เราเคยเป็นคนกลัวแมว ไม่ถึงกับเกลียด แต่ไม่ปรารถนาจะสุงสิงอิงแอบกับเจ้าสัตว์ขนฟูชนิดนี้สักเท่าไหร่
จนกระทั่งต้องมาทำงานในย่านเมืองเก่า เข้าตามตรอกลัดออกซอกซอย วนเวียนไปเยี่ยมเยียนผู้คนชุมชนเก่าแก่ที่แสนจะคึกคักและรุ่มรวยวัฒนธรรมอย่างบ้านบาตร นางเลิ้ง ป้อมมหากาฬ บางลำพู นอกจากรอยยิ้มของชาวชุมชนคนคุ้นเคยและเสียงหัวเราะของเด็กๆ ที่ได้พบเจอทุกวันแล้ว เรายังพบว่าอีกองค์ประกอบสำคัญของชุมชนย่านนี้ คือ ‘ทุกที่มีแมว’
ทุกเช้าที่เราลงรถเมล์ เดินทะลุประตูวัด ผ่านโลหะปราสาท และโบสถ์วัดเทพธิดารามไปทำงานในย่านเสาชิงช้า จะได้พบปะกับบรรดาแมววัดตัวเล็กตัวน้อยที่ซุกซ่อนอยู่ตามหลืบเจดีย์ หอระฆัง กุฏิหลวงพ่อ ยื่นหน้าเล็กๆ ออกมามองอย่างระแวดระวัง บางทีพอหยุดเล่นด้วยก็ติดใจ เดินตามต้อยๆ จนเกือบออกมานอกประตูวัด ต้องหลอกล่อกันพักใหญ่กว่าจะเบี่ยงเบนความสนใจแล้วปลีกตัวออกมาได้ ทำเอาเกือบเข้างานสายอยู่หลายครั้ง
ปีก่อนเราได้แวะเวียนเข้าไปทำงานร่วมกับชุมชนในป้อมมหากาฬทุกวัน จนเรียกได้ว่าเป็นที่ทำงานสาขาสอง จึงคุ้นหน้าคุ้นตาบรรดา ‘แมวป้อมฯ’ จนเรียกได้ว่าจำได้เกือบทุกตัว เพราะชาวบ้านเรียกชื่อแมวว่า ‘เหมียว’ เหมือนกันหมดโดยเฉพาะเจ้าเหมียวหน้าร้านขายของชำบ้านป้าเฮงที่ส่งเสียงร้องทักดังลั่นทุกครั้งที่เราเดินผ่าน แถมกระโดดพุ่งตัวลงมาจากโต๊ะม้าหินเพื่อคลอเคลียจนหนำใจแล้วก็ไปนอนต่อ หรือแมวแฝดตัวขะมุกขะมอมบ้านป้าคิ้มที่มักผลัดกันมานอนหลับตรงขอบหน้าต่างเป็นมาสค็อตให้ผู้มาเยี่ยมเยียนถ่ายภาพเสมอ
ส่วนนี่คือแก๊งแมวริมคลองสกุลทอง ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง เป็นขวัญใจเด็กป้อมฯ เพราะทั้งขาวสะอาด ทั้งนุ่มน่ากอด แต่น่าเสียดายที่เมื่อเกิดความเปลี่ยนแปลงภายในป้อมมหากาฬภายในไม่กี่เดือนที่ผ่านมา เจ้าเหมียวทั้งหลายเหล่านี้ก็พลอยหายหน้าหายตาไปจนเหลือเพียงไม่กี่ตัว
แมวเมืองเก่าแต่ละชุมชนก็ล้วนแต่มีคาแรกเตอร์แตกต่างกันไป แมวป้อมมหากาฬจะคุ้นเคยกับคนมากกว่าแมววัด เพราะชินกับการเห็นคนเข้านอกออกในผ่านไปมาอยู่ตลอดเวลา แมวนางเลิ้งจะตัวอ้วนกว่าแมวย่านอื่นๆ เพราะอยู่ในตลาดที่อาหารการกินบริบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งของเกาะรัตนโกสินทร์ แถมมีซอกให้ซุกตัวนอนหลบร้อนอย่างสบายตามเข่งพลาสติกและลังกระดาษที่วางอยู่ทั่วไป
แมวบ้านบาตรค่อนข้างจะลึกลับหาตัวจับยากอยู่สักหน่อย เพราะเป็นชุมชนที่อยู่ในตรอกเล็กแคบและมีคนอาศัยอยู่หนาแน่น บรรดาแมวจึงไปซุ่มหามุมสงบหลบเสียงตีบาตรที่ดังสนั่นไปทั่วบริเวณ
และอีกหลายตัวที่บังเอิญได้พบกันระหว่างที่เราตระเวนเดินสำรวจเมืองเก่า ตั้งแต่แม่น้ำเจ้าพระยาจรดคลองผดุงกรุงเกษม จากป้อมพระสุเมรุจรดสะพานพุทธ ต่างก็ทำให้เรายิ้มได้ทุกครั้งที่เจอกัน
แมวข้างออนล็อกหยุ่น แมวในร้านขายของเก่าแก่ข้างร้านออน ล็อก หยุ่น เมื่อได้ลองก้าวเข้าไปข้างในตึกก็พบว่าคุณป้าเลี้ยงแมวไว้เยอะพอจะเปิดคาเฟ่แมวได้เลย
แพร่งภูธรเป็นย่านที่อยู่อาศัยเก่าแก่และแหล่งของกินขึ้นชื่อของชาวพระนคร ก็มีแมวเยอะไม่แพ้ย่านอื่นๆ
แมวลึกลับในโรงหนังควีนส์
ช่องหน้าต่างกุฏิ เป็นมุมหลบร้อนยอดฮิตของแก๊งแมววัดสุทัศน์
ยิ่งเวลาผ่านไป จากที่เราเคยเป็นคนกลัวแมวก็กลายเป็นหนึ่งในคนรักแมว (ชาวบ้าน) ไปโดยไม่รู้ตัว ชาวทราเวลจึงมีแฮชแท็ก #แมวเมืองเก่า ใน Instagram ใครมาเที่ยวย่านเกาะรัตนโกสิทร์แล้วพบเจอแมวเมืองเก่า อย่าลืมเก็บภาพอิริยาบถน่ารักๆ ของน้องเหมียวมาอวดกันบ้างนะ
