เราขอแม่เลี้ยงหมามาตั้งแต่ช่วงมัธยมต้น เซ้าซี้แม่อยู่หลายปีก็ไม่สำเร็จสักที ตัดภาพมาตอนเรียนมหา’ลัยปีหนึ่ง มหา’ลัยค่อนข้างไกลจากบ้าน และการเดินทางก็สาหัสสากรรจ์มาก เราเลยขอแม่อยู่หอพัก เราคิดว่าการที่ไม่มีเราอยู่ที่บ้านคงจะทำให้ความวุ่นวายภายในครอบครัวลดลง จนบ้านขาดสีสันและภาระ (พยายามมองในแง่ดีนะครับ) แม่เลยงัดไม้เด็ด ยื่นนโยบายเลี้ยงหมาขึ้นมา เราเลยเปลี่ยนแผนย้ายกลับมาอยู่ที่บ้านแบบไม่คิดเลย

หลังหาข้อมูลเรื่องสายพันธ์ุสุนัขก็ได้ข้อสรุปว่า Schnauzer นี่แหละเหมาะกับเรา พอโทรไปถามฟาร์มที่สนใจ เจ้าของฟาร์มบอกว่าครอกล่าสุดเหลือลูกหมาแค่สองตัว ได้ยินมาว่าหมาตัวผู้จะดูแลง่ายกว่าเลยขอนัดเวลาเข้าไปดูตัวแต่วันถัดมาเจ้าของฟาร์มโทรมาบอกเราว่าตัวผู้มีคนรับไปแล้ว สุดเฟลเลยล่ะครับ แต่โทรไปนัดเขาแล้วยังไงก็ขอเข้าไปดูอีกหนึ่งตัวที่เหลือก่อนแล้วกัน ถ้าเจอแวบแรกแล้วรู้สึกใช่ ต่อให้เขาเป็นตัวเมียผมก็จะเลี้ยง

และมันก็เป็นไปอย่างที่คิดไว้เลยครับ ผมหลงเสน่ห์ลูกหมาตัวนั้นแทบจะในทันที

พอตกลงรับปลาดุกมาเลี้ยง เราก็เตรียมซื้อของสำหรับการเลี้ยงน้องหมาเพศเมีย ตั้งแต่พร็อพต่างๆ ไปจนถึงปลอกคอสีหวานสำหรับเด็กผู้หญิงที่จะเข้ามาอยู่ในบ้านของเรา เวลาผ่านไปไม่กี่สัปดาห์ ความตลกโปกฮาก็เริ่มต้นขึ้น เพื่อนแม่ที่รักน้องหมาท่านหนึ่งแวะมาที่บ้าน ตามสูตรของหมาขี้อ้อนหงายท้องให้เกาพุง เพื่อนแม่ได้แถลงความจริงที่ทำเอาเราทั้งบ้านขำหงายท้อง ใต้บริเวณท้องของปลาดุกมีอวัยวะที่เรียกว่า ‘จู๋’ โผล่มาให้เราเห็น

ใช่ครับ ทั้งเราและฟาร์มเข้าใจผิดมาตลอดว่าปลาดุกเป็นตัวเมีย

เรื่องต่อมาคือการทำข้อตกลงกับแม่ว่าจะเลี้ยงหมาในบ้านหรือนอกบ้าน เนื่องจากแม่ไม่เคยแสดงออกถึงความอินใดๆ กับสิ่งมีชีวิตประเภทสุนัข แน่นอนครับ ฝ่ายสีน้ำเงินคือเราที่อยากเลี้ยงหมาในบ้าน เราอยากให้มันกินนอนอยู่ห้องเดียวกับเรา ส่วนฝ่ายสีแดงคือแม่ที่อยากให้หมาอยู่นอกบ้านเพราะกลัวบ้านเละ เรากับแม่เลยตกลงกันครึ่งทาง ถ้าเจ้าปลาดุกโตขึ้นเมื่อไหร่ค่อยให้นอนนอกบ้านก็แล้วกัน 

เราวางแผนอย่างดี ซื้อบ้านหมาไฮโซราคาประมาณสองหมื่นบาท มีระบบไฟ พัดลม หน้าต่างติดมุ้งลวดกันยุง พร้อมวัสดุกันความร้อนครบครัน ตัดภาพมาอีกทีวันขึ้นบ้านใหม่ ปลาดุกเข้าไปอยู่ด้านในได้แค่สองนาทีเท่านั้น เพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยโดนขังก็ร้องโวยวายใหญ่เลยครับ ทุกวันนี้บ้านราคาสองหมื่นหลังนั้นกลายเป็นบ้านร้างเอาไว้ให้เจ้าปลาดุกแวะฉี่ตามเสาแก้เบื่อ 

เราทำงานในโฮมสตูดิโอเป็นส่วนใหญ่ มีเจ้าปลาดุกคอยอยู่เป็นเพื่อนอยู่แทบจะทุกเวลา ทั้งตอนอัดเสียง ทำเพลง แม้กระทั่งตอนซ้อมดนตรีกับเพื่อนๆ ปลาดุกก็จะเป็นเจ้าบ้านที่คอยสร้างความวุ่นวายให้เราอยู่เสมอ เราเลยตั้งชื่อห้องอัดของเราว่า Catfish Home Studio ชื่อของเจ้าตัวแสบเสียเลยและชื่อนี้ก็ปรากฏอยู่ในเครดิตทุกอัลบั้มจากทั้งสองวงดนตรีของเรา Part Time Musicians และ temp.

สามปีก่อนที่เราไปเรียนต่อออสเตรเลีย ขับรถออกจากบ้านได้ไม่ถึงสิบนาทีเราก็ร้องไห้โฮออกมาเพราะคิดถึงหมา ลองนึกดูแล้วกันว่าอาการหนักแค่ไหน ตอนอยู่ที่นู่นก็เฟซไทม์มาหาหมาแทบทุกวัน น่าอายมาก ส่วนแม่ก็ไม่น้อยหน้าครับ จากคนที่ไม่เคยอินก็กลายเป็นคนที่เรียกน้องหมาว่าลูกรัก ชมว่าเก่งนักเก่งหนา ชมว่ามันน่ารักวันละร้อยหน พูดกับหมาเพราะกว่าพูดกับเราอีก คงไม่ต้องอธิบายเลยว่าเขารักกันแค่ไหน

เรารู้สึกว่าตั้งแต่เรามีปลาดุกเข้ามาในบ้าน มันสร้างรอยยิ้ม สร้างเสียงหัวเราะให้เรา ช่วยเติมเต็มความเป็นครอบครัวของเรามาก อย่างตอนนี้เราก็ได้เรียนรู้แล้วว่า เราเองก็เป็นคนขี้อวด (หมา) เหมือนกัน ทุกวันนี้เจ้าปลาดุกอยู่กับครอบครัวเรามา 9 ปีแล้วครับ หมาตัวนี้ได้กลายเป็นน้องชายแท้ๆ  เป็นอีกหนึ่งชีวิตที่ผมรักและคิดถึงตลอดเวลา 

อยู่ด้วยกันอย่างนี้ไปนานๆ นะน้องพี่

The post ปลาดุก : น้องหมาชเนาเซอร์ ตัวแสบประจำโฮมสตูดิโอหนุ่มนักดนตรี นิค วง temp. appeared first on a day magazine.