ท่ามกลางบรรยากาศของกรุงเทพฯ ที่ค่อยๆ เงียบลง การจราจรอันหนาแน่นเริ่มเบาบางลง เสียงกระป๋องสเปรย์ที่ถูกเขย่าเป็นจังหวะได้เริ่มดังขึ้นตามมุมต่างๆ ของเมือง ลวดลายตัวอักษรและสีสันบนกำแพงปรากฏขึ้นคืนแล้วคืนเล่า
Graffiti (กราฟฟิตี) คือหนึ่งในกิจกรรมยามค่ำคืนที่ปฏิเสธไม่ได้ว่ายังคงมีอยู่อย่างเงียบๆ ตามเมืองใหญ่หลายแห่งทั่วโลก รวมถึงกรุงเทพมหานคร การเดินลัดเลาะไปตามมุมเมืองเพื่อมองหาพื้นที่ที่เหมาะสมกับการฝากชื่อและลายเซ็นของตัวเองไปอยู่ตรงนั้น เพื่อให้ผู้คนที่สัญจรผ่านไปมาได้เห็น โดยไม่สนว่าจะอ่านออกหรือไม่ก็ตาม ไม่ว่าจะด้วยปากกา สเปรย์ หรือสติกเกอร์
กราฟฟิตีเป็นกิจกรรมที่เดินทางผ่านกาลเวลามาอย่างยาวนานย้อนไปตั้งแต่ยุค 60 – 70 จากการที่มีคนเริ่มสลักชื่อธรรมดาๆ ลงบนกำแพงสักแห่งที่ Philadelphia และค่อยๆ แพร่กระจายไปตามมุมถนนต่างๆ มากขึ้น จนได้ข้ามไปสู่ New York ผ่านขบวนรถไฟใต้ดิน ผู้คนมากมายที่ได้ผ่านมาเห็นต่างมีทั้งสนใจและไม่สนใจ มีทั้งเกลียดและรัก จากกลุ่มคนเล็กๆ ที่สนใจก็ได้เริ่มพัฒนาสไตล์ให้มีความหลากหลายมากขึ้น จากตัวหนังสือธรรมดาอ่านง่าย กลายเป็นโค้ดลับบางอย่างที่เราอาจต้องใช้เวลาวิเคราะห์ถึงจะอ่านมันออก จนกระทั่งกลิ่นสเปรย์ที่ฟุ้งกระจายอยู่ทั่วเมืองใหญ่อย่าง New York ก็ได้ลอยไปทั่วโลกตามเมืองต่างๆ ไม่เว้นแม้แต่ประเทศไทยเองก็ตาม โดยผูกติดมากับวัฒนธรรมฮิปฮอป ทั้งดนตรีและแฟชั่น จนกระทั่งค่อยๆ แทรกซึมเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งใน underground culture ไทยในที่สุด
วันแล้ววันเล่า มีหลากหลายชื่อปรากฏขึ้นมาให้เราได้เห็นตามท้องถนน บางผลงานถูกลบ ถูกพ่นทับ หรือแม้แต่จางหายไปตามกาลเวลา บางผลงานกลายเป็นความทรงจำ แต่ชื่อเหล่านั้นก็ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของบรรยากาศในเมืองใหญ่ ไม่ว่าเราจะชอบหรือเกลียดมัน ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าสิ่งนี้ก็ยังคงมีอยู่ให้เราเห็นในทุกวัน โผล่ขึ้นมาใหม่ในทุกคืน และเสียงกระป๋องสเปรย์ก็ยังคงดังอยู่สักที่ในค่ำคืนนี้ ไม่ว่าคุณจะได้ยินมันหรือไม่ก็ตาม




















