ตัวอย่างหนึ่งที่อธิบายคำพูดที่ว่าอย่างเห็นได้ชัดคือรองเท้าผ้าใบกีฬาอายุมากกว่าร้อยปีที่ดีไซน์แทบจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมากมายนัก และยังคงมีให้เห็นอยู่จนกระทั่งปัจจุบัน จากจุดเริ่มต้นที่เป็นรองเท้าสำหรับกีฬาบาสเก็ตบอล สู่สัญลักษณ์ของความคลาสสิก ความขบถ และเป็นรองเท้าที่มีอิทธิพลต่อแฟชั่นในยุคปัจจุบัน

รองเท้าที่ว่าคือ Converse Chuck Taylor All Star

Marquis Mills Converse อดีตผู้จัดการโรงงานรองเท้า ซึ่งขณะนั้นมีอายุย่าง 47 ปี ก่อตั้งบริษัท The Converse Rubber Shoe Company ขึ้นที่เมืองมัลเดน รัฐแมสซาชูเซตส์ ในเดือนกุมภาพันธ์ปี 1908

ช่วงเริ่มแรกบริษัทผลิตเพียงแค่รองเท้าบูทยางสำหรับฤดูหนาวอย่างเดียวเท่านั้น ในเวลาเพียงแค่ 2 ปีโรงงานของเขาก็พัฒนาจนมีศักยภาพที่จะสามารถผลิตรองเท้ายางได้ถึงวันละ 4,000 คู่ แล้วความเปลี่ยนแปลงก็เริ่มขึ้นในปี 1915 เมื่อเขาเริ่มมองเห็นลู่ทางใหม่และเริ่มต้นเข้าสู่ตลาดรองเท้ากีฬา โดยในช่วงแรกโรงงานของเขาผลิตรองเท้ากีฬาสำหรับเทนนิส แต่มันกลับไม่ได้รับความนิยมเท่าที่ควร

จุดเปลี่ยนครั้งสำคัญของ ​Converse เกิดขึ้นในปี 1917 เมื่อมาร์ควิสมองเห็นความนิยมที่เพิ่มขึ้นของกีฬาบาสเก็ตบอลที่ ณ เวลานั้นยังไม่มีรองเท้าสำหรับกีฬานี้โดยเฉพาะ หลังจากศึกษาและทำการบ้านถึงความต้องการและรูปแบบการเล่นของกีฬาชนิดนี้แล้ว รองเท้ากีฬาสำหรับบาสเก็ตบอลคู่แรกของ ​Converse ที่ชื่อ Non-Skids ก็ถือกำเนิดขึ้น โดยมีลักษณะเป็นรองเท้าผ้าแคนวาสหุ้มข้อทรงสูงและมีพื้นดอกยางที่เจ้าตัวเรียกว่า ‘CX’ ซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่คิดค้นขึ้นในขณะที่ทดลองผสมส่วนประกอบต่างๆ ในการผลิตยางจนเกิดเป็น Triple Tread Technology หรือพื้นดอกยางคุณภาพสูงที่ออกแบบมาโดยเฉพาะ โดยจุดเด่นอีกอย่างที่กลายมาเป็นสัญลักษณ์สำคัญของ Converse คือป้ายโลโก้รูปดาวที่เย็บติดอยู่ด้านในรองเท้า ก่อนที่หลังจากนั้นรองเท้ารุ่น Big Nine จะตามมาในปี 1909 

จุดเปลี่ยนสำคัญอีกครั้งของ Converse คือรองเท้าที่ออกวางขายในปี 1920 ที่ชื่อ All Star ซึ่งถูกพัฒนามาจากรองเท้ารุ่น Non-Skids และเป็นรองเท้าบาสเก็ตบอลคู่แรกในอเมริกาตอนเหนือที่ถูกผลิตขึ้นมาในแบบ mass-produced ซึ่งในช่วงแรกยอดขายของรองเท้าคู่นี้ไม่ได้ดีมากนัก

จนกระทั่งการมาถึงของผู้ชายที่ชื่อ Charles Hollis ‘Chuck’ Taylor

ชาร์ลส์ ฮอลลิส เทย์เลอร์ เกิดในปี 1901 เป็นนักกีฬาบาสเก็ตบอลสโมสร Akron Firestone ที่หลงใหลในรองเท้ารุ่น All Star เป็นอย่างมาก

จุดเริ่มต้นการพบกันเกิดขึ้นในปี 1921 เมื่อเขาเดินเข้าไปในร้านขายรองเท้าของ Converse เพื่อนำเสนอถึงปัญหาที่ตัวเขาและนักกีฬาคนอื่นๆ ต้องพบเจอจากประสบการณ์การใส่รองเท้ารุ่นดังกล่าว เพื่อให้ทาง Converse ปรับปรุงรองเท้าให้มีประสิทธิภาพที่ดีขึ้น ภายหลังเทย์เลอร์จึงถูกว่าจ้างจาก Bob Pletz ที่เป็นผู้บริหารของ Converse ในตำแหน่งพนักงานขายควบคู่ไปกับการเป็น brand ambassador ให้กับรองเท้ารุ่น All Star อาจถือได้ว่าเทย์เลอร์คือนักกีฬาคนแรกในโลกที่ได้เป็นพรีเซนเตอร์รองเท้ากีฬาในประวัติศาสตร์ก็ว่าได้

การเข้ามาของเทย์เลอร์ได้พลิกโฉมรองเท้า All Star และ Converse ไปพร้อมๆ กัน ซึ่งเทย์เลอร์เองมีส่วนร่วมในการพัฒนาและปรับปรุงรองเท้า All Star ให้มีประสิทธิภาพที่ดีขึ้น โดยเน้นไปที่การซัพพอร์ตข้อเท้าและเพิ่มความยืดหยุ่นของรองเท้า ที่สำคัญเทย์เลอร์ยังมีความเข้าใจถึงเรื่องภาพลักษณ์แบรนด์และการตลาดเป็นอย่างดี เขาจึงเริ่มต้นแผนการตลาดของตัวเองในรูปแบบที่ว่า ไม่ว่าจะเดินทางไปแข่งขันหรือโปรโมตรองเท้าในที่ใดก็ตาม เขาจะเปิดคลินิกสอนบาสเก็ตบอลควบคู่ไปกับการขายรองเท้า Converse All Star ตามโรงเรียนและค่ายเยาวชนในรัฐต่างๆ ทั่วสหรัฐอเมริกา และนั่นทำให้รองเท้า Converse All Star เริ่มเป็นที่รู้จักและได้รับความนิยมมากขึ้นในหมู่นักกีฬาด้วยกัน

ไม่ใช่เฉพาะแค่กีฬาบาสเก็ตบอลเพียงอย่างเดียว แต่รองเท้ารุ่นนี้ยังเป็นที่นิยมไปถึงกลุ่มที่สนใจกีฬาอื่นๆ และกลุ่มวัยรุ่นในยุคนั้นด้วยเช่นกัน หลายคนเรียกชื่อเล่นของรองเท้า All Star ที่ถูกปรับปรุงใหม่คู่นี้ว่า ‘Chuck Taylor’ ตามชื่อของพรีเซนเตอร์ที่สวมใส่รองเท้าคู่นี้ ความสำเร็จของรองเท้า All Star ทำให้ ​Converse ได้กลายมาเป็นผู้สนับสนุน The American Basketball League หรือลีกบาสเก็ตบอลอาชีพของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นลีกบาสเก็ตบอลอาชีพที่ภายหลังกลายมาเป็น National Basketball Association หรือ NBA นั่นเอง

รองเท้าของ Converse ได้รับความนิยมและยอมรับอย่างกว้างขวางจากผลงานความสำเร็จด้วยฝีมือของเทย์เลอร์ ทำให้ในปี 1932 ทาง ​Converse ตัดสินใจเปลี่ยนชื่อรองเท้ารุ่นดังกล่าวด้วยการเพิ่มชื่อ Chuck Taylor เข้าไปเป็น ‘Chuck Taylor All Star’ เพื่อเป็นเกียรติให้กับเทย์เลอร์ซึ่งทำงานร่วมกับ Converse จนกระทั่งเขาเสียชีวิต

ในแง่การออกแบบ Converse Chuck Taylor All Star ในช่วงแรกสุดใช้ผ้าแคนวาสดิบสีน้ำตาลและเนื้อยางสีดำ ก่อนที่จะเปลี่ยนไปใช้ผ้าใบสีดำและหนังสีดำในรุ่น All Star และมีเอกลักษณ์พิเศษอยู่ที่ป้ายผ้าวงกลมสกรีนโลโก้รูปดาวและตัวหนังสือ ​All Star ที่ยังคงเอกลักษณ์ดังกล่าวอยู่จวบจนถึงปัจจุบัน

ภาพรองเท้าแบบเก่าของ Converse เปลี่ยนไปในปี 1936 เมื่อบาสเก็ตบอลได้ถูกบรรจุเข้าสู่ Berlin Olympic Games เป็นครั้งแรก และทำให้ Converse กลายเป็นผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการของทีมชาติสหรัฐอเมริกา (ตั้งแต่ปี 1936 จนถึงปี 1968) และนั่นเป็นครั้งแรกที่โลกได้เห็น​ Converse Chuck Taylor All Star สีขาวที่มีเส้นขอบยางรองเท้าสีแดงและน้ำเงินที่ได้แรงบันดาลใจมาจากสีของธงชาติสหรัฐอเมริกา และได้กลายมาเป็นอีกหนึ่งสีคลาสสิกที่ได้รับความนิยมสูงที่สุดของ ​Converse จนถึงปัจจุบัน

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อสหรัฐอเมริกาเข้าร่วมสงคราม Converse จึงหยุดการผลิตรองเท้ากีฬาเพื่อหันมาผลิตรองเท้าบูททหาร เครื่องแต่งกาย และชุดป้องกันต่างๆ ให้กับกองทัพ โดยเทย์เลอร์เองก็ถูกเกณฑ์เข้าร่วมในตำแหน่งกัปตันของกองทัพอากาศพร้อมกับการเป็นผู้ฝึกสอนให้กับทีมบาสเก็ตบอลของสหรัฐอเมริกาในขณะนั้น ส่วนหนึ่งเพื่อช่วยสร้างขวัญและกำลังใจให้กับเหล่าทหาร โดยเขาได้ใช้โอกาสนั้นพารองเท้า Chuck Taylor All Star สีขาวเข้าไปโปรโมตให้เป็นที่รู้จักจนกลายมาเป็นรองเท้าที่เอาไว้ใส่ฝึกซ้อมในกองทัพอย่างเป็นทางการด้วยเช่นกัน 

หลังจากจบสงครามโลกครั้งที่ 2 ความสำเร็จของ Chuck Taylor All Star พาให้ Converse เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางและแพร่หลาย ในปี 1949 รองเท้า​ Chuck Taylor All Star ถูกนำเสนอในรูปแบบหุ้มข้อสีดำขอบยางขาว ซึ่งดึงดูดสายตาและเป็นที่ต้องการมากกว่าสีดั้งเดิมที่เป็นสีดำล้วน ประกอบกับกีฬาบาสเก็ตบอลกลายมาเป็นหนึ่งในกีฬาที่ได้รับความนิยมอย่างสูงสุด การควบรวมกันของสมาคม The Basketball Association of America (BAA) กับ The National Basketball League (NBA) ทำให้กีฬาบาสเก็ตบอลเติบโตก้าวหน้าขึ้นไปอีก รองเท้า ​Chuck Taylor All Star กลายมาเป็นรองเท้าของผู้เล่นทั้งระดับอาชีพ มหาวิทยาลัย และโรงเรียนมัธยม รวมไปถึงผู้เล่นทั่วไป รองเท้าสีดำ-ขาวกลายมาเป็นภาพลักษณ์ติดตาที่พบเห็นได้ในยุคนั้น

ในปี 1957 Converse ออกแบบรองเท้ารุ่น Chuck Taylor All Star OX (OxforCut) สไตล์ low-cut เป็นครั้งแรก จากการที่ได้เห็นนักกีฬาบางคนเลือกที่จะตัดรองเท้าในส่วนข้อเท้าบนออกเพื่อความสะดวกสบายในการเคลื่อนไหว ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างสูงและเป็นที่นิยมทันที ตามมาด้วยการอัพเดตวัสดุใหม่ๆ อย่างหนังและหนังกลับแทนที่จะเป็นผ้าใบแคนวาสเพียงอย่างเดียว ในปี 1971 Converse เริ่มผลิต Chuck Taylor All Star ในรูปแบบใหม่ๆ ไม่ว่าจะเป็นสีสันต่างๆ ตามคำขอของมหาวิทยาลัยและโรงเรียนหลายแห่งที่อยากจะสวมใส่รองเท้าที่มีสีเดียวกับชุดยูนิฟอร์ม นอกจากนั้นยังมีการเริ่มใช้วัสดุใหม่ๆ อย่างหนังและหนังกลับ แทนที่จะเป็นผ้าใบแคนวาสอย่างเดียว

ในช่วงเวลานั้น Converse แทบจะผูกขาดในตลาดรองเท้ากีฬาด้วยส่วนแบ่งทางการตลาดสูงถึง 80 เปอร์เซ็นต์ และกลายเป็นรองเท้าของทุกคน ไม่ใช่เฉพาะนักกีฬาอีกต่อไป สถานะของ Converse Chuck Taylor All Star ไม่ได้เป็นเพียงแค่รองเท้ากีฬาเท่านั้น แต่ยังเป็นรองเท้าขวัญใจวัยรุ่น รวมไปถึงดารานักร้องต่างๆ มากมาย ซึ่งเครดิตเกินกว่าครึ่งมาจากผลงานที่ไม่เคยหยุดโปรโมตของเทย์เลอร์ที่ทำให้กีฬาบาสเก็ตบอลและรองเท้า All Star เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง จนเทย์เลอร์ถูกขนานนามว่าเป็น ambassador of basketball และถูกเสนอชื่อเข้าสู่ทำเนียบหอเกียรติยศ (Hall of Fame) ในปี 1968 ก่อนที่เจ้าตัวจะเสียชีวิตลงในปีต่อมา

ไม่เพียงแค่ Chuck Taylor All Star ที่สร้างชื่อให้กับ Converse เท่านั้น ในปี 1972 Converse ได้ซื้อแบรนด์รองเท้า PF Flyers จากบริษัทผลิตยางล้อรถยนต์จากแคนาดา, BFGoodrich รวมไปถึงลิขสิทธิ์รองเท้ากีฬาแบดมินตันที่ออกแบบโดยนักกีฬาแบดมินตันชื่อดังชาวแคนาดา John Edward ‘Jack’ Purcell ซึ่งออกแบบมาตั้งแต่ปี 1935 และได้รับความนิยมในหมู่นักกีฬาและผู้ที่เล่นกีฬาแบดมินตันรวมไปถึงเทนนิส 

ภายหลังในปี 1975 PF Flyers แยกออกจาก Converse ด้วยสาเหตุเกี่ยวกับกฎหมายการผูกขาดทางการตลาด แต่ ​Converse ยังคงถือลิขสิทธิ์รองเท้า Jack Purcell อยู่ และรองเท้ารุ่นนี้ได้กลายเป็นหนึ่งในรองเท้าไอคอนิกอีกคู่หนึ่งของ Converse จวบจนถึงปัจจุบัน

Converse ผูกขาดตลาดอยู่นานจนถึงช่วงยุค 70s ที่เริ่มหมดความนิยม เพราะดีไซน์รองเท้าที่จำเจน่าเบื่อ ประกอบกับคู่แข่งหน้าใหม่อย่าง PUMA และ Adidas ที่กระโจนเข้ามาในตลาดรองเท้ากีฬาบาสเก็ตบอลและแชร์ส่วนแบ่งทางการตลาดรองเท้ากีฬาไปจาก Converse มากขึ้นเรื่อยๆ ด้วยการนำเสนอรองเท้าที่มีเทคโนโลยีใหม่ๆ และใช้วัสดุที่ดีกว่า 

Converse จึงพยายามแก้เกมด้วยการออกรองเท้าบาสเก็ตบอลทรง low-cut หุ้มส้นอีกคู่ที่วางจำหน่ายในปี 1974 จนกลายมาเป็นไอคอนที่ทุกคนรู้จักและมีเรื่องราวที่น่าสนใจเช่นกัน นั่นก็คือ Converse One Star ที่ในตอนแรกยังใช้ชื่อเรียกว่า Converse All Star ด้วยการพัฒนารองเท้า All Star OX ในแบบหุ้มส้นที่วางจำหน่ายในปี 1971 แต่นำเสนอวัสดุพรีเมียมอย่างหนังและหนังกลับ มีระบบรองรับแรงกระแทกที่ดีขึ้นกว่าเดิม และดีไซน์ให้โลโก้ดาวขนาบด้วยแถบข้าง 

ตอนที่วางจำหน่ายรองเท้าคู่นี้ Converse หวังให้ตลาดหันกลับมาสนใจอีกครั้ง แต่ก็ล้มเหลวและทำการตลาดอยู่ได้เพียงแค่ปีเดียวเท่านั้น จนสุดท้ายต้องหยุดการผลิตไป ก่อนจะกลับมาอีกครั้งในอีกเกือบ 20 ปีต่อมาด้วยชื่อที่เรียกกันใหม่ว่า Converse One Star

สาเหตุที่ Converse นำ One Star กลับมาอีกครั้งเนื่องจากรองเท้าคู่นี้กลายเป็นที่ต้องการของบรรดาคนที่ชื่นชอบแฟชั่นสไตล์ American vintage / Ivy ในญี่ปุ่นช่วงยุค 80-90s ที่เดินทางมาสหรัฐอเมริกาเพื่อกวาดหาซื้อสต็อกรองเท้ารุ่นดังกล่าวทั้งหมดที่สามารถหาได้

ในยุค 90s นั้นเทรนด์รองเท้ากีฬาเน้นเรื่องของเทคโนโลยีใหม่ๆ ซึ่งถูกนำเสนอโดยแบรนด์ใหญ่ และ Converse ก็ไม่ได้เป็นผู้นำในตลาดกีฬาอีกต่อไปแล้ว ยังไงก็ตามรองเท้าของ Converse กลับได้รับความนิยมในหมู่ผู้ที่ชื่นชอบความคลาสสิก รวมไปถึงในวงการดนตรีที่​ Converse กลายมาเป็นสัญลักษณ์ของความขบถและเป็นตัวของตัวเอง โดยเฉพาะบรรดาวงดนตรีร็อกและพังก์ที่นิยมเลือกใส่รองเท้า Converse ทาง Converse จึงนำรองเท้าคู่นี้ที่เคยทำตลาดอยู่แค่เพียงปีเดียวแล้วหายไปกลับมาทำใหม่อีกครั้งในปี 1993 พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็น Converse One Star โดยถอดเอาแถบข้างทั้งสองที่ประกบโลโก้ดาวออกและวางภาพลักษณ์ของรองเท้ารุ่น One Star ให้แตกต่างจากที่เคยเป็นรองเท้าสำหรับบาสเก็ตบอล

มี 2 ปัจจัยสำคัญที่ทำให้รองเท้า Converse One Star กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้ง ปัจจัยแรกรองเท้า One Star กลายเป็นตัวเลือกที่เพอร์เฟกต์สำหรับกีฬาสเก็ตบอร์ด ด้วยความที่รองเท้ามีราคาถูก จับต้องได้ ใช้วัสดุพิเศษอย่างหนังกลับที่มีความคงทนและมีพื้นรองเท้าแบนเรียบ ให้พื้นที่สัมผัสกับแผ่นบอร์ดได้อย่างเต็มที่ รวมไปถึงการทำการตลาดที่เจาะจงเข้าไปในกลุ่มผู้เล่นสเก็ตบอร์ดโดยเฉพาะ อย่างการลงโฆษณาในหนังสือ Thrasher Magazine การใช้ Spike Jonze ช่างภาพและผู้กำกับชื่อดังในการช่วยโปรโมต และมีนักสเก็ตชื่อดังมากมายสวมใส่ ทำให้มันได้รับความนิยมในทันที ส่วนอีกปัจจัยหนึ่งที่สำคัญคือการเกิดขึ้นของดนตรีประเภท grunge rock ที่ได้รับความนิยมอย่างสูง โดยมีหัวหอกที่มีอิทธิพลต่อวัยรุ่นในยุคนั้นอย่าง Kurt Cobain จากวง Nirvana ที่มีสไตล์การแต่งตัวแบบ anti-fashion อย่างเสื้อเชิ้ตตัวโคร่ง กางเกงยีนส์ขาด และมักจะสวมใส่รองเท้า Converse One Star ตลอดเวลา (แม้กระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิต เจ้าตัวก็ยังคงสวมใส่ Converse One Star) ปัจจัยทั้งสองอย่างทำให้ Converse One Star กลายมาเป็นคีย์ไอเทมที่สำคัญสำหรับวัยรุ่นในยุค 90s

ยังไงก็ตาม การที่ ​Converse มัวแต่พึ่งพารองเท้าแค่ 2-3 รุ่น ขาดการพัฒนานวัตกรรมหรือเทคโนโลยีที่น่าสนใจใดๆ ในขณะที่คู่แข่งที่เคยตามหลังต่างแซงหน้าไปไกล การสูญเสียตำแหน่งทางการตลาดและไม่สามารถทวงคืนมาได้ บวกกับการบริหารที่ผิดพลาด ทำให้ยอดขายของ Converse ตกต่ำลงเรื่อยๆ และมีหนี้สินที่งอกเพิ่มพูนในช่วงปี 2000 จนในที่สุด Converse ก็จำเป็นต้องเข้าสู่กระบวนการขอยื่นพิทักษ์ทรัพย์จากการล้มละลายในวันที่ 22 มกราคม 2001 บริษัทต้องเปลี่ยนมือและถูกซื้อกิจการโดย Marsden Cason และ Bill Simon ในเดือนเมษายนปีเดียวกัน 

โดยผลที่เกิดขึ้นจากการมีหนี้สินมากกว่า 226 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้ Converse ยุติสายการผลิตทั้งหมดในสหรัฐอเมริกาด้วยการปิดโรงงานทั้งหมด ปลดพนักงานออกนับพันคน และย้ายฐานการผลิตไปยังประเทศในภูมิภาคเอเชียเพื่อลดต้นทุนการผลิต รวมถึงขายอาคารสำนักงานใหญ่ในเมือง North Reading ที่อยู่มานาน ซึ่งในช่วงปีแรกหลังจากเปลี่ยนมือ Converse สามารถทำยอดขายได้เพียงราวๆ 205 ล้านดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น

ในวันที่ 9 กรกฎาคม 2003 Converse ก็ถูกเทคโอเวอร์กิจการทั้งหมดอีกครั้งโดย Nike ด้วยมูลค่าถึง 309 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และปรับโครงสร้างองค์กรใหม่ทั้งหมด ด้วยการลดผลิตภัณฑ์กีฬาของ Converse ลง และสร้างภาพลักษณ์ Converse ให้เป็นแฟชั่นที่มีประวัติศาสตร์และมีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมมากมายมายาวนาน พร้อมทั้งเพิ่มเติมความสดใหม่ให้กับ Converse ไม่ว่าจะเป็นลวดลายแปลกใหม่และวัสดุที่น่าสนใจ หรือการนำเทคโนโลยีบางอย่างของ ​Nike มาใช้ในรองเท้า Converse ยังไม่รวมถึงการคอลแล็บกับแบรนด์ต่างๆ อีกมากมายที่ทำให้ Converse สามารถฟื้นกลับมาได้อีกครั้งด้วยรายได้ที่เพิ่มมากขึ้นในแต่ละปี เช่น ในปี 2017 ที่มีรายได้สูงถึง 2,042 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

สำหรับโลกของสตรีทคัลเจอร์แล้ว Converse ทำงานร่วมกับผู้คนมากมายหลากหลายแขนง ไม่ว่าจะเป็นศิลปิน นักร้องวงดนตรีต่างๆ และทำงานร่วมกับแบรนด์แฟชั่นทั้งไฮเอนด์และสตรีทแวร์มานับไม่ถ้วน รวมถึงเคยร่วมโปรเจกต์พิเศษต่างๆ จำนวนมาก เช่น โปรเจกต์การกุศลที่ Converse ร่วมมือกับองค์กรการกุศล (RED) ที่ก่อตั้งในปี 2006 โดย Bono นักร้องนำจากวง U2 และ Bobby Shriver เพื่อออกจำหน่ายสินค้าพิเศษที่จะนำรายได้มาช่วยเหลือผู้ป่วยจากโรคเอดส์ มาลาเรีย และวัณโรค ด้วยการทำงานร่วมกับศิลปินและแบรนด์ต่างๆ มากมายหลากหลายแขนง ซึ่งการร่วมมือกับ Converse ภายใต้ชื่อเรียกว่า Converse (PRODUCT)RED ก็ได้ออกรองเท้าไลน์พิเศษเพื่อสนับสนุนกิจกรรมขององค์กรนี้ โดยรองเท้าในไลน์นี้จะมีเอกลักษณ์ที่รูร้อยเชือกด้านบนสุดเป็นสีแดง

นอกจากนั้น การกลับมาของ Converse One Star ในปี 1993 ทำให้ Converse มองเห็นโอกาสที่จะเติบโตได้ในตลาดกีฬาสเก็ตบอร์ดที่ถือเป็นอีกหนึ่งปัจจัยสำคัญที่ทำให้ ​Converse กลับมาได้รับความสนใจ ในปี 2009 ทางแบรนด์จึงเปิดตัวไลน์สินค้าสำหรับสเก็ตบอร์ดโดยเฉพาะภายใต้ชื่อ ‘CONS’ โดยนำรองเท้ารุ่นยอดนิยมอย่าง Chuck Taylor All Star และ One Star ที่เป็นตัวชูโรงมาอัพเกรดวัสดุและเทคโนโลยีซัพพอร์ตที่เหมาะสำหรับกีฬาประเภทนี้โดยเฉพาะ ซึ่งไลน์สินค้า CONS วางขายโดยเน้นไปที่ร้านขายสินค้าสำหรับสเก็ตบอร์ดโดยเฉพาะ นอกจากนั้นยังพัฒนารองเท้ารุ่นใหม่อื่นๆ สำหรับกีฬาประเภทนี้เช่นกัน ยังไม่รวมการอัพเกรดรองเท้า Converse ด้วยดีไซน์และเทคโนโลยีใหม่ๆ ที่พัฒนาโดยทาง Nike ที่ทำให้รองเท้าของ Converse มีความหลากหลายในปัจจุบัน

ย้อนไปในยุค 60-70s คนส่วนใหญ่จะนิยมใส่รองเท้ากีฬาในยิมหรือสถานที่ออกกำลังกายเพียงอย่างเดียว และมองว่าการสวมใส่รองเท้ากีฬาข้างนอกเป็นเรื่องไม่เหมาะสมกับการใช้งาน Converse จึงสร้างภาพลักษณ์ใหม่ โดยมีอิทธิพลต่อโลกแฟชั่นและดนตรี รวมถึงคนรุ่นใหม่ในแต่ละยุคสมัยที่ต้องการแสดงออกในสิ่งที่แตกต่างจากกลุ่มคนหมู่มากนับตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน นอกจากนั้นยังถูกสวมใส่โดยดารา นักร้อง หรือศิลปินที่มีอิทธิพลต่อกลุ่มวัยรุ่นมากมาย เช่น บุคคลผู้เป็นสัญลักษณ์ของอเมริกันอย่าง James Dean และ Steve McQueen ที่สวมใส่รองเท้าของ Converse ทำให้มันกลายเป็นรองเท้าที่ไม่จำเป็นต้องอยู่บนคอร์ตสนามอีกต่อไป

และหากเจาะลึกลงไปในแวดวงดนตรีและภาพยนตร์ บรรดาวงดนตรีร็อกและพังก์ในยุคนั้น นอกจากเนื้อหาของเพลงที่นำเสนอจุดยืนที่แสดงออกถึงความขบถต่อสังคม แต่ละวงยังแสดงออกผ่านการแต่งตัวด้วยสไตล์ที่ต่างจากกระแสหลักและสวมใส่รองเท้ากีฬาอย่าง Converse เพื่อเป็นการแสดงออกถึงการแหกกฎระเบียบของสังคมที่เคยเป็นธรรมเนียมปฏิบัติ เช่น Ramones, The Strokes, Pink Floyd, Iron Maiden, Def Leppard, Sid Vicious จาก Sex Pistols, Paul McCartney และ Kurt Cobain จาก Nirvana เป็นต้น 

นอกจากนั้นรองเท้าของ ​Converse ยังปรากฏตัวในฉากสำคัญในภาพยนตร์กว่า 700 เรื่อง เช่น Elvis Presley ในปี 1969 จาก Change of Habit, Sylvester Stallone ในปี 1976 จาก Rocky, Tom Hanks ในปี 1984 จาก Bachelor Party, Michael J. Fox ในปี 1985 จาก Back to the Future, Keanu Reeves และ Alex Winter ในปี 1989 จาก Bill & Ted’s Excellent Adventure, Leonardo DiCaprio ในปี 1995 จาก The Basketball Diaries และ Will Smith ในปี 2004 จาก I, Robot

ในวัฒนธรรมอเมริกัน Converse Chuck Taylor All Star ยังเป็นรองเท้าที่แสดงออกถึงสัญลักษณ์ของการเป็นสมาชิกของกลุ่มแก๊งในฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกา รองเท้า Chuck Taylor All Star สีแดงหมายถึงการเป็นสมาชิกของแก๊ง Blood ในขณะที่รองเท้าสีน้ำเงินหมายถึงการเป็นสมาชิกแก๊ง Crips นอกจากนั้น ​Converse Chuck Taylor All Star ยังมีอิทธิพลต่อการแต่งตัวของนักดนตรีในสไตล์ ​west coast hip hop ด้วยเช่นกัน เช่น วง N.W.A. ที่มี Ice Cube และ Dr. Dre หรือ Snoop Dogg และ ​Converse Chuck Taylor All Star ยังถูกพูดถึงในบทเพลงต่างๆ เช่น เพลง Lodi Dodi ของ Snoop Dogg ที่ร้องว่า ‘Threw on my white socks with my all-blue Chucks’ หรือเพลง Taylor Made ของ The Game ที่ร้องว่า ‘I wake up in the morning to Red Converse’ เป็นต้น

ในปี 2019 ทาง Converse ได้ย้อนกลับไปหารากเหง้าเดิมที่ทำให้ ​​Converse กลายเป็นที่รู้จัก นั่นก็คือตลาดรองเท้ากีฬาบาสเก็ตบอล โดยออกรองเท้ารุ่น All Star Pro BB ที่ได้แรงบันดาลใจมาจาก Chuck Taylor All Star แต่อัพเดตด้วยเทคโนโลยีใหม่ล่าสุดจากทาง Nike โดยเซ็นสัญญากับผู้เล่นลีกอาชีพ NBA หลายคน เช่น Kelly Oubre Jr. และ Draymond Green จากทีม Golden State Warriors รวมไปถึงลีกอาชีพผู้หญิงอย่าง WNBA ด้วยเช่นกัน แสดงให้เห็นว่า Converse เริ่มกลับมามองและให้ความสำคัญกับตลาดรองเท้ากีฬาบาสเก็ตบอลอีกครั้ง

สื่อแฟชั่นในโลกสตรีทคัลเจอร์จากสหรัฐอเมริกาอย่าง Complex เคยคาดการณ์ด้วยสถิติเอาไว้ว่ารองเท้าของ Converse Chuck Taylor All Star จะถูกขายไปทุกๆ 43 วินาที และว่ากันว่าประชากรเฉลี่ย 70 เปอร์เซ็นต์ของสหรัฐอเมริกาจะมีรองเท้า Converse อย่างน้อยคนละคู่ นั่นแสดงให้เห็นว่าความนิยมที่มีต่อรองเท้า Converse มีมากมายแค่ไหน 

Converse คือแบรนด์รองเท้าที่ผ่านจุดที่สูงสุดและต่ำสุดมาแล้ว เปรียบเหมือนนกฟีนิกซ์ไม่มีวันตาย และขึ้นหิ้งกลายเป็นรองเท้าไอคอนสุดคลาสสิกที่เป็นขวัญใจของคนทุกยุคทุกสมัย และเชื่อเหลือเกินว่ามันจะเป็นอย่างนั้นตลอดไป

The post ประวัติศาสตร์ Converse All Star รองเท้าที่อยู่เหนือกาลเวลาและสัญลักษณ์แห่งความขบถ appeared first on a day magazine.

