<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>ธัญพร กล่อมสกุล, Author at a day magazine</title>
	<atom:link href="https://adaymagazine.com/author/author307/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://adaymagazine.com/author/author307/</link>
	<description>for all things creative</description>
	<lastBuildDate>Tue, 14 Aug 2018 17:24:07 +0000</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.6.5</generator>
	<item>
		<title>วันที่ฉันเรียนได้ที่หนึ่ง</title>
		<link>https://adaymagazine.com/change-55/</link>
					<comments>https://adaymagazine.com/change-55/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[ธัญพร กล่อมสกุล]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 16 Dec 2016 08:13:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[a day that changed my life]]></category>
		<category><![CDATA[Happiness]]></category>
		<category><![CDATA[วันเปลี่ยนชีวิต]]></category>
		<category><![CDATA[#adaythatchanedmylife]]></category>
		<category><![CDATA[การสอบ]]></category>
		<category><![CDATA[นักเรียน]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://a-day.opendream.in.th/change-55/</guid>

					<description><![CDATA[<p>ย้อนไปเมื่อหลายสิบปีก่อน (ขอไม่บอกจำนวนปีที่แน่นอนเดี๋ยวจะรู้ว่าเราแก่) ตอนฉันเป็นเด็กประถมผมติ่งในโรงเรียนเล็กๆ ของตำบลหนึ่งในจังหวัดเพชรบุรี ด้วยความเป็นเด็กก็จะติดเล่นกับเพื่อนๆ มากกว่าที่จะต้องมานั่งทำการบ้าน หรืออ่านหนังสือ จึงทำให้ผลการเรียนค่อนข้างที่จะไม่ดีเท่าใดนัก ความติดเล่นของฉันยังมากกว่าเพื่อนผู้ชายที่เรียนอยู่ระดับชั้นเดียวกันเสียอีก ตอนนั้นเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งก็ได้ที่หนึ่งของห้อง ในขณะที่ฉันนั้นได้เพียงลำดับที่ยังไม่ถึงและไม่เข้าใกล้หนึ่งเสียที เวลาล่วงเลยมาจนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 เมื่อเปลี่ยนระดับชั้นขึ้นมาฉันก็มีครูประจำชั้นคนใหม่ซึ่งใจดีมาก ที่สำคัญสอนดีและคอยส่งเสริมให้กำลังใจฉันตลอดเวลา ทำให้เด็กติดเล่นอย่างฉันเกิดจุดเปลี่ยนและหันมาสนใจการเรียน มากยิ่งขึ้นเสียจนแม่ยังประหลาดใจ&#8230; ในช่วงพักกลางวันของโรงเรียนเมื่อก่อนฉันจะใช้เวลาไปกับสนามเด็กเล่น แย่งรุ่นน้องเล่นสไลเดอร์ ผลัดกันไกวชิงช้า และเปลี่ยนกันเป็นคนหมุนม้าหมุนให้กันและกันกับเพื่อน ฉันกลับหันมาเข้าห้องสมุดและรักการอ่านมากยิ่งขึ้น ในช่วงเย็นของการอยู่ที่บ้านเมื่อเลิกเรียนแล้ว หากเป็นเมื่อก่อนฉันกลับมาก็จะวางกระเป๋าหนังสืออย่างเร็วและเปลี่ยนเสื้อผ้าไปเล่นกับเพื่อน โดยที่การบ้านฉันจะทำตอนดึกมาก