ความยิ่งใหญ่ของพื้นที่ในตัววัดนั้นเน้นไปที่การรองรับคนให้ได้หลักล้าน และสถาปัตยกรรมอันยิ่งใหญ่ที่คำนวณมาอย่างดีให้อยู่ได้เป็นพันปี ครึ่งวงกลมที่อยู่บนมหาธรรมกายเจดีย์ที่เราคุ้นตา ไม่ใช่จานบินแต่อย่างใด แต่ได้รับอิทธิพลมาจาก สถูปในสถาปัตยกรรมอินเดียโบราณ เรียกว่า “สถูปสาญจี” มีลักษณะเป็นครึ่งวงกลม และค่อยๆ เปลี่ยนรูปทรงมาเรื่อยๆ จนกลายร่างมาเป็นเจดีย์ในปัจจุบัน โดยการออกแบบต่างๆ ในวัดพระธรรมกาย ไม่ว่าจะเป็นสิ่งเล็กๆ อย่างที่วางรองเท้าหรือจุดนั่งสมาธินั้นล้วนถูกคำนวณมาแล้ว เพื่อให้เกิดความสมมาตรและมีระเบียบเรียบร้อย แม้กระทั่งกุฏิทรงตึกสูงเหมือนคอนโดก็สามารถพบได้ที่นี่ จุดประสงค์ที่จะรองรับพระได้หลายรูปในพื้นที่เดียว ด้วยการออกแบบในรูปแบบมหึมาและสมมาตรขนาดนี้ ก็เพื่อให้เกิดสภาวะความรู้สึกนิ่งสงบและเป็นระเบียบเรียบร้อย รวมไปถึงเพื่อการใช้สอยพื้นที่ไว้สำหรับรองรับคนหมู่มากด้วย

วัดแห่งนี้จึงเป็นตัวแทนของวัดในรูปแบบใหม่ที่กล้าเล่น และตีความสถาปัตยกรรมให้ออกมาสากลร่วมสมัย ด้วยการปรับปรุงปรับเปลี่ยนจารีตประเพณีเดิม แล้วนำมาตีความใหม่ให้เข้ากับบริบทยุคสมัยปัจจุบัน

The post ธรรมกลาย การกลายร่างของวัดไทยในวัดธรรมกาย appeared first on a day magazine.

ศาลพระภูมิหรือศาลตายาย มีหน้าที่หลักๆ ไว้เพื่อปกปักรักษาให้คนที่อยู่อาศัยปลอดภัย ทำสิ่งใดก็ราบรื่น มีแต่สิ่งดีๆ เข้ามา แต่ก็มีอีกมุมที่ทำให้คนอย่างเราๆ รู้สึกว่าศาลเหล่านั้นน่ากลัวด้วยเหมือนกัน ด้วยจากรูปลักษณ์ของศาลที่เป็นทรงบ้านเรือนไทย บ้านไม้เก่า มีโมเดลนางรำหักหรือชำรุด ดอกไม้บูชาวางกองเยอะๆ ทำให้เรารู้สึกหรือคิดไปเองว่ามีพลังงานบางอย่างที่ไม่เฟรนด์ลี่อยู่ตรงนั้น

แต่เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนผ่าน โลกมนุษย์มีความโมเดิร์นขึ้น โลกอีกมิติของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็ต้องเดิร์นตาม ทำให้ความน่ากลัวของศาลนั้นลดลง เพราะถ้าตึกห้างหรูๆ ถูกนำมาดีไซน์ในรูปทรงมินิมอล แล้วศาลมาเป็นรูปแบบไทยวัฒนธรรมลายกนก มันก็คงจะขัดกับภาพลักษณ์อาร์ตไดเรกชันที่คนออกแบบได้คิดไว้