ถ้าพูดถึงดินแดนในโลกตะวันออกที่ได้รับการยอมรับและมีความก้าวหน้าในเรื่อง ‘แฟชั่น’ คงหนีไม่พ้นประเทศญี่ปุ่นที่มีความหลากหลายของสไตล์แฟชั่นและมีความพิเศษเฉพาะตัว แต่น่าแปลกที่เมื่อพูดถึงแบรนด์จากดินแดนแห่งนี้ที่ได้รับการยอมรับอย่างสูงในเวทีระดับโลก กลับมีอยู่เพียงไม่กี่แบรนด์เท่านั้นที่โดดเด่นหรือทัดเทียมกับแบรนด์จากโลกตะวันตก นับแล้วน้อยกว่าจำนวนนิ้วมือทั้งสองข้างรวมกันซะอีก

Comme des Garcons

โดยหนึ่งในแบรนด์ญี่ปุ่นที่โดดเด่นและสร้างชื่อเสียงจนได้รับการยอมรับในเวทีโลกและถูกนึกถึงเป็นชื่อแรกๆ คือ COMME des GARÇONS แบรนด์อาว็องการ์ดชื่อฝรั่งเศสสัญชาติญี่ปุ่นที่มีสไตล์เสื้อผ้าแปลกประหลาด เต็มไปด้วยจินตนาการหลุดโลกล้นเหลือ จนบางครั้งกลับดูเหมือนเรากำลังมองงานศิลปะในรูปแบบเสื้อผ้ามากกว่า

แบรนด์เสื้อผ้าล้ำจินตนาการแบรนด์นี้มาจากฝีมือของ Rei Kawakubo ผู้ที่ครั้งหนึ่งถูกโลกตะวันตกขนานนามว่าเป็นขบถแฟชั่น จากคนที่ไม่มีความรู้เรื่องออกแบบเสื้อผ้าอะไรเลย แต่ใช้ความเชื่อของตัวเองผลักดันด้วยความมั่นคงแน่วแน่ จนอาณาจักรภายใต้ชื่อแบรนด์ของเธอมีมูลค่ากว่า 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทั้งหมดเริ่มต้นจากเรย์ คาวาคูโบะ เพียงคนเดียว

สิ่งที่น่าสนใจคืออะไรทำให้เรย์พา COMME des GARÇONS ก้าวมาอยู่ในจุดนี้ในขณะที่แบรนด์สัญชาติญี่ปุ่นจำนวนมากไม่อาจทำได้

เรย์เกิดที่โตเกียวเมื่อ 11 ตุลาคม 1942 เป็นลูกสาวคนโตและคนเดียวจากพี่น้องทั้งหมด 3 คน คุณพ่อเป็นผู้บริหารและคุณแม่เป็นอาจารย์สอนภาษาอังกฤษอยู่ที่มหาวิทยาลัย Keio ภายหลังเธอเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยดังกล่าวในสาขา Fine Arts ทั้งภาคญี่ปุ่นและตะวันตก หลังจบการศึกษาในปี 1964 เธอเริ่มต้นอาชีพการทำงานในแผนกโฆษณาประชาสัมพันธ์ในบริษัทเคมีภัณท์ชื่อ Asahi Kasei ที่ผลิตผ้าใยสังเคราะห์ ในที่ทำงานเธอเป็นคนเดียวที่ไม่ยอมใส่ชุดเหมือนพนักงานออฟฟิศทั่วไป ต่อมาในปี 1967 เธอเริ่มต้นทำงานฟรีแลนซ์ในฐานะแฟชั่นสไตลิสต์ตามคำแนะนำของรุ่นพี่ในที่ทำงาน

เธอเคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่า ตอนที่ยังเป็นวัยรุ่นเธอไม่เคยคิดที่จะเป็นแฟชั่นดีไซเนอร์หรืออะไรเลย เธอแค่ทำอะไรก็ตามที่เธอทำได้เพื่อหาเลี้ยงชีพ ในช่วงเวลานั้นสิ่งที่ทำให้เรย์แตกต่างจากคนอื่นๆ คือยามที่เธอไม่สามารถหาพร็อพเครื่องแต่งกายใดๆ ที่เข้ากับโจทย์ เธอจะเลือกออกแบบและตัดเย็บของชิ้นนั้นๆ ขึ้นมาเอง เธอจึงเริ่มมีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักเพิ่มมากขึ้นจากความพิเศษดังกล่าว ขณะเดียวกันเงินจากการทำงานสไตลิสต์ก็นำมาลงทุนทำเสื้อผ้า sportswear วางขายที่ร้านบูทีกที่ชื่อ BELLE BOUDOIR ย่านกินซ่า ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็น trend setting shop ชื่อดังในเวลานั้น ของที่เธอทำได้รับการตอบรับที่ดีและชื่อเสียงของเธอเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากสไตล์เสื้อผ้าของเธอ และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเรย์ในการเริ่มต้นทำแบรนด์เสื้อผ้าอย่างจริงจังในชื่อ COMME des GARÇONS

ที่มาของชื่อแบรนด์ COMME des GARÇONS นั้นเรย์ได้แรงบันดาลใจมาจากเนื้อเพลงของศิลปินหญิงชาวฝรั่งเศส Françoise Hardy จากเพลงที่ชื่อ Tous les garçons et les filles ในเนื้อเพลงท่อนที่กล่าวว่า ‘Comme les garçons et les filles de mon age’ ซึ่งมีความหมายว่า ‘like some boys’ หรือ ‘เหมือนเด็กผู้ชาย’ ด้วยความที่เธอเชื่อว่าผู้หญิงไม่มีความจำเป็นจะต้องใส่เสื้อผ้าเพื่อโชว์สรีระหรือใส่เสื้อผ้าเข้ารูปเสมอไป ไม่จำเป็นจะต้องแต่งตัวตามแบบแผน ความสวยงามของผู้หญิงควรอยู่นอกเหนือข้อจำกัดทางสรีระ นั่นจึงเป็นที่มาของแบรนด์ที่เธอก่อตั้งขึ้นในปี 1969 และจดทะเบียนบริษัทในปี 1973 ภายใต้ชื่อ COMME des GARÇONS Co.,Ltd. โดยในช่วงแรกๆ เธอทำเสื้อผ้าผู้หญิงเพียงอย่างเดียว ซึ่ง ณ เวลานั้นเธอยังมีผู้ช่วยแค่ 2-3 คนเท่านั้น และเริ่มต้นทำเสื้อผ้าที่ยังไม่ถูกเรียกว่าเป็นคอลเลกชั่นเต็มๆ

คอลเลกชั่นแรกของ COMME des GARÇONS เปิดตัวที่โตเกียวครั้งแรกในปี 1975 ก่อนที่จะเปิดร้าน ​​COMME des GARÇONS สาขาแรกที่ย่านมานามิ-อาโอยาม่าในปีต่อมา โดยร้านดังกล่าวเธอทำงานร่วมกับสถาปนิก Takao Kawasaki (ผู้ออกแบบร้าน COMME des GARÇONS เกือบทั้งหมดจวบจนถึงปัจจุบัน) ความพิเศษของร้านแรกของเธอคือทั้งร้านไม่มีกระจกให้ลูกค้าได้มองตอนลองเสื้อผ้าเลย เพราะเธอต้องการให้ลูกค้าให้ความสำคัญกับความรู้สึกตอนสวมใส่มากกว่าภาพที่มองผ่านกระจก

ในปี 1978 เธอเปิดตัว COMME des GARÇONS Homme ที่เป็นไลน์เสื้อผ้าผู้ชาย ก่อนที่จะตามมาด้วยไลน์เสื้อผ้าอื่นๆ อีกมากมายในเวลาต่อมา แบรนด์ของเธอเริ่มเป็นที่รู้จักและได้รับความนิยมมาก ทำให้เธอกลายเป็นแฟชั่นดีไซเนอร์หน้าใหม่ที่น่าจับตามอง ควบคู่ไปกับอีกหนึ่งตำนานของญี่ปุ่นอย่าง Yohji Yamamoto ที่ถือว่าอยู่ในรุ่นไล่เลี่ยกัน (ทั้งคู่เคยคบกันในช่วงยุค 80s-90s ก่อนจะแยกทางและเรย์ได้ไปแต่งงานกับ Adrian Joffe ที่อายุอ่อนกว่าถึง 10 ปีในปี 1992) 

ในปี 1980 ออฟฟิศเธอมีพนักงานมากกว่า 80 คน มีร้านสาขาและตัวแทนจำหน่ายมากกว่า 150 แห่ง ทำรายได้เฉลี่ยต่อปีถึง 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สื่อมวลชนในประเทศและแฟนๆ ของแบรนด์ต่างนิยามตัวเธอว่าเป็น ‘The Crows’ หรือ ‘อีกา’ เพราะเธอเองมักจะปรากฏตัวโดยใส่เสื้อผ้าสีดำอยู่ตลอดเวลา เธอได้สร้างค่านิยมการใส่เสื้อผ้าสีดำให้กับผู้หญิงยุคใหม่ ณ เวลานั้น ต่อมาสีดำเลยกลายมาเป็นดีเอ็นเอที่สำคัญของ COMME des GARÇONS

เรย์ก้าวเข้าสู่เวทีแฟชั่นระดับโลกในเดือนเมษายน ปี 1981 ด้วยการเปิดตัวคอลเลกชั่นเสื้อผ้าผู้หญิงครั้งแรกที่กรุงปารีสพร้อมกับโยจิ ยามาโมโตะ และ Issey Miyake โดยเธอได้สร้างความฮือฮาให้กับวงการแฟชั่นระดับโลก สไตล์เสื้อผ้าที่เธอออกแบบเปลี่ยนขนบธรรมเนียมของแฟชั่นที่เคยเห็นกันในเวลานั้น มันแปลกประหลาดแบบที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน ด้วยดีไซน์แหวกแนวแบบอาว็องการ์ดและโอเวอร์ไซส์ มีการตัดเย็บในแบบไม่สมมาตร และมีโทนสีโมโนโครม (ขาว เทา ดำ) ที่เล่นกับรูปแบบเนื้อผ้าที่ใช้แตกต่างกัน แพตเทิร์นก็ซับซ้อน ยุ่งเหยิง ดูไม่เรียบร้อย กลายเป็นกระแสและเป็นที่ถกเถียงในโลกแฟชั่นฝั่งตะวันตกอย่างกว้างขวางต่อผลงานของเธอ

ปีต่อมาเธอสร้างความฮือฮามากขึ้นไปอีก เมื่อเธอโชว์คอลเลกชั่น ‘Destroy’ ด้วยสไตล์เสื้อผ้าแบบ Neo-Gothic ที่โชว์เสื้อคลุมที่ยับยู่ยี่ เสื้อไหมพรมตัวโคร่งที่มีรูขาดขนาดใหญ่ ใช้เนื้อผ้าผสมหลากหลายประเภทที่มีเฉดสีดำแตกต่างกัน และยังคงคอนเซปต์เสื้อผ้าในแบบ unfinished เหมือนอย่างเคย สื่อมวลชนตะวันตกบางคนวิจารณ์เสื้อผ้าของเธอเหมือน ‘เสื้อผ้าในยุคโลกาวินาศ’ บ้างก็วิจารณ์ไปถึงประเด็นเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 ด้วยประโยคที่นิยามเสื้อผ้าของเธอว่า ‘hiroshima chic’ หรือ ‘post-atomic’ และมองว่าสิ่งที่เธอทำนั้นเป็นการ ‘ขบถต่อโลกแฟชั่น’ (anti-fashion) ไม่ว่าจะเป็นรูปทรงเสื้อผ้าหรือการใช้สีดำ

สื่อแฟชั่นในโลกตะวันตกวิจารณ์ผลงานของเรย์อย่างเละเทะไม่มีชิ้นดี และมองว่าแฟชั่นของเธอก่อให้เกิดความขัดแย้ง แต่เธอกลับไม่สนใจ เธอเคยให้สัมภาษณ์เอาไว้ว่า การที่เธอมาที่ปารีสเพราะเธอตั้งใจที่จะนำเสนอความสวยงามและแข็งแกร่งในมุมมองของเธอก็เท่านั้น ต่างกันก็แค่มุมมองของเธอไม่เหมือนกับคนอื่น เหตุใดเธอจะต้องไปประนีประนอมกับเสียงวิจารณ์เหล่านั้น ในเมื่อเธอไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเปลี่ยนแปลงความเชื่อของตัวเอง

ในขณะที่ความสวยงามของแฟชั่นในแบบฝรั่งเศสมีแนวทางสง่างามแบบ Yves Saint Laurent หรือ Chanel แต่เรย์ (รวมทั้งโยจิ ยามาโมโตะ) กลับตีความหมายของความสวยงามในอีกรูปแบบหนึ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในโลกแฟชั่นตะวันตก ความแตกต่างเหล่านี้สร้างความสนใจให้กับบรรดาร้านแฟชั่นบูทีกหัวก้าวหน้า เช่น Bergdorf Goodman และ Browns ที่เริ่มต้นขายเสื้อผ้าของ COMME des GARÇONS และมองว่านี่คือความสดใหม่ ก้าวหน้า แสดงออกถึงความแข็งแกร่งของผู้หญิงรุ่นใหม่ในแบบที่ไม่เคยเห็นกันมาก่อน

เสื้อผ้าที่ออกแบบโดยเรย์เริ่มสร้างค่านิยมใหม่ในโลกแฟชั่นยุค 80s และกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของการหลุดออกจากกรอบแฟชั่นผู้หญิงแบบเดิมๆ บรรดาผู้หญิงที่อยู่ในสายวงการแฟชั่น บันเทิง ครีเอทีฟ และศิลปะ เริ่มใส่ COMME des GARÇONS เพราะมองว่าเสื้อผ้าของเรย์คือตัวแทนของผู้หญิงยุคใหม่ที่มีความมั่นใจและโมเดิร์นล้ำสมัย ไม่ได้นำเอาความเซ็กซี่มานำเสนอผ่านเสื้อผ้าอย่างที่ผ่านมา แต่เป็นเรื่องการสร้างรสนิยมและปลูกฝังความคิดแบบใหม่

หนึ่งในคอลเลกชั่นที่กลายเป็นไอคอนและถูกกล่าวถึงมากที่สุดที่ผ่านมาของเรย์คือ Spring/Summer 1997 ที่ชื่อ ‘Body Meets Dress, Dress Meets Body’ โดยเรย์ออกแบบเสื้อผ้าที่เสริมยัดฟองน้ำเอาไว้ตามส่วนต่างๆ ก่อให้เกิดฟอร์มที่บิดเบี้ยวปูดโปนออกมา ดูแปลกประหลาดและน่าตกใจในเวลาเดียวกัน แล้วเลือกใช้ผ้าลายตารางหมากรุก Gingham สีสันต่างๆ ซึ่งแตกต่างจากก่อนหน้านี้ที่เน้นสีดำเป็นหลัก จากชุดเสื้อผ้าที่แปลกประหลาดเหมือนเอาหมอนนุ่นยัดตามส่วนต่างๆ ของร่างกาย สื่อสายแฟชั่นวิจารณ์ผลงานของเธอว่าเหมือน ‘คนท้อง’ หรือ ‘เนื้องอก’ บ้างก็ตีความไปถึงการล้อเลียนรูปร่างของผู้หญิงหรือคนพิการ ในขณะที่เรย์ให้สัมภาษณ์ถึงเรื่องแรงบันดาลใจในการออกแบบเอาไว้ว่า ร่างกายของคนเราไม่ควรจะมีข้อจำกัดเรื่องรูปร่างที่บ่งบอกว่าแบบไหนดีหรือไม่ดี ตัวเธอเองมองข้ามข้อจำกัดเหมารวมดังกล่าว และนำเสนอความแข็งแกร่งของรูปร่างผ่านเสื้อผ้าในมุมมองที่แตกต่างออกไป 

เธอมองว่าเสื้อผ้าก็คือส่วนหนึ่งของร่างกาย และร่างกายเราเองก็ถือเป็นเสื้อผ้าเช่นเดียวกัน คอลเลกชั่นเสื้อผ้าดังกล่าวถูกเรียกในอีกชื่อว่า ‘Lumps and Bumps Show’ และได้กลายมาเป็นหนึ่งในผลงานไอคอนของเรย์ที่กล้านำเสนอมุมมองต่อร่างกายในอีกรูปแบบที่แตกต่างและล้ำสมัยจวบจนปัจจุบัน

แต่ละคอลเลกชั่นของเรย์มีแรงบันดาลใจที่แตกต่างกันไป แต่โดยส่วนใหญ่จะมีวัฒนธรรมกบฏอย่างพังก์เข้ามาเกี่ยวข้องอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นการเลือกใช้ผ้าลายสก๊อต หมุดเหล็ก การใช้วัสดุอย่างหนังหรือการตัดเย็บที่ดูเหมือน D.I.Y รวมไปถึงรูปแบบเสื้อผ้าที่แปลกประหลาดและเทคนิคตัดเย็บแบบพิเศษที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน ในขณะเดียวกันก็เอาเทรนด์แฟชั่นที่ได้รับความนิยมในขณะนั้นมาผสมผสานและตีความในรูปแบบใหม่ด้วย

นอกจากนั้นวิธีการนำเสนอคอลเลกชั่นต่างๆ ของเรย์ยังแตกต่างจากคนอื่นๆ เช่น การแต่งหน้านางแบบให้ซีดๆ ทำผมยุ่งเหยิง เชิญเพื่อนสนิทหรือคนรู้จักมาเดินแบบ ในอดีตก็เช่น ศิลปินอย่าง Jean-Michel Basquiat และ Robert Rauschenberg แม้กระทั่งดีไซเนอร์ชื่อดังอย่าง Alexander McQueen รวมไปถึงรูปแบบการนำเสนอหรือโฆษณาของ COMME des GARÇONS ที่มีเรย์เป็นคนดูแลภาพรวมทั้งหมดก็มีรูปแบบการนำเสนอที่แตกต่างจากแบรนด์อื่นๆ ในขณะนั้น

จากผลงานทั้งหมด เธอจึงกลายมาเป็นแรงบันดาลใจให้แฟชั่นดีไซเนอร์รุ่นหลังๆ มากมาย เช่น Martin Margiela, Helmut Lang, Marc Jacobs, John Galliano, Ann Demeulemeester หรือแม้กระทั่ง Miuccia Prada ก็มีเธอเป็นแรงบันดาลใจเช่นกัน

ปัจจุบัน COMME des GARÇONS มีไลน์เสื้อผ้าที่แตกออกไปมากกว่า 25 ไลน์ย่อย แบ่งออกตามประเภทสินค้า เช่น

⁃ COMME des GARÇONS เป็นไลน์เสื้อผ้าผู้หญิงที่เปิดตัวตั้งแต่ปี 1969

⁃ COMME des GARÇONS Homme Plus เป็นไลน์เสื้อผ้าผู้ชาย เปิดตัวในปี 1984

⁃ COMME des GARÇONS Noir เป็นไลน์เสื้อผ้าผู้หยิงที่เน้นสีดำล้วน เปิดตัวในปี 1987

⁃ COMME des GARÇONS Homme Deux เป็นไลน์เสื้อผ้าผู้ชายที่เน้นการตัดเย็บแบบ Tailored เปิดตัวในปี 1987

⁃ COMME des GARÇONS Shirt เป็นไลน์เสื้อผ้าทั้งผู้ชายและผู้หญิงที่เน้นเฉพาะเสื้อเชิตเพียงอย่างเดียว เปิดตัวในปี 1988

⁃ COMME des GARÇONS PLAY เป็นไลน์เสื้อผ้ายูนิเซกซ์แบบ casualwear ที่เน้นลูกค้าวัยรุ่น ด้วยดีไซน์ที่เรียบง่ายด้วยโลโก้รูปหัวใจที่ออกแบบโดยศิลปินกราฟิก Filip Pagowski จากนิวยอร์ก และถือเป็นไลน์ที่มีคนรู้จักและนิยมมากที่สุด เปิดตัวในปี 2002 รายได้เฉพาะไลน์ PLAY คิดเป็น 12 เปอร์เซ็นต์จากรายได้ทั้งหมดในเครือเลยทีเดียว

โดยไลน์เสื้อผ้าที่ร่ายมา (และนอกเหนือจากนี้) เรย์เป็นคนดูภาพรวมในการออกแบบแทบจะทั้งหมด แต่ก็ยังมีไลน์เสื้อผ้าอื่นๆ ที่มาจากผลงานลูกมือคนสำคัญของเธออย่าง Junya Watanabe ลูกศิษย์คนสำคัญที่เริ่มต้นทำงานกับเรย์มาตั้งแต่ปี 1978 ในตำแหน่ง patternmaker ก่อนจะเข้ามารับผิดชอบไลน์ COMME des GARÇONS Homme (CdGH) ที่เป็นไลน์เสื้อผ้าผู้ชายมาตั้งแต่ปี 1978 และไลน์เสื้อผ้าผู้หญิง knitwear ที่ชื่อ Tricot จนกระทั่งเริ่มต้นไลน์ของตัวเองที่ชื่อ Junya Watanabe COMME des GARÇONS ที่เริ่มต้นจากไลน์เสื้อผ้าผู้หญิงในปี 1992 และไลน์เสื้อผ้าผู้ชาย Junya Watanabe MAN ในปี 2001 และยังมี Tao Kurihara (ปัจจุบันรับผิดชอบ ​Tricot), Fumito Ganryu (ปัจจุบันลาออกไปเปิดแบรนด์เสื้อผ้าอิสระภายใต้ชื่อตัวเอง) และ Kei Ninomiya (รับผิดชอบ Noir Kei Nionomiya ที่เป็นไลน์เสื้อผ้าผู้หญิง) 

ไม่ใช่แค่เฉพาะเสื้อผ้าเพียงอย่างเดียว ยังมี COMME des GARÇONS Parfums ไลน์น้ำหอมที่เปิดตัวในปี 1994 และ COMME des GARÇONS Pearl ที่เป็นไลน์เครื่องประดับ และอื่นๆ อีกมากมาย รวมไปถึงการคอยซัพพอร์ตแบรนด์หน้าใหม่อย่าง Gosha Rubchinskiy แบรนด์ ​post-soviet streewear จากรัสเซีย (ก่อนที่แบรนด์จะปิดตัวลงในปี 2018)

นอกจากนั้นยังมี Good Design Shop (GDS) ที่เปิดตัวในปี 2011 โดยเป็นโปรเจกต์พิเศษที่ ​COMME des GARÇONS ทำร่วมกับดีไซเนอร์ Kenmei Nagaoka จาก D&DEPARTMENT ไลฟ์สไตล์ช็อปชื่อดังในโตเกียว คอนเซปต์คือเป็นพื้นที่ที่เน้นเสื้อผ้าสไตล์ casual streetwear ราคาย่อมเยา เจาะกลุ่มตลาดลูกค้าวัยรุ่นและเมนสตรีมเป็นหลัก (นอกเหนือไปจาก PLAY) และยังมีเครื่องประดับอื่นๆ อีกมากมายที่เน้นการสร้าง identity ให้กับแบรนด์โดยใช้โลโก้ตัวหนังสือ CDG เป็นหลัก ภายหลังโปรเจกต์ดังกล่าวสิ้นสุดลงในปี 2018 เอเดรียน จ็อฟ (สามีของเรย์) ก็เปิดตัวไลน์เสื้อผ้า CDGCDGCDG ที่นิยามสไตล์เสื้อผ้าของตัวเองว่าเป็น internet-based label ซึ่งยังคงคอนเซปต์เหมือนอย่างที่ทำ GDS และเพิ่มความหลากหลายด้วยการคอลแล็บกับแบรนด์ streetwear มากมาย โดยที่เน้นโลโก้กราฟิกในการออกแบบเป็นหลัก

ปัจจุบัน COMME des GARÇONS มี flagship store อยู่ตามหัวเมืองหลักใหญ่ๆ ของโลก ประกอบไปด้วย ลอนดอน ปารีส นิวยอร์ก ฮ่องกง ปักกิ่ง โซล และเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ส่วนในประเทศญี่ปุ่นเองก็มีทั้งที่โตเกียว เกียวโต โอซาก้า และฟุกุโอกะ รวมไปถึงร้านที่เป็น ​corner shop ตามห้างสรรพสินค้าชื่อดังอีกมากมาย และ pop-ups ในหลายๆ เมืองทั่วโลก สำหรับบ้านเราเองในกรุงเทพฯ ก็มีร้าน COMME des GARÇONS อยู่ 2 สาขาที่สยามดิสคัฟเวอรี่และเกษรพลาซ่า รวมไปถึง PLAY Shop ที่เอ็มควอเทียร์ด้วยเช่นกัน

และอีกหนึ่งไฮไลต์สำคัญภายใต้ร่มเงาของเรย์คือ Dover Street Market (DSM) ร้าน multi-brands ชื่อดังระดับโลกที่เธอก่อตั้งร่วมกับสามี โดยได้แรงบันดาลใจมาจากย่าน Kensington Market ที่เคยเป็นย่านแฟชั่นที่สำคัญของอังกฤษมากว่า 40 ปี โดย DSM ได้รับการยอมรับว่าเป็น trendsetter ของโลกแฟชั่นในปัจจุบัน โดย​ทั้งคู่เปิดสาขาแรกที่ลอนดอนในปี 2004 ที่ย่านเมย์แฟร์ (ก่อนย้ายมาที่ย่านเฮย์มาร์เก็ตในปี 2016) สาขากินซ่าในปี 2012 สาขานิวยอร์กในปี 2013 สาขาสิงคโปร์ในปี 2017 สาขาปักกิ่งในช่วงต้นปี 2018 และสาขาลอสแอนเจลิสในช่วงปลายปี 2018 

ต่อมาในช่วงเดือนตุลาคมปี 2019 ก็เปิด ​Dover Street Parfums Market ที่ปารีส โดยเป็น beauty store ที่เน้นสินค้าประเภทน้ำหอมและเครื่องสำอางต่างๆ โดยเฉพาะ

คอนเซปต์การตกแต่งร้านของ DSM เป็นแบบ ​​​anti-luxury ที่ภายในเปิดเผยให้เห็นโครงสร้างที่ไม่เรียบร้อย ผนังปูนเปลือย และพื้นคอนกรีตแบบดิบๆ ซึ่งเรย์เคยให้นิยามของ DSM เอาไว้ว่าเป็น beautiful chaos หรือความยุ่งเหยิงที่งดงามเหมือนอย่างสไตล์เสื้อผ้าของเธอเอง ด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ตลอดเวลา 