แต่เมื่อมาถึงช่วงเปลี่ยนตัวเองเมื่อกลับมาจากโรงเรียนฉันจะใช้เวลาอยู่กับการทำการบ้าน และทบทวนบทเรียนด้วยความมุ่งมั่นพยายาม เมื่อทำการบ้านเสร็จก็จะออกไปเที่ยวเล่นหาเพื่อนๆ กลับบ้านมาทำภารกิจอะไรต่างๆ นานาเสร็จฉันก็จะมานั่งอ่านหนังสือที่ยืมมาจากห้องสมุดเป็นอย่างนี้มาโดยตลอดของการอยู่ในระดับชั้นประถมศึกษา เมื่อวันของการสอบปลายภาคใกล้มาถึงฉันใช้เวลาทบทวนเนื้อหาบทเรียน (จากที่เมื่อก่อนไม่เคยทำ) จนถึงวันสอบปลายภาคฉันก็ทำข้อสอบด้วยความมุ่งมั่นและมีความสุข เมื่อสอบทุกวิชาจนครบถ้วนแล้วครูประจำชั้นของฉันก็นัดวันเพื่อให้ฉันและเพื่อนๆ มาฟังผลสอบ ปรากฏว่า&#8230; ฉันรับสมุดพกมาจากครูประจำชั้นและค่อยๆ เปิดดูหน้าที่แสดงผลการเรียนด้วยความตื่นเต้น ฉันไล่ดูคะแนนเรื่อยๆ ลงมาจนถึงบรรทัดสุดท้ายที่สรุปคะแนน ปรากฏว่าฉันสอบได้ลำดับที่หนึ่ง ฉันรู้สึกดีใจมากที่ความมุ่งมั่นตั้งใจในการอ่านหนังสือของฉันไม่สูญเปล่า และตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาฉันก็สอบได้ที่หนึ่งมาโดยตลอดการเรียนในชั้นประถมศึกษา จากเด็กที่ครั้งหนึ่งติดแต่เล่นไม่สนใจการเรียนแม้แต่น้อย จากเด็กที่ไม่เคยแม้กระทั่งที่จะย่างกรายเข้าไปในห้องสมุด จากเด็กที่ไม่เคยทบทวนเนื้อหาบทเรียน และเอื่อยเฉื่อยกับการทำการบ้าน และจากเด็กที่ไม่เคยสอบได้ในลำดับที่หนึ่ง กลับกลายมาเป็นเด็กที่สอบได้ที่หนึ่ง ตั้งแต่ครั้งนั้นจึงทำให้ฉันคิดได้ว่าทุกสิ่งทุกอย่าง หากเราตั้งใจทำ บางครั้งอาจมีบางช่วงที่เราท้อแท้บ้าง เหนื่อยบ้าง หรือผลของมันอาจจะปรากฏช้าไปบ้าง แต่ท้ายที่สุดแล้วหากเราทำมันอย่างตั้งใจ [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/change-55/">วันที่ฉันเรียนได้ที่หนึ่ง</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>ย้อนไปเมื่อหลายสิบปีก่อน<br />
(ขอไม่บอกจำนวนปีที่แน่นอนเดี๋ยวจะรู้ว่าเราแก่) ตอนฉันเป็นเด็กประถมผมติ่งในโรงเรียนเล็กๆ<br />
ของตำบลหนึ่งในจังหวัดเพชรบุรี ด้วยความเป็นเด็กก็จะติดเล่นกับเพื่อนๆ มากกว่าที่จะต้องมานั่งทำการบ้าน<br />
หรืออ่านหนังสือ จึงทำให้ผลการเรียนค่อนข้างที่จะไม่ดีเท่าใดนัก<br />
ความติดเล่นของฉันยังมากกว่าเพื่อนผู้ชายที่เรียนอยู่ระดับชั้นเดียวกันเสียอีก<br />
ตอนนั้นเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งก็ได้ที่หนึ่งของห้อง ในขณะที่ฉันนั้นได้เพียงลำดับที่ยังไม่ถึงและไม่เข้าใกล้หนึ่งเสียที</p>
<p>เวลาล่วงเลยมาจนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่<br />
3 เมื่อเปลี่ยนระดับชั้นขึ้นมาฉันก็มีครูประจำชั้นคนใหม่ซึ่งใจดีมาก<br />
ที่สำคัญสอนดีและคอยส่งเสริมให้กำลังใจฉันตลอดเวลา<br />
ทำให้เด็กติดเล่นอย่างฉันเกิดจุดเปลี่ยนและหันมาสนใจการเรียน มากยิ่งขึ้นเสียจนแม่ยังประหลาดใจ&#8230;</p>
<p>ในช่วงพักกลางวันของโรงเรียนเมื่อก่อนฉันจะใช้เวลาไปกับสนามเด็กเล่น<br />