แต่ถึงแม้ตัวศาลจะถูกเปลี่ยนรูปแบบภาพลักษณ์หรือเดิร์นขนาดไหน ตัวศาลก็ยังคงไว้ซึ่งแก่นของการสร้างศาลตามคติความเชื่อไว้อย่างเคย โดยคำนึงถึงการใช้ฮวงจุ้ยเพื่อเป็นหลักการในการจัดตำแหน่งที่เหมาะสมของศาลเพื่อให้เกิดพลังงานที่สมดุลระหว่างผู้อยู่อาศัยกับตัวพื้นที่ ทิศทางที่นิยมคือทิศทางที่ไม่อยู่ในที่อับหรือจุดสกปรก โดยส่วนใหญ่ไม่นิยมตั้งอยู่ใต้เงาตัวบ้านหรือเงาอาคาร นิยมตั้งศาลให้อยู่หน้าพื้นที่บ้าน เพื่อให้คุ้มครองพื้นที่ของตัวบ้านและอาคารได้ทั้งหมด การยกพื้นสูงของตัวศาล เพราะต้องการแยกโลกศักดิ์สิทธิ์กับโลกมนุษย์ออกจากกัน เสาเดียวของศาลจึงมีความหมายถึงแกนจักรวาล โดยศาลพระภูมิจะอยู่สูงกว่าศาลตายาย เพราะพระภูมิเป็นเทพที่คุ้มครองพื้นที่ที่มีตำแหน่งสูงกว่าศาลตายายที่เป็นเพียงวิญญาณบรรพบุรุษหรือเจ้าที่เดิม ไม่ใช่เทพ แต่ทั้งสองศาลนั้นก็มีหน้าที่เดียวกันคือคอยปกปักรักษาพื้นที่นั้นๆ ด้วยกัน

นอกจากนี้ การที่ศาลถูกตกแต่ง เปลี่ยนรูปแบบให้เหมาะกับบริบทพื้นที่ของที่นั้นๆ สามารถสะท้อนถึงฐานะชนชั้นของศาลได้ด้วยเช่นกัน เพราะศาลก็ไม่ต่างจากบ้านหลังหนึ่งของมนุษย์ หากแต่เปลี่ยนเป็นบ้านของเทพ หรือศาลพระภูมิเจ้าที่แทน ซึ่งความอลังการยิ่งใหญ่ก็แตกต่างกันไปตามงบของผู้สร้าง แต่ในความแปลกใหม่ของศาลพระภูมินี้ก็ยังคงวางอยู่ในรากฐานความเชื่อที่ว่าเป็นสิ่งที่ทำหน้าที่ปกปักรักษาพื้นที่นั้นๆ อยู่ให้มีแต่เรื่องดีๆ และเรื่องร้ายๆ ออกไป เราจึงสามารถเห็นความหลากหลายรูปทรงของศาลอย่างทุกวันนี้

The post แปลงศาล การเปลี่ยนแปลงของศาลพระภูมิในโลกปัจจุบัน appeared first on a day magazine.

พาหุรัดแหล่งขึ้นชื่อว่าเป็น Little India ของไทยแลนด์ ทุกอณูของพื้นที่นี้แวดล้อมไปด้วยมวลพลังความเชื่อและศรัทธา ปะปนอยู่กับวิถีชีวิตประจำวันของผู้คน สิ่งของมากมายที่ขายเรียงรายกันอยู่สะท้อนถึงวิถีชีวิตความเชื่อและความเป็นอยู่ สีสันหลากสีจากผืนผ้าทั่วทุกซอกซอย กำลังสะท้อนแสงกระทบลูกตาเรา ทำให้พื้นที่แห่งนี้ยังคงมีชีวิตอยู่จนถึงปัจจุบัน การเดินทางเข้ามาของชาวแขก ตั้งแต่สมัยที่พ่อกับแม่เรายังไม่เกิด ได้เริ่มก่อร่างสร้างตัวขึ้นเรื่อยๆ ในหลายแห่งของประเทศไทย และได้มารวมตัวกันเกิดเป็นวิถีชีวิตที่หนักแน่นมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเองที่นี่

วิถีชีวิตที่แตกต่างแต่ไม่แตกแยกของที่นี่ดำเนินควบคู่ไปกับถนนเส้นพาหุรัดมาตั้งแต่สมัยที่เรายังไม่ลืมตาดูโลก ทั้งวัฒนธรรมการกิน การพูด หรือแม้แต่ความหลากหลายทางศาสนาและความเชื่อ การค้าขายที่นำมาซึ่งการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมในอดีต ยังคงทำหน้าที่นั้นอย่างดีในปัจจุบัน และยังคงดำเนินอยู่ กลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกันไปในทุกๆ ลมหายใจของผู้คนในย่านนี้

The post วิถีชีวิตที่แตกต่างแต่ไม่แตกแยกของย่านพาหุรัด appeared first on a day magazine.

