เรืองศักดิ์ อนุวัตรวิมล : ศิลปินที่สะสมสถานการณ์ฝุ่นไว้ในงานศิลปะ

ผมยังจำได้ดี เมื่อช่วงต้นปีผู้คนพากันต่อแถวยาวเหยียดจนยื่นออกมาจากร้านขายยาเพื่อรอซื้อหน้ากากกันฝุ่น บางคนลงทุนสั่งจากประเทศอื่น บางคนให้เพื่อนๆ ที่อยู่ต่างจังหวัดส่งมาให้ เครื่องฟอกอากาศก็ขายดิบขายดีไม่แพ้กัน สื่อเกือบทุกสำนักกระหน่ำลงข่าวเกี่ยวกับปัญหาฝุ่น PM2.5  และผมยังจำได้ดีว่าพวกเราตื่นตัวกันขนาดไหน จนช่วงหลังสงกรานต์ที่ลมฤดูร้อนเริ่มพัดมา ดัชนีคุณภาพอากาศถึงลดลง และเมื่อฝนเริ่มตั้งเค้า ฝุ่นควันก็เบาบางจนเข้าสู่ภาวะปกติ คำถามมีอยู่ว่า ปัญหาฝุ่นเวียนมาทุกปี ปีนี้ทวีความรุนแรงขึ้นอีกอย่างที่เห็น แล้วเราจะตื่นตัวกันเฉพาะเมื่อฤดูฝุ่นมาถึงเท่านั้นหรือ?  จากปัญหาฝุ่นที่ปะทุรุนแรงมากขึ้นในปีนี้ ผมนึกถึงศิลปินไทยที่สร้างงานศิลปะสะท้อนปัญหาสิ่งแวดล้อมอย่าง โจ้–เรืองศักดิ์ อนุวัตรวิมล ชายผู้เป็นโรคภูมิแพ้ตั้งแต่เด็ก อาการป่วยนี้เองที่จุดประกายให้เขาทำงานศิลปะเพื่อสื่อสารให้สังคมรับรู้และตระหนักถึงปัญหาที่มีผลกระทบต่อคุณภาพชีวิต งานศิลปะของเขาไม่จำเป็นต้องมีลายเซ็นเพื่อระบุตัวตน เพราะงานทั้งหมดนี้คือผลกระทบที่เกิดขึ้นกับมนุษย์ทุกคน ไม่ใช่แค่เรืองศักดิ์หรือใครคนใดคนหนึ่ง กระนั้นผมก็ยังสงสัยว่า เขานิยามงานศิลปะของตนเองว่าอย่างไร “ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน” เขาตอบคำถามด้วยเสียงเรียบนิ่ง หากไร้เจตนายียวน “บางคนบอกว่าเป็น conceptual art บางคนก็บอกว่าเป็น biology art ส่วนตัวผมคิดว่าเป็นงานที่แสดงถึงผลกระทบมากกว่า ผมชอบพูดกับหลายคนว่า ผมไม่ได้ทำงานศิลปะ ผมแค่สะสม ถ้าพูดให้ดูดีคือสะสมสถานการณ์บางอย่างที่ไม่ปกติ แล้วเอาสถานการณ์นั้นมาไว้ในงานศิลปะ ก่อนหน้านี้คือน้ำท่วม ก่อนหน้านั้นอีกคือดินจากโรงไฟฟ้าที่ฟูกูชิมา”    เรืองศักดิ์จบการศึกษาด้านศิลปะจากรั้วเพาะช่าง อย่างที่บอก เขารู้ตัวว่าเป็นภูมิแพ้ตั้งแต่อายุ 8 ขวบ ไม่ว่าจะเป็นขนสัตว์ ไรฝุ่น เกสรดอกไม้ ดินประสิว … Continue reading เรืองศักดิ์ อนุวัตรวิมล : ศิลปินที่สะสมสถานการณ์ฝุ่นไว้ในงานศิลปะ