นอกจากขายแบรนด์ในเครือของ COMME des GARÇONS เองแล้ว ยังมีแบรนด์ชั้นนำอีกมากมายที่วางจำหน่ายใน DSM เช่น Louis Vuitton, Gucci, Dior, Balenciaga, Maison Magiela, VETEMENTS, LOEWE, Prada, Raf Simons, Thom Browne, Off-White, sacai, UNDERCOVER และ visvim 

ยังไม่นับแบรนด์ streetwear ชื่อดังอย่าง SUPREME ที่ DSM เป็นเจ้าเดียวเท่านั้นในโลกที่มีสินค้าของ SUPREME วางขายนอกเหนือไปจากร้านของ SUPREME เอง นอกจากนั้นยังมี Stussy, Bape, Noah, Brain Dead, Palace รวมไปถึง NikeLab ที่เป็นสินค้าเอกซ์คลูซีฟของ Nike ที่มีวางจำหน่ายเฉพาะบางแห่งอีกด้วย โดยแต่ละแบรนด์จะมีดีไซน์การตกแต่งในลักษณะแบบ​ shop in shop ที่แตกต่างกันออกไป จึงทำให้ DSM ในแต่ละสาขามีความพิเศษเฉพาะตัว นอกจากนั้นเรย์และจ็อฟยังทำงานร่วมกับศิลปินแขนงต่างๆ ในการตกแต่งร้าน DSM (รวมไปถึงร้าน CDG เอง) ให้เป็นเหมือนพื้นที่แสดงงานศิลปะควบคู่กันไปอีกด้วย

COMME des GARÇONS มีโปรเจกต์​คอลแล็บมากมายภายใต้แบรนด์ย่อยๆ ในเครือของเรย์ ทั้งกับศิลปินแขนงต่างๆ หรือแบรนด์อื่นๆ มากมาย เช่น Louis Vuitton หรือ Nike ที่มีเสื้อผ้าและรองเท้าร่วมกันส่วนหนึ่งในไลน์ BLACK COMME des GARÇONS หรือรองเท้าที่ทำร่วมกับไลน์ผู้ชายอย่าง Homme, ไลน์ ​Shirt ที่ทำร่วมกับ​ SUPREME, Nike, Vans และ Asics ขณะที่ไลน์ใหม่อย่าง CDGCDGCDG ก็ทำกับ Stussy และ Vans อยู่เป็นประจำ 

และที่เราน่าจะคุ้นกันดีคือไลน์วัยรุ่นอย่าง PLAY ที่คอลแล็บกับ Converse ให้เห็นประจำทุกๆ ซีซั่น นอกจากนั้นไลน์ของดีไซเนอร์อย่างจุนยะ วาตานาเบะ ก็เริ่มต้นทำงานร่วมกับ Nike ก่อนบรรดาไลน์หลักมาตั้งแต่ปี 1999 แล้ว รวมไปถึง New Balance ด้วย

เกียรติประวัติของเรย์นั้นมีมากมายจากผลงานที่ผ่านๆ มา ได้รับการเคารพและยอมรับนับถือในวงกว้าง ในปี 1997 เธอได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จาก The Royal College of Art ลอนดอน และในปี 2000 จากมหาวิทยาลัย Harvard ตำแหน่ง The Excellence in Design Award ในฐานะที่เธอนำ ‘สีดำ’ มาใช้ในการออกแบบเสื้อผ้าที่ในช่วงเวลานั้นไม่มีใครเลือกที่จะนำมาใช้ และเป็นเธอที่ทำให้การใช้สีดำกลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้ง 

ไม่เพียงเท่านั้น ผลงานออกแบบของเธอยังถูกนำไปจัดแสดงตามพิพิธภัณฑ์และสถานที่ต่างๆ มากมาย เช่น นิทรรศการภาพถ่ายของ COMME des GARÇONS โดยช่างภาพ Peter Lindbergh ที่ The Centre Georges Pompidou ในปารีสเมื่อปี 1986 เป็นต้น 

และที่ถือเป็นหนึ่งในไฮไลต์สำคัญคือ ในปี 2017 เธอได้รับเกียรติจาก The Metropolitan Museum of Art ไปจัดแสดงผลงานออกแบบที่ผ่านมาของเธอในงาน Met Gala 2017 ซึ่งเป็นงานสำคัญในวงการแฟชั่น โดยเรย์เป็นดีไซเนอร์คนที่ 2 ที่ยังคงมีชีวิตอยู่ที่ได้รับเกียรติต่อจาก Yves Saint Laurent ในปี 1983 โดยนิทรรศการดังกล่าวจัดขึ้นในธีม Art of the In-Between ด้วยหัวข้อที่แตกต่างกัน เช่น Fashion/Anti-Fashion, Design/Not Design, Then/Now, High/Low และ Clothes/Not Clothes เป็นต้น โดยจัดแสดงผลงานกว่า 150 ชิ้นจากคอลเลกชั่นแรกจนถึงปัจจุบัน

ทุกวันนี้เรย์ยังเป็นเจ้าของแบรนด์ร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่ได้โดนเทคโอเวอร์จากนายทุนเหมือนแบรนด์อื่นๆ ทำให้เธอมีอิสระเต็มที่โดยไม่มีกรอบหรือข้อจำกัดใดๆ มาปิดกั้นความคิดและจินตนาการของเธอ ปัจจุบันรายได้ของบริษัทอยู่ที่ราวๆ ปีละ 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากไลน์เสื้อผ้า สินค้าในเครือ และธุรกิจร้าน multi-brands อย่าง Dover Street Market

จากเด็กหญิงที่เกิดในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่สวมถุงเท้าย่นกองข้อเท้าสวนทางกับคนอื่นที่แต่งตัวตามระเบียบ เพียงเพราะอยากจะเป็นตัวของตัวเอง เธอได้เปลี่ยนโลกของแฟชั่นในรูปแบบที่ตัวเองยึดมั่นและหลุดออกจากกรอบวัฒนธรรมแสนจำเจแม้ต้องพบเจอกับความล้มเหลวตั้งแต่ที่ก้าวย่างออกไป จนวันนี้กลับกลายมาเป็นขบถที่ปฏิวัติโลกแฟชั่น สร้างผลงานเฉพาะตัวที่ยากจะมีคนเลียนแบบ ขึ้นแท่นเป็นตำนานที่ยังมีชีวิต และเป็นแรงบันดาลใจให้กับคนรุ่นใหม่มากมาย 

ที่สำคัญคือเธอได้รับการยอมรับนับถือไปทั่วโลก แม้แต่โลกตะวันตกที่เคยมองข้ามเธอ และ COMME des GARÇONS ของเรย์จะไม่หยุดแต่เพียงเท่านี้แน่นอน

The post COMME des GARÇONS เมื่อแบรนด์ขบถในโลกแฟชั่นจากฝั่งตะวันออกปฏิวัติโลกแฟชั่นฝั่งตะวันตก appeared first on a day magazine.

จากเครื่องนุ่งห่มที่สวมใส่เอาไว้ด้านในเพื่อซับเหงื่อในรูปแบบของเสื้อชั้นใน กลายมาเป็นเครื่องมือในการส่งสารและแสดงออกในเรื่องราวต่างๆ มากมายที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในโลกแฟชั่น โดยถูกนำมาเป็นแพลตฟอร์มที่ใช้ในการนำเสนอเรื่องราวต่างๆ มากมาย ไม่เว้นแม้กระทั่งการแสดงออกถึงจุดยืนทางสังคมและการเมืองผ่านข้อความหรือรูปภาพบนเสื้อยืด

ว่ากันว่าแนวคิดของเสื้อยืดนั้นเกิดขึ้นตั้งแต่สมัยอียิปต์โบราณ โดยเป็นรูปแบบแนวคิดของเสื้อชั้นในผู้ชาย ก่อนจะถูกพัฒนาอย่างช้าๆ แต่ก็ยังไม่เป็นรูปร่างชัดเจนแบบที่เราเห็นในปัจจุบัน จนกระทั่งในช่วงศตวรรษที่ 19 ที่มีการอ้างอิงต้นกำเนิดของมันว่ามาจากอังกฤษและสหรัฐอเมริกาในช่วงราวๆ ปี 1913-1948

โดยมีแนวคิดที่ว่าสหรัฐอเมริกาเป็นต้นกำเนิดเสื้อยืดจากช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เมื่อเหล่าทหารอเมริกันสังเกตเห็นทหารจากฝั่งยุโรปสวมใส่เสื้อชั้นในซับเหงื่อที่ทำมาจากผ้าฝ้ายขนาดเบาซึ่งระบายอากาศได้ดี ในขณะที่ทหารอเมริกันประสบความลำบากเพราะสวมใส่เสื้อที่ทำมาจากขนสัตว์ หลังจากนั้นเสื้อชั้นในที่ทำมาจากผ้าฝ้ายจึงกลายมาเป็นหนึ่งในเครื่องแต่งกายในกองทัพสหรัฐอเมริกาและได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆ

ส่วนที่มาของชื่อ T-shirt นั้นไม่มีความเป็นมาอย่างชัดเจน แต่ส่วนใหญ่ลงความเห็นเอาไว้ว่ามาจากรูปทรงของเสื้อยืดที่เป็นตัว T และค่อนข้างชัดเจนมากขึ้นเมื่อกองทัพสหรัฐอเมริกาเรียกรูปแบบเสื้อสำหรับฝึกดังกล่าวว่า training shirt และใช้เป็นเสื้อซับเหงื่อที่ใส่ทับด้านในเครื่องแบบทหารจนกลายมาเป็นธรรมเนียมปฏิบัติในการใส่เครื่องแบบโดยเฉพาะบรรดาทหารเรือและกะลาสีเรือ ด้วยสภาพอากาศที่ร้อนชื้นบวกกับการทำงานที่ต้องการความคล่องตัว พวกเขาสามารถถอดเครื่องแบบเพื่อปฏิบัติงานได้ทันที แต่ในเวลานั้นคนทั่วไปยังมองว่าเสื้อยืดยังเป็นเสื้อชั้นใน (underwear) อยู่ดี 

หลังจากนั้นเสื้อยืดก็ได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆ ในกลุ่มคนชนชั้นอื่นๆ โดยเฉพาะกลุ่มผู้ใช้แรงงาน เพราะสวมใส่สบาย เหมาะกับสภาพอากาศร้อน สวมใส่และทำความสะอาดง่าย แถมมีราคาที่ไม่แพง ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เสื้อยืดได้รับความนิยมมากขึ้น ในขณะเดียวกันมันก็ถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของชนชั้นแรงงานและควรใส่ไว้ข้างในเพียงอย่างเดียวเท่านั้น 

จุดเปลี่ยนที่สำคัญเกิดขึ้นในปี 1950 เมื่อดารานักแสดงชื่อดังอย่าง Marlon Brando สวมใส่เสื้อยืดสีขาวในภาพยนตร์เรื่อง A Streetcar Named Desire ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างสูงในปีนั้น รวมไปถึง James Dean ที่ใส่เสื้อยืดเวลาออกงาน และนั่นเองทำให้เสื้อยืดได้รับการยอมรับมากขึ้นและเป็นที่นิยมในวงกว้าง ไม่ได้เป็นเพียงเสื้อสวมซับเหงื่อภายในอีกต่อไป

เสื้อยืดเริ่มพัฒนาและได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆ และเป็นสัญลักษณ์ในการแสดงออกในเรื่องต่างๆ ผ่านลายสกรีนบนตัวเสื้อที่เริ่มมีให้เห็นตั้งแต่ปี 1942 โดยว่ากันว่ามีจุดเริ่มต้นมาจากเสื้อพิมพ์ลายชื่อโรงเรียนกองทัพอากาศในสหรัฐอเมริกา จนกลายมาเป็นพื้นที่โฆษณา ประชาสัมพันธ์ ของที่ระลึก รวมไปถึงกลายเป็นเครื่องมือที่แสดงออกทางการเมืองด้วยเช่นกัน

สำหรับเสื้อยืดที่เกี่ยวข้องกับการเมืองนั้นมีบันทึกระบุเอาไว้ว่าเริ่มต้นครั้งแรกในปี 1948 โดย Thomas E. Dewey ผู้สมัครเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีของพรรครีพับลิกันที่ใช้เสื้อยืดในแคมเปญโฆษณาของตัวเอง ด้วยการพิมพ์ข้อความ ‘Dew-it-with-DEWEY’ ถือเป็นครั้งแรกในโลกที่เสื้อยืดถูกใช้เป็นเครื่องมือในการโฆษณาประชาสัมพันธ์หรือเกี่ยวข้องกับการแสดงออกทางการเมือง

ด้วยความที่เสื้อยืดมีราคาต้นทุนต่ำ ทำให้มันถูกใช้เป็นเครื่องมือแสดงออกทางการเมืองมากขึ้น นับตั้งแต่ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เสื้อยืดได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในกิจกรรมทางการเมืองมากมาย เช่น ในปี 1968 ที่นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดสวมใส่เสื้อ Anti War ในการประท้วงต่อต้านสงครามเวียดนาม หรือในปี 1971 ที่กลุ่ม Black Panther Party และองค์กรเพื่อสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพสำหรับคนผิวสีก็สวมใส่เสื้อยืดเพื่อประท้วงและแสดงจุดยืนทางการเมือง โดยสกรีนลายใบหน้าของผู้ก่อตั้งกลุ่ม Bobby Seale ที่ถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำ

ในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน ขณะที่ฝั่งสหรัฐอเมริกาใช้เสื้อยืดเป็นเครื่องมือในการแสดงออกทางการเมืองเป็นส่วนใหญ่ อีกฟากที่อังกฤษกลับแตกต่างกันออกไป 

ยุคสมัยที่กระแสของขบถสังคมอย่างบรรดาพังก์เริ่มเติบโตและขยายวงกว้างมากขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาเริ่มสื่อสารหรือแสดงออกความไม่พอใจต่างๆ ผ่านทางเสื้อยืด โดยว่ากันว่าริเริ่มบุกเบิกโดยคู่รักวัยรุ่นที่กลายมาเป็นตำนานในวงการแฟชั่นอังกฤษอย่าง Vivienne Westwood และ Malcolm McLaren โดยทั้งคู่เลือกนำเสนอความขบถของพังก์ผ่านงานกราฟิกภาพพิมพ์บนเสื้อยืดที่พิมพ์ขึ้นมาเอง ด้วยข้อความที่โจมตีทั้งเรื่องความไม่เสมอภาคทางสังคม ศาสนา ไปจนถึงเรื่องต่อต้านลัทธิชาตินิยม (fascism) ยกตัวอย่างเช่น เสื้อ Two Cowboys ในปี 1975 ที่เป็นเสื้อพิมพ์ลายคาวบอยเปลื้องผ้าส่วนล่าง หรือในปี 1977 ที่ทั้งคู่ออกแบบเสื้อยืดสกรีนลายพระเยซูตรึงกางเขนกลับหัว พร้อมเครื่องหมายสวัสดิกะและคำว่า Destroy ตามมาด้วยอื่นๆ อีกมากมายที่นำเสนอเรื่องราวความขบถในรูปแบบของพังก์ และที่กลายมาเป็นไอคอนสำคัญในวงการแฟชั่นอังกฤษคือ เสื้อลาย God Save The Queen ที่ออกแบบให้กับวง Sex Pistols ซึ่งกลายมาเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์สำคัญของวง

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่เวสต์วูดและแมคลาเรนทำได้จุดประกายสังคมในเรื่องการแสดงออกทางความคิดผ่านรูปแบบใหม่บนเสื้อยืดด้วย 

อีกคนที่มีอิทธิพลต่อวงการแฟชั่นอังกฤษในช่วงเวลานั้นคือ Katharine Hamnett ดีไซเนอร์ชาวอังกฤษที่อาจจะเป็นที่รู้จักไม่มากนักในวงการแฟชั่นเมื่อเทียบกับเวสต์วูด แต่กลับสร้างแรงกระเพื่อมครั้งใหญ่ในการแสดงจุดยืนทางการเมืองผ่านเสื้อยืด เมื่อครั้งที่เจ้าตัวได้พบกับนายกรัฐมนตรีของอังกฤษ Margaret Thatcher ในปี 1984 และสวมใส่เสื้อยืดที่สกรีนประโยค “58% DON’T WANT PERSHING” ซึ่งเป็นการส่งข้อความประท้วงสหราชอาณาจักรที่อนุญาตให้สหรัฐอเมริกาติดตั้งขีปนาวุธพิสัยกลาง Pershing บนดินแดนสหราชอาณาจักรในช่วงสงครามเย็น 

สไตล์ของเฮมเนตต์อย่างประโยคตัวหนังสือหนาขนาดใหญ่สีดำบนเสื้อยืดสีขาวล้วนนั้นกลายมาเป็นลายเซ็นในการออกแบบของเธอที่ทุกคนจดจำได้ ตามมาด้วยแบบอื่นๆ อีกมากมาย เช่น CHOOSE LIFE, SAVE THE WORLD และ WORLDWIDE NUCLEAR BAN NOW และกลายมาเป็นต้นแบบที่หลายๆ คนเริ่มทำตามและทำให้การแสดงออกทางการเมืองผ่านข้อความบนเสื้อยืดเริ่มแพร่หลายอย่างรวดเร็ว 

แม้กระทั่งปัจจุบันเธอก็ยังเคลื่อนไหวและแสดงออกทางการเมือง อย่างเช่นเสื้อ ​CANCEL BREXIT ที่เพิ่งออกล่าสุด

ช่วงกลางถึงปลายยุค 80s เสื้อผ้าได้กลายเป็นเครื่องมือในการแสดงออกทางการเมืองและจุดยืนทางสังคม รวมไปถึงการประชาสัมพันธ์หรือรณรงค์ในกิจกรรมต่างๆ มากมาย นอกจากนี้เสื้อยืดยังได้กลายเป็นแพลตฟอร์มที่ไม่เพียงแต่แฟชั่นดีไซเนอร์หรือกราฟิกดีไซเนอร์ใช้เพียงเท่านั้น แต่ยังดึงดูดผู้คนในอาชีพแขนงอื่นๆ ด้วยเช่นกัน 

ยกตัวอย่าง Keith Haring ที่ออกแบบเสื้อยืดให้กับกลุ่ม ACT UP (AIDS Coalition to Unleash Power) เป็นกลุ่มเคลื่อนไหวทางการเมืองที่รณรงค์ต่อต้านโรคเอดส์ ก่อนที่เธอจะเสียชีวิตลงด้วยโรคเอดส์ในปี 1990 หรือในปีเดียวกันนั้นที่สภาแห่งชาติแอฟริกัน (The African National Congress) และกลุ่มผู้ต่อต้านการเหยียดผิวสีสวมใส่เสื้อยืดที่สกรีนภาพของวีรบุรุษของชาวแอฟริกันอย่าง Nelson Mandela เพื่อแสดงจุดยืนและสนับสนุนเขา หลังจากถูกคุมขังอยู่นานถึง 27 ปีและได้รับการปล่อยตัวในปีดังกล่าว ซึ่งลายเสื้อนั้นมีแรงบันดาลใจมาจากเสื้อยืดที่กลุ่ม Black Panther เคยจัดทำขึ้นในปี 1971

ทุกวันนี้เสื้อยืดได้กลายมาเป็นแพลตฟอร์มสำคัญในการแสดงออกถึงเรื่องราวต่างๆ มากมาย และด้วยความที่ราคาต้นทุนต่อตัวไม่ได้สูงและสามารถขายในราคาที่รับได้และผู้ผลิตยังคงมีรายได้จากการขาย เสื้อยืดจึงกลายเป็นอีกหนึ่งช่องทางในการหารายได้หรือเป็นแหล่งระดมทุนเพื่อสนับสนุนกิจกรรมนั้นๆ ด้วยเช่นกัน เช่น Maison Martin Margiela แบรนด์แฟชั่นจากสวีเดนถือเป็นแบรนด์แรกๆ ที่ใช้เสื้อยืดในการรณรงค์และระดมทุนในปี 1994 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ Fall/Winter 1994 Collection โดยจัดทำขึ้นเพื่อระดุมทุนสนับสนุน AIDES ซึ่งเป็นองค์กรการกุศลจากฝรั่งเศสเพื่อช่วยเหลือและต่อสู้กับโรคเอดส์ ผู้ติดเชื้อ HIV และโรคตับอักเสบ ซึ่งผลิตขึ้นมาเพื่อจำหน่ายสมทบทุนในทุกๆ ปี จนเสื้อยืดดังกล่าวได้กลายเป็นอีกหนึ่งไอคอนชิ้นสำคัญของ Martin Margiela ด้วยเช่นกัน

อีกหนึ่งกรณีที่น่าสนใจก็คือในปี 2006 ที่แฟชั่นดีไซเนอร์ชาวสหรัฐ Marc Jacobs ออกแบบซีรีส์เสื้อยืดที่ชื่อ Protect Your Skin โดยเชิญบรรดาเซเลบริตี้ชื่อดังมากมายมาเปลื้องผ้าถ่ายแบบนู้ด เพื่อระดมทุนและรณรงค์ให้ตระหนักถึงภัยของโรคมะเร็งผิวหนัง ซึ่งนอกจากแคมเปญจะประสบความสำเร็จอย่างสูงแล้วยังทำให้สังคมหันมาให้ความสนใจเกี่ยวกับประเด็นดังกล่าวอีกด้วย นอกจากนั้นเจคอบส์ยังเป็นตัวตั้งตัวตีและรณรงค์เรื่องเกี่ยวกับกลุ่ม LGBTQ+ ผ่านเสื้อผ้าที่เจ้าตัวออกแบบด้วยเช่นกัน

หันมาดูฝั่ง streetwear กันบ้าง ตัวอย่างที่ชัดเจนคือแบรนด์ Supreme ในปี 2001 ที่วางขายเสื้อยืด Box Logo ลายพิเศษเพื่อระลึกถึงเหตุก่อการร้ายที่ตึก World Trade Center เมื่อวันที่ 11 กันยายนปีเดียวกัน โดยรายได้ทั้งหมดจะมอบให้กับองค์กรการกุศลเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์ดังกล่าว ต่อมาปี 2011 Supreme วางขายเสื้อยืด Box Logo ลายพิเศษเพื่อนำรายได้จากการขายไปช่วยเหลือผู้ประสบเหตุแผ่นดินไหวและสึนามิที่ประเทศญี่ปุ่น รวมไปถึงล่าสุดในปี 2020 นี้ที่วางขายเสื้อยืด Box Logo ที่ออกแบบโดยศิลปินแนว contemporary ชาวญี่ปุ่นชื่อดัง Takashi Murakami เพื่อนำรายได้ไปช่วยเหลือองค์กร HELP USA ที่เป็นองค์กรการกุศลเพื่อช่วยเหลือผู้ยากไร้และเร่ร่อนที่ประสบภัยจากโควิด-19 โดยสามารถระดมทุนได้สูงถึง 1,052,040 เหรียญสหรัฐจากการขายเสื้อยืดเพียงลายเดียวเท่านั้น

กรณีใหญ่ในปี 2020 นี้เกี่ยวกับการเสียชีวิตของชายผิวดำ George Floyd จากการกระทำเกินกว่าเหตุของตำรวจมินนิอาโปลิส กลายเป็นเรื่องลุกลามใหญ่โตไปทั่วสหรัฐอเมริกา ในขณะเดียวกันก็สร้างแรงกระเพื่อมใหญ่ ทำให้ประเด็นเรื่องของ Black Lives Matter (เรื่องของคนเอเชียและชาติพันธุ์ก็ถูกพูดถึงในบริบทเดียวกันเช่นกัน) ถูกหยิบยกขึ้นมาเป็นเรื่องหลักที่ถูกพูดถึงไปทั่วโลก บรรดาเซเลบริตี้ชื่อดังไม่ว่าจะเป็นดารา นักร้อง หรือนักกีฬา ต่างออกมาแสดงจุดยืนต่อประเด็นนี้ เช่นเดียวกับบรรดาแฟชั่นดีไซเนอร์ต่างๆ โดยเฉพาะดีไซเนอร์ผิวดำที่รวมตัวกันเพื่อซัพพอร์ตแคมเปญดังกล่าว

ยกตัวอย่างเช่น Jerry Lorenzo จากแบรนด์ Fear of God ที่ชักชวนเพื่อนๆ ในวงการสตรีทแฟชั่น เช่น Virgil Abloh จาก Off-White, Chris Gibbs จากร้าน Union Los Angeles, Brendon Babenzien จาก NOAH, Angelo Baque จาก ​Awake NY และอื่นๆ อีกมากมาย มาร่วมออกแบบเสื้อยืดพิเศษเพื่อระดมทุนและมอบรายได้ทั้งหมดให้ Gianna Floyd ลูกสาวของจอร์จ ฟลอยด์ เพื่อสนับสนุนทุนการศึกษาในอนาคตของเธอ เช่นเดียวกันในฝั่งเอเชียที่ประเทศญี่ปุ่น บรรดาแบรนด์แฟชั่นชื่อดัง เช่น UNDERCOVER, sacai, NEIGHBORHOOD, Hysteric Glamour, HUMAN MADE ฯลฯ ก็รวมตัวกันออกแบบเสื้อยืดเพื่อซัพพอร์ตแคมเปญดังกล่าวและมอบรายได้ให้กับองค์กร Black Lives Matter และ Equal Justice Initiative นอกจากนั้นยังมีแบรนด์อื่นๆ อีกมากมายที่สนับสนุนแคมเปญดังกล่าวในรูปแบบที่แตกต่างกันออกไป

สำหรับบ้านเราเอง เสื้อยืดถูกใช้เป็นสื่อที่แสดงออกในบริบทที่แตกต่างกันไป ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการระดมทุนบริจาค รณรงค์ในกิจกรรมต่างๆ หรือใช้เป็นสื่อโฆษณา รวมไปถึงแสดงจุดยืนทางการเมือง ไม่ว่าจะเป็นเสื้อยืดที่ผลิตโดยองค์กรที่ขับเคลื่อนกิจกรรมทางการเมืองโดยตรง อย่างกลุ่มเยาวชนปลดแอก (Free YOUTH) ซึ่งเป็นกลุ่มเยาวชนที่เคลื่อนไหวทางการเมืองโดยไม่มีแกนนำอย่างเป็นทางการ เพื่อเรียกร้องประชาธิปไตยและต่อต้านการบริหารประเทศของนายกรัฐมนตรี พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา โดยจุดประสงค์ที่ทำขึ้นเพื่อระดมทุนสนับสนุนกิจกรรมต่างๆ ของกลุ่ม ลวดลายบนเสื้อยืดจึงนำเสนอในลักษณะที่แตกต่างกันไป ไม่ว่าจะเป็นจุดยืนและข้อเรียกร้องของกลุ่ม รวมไปถึงภาพวาดที่สะท้อนหรือสื่อให้เห็นถึงนัยต่างๆ

สื่อมวลชนเองก็ใช้เสื้อยืดเป็นเครื่องมือในการแสดงออกทางการเมืองเช่นกัน เช่น ประชาไท ที่ประกาศตัวอย่างชัดเจนว่าสนับสนุนการเรียกร้องประชาธิปไตย ด้วยความที่ประชาไทไม่ใช่สื่อที่มีกลุ่มทุนใหญ่สนับสนุน การผลิตสินค้าต่างๆ รวมถึงเสื้อยืดเพื่อจำหน่ายจึงเป็นช่องทางในการหาเงินสนับสนุนสื่อโดยตรงนอกเหนือไปจากการรับบริจาค ซึ่งเนื้อหาบนเสื้อยืดที่มุ่งนำเสนอจะเป็นเรื่อง Freedom of Speech หรือการรณรงค์ต่อต้านการคุกคามสื่อมวลชนและริดรอนสิทธิเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น

นอกจากนี้ยังมีบรรดาศิลปิน นักร้อง ที่โดยส่วนใหญ่เป็นศิลปินอิสระ ออกมาแสดงอุดมการณ์ในเรื่องประชาธิปไตยอย่างชัดเจนผ่านเสื้อยืด อย่างเช่นวง Solitude Is Bliss และ Zweed n’ Roll โดยผลิตเสื้อยืดที่มีเนื้อหาแสดงออกทางการเมืองอย่างชัดเจนมาขายในงาน CAT T-SHIRT ในปี 2020

และในช่วงที่บรรยากาศการชุมนุมเข้มข้นก็มีเสื้อยืดประท้วงที่ผลิตโดยพ่อค้าแม่ค้าที่มาร่วมชุมนุมวางขายมากมายในพื้นที่ชุมนุม โดยบางครั้งผู้ขายก็แจ้งว่าจะนำเงินรายได้ไปบริจาคเพื่อสนับสนุนการชุมนุม (แต่ก็มีบ้างที่ทำสินค้ามาขายตามกระแส) ข้อความบนเสื้อจึงมีความหลากหลาย บ้างอาจจะมีภาษารุนแรง ล้อเลียน หรือภาพที่สื่อถึงเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่งที่กำลังเกิดขึ้น รวมไปถึงการโจมตีรัฐบาลโดยตรง

สำหรับแบรนด์ streetwear ของไทยที่ใช้เครื่องมือนี้แสดงออกทางการเมืองที่เห็นได้ชัดคือแบรนด์ V.A.C. Culture จากร้าน V.A.C. ซึ่งจริงๆ แล้วทางแบรนด์เองนำเสนอเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับการเมืองไทยมาตั้งแต่ช่วงปี 2016 ก่อนที่จะเริ่มมีการชุมนุมโดยคนรุ่นใหม่ โดยแบรนด์เลือกจะนำเสนอเนื้อหาผ่านการล้อเลียนประชดประชัน (parody) ด้วยการนำเสนอคอลเลกชั่น ‘กะลาแลนด์’ เสื้อผ้าคอลเลกชั่นพิเศษที่ล้อเลียนประชดประชันเรื่องราวๆ ต่างๆ ที่เกิดขึ้นภายในประเทศและการเมืองโดยเฉพาะ

ไฮไลต์ที่ถูกพูดถึงมากที่สุดคือ V.A.C. x Narutu ที่ทำงานร่วมกับนักเขียนการ์ตูนนิรนามผู้ทำเพจการ์ตูนล้อเลียนทางการเมืองชื่อ Narutu โดยเป็นการนำเอาตัวละครจากมังงะนินจาญี่ปุ่นชื่อดังจากนิตยสาร SHONEN JUMP – Naruto Shippuden มาวาดใหม่ด้วยการสวมบทโดยบุคคลสำคัญทางการเมืองไทย และได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี นอกจากนั้นทางแบรนด์เองยังมีเสื้อยืดที่แสดงจุดยืนทางการเมืองอย่างชัดเจนตามมาอีกมากมาย

จะเห็นได้ว่า ปัจจุบันนี้แพลตฟอร์มอย่างเสื้อยืดถูกนำไปใช้ในบริบทต่างๆ มากมาย ทั้งเรื่องการโฆษณาประชาสัมพันธ์ การระดมทุนเพื่อช่วยเหลือในเหตุการณ์ต่างๆ การแสดงออกเพื่อรณรงค์สนับสนุนหรือต่อต้านจุดยืนทางสังคมและการเมือง จนเปรียบเสมือนเป็นเครื่องแสดงจุดยืนของผู้สวมใส่ เป็นสื่อโฆษณาเคลื่อนที่ชั้นดีที่มีราคาไม่แพง แต่สามารถส่งสารไปถึงผู้รับได้อย่างชัดเจนผ่านรูปภาพ ข้อความ หรือแม้กระทั่งสีของเสื้อที่สวมใส่ 

และด้วยคุณสมบัติต่างๆ ที่ว่ามา เสื้อยืดจะยังคงเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการแสดงออกต่อไปอีกยาวนาน

The post เสื้อประท้วง : เครื่องมือแสดงออกถึงอุดมการณ์ความเชื่อที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกแฟชั่น appeared first on a day magazine.

