ป้าสามสีเป็นแมวประจำการอยู่ที่ป้อมประชาสัมพันธ์หน้าตึกผู้ป่วยชายในโรงพยาบาล ไม่มีใครรู้ว่าป้ามาจากไหน และไม่มีใครเป็นเจ้าของที่แน่ชัด ป้าสามสีอยู่ที่นี่มานานเท่าไรก็ไม่ทราบได้ แต่ป้าเป็นแมวมีอายุ ด้วยลวดลายของตัวที่มีสีส้ม แต้มดำ และขาว ทำให้ใครๆ ก็เรียกว่า ‘ป้าสามสี’ ไปโดยปริยาย
ป้าจะมีกระป๋องอาหารเม็ดเป็นของตัวเองโดยมีพี่ยามคอยเปิดกล่องอาหารให้ทุกวัน แมวแบบป้าถือคติที่ว่ารู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง เพราะจะไม่ค่อยปรากฏตัวช่วงเวลาราชการเหมือนรู้ตัวว่าที่นี่ไม่ใช่สถานที่ให้เลี้ยงมันได้ แต่พอตอนเช้าตรู่หรือช่วงเวลาเย็นจนถึงกลางคืนของวันธรรมดาและวันเสาร์-อาทิตย์เกือบตลอดวัน ป้าจะวนเวียนเฝ้าที่นี่ตลอด
ก่อนหน้านี้ข้างๆ ป้อมประชาสัมพันธ์เคยมีสวนหย่อมเล็กๆ ที่ป้าจะชอบไปนอนชมสวนด้วยท่าทางระริกระรี้ กระดิกหางปัดไปมา หน้าพริ้ม ดูมีความสุขกับตัวเอง แม้ป้าจะดูเป็นแมวหยิ่งๆ และหน้าตาจะดูวีนๆ ตามประสาแมววัยทอง บางวันก็อารมณ์ดีบางวันก็อารมณ์ไม่ดี พอจะไปเล่นด้วยก็เดินหนี นานๆ ถึงจะร้องเมี้ยวสักที แต่ถ้าวันไหนร้องขึ้นมาก็จะยอมให้เราลูบพุงได้นาน ถึงอย่างนั้น ป้าก็ยังทำหน้าเชิดไม่สนใจอยู่ดี หรือถ้าป้าหิวเมื่อไหร่ นางก็จะมาคุยอ้อนๆ ร้องเมี๊ยวๆ แล้วเดินนำไปที่กระปุกอาหารเม็ดให้ช่วยเทอาหารให้หน่อย
ถึงเห็นนิ่งๆ แต่ป้าจะดุมากกับแมวตัวอื่น ศัตรูตัวร้ายของป้าคือไอ้เทา แมวตัวผู้ที่ชอบมาวนเวียนในพื้นที่ของป้า แต่หายห่วงได้เพราะว่าพี่ยามพาป้าสามสีไปทำหมันแล้ว และแม้จะดุยังไงก็ตาม ป้าก็ยังเป็นที่รักของทุกคนในโรงพยาบาล ถึงขนาดที่ว่าเวลากลางคืนจะมีพี่ยามปูผ้าให้นอนด้วยกันในป้อม แต่เฉพาะกับยามบางคนเท่านั้นนะ พี่ยามบอกว่าป้ารู้ว่าใครชอบป้าบ้าง
อยู่ที่นี่ป้าแมวสามสีเป็นเหมือนแม่บ้านคอยเดินตรวจตราสถานที่รอบตึก ซึ่งก็แล้วแต่อารมณ์ของป้าด้วยนะ บางทีป้าก็ไม่ทำอะไร แค่นอนอาบแดดอยู่เฉยๆ แต่ป้าก็สร้างความสุขให้คนที่พบเห็น ใครผ่านไปมาแถวนี้แน่นอนว่าจะต้องเจอ แล้วอย่าลืมเปิดกระปุกอาหารให้ป้าด้วยนะถ้าเขาร้องเมี้ยวๆ แปลว่า ป้าหิวมากแล้วหนูจ๋า
Owner’s name: ใครก็ตามที่ให้อาหารแก่ป้า
Cat’s name: ป้าสามสี
Breed: แมวไทยผสม
