เราชอบความรู้สึกของตัวเองเวลาที่ได้ดูภาพยนตร์เรื่องไหนสักเรื่องที่มีการเกรดดิ้งสีไปในโทนวินเทจ แล้วยิ่งถ้าธีมของหนังเรื่องที่ว่ามีการย้อนยุคกลับไปในช่วงวันเวลาเก่าๆ ด้วยแล้วนั้น…มันยิ่งทำให้ความรู้สึกที่แสนละมุนอบอวลไปทั่วทุกอณู
ด้วยความที่ไม่ได้เป็นนักเรียนหนังที่เรียนเรื่องพวกนี้มาโดยตรง
เลยไม่รู้ว่าโทนเก่าๆ ในรูปแบบเดียวกับสีที่เราเลือกใช้สื่ออารมณ์ของ ‘ความทรงจำสีซีเปียจากโกลกาตา’ ครั้งนี้
มันถูกเรียกว่าอะไรในภาษาคนทำหนัง
‘อบอุ่น ร่วมสมัย ไม่หวือหวา แต่ยืนยาว’
คำข้างต้นเป็นอารมณ์ที่เกิดขึ้นตอนเราดูหนังเรื่อง Little Boy และมันก็กลายเป็นความรู้สึกเดียวกันในตอนนี้
ความรู้สึกที่เรามีต่อความทรงจำในวันนั้นที่อินเดียกับเมืองที่ทำให้เรารู้สึกหลงรักได้แบบไม่น่าเชื่อ
ถึงแม้จะได้เห็นทั้งด้านที่แสนดี ไปจนถึงด้านที่เราต้องถามใจตัวเองอีกทีว่า ‘เรารับได้ไหม?’ แต่สุดท้ายพอเวลาผ่านมาถึงตอนที่เรากำลังเขียนถึงตัวละครตัวนี้ที่โลดเล่นอยู่ในภาพยนตร์ชีวิตการเดินทางของเรา
‘ความรู้สึกยืนยาว’ ยังติดอยู่ในส่วนลึกๆ ของหัวใจ
Kolkata หรือถ้าให้ถูกต้องเรียกชื่อเมืองหลวงเก่าเมืองนี้ของอินเดียว่า ‘โกลกาตา’ เพราะกัลกัตตาคือชื่อเดิมที่ถูกสะกดว่า Calcutta ในภาษาอังกฤษ
ตั้งอยู่ทางฟากอีสานของอินเดีย เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 และเป็นศูนย์กลางทั้งในด้านของการศึกษา
วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรม
5 วันในโกลกาตาผ่านไปไวเหมือนโกหก
และมันเป็นไม่กี่ครั้งในชีวิตการเดินทางที่เรามีโอกาสได้เดินทางร่วมไปกับสหายคนอื่นๆ
ซึ่งกลายเป็นอีกความรู้สึกหนึ่งที่ทำให้เราประทับใจไม่น้อยไปกว่าการเดินทางคนเดียว
มันเป็นการเดินทางมาที่นี่แบบกะทันหัน
เราอ่านแค่ที่มาที่ไปคร่าวๆ ของเมืองนี้ อ่านผ่านๆ ว่ามีที่ไหนให้ไปบ้าง
ฝึกภาษาฮินดีแบบงูๆ ปลาๆ มานิดหน่อย แต่สิ่งที่เราเตรียมไปมากที่สุดคือการเตรียมใจ
เพราะเท่าที่จำความได้จนถึงตอนนี้ ด้านดีของอินเดียมีอยู่น้อยนิดเหลือเกิน
แต่ใครจะไปเชื่อว่าหลังจากจบทริป
เรายกให้อินเดียเป็นอีกประเทศที่ได้เข้าไปครอบครองพื้นที่ในความทรงจำดีๆ ของเรา
ประเทศที่ขึ้นชื่อว่าผู้คนน่ากลัว
กลายเป็นประเทศที่เราเจอแต่คนน่ารัก เราสัมผัสได้ถึงความจริงใจ ความใสซื่อในหลายๆ ด้านของคนอินเดีย
มีหลายครั้งที่พวกเราเดินอยู่บนถนน ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ วันแรกเป็นวันที่พวกเรายังไม่กล้ายกกล้องขึ้นมาถ่ายเท่าไหร่
เพราะกลัวว่าคนที่นั่นจะไม่พอใจถ้าลั่นชัตเตอร์ไปแบบสุ่มสี่สุ่มห้า
วันที่สองเป็นต้นไปเราเลยมีเทคนิคพิชิตใจคนอินเดีย และเป็นสิ่งที่ทำให้รู้ว่า
คนอินเดียมีความเป็นซูเปอร์สตาร์สูงมาก แค่เรายกกล้องขึ้นมา ยักคอไปข้างซ้ายหรือขวาก็ได้แล้วแต่ถนัดแล้วยักกลับมา ณ ตำแหน่งเดิม
