ว่ากันว่าของสะสมสะท้อนตัวตน และตัวตนก็สะท้อนออกมาในผลงาน เพราะอย่างนี้ เมื่อ ลูกศร–ศรุติ ตันติวิทยากุล บรรจงแกะหีบห่อของสะสมของเธอให้เราดู เราก็เข้าใจว่าทำไมร้านและผลงานของเธอถึงน่ารักเหลือเกิน
ย้อนไปไม่กี่ปีก่อนหน้า ลูกศรคือดีไซเนอร์ของแบรนด์แสนหวาน Sretsis ก่อนจะขยับมาเป็นดีไซเนอร์อิสระผู้ออกแบบชุดแต่งงานวินเทจชวนฝัน (เช่น ชุดของเพชร–นาระ เอื้อทวีกุล) และร่วมกับเพื่อนๆ เปิดร้านเสื้อผ้า Daddy and the Muscle Academy ที่เพียงก้าวเท้าเข้าไปก็เหมือนได้ย้อนเวลาไปยังยุควินเทจอันหอมหวานทันที ทั้งหมดทั้งมวลคล้ายเป็นผลลัพธ์ของการสะสมสารพัดของวินเทจสไตล์กุ๊กกิ๊กที่ไม่ได้พิเศษแค่เพราะความเก่า แต่เรื่องราวความผูกพันระหว่างคนกับสิ่งของแต่ละชิ้นยังน่าจดจำ
กระดาษซานริโอ
“ตอนเด็กๆ เราเรียนโรงเรียนหญิงล้วน ทุกคนจะสะสมกระดาษซานริโอซึ่งมีขายที่หลังโรงเรียน ถ้าใครมีแผ่นใสจะถือว่าเป็นของไฮโซ (หัวเราะ) กิจกรรมยามว่างตอนนั้นถ้าไม่เล่นหมากเก็บก็จะเป่ายิ้งฉุบซานริโอกัน ทุกคนในกลุ่มจะเอากระดาษซานริโอมาวางกลางวง ใครโอน้อยออกหรือเป่ายิ้งฉุบชนะก็จะเก็บกระดาษของเพื่อนได้ทั้งหมดเราว่าสิ่งเหล่านี้ทำให้เราเริ่มสนใจและชอบลายเส้นกราฟิกทำให้เราได้สังเกตองค์ประกอบ การออกแบบ หรือการใช้สีด้วย”
หนังสือวินเทจ
“ด้วยความที่เรามองอะไรจากวิชวล เราเลยชอบหนังสือภาพที่มีความวินเทจ เช่น หนังสือของศิลปินชื่อ Henry Darger ซึ่งเป็นศิลปินที่เหมือนมีภาวะออทิสติก งานของเขาเป็นแรงบันดาลใจให้ทีสิสของเรา ตลอดชีวิตเขาไม่เคยคุยกับใครเลย แต่สร้างสรรค์ผลงานเยอะมาก โดยเขามักจะลอกลายรูปเด็กๆ จากฉลากผลิตภัณฑ์ต่างๆ มาจัดวางและระบายสี เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเด็กผู้หญิงมีอวัยวะของผู้หญิง ก็เลยจะวาดเด็กผู้หญิงมีจู๋เราชอบที่รูปของเขามีทั้งความไร้เดียงสาและความดาร์ก จริงๆ เราเองก็มีความดาร์กประมาณหนึ่ง (หัวเราะ)
“บางคนเวลาสร้างสรรค์งานเขาอาจจะชอบแฟชั่นในสมัยนี้สมัยนั้น แต่เรารู้สึกว่าเราหวนกลับไปได้แรงบันดาลใจจากลายเส้น เพราะว่าเราเป็นคนชอบทำงานจากดีเทล โครงสร้างชุดของเราจะเป็นโครงสร้างจากชุดวินเทจหรือชุดที่ผู้หญิงใส่แล้วสวยอยู่แล้ว แต่เราเอามาใส่ลายพิมพ์ ลายปัก หรืออะไรใหม่ๆ ทำให้มันดูไม่เชย”