จุดกำเนิดของรองเท้า Nike Dunk ต้องย้อนกลับไปเมื่อปี 1985 เมื่อ Peter Moore ดีไซเนอร์คนเดียวกันกับที่ออกแบบรองเท้าไอคอนอีกคู่อย่าง Nike Air Jordan 1 ได้รับโจทย์ให้ออกแบบรองเท้าบาสเก็ตบอลสำหรับทีมบาสเก็ตบอลมหาวิทยาลัยที่มีสปอนเซอร์จาก Nike ซึ่งในเวลานั้นการแข่งขันบาสเก็ตบอลดิวิชั่น 1 ระดับมหาวิทยาลัยที่จัดขึ้นโดย National Collegiate Athletic Association (NCAA) กำลังได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงและมีการถ่ายทอดสดไปทั่วสหรัฐอเมริกา

NCAA เปรียบเสมือนเวทีเริ่มต้นของบรรดานักบาสเก็ตบอลที่จะได้แสดงผลงานของตนเอง ก่อนกระโจนเข้าสู่ลีกอาชีพอย่าง NBA การแข่งขันบาสเก็ตบอล NCAA ในปี 1984 The Final Four หรือ 4 ทีมที่มีผลการแข่งขันที่ดีที่สุดในปีนั้นต่างได้สปอนเซอร์จาก Nike หนึ่งในผู้บริหารของ Nike ได้มีโอกาสเข้าไปชมการแข่งขัน ซึ่งเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งของกองเชียร์ที่ต่างใส่เสื้อทีม เพนต์หน้าตา และตะโกนเชียร์ทีมตัวเองอย่างสุดเสียง เลยเกิดความคิดว่าทำยังไงถึงจะเอาความรู้สึกหรือพลังงานพิเศษดังกล่าวนี้มาใส่ลงในรองเท้าของ Nike ได้บ้าง จึงเป็นที่มาของไอเดียที่จะออกแบบรองเท้าเพื่อทีมดังกล่าว

และนั่นคือโจทย์สำคัญของมัวร์ในการออกแบบรองเท้าที่เรารู้จักกันต่อมาในชื่อ Nike Dunk

ณ เวลานั้นสไตล์ในการออกแบบรองเท้าบาสเก็ตบอลยังคงใช้สีขาวเป็นสีพื้นหลัก ด้วยกฎระเบียบของ NBA แต่ NCAA กลับมีกฎที่แตกต่างกันออกไป มัวร์จึงออกแบบรองเท้าคู่แรกที่มี color block จากเฉดสีประจำของทีมมหาวิทยาลัยต่างๆ ที่สปอนเซอร์โดย Nike ณ เวลานั้น อันประกอบไปด้วย Michigan, Kentucky, Iowa, Georgetown, Syracuse, St. John’s และ UNLV โดยมัวร์นำรองเท้า 3 รุ่นมายำรวมกัน ได้แก่ Legend, Terminator และ Air Jordan 1 ซึ่งตอนแรกถูกตั้งชื่อว่า College Color High ก่อนจะเปลี่ยนชื่อมาเป็น Dunk เนื่องจากในเวลานั้นถือเป็นช่วงครบรอบ 40 ปีของการเล่น Slam Dunk (รูปแบบการทำคะแนนด้วยการกระโดดและนำลูกบาสเก็ตบอลยัดลงห่วงด้วยความรุนแรง)

สิ่งที่ทำให้ Nike Dunk ประสบความสำเร็จในช่วงเวลานั้นคือแคมเปญการตลาดเปิดตัวที่ชื่อ Be True to Your School ในปี 1985 เพราะไม่ใช่แค่เฉพาะรองเท้าเท่านั้นที่มีสีของ 8 มหาวิทยาลัยที่สปอนเซอร์โดย Nike แต่ยังรวมไปถึงเสื้อผ้าและยูนิฟอร์มที่มีสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยต่างๆ ด้วย วิธีการโปรโมท Nike Dunk ดังกล่าวประสบความสำเร็จอย่างสูงและได้รับการตอบรับที่ดีเยี่ยมมากๆ เพราะแฟนๆ ของทีมมหาวิทยาลัยดังกล่าวสามารถซัพพอร์ตทีมที่รักโดยสวมใส่เสื้อผ้าและรองเท้าแบบเดียวกับผู้เล่นในทีมได้เช่นกัน ไม่ได้มีแค่เฉพาะบรรดามหาวิทยาลัยพวกนี้เท่านั้น แม้แต่มหาวิทยาลัยอื่นๆ หรือบรรดาโรงเรียนมัธยมต่างๆ ก็เลือกที่จะสวมใส่ Nike Dunk ที่มีเฉดสีเดียวกันกับสีโรงเรียนของตัวเองเช่นกัน นั่นทำให้ Nike Dunk ครองใจกลุ่มวัยรุ่นนักเรียนนักศึกษาเป็นอย่างสูงในช่วงนั้น

ในช่วงปลายยุค 80s ความนิยมของ Nike Dunk ถูกจำกัดเฉพาะกลุ่ม และเริ่มถูกบดบังจากรองเท้าที่เปรียบเสมือน ‘ญาติ’ อีกรุ่นหนึ่งของ Nike นั่นก็คือไลน์รองเท้า Air Jordan ที่มีดีไซน์โฉบเฉี่ยวกว่า (ถึงแม้ว่า ​Dunk จะหยิบยืมดีไซน์บางส่วนของ Air Jordan 1 มาใช้ก็ตาม) บวกกับผู้เล่นอย่าง Michael Jordan ได้รับการจับตามองในฐานะซูเปอร์สตาร์คนใหม่ของ NBA นอกจากนั้นเทรนด์รองเท้าบาสเก็ตบอลในช่วงปลายยุค 80s ยังเน้นความสำคัญไปที่เทคโนโลยีที่เพิ่มประสิทธิภาพของรองเท้าบาสเก็ตบอล ทำให้ Nike Dunk กลายเป็นรองเท้า outdate อย่างรวดเร็วบนคอร์ตสนามบาสเก็ตบอล (เช่นเดียวกับ Air Jordan 1)

แต่ในขณะที่ Dunk เริ่มเสื่อมความนิยมในโลกของบาสเก็ตบอลนั้น มันกลับเริ่มได้รับความนิยมจากคนอีกกลุ่ม นั่นคือกลุ่มคนที่เล่นกีฬาเอกซ์ตรีมอย่างสเก็ตบอร์ดนั่นเอง

สาเหตุที่ Nike Dunk รวมไปถึง Air Jordan 1 ได้รับความนิยมในบรรดาคนที่เล่นสเก็ตบอร์ดเป็นเพราะว่า Nike Dunk สามารถหาซื้อได้ในราคาถูกตามเอาต์เลตขายรองเท้าทั่วไปเพราะคนเลิกให้ความสนใจ และด้วยความที่พื้นรองเท้าแบนราบ (flat outsole) ทำให้สัมผัสกับแผ่นบอร์ดได้เต็มเท้า ประกอบกับวัสดุทำมาจากหนังแท้ที่มีความคงทนสูง ซึ่งสเก็ตบอร์ดนั้นเป็นกีฬาที่สิ้นเปลืองรองเท้ามากจากการที่รองเท้าต้องถูกับกระดาษทรายที่ติดอยู่บนแผ่นบอร์ด แล้วสมัยนั้นยังไม่มีรองเท้ากีฬาสำหรับสเก็ตบอร์ดโดยเฉพาะ ฉะนั้นตัวเลือกอย่าง Nike Dunk และ Air Jordan 1 จึงได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในหมู่สเก็ตเตอร์สมัยนั้น

ว่ากันว่าบรรดาสเก็ตเตอร์จากเมืองนิวยอร์กเป็นคนริเริ่มนำรองเท้าพวกนี้มาใส่เล่น และเริ่มกลายเป็นเทรนด์แฟชั่นที่พบเห็นได้ในวิดีโอสเก็ตสมัยนั้น รวมไปถึงบนปกหนังสือสเก็ตบอร์ดโดยเฉพาะ ไม่เพียงแค่ Nike Dunk และ Air Jordan 1 แต่ยังรวมไปถึงบรรดารองเท้าบาสเก็ตบอลรุ่นเก่าๆ จากแบรนด์อื่นๆ ด้วยเช่นกันที่สามารถหาได้ง่ายตามเอาต์เลตทั่วไป แต่ก็เป็นเพียงกระแสอยู่ช่วงหนึ่ง จนในที่สุดความนิยมก็เปลี่ยนไป และกระแสรองเท้าอย่าง Nike Dunk ก็เลือนหายไป

ในช่วงต้นและกลางยุค 90s Nike เองพยายามเจาะตลาดกีฬาสเก็ตบอร์ด ด้วยการออกแบบรองเท้าสำหรับสเก็ตบอร์ดโดยเฉพาะ แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับตรงกันข้ามเพราะไม่มีใครสนใจใส่รองเท้าของ Nike และถือเป็นความล้มเหลวที่ Nike เองไม่สามารถเข้าไปอยู่ในหมวดกีฬาดังกล่าวได้

ในปี 1999 Nike นำแพ็กรองเท้า Be True to Your School กลับมาวางจำหน่ายอีกครั้งหลังผ่านไป 14 ปี พร้อมด้วยสีใหม่ๆ อีกมากมาย แต่เวลานั้นสิ่งที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุดคือการที่ Nike ทำงานร่วมกับ Wu-Tang Clan–วงฮิปฮอปชื่อดังในยุค 90s จากนิวยอร์ก โดยมีการนำรองเท้า Nike Dunk High ‘IOWA’ (รองเท้าคู่สีเหลือง-ดำ) จากแพ็กดังกล่าวมาออกแบบด้วยการใส่โลโก้ตัวหนังสือ Wu W จาก Wu-Tang Clan เข้าไปที่ข้อเท้าและป้ายที่ลิ้นรองเท้า โดยเหตุผลที่เลือกคู่สีเหลือง-ดำมีที่มาจากเพลงของวง Killa Bees (ผึ้งนักฆ่าที่มีสีเหลือง-ดำ) ประกอบกับสีโลโก้ของวงที่ใช้คู่สีดังกล่าวเช่นเดียวกัน โดยผลิตขึ้นมาเพียง 36 คู่เพื่อมอบให้กับสมาชิกวงและครอบครัวเท่านั้น ซึ่งจำนวนดังกล่าวก็เป็นอีกหนึ่งกิมมิกที่มีที่มาจากชื่ออัลบั้ม Enter the Wu-Tang (36 Chambers) ของวงที่ออกในปี 1993

ว่ากันว่า Wu-Tang Dunk แทบจะเป็นรองเท้าคู่แรกของ Nike ที่ถูกให้คำนิยามว่า ‘limited edition’ ในโลกของสนีกเกอร์คัลเจอร์อย่างแท้จริง เพราะจำนวนที่ผลิตขึ้นมาโดยเฉพาะเจาะจงและไม่สามารถครอบครองได้ถ้าไม่ใช่สมาชิกในวงหรือคนสนิทได้สร้างแรงกระเพื่อมครั้งใหญ่ให้กับโมเดลรองเท้าอย่าง Nike Dunk ที่กลับมาเป็นกระแสใส่รองเท้าเรโทรอีกครั้ง

ในช่วงระยะเวลาไล่เลี่ยกัน Nike เองได้รับเสียงเรียกร้องจากหนึ่งในร้านขายอุปกรณ์กีฬาเจ้าใหญ่ของสหรัฐอเมริกาอย่าง Footaction ที่ต้องการออกแบบรองเท้า Nike Dunk ที่ใช้เฉดสีและวัสดุแบบพิเศษที่แตกต่างจากที่ Nike ออกแบบ และจำหน่ายเฉพาะที่ร้านแต่ละสาขาของ ​Footaction เท่านั้น ซึ่งถือเป็นความแปลกใหม่ที่แม้แต่คนของ Nike เองก็ยังแตกออกเป็นสองเสียง ระหว่างรักษาความคลาสสิกของรองเท้าคู่นี้หรือมองว่าถึงเวลาเติมความสดใหม่ได้แล้ว

ในที่สุด Nike ก็เข็นรองเท้า Nike Dunk หลากหลายสีสันในรูปแบบอื่นๆ ที่แตกต่างจากบรรดาต้นฉบับอย่าง Be True to Your School ออกมา และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ Nike Dunk ได้รับความสนใจอีกครั้ง

ในช่วงเวลาเดียวกัน ทางฝั่งเอเชีย Nike Dunk มีกระแสความนิยมอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่น

จากช่วงกลางยุค 90s ที่เทรนด์แฟชั่นจากต่างประเทศทั้งแบบอังกฤษที่มีอิทธิพลมาจากแนวดนตรีอย่างพังก์ร็อกและสไตล์อเมริกันหลากหลายรูปแบบอย่าง american workwear หรือฮิปฮอปกำลังได้รับความนิยมอย่างสูงจากบรรดากลุ่มวัยรุ่นหัวก้าวหน้าแดนปลาดิบ

โดยในช่วงเวลานั้นญี่ปุ่นยังอยู่ในยุคชาตินิยมที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะใช้สินค้าในประเทศตัวเองเป็นส่วนใหญ่ ในขณะที่ก็ยังมีคนรุ่นใหม่หัวก้าวหน้าอีกส่วนหนึ่งที่มีโอกาสเดินทางไปศึกษาต่อต่างประเทศหรือได้เดินทางท่องเที่ยวไปยังประเทศต่างๆ ได้นำเอาวัฒนธรรมบางอย่างกลับมาเผยแพร่ให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น เช่น ดนตรี กีฬา และสไตล์การแต่งตัวแบบต่างๆ ทำให้บรรดาคนรุ่นใหม่ของญี่ปุ่นเริ่มปรับตัวและเปิดรับวัฒนธรรมทางตะวันตก โดยเฉพาะในเรื่องแฟชั่น

ช่วงนั้นเป็นยุคเริ่มต้นของแฟชั่นที่ถูกเรียกว่า Ura-Harajuku ที่มีร้านเสื้อผ้าที่นำเข้าสินค้าต่างๆ จากสหรัฐอเมริกาและอังกฤษเกิดขึ้นมากมาย นอกจากเสื้อผ้าแล้วยังรวมไปถึงบรรดารองเท้าวิ่งวินเทจและรองเท้าบาสเก็ตบอลวินเทจต่างๆ ที่ไม่มีจำหน่ายในญี่ปุ่นมาก่อน ทำให้เกิดกระแสความนิยมรองเท้ากีฬาประเภทต่างๆ ที่รวมไปถึง Nike Dunk ด้วยเช่นกัน

ญี่ปุ่นเป็นชาติที่เมื่อใดก็ตามที่มีความลุ่มหลงต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้วก็มักจะลงลึกเข้าไปในรายละเอียดต่างๆ เข้าขั้นที่เรียกว่า obsession (ในอดีตเคยมีคดีฆาตกรรมวัยรุ่นเพื่อแย่งชิงรองเท้า Nike Air Max 95 Neon มาแล้ว) จนมีคำเรียกชื่อพวกที่สะสมรองเท้าว่า sneakers otaku

จากอิทธิพลของความนิยมดังกล่าวที่ขยายวงกว้างอย่างมาก ทำให้รองเท้าหายากต่างๆ เป็นที่ต้องการของทุกคน ซึ่งฝ่ายการตลาดของ Nike มองเห็นการเติบโตของตลาดฝั่งเอเชียที่สามารถเติบโตได้โดยเริ่มต้นจากญี่ปุ่น นั่นจึงเป็นที่มาของรองเท้า Nike Dunk ในรูปแบบของญี่ปุ่นเองที่ถูกเรียกว่า CO.JP (ย่อมาจาก Concept Japan) โดยมีความแตกต่างจาก Nike Dunk ที่ผ่านๆ มาแทบจะทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นวัสดุและสีสันที่แปลกตา สดใหม่ และขายเฉพาะในญี่ปุ่นเพียงเท่านั้น ซึ่งความเอกซ์คลูซีฟเช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในโลกสนีกเกอร์คัลเจอร์ที่ผลิตจำนวนจำกัดและมีการวางจำหน่ายเฉพาะที่ โดยญี่ปุ่นถือเป็นประเทศที่มีรองเท้า Nike Dunk เวอร์ชั่นของตัวเองมากที่สุดรองจากอเมริกา

นอกจากนั้นการมาถึงของคอมมิวนิตี้ในโลกออนไลน์ การเกิดเว็บฟอรั่มที่พูดคุยแลกเปลี่ยนและซื้อ-ขายรองเท้าอย่าง NikeTalk การเกิดขึ้นของตลาดขายสินค้าออนไลน์อย่าง eBay ทำให้การเสาะหารองเท้าต่างๆ จากทั่วทุกมุมโลกเริ่มเข้าถึงง่ายมากขึ้น รองเท้า Nike Dunk CO.JP ต่างได้รับความสนใจจากโลกอีกฟากทางฝั่งตะวันตก ทำให้ญี่ปุ่นกลายเป็นเป้าหมายที่สำคัญในการมาเยือนสำหรับนักสะสมรองเท้า เพื่อตามล่าหารองเท้ารุ่นพิเศษที่มีเพียงแค่ที่นี่ที่เดียว

ในปี 2001 โลกของสนีกเกอร์คัลเจอร์ก็ได้รู้จักกับคำว่า collaboration เป็นครั้งแรก เมื่อ Nike ได้ทำงานร่วมกับแบรนด์ ​streetwear ระดับตำนานอย่าง Stussy ที่ออกแบบรองเท้า Nike Dunk High 2 สี และวางจำหน่ายแบบเอกซ์คลูซีฟผ่านทางร้าน Stussy Chapter Stores 4 สาขาเท่านั้น ประกอบไปด้วยนิวยอร์ก ลอสแอนเจลิส ลอนดอน และโตเกียว โดยมีรูปแบบการขายที่พิเศษมากๆ คือจะวางขายรองเท้าทุกวันเป็นเวลา 2 อาทิตย์ แต่จำกัดจำนวนขายในแต่ละวันแค่วันละ 12 คู่ต่อสีเพียงเท่านั้น ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลเหล่านี้เปรียบเสมือนหมุดที่ปักเริ่มต้นให้โลกได้รู้จักสนีกเกอร์คัลเจอร์​ในอีกรูปแบบหนึ่ง และ Nike มองว่ามันคืออนาคตของสนีกเกอร์คัลเจอร์ที่กลายมาเป็นแพตเทิร์นที่ทุกคนทำตามกันในเวลาต่อมา

กระแสการกลับมาของ Nike Dunk ในยุคนั้นยังไม่ได้เป็นกระแสหลักในโลกรองเท้าผ้าใบมากนัก แต่จุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้กลายมาเป็นหนึ่งในรองเท้าที่ขายดีที่สุดตลอดกาลของ ​Nike มาจากยุคที่ Nike กลับมาสนใจตลาดกีฬาสเก็ตบอร์ดอีกครั้ง โดยก่อตั้งแผนกขึ้นมาโดยเฉพาะ ใช้ชื่อว่า Nike SB (Nike Skateboarding) และแต่งตั้ง Sandy Bodecker เป็น General Manager และโบเดกเกอร์นี่เองที่เปลี่ยนภาพลักษณ์และมุมมองของวงการสเก็ตบอร์ดที่มีต่อ Nike ใหม่ทั้งหมด

โบเดกเกอร์เริ่มต้นทำงานจากการเป็นคนทดสอบผลิตภัณฑ์ของ Nike ตั้งแต่ปี 1982 ด้วยความใส่ใจและละเอียดพิถีพิถัน ทำให้เขาได้รับมอบหมายงานที่สำคัญๆ ผลงานก่อนที่จะเข้ามารับตำแหน่ง General Manager ของ Nike SB คือการนำ Nike Football เข้าไปบุกเบิกและตีตลาดในยุโรปที่ Adidas ครองตลาดมาอย่างยาวนาน

สิ่งที่โบเดกเกอร์เริ่มต้นนั้นไม่ใช่แค่ออกแบบรองเท้าใหม่ แต่เป็นการย้อนไปศึกษาประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาของสเก็ตบอร์ดและพบว่ารองเท้าอย่าง Air Jordan 1, Nike Dunk รวมไปถึงรองเท้าบาสในยุค 70s อีกรุ่นที่ชื่อ Blazer อยู่ในส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์กีฬาเอกซ์สตรีมประเภทนี้มาอย่างยาวนาน นั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นไอเดียที่นำเอารองเท้า ​Nike Dunk ที่เคยนิยมในอดีตมาปรับปรุงดีไซน์ใหม่เพื่อให้เหมาะสมกับรูปแบบการใช้งานด้วยการทำการบ้านอย่างใกล้ชิดกับนักสเก็ตมืออาชีพหลายๆ คน เพื่อค้นหาสิ่งที่พวกเขาต้องการจากรองเท้ามากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นลิ้นรองเท้าที่มีความหนาเป็นพิเศษ ระบบรองรับแรงกระแทกด้วยถุงอัดอากาศ (zoom air) ที่แผ่นรองพื้นรองเท้า

รองเท้า Nike Dunk สำหรับสเก็ตบอร์ดคู่แรกเกิดขึ้นในช่วงต้นปี 2001 จากการร่วมงานกันของโบเดกเกอร์และ Alyasha Owerka-Moore จากแบรนด์ Alphanumeric และรองเท้ารุ่นดังกล่าวคือ Nike Dunk Low Pro B ซึ่งถือเป็นรองเท้า Nike Dunk คู่แรกสำหรับสเก็ตบอร์ดโดยเฉพาะ และเพื่อให้เข้าถึงวัฒนธรรมและกลุ่มสเก็ตเตอร์ที่ Nike ไม่เคยย่างกรายเข้าไปได้เลย โบเดกเกอร์เลือกที่จะทำสิ่งที่แตกต่างออกไปจากที่เคยมีมา นั่นคือการเลือกวางจำหน่ายรองเท้า Nike SB ให้กับร้านสเก็ตช็อปเพียงอย่างเดียวเท่านั้น เขาเดินทางไปยังร้านสเก็ตช็อปตามเมืองต่างๆ ทั่วสหรัฐอเมริกาเพื่อทำความรู้จักและแนะนำตัวเองแก่ร้านเหล่านั้น ด้วยบุคลิกที่สนุกสนานและมีความเข้าใจถึงความต้องการของสเก็ตเตอร์และรองเท้าที่ตอบโจทย์การใช้งาน แถมยังมีสีสันและวัสดุที่แปลกใหม่ ในที่สุดสังคมของสเก็ตบอร์ดก็เริ่มเปิดใจยอมรับ Nike SB จากผลงานของโบเดกเกอร์

ในปี 2002 โบเดกเกอร์ได้ให้นักกีฬาสเก็ตบอร์ดในทีมช่วงก่อตั้ง ประกอบไปด้วย Reese Forbes, Gino Lanucci, Richard Mulder และ Danny Supa (ลูกครึ่งไทย-อเมริกัน) ออกแบบรองเท้า Nike Dunk เป็นของตัวเองอีกด้วย นอกจากนั้นยังทำงานร่วมกับร้านสเก็ตช็อปและแบรนด์สเก็ตบอร์ดมากมาย เช่น Chocolate Skateboards, Zoo York และที่ทำให้เป็นที่รู้จักไปทั่วโลกคือรองเท้าที่ทำร่วมกันกับ​ Supreme แบรนด์เสื้อผ้าสเก็ตบอร์ดจากนิวยอร์กที่ถือเป็นการเปิดทางให้กับ Nike SB ได้ก้าวย่างเข้าไปในโลกของสเก็ตบอร์ดอย่างเต็มตัว

สิ่งที่ทำให้รองเท้า Nike SB แตกต่างจากรองเท้า Nike Dunk ทั่วๆ ไปทั้งหมด คือการที่โบเดกเกอร์ให้อิสระแก่ collaborators ของเขาได้ใส่ไอเดียในการออกแบบรองเท้าได้อย่างเต็มที่ และไม่ใช่แค่เฉพาะร้านสเก็ตหรือแบรนด์สเก็ตเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ยังข้ามไปทำงานร่วมกับศิลปินแขนงต่างๆ หรือในวาระพิเศษอีกด้วย นอกจากนั้นในการออกแบบรองเท้า Nike SB Dunk รุ่นต่างๆ ยังมีคอนเซปต์และที่มาที่ไปอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นคู่สีที่สื่อถึงสถานที่หรือสิ่งใดสิ่งหนึ่ง จึงมีชื่อเล่นที่ถูกเรียกกันกลายๆ ในรองเท้าหลายๆ รุ่นอีกด้วย เช่น eBay (2003), Paris (2003), Heineken (2003), Supreme (2003), Futura (2004), London (2004), Hemp (2004), Tokyo (2004), Iron Maiden (2005) และอื่นๆ อีกมากมายในหลายปีต่อมา โดย Nike SB เลือกที่จะแยกรุ่นต่างๆ ตามปีที่ออกด้วยสีของกล่องรองเท้าที่แตกต่างกันออกไป

การเกิดของ Nike ​SB นั้นทำให้ Nike Dunk กลับมาได้รับความนิยมสูงมากๆ รองเท้าบางคู่มีคนมารอต่อแถวมากมาย บางคู่ถึงขนาดก่อให้เกิดจราจล อย่างกรณีของ Nike Dunk Low Pro SB ‘Pigeon’ ในปี 2005 ที่ออกแบบโดย Jeff Staple และวางจำหน่ายที่ร้านของเขาเองที่นิวยอร์ก โดยวันวางจำหน่ายเกิดการจราจลและกลายเป็นข่าวดังไปทั่วสหรัฐอเมริกา ทุกครั้งที่ Nike Dunk SB ออกวางจำหน่ายจะมีการเข้าแคมป์รอคิวซื้อรองเท้าเสมอ ซึ่งไม่ได้จำกัดแค่เป็นรองเท้าสำหรับสเก็ตเตอร์เท่านั้น แต่ยังเป็นที่ต้องการของบรรดานักสะสมรองเท้าหรือที่เรียกว่า sneakerheads ทั่วโลกด้วย นั่นทำให้ราคาขายต่อในตลาดรีเซลถีบตัวสูงขึ้น โดยเฉพาะรองเท้าบางคู่ที่ผลิตมาจำนวนน้อยหรือมีกระแสความนิยมสูง

สำหรับบ้านเรานั้น กระแสความนิยมเกิดขึ้นในช่วงปี 2006 ที่ถือเป็นครั้งแรกที่ร้านสเก็ตช็อป Preduce วางจำหน่ายรองเท้า Nike Dunk SB Low SBTG ที่ออกแบบโดยศิลปินชาวสิงคโปร์ชื่อ Mark Ong และถือเป็นปรากฏการณ์ครั้งแรกในประเทศไทยที่มีคนมาต่อคิวข้ามคืนเพื่อรอซื้อรองเท้าคู่ดังกล่าว จนกลายเป็นข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ ซึ่งตอนนั้นมองว่าเป็นเรื่องแปลกประหลาด เพราะในช่วงเวลาดังกล่าวสนีกเกอร์คัลเจอร์ในบ้านเราจำกัดอยู่แค่เฉพาะกลุ่ม ยังไม่ได้รับความนิยมเหมือนในปัจจุบัน

