โฮสเทลคือหนึ่งในธุรกิจน่าจับตามองของยุคนี้ที่ตอบโจทย์หนุ่มสาวผู้รักการเดินทางและการพูดคุยกับแบ็กแพ็กเกอร์จากอีกซีกโลก มองเผินๆ ธุรกิจนี้ไม่มีอะไรยากไปกว่ามองหาทำเลดีๆ ดีไซน์ห้องพักให้สบายทันสมัย เอาใจแบ็กแพ็กเกอร์ด้วยราคาต่อคืนไม่สูงมาก และใส่ใจให้บริการด้วยรอยยิ้ม แต่ Once Again Hostel ของ มิค-ภัททกร ธนสารอักษร อดีตสถาปนิกหนุ่ม กับ ศา-ศานนท์ หวังสร้างบุญ หุ้นส่วนที่สนใจเรื่องกิจการเพื่อสังคมนั้นแตกต่างและมองไกลไปหลายสเต็ปกว่านั้น
ทวงคืนเสน่ห์ชุมชนเก่า
ศานนท์: “เราเริ่มด้วยไปเดินสำรวจ วันนั้นถึงรู้ว่าบางชุมชนที่ตามหาเหลือแต่ชื่อ มันหายไปหมดแล้วอย่างชุมชนใบลาน พอกลับมาก็หดหู่กันมากเพราะความตั้งใจเดิมที่อยากเอาเสน่ห์ของชุมชนมาเป็นจุดขายมันไม่ได้สวยงามขนาดนั้น เราเลยปรับคอนเซปต์และเป็นที่มาของคำว่า once again คืออยากพัฒนาชุมชนเหล่านี้ให้เขาอยู่ได้ในโลกที่กำลังเปลี่ยนไป เป็นมิชชันใหม่จะทำยังไงให้ชุมชนรอบๆ โฮสเทลเราไม่ตาย อยู่ด้วยกันกับเรา และฟื้นขึ้นมา”
ภัททกร: “เราคิดถึงการสร้างรายได้ให้เขา อย่างนางเลิ้งมีอาหารอร่อย มีละครชาตรี ก็อาจจัดทริปท่องเที่ยวพานักท่องเที่ยวเข้าไปรู้จัก ให้เห็นว่ามีคนเข้าไปหาพวกเขานะ อีกส่วนคือการพัฒนาโปรดักต์ของเขาให้ยั่งยืนขึ้น อย่างบ้านบาตรทุกวันนี้ทำให้พระสงฆ์อย่างเดียวมันพอหรือเปล่า เราจะไปคุยกับชาวบ้านว่าเขาอยากพัฒนาสินค้าของเขาแง่ไหนไหม แต่ถ้าเขาไม่เอาด้วยก็ได้ เราจะไม่เข้าไปแบบนายทุนที่ปุบปับทำให้เลย”
กระจายรายได้สู่ชุมชน
ศานนท์: “เราดึงคนในชุมชนมามีส่วนร่วมในการทำงานกับโฮสเทล ถ้านักท่องเที่ยวเปิดประตูเข้ามาพัก ที่นี่จะเหมือนโฮสเทลปกติ แต่เขาได้ช่วยชุมชนไปแล้วโดยที่เขาไม่รู้ อย่างพนักงานต้อนรับก็เป็นลูกสาวของคุณป้าที่ทำบาตร แม่บ้านก็คนแถวนี้หมด เตียงที่เขานอน ผ้าปูที่นอนซักโดยคนในชุมชนนะ พอเขาเช็กเอาต์ เงินก็กระจายซึมไปในชุมชนหมดแล้ว โมเดลอย่างนี้เราเรียกว่า Inclusive Business ดึงเอาคนรอบๆ ชุมชนมาเกื้อกูลกัน เพื่อให้แฮปปี้กันทุกฝ่าย”
“พูดตรงๆ ว่าแขกที่มาพักไม่ใช่คนที่เราอยากได้ทั้งหมด ถ้าเราได้แขกที่ชอบซึมซับความเป็นท้องถิ่นเยอะขึ้นน่าจะดี ต่อไปเราอาจจะผูกห้องเป็นแพ็กเกจ จองห้องนี้แล้วได้ตั๋วไปดูละครชาตรี หรือเปิดเป็นห้อง community ที่แขกที่มาพักจะเป็นคนสไตล์เดียวกัน ชวนไปเที่ยวในย่านชุมชนต่างๆ เพราะครั้งนึงเพื่อนเราที่เป็นฝรั่งก็เป็นตัวตั้งตัวตีชวนแขกในโฮสเทลไปกินข้าวร้านข้างทางพร้อมกันสิบกว่าคน อยากดูมวยราชดำเนินก็พากันไป ทำให้เราคิดว่าจริงๆ นักท่องเที่ยวก็น่าจะชอบความเป็นท้องถิ่น เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าประเทศเรามีหลายอย่างที่น่าภูมิใจ
ย่านเก่าในอนาคต
ภัททกร: “สิ่งที่ทำคือเรากำลังจะสร้างเมืองในอนาคตที่สนุกและน่าอยู่โดยคนรุ่นใหม่ โฮสเทลจะเป็นตัวเชื่อมคนสองรุ่นเข้าด้วยกัน เพราะเรามองไปยังเด็กที่วิ่งเล่นไปมาตอนนี้ว่าเป็นความหวัง ถ้าเขาเห็นว่าเราทำอะไรอยู่ เขาจะถูกปลูกฝังและอยากกลับมาช่วยชุมชนบ้านเกิด เราเลยอยากให้ชุมชนร่วมมือกับเรา ถ้าชาวบ้านรู้ว่าเขาอยู่ตรงนี้ได้ ดูแลเมืองได้โดยไม่ต้องให้นายทุนเข้ามา พี่เชื่อว่าวันนั้นจะเป็นวันที่เกาะรัตนโกสินทร์มีเสน่ห์มากที่สุด”
“มีเงินอยู่ 2 ล้านบาท ระหว่างจะเอาไปเรียนต่อ MBA กับลงทุนธุรกิจในเมืองไทย เราเลือกลงทุนดีกว่า ได้ลองทำธุรกิจที่เราอยากทำจริงๆ มันน่าจะอัพเลเวลได้มากกว่า มีหลายคนบอกว่ายังเด็กอยู่เลยนะ แต่เราไม่เห็นเหตุผลอะไรที่จะทำให้รู้สึกว่าไม่ควรเริ่มทำธุรกิจตอนนี้เลย” – ภัททกร ธนสารอักษร
Once Again Hostel
ประเภทธุรกิจ: โฮสเทล
คอนเซปต์: Where your stay better a city โฮสเทลที่ดึงชุมชนมามีส่วนร่วมในการจ้างงานและช่วยพัฒนาชุมชนไปพร้อมกับเมือง
เจ้าของ: ภัททกร ธนสารอักษร (26 ปี) และ ศานนท์ หวังสร้างบุญ (26 ปี)
เว็บไซต์: www.onceagainhostel.com
ภาพ ดวงสุดา กิตติวัฒนานนท์
