ผืนผ้าใบลายธรรมชาติขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ราวกับว่าเป็นกำแพงป่าสูงที่โผล่ขึ้นมาปะทะสายตาเราดื้อๆ อย่างไรอย่างนั้น แต่แท้จริงแล้วสิ่งนี้เรียกว่า ‘hoarding’ สิ่งที่มีไว้เพื่อป้องกันอันตรายจากสิ่งก่อสร้างด้านใน และรักษาทัศนียภาพระหว่างโลกที่เราอยู่ปัจจุบันกับโลกแห่งอนาคตที่กำลังพัฒนาอยู่หลังกำแพงนี้
Hoarding ถูกออกแบบมาเพื่อกันฝุ่น กันเสียง กันอันตราย จากสิ่งก่อสร้างด้านใน เป็นกำแพงกั้น ป้องกันสิ่งอันไม่พึงประสงค์หลุดรอดออกมาด้านนอก หรือใช้เพื่อปรับให้ทัศนียภาพของพื้นที่ส่วนนั้นให้ดูดีขึ้น ไม่จืดชืดจนเกินไป หรือรวมเป็นส่วนหนึ่งกับพื้นที่ ความจริงแล้ว hoarding นั้นมีหลากหลายรูปแบบ ทั้งเป็นดีไซน์กราฟิก ภาพประกอบการ์ตูน หรืองาน 3 มิติ หรือแม้กระทั่งงานที่สามารถ interact กับเราได้ด้วย ขึ้นอยู่กับการดีไซน์และจุดประสงค์ของแต่ละพื้นที่ เป็นได้ทั้งป้ายโฆษณา หรือแบบพิมพ์ลายธรรมชาติที่เราได้เห็นบ่อยๆ ด้วยก็เช่นกัน
ในกรุงเทพฯ ที่เต็มไปด้วยปัญหาความร้อน ฝุ่นควัน และมลพิษ การมีพื้นที่สีเขียวให้เราเห็นเล็กๆ โดยไม่จำเป็นต้องไปสวนสาธารณะอย่างเดียวก็คงจะจรรโลงใจเราได้บ้างไม่มากก็น้อย บางไซต์งานก่อสร้างที่ทำ hoarding เพื่อความปลอดภัยแล้ว ก็ได้พยายามนำแนวคิดพื้นที่สีเขียวมาให้คนที่เดินผ่านไปมาอย่างเราๆ ได้เห็น โดยทดแทนด้วยภาพพิมพต้นไม้ขนาดใหญ่ยักษ์หลายสิบต้น เพื่อให้เราได้มองแล้วไม่รู้สึกจืดชืดจนเกินไป
แต่จะเป็นไปได้ไหม หากเราขยับขยายขอบเขตจากแค่ลายธรรมชาติบนผ้าใบ ไปสู่การเป็นพื้นที่สีเขียวชั่วคราวได้จริง กลายเป็นกำแพงที่มีชีวิตจริง มีต้นไม้ปลูกจริงๆ เป็นกำแพงธรรมชาติ ที่ช่วยทั้งเรื่องอากาศ ดูดซับเสียง และเป็นระบบนิเวศย่อยๆ ให้สัตว์ตัวเล็กตัวน้อยในละแวกนั้นได้ใช้ประโยชน์ และยังสามารถเพิ่มพื้นที่สีเขียวในกรุงเทพฯ ได้มากขึ้น เป็นพื้นที่สีเขียวแนวตั้งโดยที่ไม่จำเป็นต้องจำกัดว่าพื้นที่สีเขียวนั้นต้องเท่ากับสวนสาธารณะเพียงอย่างเดียว
ในเมืองที่เต็มไปด้วยการก่อสร้างแทบจะทุกวัน เราจะหาความสมดุลระหว่างความเจริญที่โตอย่างรวดเร็วควบคู่ไปพร้อมกับธรรมชาติได้หรือไม่ เป็นไปได้ไหมที่เราจะทำให้ทั้งสองสิ่งนี้พัฒนาร่วมกันไปได้โดยไม่ต้องทิ้งสิ่งใดไว้ข้างหลัง