เครื่องพิมพ์ดีดของ Juli Baker & Summer
“เครื่องพิมพ์ดีดจะฝุ่นเยอะหน่อยเพราะเราตั้งไว้ที่ร้าน (หัวเราะ) มันเป็นของป่าน Juli Baker & Summer เราไปเจอที่งาน Art Ground ปีแรกที่ป่านไปออกบูธในโซน new face ถ้าบอกราคาแล้วจะอึ้งเพราะป่านขายในราคา 2,000 บาท (หัวเราะ) เราก็บอกว่าป่านจะขายราคาสองพันไม่ได้คิดดูว่ามันเป็นเครื่องพิมพ์ดีดที่มีงานเพนต์ด้วย ใช้งานได้จริงด้วย แล้วน้องป่านยังบอกว่าป่านมีหมึกให้ไปเปลี่ยนด้วยนะ เรางงมาก”
ผ้าเช็ดหน้า
“เราชอบสะสมผ้าเช็ดหน้าวินเทจจนเคยคิดว่าอยากเปิดคาเฟ่ที่เป็นธีมผ้าเช็ดหน้า (หัวเราะ) ในพินเทอเรสต์ของคนอื่นอาจจะมีเสื้อผ้าสวยๆ แต่เราจะเก็บรูปผ้าเช็ดหน้าไว้เรารู้สึกว่าของวินเทจมันมีเสน่ห์ตรงที่แต่ละอันไม่เหมือนกันแค่เนื้อผ้าก็ไม่เหมือนแล้ว การปักลายดอกไม้หรือการฉลุลวดลายแต่ละชิ้นมันให้แรงบันดาลใจเรา เราหาดีเทลแบบนี้จากที่อื่นไม่ได้เลย
“ของวินเทจนำมาใช้พัฒนาสิ่งที่เราดีไซน์ได้คือถ้าเราเอาความวินเทจมาใส่ไอเดียอะไรบางอย่างเข้าไปเช่นเปลี่ยนวิธีการปักเปลี่ยนสีหรือเอาของวินเทจมาตีความใหม่ มันจะทำให้เกิดสิ่งใหม่แล้วสิ่งนั้นจะไม่เชย”
เสื้อผ้าวินเทจ
“เราชอบเสื้อผ้าวินเทจชอบดีเทลสม็อก (เทคนิคการเย็บผ้าให้เกิดรอยย่น) ชอบงานแฮนด์เมด เรารู้สึกว่างานแบบนี้มันใช้เวลา คนสมัยก่อนเขาจะปักให้ลูก ต้องมานั่งเย็บทีละอัน ตกแต่ง ใช้เวลากับมัน ซึ่งเราว่ามันน่ารัก แต่เรารู้สึกว่าเทรนด์ตอนนี้ไม่ค่อยวินเทจ พอใส่เสื้อผ้าวินเทจแล้วก็จะรู้สึกว่าเราย้อนยุคไปหรือเปล่า จะต้องแมตช์กับอะไรอย่างอื่น เช่น กางเกงยีนส์ หรืออะไรที่ใส่แล้วคนจะรู้สึกว่ามันไม่ประหลาด
“ช่วงที่เริ่มแต่งตัวจริงๆ คือสมัย ม.3 เรามีพี่สาวชอบแต่งตัวเราก็เลยเริ่มชอบด้วย เริ่มสังเกตคน เวลามาเดินสยามเราก็จะคิดว่าถ้าคนนี้แมตช์กับลุคนี้จะเป็นยังไง แล้วพอสังเกตเยอะๆเราก็เริ่มฝึกแต่งตัวเมื่อก่อนจะมีร้านวินเทจที่สยามชื่อร้าน N’ Joy เราประทับใจมากที่ไปแต่ละครั้งแล้วเสื้อผ้าไม่เหมือนกันเป็นพวกเสื้อผ้ามีดีเทลเรารู้สึกว่ามันน่ารักแต่ก็ใส่ยากประมาณหนึ่งเลยเริ่มเอาไอเทมเบสิกของพี่สาวมาลองมิกซ์แอนด์แมตช์ไปเรื่อยๆ”
เสื้อยืดวินเทจ