ช่วงยุค 2000s Nike Dunk SB ครองความนิยมไปแทบจะทั้งหมด ลากยาวมาจนช่วงต้นยุค 2010s แต่ในที่สุด Nike SB ก็เสื่อมความนิยมลงอย่างรวดเร็ว เพราะเริ่มขาดความน่าสนใจ และเทรนด์ความนิยมรองเท้าในช่วงเวลานั้นเหล่าบรรดานักสะสมเริ่มให้ความสนใจรองเท้าอย่าง Air Jordan หรือการมาของ Adidas Yeezy ทำให้คนเริ่มอิ่มตัวกับ Nike SB รองเท้าที่เคยเป็นของหายากหรือเป็นที่ต้องการกลับไม่ได้ถูกพูดถึงมากนักจนกระแสเงียบหายไปในที่สุด ช่วงเวลานั้น Nike เองก็ออกรองเท้า Nike Dunk สำหรับ sportswear หรือหมวดไลฟ์สไตล์ทั่วไปบ้างประปราย แต่ก็ไม่ได้ถูกพูดถึงหรือเป็นที่ต้องการมากสักเท่าไหร่นัก ในที่สุด Nike Dunk ก็เลือนหายไปตามเทรนด์แฟชั่นรองเท้าที่เปลี่ยนแปลงไปอีกครั้งหนึ่ง

จนมาถึงช่วงราวๆ ปี 2016-2017 Nike Dunk ก็เริ่มกลับมาเป็นกระแสรองเท้าวินเทจ โดยเฉพาะรองเท้าในยุค 80s ที่เริ่มต้นมาจาก Air Jordan และลามไปถึง Nike Dunk ในช่วงดังกล่าวบรรดาคนที่มีอิทธิพลในโลกแฟชั่นและสนีกเกอร์คัลเจอร์ต่างทยอยใส่รองเท้า Nike Dunk Vintage ไม่ว่าจะเป็น Virgil Abloh จาก Louis Vuitton หรือ Kim Jones จาก Dior เป็นต้น

ในปี 2017 COMME des GARÇONS แบรนด์ตำนานจากญี่ปุ่นออกรองเท้า Nike Dunk High ที่เปิดผนังด้านข้างด้วยวัสดุพลาสติกใส สร้างกระแสให้ Nike Dunk กลับมาเป็นที่สนใจและถูกพูดถึงอีกครั้ง เช่นเดียวกับ Nike SB ที่เริ่มกลับมาได้รับความสนใจอีกครั้งจากบรรดาเซเลบริตี้ต่างๆ โดยเฉพาะแรปเปอร์ชื่อดัง Travis Scott และภรรยา Kylie Jenner ที่เริ่มต้นใส่ Nike Dunk SB รุ่นต่างๆ ให้เห็นบ่อยมากขึ้น รวมไปถึง ​collaboration พิเศษต่างๆ ที่ Nike SB ทยอยออกมาให้เห็นอยู่เรื่อยๆ 

Nike Dunk เริ่มกลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งในปี 2019 จากการที่ Virgil Abloh นำกลับมาทำใหม่อีกครั้งในเวอร์ชั่นของ Off-White ที่เป็นแบรนด์ของตนเอง โดยนำเอาคู่สีที่เคยได้รับความนิยมในอดีตในคอลเลกชั่น Be True to Your School รวมไปถึง Nike เองที่นำหนึ่งในรองเท้า Nike Dunk Low เวอร์ชั่น CO.JP ที่ได้รับความนิยมและเป็นที่ต้องการอย่างมากอย่าง Viotech กลับมาอีกครั้งเช่นกัน

ในปี 2020 ถือเป็นการกลับมาอย่างยิ่งใหญ่ของโมเดล Nike Dunk เมื่อถึงวาระครบรอบ 35 ปีของรองเท้าโมเดลนี้

โดย Nike เริ่มส่งสัญญาณมาตั้งแต่ปลายปีก่อนหน้า รองเท้า Nike SB กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งจากการ collaboration กับ Travis Scott ส่งอานิสงส์ให้บรรดารองเท้าเก่าๆ ที่เคยหมดความนิยมกลับมาได้รับความสนใจ ทำให้ราคาในตลาดรีเซลของรองเท้ารุ่นนี้ถีบตัวสูงขึ้นอีกครั้ง และส่งผลให้รองเท้า Nike Dunk SB รุ่นใหม่ๆ ที่ออกวางจำหน่ายขายหมดแทบจะทันที

เช่นเดียวกับฝั่ง Nike Sportswear ไลน์รองเท้าในหมวดแฟชั่นไลฟ์สไตล์ที่นำรองเท้า Nike Dunk สีคลาสสิกในอดีตรุ่นเก่าๆ กลับมาวางจำหน่ายอีกครั้ง เช่น Nike Dunk ‘Be True to Your School’ แพ็กที่มาในฟอร์มโลว์ท็อปหรือ Nike Dunk Low ‘Ugly Duckling Pack’ ที่เป็นรองเท้าในไลน์ CO.JP ก็กลับมาวางจำหน่ายอีกครั้งในปีนี้เช่นกัน รวมไปถึง ​collaboration ใหม่ๆ ที่ Nike ทำงานร่วมกับดีไซเนอร์และแบรนด์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น ​​COMME des GARÇONS, Cactus Plant Flea Market, Ambush และยังรวมไปถึงการอัพเดตดีไซน์ใหม่ของ Nike Dunk อีกครั้งด้วยเช่นกัน ซึ่งกระแสความนิยมดังกล่าวไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงง่ายๆ เร็วๆ นี้อย่างแน่นอน

คงปฏิเสธไม่ได้ว่า Nike Dunk เป็นรองเท้าที่อยู่ในทุกยุคทุกสมัย มีส่วนร่วมและมีอิทธิพลต่างๆ มากมายในหลากหลายวัฒนธรรม จากรองเท้าบาสเก็ตบอลยุค 80s จนกลายมาเป็นที่ยอมรับในโลกของสเก็ตบอร์ดและแฟชั่นในปัจจุบัน จนวันนี้ดีไซน์อมตะกว่า 35 ปีก็ยังคงก้าวเดินทางต่อไปไม่มีหยุดยั้ง ในฐานะของไอคอนที่ครองใจคนทั่วโลก

The post Nike Dunk หนึ่งในสนีกเกอร์ระดับไอคอนที่ขายดีที่สุดในโลกจากยุค 80s appeared first on a day magazine.

แรกเริ่มเดิมทีสตาร์กทำธุรกิจเครื่องหนังมาก่อน โดยในปี 1988 สตาร์กและ John Bowman เริ่มต้นธุรกิจจากโรงรถของพวกเขาในแอลเอ ณ เวลานั้นโบว์แมนทำธุรกิจผลิตเครื่องหนัง และสตาร์กเป็นตัวแทนขายเครื่องหนังเกรดพรีเมียม ทั้งสองคนชื่นชอบการขี่รถมอเตอร์ไซค์ และเห็นว่าในตลาดตอนนั้นยังไม่มีเสื้อแจ็กเก็ตหนังที่พวกเขาชื่นชอบเลย พวกเขาจึงเริ่มต้นตัดเย็บเสื้อแจ็กเก็ตหนังสำหรับขี่มอเตอร์ไซค์ในแบบฉบับของตัวเอง ก่อนที่จะชวน Leonard Kamhout ซึ่งเป็นช่างทำเครื่องประดับเงินเข้ามาร่วมธุรกิจกัน

ทั้งสามคนเริ่มต้นตัดเย็บเสื้อผ้าหนังสำหรับตัวเองและเพื่อนๆ ที่อยู่ในแก๊งมอเตอร์ไซค์ด้วยกัน โดยสตาร์กทำหน้าที่เสาะหาวัตถุดิบต่างๆ ในขณะที่โบว์แมนดูแลเรื่องการผลิต และ Kamhout ที่เป็นช่างเครื่องประดับเงินดูแลในส่วนเครื่องประดับรวมถึงชิ้นส่วนฮาร์ดแวร์ต่างๆ อย่างเช่น กระดุมและซิปที่ทำจากเงินแท้ แล้วคอลเลกชั่นแรกของพวกเขาก็ถือกำเนิดขึ้น

ณ ช่วงเวลานั้นพวกเขายังไม่มีชื่อแบรนด์แต่อย่างใด แต่เสื้อผ้าชุดหนังที่ทำออกมาได้รับความนิยมอย่างมากในกลุ่มคนที่รักมอเตอร์ไซค์ เพราะนอกจากจะตอบโจทย์การใช้งานแล้ว เสื้อผ้าของพวกเขายังมีสไตล์ที่ดีและคุณภาพสูง แตกต่างจากสินค้าที่มีขายในตลาด จนทำให้ไปเตะตาทีมงาน costume designer ของภาพยนตร์เรื่อง Chopper Chicks in Zombietown (ภาพยนตร์คอมเมดี้-สยองขวัญเกรด B ที่ฉายในปี 1989 กำกับโดย Dan Hoskins และแสดงนำโดย Billy Bob Thornton) เลือกเสื้อผ้าของพวกเขาไปใช้ในภาพยนตร์ดังกล่าว และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ผลักดันพวกเขาที่ไม่มีประสบการณ์ใดๆ เลยเกี่ยวกับแฟชั่นให้ก้าวย่างเข้าสู่โลกแฟชั่น และเป็นจุดเริ่มต้นของแบรนด์ Chrome Hearts 

ที่มาของชื่อ Chrome Hearts นั้น สตาร์กได้ไอเดียมาจากชื่อหนังอย่างไม่เป็นทางการของ ​​​Chopper Chicks in Zombietown สิ่งที่ทำให้ Chrome Hearts เป็นที่รู้จักในวงกว้างมากขึ้นมาจากหนึ่งในนักแสดงหญิงของหนังเรื่องดังกล่าว ที่ได้แนะนำสตาร์กให้รู้จักกับ Steve Jones แฟนของตนเองซึ่งเป็นมือกีตาร์ของวง Sex Pistols ซึ่งสุดท้ายกลายมาเป็นแฟนตัวยงของแบรนด์ โจนส์เริ่มใส่เสื้อผ้าแบรนด์ของสตาร์กบนเวทีตอนทัวร์คอนเสิร์ต และ Chrome Hearts ก็เริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นในแวดวงดนตรีร็อก 

ในเวลาต่อมาสตาร์กและหุ้นส่วนตัดสินใจเปิดร้าน Chrome Hearts แห่งแรกขึ้นที่ย่าน Skid Row ในแอลเอ ลูกค้าของ ​Chrome Hearts มีมากมาย โดยเฉพาะบรรดาศิลปินวงร็อกชื่อดัง เช่น Lenny Kravitz, Guns N’ Roses, Mötley Crüe, Aerosmith, Cher และอื่นๆ อีกมากมาย แทบจะกล่าวได้ว่าเสื้อผ้าและเครื่องประดับของ Chrome Hearts กลายเป็นเครื่องแต่งกายยอดนิยมของชาวร็อกในช่วงเวลานั้นไปเลย

ปี 1992 สตาร์กได้รับการเสนอรางวัลจากสมาคมออกแบบแฟชั่นของอเมริกา (CFDA : The Council of Fashion Designers of America) ในหมวด Best Accessories Designer ซึ่งทำให้แบรนด์ได้รับการพูดถึงในชั่วข้ามคืนและกลายเป็นแบรนด์ยอดนิยมในหมู่เซเลบริตี้และดารานักร้องชื่อดังมากยิ่งขึ้นไปอีก สิ่งที่น่าสนใจคือสตาร์กกลับไม่รู้ด้วยซ้ำว่า CFDA คืออะไร และไม่ได้สนใจว่ารางวัลดังกล่าวมีประโยชน์อะไร

จุดเปลี่ยนสำคัญของสตาร์กและ Chrome Hearts เกิดขึ้นในปี 1994 เมื่อสตาร์กตัดสินใจซื้อหุ้นที่เหลือจากหุ้นส่วนทั้งสองคนที่เริ่มต้นทำธุรกิจขึ้นมาด้วยกันเพื่อเป็นเจ้าของเพียงผู้เดียว หลังจากนั้นสตาร์กได้พบกับ Laurie Lynn ผู้เป็น art director ที่มาว่าจ้างให้สตาร์กออกแบบคอลเลกชั่นชุดว่ายน้ำที่ทำจากหนัง ทั้งคู่ตกหลุมรักกันและใช้เวลาแค่ 2-3 เดือนก่อนจะตัดสินใจแต่งงานและลินน์ได้เข้าร่วมเป็นหุ้นส่วนธุรกิจ เธอมีบทบาทในการบริหารแบรนด์อย่างเป็นทางการโดยดูแลทั้งเรื่องของภาพลักษณ์ของแบรนด์ การตลาด การประชาสัมพันธ์ และส่วนอื่นๆ

Chrome Hearts เติบโตมากขึ้นเรื่อยๆ นอกเหนือไปจากบรรดาสินค้าที่เป็นเครื่องหนังแล้ว เครื่องประดับเงินสเตอร์ลิง 925 รมดำได้กลายมาเป็น ‘สินค้าหลัก’ ที่แบรนด์โฟกัสและเป็นสินค้าที่ทำให้ Chrome Hearts เป็นที่รู้จักในวงกว้าง โดยเฉพาะในแวดวงแฟชั่นฮอลลีวูด ส่วนหนึ่งเป็นเพราะลินน์วางแผนการตลาดและประชาสัมพันธ์ได้ดี ในขณะที่สตาร์กเองก็เริ่มสนใจที่จะแตกไลน์ทำสินค้าในรูปแบบอื่นๆ เช่น เฟอร์นิเจอร์และของตกแต่งบ้าน แม้กระทั่งสินค้าประเภท ​customize ที่มีคนมาว่าจ้างพิเศษ เช่น การออกแบบตกแต่งภายในห้องโดยสารเครื่องบินเจ็ตส่วนตัว หรือโต๊ะพูลที่ออกแบบพิเศษ เป็นต้น

ในปี 1996 สตาร์กขยายอาณาจักร Chrome Hearts ของเขาด้วยการเปิดร้าน flagship store ของแบรนด์อย่างเป็นทางการที่นิวยอร์ก มีการตกแต่งร้านที่แตกต่างจากสาขาแอลเอด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่สั่งทำขึ้นมาโดยเฉพาะ และมีสินค้าเอกซ์คลูซีฟเฉพาะสาขานี้เท่านั้น จนกลายเป็นร้านยอดนิยมที่ทุกคนต้องไปเยือน บุคคลที่มีชื่อเสียงอย่าง Rei Kawakubo, Karl Lagerfeld และ Tom Ford ก็เป็นลูกค้าประจำของ Chrome Hearts 

หลังจากนั้น Chrome Hearts มีสาขาต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย และสตาร์กตัดสินใจเปิดร้านสาขานอกอเมริกาเป็นครั้งแรกที่โตเกียวในปี 1999 ซึ่งการที่ ​Chrome Hearts เป็นที่รู้จักในญี่ปุ่น ส่วนหนึ่งต้องยกความดีความชอบให้กับ Rei Kawakubo แห่ง COMME des GARÇONS ที่เป็นแฟนพันธุ์แท้ของแบรนด์นี้ตั้งแต่แรกๆ และเป็นตัวเธอเองที่นำ Chrome Hearts ไปเปิดตลาดที่ญี่ปุ่น ก่อนจะเริ่มเป็นที่รู้จักในวงกว้างและได้รับความนิยมอย่างสูงในตลาดฝั่งเอเชีย 

ด้วยสไตล์เสื้อผ้าแบบ​ร็อกแอนด์โรลในแบบฉบับฮอลลีวูดของ Chrome Hearts ทำให้ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ โดยมีดารานักร้องชื่อดังมากมายสวมใส่ สิ่งหนึ่งที่ทำให้ Chrome Hearts ได้รับการพูดถึงและยอมรับคือคุณภาพของสินค้า ผลิตภัณฑ์ของ Chrome Hearts ทำด้วยมือทุกชิ้น มีความสวยงามประณีตสูง และมีการนำวัสดุที่มีความหลากหลายมาใช้ ไม่ว่าจะเป็นทอง ไทเทเนียม หิน และอัญมณีต่างๆ ปัจจุบัน Chrome Hearts มีสาขาตามหัวเมืองใหญ่ๆ ทั่วโลกมากมาย เช่น ลอสแอนเจลิส, นิวยอร์ก, ไมอามี, ลาสเวกัส, ฮาวาย, ลอนดอน, ปารีส, โตเกียว, ฮ่องกง, โซล และปักกิ่ง เป็นต้น

โปรเจกต์ ​​collaboration ไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับ Chrome Hearts เพราะทำงานในลักษณะนี้มานานแล้ว ในปี 2002 Chrome Hearts เซ็นสัญญาร่วมกับวงร็อกในตำนานอย่าง The Rolling Stones มีการออกแบบเสื้อผ้าสำหรับสมาชิกในการทัวร์คอนเสิร์ตของวง รวมไปถึงออกแบบคอลเลกชั่นเสื้อผ้าเครื่องประดับที่นำเอาโลโก้ของวงอย่าง tongue and lips มาใช้ ทั้งๆ ที่สตาร์กไม่เคยพบสมาชิกวงเลยสักครั้ง ไฮไลต์ของ collaboration นี้คือเข็มขัดทองฝังเพชรมูลค่า 40,000 เหรียญสหรัฐฯ ที่ทำขึ้นมาพิเศษเพื่อนักร้องอย่าง Mick Jagger ซึ่งคอลเลกชั่นนี้ได้รับความนิยมและประสบความสำเร็จอย่างสูง ตามมาด้วย ​​collaboration ที่ทำร่วมกับแบรนด์แฟชั่นต่างๆ มากมาย เช่น COMME des GARÇONS ในปี 2004, Yves Saint Laurent ในปี 2006 (ช่วงก่อนที่ Hedi Slimane จะเข้ามาปรับภาพลักษณ์ของแบรนด์) หรือ Rick Owens ในปี 2012 ทำงานร่วมกับแบรนด์เครื่องแก้วคริสตัล Baccarat ในปี 2010, แบรนด์กีฬายักษ์ใหญ่อย่าง Adidas ในปี 2016, แบรนด์สตรีทแวร์ชื่อดังอย่าง A Bathing Ape ในปี 2009 และ Off-White ในปี 2018 เป็นต้น

สตาร์กให้มุมมองในการทำ collaboration กับแบรนด์ต่างๆ เอาไว้ว่า เขามองในแง่ของ ‘การทำงานร่วมกับเพื่อน’ มากกว่าที่จะมองในแง่ธุรกิจ ซึ่งบรรดา ​​​​collaborators ทั้งหลายที่ทำงานร่วมกับ ​Chrome Hearts ต่างเป็นเพื่อนสนิทของครอบครัวสตาร์กทั้งนั้น และเขาเชื่อในสัญชาตญาณของตัวเองมากกว่า ถ้าสิ่งที่พวกเขากำลังจะทำมันน่าสนใจ สิ่งที่สตาร์กให้ความสำคัญมากที่สุดคืองาน craftsmanship ประณีตชั้นสูง ความซื่อสัตย์ และคอนเนกชั่น ซึ่งถ้าปัจจัยต่างๆ ครบถ้วน ไม่ว่าจะใช้เวลานานแค่ไหนหรืองานมีความซับซ้อนมากกว่าปกติเพียงใด เขาจะให้ความสำคัญกับมันเต็มที่ ไม่ใช่แค่การเอาโลโก้ทั้งสองแบรนด์มาแปะแล้วก็จบแค่นั้น เพราะนั่นคือมาตรฐานของ Chrome Hearts นั่นเอง

ความเฉพาะตัวอีกอย่างของ Chrome Hearts คือสินค้าทุกชิ้นจะออกมาจากแคมปัสที่ตั้งอยู่ในฮอลลีวูดขนาด 250,000 ตารางฟุต ซึ่งแคมปัสนี้ประกอบไปด้วยตึกต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นโรงงานที่แยกเป็นสัดส่วนตามประเภทของสินค้า เฟอร์นิเจอร์ เครื่องหนัง เครื่องประดับ งานพิมพ์และย้อมผ้า แว่นกันแดด หรือแม้กระทั่งน้ำหอม

ถึงแม้ว่า ​​Chrome Hearts จะประสบความสำเร็จ แต่แบรนด์เองก็ยังมีปัจจัยที่ขาดหายไปอยู่สองส่วนหลักๆ คือการประชาสัมพันธ์และ E-Commerce โดยแม้จะออกคอลเลกชั่นเสื้อผ้า Ready-to-wear สองครั้งต่อปี รวมไปถึงสินค้าเอกซ์คลูซีฟต่างๆ เฉพาะสาขามากมาย แต่แบรนด์เองไม่เคยร่วมงานแฟชั่นวีค หรือไม่แม้แต่จะมี lookbook ประจำซีซั่นเลยสักครั้ง แม้ว่าแบรนด์จะทำนิตยสารของตัวเองแต่ถูกจำกัดให้วางในร้านเพียงเท่านั้นและขาดความสม่ำเสมอ จนกระทั่ง Jesse Jo ลูกสาวคนโตก้าวเข้ามารับผิดชอบ (ปัจจุบันเธอเป็น Vice President ของแบรนด์) และเริ่มเปลี่ยนแปลงทัศนคติของทั้งสองคน โดยเริ่มให้ความสำคัญกับสื่อต่างๆ และการประชาสัมพันธ์ รวมไปถึงให้ความสำคัญกับช่องทางออนไลน์ ทำให้แบรนด์เติบโตขึ้นไปอีกในวงกว้างและมีฐานลูกค้าเพิ่มมากขึ้นทั่วโลก โดยเฉพาะกลุ่มลูกค้าแฟชั่นที่มีกำลังซื้อสูงและวัยรุ่นที่ชื่นชอบแบรนด์

ในขณะที่สตาร์กและลินน์อาจจะดูแลบรรดาลูกค้าเก่าแก่และเซเลบริตี้ชื่อดังมากมายตั้งแต่แรกเริ่ม แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าโจคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จในการนำ ​​Chrome Hearts ให้เข้าไปอยู่ในลิสต์แบรนด์ยอดนิยมในหมู่คนรุ่นใหม่ รวมถึงการปรับตัวให้เข้ากับโลกยุคปัจจุบัน ทั้งการเลือกทำประชาสัมพันธ์ที่ตรงกลุ่มเป้าหมาย เลือกทำงานกับเพื่อนสนิทของเธออย่าง Bella Hadid ที่ออกคอลเลกชั่นเสื้อผ้าและเครื่องประดับด้วยกันในปี 2017 และกลายมาเป็นหน้าตาให้กับแบรนด์ รวมไปถึงการทำงานร่วมกับหนึ่งในผู้ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในกลุ่มแฟชั่นคนรุ่นใหม่อย่าง Virgil Abloh หลายต่อหลายครั้ง ด้วยความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน เวอร์จิลถึงกับเลือกที่จะเปิดตัวคอลเลกชั่นแรกของเขาในฐานะ artistic director ของ Louis Vuitton ที่ร้าน Chrome Hearts สาขา Madison Avenue ในนิวยอร์กโดยเฉพาะ การปรับเปลี่ยนทิศทางแบรนด์ด้วยฝีมือของโจทำให้ ​​Chrome Hearts เดินทางไปหากลุ่มลูกค้าใหม่ที่มีอิทธิพลต่อโลกแฟชั่น

สิ่งพิเศษอีกอย่างคือสามีภรรยาสตาร์กพยายามที่จะนำเสนอไลฟ์สไตล์ของ Chrome Hearts ผ่านการตกแต่งร้านตามสาขาต่างๆ ที่แตกต่างกันแทบจะสิ้นเชิง ไม่ว่าจะเป็นเฟอร์นิเจอร์ที่สั่งทำพิเศษขึ้นมาทุกชิ้นโดยเฉพาะ และเชื่อมโยงกับภูมิสถาปัตย์ของร้าน รวมไปถึงสินค้าแบบพิเศษที่เลือกวางจำหน่ายเฉพาะบางสาขานั้นๆ ด้วยเช่นกัน ยกตัวอย่างเช่น สาขา West Village ที่มีการออกแบบที่ค่อนข้างโมเดิร์นทันสมัย เพราะกลุ่มลูกค้าที่มาสาขานี้ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่น นอกจากนั้นยังวางขายคอลเลกชั่นที่ทำร่วมกับ Off-White ที่สาขานี้เช่นเดียวกัน แสดงให้เห็นว่าการเลือกสมรภูมิและสินค้าที่ใช่และตรงตามความต้องการของกลุ่มเป้าหมายเป็นสิ่งที่ ​Chrome Hearts ให้ความสำคัญอย่างมาก สินค้าของ Chrome Hearts จึงเป็นที่ชื่นชอบโดยเฉพาะกลุ่มคนระดับ Global Fashion Icon อย่าง Karl Lagerfeld, Rei Kawakubo, Tom Ford, Lenny Kravitz และ G-Dragon เป็นต้น

สตาร์กเคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่า เขามองแบรนด์ Chrome Hearts อยู่ในระดับเดียวกับแบรนด์เก่าแก่ร้อยปีอย่าง Hermes หรือ ​​CHANEL ซึ่งเป็นแบรนด์ที่มีลักษณะเป็นธุรกิจครอบครัว และพยายามจะรักษา Chrome Hearts ให้เป็นอย่างนั้นในรุ่นต่อๆ ไป ด้วยสไตล์แบบฮอลลีวูดร็อกที่ยังคงให้ความสำคัญกับงาน craftsmanship ระดับสูง และความหรูหราในสไตล์อเมริกันที่ยังคงทรงพลังและยิ่งใหญ่สืบต่อไป

The post Chrome Hearts : อาณาจักรเครื่องเงินสไตล์กอทิกที่เริ่มต้นจากโรงรถและดำเนินธุรกิจในแบบครอบครัวสู่แบรนด์ขวัญใจของ Karl Lagerfeld และ Rei Kawakubo appeared first on a day magazine.

