ถ้ามีคนมาถามว่า
ชอบที่ไหนที่สุดในอินเดีย ตอบได้แบบไม่ต้องคิดเลยว่า ชอบ ‘ลาดักห์’
ที่สุดของที่สุด ชื่อที่พานพาให้คิดถึงเป็ดน้อยนี้ในภาษาอังกฤษเขียนว่า
Ladakh เป็นแคว้นหนึ่งในรัฐชัมมูและแคชเมียร์ ที่อยู่ทางตอนเหนือของอินเดีย
การเดินทางไปลาดักห์ครั้งที่ 2 ของฉันเกิดขึ้น เพราะต้องการทำให้แก๊งเพื่อนคุณหนูที่อุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลมาเยี่ยมประทับใจ
และเห็นแบบที่ฉันเห็นว่า ‘อินเดีย’ น่ะสวยตรึงใจขนาดไหน
เริ่มแรกฉันวางแผนว่าจะมัดใจทุกคนด้วยวิวที่หยุดทุกลมหายใจของทะเลสาบปังกง (Pangong Tso – คำว่า Tso ในภาษาถิ่น แปลว่าทะเลสาบ) ซึ่งเป็นทะเลสาบบนที่สูงและเป็นสีฟ้าสวยทอดขนานไปกับภูเขาสีน้ำตาลและเมฆขาว
แต่ทว่า ฝนตกหนักในคืนก่อนวันเดินทาง จนทำให้เจ้าหน้าที่ตัดสินใจปิดเส้นทางสู่ทะเลสาบปังกงเพื่อความปลอดภัย
น้ำตาจะไหลอดไปปังกง โชคดีแท้ที่คุณสแตนซิน คนขับรถผู้เคร่งขรึมแต่ใจดี บอกว่าอย่าเสียใจไป
จะพาไปทะเลสาบเบอร์สามของแคว้นแทน
ตลอดเวลา 4 ชั่วโมงที่เดินทางไปหาจุดหมายใหม่นั้น รู้สึกเหมือนกับหลุดไปอยู่ในอีกโลกหนึ่ง
โลกที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นใด นอกจากพวกเรา โลกที่ไม่มีสรรพเสียงอื่นใด นอกจากเสียงล้อรถยนต์เคลื่อนบนกรวดหิน
มองซ้ายก็ภูเขา มองขวาก็หน้าผา มีท้องฟ้าสีฟ้าสดตัดกับเมฆขาวเป็นฉากหลัง เรียกได้ว่า
‘สวยสงัดเงียบ’ อย่างไม่ทันรู้ตัว รถของเราก็ค่อยๆ
เคลื่อนตัวเข้าสู่เขตที่ราบ มีแนวเขาสูงตระหง่านอยู่ลิบๆ
ถึงแล้ว…ทะเลสาบคาร์ (Tso Kar) ทะเลสาบสีขาว
แต่ฉันยกให้เป็นทะเลสาบสีหวาน เพราะวันนั้นภาพที่อยู่เบื้องหน้าเป็นท้องฟ้าสีฟ้า ตัดกับพื้นน้ำสีชมพูพาสเทลและสีเหลืองทองเลื่อมๆ
ดูสวยหวานมาก ทะเลสาบคาร์นั้นเขาว่าเป็นทะเลสาบที่เล็กที่สุดในจำนวนทะเลสาบดังๆ ของลาดักห์
ตั้งอยู่บนที่ราบสูง Changtang สูงกว่าระดับน้ำทะเล 14,700
ฟุต ในฤดูหนาวที่อุณหภูมิติดลบ 40 องศา น้ำในทะเลสาบจะกลายเป็นน้ำแข็งแบบคาราวานม้าเคลื่อนผ่านได้
ส่วนฤดูร้อนเราก็ได้เห็นการจับตัวของน้ำเป็นผลึกเกลือแข็งสีขาวตามขอบทะเลสาบ ในอดีตพวกคนเร่ร่อนเขามาเอาเกลือจากทะเลสาบแห่งนี้ไปขายทิเบตกัน
การเดินเข้าไปถึงทะเลสาบยากหน่อย เพราะเป็นพื้นโคลน ทำให้บริเวณนี้ปราศจากการรุกรานของมนุษย์โดยแท้
ขนาดแก๊งคุณหนูที่เสียงดังตลอดเวลาอย่างพวกเรายังต้องทำตัวสงบเสงี่ยมเจียมตัวให้กับความเวิ้งว้าง
สงัดเงียบ ของภูเขาตระการตา ความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติตรงหน้าทำให้ฉันรู้สึกว่า มนุษย์เรานี่ก็เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตเล็กๆ
บนโลกใบนี้เท่านั้น
แผนเปลี่ยน กลายเป็นโอกาส เพราะทำให้เราได้เห็นสัตว์ป่าหิมาลัยหายาก
(Himalayan Wild) ถึง 2 ชนิด คือ เจ้านกกระเรียนคอดำ (
Black-Necked Crane) และลาป่าสีน้ำตาลสลับขาวรูปร่างสันทัด (Wild Donkeys) ที่สแตนซินบอกว่า
นักดูนกทั่วโลกเขาบินข้ามน้ำข้ามทะเลตั้งใจมา Tso Kar เพื่อมาดูเจ้านกนี่เท่านั้นเลยนะ
ต้องขอบคุณกล้องส่องทางไกลราคา 60 บาทจากไดโสะของเพื่อนรักที่ช่วยให้เราเห็นภาพนกกระเรียนคอดำอย่างชัดเจน
ใครจะไปเดินป่า อย่าลืมพกกล้องส่องทางไกลไปด้วยนะ
สุดท้ายนี้ ขอให้ลองดูภาพประกอบอีกครั้ง พื้นสีขาวที่เหยียบอยู่นั่นไม่ใช่เมฆปุกปุย
แต่เป็นผลึกเกลือจากทะเลสาบที่ฉันชิมแล้วว่า ‘เค็ม’
จริง ๆ
Tso Khar
Address: Leh, Manali Road, Ladakh, India
Hours: ทั้งวัน
How to get there: เดินทางประมาณ 4
ชั่วโมงจากสนามบินเมืองเลห์ (Leh) แคว้นลาดักห์
ด้วยรถยนต์เช่าท้องถิ่น
Map
ใครอยากส่งเรื่องที่น่าเที่ยวมาลงเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่เลย