กลิ่นอายการหลงเหลือของสถาปัตยกรรมตะวันตกที่กระจายอยู่ทั่วพระนคร ตึกรูปทรงนีโอคลาสสิก ตึกอาร์ตเดโคที่ถูกสร้างแถบถนนราชดําเนิน ประตูบานเฟี้ยมแบบจีนที่อยู่ตามตึกแถว หรือตึกบรูทัลลิสต์ที่เหมือนดูหลุดมาจากยุคสงครามเย็น ยังคงตั้งตระหง่านอยู่ตามตรอกซอกซอย ดำเนินควบคู่ไปกับวิถีชีวิตที่เปลี่ยนไปของยุคสมัยใหม่ เป็นเหมือนฉากละครสะท้อนร่องรอยเรื่องราวของอดีตอันยาวนานที่เกิดขึ้นมา ผู้คนต่างต้องปรับตัวรีโนเวทหรือแม้แต่ยังคงอยู่คู่ไปกับประวัติศาสตร์อันยาวนานตรงนั้นโดยที่ยังคงวิถีชีวิตแบบเดิมอยู่  ฉากละครนี้ยังคงเป็นฉากเดิมตั้งแต่อดีต แต่เนื้อเรื่องคงเปลี่ยนไปตามแต่ละเวลาของยุคสมัย มีทั้งเรื่องดีและร้าย ทั้งความทรงจำที่หอมหวานและขมคอ แต่ท้ายที่สุดแล้วเรื่องราวก็จะยังดำเนินต่อไปตราบใดที่ฉากละครแห่งนี้ยังอยู่

ฉากละครนี้ยังคงทำหน้าที่เป็นเวทีให้ผู้คนได้ดำเนินใช้ชีวิตกันต่อไปเหมือนตัวละครเล็กๆ ที่มาเติมเต็มฉากแห่งประวัติศาสตร์นี้ให้ยังคงมีลมหายใจอยู่ เราต่างร่วมแสดง ร่วมเป็นส่วนหนึ่งในพื้นที่ประวัติศาสตร์นี้ และดำเนินการแสดงร่วมกัน ผ่านการเวลาและสร้างเรื่องราวใหม่ไปด้วยกัน

The post ฉากละครพระนคร ฉากละครประวัติศาสตร์ที่เราทุกคนร่วมแสดง appeared first on a day magazine.

เสียงประกาศออกรถจากชานชาลาดังขึ้นเป็นสัญญาณบอกว่าการเดินทางของรถไฟขบวนนี้ได้เริ่มขึ้นแล้ว ผู้คนต่างหาที่อยู่ให้ตัวเองในโบกี้รถไฟแห่งนี้ บางคนนั่ง บางคนยืน บ้างไปแอบอยู่บันไดทางขึ้น ไม่ก็ยืนอยู่รอยต่อระหว่างโบกี้ บนเส้นทางการกลับบ้านที่ทุกคนล้วนแบกความรู้สึกบางอย่างเอาไว้บนบ่า ทั้งความหวัง ความเหนื่อยล้า ความคิดถึง อีกไม่กี่ชั่วโมงก็คงจะได้วางมันลงไว้ในอ้อมกอดของใครสักคนที่รอเราอยู่ 

เราต่างเดินทางมาจากหลากหลายที่ บรรจุสัมภาระและความรู้สึกไว้เต็มกระเป๋า เพื่อเฝ้ารอให้ถึงจุดหมายปลายทางที่เราวาดหวังไว้ ไม่ว่าเราจะเดินทางมาจากทิศทางไหน แต่ปลายทางที่ที่เราจะไปคงจะหน้าตาคล้ายๆ กัน หวังว่าเราจะได้พบกันอีก…ในขบวนถัดไป

The post ช่วงเวลาเดินทางเพื่อกลับไปหาใครสักคน appeared first on a day magazine.

พาร์ก หรือ สวนสาธารณะ พื้นที่สีเขียวอันน้อยนิดในกรุงเทพฯ ที่ล้อมรอบไปด้วยตึกใหญ่มากมาย ยังคงทำหน้าที่เป็นพื้นที่เงียบสงบภายใต้ความวุ่นวายของตัวเมือง หลายชีวิตดำเนินไปทั้งช้าและเร็วในพื้นที่นี้ แสงแดดอุ่นๆ ปนร้อนที่กระทบใบหน้า เสียงนกร้องเบาๆ กับน้องแมวที่เดินผ่านไปมา ทุกสิ่งล้วนพาให้เราสงบลงไม่มากก็น้อย บางคนนอนหลับ บางคนนั่งสมาธิ บางคนโดดเรียน บางคนแค่ต้องการหาที่อยู่ในระหว่างวัน บทสนทนาที่ผู้คนต่างๆ คุยกันทั้งเรื่องดีและร้าย เราต่างเป็นส่วนหนึ่งในพื้นที่สีเขียวที่รายล้อมไปด้วยความวุ่นวายจากเมืองใหญ่แห่งนี้ 