Kapital คือแบรนด์ที่หลอมรวมวัฒนธรรมจากฝั่งตะวันตกผสมผสานกับวิถีชีวิตของชาวตะวันออก จนกลั่นออกมาเป็นสไตล์เสื้อผ้าเฉพาะตัวที่ยากจะมีใครลอกเลียนแบบได้

จุดเริ่มต้นของแบรนด์ Kapital นั้นมาจากคู่หูพ่อลูก Toshikiyo Hirata และ Kiro Hirata ในปี 1984 แต่ก่อนหน้าที่จะเป็น Kapital อย่างทุกวันนี้โทชิกิโยะเริ่มต้นมาจากการที่ตัวเองไม่มีพื้นฐานด้านการออกแบบหรือการผลิต สมัยที่ยังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยในเมือง Kobe เจ้าตัวให้ความสนใจและศึกษาเรื่องราวเกี่ยวกับคาราเต้ จนได้มีโอกาสเดินทางไปฝึกสอนวิชาคาราเต้ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ทำให้โทชิกิโยะได้รู้จักกางเกงยีนส์ของอเมริกันเป็นครั้งแรก

หลังจากเดินทางกลับญี่ปุ่น โทชิกิโยะย้ายไปอยู่ที่เมือง Kojima จังหวัด Okayama ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นเมืองหลวงของยีนส์เดนิม และเริ่มต้นก่อตั้งแบรนด์ Kapital ขึ้นมา โดยมาจากการผสมกันของคำว่า Capital ที่หมายถึง ‘เมืองหลวง’ และตัวอักษร K ที่เป็นตัวอักษรแรกของเมือง Kojima ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็น ‘เมืองหลวงของเดนิม’ นั่นเอง

โทชิกิโยะเริ่มต้นศึกษากระบวนการผลิตต่างๆ ของยีนส์เดนิมและเรื่องธุรกิจในส่วนอื่นๆ ก่อนที่จะก่อตั้งโรงงานของเขาเองในปี 1984 โดยเริ่มต้นจากการ reproduce ยีนส์อเมริกันเหมือนแบรนด์เดนิมอื่นๆ ของญี่ปุ่นที่เริ่มต้นจากการได้รับอิทธิพลมาจากวัฒนธรรมตะวันตก และเริ่มมีหน้าร้านของตัวเองในปี 1995 โดยขายเดนิมและเสื้อผ้าวินเทจ จนกระทั่งในปีต่อมาโทชิกิโยะก็ออกวางจำหน่ายไลน์ยีนส์เดนิมของตัวเองภายใต้รหัส ‘TH’ 

แต่จุดเปลี่ยนแปลงของ Kapital ที่กลายเป็นอย่างทุกวันนี้มีอิทธิพลหลักมาจากลูกชายชื่อคิโระ เมื่อคิโระอายุ 18 ปี เขาตัดสินใจเดินทางไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกาในสายศิลปะ หลังจากเดินทางกลับมาญี่ปุ่นในปี 1996 คิโระเริ่มต้นทำงานในตำแหน่ง Apparel Designer ให้กับแบรนด์ที่เป็นที่รู้จักกันอย่างดีชื่อ 45RPM โดยสไตล์เสื้อผ้าของ 45RPM นั้นเป็น Americana Inspried ที่มีโครงสร้างเสื้อผ้าที่สวยงามและงานย้อมครามที่สุดยอด การทำงานกับ 45RPM นี่เองที่ได้หล่อหลอมและขัดเกลาความสามารถในด้านการออกแบบและประสบการณ์ต่างๆ ของคิโระ จนกระทั่งในปี 2002 เขาตัดสินใจลาออกจาก 45RPM แล้วกลับมาสานต่อธุรกิจของพ่อและเริ่มต้นเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ของ Kapital ใหม่ร่วมกัน

สไตล์เสื้อผ้าของ Kapital นั้นคือ Americana Vintage ที่ได้รับการยอมรับนับถือในแวดวงเสื้อผ้า Heritage ในระดับ Niche Brand ซึ่งยังคงให้ความเคารพรากเหง้าดั้งเดิมอย่างสูงเอาไว้ด้วยการผสมผสานเอาสไตล์เสื้อผ้าในแบบอเมริกันเข้ากับเทคนิคปะชุนผ้าโบราณของญี่ปุ่นอย่าง Sashiko ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของคนญี่ปุ่นยุคก่อน โดยแบรนด์เลือกใช้แพตเทิร์นโบราณจากชาวนาทางชนบทตอนเหนือของญี่ปุ่นในช่วงศตวรรษที่ 17 มาทำให้กลายเป็นงานศิลปะชั้นสูงมากกว่าแค่งานปะชุนผ้าธรรมดาเท่านั้น เช่นเดียวกับเทคนิคการตัดต่อผ้าที่รู้จักกันในชื่อ Boro ที่เลือกใช้รูปแบบผ้าที่แตกต่างกันและการสร้างเลเยอร์ผ้าที่มีความสลับซับซ้อนและมีเอกลักษณ์พิเศษในแต่ละชิ้น นอกจากนั้นยังมีการนำภูมิปัญญาอื่นๆ มาประยุกต์ใช้ เช่น การย้อมผ้าและเทคนิคพิเศษต่างๆ

ที่สำคัญในทุกๆ คอลเลกชั่นของ Kapital จะมีการนำเอาผ้าเช็ดหน้าวินเทจ (Bandanna) มาใช้ในการออกแบบเสมอๆ จนกลายมาเป็นอีกหนึ่งเอกลักษณ์ของแบรนด์ที่มีให้เห็นในทุกๆ คอลเลกชั่น ด้วยความที่เจ้าตัวหลงใหลและเก็บสะสมผ้าเช็ดหน้าเก่า โดยเฉพาะผ้าเช็ดหน้าแบรนด์ Elephant (แบรนด์ผ้าเช็ดหน้าสัญชาติอเมริกันที่ก่อตั้งขึ้นโดย Davis and Catterall ในช่วงต้นยุค 19s) และศึกษาลงลึกถึงประวัติความเป็นมาของผ้าเช็ดหน้าวินเทจดังกล่าว จนกระทั่งเปิดพิพิธภัณฑ์ที่เกี่ยวกับผ้าเช็ดหน้าวินเทจโดยเฉพาะชื่อ The Elephant Brand Bandanna Museum เมื่อปี 2017 ที่ออฟฟิศหลักของ Kapital เมือง Kojima, Okayama โดยภายในพิพิธภัณฑ์เต็มไปด้วยผ้าเช็ดหน้าวินเทจมากมายที่คิโระเก็บรวบรวมไว้ บางชิ้นมีอายุมากกว่า 100 ปี นอกจากนั้นคิโระยังทำแบรนด์ผ้าเช็ดหน้าของตัวเองชื่อ Rat Brand โดยมีสัญลักษณ์เป็นหนูซึ่งมาจาก ‘ปีชวด’ อันเป็นปีเกิดของเจ้าตัว จากความหลงใหลดังกล่าวจึงไม่แปลกใจที่คิโระจะนำเอาผ้า Bandanna มาใช้ในทุกๆ คอลเลกชั่นเสื้อผ้าของ Kapital

ในปี 2010 คิโระได้แตกไลน์เสื้อผ้าเพิ่มเติมโดยใช้ชื่อ Kapital Kountry ด้วยการนำสินค้าของ Kapital ในไลน์ปกติมาทำใหม่อีกครั้ง โดยทั้งหมดเป็น ‘เสื้อผ้าใหม่’ ที่เน้นไปที่การทำให้เสื้อผ้าเหล่านั้นดูเหมือนผ่านการใช้งานมาอย่างยาวนาน ด้วยเทคนิคอย่างการซักผ้าและย้อมผ้า เพื่อทำให้เสื้อผ้าในไลน์ของ Kountry นั้นมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว นอกเหนือไปจากนั้นยังใส่ลูกเล่นอื่นๆ เช่น การปัก​ Smiley Face ด้วยเทคนิคการปักแบบโบราณ หรือจงใจเย็บผ้าให้ดูไม่เรียบร้อยและสอดแทรกอารมณ์ขัน ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้ทำให้เสื้อผ้าของ Kapital Kountry มีความพิเศษเฉพาะที่ดูเหมือนจะผลิตขึ้นมาเพียงชิ้นเดียวในโลก 

ในขณะที่แบรนด์เสื้อผ้าอื่นๆ ต่างพยายามทำให้เสื้อผ้าของตนเองดูเหมือนของวินเทจที่ใส่มานานแล้วแต่ก็ยังคงดูออกว่าจงใจประดิษฐ์ขึ้นมา แต่เสื้อผ้าของ Kapital นั้นกลับทำให้ดูเหมือนผ่านการใช้งานมาอย่างยาวนานจริงๆ ด้วยเทคนิคเฉพาะตัวของแบรนด์

สิ่งที่เป็นแรงบันดาลใจในแต่ละคอลเลกชั่นของ Kapital นั้น คิโระได้มาจากการเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นต่างเมืองหรือต่างประเทศ การพบปะผู้คนจากสถานที่เหล่านั้นส่งผลให้เขาได้นำเอาสิ่งที่ซึมซับมาใช้ในการออกแบบและสร้างธีมหลักของคอลเลกชั่นเสื้อผ้า 

ฉะนั้นเสื้อผ้าในแต่ละคอลเลกชั่นของ Kapital จะมีคอนเซปต์ที่แตกต่างกัน แต่ยังคงอยู่บนพื้นฐานของสไตล์ Americana Heritage รวมไปถึงการถ่ายภาพ Lookbook ในแต่ละซีซั่นด้วย โดยคิโระทำงานร่วมกับ Eric Kvatek ช่างภาพประจำผู้ถ่ายงานให้กับแบรนด์เสมอมาจนถึงปัจจุบัน ซึ่ง Lookbook ของ Kapital นั้นได้กลายมาเป็นอีกหนึ่งจุดขายด้วย 

ในช่วง 3-4 ปีแรกที่เริ่มต้น แบรนด์ Kapital ยังเป็นที่รู้จักเฉพาะกลุ่มภายในประเทศและคนที่สนใจแฟชั่นในแนวนี้เท่านั้น จนกระทั่งปี 2013 ที่คิโระได้ทำเสื้อผ้าพิเศษร่วมกับแบรนด์ Louis Vuitton ในคอลเลกชั่น​ ​Spring/Summer 2013 ซึ่ง Kim Jones ในตอนนั้นยังเป็น Artistic Director ของ Louis Vuitton เป็นคนที่สะสมผ้า Sashiko และ Boro อยู่แล้ว เขาชื่นชอบผลงานของคิโระและ Kapital มากๆ จึงชวนคิโระมาทำงานร่วมกัน และนับตั้งแต่นั้น Cult Brand อย่าง Kapital จึงเป็นที่รู้จักในวงกว้างมากขึ้นในโลกแฟชั่น โดยอีกคนหนึ่งที่มีอิทธิพลทำให้ผู้คนรู้จักแบรนด์มากขึ้นคือนักร้องนักดนตรีชื่อดังอย่าง John Mayer ซึ่งเป็นแฟนตัวยงของแบรนด์นี้ ส่วนศิลปินรายอื่นๆ ที่ชื่นชอบ Kapital และเป็นที่รู้จักก็อย่างเช่น ASAP Rocky หรือ Travis Scott เป็นต้น

ปัจจุบัน Kapital มีร้านทั่วญี่ปุ่น 17 สาขา ซึ่งแต่ละสาขาก็จะมีดีไซน์ร้านที่แตกต่างออกไป โดยแรงบันดาลใจในการออกแบบร้านขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมและภูมิประเทศของเมืองดังกล่าว นอกจากนั้นในแต่ละสาขาก็จะมีสินค้าพิเศษเฉพาะสำหรับสาขานั้นๆ ด้วยความต้องการให้ลูกค้าของ Kapital ได้สัมผัสประสบการณ์พิเศษที่แตกต่างกันออกไปในแต่ละสาขา

สำหรับสินค้าที่กลายมาเป็นไอคอนของแบรนด์ที่น่าสนใจก็เช่น Century Denim ที่สร้างชื่อเสียงให้กับแบรนด์ในวงกว้าง ด้วยความต้องการสร้างยีนส์ที่มีอายุการใช้งานได้ถึง 100 ปี นั่นจึงเป็นที่มาของชื่อรุ่นกางเกงยีนส์ตัวนี้ ที่เป็นกางเกงยีนส์ผ้าดิบขนาด 12 ออนซ์ เย็บปักด้ายในสไตล์ Sashiko ทั้งตัว ที่เมื่อผ่านระยะเวลาการสวมใส่ไปสักพัก ก็จะสร้างเฟดขึ้นมาเป็นพิเศษจากบรรดาด้ายที่ปักลงบนเนื้อผ้าดังกล่าว หรือแจ็กเก็ต ​Ring Coat ที่ได้แรงบันดาลใจมาจากแจ็กเก็ตทหารรุ่น M-65 Field และเสื้อ Peacoat ที่เปลี่ยนฟังก์ชั่นการใช้งานใหม่ที่สามารถเป็นได้ทั้งแจ็กเก็ต เสื้อคลุมและถุงนอนภายในตัวเดียว โดยใช้วัสดุหลากหลายประเภท

สองพ่อลูกอย่างโทชิกิโยะและคิโระเคยกล่าวเอาไว้ว่า ถึงแม้ว่าแบรนด์ Kapital จะมีต้นกำเนิดจากญี่ปุ่น ทั้งการออกแบบและฐานการผลิต รวมไปถึงเทคนิคต่างๆ ที่ใช้ แต่ทั้งคู่ไม่อยากให้คำจำกัดความของแบรนด์ว่าเป็น ‘แบรนด์ญี่ปุ่น’ แต่อยากให้ Kapital เป็นแบรนด์ที่ผสมผสานทั้งวัฒนธรรมของญี่ปุ่นและวัฒนธรรมของชาติอื่นๆ ซึ่งยังคงมีพื้นฐานจากความชอบของสองพ่อลูกที่มีความหลงใหลในสไตล์ Americana และความ Heritage สมัยเก่า โดยให้ความสำคัญต่อการสร้างจุดเด่นที่น่าสนใจและงาน Craftsmanship ระดับสูง ซึ่งถือเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของ Kapital ที่กลายมาเป็นอีกหนึ่ง Cult Brand ระดับ Artisan 

เพียงแค่เห็นก็สามารถรู้ได้ทันทีว่าเสื้อผ้าที่ใส่นั่นคือ Kapital

The post Kapital : Cult Brand ที่หลอมวัฒนธรรมตะวันตกและรวมวิถีชีวิตตะวันออก เสื้อผ้าใหม่ที่ทำให้ดูเก่า และงาน Artisan ระดับพระเจ้า appeared first on a day magazine.

มีแบรนด์เฟอร์นิเจอร์อเมริกันแบรนด์หนึ่งจากแคลิฟอร์เนียที่นำเสนอไลฟ์สไตล์เฟอร์นิเจอร์ในรูปแบบที่แตกต่างออกไป ด้วยการทำงานในรูปแบบ Collaboration ร่วมกับศิลปินแขนงต่างๆ ทั้ง Contemporary Art, Modern Art หรือ Street Art รวมไปถึงแบรนด์แฟชั่นต่างๆ ทั้งเสื้อผ้า รองเท้า แว่นตา แม้กระทั่งช่างสัก ด้วยการนำเสนอผ่านฟอร์มของ ‘เก้าอี้ไฟเบอร์กลาส’ แบรนด์ที่ว่าก็คือ Modernica 

Modernica เป็นแบรนด์เฟอร์นิเจอร์และของแต่งบ้านที่มีต้นกำเนิดมาจากแคลิฟอร์เนียตอนใต้ ก่อตั้งขึ้นในปี 1989 โดยสองพี่น้อง Frank และ Jay Novak ในช่วงกระแสของ North American Modernism กำลังเติบโตและได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ด้วยจุดมุ่งหมายที่ต้องการนำเสนอไลฟ์สไตล์และความโมเดิร์นในสไตล์แคลิฟอร์เนียให้คงอยู่ตลอดไป ด้วยดีไซน์ที่มีเส้นสายสะอาดและเรียบง่าย วัสดุคุณภาพสูงที่มีความทนทาน มีฟังก์ชั่นการใช้งานที่เหมาะสม เข้าถึงได้ง่าย และยังเป็นบริษัทอเมริกันเจ้าแรกๆ ที่นำเฟอร์นิเจอร์ในสไตล์ช่วงกลางศตวรรษ (Mid-Century) กลับมาทำใหม่อีกครั้งในแบบฉบับของตัวเอง

สิ่งที่ทำให้ Modernica เป็นที่รู้จักในวงกว้างคือการที่บริษัทถือครองเครื่องอัดโมลและขึ้นรูปทรงเก้าอี้ไฟเบอร์กลาสที่เคยถูกใช้งานโดยบริษัท Zenith Plastics ซึ่งเคยผลิตเก้าอี้ไฟเบอร์กลาสให้กับดีไซเนอร์ชาวอเมริกันชื่อดัง Charles Eames ภายใต้แบรนด์ Herman Miller ตั้งแต่ปี 1948 โดยเครื่องอัดโมลและขึ้นรูปทรงเก้าอี้ไฟเบอร์กลาสดังกล่าว ณ ปัจจุบันมีอยู่เพียงเครื่องเดียวในโลกเท่านั้น และที่ผ่านมาก็เคยผลิตเก้าอี้ ​Eames Chair ภายใต้ชื่อแบรนด์ Herman Miller มามากกว่าแสนตัว จนกระทั่ง Herman Miller ยกเลิกสายการผลิตเก้าอี้ในตระกูล Eames ดังกล่าวในช่วงปลายยุค 80s และเครื่องดังกล่าวได้ตกมาอยู่ในมือของ Frank และ Jay ณ โรงงานของ Modernica นี่เอง

ภายในพื้นที่ 5 เอเคอร์ของ Modernica ใน L.A. ประกอบไปด้วยโรงงานที่แยกประเภทของสินค้าภายใต้แบรนด์อย่างชัดเจน สินค้าต่างๆ ของ Modernica ก็คือบรรดาเฟอร์นิเจอร์ของแต่งบ้านที่มีกลิ่นอายของความเป็นโมเดิร์นแคลิฟอร์เนียอย่างชัดเจน โดยสินค้ามีมากมายหลายรูปแบบไม่ว่าจะเป็นงานไม้อย่างโต๊ะ เก้าอี้ประเภทต่างๆ ทั้งอินดอร์และเอาต์ดอร์ ตู้เก็บของและชั้นวางของ โคมไฟและเครื่องใช้ประเภทอื่นๆ อีกทั้งเฟอร์นิเจอร์ต่างๆ พวกนี้ยังผลิตในรูปแบบ one by one นอกจากนั้นยังมีงานเซรามิกประเภทต่างๆ ภายใต้ชื่อ Case Study และสิ่งที่สร้างชื่อให้​ Modernica มากที่สุดก็คือเก้าอี้ไฟเบอร์กลาสรุ่น Side Shell Chair

สำหรับเก้าอี้ไฟเบอร์กลาสรุ่น Side Shell Chair นั้น ทาง Modernica นำกลับมาผลิตใหม่ในปี 2000 หลังจากที่ Frank และ Jay ได้เครื่องอัดโมลดังกล่าวมาครอบครอง โดยทั้งคู่พยายามรักษารูปแบบในการผลิตเก้าอี้ไฟเบอร์กลาสดังกล่าวให้ใกล้เคียงต้นแบบดั้งเดิมมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นการใช้วัตถุดิบดั้งเดิมจากโรงงาน Century Plastics ที่เคยผลิตเก้าอี้ดังกล่าวมาก่อน นอกจากนั้นยังควบคุมการผลิตทุกขั้นตอนด้วยฝีมือของ Sol Fingerhut และ Irv Green ซึ่งเป็นพนักงานดั้งเดิมยุคแรกจาก 60 ปีที่แล้วมาควบคุมและเทรนพนักงานของ Modernica ในการคืนชีพเก้าอี้ไฟเบอร์กลาสรุ่นนี้ด้วยเทคโนโลยีดั้งเดิมที่มีความใกล้เคียงกับต้นฉบับให้มากที่สุด

ความพิเศษของเก้าอี้ไฟเบอร์กลาส Side Shell Chair ของ Modernica ที่แตกต่างจากต้นฉบับของ Herman Miller คือการที่ Modernica ใส่ลูกเล่นในการออกแบบเก้าอี้เพิ่มเข้าไป ไม่ว่าจะเป็นสีสันต่างๆ หรือการใส่ลวดลายเข้าไปในเนื้อไฟเบอร์กลาส นอกเหนือไปจากสีเรียบๆ แบบทั่วไปที่มีอยู่แล้ว ทำให้เก้าอี้ไฟเบอร์กลาสของ Modernica นั้นมีความแฟนซีและโมเดิร์นเข้าถึงได้ง่าย

​Modernica เลือกทำงานกับศิลปินและแบรนด์ต่างๆ มากมาย โดยเฉพาะบรรดาศิลปินและแบรนด์ในโลกของ Street Art และ Street Culture ในการสร้างสรรค์เก้าอี้ไฟเบอร์กลาส Side Shell Chair ในรูปแบบของตนเอง ซึ่งเป็นไอเดียความคิดสร้างสรรค์ที่พยายามเดินออกจากกรอบการออกแบบเดิมๆ ทั้งในส่วนของการออกแบบเฟอร์นิเจอร์ที่มีมุมมองที่แตกต่างออกไปโดยการสร้างโปรดักต์ดังกล่าวให้กลายเป็นของสะสมที่น่าสนใจ ​(​Collectible Item) และส่วนของแฟชั่น ศิลปะ ที่หลุดพ้นจากกรอบเดิมในฟอร์มของรูปแบบการนำเสนอที่เปลี่ยนแปลงไป โดยมีศิลปินและแบรนด์ต่างๆ มาร่วมงานกันอย่างมากมาย อาทิ

A Bathing Ape

แบรนด์ streetwear ชื่อดังจากญี่ปุ่น A Bathing Ape ที่พวกเรารู้จักกันดี ถือว่าเป็นแบรนด์ ​streetwear แบรนด์แรกที่ทำงานร่วมกันกับ Modernica และเป็นพาร์ตเนอร์ที่ทำงานร่วมกันมามากมายหลายต่อหลายครั้ง ซึ่ง Nigo ในสมัยที่ยังเป็นเจ้าของแบรนด์ BAPE ถือได้ว่าเป็นผู้บุกเบิกในการนำเฟอร์นิเจอร์เข้ามาเบลนด์อยู่ในโลกของ Street Culture โดยทำงานร่วมกับ Modernica ครั้งแรกในปี 2009 ด้วยการออกแบบเก้าอี้รุ่น Side Shell ที่นำเอาลาย BAPE Camo ที่เป็นไอคอนสำคัญของแบรนด์มาใช้บนเก้าอี้ไฟเบอร์กลาสโดยมีทั้งหมด 3 สี 3 ลายและผลิตเพียงลายละ 100 ตัวเท่านั้น

ต่อมาในปี 2010 ทาง Nigo ทำงานร่วมกับแบรนด์ในเครือ Modernica ที่ชื่อ Case Study Shop โดยร่วมออกแบบและวางจำหน่ายเฟอร์นิเจอร์ภายในงานนิทรรศการที่ชื่อว่า BAPE Study Exhibition จัดขึ้นที่ร้าน BAPE สาขาเกียวโต และออกแบบเก้าอี้ Side Shell ลาย Multicolor Camo 2 สีและนาฬิกาแขวนผนังสำหรับงานนี้โดยเฉพาะ โดยสำหรับเก้าอี้ยุคแรกของ BAPE ในปี 2009 และ 2010 นั้น ได้กลายมาเป็นหนึ่งในไอเทมของสะสมหายากที่เป็นที่ต้องการของนักสะสมทั่วโลกไปแล้ว

ในปี 2012 BAPE และ Modernica ออกเฟอร์นิเจอร์คอลเลกชั่นพิเศษร่วมกันอีกครั้ง โดยเลือกใช้เก้าอี้รุ่น Side Shell พร้อมกับลายแพตเทิร์น Ballpen Camo ซึ่งมีด้วยกันทั้งหมด 3 สี นอกจากนั้นยังมีอีกหนึ่งไอเทมสำคัญซึ่งก็คือโต๊ะ Coffee Table ที่เป็นโต๊ะไม้รูปโลโก้หัวลิงของ BAPE ที่ผลิตขึ้นมาเพียง 100 ชิ้นเท่านั้น และกลายมาเป็นอีกหนึ่งไอเทมสะสมที่ถือได้ว่าหายากมากๆ ชิ้นหนึ่งเลยก็ว่าได้

ต่อมาในปี 2016 BAPE และ Modernica กลับมาอีกครั้งกับเก้าอี้รุ่น Side Shell ที่นำเอาลาย BAPE Camo ที่เคยใช้บนเวอร์ชั่น 2009 กลับมาอีกครั้ง แต่เปลี่ยนไปเป็นพิมพ์ลายด้านหน้าเก้าอี้ โดยมีเพียงแค่สีเขียวเพียงสีเดียว และวางจำหน่ายแบบเอ็กซ์คลูซีฟที่งาน Complex Con เท่านั้น ถัดมาอีก 3 ปีให้หลัง ในปี 2019 ทาง BAPE ก็ออกคอลเลกชั่นพิเศษร่วมกับ Modernica อีกครั้งในช่วงต้นปี BAPE ออกแบบคอลเลกชั่นพิเศษเนื่องในโอกาสครบรอบหนึ่งปีของร้านสาขา L.A. โดยเป็นคอลเลกชั่นเก้าอี้และโต๊ะวางของที่พิมพ์ลาย BAPE Camo ที่ออกแบบมาเฉพาะและวางขายที่ร้านเท่านั้น ก่อนที่ช่วงปลายปีจะออกคอลเลกชั่นไอเทมประเภทเดียวกัน แต่พิมพ์ลาย BAPE Camo ของเมืองนิวยอร์ก เนื่องในโอกาสครบรอบ 15 ปีของร้านสาขาดังกล่าว

Futura

Legendary Graffiti Artist ชื่อดังจากนิวยอร์ก Futura มี ​Collaboration ร่วมกับ Modernica ต่างๆ มากมาย เริ่มจากเก้าอี้รุ่น Side Shell ในปี 2018 ที่นำเอาลายอันเป็นเอกลักษณ์ของ Futura มาใช้บนตัวเก้าอี้ และทำงานร่วมกันกับ Alchemist Art Café ในปี 2019 ในการออกแบบเก้าอี้ Side Shell สำหรับ Pop-up Café ดังกล่าวในช่วงงาน Art Basel ที่ Miami และปี 2020 ล่าสุดที่ออกแบบ Home Collection ที่มีทั้งโซฟา โต๊ะ เก้าอี้ ชั้นวางของและกระถางต้นไม้ โดยรายได้จากการขายคอลเลกชั่นมอบให้องค์กรการกุศลเพื่อสนับสนุนเยาวชน Free Arts NYC โดยไม่หักค่าใช้จ่าย

Takashi Murakami

Contemporary Artist ชื่อดังจากญี่ปุ่น Takashi Murakami มี Collaboration ร่วมกับ Modernica และนิตยสาร Complex สำหรับงาน ​Complex Con ด้วยกัน 3 ครั้ง โดยออกแบบเก้าอี้ Shell Chair ครั้งแรกในปี 2017 เนื่องในงาน Solo Exhibition ของเจ้าตัวที่ชื่อ The Octopus Eats Its Own Leg ที่จัดขึ้นที่ Museum of Contemporary Art Chicago และออกแบบคอลเลกชั่นพิเศษต่อมาในปี 2018 ที่มีทั้งโซฟา โต๊ะ และเก้าอี้ ​Shell Chair สำหรับงาน Complex Con 2018 และล่าสุดเมื่อปี 2019 ที่เจ้าตัวออกแบบคอลเลกชั่นพิเศษสำหรับงาน ​​Complex Con 2019 ที่ประกอบไปด้วยเก้าอี้ ​Side Shell Chair เซต จำนวน 3 ตัวและโต๊ะขนาดเล็ก โดยจำหน่ายหมดอย่างรวดเร็ว

Keith Haring / Jean-Michel Basquiat by Artestar

ในปี 2018 Modernica ทำงานร่วมกับ Keith Haring Foundation และ ​Estate of Jean-Michel Basquiat ภายใต้การดูแลของ Artestar เป็น Art Agency ที่มีลิขสิทธิ์ของศิลปินชื่อดังอยู่มากมาย ด้วยการนำเอาผลงานจากฝีมือของศิลปินอเมริกันชื่อดังผู้ล่วงลับในยุค 90s อย่าง Keith Haring และ Jean-Michel Basquait มาอยู่บนเก้าอี้ยอดนิยมรุ่น Side Shell

Other Collaborations

Modernica ยังมี Collaboration อื่นๆ อีกมากมายกับศิลปินและแบรนด์อื่นๆ ที่น่าสนใจ ซึ่งแต่ละแบรนด์ที่มาทำงานร่วมกับ Modernica ก็นำเสนอความเป็นตัวตนของตัวเองออกมาอย่างเต็มที่ โดยเฉพาะเก้าอี้ไฟเบอร์กลาสรุ่น Side Shell ที่กลายไปเป็นแคนวาสให้พวกเขาได้ละเลงความเป็นตัวตนของตัวเองลงไป

Modernica พยายามนำเสนอภาพลักษณ์หัวก้าวหน้าของเฟอร์นิเจอร์ในรูปแบบใหม่ ที่รวมเอาโลกของโมเดิร์นเฟอร์นิเจอร์และโลกของศิลปะและแฟชั่นเข้าไว้ด้วยกัน นำเสนอด้วยรูปแบบใหม่ผ่านฟอร์มเก้าอี้ทรงคลาสสิกตั้งแต่ปี 1948 ที่ถูกนำกลับมาชุบชีวิตอีกครั้ง โดยเป็นหนึ่งในผลงานที่เป็นไอคอนสำคัญและเป็นที่รู้จักมากที่สุดในวงการออกแบบเฟอร์นิเจอร์ของศตวรรษที่ 20 นอกจากนี้ยังเพิ่มเติมความสดใหม่และโมเดิร์นในสไตล์ของตนเอง กลายมาเป็นเฟอร์นิเจอร์ของสะสมที่ไม่ได้ไกลตัวพวกเราจนเกินไปอีกแล้ว

The post เมื่อเก้าอี้คือผืนผ้าใบหลอมรวมศิลปะและแฟชั่น จนกลายเป็นของสะสมในสไตล์ของ Modernica appeared first on a day magazine.

