศึกษาปรากฏการณ์ใหม่ทางสังคมได้สักระยะ ฉันก็พบว่า อ๊ะ! หรือนี่คือแอพหาคู่ภาคแบ๊ว กลยุทธ์อันแยบยลในการส่งเสริมการออกเรือนของพลเมืองชาวยุ่นผู้ประสบปัญหาเด็กเกิดน้อย คนไม่อยากแต่งงาน
อย่างไรก็ตาม ข้าพเจ้า เทรนเนอร์แจนนุกิเลเวล 12 ขอสรุปคุณสมบัติคลายเหงาของเกมดังกล่าวไว้ตามนี้
1. คนไม่รู้จัก ทักกันได้สะดวก
ตามจุดเกิดโปเกมอนเทพๆ นี่คนเดินคิกคักกันเพียบ พวกมาใหม่เพิ่งเดินผ่านอาจจะสงสัยว่าเขาตื่นเต้นอะไรกันแล้วเดินเข้าไปถามตรงๆ เลยก็มี อย่างสวนโยโยงิ ขนาดตี 2 แล้วก็ยังมีคนมาเดินไล่ล่าโปเกมอนกันอยู่ หรือที่สวนชินจูกุเกียวเอ็นนี่คนก็แน่นมาก เพราะมีปิกาจูเพียบบบบ เห็นเหล่าเทรนเนอร์แปลกหน้าเข้าไปพูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้เรื่องเกมกันอย่างสนุกสนานและเปี่ยมไปด้วยมิตรภาพ
สาวๆ จะฉวยโอกาสนี้ไปออดอ้อนขอความรู้ให้หนุ่มติวจับโปเกมอนก็ไม่แย่นะ หรือถ้าไม่กลัวโดนฉกมือถือ จะสะกิดขอความช่วยเหลือยื่นให้เขาช่วยจับเลยก็ยังได้ ตอนฉันยืนๆ จับโปเกมอนอยู่ เคยมีคนเข้ามาทักเพราะความสงสารที่เห็นนกครั้งแล้วครั้งเล่า (แต่เป็นคุณลุงนะ เซ็งงงง) หลังๆ เลยแต่งตัวสวยไปยืนจับโปเกมอนในที่สาธารณะอยู่บ่อยครั้ง… (แต่ไม่มีใครเข้ามาทักอีกเลย ฮือ)
2. อาจจะได้รูปเทรนเนอร์แซ่บมาเนียนๆ
ข้อนี้อาจจะดูหื่น โรคจิต และเกือบจะผิดกฎหมาย (รึเปล่า) นิดหน่อย โหมดพิเศษในเกมนี้คือการถ่ายรูปโปเกมอนที่เรากำลังจะจับ ซึ่งฉากหลังเลือกเป็นภาพจริงได้เหมือนโหมดกล้องถ่ายรูปธรรมดา ดังนั้น ถ้าเทรนเนอร์หนุ่มหล่อ ‘บังเอิญ’ ขอเน้นอีกครั้ง ‘บังเอิญ’ มาอยู่ใกล้มอนสเตอร์ที่เราเล็งพอดี…ถ้าหล่อมาก จะเดินเข้าไปโวยวายกับเขาก็ได้นะ เธอๆ มาบังมอนสเตอร์เราทำไม เอาเบอร์มาเลย เอ๊ะ!?
3. เนื้อหาเกมเอื้อต่อการสร้างความเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน
คือจับๆ อยู่ ยังไม่ทันเก็บเข้าบอลมันหนีไปก็มี เขวี้ยงเท่าไหร่ไม่โดนก็เยอะ ยิ่งเอาผลไม้ให้มันกินล่อให้อยู่นานๆ ยิ่งจับยาก เหมือนโยนบอลแล้วมันจะเบี้ยวๆ ต้องหมุนๆ ควงบอลเพิ่มค่าซัมติงไรไม่รู้ โอ๊ย ยุ่งยาก หมดบอลไปเป็นสิบยังหยิบมันกลับบ้านด้วยไม่ได้
แต่ไม่ต้องห่วง คุณไม่ได้กำลังหงุดหงิดอยู่คนเดียว ผู้คนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ กันส่วนมากก็กำลังจับตัวเดียวกันนั่นแหละ มีครั้งนึงยืนปาบอลรอเพื่อนอยู่แถวสี่แยกดังของชิบุยะ ไอ้เราจับได้ก็ดีใจ เงยหน้าขึ้นมามองหาเพื่อนต่อ ปรากฏหนุ่มคนข้างๆ อดจ้ะ นางเงยหน้าขึ้นมามอง หน้าจ๋อย ย่นคิ้ว ทำปากจู๋ ดูน่าสงสาร โอ๋ๆๆๆ ไม่เอาไม่เสียใจนะ ต่อมนางเอกทำงานทันที
ลองคิดดูถ้าเรานก เขาก็นก คนหัวอกเดียวกัน พลันบันดาลความเห็นใจ แต่จะนำไปสู่สิ่งไหนนี่แล้วแต่สกิลเทรนเนอร์ละ
4. มีพาร์ตให้หนุ่มโชว์แมน
เทรนเนอร์ที่สกิลสูง มีโปเกมอนตัวเทพๆ จะเข้าไปตีกับคนอื่นที่ยิมซึ่งกระจายตัวอยู่ตามจุดต่างๆ ของเมืองได้ และถ้าชนะจะได้เป็นเจ้าของ โดยมีโปเกมอนยื่นหล่อโชว์บนทาวเวอร์เท่ๆ เป็นตัวประกาศศักดาในเกม จนกว่าจะมีคนเก่งกว่ามาตีสู้ ซึ่งอันนี้ด้วยความอ่อนหัดของข้าพเจ้าจึงยังไม่เคยเหิมเกริมจะไปสู้กับใครเขาและไม่รู้ว่าระบบการครองยิมเป็นยังไง แต่เพื่อนเล่าให้ฟังว่ามีหนุ่มมาตียิมให้ แล้วสละความเป็นเจ้าของเพื่อให้สาวเจ้าผู้ยังไม่ประสาในโลกโปเกมอนได้มีโอกาสครอบครองยิมกับเขาบ้าง หูยยยย
โรแมนติกระดับ 8000
5. เราจะเลือกใครก็ได้
อันนี้ขำๆ คือเจอคนที่ชอบ ให้เปิดแอพฯ ปาบอลใส่ ท่องในใจ เราเลือกนาย เราเลือกนาย เราเลือกนายๆๆๆ คลายเครียดละกัน ในเมื่อชีวิตจริงไม่ได้ ก็ใช้เกมบรรเทาอาการบาดเจ็บทางจิตใจไปก่อนนะ สักวันคงจะเจอเทรนเนอร์หนุ่มแซ่บมาตียิมให้ อิอิ
จะหายเหงาจริงไหมไว้ว่ากัน แค่ได้เดินออกกำลังกายเยอะๆ (เจอคนแยะๆ) ก็ดีมากแล้วเนอะ เอ้า เล่นกันต่อไป กีฬา กีฬา เป็นยาวิเศษ 🙂