พื้นที่ที่เราร่วมแบ่งปันกันสูดออกซิเจนบริสุทธิ์ที่ปน PM2.5 เบาๆ ไปด้วยกันและพากันพักผ่อนอยู่ในช่วงเวลานี้ โดยไม่ต้องกังวลว่าอนาคตจะเป็นยังไง เพียงแค่พาร์ก

อยู่ตรงนี้ ที่นี่ ไปด้วยกัน

The post พาร์กก่อน พาพักกายพักใจไปกับพื้นที่พักผ่อนท่ามกลางเมืองใหญ่ appeared first on a day magazine.

นี่คือรถขายบะหมี่ที่เดินทางไปตามซอกซอยในเมืองใหญ่ ผ่านย่านที่อยู่อาศัยและสถานที่ทำงาน หมู่บ้าน อพาร์ตเมนต์ หรือแม้แต่ไซต์งานก่อสร้าง รถขายบะหมี่ป๊อกป๊อก เดินทางผ่านกาลเวลามาพร้อมกับการเติบโตของใครหลายคน ไม่ว่าจะเด็กหรือผู้ใหญ่ วัยเรียนหรือวัยทำงาน

บ้างก็ยังคงออกเร่ขายไปเรื่อยตามการยกมือดักกวักมือเรียก บ้างก็หยุดขายอยู่เป็นที่ประจำ เหมือนกับร้านที่ผมมีโอกาสได้เจอ คุณลุงจากทั้งสองร้านเสิร์ฟประสบการณ์และใส่จิตวิญญาณลงในถ้วยบะหมี่มานานกว่า 40 ปี ด้วยอายุที่มากขึ้นการขายอยู่กับที่จึงเหมาะกับคุณลุงมากกว่า แต่รสชาติเมื่อได้ชิมก็พาย้อนไปในความทรงจำ ที่ผมมักจะได้ทานบะหมี่ป๊อกป๊อกในเช้าวันหยุด เมื่อได้ยินเสียงเคาะไม้ ป๊อก ป๊อก ป๊อก! ก็จะรีบถือถ้วยชามออกมารอซื้อบะหมี่แล้วกลับเข้าไปทานในบ้านพร้อมกับนั่งดูการ์ตูนในทีวีไปเพลินๆ

นี่สินะ คือรสชาติของการเดินทางมากว่าหลายสิบปี น้ำซุปกระดูกที่เคี่ยวด้วยไฟอ่อนจากเตาถ่าน เส้นบะหมี่นุ่มหนึบคลุกเคล้ากับกากหมูกระเทียมเจียวที่หอมฟุ้ง หมูแดงที่เรียบง่าย และเกี๊ยวทำเองที่เคี้ยวสนุกปาก นี่คือรสชาติที่เข้าถึงได้ทุกคนไม่ว่ายากดีมีจน เมื่อเวลาผ่านไปเราต่างออกเดินไปตามทางของตน ไม่ว่าจะเป็นการทำงานหรือตามความฝัน บ้างก็ต้องจากบ้านเข้าไปในเมืองใหญ่ห่างไกล การได้ทานบะหมี่ในสไตล์นี้อาจห่างหายไปจากชีวิตกันบ้าง แต่รถขายบะหมี่ป๊อกป๊อกไม่ได้หายไปไหน ยังคงปั่นถีบและขับขี่ไปตามซอกซอย และรอให้เราได้พักฝากท้องเติมพลังในเช้าวันหยุดหรือชั่วโมงพักเที่ยงอยู่เสมอ

The post การเดินทางของรถขายบะหมี่ป๊อกป๊อก appeared first on a day magazine.