“เราสะสมเสื้อยืดวินเทจอย่างเสื้อยี่ห้อ The Mountain ที่มีซิกเนเจอร์เป็นลายหน้าสัตว์ บางตัวที่สะสมก็เป็นของรีเมก อย่างตัวที่เราซื้อจากร้านพี่กุ้งที่เจเจ เขาจะเอาเสื้อยืดวินเทจมาปักลูกปัดเพิ่มลงไปบนลายแมว หรือเอาไบค์เกอร์แจ็กเก็ตมาเพนต์ หรือถ้าเราซื้อเสื้อยืดมือสองมา เราก็จะเอามาตกแต่งเพิ่มให้เป็นตัวเอง บางคนเขาสะสมพวกทีเชิ้ตผ้าบาง แต่เราจะเน้นดูลายเสื้อมากกว่า เพราะเราเป็นคนมองของจากความสวยงามก่อน ดังนั้นอะไรที่มีลายเส้น งานปัก งานแฮนด์เมด จะได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษ”
patch
“สิ่งที่เราสะสมอีกอย่างคือ patch ติดเสื้อ บางอันเราก็ไม่ได้ซื้อมาเป็น patch เลย แต่ไปซื้อเสื้อลูกเสือวินเทจแล้วมาเลาะเอาบางอันเป็นเสื้อกั๊กแปะ patch เยอะๆเหมือนเสื้อประดับยศของทหาร แต่อันนี้จะเป็นเสื้อประดับยศของเด็กๆ ที่ผ่านกิจกรรมมาเยอะ
“สิ่งที่เราชอบมักจะไม่หนีจากของวินเทจที่มีความกุ๊กกิ๊ก เรารู้สึกว่าคนสมัยก่อนเขาลงดีเทลกับอะไรแบบนี้ การเย็บจะมีความประณีต เก็บริมด้วยลูกไม้น่ารักๆหรือปักชื่อไว้ด้านหลังเสื้อแจ็กเก็ต มันทำให้ชุดน่ารักและมีเสน่ห์เราว่าพอเด็กได้คลุกคลีกับของที่มีดีเทลมันจะสร้างแรงบันดาลใจให้เขาเราเสียดายที่ทุกวันนี้โลกและการดีไซน์ในปัจจุบันมันรวดเร็วไปหมด”
สารพัดของกุ๊กกิ๊ก
“เราชอบความ random บอกไม่ได้เหมือนกันว่าวันนี้เราจะชอบอะไร อย่างกระปุกเครื่องปรุงรูปกุ๊กเราเห็นครั้งแรก เฮ้ย! มันมีความวินเทจและให้แรงบันดาลใจเรามากแต่เราก็ไม่กล้าใช้เพราะค่อนข้างเก่า (หัวเราะ)
“การสะสมของวินเทจมันพิเศษตรงความรู้สึกว่า “ฉันหาเจอ! มันเป็นของฉันแล้ว!” เราชอบโมเมนต์ที่เราเจอของวินเทจแล้วรู้สึกว่าเราโชคดีที่ได้เจอมัน เหมือนเป็นโชคชะตา มันมีเสน่ห์เพราะความหายาก ถ้ามันมีขายตามห้างทั่วไปเราคงรู้สึกว่ามันไม่ได้มีคุณค่าขนาดนี้ หรือของทำมืออย่างเครื่องพิมพ์ดีดของป่านเราก็ชอบเพราะให้ป่านทำอีกชิ้นหนึ่งก็ไม่เหมือนเดิม เราชอบความรู้สึกว่ามันเป็นของที่มีแค่ชิ้นเดียว ทำให้ของชิ้นนั้นมีค่า
“เราไม่ได้อยากกลับไปใช้ชีวิตในยุคก่อนนะ (หัวเราะ) เราชอบความรู้สึกโหยหาอดีตที่มันผ่านไปแล้ว เรารู้สึกว่าที่ความวินเทจมันมีเสน่ห์ก็เพราะเรากลับไปอยู่ในยุคนั้นไม่ได้แล้ว”
บทความนี้มาจากคอลัมน์ ‘s ใน a day ฉบับ 218 : มหา’ลัยชวนชิม สั่งซื้อได้ที่นี่