แย่งรุ่นน้องเล่นสไลเดอร์  ผลัดกันไกวชิงช้า<br />
และเปลี่ยนกันเป็นคนหมุนม้าหมุนให้กันและกันกับเพื่อน<br />
ฉันกลับหันมาเข้าห้องสมุดและรักการอ่านมากยิ่งขึ้น </p>
<p>ในช่วงเย็นของการอยู่ที่บ้านเมื่อเลิกเรียนแล้ว<br />
หากเป็นเมื่อก่อนฉันกลับมาก็จะวางกระเป๋าหนังสืออย่างเร็วและเปลี่ยนเสื้อผ้าไปเล่นกับเพื่อน<br />
โดยที่การบ้านฉันจะทำตอนดึกมาก<br />
แต่เมื่อมาถึงช่วงเปลี่ยนตัวเองเมื่อกลับมาจากโรงเรียนฉันจะใช้เวลาอยู่กับการทำการบ้าน<br />
และทบทวนบทเรียนด้วยความมุ่งมั่นพยายาม<br />
เมื่อทำการบ้านเสร็จก็จะออกไปเที่ยวเล่นหาเพื่อนๆ<br />
กลับบ้านมาทำภารกิจอะไรต่างๆ นานาเสร็จฉันก็จะมานั่งอ่านหนังสือที่ยืมมาจากห้องสมุดเป็นอย่างนี้มาโดยตลอดของการอยู่ในระดับชั้นประถมศึกษา  </p>
<p>เมื่อวันของการสอบปลายภาคใกล้มาถึงฉันใช้เวลาทบทวนเนื้อหาบทเรียน<br />
(จากที่เมื่อก่อนไม่เคยทำ) จนถึงวันสอบปลายภาคฉันก็ทำข้อสอบด้วยความมุ่งมั่นและมีความสุข<br />
เมื่อสอบทุกวิชาจนครบถ้วนแล้วครูประจำชั้นของฉันก็นัดวันเพื่อให้ฉันและเพื่อนๆ มาฟังผลสอบ<br />
ปรากฏว่า&#8230;</p>
<p>ฉันรับสมุดพกมาจากครูประจำชั้นและค่อยๆ เปิดดูหน้าที่แสดงผลการเรียนด้วยความตื่นเต้น<br />
ฉันไล่ดูคะแนนเรื่อยๆ ลงมาจนถึงบรรทัดสุดท้ายที่สรุปคะแนน<br />
ปรากฏว่าฉันสอบได้ลำดับที่หนึ่ง ฉันรู้สึกดีใจมากที่ความมุ่งมั่นตั้งใจในการอ่านหนังสือของฉันไม่สูญเปล่า<br />
และตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาฉันก็สอบได้ที่หนึ่งมาโดยตลอดการเรียนในชั้นประถมศึกษา</p>
<p>จากเด็กที่ครั้งหนึ่งติดแต่เล่นไม่สนใจการเรียนแม้แต่น้อย<br />
จากเด็กที่ไม่เคยแม้กระทั่งที่จะย่างกรายเข้าไปในห้องสมุด จากเด็กที่ไม่เคยทบทวนเนื้อหาบทเรียน<br />
และเอื่อยเฉื่อยกับการทำการบ้าน และจากเด็กที่ไม่เคยสอบได้ในลำดับที่หนึ่ง กลับกลายมาเป็นเด็กที่สอบได้ที่หนึ่ง</p>
<p>ตั้งแต่ครั้งนั้นจึงทำให้ฉันคิดได้ว่าทุกสิ่งทุกอย่าง หากเราตั้งใจทำ บางครั้งอาจมีบางช่วงที่เราท้อแท้บ้าง เหนื่อยบ้าง หรือผลของมันอาจจะปรากฏช้าไปบ้าง<br />
แต่ท้ายที่สุดแล้วหากเราทำมันอย่างตั้งใจ และพยายามเต็มที่กับมัน<br />
เราย่อมได้รับผลตอบแทนคือ &#8216;ความสำเร็จ&#8217; อย่างแน่นอน</p>
<p><a href="http://www.adaymagazine.com/news/write-in-a-day-online1">ใครอยากเล่าเรื่องวันเปลี่ยนชีวิตของตัวเองบ้าง คลิกที่นี่เลย</a></p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/f2befd89a25181ba661be25f8bf9ca47.jpg" alt=""></p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/change-55/">วันที่ฉันเรียนได้ที่หนึ่ง</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://adaymagazine.com/change-55/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
