ป๊อก ป๊อก ป๊อก ป๊อก!
นี่คือรถขายบะหมี่ที่เดินทางไปตามซอกซอยในเมืองใหญ่ ผ่านย่านที่อยู่อาศัยและสถานที่ทำงาน หมู่บ้าน อพาร์ตเมนต์ หรือแม้แต่ไซต์งานก่อสร้าง รถขายบะหมี่ป๊อกป๊อก เดินทางผ่านกาลเวลามาพร้อมกับการเติบโตของใครหลายคน ไม่ว่าจะเด็กหรือผู้ใหญ่ วัยเรียนหรือวัยทำงาน
บ้างก็ยังคงออกเร่ขายไปเรื่อยตามการยกมือดักกวักมือเรียก บ้างก็หยุดขายอยู่เป็นที่ประจำ เหมือนกับร้านที่ผมมีโอกาสได้เจอ คุณลุงจากทั้งสองร้านเสิร์ฟประสบการณ์และใส่จิตวิญญาณลงในถ้วยบะหมี่มานานกว่า 40 ปี ด้วยอายุที่มากขึ้นการขายอยู่กับที่จึงเหมาะกับคุณลุงมากกว่า แต่รสชาติเมื่อได้ชิมก็พาย้อนไปในความทรงจำ ที่ผมมักจะได้ทานบะหมี่ป๊อกป๊อกในเช้าวันหยุด เมื่อได้ยินเสียงเคาะไม้ ป๊อก ป๊อก ป๊อก! ก็จะรีบถือถ้วยชามออกมารอซื้อบะหมี่แล้วกลับเข้าไปทานในบ้านพร้อมกับนั่งดูการ์ตูนในทีวีไปเพลินๆ
นี่สินะ คือรสชาติของการเดินทางมากว่าหลายสิบปี น้ำซุปกระดูกที่เคี่ยวด้วยไฟอ่อนจากเตาถ่าน เส้นบะหมี่นุ่มหนึบคลุกเคล้ากับกากหมูกระเทียมเจียวที่หอมฟุ้ง หมูแดงที่เรียบง่าย และเกี๊ยวทำเองที่เคี้ยวสนุกปาก นี่คือรสชาติที่เข้าถึงได้ทุกคนไม่ว่ายากดีมีจน เมื่อเวลาผ่านไปเราต่างออกเดินไปตามทางของตน ไม่ว่าจะเป็นการทำงานหรือตามความฝัน บ้างก็ต้องจากบ้านเข้าไปในเมืองใหญ่ห่างไกล การได้ทานบะหมี่ในสไตล์นี้อาจห่างหายไปจากชีวิตกันบ้าง แต่รถขายบะหมี่ป๊อกป๊อกไม่ได้หายไปไหน ยังคงปั่นถีบและขับขี่ไปตามซอกซอย และรอให้เราได้พักฝากท้องเติมพลังในเช้าวันหยุดหรือชั่วโมงพักเที่ยงอยู่เสมอ