ถือเป็นการส่งสัญญาณว่าขออนุญาต ถ้าเขายักคอกลับมาถือเป็นอันตกลง
แล้วเขาจะแฮปปี้มากเวลาที่เราเดินเอารูปที่ถ่ายไปให้ดู หรือไม่บางทีที่เราเดินไปตามท้องถนน
จะมีคนอินเดียเดินมาเป็นกลุ่ม เดินมาดุ่มๆ แล้วขอให้เราถ่ายรูปให้ ปกติคนที่มาขอให้เราช่วยถ่ายรูปก็จะต้องมีกล้องส่วนตัวมาให้ แต่นี่ไม่ใช่ เขาให้เราถ่ายเขาจากกล้องเรานี่ล่ะซึ่งเป็นอะไรที่คันทรี่มาก
อีกเรื่องที่ทำให้เราค่อนข้างมั่นใจว่าคนที่นี่ชอบถูกถ่ายรูปมากๆ
คือถ้าเขารู้ว่าเราเป็นนักท่องเที่ยว เขาจะเข้ามาขอเซลฟี่ทีละคน ต่อให้เดินมาเป็นกลุ่มก็จะขอเซลฟี่ทีละคน มาสิบคนก็รอไปเลยสิบครั้ง ฮ่าฮ่า มีอีกครั้งที่เราค่อนข้างตกใจ คือตอนนั้นนั่งอยู่บนรถเมล์แล้วเราก็ถ่ายนู่นนี่นั่นไปเรื่อยๆ
จังหวะที่รถเมล์หยุด เราเลยแอบถ่ายชายหนุ่มสามคนบนรถมอเตอร์ไซค์ พอเขาเห็นเราถ่าย
เขาก็ทำท่าแบบไม่เอาไม่ถ่าย เขิน
รถเมล์ขับไปเรื่อยๆ จนถึงท่าสุดท้ายที่พวกเราต้องลง
ปรากฏว่าชายหนุ่มสามคนขับรถมอเตอร์ไซค์ตามมาขอถ่ายเซลฟี่กับพวกเราถึงที่นี่!
อินเดียเป็นประเทศที่เราคิดว่าเป็นตัวของตัวเองสูงมาก
สีสันที่แสนฉูดฉาดทั้งการแต่งตัว การทาสีอาคารบ้านเรือน ดอกไม้ที่ปลูกริมถนน
การตกแต่งไฟหลากสีในงานประเพณีต่างๆ
ล้วนเป็นตัวการันตีว่าเขาเป็นเหมือนศิลปินอินดี้ที่ยึดมั่นในแนวทางของตัวเองแบบไม่ต้องตามใคร
ไม่ต้องเปลี่ยนไปตามกระแสสังคม และไม่ต้องสนใจว่าการแต่งตัว 5 สีในชุดเดียวมันจะผิดหลักการทางศิลปะไหม
‘ซีเปีย’ เลยเป็นโทนสีที่เข้ามาทำงานกับความรู้สึกที่เรามีต่ออินเดียได้ดีที่สุด
เพราะอินเดียไม่ได้เพิ่งมาทำตัวสดใส ฉูดฉาด จัดจ้าน แค่ในไม่กี่ปี แต่เป็นของเขาแบบนี้มานานแล้ว
ถึงแม้ว่าภาพถ่ายที่ยังไม่ผ่านการแต่งจะสดใสเสียจนเราไม่ต้องแต่งภาพก็สวยอยู่แล้ว และในขณะที่เรากำลังยับยั้งชั่งใจว่าเราจะแต่งภาพโทนสีเก่าๆ ดีไหม
ภาพตึกรามบ้านช่องในอินเดียก็ลอยมา
มันเป็นภาพบ้านเรือนที่ถูกทาด้วยสีที่อาจจะเคยสดมากๆ
แต่วันนี้สีเหล่านั้นก็จางลงไปแล้ว
ความจางจนแทบจะเลือนรางจากเค้าเดิมของมันไม่ได้ทำให้โกลกาตาดูน่าสนใจน้อยลง เขายังคงเป็นตัวละครในภาพยนตร์อินเดียของเราที่แสนจะอบอุ่น ร่วมสมัย ไม่หวือหวา ที่สำคัญ ความคันทรี่และอะไรที่แสนซื่อตรงของเขาได้ยึดพื้นที่ในความทรงจำสีซีเปียของเราครั้งนี้ไปแล้ว
Kolkata
address: ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำฮูคลีทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย
how to get there: เดินทางโดยเครื่องบินจากกรุงเทพฯ ไปลงโกลกาตาใช้เวลาเฉลี่ยประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่ง
ใครอยากส่งเรื่องที่น่าเที่ยวมาลงเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่เลย
