ตลาดเช้าที่เรียบง่ายธรรมดา
ถ่ายทอดฉากชีวิตลับแลได้จริงใจที่สุด
มอเตอร์ไซค์ห้อยตะกร้าเหล็กใบยักษ์เข้าจอดเรียงรายข้างตลาดฝายหลวง
ฟ้ายังไม่แจ้งดี มีอากาศสดชื่นลอยอยู่จางๆ ก่อนดวงอาทิตย์จะส่องแสงร้อนแรงเต็มสูบ
ผู้คนเดินเข้าออกในเพิงหลังคาสูงพื้นต่ำตั้งแต่ตี 4 ถึง 8 โมงเช้า
ซื้อและขายเหมือนตัวละครทำหน้าที่ของตนบนเวที
กลิ่นของเนื้อสัตว์
ปลาทู ผักดอง แกงและกับข้าวชนิดต่างๆ ลอยปะปนกับกลิ่นของแห้ง ผลไม้สดและขนมไทย
ข้าวแคบตั้งสูงประชันหน้ากับแคบหมูกองใหญ่ แม่ค้าประจำที่อยู่หลังสินค้าของตนพร้อมตาชั่งคู่กาย
ท่ามกลางเสียงเรียกเชิญชวนของแม่ค้าผสมกับเสียงถามไถ่ราคาจอแจ เราหยุดยืนซื้อไส้อั่วป้าตีมาลองชิม
ประทับใจในความอร่อยและราคาย่อมเยา ก่อนจะหันไปซื้อขนมไทยในห่อใบตองที่ป้าชมตื่นแต่มาทำตั้งแต่กลางดึก
สินค้าของทุกร้านมีไม่มากนักเนื่องจากการซื้อขายมีเพียงไม่ชั่วโมง
เราเดินไปนั่งโต๊ะไม้หน้าร้านกาแฟกึ่งร้านขายของชำที่หัวมุมตลาด
ป้าสะอาด คำทา เจ้าของร้านเก่าแก่ชงเครื่องดื่มร้อนๆ มาให้ นายตำรวจที่นั่งจิบกาแฟอยู่ที่โต๊ะเดียวกันแบ่งข้าวต้มหัวหงอกหรือข้าวเหนียวไส้กล้วยคลุกมะพร้าวขูดที่ซื้อมาให้เราลองชิมอย่างใจดี
“ขนมที่นี่ครับ
ลองกินดูเลย” ร้อยตำรวจโทอลงกรณ์ กลเรียน ยิ้มแย้ม
ท่าทางขึงขังผ่อนคลายลงไปเมื่อเราเริ่มสนทนากัน “ผมมาตรวจตลาดทุกเช้า ยกเว้นติดภารกิจหรือมีงานด่วน
มาตรงนี้ก็ดีครับ ช่วยชาวบ้านได้เยอะ ให้เขารู้ว่ามีคนดูแล คนก็เกรงไม่กล้าทำผิด”
มุมจากร้านกาแฟมองเห็นตลาดได้กว้าง
และในทางกลับกันก็เป็นจุดที่สังเกตเห็นเครื่องแบบสีกากีได้ชัดเจน ใกล้ 8 โมงเช้า ผู้คนเริ่มซาลงและทยอยออกจากตลาด
ฉากชีวิตยามเช้าคลี่คลายออกเงียบๆ เมื่อตัวละครกลับไปทำหน้าที่ประจำวันของตน
ก่อนจะกลับมาเจอกันอีกครั้งในเช้าวันถัดไป
“ยินดีต้อนรับครับ ที่นี่ความปลอดภัยสูง
ดีกว่าที่อื่น ไม่ค่อยมีปัญหา ผมก็คอยดูอยู่แล้วล่ะ ถึงตำรวจเป็นสีที่ไม่มีใครชอบ
แต่งูเข้าบ้านก็เรียกตำรวจใช่มั้ยครับ เราก็ต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุด”
-ร.ต.ท.อลงกรณ์ กลเรียน-
หัวหน้าสายตรวจตำบลฝายหลวง และเจ้าบ้านชาวลับแล
ภาพ มณีนุช บุญเรือง
พบเสน่ห์ที่ซุกซ่อนอยู่ในเมืองลับแล เมืองเล็กในตำนานของจังหวัดอุตรดิตถ์แบบเต็มอิ่มได้ที่ด้านล่างเลย