เมื่อกวาดสายตาดูบรรยากาศรอบๆ เราจะพบว่าเมืองนี้ให้ความสำคัญกับการอนุรักษ์ตึก ทั้งโทนสี หลังคา และความสูงของตึกจะไล่เรียงรายกันอยู่สองข้างทางอย่างเป็นระเบียบ เสน่ห์ของเมืองนี้ล้อมรอบไปด้วยสถาปัตยกรรมแบบโคโลเนียลที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนาน และโดดเด่นด้วยตึกแถวแบบชอปเฮาส์ (Shophouse) ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของเมืองย่านการค้า เป็นตึกสองถึงสามชั้นที่เป็นทั้งร้านค้า และที่อยู่อาศัยรวมไว้ในตึกเดียวกัน การเลือกใช้บานประตูไม้ กรอบหน้าต่าง กระเบื้องหลากสี และลวดลายบนกำแพง ล้วนสะท้อนถึงสังคมพหุวัฒนธรรมของผู้คนในท้องถิ่นที่อาศัยอยู่ที่นี่ ทุกองค์ประกอบของสถาปัตยกรรมทำให้ปีนังมีเสน่ห์ไม่เหมือนใคร

เราว่าปีนังเป็นอีกสถานที่แห่งความทรงจำที่ยังคงเก็บรักษาร่องรอยของประวัติศาสตร์ให้เราได้เดินทางมาสัมผัส และชื่นชมความงดงามของตึกรามบ้านช่องที่เต็มไปด้วยความคลาสสิก รวมถึงซึบซับบรรยากาศที่ผสมผสานระหว่างโลกตะวันตก และตะวันออกได้อย่างลงตัว หากใครที่ชื่นชอบการเที่ยวชมสถาปัตยกรรมโบราณ อย่าลืมมาสัมผัสประสบการณ์ใหม่ๆ ที่ปีนังได้นะ

The post ปีนัง (Penang) เสน่ห์ย่านเมืองเก่า ที่บอกเล่าเรื่องราวผ่านสถาปัตยกรรม appeared first on a day magazine.

เพราะในเมืองมันช่างวุ่นวาย เสียงดัง ต่างคนต่างรีบเร่งในเส้นทางของตัวเอง มีเพียงช่วงเวลาแห่งการปลอบประโลมของราตรีกาล ที่ช่วยเยียวยาไม่ให้ผมถูกกลืนกินโดยสายพานแห่งการผลิตของเมืองนี้

รถเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างช้าๆ โดยที่ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะไปที่ใด ถนนโล่งไร้รถราแล่นผ่านยังพอทำให้ผมสามารถขับรถไปได้อย่างช้าๆ อย่างไม่ต้องเร่งรีบ ลมเย็นๆ ที่พัดมาโดนใบหน้า พร้อมกับกลิ่นของความอิสระ แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ แต่มันก็ทำให้ผมพร้อมสำหรับการดำเนินชีวิตในเช้าวันใหม่

The post Night Cruising appeared first on a day magazine.

“อรุณสวัสดิ์” เป็นคำทักทายยามเช้าของดวงตะวันที่กำลังเคลื่อนขึ้นสู่เส้นขอบฟ้า
เธอสาดส่องแสงเข้ามาทางระเบียงหอพักที่หันหน้าไปทางทิศตะวันออกพอดี แสงสว่างของเธอปลุกฉันให้ตื่นขึ้นจากการหลับไหลตั้งแต่เช้าตรู่ทุกๆ วัน เพื่อโอ้อวดความสวยงามให้ฉันชื่นชม ฉันนำพาร่างกายที่ครึ่งหลับ ครึ่งตื่นออกมาดูเธอที่หน้าระเบียงทุกเช้า จ้องดูการเคลื่อนที่ของเธอ

ในขณะเดียวกันเธอก็ทำให้สีของท้องฟ้าเปลี่ยนไปด้วย ราวกับว่าเธอกำลังแสดงโชว์ให้ฉันดูอยู่ ประกอบกับเสียงนกที่กำลังบินออกจากรัง ลมเย็นอ่อนๆ พัดผ่านใบหน้า ฉันเหมือนถูกมนต์สะกดให้หยุดนิ่งดูความเป็นไปตรงหน้าที่คาดการณ์ไม่ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ความสวยงามของเธอเปลี่ยนไปทุกๆ วัน พร้อมกับตำเเหน่งขึ้นทางทิศตะวันออกของเธอก็เปลี่ยนไปด้วย มันจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันต้องลุกจากเตียงมาดูเธอทุกวัน เพราะนาฬิกาปลุกของฉันคือ ดวงตะวัน แล้วนาฬิกาปลุกของคุณคืออะไรกันบ้าง ลองถ่ายมาอวดกันบ้างนะ!

เรื่องและรูปจาก: วราลักษณ์ ใจเป็ง
สามารถติดตามเพิ่มเติมได้ที่ IG: Laa_WJ

The post สวัสดีคุณดวงตะวัน เธอมาปลุกฉันทุกเช้าเลย appeared first on a day magazine.