ถ้าพูดถึงเครื่องประดับในโลกของสตรีทคัลเจอร์ แล้วมีแบรนด์แบรนด์หนึ่งที่ได้รับการยอมรับและถูกจัดให้อยู่ในหมวดของงาน handicraft ระดับ artisan ชั้นสูงที่ใครหลายคนใฝ่ฝันจะได้ครอบครองสักชิ้น นั่นคือแบรนด์เครื่องประดับที่ชื่อ Goro’s

Goro’s ไม่ได้เป็นเพียงแค่เครื่องประดับธรรมดาๆ แต่ได้รับการยอมรับและเคารพยกย่องอย่างสูง เปรียบเสมือนเครื่องรางคุ้มครองที่คอยสร้างความมั่นใจให้กับผู้ที่สวมใส่ โดยซ่อนความหมายเชิงสัญลักษณ์ไว้อย่างลึกซึ้ง และจุดเริ่มต้นที่กลายเป็นเหมือนลัทธิย่อมๆ นี้มาจากชายที่ชื่อ Goro Takahashi

โกโระ ทาคาฮาชิ เกิดเมื่อปี 1939 ที่เมืองโตเกียว โดยเขาเป็นน้องชายคนสุดท้องในบรรดาพี่น้องชายล้วนทั้ง 6 คน ตัวทาคาฮาชิเองเริ่มสนใจสิ่งที่วันหนึ่งกลายมาเป็นอาชีพของตัวเขาในอนาคตตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม จากการได้ไปร่วมเข้าค่ายฤดูร้อน และได้พบนายทหารอเมริกันที่มาประจำการที่ญี่ปุ่น เขาสอนทาคาฮาชิให้รู้จักและเรียนรู้เทคนิคการทำเครื่องหนังผ่านคอร์สเรียนในช่วงเวลานั้น

ภายหลังเรียนจบทาคาฮาชิในวัย 16 ปี ได้รับอุปกรณ์เครื่องมือต่างๆ เป็นที่ระลึกจากนายทหารคนดังกล่าว เพื่อให้เขาได้ฝึกฝนทักษะที่สนใจเพิ่มเติมหลังจากมองเห็นความสามารถของเขาที่ยังพัฒนาได้อีก

หลังจากสั่งสมประสบการณ์มาช่วงระยะเวลาหนึ่ง ทาคาฮาชิก็เปิดร้านของตัวเองเป็นครั้งแรกที่อาโอยาม่า และด้วยความฝังใจที่มีต่อนายทหารอเมริกันคนดังกล่าว ซึ่งได้สร้างความประทับใจและจุดประกายให้กับทาคาฮาชิในวัยหนุ่ม ทำให้เขาออกเดินทางไปยังสหรัฐอเมริกา เพื่อขัดเกลาฝีมือของตนเองเพิ่มเติมในสายงานเฉพาะทางดังกล่าวนี้

เมื่ออายุ 27 ปี เขาเดินทางไปฝึกฝนฝีมือและใช้ชีวิตที่สหรัฐอเมริกาด้วยการไปใช้ชีวิตร่วมกับชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกัน (Native American) หลากหลายเผ่าทั่วสหรัฐอเมริกา ในขณะเดียวกันกับที่เริ่มต้นฝึกฝนฝีมือการทำเครื่องประดับเงิน

ระหว่างที่เขาเดินทางและใช้ชีวิตร่วมกับกลุ่มชนเผ่าพื้นเมืองต่างๆ ประสบการณ์ได้หล่อหลอมตัวตนของเขาไปกับวิถีการใช้ชีวิตที่อาศัยร่วมกับธรรมชาติ เขาผูกพันกับชนเผ่าที่ชื่อ Lakota จนได้กลายเป็นคนนอกเผ่าคนแรกที่ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งในพิธีกรรมทางจิตวิญญาณที่เรียกว่า ‘Sun Dance’ ซึ่งเป็นพิธีกรรมที่เกี่ยวข้องกับการบูชาตนเองต่อดวงอาทิตย์และธรรมชาติเพื่อกลุ่มของตนเอง ด้วยการสวดและเต้นรอบเสาที่ถูกจัดตั้งขึ้นรวมเวลา 4 วัน

นอกจากนั้นตัวทาคาฮาชิยังได้รับการตั้งชื่อจากหัวหน้าเผ่าว่า ‘Yellow Eagle’ หรือ ‘นกอินทรีเหลือง’ โดยการตั้งชื่อของชนพื้นเมืองอเมริกันจะอิงกับธรรมชาติ เป็นความเชื่อที่เกี่ยวกับจิตวิญญาณที่ผูกพันกัน ซึ่งนกอินทรีมีความหมายถึงนกที่มาจากฝั่งตะวันออก เช่นเดียวกับทาคาฮาชิที่เดินทางมาจากดินแดนในทิศตะวันออกอย่างประเทศญี่ปุ่น ในขณะที่สีเหลืองคือสีฝั่งตะวันออกของ medicine wheel อันเป็นแผนภูมิเปรียบเปรยของชนเผ่าพื้นเมืองตามความเชื่อทางจิตวิญญาณและแนวความคิดที่แบ่งลักษณะอุปนิสัยใจคอออกเป็นสีต่างๆ ตามทิศในแต่ละฝั่ง

จากความสัมพันธ์อันแนบแน่นและได้รับการฝึกสอนพร้อมกับสั่งสมประสบการณ์ต่างๆ ที่มีร่วมกับเผ่า Lakota ได้หล่อหลอมตัวตนของทาคาฮาชิจนต่อมากลายเป็นจุดเริ่มต้นของอาณาจักร Goro’s

ภายหลังในปี 1966 ทาคาฮาชิเดินทางกลับมาญี่ปุ่น โดยตัวเขาเองได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจากสมาคมผู้ประกอบการอาชีพของชนพื้นเมืองอเมริกันในฐานะ ‘ช่างทำเครื่องเงินอาชีพ’ คนแรกในญี่ปุ่น

ในช่วงเวลานั้นตัวเขาเองค้นพบว่าเทรนด์ความต้องการเครื่องเงินฝีมือชนพื้นเมืองอเมริกันที่นำเข้ามาในญี่ปุ่นนั้นเติบโตและได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆ และตัวเขาเองก็ใช้เวลาตัดสินใจไม่นานที่จะเริ่มต้นทำเครื่องเงินภายใต้ชื่อตัวเองว่า Goro’s

ในปี 1972 ทาคาฮาชิย้ายร้านจากอาโอยาม่ามาที่ย่านโอโมเตะซันโดซึ่งยังคงอยู่มาจวบจนปัจจุบัน ในช่วงเริ่มต้น Goro’s ไม่เคยโฆษณาสินค้า แต่เป็นที่รู้จักด้วยวิธีการบอกต่อแบบปากต่อปากของลูกค้าถึงความประณีตและคุณภาพที่พิถีพิถันด้วยนิสัยของทาคาฮาชิที่เข้าขั้นเพอร์เฟกชั่นนิสต์ ที่ไม่ละเลยและหมั่นท้าทายตัวเองด้วยการฝึกฝนฝีมือให้ดีขึ้นอยู่ตลอดเวลา

ทาคาฮาชิเคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่า ตัวเขาเองไม่เคยพอใจกับผลงานของตัวเอง และนั่นกลายเป็นเป้าหมายที่แน่วแน่ของเขา ที่จะพยายามทำผลงานให้ดีขึ้นไปอีกในครั้งถัดไป เพราะเมื่อใดก็ตามที่ตัวเขาพอใจกับผลงานของเขาแล้ว เมื่อนั้นมันก็คือจุดสิ้นสุดของ Goro’s เพราะไม่สามารถจะพัฒนาตัวเองต่อไปได้

ฉะนั้นสินค้าที่มาจากฝีมือของทาคาฮาชิจึงมีความพิเศษเฉพาะและมีรายละเอียดเล็กน้อยที่แตกต่างกันไปต่อให้เป็นของแบบเดียวกันก็ตาม โดยในแต่ละวันเขาผลิตเครื่องเงินได้ในจำนวนที่จำกัดมากๆ เพียงไม่เกิน 5 ชิ้นต่อวัน ซึ่งสวนทางกับความต้องการของตลาดที่เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ และนั่นทำให้ราคาสินค้าแต่ละชิ้นของ Goro’s มีราคาสูงมาก ไม่รวมตลาดรีเซลที่ราคาจะขยับเพิ่มขึ้นไปอีกสองถึงสามเท่าเป็นอย่างต่ำ ซึ่งสำหรับนักสะสมแล้วชิ้นงานต่างๆ ที่มาจากฝีมือของทาคาฮาชิก่อนเขาเสียชีวิตนั้นเป็นที่ต้องการอย่างมากและมีราคาสูงมากกว่าปกติ โดยเฉพาะของวินเทจดั้งเดิมทั้งหลาย

Goro’s เป็นที่รู้จักจากสินค้าประเภทเข็มขัด, สร้อยคอ, สร้อยข้อมือ, กระเป๋า และจี้ห้อยคอ โดยใช้วัสดุประเภทต่างๆ อย่าง ทองคำ หินเทอร์ควอยซ์ หนัง และลูกปัดต่างๆ แต่สิ่งที่ทำให้ Goro’s เป็นที่รู้จักในวงกว้างและได้รับการยอมรับมากที่สุดก็คือ เครื่องประดับเงิน ซึ่งทาคาฮาชิให้ความสำคัญและหลงใหลกับมันมากที่สุด

เขาเคยอธิบายเอาไว้ว่า เครื่องประดับเงินนั้นมีอายุการใช้งานและสามารถอยู่ได้ยืนยาวได้ถึงหลายพันปี และตัวเขาเองภูมิใจมากที่ผลงานของตัวเองจะคงอยู่ตลอดไป ต่อให้ตัวเองจากโลกนี้ไปแล้วก็ตาม

โกโระ ทาคาฮาชิ เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2013 โดยครอบครัวและลูกของเขาทั้งสองคนยังคงสานต่อธุรกิจและสืบสานเจตนารมณ์ของทาคาฮาชิมาจนถึงปัจจุบันได้เหมือนอย่างเมื่อสมัยที่เขายังคงมีชีวิตอยู่

สินค้าหลายๆ อย่างภายใต้แบรนด์ Goro’s นั้นแฝงไปด้วยความหมายเชิงสัญลักษณ์ที่มีอิทธิพลต่อตัวทาคาฮาชิ โดยเฉพาะของที่กลายมาเป็นไอคอนคลาสสิกของ Goro’s อย่างจี้รูปนกอิทรี จี้รูปขนนก และ จี้ medicine wheel ที่สื่อถึงช่วงเวลาที่ทาคาฮาชิใช้ชีวิตร่วมกับชนเผ่า Lakota โดยความหมายเชิงสัญลักษณ์ของนกอินทรีนั้นสื่อถึงความมีเกียรติอันสูงส่งและความสง่างาม ในขณะที่ขนนกซึ่งชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันนิยมมอบให้กันในพิธีกรรมต่างๆ เพื่ออวยพรให้แก่ผู้รับ ก็มีความหมายสื่อถึงความศักดิ์สิทธิ์ ความกล้าหาญ ความไม่เกรงกลัวต่อสิ่งใดและความสูงส่ง ส่วน medicine wheel ที่เป็นสัญลักษณ์รูปวงกลมและกากบาทตรงกลาง หมายถึงความรู้ทั้งหมดทั้งมวลในจักรวาล โดยส่วนของวงกลมหมายถึงวังวนของการเกิดและความตาย ในขณะที่กากบาทหมายถึงการแบ่งแยกออกซึ่งกันและกันระหว่างมนุษย์และพระอาทิตย์

ความพิเศษอีกอย่างของ Goro’s คือ การเลือกลูกค้าที่มีภาพลักษณ์ที่เหมาะสมกับ Goro’s ในทุกๆ วัน (ยกเว้นวันพุธที่ร้านปิด) ตั้งแต่ช่วงเช้าตรงหน้าร้าน Goro’s ที่ Omotesando จะมีคนมารอคิวตรงข้ามร้านอยู่เป็นประจำ เพื่อหวังที่จะได้รับโอกาสเข้าไปในร้านเพื่อซื้อสินค้าของ Goro’s ซึ่งพนักงานจะเป็นคนเลือกและตัดสินใจว่าใครที่มีสิทธิที่จะได้ซื้อสินค้าของ Goro’s

สาเหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะ Goro’s ให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์ของตัวเองเป็นอย่างมาก พนักงานจึงจะเป็นคนตัดสินใจว่าลูกค้าคนดังกล่าวมีสไตล์และภาพลักษณ์ที่เหมาะสมกับ Goro’s หรือเปล่า ฉะนั้นต่อให้มีเงินไปซื้อที่ร้าน ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีสิทธิซื้อเสมอไป นอกจากนั้นวิธีการที่ Goro’s ใช้คัดกรองผู้ซื้อคือ การใช้ลอตเตอรี่จับฉลากด้านนอกร้านเพื่อหาคนที่ได้รับสิทธิซื้อสินค้าของ Goro’s ซึ่งในท้ายที่สุดแล้ว พนักงานภายในร้านจะเป็นผู้ตัดสินใจอีกทีว่า ลูกค้าคนดังกล่าวจะได้รับสิทธิซื้อสินค้าหรือไม่ ในขณะเดียวกันก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะมีสิทธิซื้อสินค้าได้ทุกอย่าง เพราะสินค้าพิเศษบางอย่างก็สงวนเอาไว้สำหรับคนที่ทาง Goro’s เห็นว่าเหมาะสมเท่านั้น นอกจากนั้นทางร้านยังรับเฉพาะเงินสดเพียงอย่างเดียว ระเบียบที่ดูยุ่งยากดังกล่าวนี้ ถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่มีมานานสำหรับ Goro’s

บรรดา celebrities ชื่อดังมากมายต่างก็เป็นแฟนของ Goro’s หนึ่งในบุคคลที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ ดาราและนักร้องชื่อดังชาวญี่ปุ่น Takuya Kimura จากวง SMAP ที่ยกย่องและเปรียบ Goro’s เป็นเหมือนเครื่องรางประจำตัวมากกว่าแค่เครื่องประดับ โดยเฉพาะจี้รูปนกอินทรีที่เจ้าตัวเคยบอกเอาไว้ว่า ตนเองรู้สึกมีความมั่นใจและความกล้าเพิ่มมากขึ้นเมื่อใส่จี้ดังกล่าว นอกจากนั้นแฟนพันธ์แท้อื่นๆ ยังมีนักร้องชื่อดังอย่าง John Mayer และ Eric Clapton เจ้าพ่อสตรีทแฟชั่นของญี่ปุ่นอย่าง Hiroshi Fujiwara และดาราชื่อดังชาวจีน Shawn Yue และอื่นๆ อีกมากมาย เป็นต้น

ถึงวันนี้ Goro’s ไม่ได้เป็นแค่เครื่องประดับเพียงอย่างเดียวอีกต่อไป แต่มันกลายเป็นผลงานศิลปะชั้นสูงอีกรูปแบบหนึ่งที่มีคุณค่าในเชิงสัญลักษณ์และกลายเป็นเหมือนเครื่องรางที่ผูกพันและยึดเหนี่ยวทางจิตใจให้กับคนที่หลงใหลผลงานของทาคาฮาชิ ด้วยเจตนารมณ์ที่ยังคงให้ความศรัทธาต่อวัฒนธรรมและรากฐานดั้งเดิมของวิถีชีวิตของชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกัน ผ่านประสบการณ์ที่สั่งสมมาอย่างยาวนาน และส่งผ่านจิตวิญญาณของตัวเองภายใต้สัญลักษณ์นกอินทรีบนทุกๆ ชิ้นงานที่เปรียบแทนตัวตนของอินทรีอำพันที่ชื่อโกโระ ทาคาฮาชิ

The post เมื่อเงินมีค่ากว่าทอง อินทรีอำพันจากแดนอาทิตย์อุทัย และจิตวิญญาณของแบรนด์เครื่องเงินระดับตำนานชื่อ Goro’s appeared first on a day magazine.

โดยแบรนด์จากเมืองบอสตันที่มีอายุร้อยกว่าปีแบรนด์นี้มีที่มาน่าสนใจและกำลังมีอิทธิพลอย่างสูงในโลกของ street culture อยู่ ณ เวลานี้

จุดเริ่มต้นของ New Balance นั้นอาจจะแตกต่างจากแบรนด์รองเท้าทั่วไป เพราะ New Balance เริ่มต้นจากการเป็นบริษัทที่ขายสินค้าประเภทแผ่นรองพื้นซัพพอร์ตรองเท้า ก่อตั้งเมื่อปี 1906 โดย William J. Riley ชาวไอริชที่ย้ายถิ่นฐานมายังเมืองเบลมอนต์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ภายใต้ชื่อ New Balance Arch Support Company ด้วยความเชื่อที่ว่ามนุษย์เราจะมีสมดุลที่ดีขึ้นในการทำกิจกรรมต่างๆ ไม่ว่าจะยืน เดิน หรือวิ่ง หากได้แผ่นรองรองเท้าที่ดี

ว่ากันว่าจุดเริ่มต้นของไรลีย์ในวัย 33 ปี ณ เวลานั้นมาจากการสังเกตและความหลงใหลในลักษณะการเดินและการทรงตัวของไก่ที่สวนหลังบ้านของตัวเอง ด้วยการสังเกตเห็นรูปแบบสำคัญทางกายวิภาคของเท้าไก่ที่ถูกสร้างขึ้นมาโดยมีจุดที่สร้างความสมดุล 3 จุด ก่อนจะนำข้อสังเกตดังกล่าวมาพัฒนาเป็นสินค้าแรกของบริษัทที่เป็นแผ่นรองพื้นซัพพอร์ตรองเท้า ซึ่งในเวลานั้นยังไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลายสักเท่าไหร่

จนกระทั่งปี 1927 ไรลีย์ว่าจ้างเซลส์แมนคนหนึ่งชื่อ Arthur Hall ให้ช่วยขายสินค้าดังกล่าว โดยกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้ที่ทำงานในโรงงานซึ่งจำเป็นจะต้องยืนเป็นเวลานาน รวมไปถึงผู้ที่มีปัญหาเรื่องกระดูก ผลคือได้รับการตอบรับที่ดีเยี่ยมและเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง ด้วยความสามารถในการขายของฮอลล์ที่เดินทางไปขายสินค้ายังเมืองต่างๆ ภายหลังในปี 1934 ฮอลล์ก็ได้กลายมาเป็นหุ้นส่วนของบริษัท

New Balance เริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นและสร้างชื่อเสียงจากการรับตัดเย็บรองเท้าแบบพิเศษให้กับนักกีฬาทีมเบสบอลและนักกรีฑาโดยเฉพาะ โดยในปี 1938 บริษัทผลิตรองเท้าวิ่งให้กับ The Boston Brown Bag Harriers สมาคมนักวิ่งในเมือง ออกแบบโดยไรลีย์ ทำมาจากหนังจิงโจ้และยางดิบ ต่อมาจึงเริ่มขยายไปยังกีฬาประเภทอื่นๆ เช่น เทนนิส มวย และเบสบอล ซึ่งยังคงผลิตแบบจำกัดจำนวนตามออร์เดอร์และทำทุกอย่างที่บ้านด้วยพนักงานเพียงไม่กี่คนเท่านั้น

ภายหลังฮอลล์ขายหุ้นของเขาให้กับลูกสาว Eleanor Hall และสามีของเธอ Paul Kidd ในปี 1956 และภายหลังสองคนนี้กลายเป็นฟันเฟืองสำคัญที่เปลี่ยนแปลง New Balance ให้กลายเป็นแบรนด์รองเท้ากีฬาอย่างเช่นในปัจจุบัน

ในช่วงปี 1960 ผลิตภัณฑ์แผ่นรองรองเท้าของ New Balance ได้รับความนิยมแพร่หลายเป็นอย่างสูงในหมู่นักกีฬา แต่สิ่งที่จุดประกาย New Balance ให้เริ่มต้นทำรองเท้ากีฬาที่ปั๊มแบรนด์ของตัวเองจริงๆ มาจากการที่ทางบริษัทได้รับออร์เดอร์สั่งตัดรองเท้าเพื่อนักกีฬาเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งคู่จึงเริ่มต้นออกแบบรองเท้าวิ่งคู่แรกขึ้นมาในชื่อรุ่น Trackster โดยตัดเย็บในบ้านของตัวเองและวางจำหน่ายในปี 1961 ซึ่งเป็นรองเท้าวิ่งคู่แรกของโลกที่มีพื้นรองเท้า (outsole) แพตเทิร์นระลอกคลื่น (rippled) เพื่อการยึดเกาะพื้นที่ดีขึ้น นอกจากนั้นอีกสิ่งหนึ่งที่ถือเป็นวิวัฒนาการสำคัญที่ New Balance นำเสนอในเวลานั้นคือ ความหลากหลายของหน้ากว้างรองเท้า (width) ให้กับนักกีฬา เพื่อความเหมาะสมของรูปลักษณะเท้าที่แตกต่างกันออกไปไล่ตั้งแต่ AA ไปจนถึง EEEE ซึ่งแตกต่างจากแบรนด์รองเท้าอื่นๆ ในตลาด

รองเท้ารุ่น Trackster ได้รับความนิยมมากขึ้นในหมู่นักกรีฑาโรงเรียนและมหาวิทยาลัยต่างๆ ในรัฐแมสซาชูเซตส์ด้วยการบอกปากต่อปากโดยแทบไม่ต้องใช้งบโฆษณา แต่ ณ เวลานั้น New Balance ยังไม่ได้ก้าวไปสู่อุตสาหกรรมรองเท้าขนาดใหญ่อย่างเต็มตัว เพราะบริษัทยังคงบริหารแบบครัวเรือนด้วยพนักงานเพียงแค่ 6 คนที่ทำหน้าที่เย็บรองเท้า โดยผลิตได้เพียง 20-30 คู่ต่อวัน รวมถึงต้องแพ็กสินค้าลงกล่องและจัดส่งทางไปรษณีย์ ซึ่งการกระจายสินค้า ณ เวลานั้นยังอยู่ที่การสั่งซื้อทางไปรษณีย์และห้างค้าปลีกไม่กี่แห่งเท่านั้น

จุดเปลี่ยนสำคัญอีกครั้งของแบรนด์คือในปี 1972 ที่สองสามี-ภรรยาคิดด์ขายกิจการทั้งหมดให้กับ Jim S. Davis ในวันที่มีการแข่งขันวิ่ง Boston Marathon ในราคา 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเดวิสที่ยังคงเป็น ​chairman จนถึงปัจจุบันมองเห็นโอกาสในการเติบโตได้มากกว่าที่เป็นอยู่ เขาโฟกัสไปที่การผลิตสินค้าคุณภาพดีและบริการหลังการขายที่ยอดเยี่ยม รวมถึงตัวเลือกของขนาดรองเท้าที่มีความหลากหลาย การเข้าเทคโอเวอร์ของเดวิสมาในช่วงเวลาที่เหมาะสม เพราะ ณ เวลานั้นเมืองบอสตันกลายเป็นเหมือนศูนย์กลางของการวิ่งออกกำลังกายที่ได้รับความนิยมอย่างมากไปจนถึงยุค 80s

อีกสิ่งที่เดวิสเข้ามาเปลี่ยนแปลง New Balance คือการเรียกชื่อรองเท้าด้วยรหัสตัวเลขแทนชื่อรุ่น ซึ่งหมายเลขต่างๆ หมายถึงรูปแบบของรองเท้า ประเภทของกิจกรรมที่เหมาะสมกับการใช้รองเท้านั้นๆ และจำแนกหมวดหมู่ของรองเท้า ยิ่งหมายเลขของรุ่นสูงขึ้นนั่นหมายถึงรายละเอียดต่างๆ จะมีความพิถีพิถันมากขึ้น นอกจากนั้นการทำตลาดของ New Balance ยังค่อนข้างแตกต่างจากแบรนด์อื่นๆ คือเลือกที่จะไม่ใช้ดาราหรือนักกีฬาชื่อดังมาเป็นพรีเซนเตอร์เท่าไหร่ เพราะอยากให้รองเท้าขายได้ด้วยตัวของมันเองมากกว่า

ในปี 1976 New Balance เปิดตัวรองเท้ารุ่น 320 ซึ่งเป็นรองเท้าคู่แรกของแบรนด์ที่มีโลโก้ N อยู่ด้านข้างรองเท้า ซึ่งโลโก้นี้ได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์สำคัญของแบรนด์จนถึงปัจจุบัน เป็นรองเท้าที่ทำจากผ้าไนลอนและหนังกลับ รองเท้ารุ่นนี้ได้รับการโหวตจากนิตยสาร Runner’s World ให้เป็นรองเท้าวิ่งที่ดีที่สุดในขณะนั้น ตามมาด้วยยอดขายที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง จนทำให้แบรนด์ New Balance เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก

ในยุค 80s แบรนด์เติบโตขึ้นเรื่อยๆ และได้รับการยอมรับโดยเฉพาะในหมู่นักวิ่ง ด้วยความหลากหลายของรุ่นรองเท้ารวมถึงผลิตภัณฑ์อื่นๆ อย่างเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย และเทคโนโลยีใหม่อย่าง ENCAP ที่รองรับแรงกระแทกและซัพพอร์ตความมั่นคง โดยพื้นส่วนกลางที่เป็น EVA foam มีความนิ่มมากเป็นพิเศษ หุ้มด้วยโฟมเนื้อแน่นอีกชั้น และเสริมส้นด้วย polyurethane shell เพื่อความกระชับในส่วนข้อเท้า

ในปี 1988 ทาง New Balance ออกวางจำหน่ายรองเท้ารุ่น 574 ที่เป็นรองเท้าวิ่งเพอร์ฟอร์แมนซ์ที่นุ่มสบายและซัพพอร์ตเท้าของผู้สวมใส่ได้เป็นอย่างดีด้วยเทคโนโลยี ENCAP ของ New Balance ณ เวลานั้น

นอกจากในหมู่นักกีฬาแล้ว รุ่น 574 ยังได้รับความนิยมในกลุ่มคนทั่วไป กระทั่งต่อมาได้กลายเป็นรองเท้าของ New Balance ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดจวบจนปัจจุบัน ความพิเศษของ 574 คือสีรองเท้าที่มีความหลากหลายและได้รับการยอมรับแบบปากต่อปากว่า เป็นรองเท้าที่ใส่สบายและมีคุณภาพดีที่สุดในตลาด ณ เวลานั้น

อีกซีรีส์ที่สร้างชื่อให้ New Balance คือบรรดารองเท้าในซีรีส์ 99X ที่เปิดตัวครั้งแรกในปี 1982 จากความต้องการของเดวิสที่บอกกับทีมออกแบบว่า ให้ผลิตรองเท้าวิ่งที่มีเทคโนโลยีทันสมัยที่สุด ผลลัพธ์ที่ได้คือรองเท้ารุ่น 990 ที่เมื่อเปรียบเทียบกับรองเท้าวิ่งในตลาด ถือเป็นรองเท้าวิ่งที่มีราคาสูงมากถึง 100 เหรียญ เพราะเลือกใช้วัสดุพรีเมียมและการตัดเย็บแบบประณีต ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้คือ New Balance ขายรองเท้ารุ่นนี้ได้เพียง 5,000 คู่เท่านั้นในช่วงที่วางขายตอนแรก

ฝ่ายการตลาดจึงเปลี่ยนรูปแบบการนำเสนอภาพลักษณ์เป็นรองเท้าแบบพรีเมียมสำหรับนักสะสมรองเท้าที่มีความเข้าใจ หลังจากนั้นรองเท้าดังกล่าวก็สามารถทำยอดขายได้สูงถึง 50,000 คู่ ภายในระยะเวลา 6 เดือนที่วางจำหน่าย ก่อนจะมีรองเท้ารุ่นอื่นๆ ภายใต้ซีรีส์ 99X ตามมามากมาย

ส่วนหนึ่งที่ทำให้รองเท้าในซีรีส์ 99X เป็นที่นิยมในวงกว้างมาจากการที่ Steve Jobs อดีตซีอีโอของ Apple ใส่ New Balance 991 ขึ้นเวทีตอนนำเสนอผลิตภัณฑ์ใหม่ของ Apple อยู่เสมอ ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นรุ่น 992 ในเวลาต่อมา

นอกเหนือจากนั้น New Balance ยังแตกแขนงผลิตภัณฑ์ไปยังกีฬาประเภทอื่นๆ ด้วย ไม่ว่าจะเป็นเทนนิส บาสเกตบอล คริกเก็ต และฟุตบอล เป็นต้น โดยในปี 2013 ได้ร่วมลงตลาดกีฬาเอกซ์ตรีมด้วยการเปิดตัวไลน์รองเท้า New Balance Numeric สำหรับกีฬาสเกตบอร์ด เพื่อเปิดตลาดไลฟ์สไตล์และกลุ่มลูกค้าวัยรุ่น โดย New Balance Numeric เพิ่งมีโปรเจกต์ collaboration ร่วมกับ Preduce Skateboards ร้านสเกตบอร์ดชื่อดังของเมืองไทย เมื่อปีที่ผ่านมา

นอกจากนั้น New Balance ยังกลับมาทำตลาดรองเท้าบาสเกตบอลใหม่อีกครั้งอย่างจริงจังหลังจากเปิดตัวในช่วง 80s ด้วยการเซ็นสัญญากับ Kawhi Leonard ซูเปอร์สตาร์ทีม LA Clippers ในปี 2018 รวมไปถึงเซ็นสัญญากับนักร้องชื่อดัง Jaden Smith เพื่อเจาะตลาดไลฟ์สไตล์วัยรุ่น และเซ็นสัญญากับสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลเพื่อเป็นสปอนเซอร์ชุดแข่งในปี 2015-2020

สำหรับ sneakers culture นั้น New Balance ไม่ใช่ผู้เล่นหน้าใหม่แต่อย่างใด แบรนด์เคยมีโปรเจกต์ collaboration มาแล้วมากมายกับหลายแบรนด์ ไม่ว่าจะเป็น ​Stüssy, Norse Projects, Concepts, eYe Junya Watanabe, Paul Smith, Ronnie Fieg + Kith, Aimé Leon Dore, Red Wing, WTAPS, Levi’s, BEAMS, mita sneakers และอื่นๆ อีกมากมายตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา โดยได้สร้างวัฒนธรรมและไลฟ์สไตล์ที่มีอิทธิพลอย่างสูงต่อกลุ่มแฟชั่นในหลากหลายรูปแบบ โดยเฉพาะโปรเจกต์พิเศษที่ทำร่วมกับ Ronnie Fieg และ Kith ที่ไม่ว่าจะออกรองเท้า New Balance รุ่นใดก็ตามก็ขายหมดแทบจะทันที

นอกจากนั้น New Balance ยังวางทิศทางของตลาดไลฟ์สไตล์ด้วยการทำงานกับแบรนด์หลากหลายที่น่าสนใจและไม่อิงกระแส ซึ่งแตกต่างจากแบรนด์อื่นๆ ภายใต้รูปแบบดีไซน์ที่ถูกกำหนดเอาไว้อย่างเข้มงวด โดยแทบจะไม่มีเลยสักครั้งที่ New Balance ยอมให้มีการดีไซน์หรือเปลี่ยนแปลงสิ่งใดๆ บนตัวรองเท้า นอกเหนือไปจากวัสดุและสีที่เลือกใช้เท่านั้น นั่นทำให้ collaboration ต่างๆ ของ New Balance ยังคงไม่สูญเสียภาพลักษณ์ดั้งเดิมที่ชัดเจนของรองเท้าไป

นอกจากนั้นเทรนด์แฟชั่นในสไตล์ chunky sneakers หรือ dad shoes ยังทำให้ New Balance กลายเป็นตัวเลือกแรกๆ ที่ได้รับความนิยมอย่างสูง โดยแบรนด์เองก็ตามน้ำไปกับเทรนด์ดังกล่าวด้วยโฆษณาแคมเปญ Worn by supermodels in London and dads in Ohio ที่ออกมาย้ำถึงความเป็นผู้นำเทรนด์แฟชั่นดังกล่าว นอกจากนั้นสไตล์รองเท้าวิ่งแบบ New Balance ยังถูกใจกลุ่มคนที่ชอบแต่งตัวสไตล์ normcore อีกด้วย

ในปี 2020 ทาง New Balance ทำตลาดในหมวดไลฟ์สไตล์ โดยเฉพาะ ​sneakers culture มากขึ้น ด้วยการเปิดตัวรองเท้าโมเดลใหม่ล่าสุดอย่าง 327 ที่ทาง New Balance วางให้เป็นเรือธงที่จะบุกตลาดหมวดหมู่นี้ โดยเป็นโมเดลที่นำเอาจุดเด่นของรองเท้าวิ่งไอคอนชื่อดังรุ่นต่างๆ ในยุค 70s ประกอบด้วยรุ่น 320 จากปี 1976, รุ่น 355 และรุ่น​ SuperComp จากปี 1977 มาตีความและดีไซน์ใหม่ในรูปแบบของ retro running ที่เป็นเทรนด์รองเท้าที่กำลังกลับมาได้รับความนิยมอย่างสูงอีกครั้งหนึ่ง

สิ่งที่น่าสนใจคือ New Balance เลือกที่จะเปิดตัวรองเท้านี้ด้วยโปรเจกต์ collaboration ที่ทำกับแบรนด์เสื้อผ้า Casablanca และเปิดตัวที่งานแฟชั่นโชว์ของ Casablanca ที่งาน Paris Fashion Week เมื่อต้นปีที่ผ่านมา ก่อนจะเปิดตัวรองเท้ารุ่นทั่วไปของตัวเองในเวลาต่อมา ซึ่งแตกต่างจากวิธีการเดิมๆ ที่แบรนด์ต่างๆ มักจะเปิดตัวรองเท้าด้วยตัวเองก่อน ก่อนที่จะมีโปรเจกต์ collaboration ตามมา ซึ่งนั่นเป็นสัญญาณว่า New Balance หันมาให้ความสำคัญกับตลาดของไลฟ์สไตล์และ sneakers culture เต็มที่

นอกจากรุ่น 327 แล้ว รองเท้าอีกรุ่นที่ดูเหมือน New Balance จะให้ความสำคัญอย่างมากในปีนี้คือ 992 ที่วางจำหน่ายในปี 2006 เนื่องในวาระครบรอบ 100 ปีของแบรนด์ และหยุดผลิตไปตั้งแต่ปี 2010 โดยกลับมาผลิตใหม่อีกครั้งในปีนี้ ซึ่งรองเท้ารุ่นนี้เป็นรุ่นที่สตีฟ จ็อบส์ ชอบมากที่สุด

โดยในปีนี้นอกจากสีเทาที่กลับมาผลิตใหม่แล้ว ยังมี ​collaboration ที่ทำร่วมกับ Joe Fresh Goods, WTAPS และ Kith ที่ออกมาสร้างกระแสความนิยมให้กับรองเท้ารุ่นนี้และขายหมดอย่างรวดเร็ว

แบรนด์ที่เริ่มต้นจากการขายแผ่นรองพื้นซัพพอร์ตรองเท้าจากบอสตันแบรนด์นี้ยังคงเป็นเจ้าเดียวที่มีโรงงานผลิตรองเท้าอยู่ในสหรัฐอเมริกาที่รัฐเมนและแมสซาชูเซตส์ โดยเป็นโรงงานที่เน้นผลิตสินค้าที่มีความพิถีพิถันและพรีเมียม ส่วนโรงงานนอกประเทศอย่างที่ฟลิมบี ประเทศอังกฤษ เน้นผลิตสำหรับตลาดในยุโรปโดยเฉพาะ ในขณะที่โรงงานในจีน เวียดนาม และเกาหลีใต้ มีไว้สำหรับสินค้าทั่วไป

จนถึงวันนี้ New Balance ยังคงยึดแนวทางดั้งเดิมอย่างชัดเจนที่มองว่า สินค้าที่ดีสามารถขายได้ด้วยตัวของมันเองและภาคภูมิใจในความเป็นอเมริกันของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็พร้อมปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัยต่างๆ ในโลกที่หมุนเร็วตลอดเวลา

The post New Balance จากแผ่นรองพื้นรองเท้าที่ได้แรงบันดาลใจจากตีนไก่ สู่รองเท้าที่ทรงอิทธิพลในโลก street culture appeared first on a day magazine.

VISVIM คือแบรนด์ที่ได้รับการยอมรับว่ามี craftsmanship ในระดับที่เรียกว่า Artisan ทำให้สินค้าของ VISVIM นั้นเป็นเหมือนชิ้นงานศิลปะ ปัจจุบัน VISVIM ได้ก้าวข้ามความเป็นแบรนด์เสื้อผ้าไปสู่การนำเสนอไลฟ์สไตล์และปรัชญาการใช้ชีวิตที่ลึกซึ้งผ่านเสื้อผ้าต่างๆ ที่สรรค์สร้างขึ้นมาด้วยฝีมือของชายผู้ก่อตั้งที่ชื่อ Hiroki Nakamura

ฮิโรกิ นากามูระ เกิดที่เมืองโคฟูและเติบโตที่เมืองโตเกียว สมัยยังเป็นนักเรียนพ่อแม่ของนากามูระได้ส่งเสริมให้ตัวเขาได้ไปศึกษาต่อยังต่างประเทศที่อลาสกา ซึ่งขณะที่อยู่ที่นั่นเขาใช้เวลาว่างระหว่างเรียนไปกับกิจกรรมเอาต์ดอร์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นแคมป์ปิ้งหรือสโนว์บอร์ด แม้กระทั่งการนั่งเฝ้าดูพฤติกรรมของวาฬ ระหว่างที่อยู่ที่นั่นนากามูระได้เดินทางไปทั่วตอนเหนือฝั่งตะวันตกของอลาสกาและใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับชนเผ่าพื้นเมืองกลุ่มต่างๆ ซึ่งทำให้เขาซึมซับปรัชญาและวัฒนธรรมการใช้ชีวิตต่างๆ ถึงแม้ว่าตัวเขาเองจะสนใจเรื่องราวเกี่ยวกับชนเผ่าอินเดียพื้นเมืองมาตั้งแต่สมัยเด็กตอนได้ดูภาพยนตร์ตะวันตกมาแล้วก็ตาม แต่การใช้ชีวิตในอลาสกาช่วงนั้นได้ตอกย้ำความหลงใหลดังกล่าวให้ชัดเจนมากขึ้นไปอีก

หลังจากกลับมาญี่ปุ่น ด้วยความที่นากามูระชื่นชอบกีฬาสโนว์บอร์ดเป็นอย่างมาก ทำให้ตัวเขาเองมีโอกาสเข้าทำงานในแผนกออกแบบผลิตภัณฑ์ของบริษัท Burton Snowboards และทำงานที่นั่นถึง 8 ปี ซึ่งในระหว่างนั้น จากทุกๆ ทริปที่เขาได้ร่วมเดินทางไปหาประสบการณ์กับทางทีมของ Burton Snowboards ทั่วอเมริกา และด้วยความที่ตัวเขาเองหลงใหลในวัฒนธรรมแทบจะทุกอย่างของอเมริกัน โดยเฉพาะของวินเทจต่างๆ ที่มีคุณภาพคงทนยาวนานและเริ่มสะสมไม่ว่าจะเป็นยีนส์ Levi’s หรือรองเท้าบูตยี่ห้อ Red Wing Shoes รวมทั้งรองเท้า Moccasin (รองเท้าที่ทำจากหนังกวางหรือหนังสัตว์ต่างๆ ของชนพื้นเมืองอินเดีย) ได้ช่วยขัดเกลาและหล่อหลอมมุมมองที่มีต่อการออกแบบ

เขาเรียนรู้เรื่องการออกแบบผลิตภัณฑ์ต่างๆ ทั้งเรื่องการเลือกใช้วัสดุประเภทต่างๆ ที่เหมาะสมกับการใช้งานนั้นๆ ประกอบกับการศึกษาถึงที่มาที่ไปของของสะสมวินเทจที่มีการเลือกใช้วัสดุคุณภาพดีและมีอายุการใช้งานที่ยืนยาว ซึ่งทั้งสองสิ่งหล่อหลอมให้นากามูระตัดสินใจเริ่มต้นสร้างแบรนด์ของตัวเองชื่อ VISVIM ในเวลาต่อมา

VISVIM ก่อตั้งขึ้นในปี 2001 ซึ่งชื่อ VISVIM นั้น ตัวนากามูระเลือกใช้ตัวอักษร V ขึ้นต้น เพราะความชอบในรูปทรงของตัวอักษร ก่อนที่จะเลือกคำศัพท์ 2 คำประกอบไปด้วย VIS และ VIM จากพจนานุกรมภาษาละติน ซึ่งทั้งสองคำมีความหมายถึง ‘พลัง’  

VISVIM เริ่มต้นจากการเป็นแบรนด์รองเท้า โดยนากามูระออกแบบรองเท้าที่มีชื่อรุ่นว่า FBT ซึ่งต่อมากลายเป็นรองเท้าที่ทำให้ทุกคนรู้จักแบรนด์ของเขา โดยชื่อ FBT นั้นนากามูระได้แรงบันดาลใจในการตั้งชื่อมาจากคำแนะนำของ Hiroshi Fujiwara ที่แนะนำให้เขารู้จักวงนิวเวฟของอังกฤษที่ชื่อ Fun Boy Three ซึ่งหนึ่งในนักร้องของวงที่ชื่อ Terry Hall ใส่รองเท้า Moccasin ในปกอัลบั้ม The Best of Fun Boy Three เจ้าตัวจึงนำตัวอักษรแรกของวงมาใช้ตั้งชื่อรองเท้า FBT โดยรองเท้าคู่นี้เป็นรองเท้า hybrid sneaker ที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากรองเท้า Moccasin ของชนเผ่าอินเดียนที่เจ้าตัวชื่นชอบและสะสม แต่เปลี่ยนพื้นหนังไปเป็นพื้นรองเท้ากีฬาที่ทำมาจากโฟม EVA Phylon พร้อมกับส่วนซัพพอร์ตข้อเท้าและพื้นรองด้านในแบบรองเท้ากีฬา ด้วยคอนเซปต์ง่ายๆ ที่ยังคงรักษาและความเคารพต่อแบบฉบับดั้งเดิม แต่ดีไซน์ให้มีความโมเดิร์นด้วยเทคโนโลยีปัจจุบันที่สามารถสวมใส่ได้ในชีวิตประจำวัน และนั่นทำให้รองเท้ารุ่น FBT กลายเป็นรองเท้าที่ได้รับความนิยมสูงสุดของแบรนด์มาถึงปัจจุบัน

หลังจากประสบความสำเร็จกับรองเท้า นากามูระเริ่มแตกไลน์สินค้าไปยังเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายในปี 2005 โดยในช่วงเริ่มต้นเจ้าตัวได้แรงบันดาลใจในการออกแบบมาจากชุดยูนิฟอร์มของทหารรูปแบบต่างๆ แต่มีฟังก์ชั่นการใช้งานที่ถูกดีไซน์ในแบบของ technical wear จากประสบการณ์การทำงานสมัยที่เจ้าตัวยังทำอยู่ที่ Burton Snowboards และอัพเดตวัสดุประเภทใหม่ๆ อย่างเช่น การเลือกใช้เทคโนโลยีผ้ากันน้ำอย่าง Gore-Tex กับบรรดาเสื้อแจ็กเก็ตรุ่นต่างๆ หรือการเลือกใช้ Ballistic Nylon จาก Cordura (แบรนด์ที่ผลิตผ้าไนลอนถักที่มีความคงทนแข็งแรงและนิยมใช้ในการผลิตอุปกรณ์ต่างๆ ทางการทหารและอื่นๆ) การควบรวมความคลาสสิกในสไตล์อเมริกันวินเทจเข้ากับวัสดุและเทคโนโลยีสมัยใหม่ ทำให้เสื้อผ้าและแอสเซสเซอรีของ VISVIM นั้นกลายเป็นแบรนด์ modern utility wear ที่น่าสนใจและได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว

VISVIM นั้นยังถูกจัดอยู่ในหมวดของแบรนด์สตรีทแวร์ แต่แนวทางของแบรนด์นั้นก็เติบโตขึ้นเรื่อยๆ ไปในแนวทางที่วางเอาไว้ จนกระทั่งในช่วงปลายปี 2000 ที่นากามูระวางคอนเซปต์ของแบรนด์ไปเป็น ‘Future Vintage’ โดยยังคงให้ความเคารพต่อต้นฉบับในอดีต แต่เลือกใช้วัสดุสมัยใหม่ผสมผสานในการออกแบบ

นากามูระให้สัมภาษณ์ในนิตยสาร GQ ในปี 2013 ว่า ตัวเขาเองเลือกจะมีของเพียงชิ้นเดียวที่สามารถใช้งานได้ยาวนานจนสุดอายุขัยของมันมากกว่าเน้นเรื่องจำนวน ตัวเขาเองพยายามทดลองและค้นหาวัตถุดิบที่มีเทคนิคในการผลิตในแบบต้นฉบับดั้งเดิมแท้ๆ และเลือกผลิตด้วยงานฝีมือจากช่างทำมือระดับสูงมากกว่าจากโรงงานอุตสาหกรรม นั่นจึงเป็นคำตอบว่าทำไมสินค้าของ VISVIM จึงมีราคาสูงมาก

สิ่งที่เขาคิดและพยายามทำคือ แทนที่จะซื้อเสื้อแจ็กเก็ต 5 ตัว ทำไมไม่ซื้อแจ็กเก็ตเพียงตัวเดียวแต่สามารถใช้งานไปได้ตลอด เขาต้องการสร้างสรรค์สินค้าที่ไร้กาลเวลาและมีอายุการใช้งานที่ยาวนานจนวันหนึ่งมันจะกลายเป็นของวินเทจในอนาคตนั่นเอง นั่นจึงเป็นที่มาของคอนเซปต์ Future Vintage

ตัวอย่างที่พอจะเห็นภาพได้ชัดคือ Denim Line ชื่อ Social Sculpture ที่เปิดตัวในปี 2005 ซึ่งเป็นยีนส์เดนิมที่ถักขึ้นมาจากด้ายย้อมพิเศษที่เห็นได้ในยีนส์ยุคเก่าโดยเฉพาะในช่วงยุค 30s-40s แต่ทรงกางเกงเป็นแบบปัจจุบันที่มีทั้งเนื้อผ้าดิบในสไตล์ญี่ปุ่นหรือผ้าฟอกด้วยมือ หรือไลน์รองเท้า FOLK Series ในปี 2008 ที่เลือกใช้วัตถุดิบจากธรรมชาติและมีโครงสร้างรองเท้าในสไตล์มินิมอล ซึ่งได้แรงบันดาลใจจากการที่เจ้าตัวเดินทางไปเยือนเมือง Lapland ประเทศฟินแลนด์ และพบกับรองเท้าทำมือของชนเผ่า Sami ที่ผลิตจากหนังของกวางเรนเดียร์และมีความนุ่มสบายเป็นอย่างมาก นากามูระจึงนำวัสดุและดีไซน์ดังกล่าวมาตีความใหม่ในไลน์รองเท้าซีรีส์นี้

สิ่งสำคัญอย่างหนึ่งที่นากามูระให้ความสำคัญเป็นอย่างมากก็คือ รองเท้าของ VISVIM จะต้องใส่สบายจนไม่มีความจำเป็นที่จะต้องใส่ถุงเท้าก็ได้ ความพิเศษอีกหนึ่งอย่างของ VISVIM ที่กลายเป็นคาแร็กเตอร์ที่สำคัญของแบรนด์ก็คือ การย้อมสีต่างๆ ด้วยสีที่มาจากธรรมชาติแท้ๆ นากามูระเลือกใช้วิธีการย้อมสีแบบโบราณดั้งเดิมที่สกัดมาจากต้นไม้ ยกตัวอย่างเช่น การย้อมผ้าด้วยดินโคลนซึ่งในสมัยโบราณนิยมใช้ย้อมผ้ากิโมโน และนำมาใช้ในการทำเสื้อแจ็กเก็ตเพื่อทำให้เกิดเอฟเฟกต์หลังจากที่สวมใส่ไประยะเวลาหนึ่ง หรือการเลือกใช้สีแดงที่ได้มาจากแมลงเต่าทอง รวมไปถึงการย้อมสีครามน้ำเงินด้วยกรรมวิธีแบบญี่ปุ่นดั้งเดิม ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้ก็จะมีความไม่สม่ำเสมอและมีเฉดสีที่แตกต่างกันออกไปแทบทุกครั้ง ซึ่งนากามูระให้เหตุผลว่า กรรมวิธีดังกล่าวนั้นไม่สามารถที่จะคาดเดาถึงผลลัพธ์ที่สมบูรณ์แบบได้ แต่นั่นแหละที่มันสร้างคาแร็กเตอร์พิเศษให้กับแบรนด์ของเขา

การใส่ใจในรายละเอียดต่างๆ ของนากามูระยังลงลึกมากขึ้นไปอีก เช่น การเลือกใช้ฝ้ายคอตตอนจากอียิปต์ (Egytian Giza Cotton) ที่ว่ากันว่ามีคุณภาพคงทนและดีที่สุดในโลกในการผลิตเสื้อยืด หรือการเลือกใช้ Sea Island Cotton ที่ถือได้ว่าเป็นฝ้ายคอตตอนคุณภาพสูงที่สุดและหายากที่สุดในโลก (นากามูระใช้เวลากว่า 5 ปีในการยื่นเรื่องขออนุญาตจากคณะกรรมการคุ้มครอง ก่อนจะได้รับอนุญาตให้ใช้คอตตอนดังกล่าวกับเสื้อผ้าของ VISVIM ซึ่งคอตตอนชนิดนี้ถูกผูกขาดและสงวนเอาไว้เฉพาะผู้ผลิตเสื้อเชิ้ตและเสื้อโปโลชั้นสูงจากย่าน Jerymyn Street ในอังกฤษเท่านั้น) หรือการผลิตเสื้อสเวตเตอร์ถักที่ใช้ด้ายย้อมครามในแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมและส่งต่อไปถักขึ้นรูปทรงทีละตัวจากฝีมือของช่างฝรั่งเศส ด้วยความต้องการที่จะสร้างสรรค์สินค้าต่างๆ ด้วยกรรมวิธีแบบธรรมชาติดั้งเดิมที่มีคุณภาพดีที่สุด

การใส่ใจในรายละเอียดของนากามูระไม่ได้มีเฉพาะแค่สินค้าต่างๆ ของ VISVIM เท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงส่วนของ retail experience ที่เป็นร้านบูทีกของแบรนด์ที่ชื่อ F.I.L. (Free International Laboratory) ด้วยคอนเซปต์ที่ต้องการให้ร้านของเขาเป็นเหมือนแกลเลอรีแสดงงานศิลปะมากกว่าแค่หน้าร้านขายสินค้าทั่วๆ ไป โดยเขาเปิดสาขาแรกในปี 2005 ที่ย่านชิบูย่าด้วยการตกแต่งร้านในสไตล์มินิมอล โทนสีขาว และเลือกใช้แสงธรรมชาติเป็นหลัก แทนที่จะโชว์สินค้าของแบรนด์ทั้งหมด นากามูระจำกัดรูปแบบการจัดวางสินค้าในปริมาณจำกัดและวางสินค้าเหมือนผลงานศิลปะเพื่อให้สินค้าแต่ละชิ้นมีความโดดเด่นมากที่สุด

VISVIM ขยายสาขาไปยังเมืองต่างๆ ในเวลาอันรวดเร็ว ไม่ว่าจะเป็นเซนได, คานาซาวะ, ฮิโรชิม่า, เกียวโต และ นาโกย่า เป็นต้น ด้วยโลเคชั่นร้านที่ไม่ได้อยู่ในย่านช้อปปิ้งที่สำคัญใดๆ แต่เลือกที่จะให้ความสำคัญไปกับประสบการณ์ของลูกค้าที่ตั้งใจเดินทางมาซื้อของถึงที่ร้านมากกว่า ความพิเศษอีกอย่างก็คือ สินค้าของร้านในแต่ละสาขาก็มีความแตกต่าง ในปี 2014 นากามูระเปิด VISVIM Flagship Store ขึ้นที่โอโมเตะซันโดะ ด้วยความต้องการที่จะให้เข้าถึงได้ง่ายมากขึ้นและเป็นการขยายตลาดให้แบรนด์เป็นที่รู้จักในวงกว้างมากขึ้น โดยสินค้าที่วางขายใน flagship store จะแตกต่างจาก F.I.L. Boutiques สาขาอื่นๆ ที่เป็นสินค้าประเภท main line ซึ่งเข้าถึงได้ง่ายแต่ยังคงความเป็น VISVIM เอาไว้เหมือนเดิม

ไม่เฉพาะแค่ไลน์รองเท้าและเสื้อผ้าผู้ชายเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ในปี 2013 VISVIM เปิดตัว WMV ที่เป็นไลน์เสื้อผ้าของผู้หญิงที่นากามูระออกแบบร่วมกับภรรยา Kelsi ด้วยไอเดียที่ต่อยอดมาจากการเห็นคู่รักเดินเข้ามาซื้อสินค้า และเลือกซื้อสินค้าไซส์เล็กของ VISVIM ไปใส่ ซึ่งไลน์ของ WMV จะไม่สนใจเทรนด์แฟชั่นใดๆ แต่จะเน้นไปที่ไอเทมหลักสำคัญๆ ในแต่ละซีซั่นเท่านั้น ทั้งเสื้อผ้าและรองเท้าสำหรับผู้หญิง ซึ่งก็ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงเช่นกัน สำหรับผู้หญิงที่ชื่นชอบสไตล์ของ VISVIM ณ ปัจจุบันไลน์ของ WMV นั้นมีสาขามากมายทั่วญี่ปุ่น และยังมี ​flagship store นอกประเทศที่สหรัฐอเมริกาที่เมืองแซนตาเฟและนิวเม็กซิโกอีกด้วย

นอกจากนั้นนากามูระเองยังสร้าง Indigo Camping Trailer หรือเรียกย่อๆ ว่า I.C.T. ที่เป็น brand showcase เคลื่อนที่ ซึ่งจะตระเวนไปยังโลเคชั่นพิเศษๆ เท่านั้น ด้วยคอนเซปต์ที่เป็นการนำเอารถบ้านเคลื่อนที่มาปรับเปลี่ยนให้กลายเป็นทั้งร้านค้าสไตล์ flea market ที่ขายของวินเทจ และ pop-up store เคลื่อนที่ขนาดย่อมที่มีสินค้าพิเศษของ VISVIM ที่วางขายจำนวนจำกัดเพียงแค่ที่นี่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น และยังรวมไปถึงเป็น trunk show ที่เอาไว้นำเสนอคอลเลกชั่นเสื้อผ้าฤดูกาลล่วงหน้าก่อนวางขายจริง ให้ได้สัมผัสและเลือกสั่งจองล่วงหน้า (ส่วนใหญ่จะเป็นพวก buyer จากร้านค้าต่างๆ ที่มีสินค้าของ VISVIM วางขายหรือลูกค้าระดับ VIP เท่านั้น) ด้วยความพิเศษดังกล่าว ทำให้ของจาก I.C.T. มีความเอกซ์คลูซีฟและพิเศษที่สุดเลยก็ว่าได้

และเมื่อย้อนกลับไปยุคเริ่มต้นของ VISVIM ที่ยังวางตัวเองอยู่ในหมวดของสตรีทแวร์นั้น นากามูระเองก็มีโปรเจกต์ collaboration ร่วมกับแบรนด์อื่นๆ มากมาย ซึ่งตัวเขาเองมีความพิถีพิถันในการเลือกแบรนด์ที่จะทำงานด้วยมากเป็นพิเศษ ผลลัพธ์ที่ได้จึงมีความพิเศษและถือเป็นไอเทมที่แฟนของแบรนด์มีความต้องการเป็นอย่างมาก และแม้ภายหลังจะมีการเปลี่ยนภาพลักษณ์ของแบรนด์จากสตรีทแวร์ไปแล้วก็ตาม แต่จนถึงปัจจุบันก็ยังมีงาน collaboration เด่นๆ ที่น่าสนใจ เช่น

VISVIM X Number (N)ine (ปี 2008) : ​collaboration ยุคแรกของแบรนด์ที่ผลิตเสื้อแจ็กเก็ตรุ่น Nomad ที่ใช้เนื้อผ้า Gore-Tex และถือเป็นไอเทมหายากที่นักสะสมต้องการมีไว้ครอบครองมากที่สุดชิ้นหนึ่ง

 VISVIM X Comme des Garçons (ปี 2008) : collaboration พิเศษที่ทำร่วมกันเพื่อเฉลิมฉลองวาระครบรอบ 150 ปีของห้างสรรพสินค้า Isetan โดยเป็นคอลเลกชั่นเสื้อผ้าจาก​ Comme des Garçons และรองเท้ารุ่น FBT จาก VISVIM ที่พิมพ์ลาย ‘Marketing Machine’ ทั้งคู่

VISVIM X A.F.F.A (ปี 2008) : AFFA (Anarchy Forever Forever Anarchy) เป็นโปรเจกต์แบรนด์พิเศษที่ก่อตั้งโดย Hiroshi Fujiwara จาก Fragment Design และ Jun Takahashi จาก Undercover ในยุค Urahara (ย่อมาจาก Ura-Harajuku ที่มีความหมายว่า The Hidden Harajuku กล่าวถึงย่านพื้นที่ระหว่างฮาราจูกุและอาโอยามะที่ถือเป็นย่านแฟชั่นที่เป็นจุดเริ่มต้นของ Japanese Streetwear ในช่วงยุค 90s แบรนด์สตรีทแวร์ญี่ปุ่นชื่อดังมากมายในปัจจุบันล้วนเริ่มต้นจากย่านดังกล่าวนี้ทั้งนั้น เช่น A BATHING APE, Undercover, Neighborhood, Wtaps และ Hysteric Glamour เป็นต้น) ด้วยซีรีส์รองเท้าบูตและรองเท้าผ้าใบหลากหลายรุ่น

VISIVM X Supreme (ปี 2009) : ถือเป็น collaboration ที่เซอร์ไพรส์ใครหลายๆ คนในเวลานั้นมาก เพราะสไตล์ที่แตกต่างกันสุดขั้วของทั้งสองแบรนด์ คอลเลกชั่นที่ออกมาประกอบไปด้วยรองเท้าบูต เสื้อผ้า และไอเทมอื่นๆ ที่รวมความเชี่ยวชาญในเรื่องเทคนิคและการสรรหาวัตถุดิบของ VISVIM บวกเข้ากับไลฟ์สไตล์ความเป็นนิวยอร์กของ Supreme ทำให้คอลเลกชั่นนี้กลายเป็นอีกหนึ่งไอเทมที่แฟนทั้งสองแบรนด์ต้องการมีไว้ครอบครองมากที่สุดอันหนึ่ง

VISVIM ได้รับความนิยมและมีแฟนของแบรนด์ที่เหนียวแน่นมากมายไปทั่วโลก รวมไปถึงเซเลบริตี้ชื่อดังมากมาย แฟนพันธุ์แท้ของ VISVIM ที่หลายๆ คนทราบกันดีก็คือ Eric Clapton ซึ่งรู้จัก VISVIM ผ่านทางการแนะนำของ Hiroshi Fujiwara และกลายเป็นแฟนพันธุ์แท้ของแบรนด์นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

 อีกคนที่หลายๆ คนรู้จักกันดีคือ John Mayer ที่ถือเป็นนักสะสมที่มีคอลเลกชั่นของ VISVIM มากที่สุดในโลก และกลายมาเป็นเพื่อนสนิทของนากามูระ (ไอเทมบางอย่างมีเพียงแค่ 2 ชิ้นในโลก นั่นคือมีเฉพาะนากามูระและเมเยอร์เท่านั้น) โดยนากามูระเองเคยช่วยทำสไตล์ลิสต์ให้กับเมเยอร์ในอัลบั้ม Paradise Valley มาแล้วด้วย คนอื่นๆ ที่น่าสนใจก็เช่น Kanye West ที่ใส่รองเท้ารุ่น FBT และทำให้รองเท้ารุ่นดังกล่าวเป็นที่รู้จักในวงกว้างมากขึ้นในตลาดฝั่งตะวันตก นอกจากนั้นก็ยังรวมไปถึง Drake และ Frank Ocean เป็นต้น

VISVIM เริ่มต้นจาก ​footwear brand ผ่านกาลเวลาและประสบการณ์ของผู้ชายที่ชื่อฮิโรกิ นากามูระ จาก ​​streetwear brand เติบโตจนกลายมาเป็น ​cult brand ในระดับ Artisan Hi-End ที่ทุกคนให้การยอมรับ ด้วยจุดมุ่งหมายที่นากามูระเคยกล่าวเอาไว้ว่า ประสบการณ์และสิ่งต่างๆ ที่เขาได้เรียนรู้จากอดีตที่ผ่านมาหล่อหลอมตัวเขาให้สร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ที่ดีที่สุดภายใต้คอนเซปต์ future vintage ด้วยความต้องการที่อยากให้ VISVIM นั้นกลายเป็นวินเทจคลาสสิกที่มีคุณค่าในอนาคตต่อไป

The post VISVIM แบรนด์ฝีมือระดับ Artisan ที่ขับเคลื่อนด้วยหลักปรัชญาการใช้ชีวิตร่วมกับธรรมชาติและคอนเซปต์ Future Vintage appeared first on a day magazine.